Jump to content

ది బ్రదర్స్ కరమజోవ్

వికీపీడియా నుండి
ది బ్రదర్స్ కరమజోవ్
'ది బ్రదర్స్ కరమజోవ్' మొదటి ముద్రణలోని మొదటి పేజీ
రచయిత(లు)ఫ్యోడర్ డోస్టోవ్స్కీ
అనువాదకులుకాన్‌స్టాన్స్ గార్నెట్ (1912)
డేవిడ్ మగర్షాక్ (1958)
ఆండ్రూ ఆర్. మ్యాక్‌ఆండ్రూ (1970)
జూలియస్ కాట్జర్ (1980)
రిచర్డ్ పెవియర్ మరియు లారిసా వోలోఖోన్స్కీ (1990)
డేవిడ్ మెక్‌డఫ్ (1993)
ఇగ్నాట్ అవ్సీ (1994)
మైఖేల్ ఆర్. కాట్జ్ (2023)
దేశంరష్యా
భాషరష్యన్
శైలి
ప్రచురణ కర్తది రష్యన్ మెసెంజర్ (ధారావాహికగా)
ప్రచురించిన తేది
1879–80; ప్రత్యేక ముద్రణ 1880
ఆంగ్లంలో ప్రచురించిన తేది
1912
891.733
LC ClassPG3325-3328
పాఠ్యంది బ్రదర్స్ కరమజోవ్ at వికీసోర్సు

ది బ్రదర్స్ కరమజోవ్ అనేది రష్యన్ రచయిత ఫ్యోడర్ డోస్టోవ్స్కీ రాసిన పదహారవ, చివరి నవల. జనవరి 1879 నుండి నవంబర్ 1880 వరకు ది రష్యన్ మెసెంజర్లో సీరియల్గా ప్రచురించబడిన ది బ్రదర్స్ కరమజోవ్ రచనలో డోస్టోవ్స్కీ దాదాపు రెండు సంవత్సరాలు గడిపాడు. దాని ప్రచురణ తర్వాత నాలుగు నెలల కన్నా తక్కువ సమయంలో డోస్టోవ్స్కీ మరణించాడు. ఇది ప్రపంచ సాహిత్యం అత్యున్నత విజయాలలో ఒకటిగా ప్రశంసించబడింది.

19వ శతాబ్దపు రష్యా నేపథ్యంలో సాగే ' ది బ్రదర్స్ కరమజోవ్' అనేది దేవుడు, స్వేచ్ఛా సంకల్పం, నైతికత వంటి ప్రశ్నలను చర్చించే ఒక ఉద్వేగభరితమైన తాత్విక నవల . ఆధునిక రష్యా నేపథ్యంలో విశ్వాసం, సందేహం, హేతువు సమస్యలతో వ్యవహరించే ఒక వేదాంత నాటకంగా కూడా దీనిని వర్ణించారు [1], దీని కథాంశం పితృహత్య అనే అంశం చుట్టూ తిరుగుతుంది. దోస్తోయెవ్‌స్కీ నవలలోని చాలా భాగాన్ని స్టారయా రుస్సాలో రచించాడు, ఇది ప్రధాన నేపథ్యానికి ప్రేరణనిచ్చింది. [2]

నేపథ్యం

[మార్చు]
19వ శతాబ్దంలో ఆప్టినా మఠం రష్యాకు ఆధ్యాత్మిక కేంద్రంగా పనిచేసింది, 'ది బ్రదర్స్ కరమజోవ్'లోని అనేక అంశాలకు ప్రేరణనిచ్చింది.

దోస్తోయెవ్‌స్కీ ' ది బ్రదర్స్ కరమజోవ్' కోసం తన మొదటి నోట్సును ఏప్రిల్ 1878 లో ప్రారంభించినప్పటికీ, ఈ నవల 1869 లో అతను ప్రారంభించిన 'ది లైఫ్ ఆఫ్ ఎ గ్రేట్ సిన్నర్' అనే అసంపూర్ణమైన ప్రాజెక్ట్ నుండి అంశాలు, ఇతివృత్తాలను పొందుపరిచింది. [3] మరొక అసంపూర్తి ప్రాజెక్ట్, డ్రామా ఇన్ టోబోల్స్క్ (డ్రామా వ టోబోల్స్కే), ది బ్రదర్స్ కరమజోవ్ మొదటి అధ్యాయం మొదటి డ్రాఫ్ట్‌గా పరిగణించబడుతుంది. 1874 సెప్టెంబర్ 13 నాటి ఈ లేఖ, స్టారయా రుస్సాలో దిమిత్రి ఇలిన్స్కోవ్ అనే ప్రాపోర్ష్చిక్ చేసిన ఒక కల్పిత హత్య గురించి చెబుతుంది ( ఓమ్స్క్‌కు చెందిన ఒక నిజమైన సైనికుడి ఆధారంగా ఈ హత్య జరిగింది), ఇతను తన తండ్రిని హత్య చేశాడని భావించబడింది. తండ్రి మృతదేహం ఒక ఇంటి కింద ఉన్న గొయ్యిలో అకస్మాత్తుగా కనుగొనబడిందని అది ఇంకా పేర్కొంది. [4] అదేవిధంగా అసంపూర్తిగా ఉన్న సోరోకోవినీ (Сороковины), 1 ఆగస్టు 1875 నాటిది, పుస్తకం IX, అధ్యాయాలు 3–5, పుస్తకం XI, అధ్యాయం తొమ్మిదిలో ప్రతిబింబిస్తుంది. [4]

