Jump to content

ద గాడ్ ఆఫ్ స్మాల్ థింగ్స్

వికీపీడియా నుండి
చిన్న విషయాల దేవుడు
మొదటి ముద్రణ ముఖచిత్రం
రచయిత(లు)అరుంధతి రాయ్
మూల శీర్షిక'The God of Small Things'
ముఖచిత్రంసంజీవ్ సైత్
దేశంభారతదేశం
భాషఆంగ్లం
శైలినవల
ప్రచురణ కర్తరాండమ్ హౌస్ (అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు)
రాండమ్ హౌస్ ఆఫ్ కెనడా (కెనడా)
హార్పర్‌కాలిన్స్ (యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్)
ఆర్‌ఎస్‌టి ఇండియాఇంక్ & పెంగ్విన్ బుక్స్ (భారతదేశం)
ప్రచురించిన తేది
15 మార్చి 1997
మీడియా రకంముద్రిత రూపం (హార్డ్‌బ్యాక్, పేపర్‌బ్యాక్)
పురస్కారాలుబుకర్ బహుమతి (1997)
ISBN0-06-097749-3
OCLC37864514

ది గాడ్ ఆఫ్ స్మాల్ థింగ్స్ (The God of Small Things) భారతీయ రచయిత్రి అరుంధతి రాయ్ రచించిన తొలి నవల. ఈ నవల 1997లో ప్రచురించబడింది. కథలో ఏడేళ్ల కవలలు ఎస్తా, రాహేల్‌ల బాల్య జీవితం, అలాగే వారి బ్రిటిష్ బంధువురాలు అయెమెనెమ్, భారతదేశంకు రావడంతో ఏర్పడిన పరిస్థితులను చిత్రీకరించారు. ఈ నవల సంఘటనలు 1960ల కేరళలోని సామాజిక వివక్ష, రాజకీయ కల్లోలాల నేపథ్యంలో సాగుతాయి. కుల వివక్ష, భారతదేశంలో బ్రిటిష్ పాలన ఈ రచనలో ప్రధాన ఇతివృత్తాలుగా నిలుస్తాయి.

ప్రచురణ అనంతరం ఈ నవల అత్యధికంగా అమ్ముడైన పుస్తకాలలో ఒకటిగా నిలిచింది.[1] 1997లో దీనికి బుకర్ బహుమతి లభించింది. ది గాడ్ ఆఫ్ స్మాల్ థింగ్స్ అరుంధతి రాయ్ యొక్క అత్యంత ప్రసిద్ధ రచనగా గుర్తించబడింది. ఇది వలసానంతర సాహిత్యంలో ఒక ముఖ్యమైన రచనగా పరిగణించబడుతుంది.

కథాసారాంశం

[మార్చు]

ఈ నవల అరేఖీయ కథన నిర్మాణంలో సాగుతుంది. కథ 1969లో బాల్య దశలో ఉన్న కవలలు రాహేల్, ఎస్తాల జీవితానికి, అలాగే 1993లో పెద్దవారైన తరువాత వారు మళ్లీ కలుసుకునే కాలానికి మధ్య మారుతూ ఉంటుంది.

వారి తల్లి అమ్ము ఐప్ తన భర్తతో విడాకులు తీసుకున్న తరువాత కవలలను వెంట తీసుకుని అయెమెనెమ్‌లోని తన కుటుంబం వద్దకు తిరిగి వస్తుంది. అమ్ము సోదరుడు, కవలల మామ అయిన చాకో, తన ఆంగ్లేయ భార్య మార్గరెట్‌తో విడాకులు తీసుకున్న తరువాత ఇంగ్లాండ్ నుండి తిరిగి వస్తాడు. కుటుంబంలో వృద్ధురాలైన మమ్మాచి, ఆమె కుమార్తె అమ్ము, కుమారుడు చాకోతో పాటు పప్పాచి చెల్లెలు బేబీ కొచ్చమ్మ కూడా నివసిస్తూ ఉంటారు.

మార్గరెట్ రెండవ భర్త మరణించడంతో, చాకో ఆమెను, వారి కుమార్తె సోఫీని అయెమెనెమ్‌కు రావాలని ఆహ్వానిస్తాడు. విమానాశ్రయానికి వెళ్తున్న మార్గంలో కుటుంబ సభ్యులు కమ్యూనిస్టు నిరసనకారుల గుంపును ఎదుర్కొంటారు. వారు కారును చుట్టుముట్టి బేబీ కొచ్చమ్మను అవమానిస్తారు. ఆ నిరసనకారులలో కుటుంబ ఊరగాయల కర్మాగారంలో పనిచేసే అంటరాని వర్గానికి చెందిన సేవకుడు వేలుత్తాను రాహేల్ చూసినట్లు భావిస్తుంది.

తరువాత ఒక సినిమా థియేటరులో ఎస్తాపై అక్కడి అల్పాహార విక్రేత "ఆరెంజ్‌డ్రింక్ లెమన్‌డ్రింక్ మాన్" లైంగిక వేధింపులకు పాల్పడతాడు. కమ్యూనిస్టు నిరసనకారుల గుంపులో వేలుత్తాను చూసినట్లు రాహేల్ చెప్పడంతో, బేబీ కొచ్చమ్మ అతనిపట్ల ద్వేషభావాన్ని పెంచుకుంటుంది.

