నెయ్యాడియప్పర్ ఆలయం, తిల్లైస్తానం

తిల్లైస్తానం
తిల్లైస్తానం
	తమిళనాడులో స్థానం
భౌగోళికం
భౌగోళికాంశాలు	10°53′N 79°06′E / 10.883°N 79.100°E
దేశం	భారతదేశం
రాష్ట్రం	తమిళనాడు
జిల్లా	తంజావూరు
స్థలం	తిల్లైస్తానం
సంస్కృతి
దైవం	నెయ్యిడైయప్పర్ (శివుడు)
వాస్తుశైలి
నిర్మాణ శైలులు	ద్రావిడ శిల్పకళ

నెయ్యడైయప్పర్ ఆలయం, తిల్లైస్తానం అనేది శివుడుకు అంకితమైన ఒక హిందూ ఆలయం. ఇది భారతదేశంలోని తమిళనాడు రాష్ట్రంలోని తిల్లైస్తానం గ్రామంలో ఉంది. ఈ ప్రదేశాన్ని తిల్లైస్తానం లేదా తిరునెయ్తానమ్ అని కూడా పిలుస్తారు.^[1]

ఈ ఆలయం శైవ సంప్రదాయంకు ముఖ్యమైనది. ఇది తిరువయ్యారులోని అయ్యరప్పర్ ఆలయంతో అనుసంధానమైన ఏడు దేవాలయాల సమూహమైన సప్తస్థానాలలో ఒకటిగా గుర్తించబడుతుంది. ఇక్కడ శివుడు లింగం రూపంలో నెయ్యడైయప్పర్‌గా ప్రతిష్ఠించబడ్డాడు. ఆయన సహధర్మిణి పార్వతిను పిరైసూడి అమ్మన్‌గా ఆరాధిస్తారు. ప్రధాన దేవతను 7వ శతాబ్దానికి చెందిన తమిళ శైవ కాండగ్రంథమైన తేవారంలో, నాయనార్లుగా పిలువబడే తమిళ సంత కవులు స్తుతించారు. అందువల్ల ఈ ఆలయం పాడల్ పెట్ర స్థలంగా వర్గీకరించబడింది.

ఈ ఆలయాన్ని క్రీస్తుశకం 9వ శతాబ్దంలో ఆదిత్య చోళ I నిర్మించాడని నమ్మకం. తరువాతి చోళ రాజులు, తంజావూరు నాయకులు ఈ ఆలయానికి మరిన్ని నిర్మాణాలు జోడించారని చెబుతారు. ఆలయంలో ఐదు అంతస్తుల ప్రధాన గోపుర ద్వారాలు ఉన్నాయి, వీటిని గోపురాలు అని పిలుస్తారు. ఆలయంలో అనేక ఉపశ్రైన్లు ఉన్నాయి. వాటిలో నెయ్యడైయప్పర్, అమ్మన్ ఆలయాలు ప్రధానమైనవి. ఈ ఆలయంలో రోజుకు నాలుగు సార్లు ఉదయం 6:30 గంటల నుండి రాత్రి 8:30 గంటల వరకు నిత్య పూజలు నిర్వహించబడతాయి. అలాగే సంవత్సరంలో నాలుగు ప్రధాన ఉత్సవాలు జరుగుతాయి.

పురాణ కథ

హిందూ పురాణ కథనం ప్రకారం, ఒక ఆవు ప్రతిరోజూ ఒక నిర్దిష్ట ప్రదేశంలో పాలు ఇస్తుండేది, అవి నెయ్యిగా మారేవని చెబుతారు. ఆ ఆవును పట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు అది మాయమయ్యేది. గ్రామస్తులు ఈ విషయం పాలక రాజుకు తెలియజేశారు. రాజు ఆ ప్రదేశాన్ని తవ్వించగా అక్కడ ఒక లింగం (శివుని ప్రతీక) లభించింది. ఆ లింగాన్ని కనుగొన్న తరువాత రాజు ఈ ఆలయాన్ని నిర్మించాడని నమ్మకం. నెయ్యి (గీ)తో అభిషేకం నిర్వహించబడినందున ఈ దేవతకు నెయ్యడైయప్పర్ అనే పేరు వచ్చిందని చెబుతారు. ఆలయ కథనం ప్రకారం, ఒక భక్తుడు నెయ్యి దీపాలు వెలిగిస్తూ ప్రధాన దేవతను పూజించేవాడు. అతడు ఆలయం నుండి పాలక్ ఆకులను తీసుకెళ్లేవాడు. వృద్ధాప్యంలో ఉన్న తాను మంచి జీవితం పొందాలని శివుని ప్రార్థించాడు. అప్పుడు శివుడు, అతడు ఆలయం నుండి తీసుకెళ్తున్న పాలక్ ఆకులతోనే అతనికి ప్రతిఫలం లభిస్తుందని సమాధానం ఇచ్చాడని విశ్వాసం.^[2]

చరిత్ర

ఈ ఆలయానికి పాండ్యులు, పల్లవులు, చోళులు, చేరులు, ఇరుక్కేవెల్ కుటుంబానికి చెందిన అనేక రాజులు విరాళాలు అందించినట్లు తెలుస్తుంది. ఆలయ ప్రస్తుత రూపం 9వ శతాబ్దంలో చోళ రాజైన ఆదిత్య I కాలంలో నిర్మించబడిందని ఆలయంలోని వివిధ శాసనాల ఆధారంగా నమ్మకం ఉంది.