అక్టోబర్ 1877 నాటి 'రచయిత డైరీ'లోని "పాఠకులకు" అనే వ్యాసంలో, దోస్తోయెవ్‌స్కీ "ఈ డైరీని ప్రచురిస్తున్న గత రెండు సంవత్సరాలుగా నాలో అగోచరంగా, అసంకల్పితంగా రూపుదిద్దుకుంటున్న ఒక సాహిత్య రచన" గురించి ప్రస్తావించారు. ఆ డైరీ అనేక ఇతివృత్తాలను, సమస్యలను ప్రస్తావించింది, వాటిలో కొన్నింటిని 'ది బ్రదర్స్ కరమజోవ్'లో మరింత లోతుగా విశ్లేషించడం జరిగింది. వీటిలో పితృహత్య, శాంతిభద్రతలు, వివిధ రకాల సామాజిక సమస్యలు ఉన్నాయి. [3]

ఒక వ్యక్తిగత విషాదం వల్ల 'ది బ్రదర్స్ కరమజోవ్' రచన ప్రభావితమైంది: మే 1878లో, దోస్తోయెవ్‌స్కీ మూడేళ్ల కుమారుడు అలియోషా తన తండ్రి నుండి సంక్రమించిన మూర్ఛ వ్యాధితో మరణించాడు. [5] పుస్తకమంతటా నవలా రచయిత దుఃఖం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. దోస్తోయెవ్‌స్కీ ఆ కథానాయకుడికి అలియోషా అని పేరు పెట్టి, తాను కోరుకున్న, అత్యంతగా ఆరాధించిన గుణాలను అతనికి ఆపాదించాడు. కెప్టెన్ స్నెగిర్యోవ్, అతని చిన్న కుమారుడు ఇల్యూషా కథలో కూడా అతని నష్టం ప్రతిబింబిస్తుంది.

తన కుమారుని మరణం ఆ సంవత్సరం చివర్లో దోస్తోయెవ్‌స్కీని ఆప్టినా మఠానికి తీసుకువచ్చింది. అక్కడ అతను 'ది బ్రదర్స్ కరమజోవ్'లోని అనేక అంశాలకు ప్రేరణ పొందాడు, అయినప్పటికీ ఆ సమయంలో అతను దానికి బదులుగా బాల్యం గురించిన నవల రాయాలని అనుకున్నాడు. జోసిమా జీవిత చరిత్ర విభాగంలోని కొన్ని భాగాలు అతను ఆప్టినాలో కనుగొన్న "ది లైఫ్ ఆఫ్ ది ఎల్డర్ లియోనిడ్" అనే గ్రంథంపై ఆధారపడి ఉన్నాయి. [6]

కథాంశం

[మార్చు]

