నంబియందర్ నంబి
| తిరునరైయూర్ నంబియాండార్ నంబి | |
|---|---|
| జననం | 11వ శతాబ్దం CE తిరునరైయూర్, తమిళనాడు, భారతదేశం |
| బిరుదులు/గౌరవాలు | నాయనార్లు సంప్రదాయ గ్రంథ సంకలకుడు |
| తత్వం | శైవమతం · శైవ సిద్ధాంతం |
| సాహిత్య రచనలు | తిరుత్తొండర్ తిరువందాది, తిరుమురై 11వ సంపుటం రచనలు |
తిరునరైయూర్ నంబియాండార్ నంబి 11వ శతాబ్దానికి చెందిన శైవ పండితుడు. ఆయన దక్షిణ భారతదేశంలోని తమిళనాడు ప్రాంతానికి చెందినవాడు. అతను సంబందర్, అప్పర్, సుందరర్ రచించిన భక్తిగీతాలను సంకలనం చేసినవాడిగా ప్రసిద్ధి చెందాడు. అలాగే శివుని తమిళ లౌకిక భక్తికావ్య ప్రమాణగ్రంథమైన తిరుమురైలోని పదకొండవ సంపుటానికి రచయితలలో ఒకడిగా కూడా గుర్తించబడుతాడు.[1]
జననం, జీవితం
[మార్చు]నంబియాండార్ నంబి తిరునరైయూర్ పట్టణంలో జన్మించాడు. ఆయన ఆదిశైవ సంప్రదాయానికి చెందిన బ్రాహ్మణ ఆలయ పూజారుల కుటుంబంలో పుట్టాడు. వీరు శివుని ఆలయాలలో సేవచేసేవారు.[2] నంబియాండార్ నంబి పురాణంను తిరుమురై కండ పురాణం అని కూడా పిలుస్తారు. ఈ గ్రంథంలో నంబి తన పోషకుడిగా గొప్ప అరుమొళివర్మన్, అనగా రాజరాజ చోళుడును గుర్తిస్తాడు. రాజరాజ చోళుడు నంబిని మూడు మహాకవి సంతులైన సంబందర్, అప్పర్, సుందరర్ రచించిన భక్తిగీతాలను సేకరించాలని కోరాడు. నంబి తాటి ఆకులపై రాసిన పత్రాలను సంపాదించాడు. అయితే కొన్ని పత్రాలను చెదలు తినివేసిన కారణంగా సంపూర్ణ గీతసమాహారం నుండి సుమారు పది శాతం మాత్రమే తిరిగి పొందగలిగారని చెబుతారు. నంబి, సుందరర్ ప్రస్తావించిన 63 మహాభక్తుల జీవితాలను వివరిస్తూ ఒక స్మృతిగ్రంథం రచించాడు. ఇది తిరుత్తొండర్ తిరువందాదిగా ప్రసిద్ధి చెందింది. అతను సంబందర్, అప్పర్ పై స్తుతిగీతాలు కూడా రచించాడు. ఇవి ఆ సంతుల జీవిత చరిత్రకు కొంత ఆధారంగా ఉంటాయి.