రాహేల్, ఎస్తాలు వేలుత్తాతో స్నేహం పెంచుకుంటారు. అమ్ము కూడా అతని పట్ల ప్రేమాభిమానాలు పెంచుకొని రహస్య సంబంధాన్ని ప్రారంభిస్తుంది. ఈ విషయం వేలుత్తా తండ్రి ద్వారా మమ్మాచికి తెలిసిన తరువాత, అమ్మును ఒక గదిలో బంధించి, వేలుత్తాను ఇంటి నుండి వెళ్లగొడతారు. తన దుస్థితికి కవలలే కారణమని అమ్ము వారిని నిందిస్తుంది. దీంతో రాహేల్, ఎస్తాలు తమ బంధువురాలు సోఫీతో కలిసి ఇంటి నుండి పారిపోతారు. సమీప నదిని దాటి అవతల ఉన్న పాడుబడిన ఇంటికి చేరుకోవడానికి పడవను ఉపయోగిస్తారు. అయితే పడవ బోల్తా పడటంతో సోఫీ మునిగి మరణిస్తుంది. అనంతరం మార్గరెట్, చాకో ఆమె మృతదేహాన్ని కనుగొంటారు.

కవలలు ఆ పాడుబడిన ఇంటిలో ఆశ్రయం పొందుతారు. వారికి తెలియకుండా వేలుత్తా కూడా అక్కడే దాక్కుంటాడు. సోఫీ మరణానికి వేలుత్తానే కారణమని బేబీ కొచ్చమ్మ ఆరోపిస్తుంది. దీంతో పోలీసులు అతనిని అరెస్టు చేసి తీవ్రంగా కొడతారు. ఈ భయానక సంఘటనకు కవలలు ప్రత్యక్ష సాక్షులవుతారు.

పోలీసు స్టేషన్‌లో కవలలను విచారించిన పోలీసు అధికారి, బేబీ కొచ్చమ్మ చేసిన మోసాన్ని గుర్తిస్తాడు. అయితే వేలుత్తాకు కమ్యూనిస్టు వర్గాలతో సంబంధాలు ఉన్నాయని తెలుసుకున్న అతను, ఈ తప్పుడు అరెస్టు బయటపడితే అశాంతి చెలరేగుతుందనే భయంతో వ్యవహరిస్తాడు. బేబీ కొచ్చమ్మపై తప్పుడు ఆరోపణ చేసినందుకు చర్యలు తీసుకుంటానని హెచ్చరిస్తాడు. తనను తాను రక్షించుకోవడానికి బేబీ కొచ్చమ్మ ఎస్తా, రాహేల్‌లను ప్రభావితం చేసి సోఫీ మరణానికి వేలుత్తానే కారణమని చెప్పేలా చేస్తుంది. అనంతరం వేలుత్తా గాయాల కారణంగా మరణిస్తాడు.

బేబీ కొచ్చమ్మ, సోఫీ మరణానికి అమ్ము, కవలలే బాధ్యులని చాకోను నమ్మిస్తుంది. దీంతో చాకో అమ్మును ఇంటి నుండి పంపివేస్తాడు. అమ్ము కవలలను విడదీయాలని నిర్ణయించి ఎస్తాను అతని తండ్రి వద్దకు, వసతి పాఠశాలకు పంపిస్తుంది.

రాహేల్ తరువాత అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలుకు వెళ్లి విశ్వవిద్యాలయంలో చదువుకొని ఉద్యోగం చేస్తుంది. అమ్ము 31 ఏళ్ల వయసులో శ్వాసకోశ సంబంధిత వ్యాధితో ఒక హోటల్ గదిలో ఒంటరిగా మరణిస్తుంది.

విఫలమైన వివాహం, విడాకుల అనంతరం రాహేల్ తిరిగి అయెమెనెమ్‌కు వస్తుంది. అక్కడ బేబీ కొచ్చమ్మతో పాటు ఆమె సేవకుడితో నివసిస్తూ, మౌన జీవితం గడుపుతున్న ఎస్తాను కలుస్తుంది. ఇంటిలో మిగిలినవారు వారే. కవలలు తిరిగి ఒకరితో ఒకరు సాన్నిహిత్యాన్ని పొందుతారు. నవల చివర్లో అమ్ము, వేలుత్తాల ప్రేమ సంబంధాన్ని విషాదభరితమైన మధురస్మృతిగా గుర్తుచేస్తూ కథ ముగుస్తుంది.

పాత్రలు

[మార్చు]