ఆలయంలో లభించిన అత్యంత పురాతన శాసనం క్రీస్తు శకం 862 సంవత్సరానికి చెందినది. ఇది పాండ్య రాజు మరజడైయన్ పాలన నాలుగవ సంవత్సరానికి సంబంధించినది. మరజడైయన్ అనేది వరగుణ పాండ్యన్ II అని భావిస్తారు, అతడు చోళ ప్రాంతంపై విస్తృత విజయాలు సాధించాడు.

ఆలయ ద్వారస్తంభాల రెండు వైపులా ఉన్న రెండు శాసనాలు ప్రధాన దేవతకు 423 కాసుములు సమర్పించిన దానాన్ని సూచిస్తున్నాయి. ఎదురుగా ఉన్న మరో శాసనం పల్లవ రాజు నందివర్మన్ III ఆలయంలో దీపాలు వెలిగించేందుకు 60 కలంజుల బంగారాన్ని దానం చేసినట్లు పేర్కొంటుంది.

తేదీ లేని మరో శాసనం ఆలయానికి వంద గొర్రెలను దానం చేసినట్లు తెలియజేస్తుంది, ఇది ఆదిత్య I ఇచ్చినదై ఉండవచ్చని భావిస్తారు. పరాంతక I పాలన ఎనిమిదవ సంవత్సరంలో ఆలయానికి బంగారు దీపాన్ని సమర్పించిన రికార్డు కూడా ఉంది. ఇతర శాసనాల్లో ఆదిత్య కుమారుడు కన్నరదేవ, పరాంతక కుమారుడు అరుల్కులకేసరి, చోళ రాణులు తెన్నవన్ మహాదేవి, తవాయూర్ కిలరడిగల్ ఇచ్చిన దానాల వివరాలు ఉన్నాయి. పరాంతక I కాలపు శాసనాలలో ఆలయం నిర్వహణపై విచారణలు, తమిళ మాసమైన వైకాసి నెలలో జరిగే తిరువిశాకం పండుగ గురించి కూడా పేర్కొనబడింది. ఈ శాసనాలను అర్ధమండపం దక్షిణ భాగంలో ఏర్పాటు చేయాలని చెప్పడము వలన, ఈ ఆలయ నిర్మాణం ఆదిత్య I పాలన కాలంలోనే జరిగినట్లు తేల్చబడింది.^[3]

స్థాపత్యం

గర్భగుడి పై ఉన్న పిరమిడ్ ఆకారపు పైకప్పు *విమానం*

ఈ ఆలయం కుంభకోణం నుండి 21 కి.మీ దూరంలో, కుంభకోణం- తిరువయ్యారు- తంజావూరు ప్రధాన రహదారి మీద ఉంది. ఆలయం తిరుక్కండియూర్ నుండి 3 కి.మీ దూరంలో ఉంది. ఇందులో ఐదు అంతస్తుల ద్వార గోపురాలు ఉన్నాయి, వీటిని గోపురాలుగా పిలుస్తారు. ఆలయంలో అనేక ఉపశ్రైన్లు ఉన్నాయి. వాటిలో నెయ్యడైయప్పర్, బాలాంబిగై అమ్మన్ ఉపశ్రైన్లు అత్యంత ముఖ్యమైనవి.^[4] ఆలయంలో రెండు ప్రాకారాలు ఉన్నాయి. అమ్మన్ ఆలయం రెండవ ప్రాకారంలో దక్షిణ ముఖంగా ఉంది. అమ్మన్ ఆలయం 13వ శతాబ్దానికి చెందినదిగా తేదీ నిర్ణయించబడింది. ఈ ఆలయంలో బాలాంబిగై దేవత నిలుచున్న భంగిమలో దర్శనమిస్తుంది. ఆమె చేతుల్లో సాధారణంగా స్థానిక ప్రత్యేకతలైన అక్షమాల, పద్మం పట్టుకొని ఉంటుంది.^[4]

ప్రధాన దేవత తూర్పు ముఖంగా ఉన్న కేంద్ర గర్భగుడిలో ప్రతిష్ఠించబడి ఉంది. ఇది ద్వార గోపురానికి అక్షరేఖలో అమర్చబడింది. గర్భగుడి (గర్భగృహం) చతురస్రాకారంలో ఉండి దాని పరిమాణం సుమారు 6 మీ (20 అడుగులు). దీనిపై ద్వితల విమానం (పిరమిడ్ ఆకారపు పైకప్పు) ఉంది. ఇది పూర్తిగా రాతితో నిర్మించబడిన నిర్మాణం. ఈ పిరమిడ్ పైకప్పులో చతురస్ర అర్ధస్తంభాలతో కూడిన గూళ్ళు (నిచెస్) ఉన్నాయి. మూల భాగాలలో అష్టభుజ ఆధారాలు ఉంటే, మధ్య భాగాలలో వృత్తాకార ఆధారాలు ఉన్నాయి. విమానానికి నాలుగు వైపులా ఉన్న రెండు వృత్తాకార స్తంభాలు ఈ ఆలయం ప్రాచీనమైనదని సూచిస్తాయి. ఈ లక్షణాన్ని శిల్పరత్నం వంటి శిల్ప గ్రంథాలలో వృత్తస్పుటితాస్ అని పిలిచే అవకాశం ఉంది.

