Jump to content

దేవి జగదాంబి ఆలయం

Coordinates: 24°51′12.2″N 79°55′10.8″E / 24.853389°N 79.919667°E / 24.853389; 79.919667
వికీపీడియా నుండి
దేవి జగదాంబి ఆలయం
ఖజురాహోలోని దేవి జగదాంబి ఆలయం
ఖజురాహోలోని దేవి జగదాంబి ఆలయం
దేవి జగదాంబి ఆలయం is located in Madhya Pradesh
దేవి జగదాంబి ఆలయం
మధ్యప్రదేశ్‌లోని స్థానం
భౌగోళికం
భౌగోళికాంశాలు24°51′12.2″N 79°55′10.8″E / 24.853389°N 79.919667°E / 24.853389; 79.919667
దేశంభారతదేశం
రాష్ట్రంమధ్యప్రదేశ్
జిల్లాఛత్తర్పూర్, ఖజురాహో[1]
ప్రదేశంఖజురాహో[1]
సంస్కృతి
దైవంపార్వతి దేవి
వాస్తుశైలి
దేవాలయాల సంఖ్య1
చరిత్ర, నిర్వహణ
నిర్మించిన తేదీసుమారు క్రీ.శ. 1000–1025[1]
సృష్టికర్తచందేల పాలకులు

దేవి జగదాంబిక ఆలయం లేదా జగదాంబిక ఆలయం అనేది భారతదేశంలోని మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రంలో ఉన్న ఖజురాహోలోని సుమారు 25 దేవాలయాల సముదాయంలో ఒకటి. ఖజురాహోలోని ఇతర దేవాలయాలతో పాటు, ఈ ఆలయం తన అత్యుత్తమ శిల్పకళ, కళాత్మకత, చారిత్రక ప్రాముఖ్యత కారణంగా ప్రపంచ వారసత్వ స్థలంగా గుర్తించబడింది.[2] ఖజురాహో దేవాలయాలు 10వ శతాబ్దం నుండి 12వ శతాబ్దం మధ్యకాలంలో చందేల వంశం పాలకులచే నిర్మించబడ్డాయి. ఖజురాహో దేవాలయ సమూహంలోని ఉత్తర భాగంలో ఉన్న దేవి జగదాంబిక ఆలయం, అక్కడి అత్యంత సుందరంగా అలంకరించబడిన దేవాలయాలలో ఒకటిగా భావించబడుతుంది. ఈ ఆలయానికి జగదాంబిక అనే హిందూ దేవత పేరు పెట్టబడింది, ఆమె దేవితో సంబంధం కలిగి ఉంటుంది. ఆలయ నిర్మాణ శరీరాన్ని మూడు వరుసల శిల్ప అలంకరణలు చుట్టుముట్టి ఉంటాయి. గర్భగృహంలో ఒక విశాలమైన దేవత (పార్వతి దేవి) విగ్రహం ఉంది.[3]

చరిత్ర

[మార్చు]

దేవి జగదాంబి ఆలయం, ఖజురాహో స్మారక సముదాయంలో భాగంగా, చందేల వంశం పాలన కాలంలో నిర్మించబడింది. వారి అధికార ఉద్భవం వెంటనే ఆలయ నిర్మాణ కార్యకలాపాలు ప్రారంభమై, తరువాత బుందేల్‌ఖండ్ గా పిలవబడిన వారి రాజ్యమంతటా విస్తరించాయి.[4] అత్యధిక దేవాలయాలు హిందూ రాజులు అయిన యశోవర్మన్, ధంగ పాలన కాలాల్లో నిర్మించబడ్డాయి. యశోవర్మన్ వారసత్వానికి ఉత్తమ ఉదాహరణగా లక్ష్మణ దేవాలయం నిలుస్తుంది. విశ్వనాథ దేవాలయం రాజు ధంగ పాలన వైభవాన్ని స్పష్టంగా ప్రతిబింబిస్తుంది.[5]: 22  ఇప్పటికీ నిలిచి ఉన్న అతిపెద్ద, అత్యంత ప్రసిద్ధ దేవాలయం కందారియా మహాదేవ ఆలయం; ఇది రాజు విద్యాధరుడు పాలనలో నిర్మించబడింది.[6] ఆలయ శాసనాల ప్రకారం, ప్రస్తుతం నిలిచిన చాలా దేవాలయాలు క్రీ.శ. 970 నుండి 1030 మధ్య పూర్తయ్యాయి. తరువాతి దశాబ్దాల్లో మరికొన్ని దేవాలయాలు నిర్మించబడ్డాయి.[7]

