నవాజ్ షరీఫ్
| నవాజ్ షరీఫ్ | |||
 అధికారిక చిత్రం, సుమారు 2013 | |||
పాకిస్తాన్ ప్రధానమంత్రి
| |||
| పదవీ కాలం 2013 జూన్ 5 – 2017 జూలై 28 | |||
| అధ్యక్షుడు | ఆసిఫ్ అలీ జర్దారీ మమ్నూన్ హుస్సేన్ | ||
|---|---|---|---|
| ముందు | మీర్ హజార్ ఖాన్ ఖోసో (సంరక్షకుడు) | ||
| తరువాత | షాహిద్ ఖాఖాన్ అబ్బాసి | ||
| పదవీ కాలం 1997 ఫిబ్రవరి 17 – 1999 అక్టోబర్ 12 | |||
| అధ్యక్షుడు | ఫరూక్ లెఘారీ వసీం సజ్జాద్ (నటన) రఫీక్ తరార్ | ||
| ముందు | మాలిక్ మెరాజ్ ఖలీద్ (కేర్టేకర్) | ||
| తరువాత | పెర్వేజ్ ముషారఫ్ ( ప్రధాన కార్యనిర్వాహకుడిగా) | ||
| పదవీ కాలం 1990 నవంబర్ 6 – 1993 జూలై 18 | |||
| అధ్యక్షుడు | గులాం ఇషాక్ ఖాన్ | ||
| ముందు | గులాం ముస్తఫా జటోయ్ (కేర్టేకర్) | ||
| తరువాత | మోయీనుద్దీన్ అహ్మద్ ఖురేషి (సంరక్షకుడు ) | ||
ప్రతిపక్ష నాయకుడు
| |||
| పదవీ కాలం 1993 అక్టోబర్ 19 – 1996 నవంబర్ 5 | |||
| ముందు | బెనజీర్ భుట్టో | ||
| తరువాత | బెనజీర్ భుట్టో | ||
పాకిస్తాన్ ముస్లిం లీగ్ (ఎన్) అధ్యక్షుడు
| |||
| ప్రస్తుత పదవిలో | |||
| అధికార కాలం 2024 మే 28 | |||
| ముందు | షెహబాజ్ షరీఫ్ | ||
| పదవీ కాలం 2011 జూలై 27 – 2018 మార్చి 13 | |||
| ముందు | జావేద్ హష్మి | ||
| తరువాత | సర్దార్ యాకూబ్ (తాత్కాలిక) | ||
| పదవీ కాలం 1993 అక్టోబర్ 6 – 1999 అక్టోబర్ 12 | |||
| ముందు | కార్యాలయం స్థాపించబడింది | ||
| తరువాత | కుల్సూమ్ నవాజ్ | ||
పంజాబ్ 9వ ముఖ్యమంత్రి
| |||
| పదవీ కాలం 1985 ఏప్రిల్ 9 – 1990 ఆగస్టు 13 | |||
| గవర్నరు | గులాం జిలానీ ఖాన్ సజ్జాద్ హుస్సేన్ ఖురేషి టిక్కా ఖాన్ | ||
| ముందు | సాదిక్ హుస్సేన్ ఖురేషి | ||
| తరువాత | గులాం హైదర్ వైన్ | ||
పాకిస్తాన్ జాతీయ అసెంబ్లీ సభ్యుడు
| |||
| ప్రస్తుత పదవిలో | |||
| అధికార కాలం 2024 ఫిబ్రవరి 29 | |||
| ముందు | వహీద్ ఆలం ఖాన్ | ||
| Constituency | NA-130 లాహోర్-XIV | ||
వ్యక్తిగత వివరాలు
|
|||
| జననం | 1949 డిసెంబరు 25 లాహోర్ , పశ్చిమ పంజాబ్ , పాకిస్తాన్ | ||
| రాజకీయ పార్టీ |  పాకిస్తాన్ ముస్లిం లీగ్ (ఎన్) (1993–ప్రస్తుతం)
| ||
| జీవిత భాగస్వామి | కుల్సూమ్ నవాజ్, (వివాహం: 1971; మరణం: 2018) | ||
| సంతానం | 4 (మరియం నవాజ్తో సహా) | ||
| పూర్వ విద్యార్థి | ప్రభుత్వ కళాశాల విశ్వవిద్యాలయం పంజాబ్ విశ్వవిద్యాలయం | ||
| సంతకం | 
| ||
మియాన్ ముహమ్మద్ నవాజ్ షరీఫ్ ( జననం 25 డిసెంబర్ 1949 ) పాకిస్తాన్ దేశానికి చెందిన రాజకీయ నాయకుడు, వ్యాపారవేత్త. ఆయన పాకిస్తాన్ ప్రధానమంత్రిగా మొదట 1990 నుండి 1993 వరకు, రెండవసారి 1997 నుండి 1999 వరకు, చివరిగా 2013 నుండి 2017 వరకు మూడు పర్యాయాలు పని చేశాడు. ఆయన పాకిస్తాన్ దేశ చరిత్రలోనే అత్యధిక కాలం పనిచేసిన ప్రధానమంత్రి. మూడు విడతలలో మొత్తం 9 సంవత్సరాలకు పైగా పనిచేసిన ఆయన పదవీకాలం పదవీచ్యుతితో ముగిసింది.