ప్రధాన పాత్రలు

[మార్చు]
  • ఎస్తా – రాహేల్‌కు కవల సోదరుడు. గంభీర స్వభావం, తెలివితేటలు కలిగిన, కొంత ఆందోళనతో ఉండే బాలుడు. పెద్దయ్యాక మౌనంగా మారిపోతాడు.
  • రాహేల్ – ఎస్తాకు కవల సోదరి. తెలివైన, హఠాత్తుగా నిర్ణయాలు తీసుకునే స్వభావం కలిగిన బాలిక. పెద్దయ్యాక సమాజంతో పెద్దగా అనుబంధం లేకుండా తిరిగే వ్యక్తిగా మారుతుంది.
  • అమ్ము – కవలల తల్లి. స్వతంత్ర భావాలు, దృఢ సంకల్పం కలిగిన మహిళ. విడాకులు తీసుకున్న కారణంగా సమాజం ఆమెను చిన్నచూపు చూస్తుంది.
  • వేలుత్తా – ఐప్ కుటుంబానికి చెందిన వడ్రంగిగా పనిచేసే పరవన్ కులానికి చెందిన వ్యక్తి. స్థానిక కమ్యూనిస్టు ఉద్యమంతో రహస్య సంబంధాలు కలిగి ఉంటాడు. అమ్ము, కవలల పట్ల ప్రేమాభిమానాలు, దయగల స్వభావం ప్రదర్శిస్తాడు.
  • చాకో – ఎస్తా, రాహేల్‌ల మేనమామ. ఆంగ్ల సంస్కృతిప్రేమి అయిన ఆయన ఆక్స్‌ఫర్డ్ లో చదువుకున్నాడు. కమ్యూనిస్టు సిద్ధాంతాలను సమర్థిస్తున్నప్పటికీ, ఐప్ కుటుంబ ఊరగాయల కర్మాగారాన్ని నిర్వహిస్తుంటాడు.
  • బేబీ కొచ్చమ్మ (అసలు పేరు నవోమీ ఐప్) – కవలల పెద్ద మేనత్త. అసూయ, ద్వేషభావాలతో నిండిన ఆమె కవలల పట్ల విరోధభావాన్ని కలిగి ఉంటుంది.

ఉప పాత్రలు

[మార్చు]
  • సోఫీ (సోఫీ మోల్) – చాకో, మార్గరెట్‌ల ఏకైక కుమార్తె. ఆమెను మార్గరెట్, ఆమె రెండవ భర్త జో పెంచుతారు. ఎస్తా, రాహేల్‌లకు అర్ధ-బ్రిటిష్ బంధువురాలు.
  • మార్గరెట్ ఐప్ – సోఫీ మోల్ తల్లి, చాకో మాజీ భార్య.
  • మమ్మాచి – కవలల అమ్మమ్మ, అమ్ము, చాకోల తల్లి.
  • పప్పాచి – రాహేల్, ఎస్తాల మరణించిన తాత. కీటక శాస్త్రవేత్త. మమ్మాచిని శారీరకంగా హింసించేవాడు. అనంతరం చాకో అతన్ని అడ్డుకుంటాడు.
  • కొచ్చు మారియా – అయెమెనెమ్ ఇంట్లో నివసించే వంటమనిషి, సేవకురాలు.
  • బాబా – కవలల తండ్రి, అమ్ము మాజీ భర్త.
  • వెల్లయ్య పాపెన్ – వేలుత్తా తండ్రి.
  • కుట్టపెన్ – వేలుత్తా అన్న. పని చేస్తుండగా జరిగిన ప్రమాదం వల్ల నడుము కింది భాగం పక్షవాతానికి గురవుతుంది.
  • ఫాదర్ ముల్లిగన్ – బేబీ కొచ్చమ్మ యువతిగా ఉన్నప్పుడు ప్రేమించిన క్రైస్తవ మత గురువు.
  • మిస్టర్ హాలిక్ – అస్సాంలోని టీ తోటలో బాబా యజమాని.
  • లారీ మెక్‌కాస్లిన్ – రాహేల్ అమెరికన్ మాజీ భర్త. రాహేల్ తనతో భావోద్వేగపరంగా అనుబంధం ఏర్పరచుకోలేదని గ్రహించిన తరువాత వారి వివాహ బంధం ముగుస్తుంది.
  • కామ్రేడ్ కె. ఎన్. ఎం. పిల్లై – అయెమెనెమ్‌లోని కమ్యూనిస్టు పార్టీ నాయకుడు. సిద్ధాంతాలు బోధించినప్పటికీ ఆచరణలో కపట స్వభావాన్ని ప్రదర్శిస్తాడు.
  • ఇన్‌స్పెక్టర్ థామస్ మాథ్యూ – సోఫీ మరణంపై దర్యాప్తును నడిపించే పోలీసు అధికారి.

రచనాభివృద్ధి, ప్రచురణ

[మార్చు]

రచనాభివృద్ధి

[మార్చు]

రాయ్ 1992లో ది గాడ్ ఆఫ్ స్మాల్ థింగ్స్ నవల రచనను ప్రారంభించి, నాలుగు సంవత్సరాల తరువాత 1996లో పూర్తి చేసింది. తదుపరి సంవత్సరం ఈ నవల ప్రచురితమైంది. ఈ కథలోని సామర్థ్యాన్ని తొలిసారిగా హార్పర్‌కాలిన్స్ సంపాదకుడు పంకజ్ మిశ్రా గుర్తించి, దానిని బ్రిటన్‌కు చెందిన ముగ్గురు ప్రచురణకర్తలకు పంపించాడు. రాయ్‌కు £500,000 ముందస్తు పారితోషికం లభించగా, ఈ పుస్తకపు ప్రచురణ హక్కులు 21 దేశాలకు విక్రయించబడ్డాయి.