ఖజురాహో గురించి మొదటిసారిగా నమోదు చేయబడిన ప్రస్తావన క్రీ.శ. 641లో జరిగింది. చైనా యాత్రికుడు హ్యూయెన్ సాంగ్ (Xuanzang) తన రచనల్లో, ఖజురాహోలో అనేక నిర్వీర్య బౌద్ధ విహారాలు, వెయ్యి మంది బ్రాహ్మణులు ఆరాధించే పన్నెండు హిందూ దేవాలయాలు ఉన్నాయని వర్ణించాడు.[8] క్రీ.శ. 1022లో, పర్షియన్ చరిత్రకారుడు అబూ రైహాన్ అల్-బిరూనీ—మహమూద్ ఆఫ్ ఘజ్నీతో కలిసి కలింజర్‌పై దాడికి వెళ్లిన సమయంలో—ఖజురాహోను జజాహుతి రాజధానిగా పేర్కొన్నాడు.[9] ఆ దాడి విఫలమైంది. అనంతరం హిందూ రాజు మహమూద్ ఆఫ్ ఘజ్నీకి పరిహారం చెల్లించడానికి అంగీకరించడంతో శాంతి ఒప్పందం కుదిరింది.[10] ఖజురాహో దేవాలయాలు 12వ శతాబ్దం చివరి వరకు క్రియాశీలకంగా ఉపయోగించబడ్డాయి. 13వ శతాబ్దంలో పరిస్థితి మారింది. ఢిల్లీ సుల్తానేట్ సేనలు, ముస్లిం సుల్తాన్ కుతుబుద్దీన్ ఐబక్ ఆధ్వర్యంలో, చందేల రాజ్యంపై దాడి చేసి దానిని స్వాధీనం చేసుకున్నాయి. సుమారు వంద సంవత్సరాల తరువాత, మొరాకోకు చెందిన ప్రయాణికుడు ఇబ్న్ బతూతా (1335–1342 క్రీ.శ.) తన భారత పర్యటన జ్ఞాపకాలలో ఖజురాహో దేవాలయాలను సందర్శించినట్లు పేర్కొన్నాడు. ఆయన వాటిని “కజార్రా” అని పిలిచాడు.[11][12]

...(ఖజురాహో దేవాలయాల సమీపంలో, ముస్లింలచే విగ్రహాలు భంగం చేయబడిన విగ్రహాలు ఉన్న దేవాలయాల వద్ద, తమ శరీరాల పొడవంతా పెరిగిన జటలతో అనేక మంది యోగులు నివసిస్తున్నారు. తీవ్రమైన తపస్సు కారణంగా వారు అందరూ పసుపు రంగులో కనిపిస్తారు. అనేక మంది ముస్లింలు వీరి వద్దకు వచ్చి యోగ విద్యను నేర్చుకుంటారు.)

— ఇబ్న్ బతూతా, సుమారు క్రీ.శ. 1335, రిహ్లత్ ఇబ్న్ బతూతా, అనువాదం: ఆర్థర్ కాటరెల్[13]

ఖజురాహో దేవాలయాలు ఉన్న మధ్య భారత ప్రాంతం 13వ శతాబ్దం నుండి 18వ శతాబ్దం వరకు వివిధ ముస్లిం వంశాల ఆధీనంలో ఉంది. ఈ కాలంలో కొన్ని దేవాలయాలు అపవిత్రం చేయబడ్డాయి. అనంతరం, దీర్ఘకాలం పాటు అవి నిర్లక్ష్యానికి గురయ్యాయి.[7][4] ఉదాహరణకు, క్రీ.శ. 1495లో సికందర్ లోడి నిర్వహించిన దేవాలయ విధ్వంస ప్రచారంలో ఖజురాహో కూడా చేరింది.[14] ఖజురాహో యొక్క దూరప్రాంత స్వభావం, ఒంటరితనం కారణంగా హిందూ, జైన దేవాలయాలు ముస్లింలచే నిరంతర విధ్వంసం నుంచి రక్షించబడ్డాయి.[15][16] శతాబ్దాల పాటు వృక్షావరణం, అడవులు దేవాలయాలపై పెరిగిపోయాయి. 1830లలో, స్థానిక హిందువులు బ్రిటిష్ సర్వేయర్ అయిన T. S. బర్ట్‌ను ఈ దేవాలయాల వద్దకు తీసుకువెళ్లారు. ఈ విధంగా ఖజురాహో దేవాలయాలు ప్రపంచానికి మళ్లీ తెలిసాయి.[17] పునఃఆవిష్కరణ జరిగిన కొద్ది సంవత్సరాల తరువాత, అలెగ్జాండర్ కనింగ్హామ్ నివేదిస్తూ, ఈ దేవాలయాలు రహస్యంగా యోగులచే ఉపయోగించబడుతున్నాయని, అలాగే ప్రతి సంవత్సరం ఫిబ్రవరి లేదా మార్చిలో చంద్ర పంచాంగం ప్రకారం జరుపుకునే శివరాత్రి పండుగ సందర్భంగా వేలాది హిందువులు తీర్థయాత్రకు వచ్చేవారని పేర్కొన్నారు. 1852లో, ఎఫ్.సి. మైసీ ఖజురాహో దేవాలయాల తొలి చిత్రణలను తయారు చేశారు.[18]