నవాజ్ పంజాబ్లోని లాహోర్లో మధ్యతరగతి షరీఫ్ కుటుంబంలో జన్మించి, ఇత్తెఫాక్ & షరీఫ్ గ్రూపుల వ్యవస్థాపకుడైన మహమ్మద్ షరీఫ్ కుమారుడు. నవాజ్ ప్రభుత్వ కళాశాలలో వ్యాపార శాస్త్రం, పంజాబ్ విశ్వవిద్యాలయంలో న్యాయశాస్త్రం అభ్యసించాడు. ఆయన 1981లో అధ్యక్షుడు జియా చేత పంజాబ్ రాష్ట్రానికి ఆర్థిక మంత్రిగా నియమితులైనప్పుడు రాజకీయాల్లోకి ప్రవేశించాడు. సంప్రదాయవాదుల వదులైన కూటమి మద్దతుతో 1985లో పంజాబ్ ముఖ్యమంత్రిగా ఎన్నికయ్యాడు, 1988లో సైనిక పాలన ముగిసిన తర్వాత తిరిగి ఎన్నికయ్యాడు.
1990 ఎన్నికలకు ముందు లెఫ్టినెంట్ జనరల్ హమీద్ గుల్ స్థాపించిన సంప్రదాయవాద ఇస్లామీ జంహూరీ ఇత్తిహాద్కు నవాజ్ అధిపతిగా నియమితులయ్యాడు. జనరల్ మీర్జా అస్లాం బేగ్, అసద్ దుర్రానీల సహాయంతో ఆయన పాకిస్తాన్ 12వ ప్రధానమంత్రి అయ్యాడు. 1993లో అధ్యక్షుడు గులాం ఇషాక్ ఖాన్ జాతీయ అసెంబ్లీని రద్దు చేసినప్పుడు పదవీచ్యుతుడైన తరువాత , నవాజ్ 1993 నుండి 1996 వరకు బెనజీర్ భుట్టో ప్రభుత్వానికి ప్రతిపక్ష నాయకుడిగా పని చేశాడు. ఆయన 1997లో పాకిస్తాన్ ముస్లిం లీగ్ (ఎన్) (పిఎంఎల్-ఎన్) ఎన్నికైన తరువాత తిరిగి ప్రధానమంత్రి అయ్యాడు. 1999లో జనరల్ పర్వేజ్ ముషారఫ్ సైనిక తిరుగుబాటు ద్వారా ఆయనను తొలగించే వరకు ఆ పదవిలో కొనసాగారు . తిరుగుబాటు తరువాత జైలులో ఉండి, విచారణను ఎదుర్కొన్న షరీఫ్, అమెరికా అధ్యక్షుడు బిల్ క్లింటన్ ఒత్తిడి ఫలితంగా మరణశిక్ష నుండి తప్పించుకున్నాడు. ఆయన సౌదీ అరేబియా రాజు ఫహద్ మధ్యవర్తిత్వంతో సైనిక సంస్థతో ఒక ఒప్పందం కుదుర్చుకుని, పదేళ్లపాటు ప్రవాసంలోకి వెళ్ళాడు. ఆయన 2007లో ఆ ఒప్పందాన్ని ఉల్లంఘించి పాకిస్థాన్కు తిరిగి రావడానికి ప్రయత్నించగా, అతన్ని దేశం నుండి బహిష్కరించారు.