చలనచిత్ర నిర్మాణం, కథా రచనలో పాల్గొన్న అరుంధతి రాయ్, ముఖ్యంగా ఇన్ విచ్ అన్నీ గివ్స్ ఇట్ దోజ్ వన్స్, ఎలక్ట్రిక్ మూన్ రచనల తరువాత, "ఇతర వ్యక్తులతో వ్యవహరించాల్సిన అవసరం లేని, ఒంటరిగా చేయగలిగే పని ఏదైనా చేయాలనుకున్నాను" అని పేర్కొంది. ఆమె ఒక కంప్యూటర్ కొనుగోలు చేసి దానిని ఉపయోగించడం నేర్చుకుంది. అయితే తాను ఒక నవల రాస్తున్నాననే విషయం అప్పట్లో తనకు తెలియదని ఆమె తరువాత తెలిపింది.[2]

రాయ్ తన బాల్య అనుభవాల నుండి ఈ నవలకు ప్రేరణ పొందింది. ఆమె భారతదేశంలోని కేరళ రాష్ట్రం, కొట్టాయం జిల్లాలోని అయ్మనం గ్రామంలో పెరిగింది. అక్కడ ఆమె స్వేచ్ఛాయుతమైన బాల్య జీవితాన్ని గడిపింది. తనను తాను "పెద్దవయసు వచ్చిన బాలిక"గా అభివర్ణించుకున్న రాయ్, గ్రామ జీవితంలో తాను గమనించిన, అనుభవించిన విషయాలను గుర్తుచేసుకుంటూ, ఆ సమయంలో చెప్పాలనుకున్న ప్రతిదాన్ని ఈ నవల ద్వారా వ్యక్తపరిచినట్లు పేర్కొంది.[3][4][2]

రాయ్ తన తొలి నవల రచనను 1992లో న్యూఢిల్లీలో కంప్యూటర్‌పై ప్రారంభించింది. అయితే ప్రారంభ నెలల్లో "ఏమి జరుగుతోందో పూర్తిగా అర్థం చేసుకునే వరకు సరదాగా ప్రయోగాలు చేస్తూనే ఉన్నాను; ఆ తరువాత మాత్రమే పుస్తకాన్ని సక్రమంగా రాయడం ప్రారంభించాను" అని ఆమె చెప్పింది. చివరకు 1996లో నవలను పూర్తి చేసింది.[2][5][6]

ఏ విధమైన ముందస్తు ప్రణాళిక లేకుండానే రచన కొనసాగిందని, కథ తనను నిరంతరం ఆశ్చర్యపరుస్తూ ఉండేదని, తాను దానిని పూర్తిచేయగలనో లేదో కూడా తెలియదని రాయ్ పేర్కొంది.[2] రచన గురించి ఆమె తన స్నేహితులకు గానీ, తన భర్త ప్రదీప్ కృష్ణన్కు గానీ చెప్పలేదు. కథను ముందుగానే ఎక్కువగా చెప్పేస్తాననే భయంతో ఆమె అలా చేసిందని తెలిపింది. చివరకు పూర్తయిన ముసాయిదాను చూసినప్పుడు ప్రదీప్ కృష్ణన్ ఎంతో మెచ్చుకున్నాడు.[7]

రాయ్ నవలను వరుస క్రమంలో రాయలేదు. ఆమె మాటల్లో, "నేను మొదటి అధ్యాయంతో ప్రారంభించలేదు, చివరి అధ్యాయంతో ముగించలేదు. నా మనసులో ఒకే ఒక దృశ్యం ఉండేది — ఆకాశ నీలం రంగులో ఉన్న ప్లైమౌత్ కారు, అందులో ఇద్దరు కవలలు, దానిని చుట్టుముట్టిన మార్క్సిస్టు ఊరేగింపు. కథ అక్కడి నుంచే అభివృద్ధి చెందింది. వాక్యం తరువాత వాక్యం, భాష తనంతట తానే అల్లుకుపోతూ వచ్చింది."[8] రాయ్ ప్రకారం, ఈ నవలలో ఒకసారి రాసిన వాక్యాన్ని తాను ఎప్పుడూ తిరిగి సవరించలేదని, కథా నిర్మాణాన్ని క్రమబద్ధీకరించడానికి కొంత సమయం పట్టినప్పటికీ అది "ఎప్పుడూ బాధాకరంగా అనిపించలేదు" అని పేర్కొంది.[9]

ఈ నవల పాక్షికంగా ఆత్మకథాత్మకమైనదని రాయ్ వెల్లడించింది. ఉదాహరణకు, నవలలోని కొన్ని పాత్రలను ఆమె నిజ జీవితంలో తెలిసిన వ్యక్తులను ఆధారంగా చేసుకుని రూపొందించింది. అమ్ము పాత్రకు ఆమె తల్లి మేరీ రాయ్, పప్పాచి పాత్రకు ఆమె మాతామహుడు పి.వి. ఐజాక్, చాకో పాత్రకు ఆమె మామ జార్జ్ ఐజాక్, మార్గరెట్ కొచ్చమ్మ పాత్రకు ఆయన మాజీ భార్య సిసీలియా ఫిలిప్సన్ ఆదర్శంగా నిలిచారు.[10]

రాయ్ తల్లి మేరీ రాయ్, అమ్ము పాత్ర తనతో చాలా పోలికలు కలిగి ఉందని ధృవీకరించినప్పటికీ, నవలలో చూపినట్లుగా తాను ఎప్పుడూ తక్కువ కులానికి చెందిన వ్యక్తితో ప్రేమ సంబంధం పెట్టుకోలేదని పేర్కొంది.[11]

వాస్తుశిల్పిగా రాయ్‌కు ఉన్న శిక్షణ ఆమె రచనా శైలిపై ప్రభావం చూపింది. ఒక రోజు ఆమె నిద్రలేచి కథా నిర్మాణాన్ని చిత్రాల రూపంలో గీసిందని, అప్పుడే తాను ఏమి చెప్పాలనుకుంటున్నానో పూర్తిగా అర్థమైందని చెప్పింది.[7] ఆమె దృష్టిలో ఈ నవల రచన అనేది ఒక రూపకల్పన ప్రక్రియ, అంతేకాక వాస్తుశిల్పంతో పోల్చదగినది.