సంకలనం
[మార్చు]రాజరాజ చోళుడు తన రాజసభలో తేవారం నుండి కొన్ని భాగాలు విని, తిరుమురై భక్తిగీతాలను తిరిగి సేకరించాలనే కార్యమిషన్ ప్రారంభించాడు.[3] ఈ కార్యంలో ఆయన నంబియాండార్ నంబి సహాయాన్ని కోరాడు. నంబి ఒక ఆలయ పూజారి.[4] సంప్రదాయం ప్రకారం, దైవ జోక్యంతో నంబి చిదంబరం లోని తిల్లై నటరాజ ఆలయం, చిదంబరం రెండవ ప్రాకారంలోని ఒక గదిలో తెల్ల చీమలు సగం తినివేసిన తాటి ఆకుల పత్రాలుగా ఈ గ్రంథాలను కనుగొన్నాడని నమ్ముతారు.[3][4] ఆలయంలోని బ్రాహ్మణులు (దీక్షితర్లు) ఈ కార్యానికి వ్యతిరేకంగా ఉన్నారు. అయితే రాజరాజ చోళుడు చిదంబరం వీధులలో సంతకవుల విగ్రహాలను రాజఘన ప్రదర్శనగా ప్రతిష్ఠించి ఈ ప్రయత్నాన్ని ముందుకు నడిపించాడు.[3][5] ఈ విధంగా తిరుమురైను రక్షించినవాడిగా రాజరాజుడు తిరుమురై కండ చోళన్ ("తిరుమురైను కాపాడిన చోళుడు") అనే బిరుదుతో ప్రసిద్ధి చెందాడు.[5] అప్పటి వరకు శివాలయాలలో దేవుని రూపాలకే విగ్రహాలు ఉండేవి. రాజరాజ చోళుడి తరువాత, నాయనార్ సంతుల విగ్రహాలు కూడా ఆలయాల్లో ప్రతిష్ఠించబడడం ప్రారంభమైంది.[5]
నంబి గీతాలను ఇలా సంకలనం చేశాడు:
- మొదటి ఏడు గ్రంథాలు – సంబందర్, అప్పర్, సుందరర్ రచనలు (ఇవే తరువాత తేవారంగా ప్రసిద్ధి)
- 8వ గ్రంథం – మాణిక్కవాచకర్ యొక్క తిరుకోవయ్యార్, తిరువాచకం
- 9వ గ్రంథం – ఇతర తొమ్మిది సంతుల 28 గీతాలు
- 10వ గ్రంథం – తిరుమూలర్ యొక్క తిరుమందిరం
- మరో సంపుటం – 12 ఇతర కవుల 40 గీతాలు
- 11వ గ్రంథం – తిరుత్తొండర్ తిరువందాది, నంబి స్వీయ గీతాలు[6]
తిరువాత ఈ శైవసాహిత్య సంపుటానికి 12వ గ్రంథంగా శెక్కిళార్ రచించిన పెరియ పురాణం (1135 CE)ను చేర్చారు. మొత్తం శైవ ప్రమాణగ్రంథ సంపుటం తిరుమురైగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఈ సాహిత్యం సుమారు 600 సంవత్సరాల ధార్మిక, తాత్విక, సాహిత్య వికాసాన్ని సమగ్రంగా ప్రతిబింబిస్తుంది.[6]
నంబి గ్రామ సమీపంలోని దేవార స్థలాలు
[మార్చు]- కట్టుమన్నార్కోయిల్ – 8 కి.మీ
- కనాటుముల్లూర్ – 9 కి.మీ
- ఓమంపులియూర్ – 14 కి.మీ
- మెలకడంబూర్ – 14 కి.మీ
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ "A twelve-book collection of hymns and writings of South Indian saints, compiled by saint Nambiyandar Nambi (ca 1000)", Page 840, Dancing with Siva: Hinduism's Contemporary Catechism, By Master Subramuniya, Satguru Sivaya Subramuniyaswami, Published 2003 by Himalayan Academy Publications, ISBN 0-945497-96-2
- ↑ నంబి జీవితం గురించి వివరాలు ఇచ్చే వెబ్ పేజీ
- ↑ 3.0 3.1 3.2 Culter 1987, p. 50
- ↑ 4.0 4.1 Cort 1998, p. 178
- ↑ 5.0 5.1 5.2 Vasudevan 2003, pp. 109-110
- ↑ 6.0 6.1 Zvelebil 1974, p. 191
సూచనలు
[మార్చు]- Cort, John E. (1998). Open boundaries: Jain communities and culture in Indian history. Albany: State University of New York Press. ISBN 0-7914-3786-8.
- Cutler, Norman (1987). Songs of experience: the poetics of Tamil devotion. USA: Library of Congress Cataloging-in-Publication-Data. ISBN 0-253-35334-3.
- Zvelebil, Kamil (1974). A History of Indian literature Vol.10 (Tamil Literature). Otto Harrasowitz. ISBN 3-447-01582-9.