ది ప్రిన్స్ (గ్రంథం)
ది ప్రిన్స్ అనేది 16వ శతాబ్దంలో ఇటాలియన్ దౌత్యవేత్త, రాజకీయ తత్వవేత్త నికోలో మాకియవెల్లిచే కొత్త యువరాజుల కోసం ఒక సూచనల మార్గదర్శి రూపంలో వ్రాయబడిన ఒక రాజకీయ గ్రంథం. రాజకీయ కీర్తిని సాధించడానికి కొన్నిసార్లు అనైతిక చర్యలు అవసరమవుతాయనేది 'ది ప్రిన్స్' యొక్క ప్రధాన ఇతివృత్తాలలో ఒకటిగా చాలా మంది వ్యాఖ్యాతలు అభిప్రాయపడ్డారు. [1] [2]
మాకియవెల్లి ఉత్తర ప్రత్యుత్తరాల నుండి, 1513లో, డి ప్రిన్సిపాటిబస్ ( ప్రధానాధికారాల గురించి ) అనే లాటిన్ శీర్షికను ఉపయోగించి ఒక సంస్కరణ వ్రాయబడింది. అయితే, మాకియవెల్లి మరణించిన ఐదు సంవత్సరాల తర్వాత, 1532 వరకు దాని ముద్రిత ప్రతి ప్రచురించబడలేదు. ఇది మెడిసి పోప్ క్లెమెంట్ VII అనుమతితో నిర్వహించబడింది, కానీ "అంతకు చాలా కాలం ముందు, వాస్తవానికి ' ది ప్రిన్స్' వ్రాతప్రతిలో మొదటిసారి కనిపించినప్పటి నుండి, అతని రచనల గురించి వివాదం చెలరేగింది". [3]
'ది ప్రిన్స్' నవల ' మిర్రర్స్ ఫర్ ప్రిన్సెస్' శైలిలో ఒక సాంప్రదాయ రచనలా వ్రాయబడినప్పటికీ, అది అత్యంత వినూత్నమైనదిగా సాధారణంగా అంగీకరించబడింది. దీనికి కారణం మాకియవెల్లి తన పుస్తకాన్ని రాజకీయ తత్వశాస్త్రం యొక్క అన్ని శాస్త్రీయ రచనల నుండి వేరు చేసినట్లు కనిపిస్తుంది, ఎందుకంటే అతను వాటిని ఆదర్శ పాలనపై ఎక్కువగా దృష్టి సారించాయని భావించాడు. [4] మాకియవెల్లి తన దౌత్య వృత్తి కాలంలో జరిగిన సిజేర్ బోర్జియా యొక్క హంతక వృత్తికి సంబంధించిన అనేక సానుకూల సూచనలతో సహా, శాస్త్రీయ, బైబిల్, మధ్యయుగ సంఘటనల యొక్క అద్భుతమైన పోలికలను ఉపయోగించి తన తర్కాన్ని వివరిస్తాడు. [5]
ఏదైనా అమూర్త ఆదర్శం కంటే ఆచరణాత్మక ప్రభావానికే ఎక్కువ ప్రాధాన్యతనిచ్చే ఆధునిక తత్వశాస్త్రం, ముఖ్యంగా ఆధునిక రాజకీయ తత్వశాస్త్రంలోని తొలి రచనలలో 'ది ప్రిన్స్' ఒకటిగా కొన్నిసార్లు చెప్పబడుతుంది. దాని ప్రపంచ దృక్పథం ఆ కాలంలోని ప్రబలమైన కాథలిక్, స్కాలస్టిక్ సిద్ధాంతాలతో, ముఖ్యంగా రాజకీయాలు, నీతిశాస్త్రానికి సంబంధించిన వాటితో నేరుగా సంఘర్షణకు వచ్చింది. [6]
మాకియవెల్లి రచనలలో ఈ చిన్న గ్రంథమే అత్యంత ఎక్కువగా గుర్తుండిపోయింది, తర్వాతి కాలంలో " మాకియవెల్లియన్ " అనే పదాన్ని అవమానకరంగా ఉపయోగించడానికి ఇదే ప్రధాన కారణం. ఇది పాశ్చాత్య దేశాలలో " politics ", " politician " అనే పదాలకు ఆధునిక ప్రతికూల అర్థాలు రావడానికి కూడా దోహదపడింది. [7] విషయపరంగా, ఇది కొన్ని సంవత్సరాల తర్వాత వ్రాయబడిన చాలా పెద్దదైన 'డిస్కోర్సెస్ ఆన్ లివీ'తో అతివ్యాప్తి చెందుతుంది. రాజకీయ ప్రయోజనాల కోసం నేరపూరిత చర్యలకు పాల్పడిన వ్యక్తులకు ఉదాహరణలుగా దాదాపు సమకాలీన ఇటాలియన్లను ఉపయోగించడంలో, లియో స్ట్రాస్ అంతగా తెలియని రచన అయిన ' లైఫ్ ఆఫ్ కాస్ట్రుసియో కాస్ట్రాకానీ'ని ' ది ప్రిన్స్'తో పోల్చాడు. [8]
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ Strauss (1987): "Machiavelli is the only political thinker whose name has come into common use for designating a kind of politics, which exists and will continue to exist independently of his influence, a politics guided exclusively by considerations of expediency, which uses all means, fair or foul, iron or poison, for achieving its ends – its end being the aggrandizement of one's country or fatherland – but also using the fatherland in the service of the self-aggrandizement of the politician or statesman or one's party".
- ↑ Mansfield, Harvey C. (25 February 1998). Machiavelli's Virtue. University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-50372-1.
- ↑ Bireley (1990) p. 14.
- ↑ Mansfield, Harvey C. (20 January 2026), The Rise and Fall of Rational Control: The History of Modern Political Philosophy, Harvard University Press, p. 14, ISBN 978-0-674-30382-9
- ↑ Pangle, Thomas L.; Burns, Timothy W. (2015). The Key Texts of Political Philosophy. Cambridge University Press. ISBN 978-1-107-00607-2.
- ↑ Bireley (1990)
- ↑ Bireley (1990)
- ↑ Strauss, Leo (1978). Thoughts on Machiavelli. University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-77702-3.
బాహ్య లింకులు
[మార్చు]