1997లో సలోన్కు ఇచ్చిన ఇంటర్వ్యూలో ఆమె ఇలా చెప్పింది:

భవనాలలో కొన్ని రూపకల్పనా లక్షణాలు మళ్లీ మళ్లీ కనిపిస్తాయి — నమూనాలు, వంపులు, ఆకృతులు. ఇవి మనకు భౌతిక ప్రదేశంలో సౌకర్యాన్ని కలిగిస్తాయి. రచనలో కూడా ఇదే సూత్రం పనిచేస్తుందని నేను గమనించాను. పదాలు, విరామచిహ్నాలు, పేరాలు పుటపై ఎలా అమర్చబడ్డాయో నాకు చాలా ముఖ్యమైన విషయం. భాష యొక్క దృశ్య రూపకల్పన కూడా అంతే ముఖ్యమైనది. అందుకే ఎస్తా, రాహేల్ అనే కవలల ఆలోచనలు, మాటలు పుటపై ఆటపాటలతో నిండినట్లుగా కనిపిస్తాయి. వాటి రూపకల్పనతో నేను సృజనాత్మకంగా వ్యవహరించాను. కొన్ని పదాలను విడగొట్టాను, మరికొన్నింటిని కలిపాను. ఉదాహరణకు "Later" ను "Lay. Ter."గా, "An owl" ను "A Nowl"గా, "Sour metal smell" ను "sourmetal smell"గా మార్చాను.

[8]

ఈ నవల శీర్షిక రచన పూర్తయిన తరువాత, ముద్రణకు పంపే చివరి దశలో నిర్ణయించబడింది. హార్పర్‌కాలిన్స్కు ఇచ్చిన ఇంటర్వ్యూలో రాయ్ మాట్లాడుతూ, "ఒక అధ్యాయానికి ది గాడ్ ఆఫ్ స్మాల్ థింగ్స్ అనే పేరు ఉండేది. అది ఎలా వచ్చిందో నాకు తెలియదు. ఇప్పుడు పుస్తకాన్ని తిరిగి చదివితే చిన్న విషయాల గురించి ఎంతగా ప్రస్తావించానో ఆశ్చర్యంగా అనిపిస్తుంది. కానీ ముందుగానే ఈ శీర్షికను నిర్ణయించి, దాని చుట్టూ నవలను నిర్మించలేదు" అని చెప్పింది.[2]

ప్రచురణ

[మార్చు]

ది గాడ్ ఆఫ్ స్మాల్ థింగ్స్ 1997లో వివిధ ప్రచురణ సంస్థల ద్వారా వెలువడింది. ఈ రచనలోని సామర్థ్యాన్ని మొదటగా హార్పర్‌కాలిన్స్ సంపాదకుడు పంకజ్ మిశ్రా గుర్తించి, దానిని బ్రిటన్‌కు చెందిన ముగ్గురు ప్రచురణకర్తలకు పంపించాడు.

రాయ్ తరఫున ఆమె బ్రిటిష్ సాహిత్య ప్రతినిధి డేవిడ్ గాడ్విన్ ఈ నవల ప్రచురణ హక్కులను వేలం వేశాడు. యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్ హక్కులు 250,000 అమెరికన్ డాలర్లకు, న్యూయార్క్కు చెందిన రాండమ్ హౌస్కు అమెరికా హక్కులు 160,000 డాలర్లకు విక్రయించబడ్డాయి.

పంకజ్ మిశ్రా ఒక రైలు ప్రయాణంలో ఈ ముసాయిదాను చదివి, ఉత్సాహాన్ని అదుపు చేసుకోలేక మధ్యలోనే ప్రయాణాన్ని ఆపి రాయ్‌కు ఫోన్ చేసి అభినందనలు తెలిపాడని చెబుతారు. గాడ్విన్ కూడా నమూనా అధ్యాయాన్ని లండన్లో చదివిన వెంటనే ఆకస్మికంగా భారతదేశానికి మొదటి విమానంలో వచ్చి, అక్కడికక్కడే రాయ్‌తో ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నాడు.

ఈ నవల కోసం రాయ్‌కు ముందస్తుగా 1.6 మిలియన్ అమెరికన్ డాలర్లు చెల్లించబడ్డాయి. అంత పెద్ద మొత్తంలో ముందస్తు చెల్లింపు పొందిన కారణంగా తనపై ఒత్తిడి ఏర్పడిందని ఆమె అంగీకరించినప్పటికీ, "అది వారి వ్యాపారపరమైన ప్రమాదం. నా పుస్తకంపై నాకు నమ్మకం ఉంది" అని వ్యాఖ్యానించింది.[7][12]

స్పందన

[మార్చు]

ది గాడ్ ఆఫ్ స్మాల్ థింగ్స్ ప్రముఖ అమెరికన్ వార్తాపత్రికల నుండి అత్యంత ప్రశంసనీయమైన సమీక్షలను పొందింది. ది న్యూయార్క్ టైమ్స్ ఈ రచనను "అద్భుతమైన తొలి నవల",[13] "అసాధారణమైన రచన", అలాగే "నైతిక గంభీరతను, సృజనాత్మక సౌలభ్యాన్ని ఒకేసారి కలిగిన కృతి"గా అభివర్ణించింది.[14]