ఆయన దశాబ్దానికి పైగా విరామం తర్వాత 2011లో రాజకీయాల్లోకి తిరిగి వచ్చి 2013లో తన పార్టీని మూడవసారి విజయపథంలో నడిపించాడు. 2017లో పనామా పేపర్స్ కేసు నేపథ్యంలో పాకిస్తాన్ సుప్రీంకోర్టు నవాజ్ను మరోసారి పదవి నుంచి తొలగించింది. 2018లో పాకిస్తాన్ సుప్రీంకోర్టు నవాజ్ను ప్రభుత్వ పదవి చేపట్టకుండా అనర్హుడిగా ప్రకటించగా, ఒక అకౌంటబిలిటీ కోర్టు ఆయనకు పదేళ్ల జైలు శిక్ష కూడా విధించింది. , ఆయన 2019లో బెయిల్పై వైద్య చికిత్స కోసం లండన్కు వెళ్లాడు. నాలుగు వారాల్లోగా తిరిగి రాకపోవడంతో ఒక పాకిస్తాన్ కోర్టు ఆయనను పరారీలో ఉన్న వ్యక్తిగా ప్రకటించింది; అయితే, ఆ తర్వాత ఇస్లామాబాద్ హైకోర్టు అవెన్ఫీల్డ్, అల్-అజీజియా కేసులలో ఆయనకు ప్రొటెక్టివ్ బెయిల్ మంజూరు చేసింది. ఆయన 2023లో నాలుగేళ్ల ప్రవాసం తర్వాత, పాకిస్తాన్కు తిరిగి వచ్చారు, తదనంతరం ఇస్లామాబాద్ హైకోర్టు అవెన్ఫీల్డ్, అల్-అజీజియా స్టీల్ మిల్స్ కేసులలో ఆయనను నిర్దోషిగా విడుదల చేసింది.
ఆయన 2024 ఫిబ్రవరి 29 నుండి పాకిస్తాన్ జాతీయ అసెంబ్లీలో సభ్యుడిగా ఉన్నాడు. పాకిస్తాన్లోని అత్యంత పోటీతత్వ నియోజకవర్గాలలో ఒకటిగా విస్తృతంగా పరిగణించబడే NA-130లో షరీఫ్ విజయంపై సందేహాలు వ్యక్తమవుతున్నాయి. పట్టన్ డెవలప్మెంట్ ఆర్గనైజేషన్ నిర్వహించిన ఫారం 45 పరిశీలన, జియో టీవీ ఎన్నికల సెల్ జరిపిన దర్యాప్తులో ఓట్ల లెక్కింపులో అవకతవకలు, పోలింగ్ శాతం గణాంకాలలో మార్పులు, సవరించిన అధికారిక పత్రాలు బయటపడ్డాయి. ఎన్నికల ఫలితాలను తారుమారు చేశారన్న ప్రతిపక్షాల వాదనలను ఇవి బలపరిచాయి. ఈ సాక్ష్యాలు షరీఫ్కు అనుకూలంగా ఎన్నికలు రిగ్గింగ్ చేయబడ్డాయని, తద్వారా ఆయన ప్రత్యర్థి యాస్మిన్ రషీద్ చట్టబద్ధమైన విజయాన్ని దెబ్బతీశాయని సూచిస్తున్నాయి.[1] ఆయన 2025 మార్చి 16 నుండి లాహోర్ హెరిటేజ్ రివైవల్ అథారిటీకి పాట్రన్-ఇన్-చీఫ్గా పనిచేస్తున్నాడు.[2][3]
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ "Election 2024: One year later, controversies refuse to rest". GEO TV. Geo Election Cell. 8 February 2025.
- ↑ "Nawaz Sharif appointed Patron-in-Chief of Lahore Authority for Heritage Revival". The Express Tribune (in ఇంగ్లీష్). 2025-03-16. Retrieved 2025-03-17.
- ↑ "Nawaz Sharif Appointed Patron-In-Chief Of Lahore Heritage Revival Authority" (in అమెరికన్ ఇంగ్లీష్). 2025-03-16. Retrieved 2025-03-17.