రష్యాలోని ఒక ప్రాదేశిక పట్టణంలో నివసించే ధనవంతుడు, దుర్వ్యసనపరుడైన భూస్వామి ఫ్యోడోర్ పావ్లోవిచ్ కరమజోవ్, తన ముగ్గురు కుమారులను నిర్లక్ష్యం చేశాడు. పెద్దవాడైన డిమిత్రి, తొందరపాటు స్వభావం గల మాజీ సైనికాధికారి. తన తండ్రి తన దివంగత తల్లి వారసత్వాన్ని ఇవ్వకుండా నిలిపివేస్తున్నాడని నమ్మి, దానిపై హక్కును పొందడానికి అతను తిరిగి వచ్చాడు. రెండవ కుమారుడైన ఇవాన్, మేధోపరంగా, మతపరంగా సందేహవాది. అందరికంటే చిన్నవాడైన అలియోషా, స్థానిక మఠంలో పెద్దవాడైన జోసిమా ఆధ్వర్యంలో నూతన శిష్యుడిగా ఉన్నాడు. ఆ ఇంట్లో స్మెర్డ్యాకోవ్ అనే సేవకుడు కూడా ఉన్నాడు. అతనికి మూర్ఛ వ్యాధి ఉంది, అతను ఫ్యోడర్ పావ్లోవిచ్ అక్రమ కుమారుడని విస్తృతంగా పుకార్లు ఉన్నాయి. స్థానికంగా పేరుపొందిన గ్రుషెంకా అనే యువతి కోసం వారి మధ్య ఉన్న పోటీ, దిమిత్రికి, అతని తండ్రికి మధ్య వైరాన్ని మరింత పెంచింది. ఇంతలో, డిమిత్రి తాను ఇప్పటికే ఖర్చుపెట్టిన మూడు వేల రూబుళ్ల బాకీ ఉన్న కటెరీనా ఇవనోవ్నాతో నిశ్చితార్థం చేసుకున్నాడు. వారసత్వ వివాదంలో జోసిమా మధ్యవర్తిత్వం వహించేందుకు మఠంలో ఏర్పాటు చేసిన సమావేశం, ఫ్యోడర్ పావ్లోవిచ్ ఉద్దేశపూర్వక వికట చేష్టల వల్ల కుంభకోణంగా మారిపోయింది, ఆ తర్వాత దిమిత్రి తన సొంత ఇంట్లోనే తన తండ్రిపై దాడి చేసి, తిరిగి వచ్చి చంపేస్తానని బెదిరించాడు.

తరువాతి రోజులలో ఇవాన్, పిల్లల బాధలపై ఆధారపడిన దైవికంగా సృష్టించబడిన ప్రపంచాన్ని తాను తిరస్కరించడానికి గల కారణాలను అలియోషాకు వివరిస్తాడు. అంతేకాకుండా, స్పానిష్ ఇన్క్విజిషన్‌కు చెందిన ఒక కార్డినల్ తిరిగి వచ్చిన క్రీస్తును అరెస్టు చేసి, మానవాళిపై స్వేచ్ఛా సంకల్ప భారాన్ని మోపాడని ఆరోపించే తన గద్య కవిత "ది గ్రాండ్ ఇన్క్విజిటర్"ను అతనికి వినిపిస్తాడు. ఆ తర్వాత కొద్దిసేపటికే జోసిమా మరణిస్తాడు. ఒక పవిత్ర పురుషుని అవశేషాలు క్షయాన్ని నిరోధిస్తాయనే అంచనాకు విరుద్ధంగా, అతని శరీరం వేగంగా కుళ్ళిపోతుంది, దాని ఫలితంగా వచ్చిన కుంభకోణం అలియోషాలో విశ్వాస సంక్షోభాన్ని రేకెత్తిస్తుంది, దాని నుండి అతను నూతనోత్సాహంతో బయటపడతాడు.

గ్రుషెంకాతో కలిసి వెళ్ళే ముందు కటెరీనా ఇవనోవ్నా అప్పు తీర్చాలనే ఆత్రుతతో, దిమిత్రి డబ్బు సమకూర్చలేక, రాత్రిపూట ఒక ఇత్తడి రోకలిని తీసుకుని తన తండ్రి ఇంటికి వెళ్తాడు. కథనం కిటికీ దగ్గర ఆగిపోతుంది. ఆ తర్వాత డిమిత్రి ఆ ఆస్తి నుండి పారిపోతూ, ఆ వృద్ధుడు అతన్ని ఆపడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు సేవకుడైన గ్రిగోరీని రోకలితో కొట్టడం కనిపిస్తుంది. గ్రుషెంకా తన మాజీ ప్రేమికుడిని కలవడానికి సమీపంలోని గ్రామానికి వెళ్ళిందని తెలుసుకున్న దిమిత్రి, ఆమెను అనుసరించి అక్కడికి వెళ్లి, ఒక రాత్రి విచ్చలవిడిగా విందు వినోదాలలో మునిగి, ఆమె నుండి ప్రేమ ప్రకటనను గెలుచుకుంటాడు. ఆ తర్వాత పోలీసులు వచ్చి, అతని తండ్రి హత్య, మూడు వేల రూబుళ్ల దొంగతనం ఆరోపణలపై అతడిని అరెస్టు చేస్తారు.