లాస్ ఏంజెల్స్ టైమ్స్ ఈ నవలను "భావోద్వేగపూరితమైనదీ, విశాలమైన కథా పరిధి కలిగినదీ అయిన నవల"గా పేర్కొంది.[15]

కెనడాకు చెందిన టొరొంటో స్టార్ ఈ పుస్తకాన్ని "సమృద్ధమైన, మాయాజాలంతో నిండిన నవల"గా ప్రశంసించింది.[16] టైమ్ పత్రిక దీనిని ఆ సంవత్సరంలోని ఉత్తమ పుస్తకాలలో ఒకటిగా ఎంపిక చేసింది.[17]

అయితే యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్‌లో విమర్శకుల స్పందన అంతగా అనుకూలంగా లేదు. ఈ నవలకు బుకర్ బహుమతి ప్రదానం చేయడంపై కూడా వివాదం చెలరేగింది. 1996 బుకర్ బహుమతి న్యాయనిర్ణేత కార్మెన్ కాలిల్ ఈ నవలను "అత్యంత నాసిరకమైనది"గా అభివర్ణించగా, ది గార్డియన్ ఈ పోటీని "తీవ్ర నిరాశ కలిగించేదిగా" పేర్కొంది.[18]

భారతదేశంలో ఈ నవల ప్రధానంగా లైంగికతను నిర్బంధం లేకుండా చిత్రీకరించిన విధానానికి విమర్శలు ఎదుర్కొంది. ఆ సమయంలో కేరళ ముఖ్యమంత్రిగా ఉన్న ఈ. కె. నాయనార్[19] ఈ నవలలో మహిళలు, లైంగిక సంబంధాల చిత్రణపై విమర్శలు చేశారు. అంతేకాక, నవల అశ్లీలతను ప్రోత్సహించిందనే ఆరోపణలకు సంబంధించి అరుంధతి రాయ్ న్యాయపరమైన విచారణలను కూడా ఎదుర్కొవాల్సి వచ్చింది.[20]

కొంతమంది విమర్శకులు ఈ పుస్తకంపై పాఠకులు ఇచ్చిన అభిప్రాయాలు పరస్పర విరుద్ధంగా ఉండటం గమనించారు. పుస్తక విక్రయ వెబ్‌సైట్లలో కనిపించే సమీక్షలను పరిశీలిస్తే, అవి ఒకే పుస్తకం గురించి రాయబడ్డాయనే విషయం నమ్మడం కూడా కష్టంగా అనిపిస్తుందని వారు వ్యాఖ్యానించారు.[21] ఈ పుస్తకాన్ని తరువాత మలయాళంలోకి ప్రియా ఎ. ఎస్. అనువదించింది. ఆ అనువాదం కుంజుకార్యంగళుడെ ఒടేతമ്പുരാൻ (Malayalam: കുഞ്ഞുകാര്യങ്ങളുടെ ഒടേതമ്പുരാൻ) అనే పేరుతో ప్రచురించబడింది.[3][22]

2014లో ది డైలీ టెలిగ్రాఫ్ ఈ నవలను అన్ని కాలాల్లోని అత్యుత్తమ 10 ఆసియా నవలలలో ఒకటిగా గుర్తించింది.[23]

2019 నవంబర్ 5న బీబీసీ న్యూస్ ప్రచురించిన అత్యంత ప్రభావవంతమైన 100 నవలల జాబితాలో ది గాడ్ ఆఫ్ స్మాల్ థింగ్స్కు స్థానం లభించింది.[24]

ది ఇండిపెండెంట్ పత్రికకు చెందిన ఎమ్మా లీ-పాటర్ ఈ రచనను భారతదేశానికి చెందిన 12 అత్యుత్తమ నవలలలో ఒకటిగా పేర్కొంది.[25]

2022లో రాణి రెండవ ఎలిజబెత్ ప్లాటినం జూబిలీ సందర్భంగా ఎంపిక చేసిన బిగ్ జూబిలీ రీడ్ జాబితాలో ఈ నవల చోటు సంపాదించింది. ఈ జాబితాలో కామన్వెల్త్ దేశాల రచయితల 70 పుస్తకాలను చేర్చారు.[26]

పురస్కారాలు

[మార్చు]

ది గాడ్ ఆఫ్ స్మాల్ థింగ్స్ నవలకు గాను అరుంధతి రాయ్‌కు 1997లో బుకర్ బహుమతి లభించింది. ఈ పురస్కారంతో పాటు సుమారు 30,000 అమెరికన్ డాలర్ల నగదు బహుమతి కూడా అందించారు.[27] బహుమతి ప్రకటనలో, "ఈ పుస్తకం పాఠకునికి ఇచ్చిన ప్రతి వాగ్దానాన్ని నిలబెట్టుకుంటుంది" అని పేర్కొన్నారు.[28]

రాయ్ ఈ బహుమతి ద్వారా పొందిన నగదు మొత్తాన్ని, అలాగే పుస్తక రాయల్టీలలోని ఒక భాగాన్ని మానవ హక్కుల పరిరక్షణకు సంబంధించిన కార్యక్రమాలకు విరాళంగా ఇచ్చింది.