పండుగలు

[మార్చు]

ఈ ఆలయంలో జరుపుకునే కొన్ని పండుగలు ఇవి:

గమనికలు

[మార్చు]
  1. ↑ 1.0 1.1 1.2 "Archaeological Survey of India (ASI) - Devi Jagdambi Temple". Archaeological Survey of India. Retrieved 21 మార్చి 2012.
  2. ↑ "Khajuraho Group of Monuments". UNESCO World Heritage Centre. United Nations Educational Scientific and Cultural Organization. Retrieved 25 జూన్ 2023.
  3. ↑ "Jagadambika temple". Archived from the original on 19 జూన్ 2017. Retrieved 22 సెప్టెంబర్ 2006. {{cite web}}: Check date values in: |access-date= (help)
  4. ↑ 4.0 4.1 G. S. Ghurye, Rajput Architecture, ISBN 978-8171544462, ముద్రణ సంవత్సరం: 2005, పుటలు 19–24
  5. ↑ Sen, Sailendra (2013). A Textbook of Medieval Indian History. Primus Books. ISBN 9789380607344.
  6. ↑ Devangana Desai 2005, p. 10.
  7. ↑ 7.0 7.1 James Fergusson, History of Indian and Eastern Architecture, సంపుటి II, John Murray, లండన్ (1910)
  8. ↑ Hioco, Christophe; Poggi, Luca (2017). Khajuraho: Indian Temples and Sensuous Sculptures. 5 Continents Editions. p. 9. ISBN 978-88-7439-778-5.
  9. ↑ J. Banerjea (1960), Khajuraho, Journal of the Asiatic Society, Vol. 2–3, పుటలు 43–47
  10. ↑ Mitra (1977), The early rulers of Khajuraho, ISBN 978-8120819979
  11. ↑ అరబీ నుండి ధ్వన్యానువాదంలో కొన్నిసార్లు “కజ్వరా” అని కూడా పిలుస్తారు
  12. ↑ Director General of Archaeology in India (1959), Archaeological Survey of India, Ancient India, Issues 15–19, పుటలు 45–46
  13. ↑ Arthur Cotterell (2011), Asia: A Concise History, Wiley, ISBN 978-0470825044, పుటలు 184–185
  14. ↑ Michael D. Willis, *An Introduction to the Historical Geography of Gopakṣetra, Daśārṇa, and Jejākadeśa*, Bulletin of the School of Oriental and African Studies, University of London, సంపుటి 51, సంచిక 2 (1988), పుటలు 271–278; అలాగే చూడండి: K. R. Qanungo (1965), *Sher Shah and his times*, Orient Longmans, మూస:Oclc, పుటలు 423–427
  15. ↑ Trudy King తదితరులు, *Asia and Oceania: International Dictionary of Historic Places*, ISBN 978-1884964046, Routledge, పుటలు 468–470
  16. ↑ Alain Daniélou (2011), *A Brief History of India*, ISBN 978-1594770296, పుటలు 221–227
  17. ↑ Louise Nicholson (2007), *India*, National Geographic Society, ISBN 978-1426201448, ఖజురాహో అధ్యాయం
  18. ↑ Krishna Deva (1990), *Temples of Khajuraho*, 2 సంపుటాలు, Archaeological Survey of India, న్యూఢిల్లీ

మూలాలు

[మార్చు]

బాహ్య లింకులు

[మార్చు]
వికీమీడియా కామన్స్‌లో Devi Jagdambi Temple Khajurahoకి సంబంధించి దస్త్రాలు ఉన్నాయి.
"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=దేవి_జగదాంబి_ఆలయం&oldid=4762376" నుండి వెలికితీశారు