విచారణ అంతటా డిమిత్రి తన నిర్దోషిత్వాన్ని నొక్కిచెప్పాడు. ఆ రాత్రి తాను ఖర్చుపెట్టిన డబ్బు, కటెరీనా ఇవనోవ్నాకు చెందిన మూడు వేల రూబుళ్లలో మిగిలిన సగభాగమని, దానిని ఒక గుడ్డలో కుట్టించి వారాల తరబడి తన వద్ద ఉంచుకున్నానని అతను వివరిస్తాడు; దర్యాప్తు అధికారులు అతని మాట నమ్మడం లేదు, పైగా అతనికి వ్యతిరేకంగా ఉన్న పరిస్థితుల ఆధారాలు చాలా బలంగా ఉన్నాయి, ఎందుకంటే ఆ ఇంట్లో ఉన్న ఏకైక మరో వ్యక్తి స్మెర్డ్యాకోవ్, అతను కూడా మూర్ఛ వచ్చి కదలలేని స్థితిలో ఉన్నట్లు కనిపించాడు.

ఇవాన్ స్మెర్డ్యాకోవ్‌ను మూడుసార్లు సందర్శిస్తాడు. వీటిలో చివరిదానిలో, స్మెర్డ్యాకోవ్ తాను పట్టుబడినట్లు నటించానని, ఫ్యోడోర్ పావ్లోవిచ్‌ను చంపి డబ్బు తీసుకున్నానని ఒప్పుకుంటాడు. అంతేకాకుండా, ఇవాన్ కూడా ఇందులో భాగస్వామి అని, అతను ఇంటికి దూరంగా ఉండటమే కాకుండా, దేవుడు లేనప్పుడు ఏదైనా అనుమతించబడుతుందని స్మెర్డ్యాకోవ్‌కు బోధించాడని కూడా నొక్కి చెబుతాడు. అప్పటికే జ్వరంతో ఉన్న ఇవాన్‌కు, దెయ్యం ఒక చింపిరి బట్టల పెద్దమనిషి రూపంలో కనిపించే భ్రాంతి కలుగుతుంది. స్మెర్డ్యాకోవ్ ఉరి వేసుకున్నాడనే వార్తతో అలియోషా దానిని అడ్డుకుంటాడు.

విచారణలో ఇవాన్ ఒప్పుకోలును మతిభ్రమగా కొట్టిపారేశారు, అతని పరిస్థితి చూసి కలత చెందిన కటెరీనా ఇవనోవ్నా, దిమిత్రి తాగి ఉన్నప్పుడు తన తండ్రిని చంపుతానని రాసిన ఒక లేఖను సమర్పించింది. దిమిత్రి దోషిగా నిర్ధారించబడి, సైబీరియాలో ఇరవై సంవత్సరాల కఠిన కారాగార శిక్షకు గురయ్యాడు. సమాంతర కథనంలో, అలియోషాకు కొంతమంది పాఠశాల విద్యార్థులతో ఉన్న స్నేహం, అలాగే దిమిత్రి బహిరంగంగా అవమానించిన కెప్టెన్ క్షయ వ్యాధిగ్రస్తుడైన కొడుకు ఇల్యూషాతో ఉన్న స్నేహం కూడా కొనసాగుతుంది. ముగింపులో ఇవాన్, కటెరీనా ఇవనోవ్నా, దిమిత్రిని అమెరికాకు పారిపోయేలా ప్రణాళిక వేస్తారు, దిమిత్రి, కటెరీనా ఇవనోవ్నా రాజీపడతారు, ఇల్యూషా అంత్యక్రియలతో నవల ముగుస్తుంది, అక్కడ అలియోషా ఆ అబ్బాయిలను తమ స్నేహితుడి జ్ఞాపకాన్ని, ఆ క్షణాన్ని సజీవంగా ఉంచుకోమని కోరతాడు.

మూలాలు

[మార్చు]
  1. ↑ "The Brothers Karamazov and the Faith of Fyodor Dostoevsky". By Faith (in బ్రిటిష్ ఇంగ్లీష్). Retrieved 2024-06-03.
  2. ↑ . "Staraia Russa and Petersburg; Provincial Realities and Metropolitan Reminiscences in The Brothers Karamazov". Archived 2013-11-10 at the Wayback Machine
  3. 1 2 Lantz (2004).
  4. 1 2 Complete Works.
  5. ↑ Frank, Joseph (2003). Dostoevsky: The Mantle of the Prophet, 1871–1881. Princeton University Press. pp. 383–4. ISBN 978-0-691-11569-6.
  6. ↑ Figes, Orlando (2002). Natasha's Dance: A Cultural History of Russia. New York City: Picador. p. 325. ISBN 9780312421953.