అయితే ఈ నవలకు బుకర్ బహుమతి ప్రదానం చేయడం వివాదాస్పదమైంది. విమర్శకురాలు కార్మెన్ కాలిల్ టెలివిజన్ కార్యక్రమంలో మాట్లాడుతూ, ఈ పుస్తకం తుది జాబితాలో కూడా ఉండకూడదని అభిప్రాయపడింది. బుకర్ బహుమతి కమిటీ అధ్యక్షుడు మార్టిన్ గాఫ్ మాట్లాడుతూ, న్యాయనిర్ణేతలు బెర్నార్డ్ మాక్‌లావర్టీ రచించిన గ్రేస్ నోట్స్ నవలను తిరస్కరించిన తరువాత, రాయ్ రచనకు ఎవరూ అభ్యంతరం వ్యక్తం చేయకపోవడంతో ఆమె విజేతగా నిలిచిందని వివరించాడు. న్యాయనిర్ణేతల అభిప్రాయం ప్రకారం మాక్‌లావర్టీ "అద్భుతమైన కథా రచయిత అయినప్పటికీ, గ్రేస్ నోట్స్ మూడు చిన్న కథలను కలిపి రూపొందించిన రచనలా అనిపించింది".[29]

ప్రజాసంస్కృతిలో

[మార్చు]

ఈ నవలలో "Pa pera-pera-pera-perakka / Endeparambil thooralley / Chetende parambil thoorikko" అనే నాలుగు పంక్తుల పాట కనిపిస్తుంది. ఈ పాటను అరుంధతి రాయ్ తల్లి మేరీ రాయ్ పాఠశాల పిల్లల కోసం రచించింది. అనంతరం ఈ పాటను 1999లో విడుదలైన మలయాళ చిత్రం ఒలింపియన్ ఆంథోనీ ఆడమ్లో నేపథ్య గీతంగా ఉపయోగించారు.[30]

2013లో ఈ నవల ఆధారంగా రూపొందించిన పాకిస్తానీ టెలివిజన్ ధారావాహిక టల్ఖియాన్ ఎక్స్‌ప్రెస్ ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్ ఛానల్‌లో ప్రసారమైంది.[31]

అమెరికన్ సంగీత బృందం డార్లింగ్‌సైడ్ తమ "The God of Loss" అనే గీతానికి ఈ నవలే ప్రేరణగా నిలిచిందని పేర్కొంది.[32]

మూలాలు

[మార్చు]
  1. Cunningham, Valentine (20 December 1998). "Manufacturing a masterpiece" (in ఇంగ్లీష్). Prospect Magazine. Retrieved 27 February 2026.
  2. 1 2 3 4 5 "Interview with Arundhati Roy: How Small Things Grow into Something Far Greater". HarperCollins. 7 May 1997. Archived from the original on 13 October 1997. Retrieved 29 December 2024.
  3. 1 2 Basheer, K. P. M. (3 January 2012). "Estha, Rahel now speak Malayalam". The Hindu. Retrieved 20 July 2015.
  4. Barsamian, David (16 July 2007). "Interview with Arundhati Roy". The Progressive. Retrieved 29 December 2024.
  5. Roy, Amitabh (2005). The God of Small Things: A Novel of Social Commitment. Atlantic. pp. 37–38. ISBN 978-81-269-0409-9.
  6. Roy, Arundhati (1998). The God of Small Things. HarperPerennial. p. 321. ISBN 9780060977498.
  7. 1 2 3 Sachdeva, Maanya (April 8, 1997). "Goddess of Small Things". The Independent. Retrieved February 21, 2024.
  8. 1 2 Jana, Reena (30 September 1997). "Arundhati Roy". Salon.com. Retrieved 28 December 2024.
  9. Gani, Martin. An Interview with Arundhati Roy, the Author of The God of Small Things. Available online: https://www.sosyalarastirmalar.com/articles/an-interview-with-arundhati-roy-the-author-of-the-god-of-small-things.pdf
  10. Abraham, Vinu (October 26, 1997). "Ayemenem country". ది వీక్. Retrieved January 6, 2025.
  11. "There's something about Mary". ది టైమ్స్ ఆఫ్ ఇండియా. Archived from the original on 17 August 2016. Retrieved 16 December 2017.
  12. J. Cooper, Kenneth (October 19, 1997). "FOR INDIA, NO SMALL THING". ది వాషింగ్టన్ పోస్ట్. Retrieved April 6, 2025.
  13. Kakutani, Michiko (3 June 1997). "Melodrama as Structure for Subtlety". The New York Times.
  14. Truax, Alice (25 May 1997). "A Silver Thimble in Her Fist". The New York Times.
  15. Eder, Richard (1 June 1997). "As the world turns: rev. of The God of Small Things". Los Angeles Times. p. 2. Archived from the original on 4 June 2011. Retrieved 18 January 2010.
  16. Carey, Barbara (7 June 1997). "A lush, magical novel of India". Toronto Star. p. M.21.
  17. "Books: The best of 1997". Time. 29 December 1997. Archived from the original on 6 March 2008. Retrieved 18 January 2010.
  18. "The scene is set for the Booker battle". BBC News. 24 September 1998. Retrieved 18 January 2010.
  19. Kutty, N. Madhavan (9 November 1997). "Comrade of Small Jokes". The Indian Express. Archived from the original on 5 June 2000. Retrieved 18 January 2010.
  20. Bumiller, Elisabeth (29 July 1997). "A Novelist Beginning with a Bang". The New York Times. Retrieved 18 January 2010.
  21. Tickell, Alex (2007). Arundhati Roy's The God of Small Things. UK USA Canada: Routledge Taylor and Francis Group. pp. xiii. ISBN 978-0203004593.
  22. "BBC toasts Indian literature".
  23. "10 best Asian novels of all time". The Telegraph. 2014-04-22. Retrieved 2020-12-06.
  24. "100 'most inspiring' novels revealed by BBC Arts" (in బ్రిటిష్ ఇంగ్లీష్). 2019-11-05. Retrieved 2026-06-01.
  25. Lee-Potter, Emma (2020-08-05). "12 best Indian novels that everyone needs to read". The Independent. Archived from the original on 18 June 2022. Retrieved 2020-12-23.
  26. "The Big Jubilee Read: A literary celebration of Queen Elizabeth II's record-breaking reign". BBC. 17 April 2022. Retrieved 15 July 2022.
  27. Barsamian, David (September 2001). "Arundhati Roy interviewed". The South Asian. Archived from the original on 25 December 2007. Retrieved 21 January 2008.
  28. "Previous winners – 1997". Booker Prize Foundation. Archived from the original on 27 January 2007. Retrieved 21 March 2007.
  29. Glaister, Dan (14 October 1997). "Popularity pays off for Roy". The Guardian. Archived from the original on 27 February 2005.
  30. "Mohanlal recalls and croons on Mary Roy's lyrics as writer Arundhati Roy asks, 'Didn't you sing a song written by mother'". ది టైమ్స్ ఆఫ్ ఇండియా. Retrieved 30 May 2026.
  31. Kiran Shahid/Saadia Qamar (6 December 2014), "A story of bitterness: Meet the women of 'Talkhiyan'". The Express Tribune (Pakistan).
  32. Boilen, Bob (29 October 2015). "First Watch: Darlingside, 'God of Loss'". NPR. Retrieved 25 April 2017. The character Velutha is tangled in a web of familial, cultural and romantic loyalties. The lyrics for 'The God of Loss' were inspired by Velutha's attempts to preserve his humanity in the face of those competing forces.

గ్రంథసూచి

[మార్చు]
  • Ch'ien, Evelyn. "The Politics of Design: Arundhati Roy". In Weird English. Harvard University Press, 2004.

తదుపరి పఠనం

[మార్చు]
  • Arundhati Roy's The God of Small Things: Critique and Commentary, రచయితలు ఆర్. ఎస్. శర్మ, శశి బాలా తల్వార్. క్రియేటివ్ బుక్స్ ప్రచురణ, 1998. ISBN 81-86318-54-2.
  • Explorations: Arundhati Roy's The God of Small Things, రచయితలు ఇందిరా భట్, ఇందిరా నిత్యానందం. క్రియేటివ్ బుక్స్ ప్రచురణ, 1999. ISBN 81-86318-56-9.
  • The God of Small Things: A Saga of Lost Dreams, కె. వి. సురేంద్రన్ రచన. అట్లాంటిక్ పబ్లిషర్స్ అండ్ డిస్ట్రిబ్యూటర్స్ ప్రచురణ, 2000. ISBN 81-7156-887-4.
  • Arundhati Roy's The God of Small Things: A Reader's Guide, జూలీ ముల్లనీ రచన. కంటిన్యూమ్ ఇంటర్నేషనల్ పబ్లిషింగ్ గ్రూప్ ప్రచురణ, 2002. ISBN 0-8264-5327-9.
  • Reading Arundhati Roy's The God of Small Things, కరోల్ ఫ్రూడ్-డ్యూరిక్స్, జీన్-పియర్ డ్యూరిక్స్ రచన. ఎడిషన్స్ యూనివర్సిటైర్స్ డి డిజోన్ ప్రచురణ, 2002. ISBN 2-905965-80-0.
  • Arundhati Roy's The God of Small Things: A Critical Appraisal, అమర్ నాథ్ ప్రసాద్ రచన. సరూప్ అండ్ సన్స్ ప్రచురణ, 2004. ISBN 81-7625-522-X.
  • Derozio To Dattani: Essays in Criticism, సంయుక్తా దాస్ రచన. వరల్డ్‌వ్యూ పబ్లికేషన్స్ ప్రచురణ, 2009. ISBN 81-86423-19-2.
  • The God of Small Things: A Novel of Social Commitment, అమితాబ్ రాయ్ రచన. అట్లాంటిక్ పబ్లిషర్స్ అండ్ డిస్ట్రిబ్యూటర్స్ ప్రచురణ, 2005. ISBN 81-269-0409-7.
  • Arundhati Roy's The God of Small Things, అలెక్స్ టికెల్ రచన. రూట్‌లెడ్జ్ ప్రచురణ, 2007. ISBN 0-415-35843-4.
  • Caste and The God of Small Things, ఎమోరీ విశ్వవిద్యాలయం.
  • The God of Small Things, మొదటి అధ్యాయం – Paradise Pickles and Preserves, ది న్యూయార్క్ టైమ్స్.

బాహ్య లింకులు

[మార్చు]
వికీవ్యాఖ్యలో ఈ విషయానికి సంబంధించిన వ్యాఖ్యలు చూడండి.

మూస:Booker Prize