ఇలాంటి లక్షణం కొన్ని ఇతర ఆలయాల్లో మాత్రమే కనిపిస్తుంది, ఉదాహరణకు తిరుత్తలినాథర్ ఆలయం (తిరుపుతూర్), మూవార్ కోయిల్ ((కొడుంబాళూర్), విజయాలయ చోళీశ్వరం (నర్తమలై), ఉదయార్కుడిలోని అనంతేశ్వర ఆలయం, కాంపహేశ్వరర్ ఆలయం, తిరుబువనం.

విమానం మొదటి అంతస్తులో దక్షిణంలో దక్షిణామూర్తి, పడమరలో కూర్చున్న నాలుగు భుజాల విష్ణువు, ఉత్తరంలో కూర్చున్న నాలుగు భుజాల బ్రహ్మ గూళ్ళలో దర్శనమిస్తారు. అలాగే సట్టనాథ, దేవకోశ వంటి పాత విగ్రహాలు విమానంపై ఉన్నాయి. మొదటి తలలోని కర్ణకూట గూళ్ళలో ఎడమ వైపు మోకాళ్ళపై కూర్చున్న పురుషుడు, కుడి వైపు మోకాళ్ళపై కూర్చున్న స్త్రీ విగ్రహాలు ఉన్నాయి. ఇలాంటి లక్షణం దండీశ్వరర్ ఆలయం (వేలాచేరి), వడతీర్థేశ్వరర్ ఆలయం, అండనల్లూరు (తిరుచెందురై)లో కూడా కనిపిస్తుంది.^[5]

గర్భగుడికి ముందున్న మండపాన్ని అర్థమండపం అంటారు. ఇది దీర్ఘచతురస్ర ఆకారంలో ఉండి గర్భగుడి శైలినే అనుసరిస్తుంది. అర్థమండపం ప్రవేశ ద్వారంలో రెండు వైపులా ఆరు అడుగుల ఎత్తు గల రెండు ద్వారపాలకులు విగ్రహాలు ఉన్నాయి. ఈ మండపంలో నాలుగు స్తంభాలు ఉండగా, వాటిలో రెండూ అష్టభుజాకార శాఫ్టులతో కూడిన పురాతన స్తంభాలు.

అర్థమండపం ముందున్న మండపాన్ని మహామండపం అంటారు. ఇది ఐదు మార్గాల (ఐదు-అయిల్డ్) నిర్మాణంగా ఉంది. ముఖమండపం కూడా ఐదు మార్గాల నిర్మాణమే, సాధారణ స్తంభాలతో ఉంటుంది. ఈ మండపంలో రెండు స్తంభాలు చెక్కిన శాఫ్టులతో, క్రింద భాగంలో కూర్చున్న సింహాల ఆధారాలతో ఉన్నాయి. ఇది ప్రారంభ కాల శిల్ప లక్షణంగా భావించబడుతుంది.^[5]

సప్తస్థానం

ఓం చిహ్నం సప్తస్థానం ఓం చిహ్నం
తిరువయ్యారు పరిసర ప్రాంతాలలోని ఏడు ముఖ్యమైన ఆలయాలు
ఆలయం	స్థానం
అయ్యారప్పర్ ఆలయం	తిరువయ్యారు
అపత్సహాయర్ ఆలయం	తిరుపళణం
ఓధనవనేశ్వరర్ ఆలయం	తిరుచోట్రుతురై
వేదపురీశ్వరర్ ఆలయం	తిరువేధికుడి
కండీశ్వరర్ ఆలయం	తిరుకండియూర్
పుష్పవననాథర్ ఆలయం	తిరుపంతురుత్తి
నెయ్యాడియప్పర్ ఆలయం	తిల్లైస్థానం

సప్తస్థానం పండుగ ప్రతి సంవత్సరం ఏప్రిల్ నెలలో తిరువయ్యారులో నిర్వహించబడుతుంది. హిందూ పురాణ కథనం ప్రకారం, ఇది శివుని పవిత్ర వాహనమైన నందికేశ్వరుడు వివాహ ఉత్సవంగా చెప్పబడుతుంది. ఇది తమిళ మాసమైన పంగునిలో పునర్పూసం నక్షత్ర రోజున జరుగుతుంది.^[6]

తిరువయ్యారు అయ్యరప్పర్ ఆలయ ఉత్సవ దేవతను, నందికేశ్వరుడు, సుయసయాంబిగై విగ్రహాలతో కలిసి, అలంకరించిన గాజు పల్లకీలో తీసుకెళ్లి తిరుపళనం, తిరుచ్చోత్రుతురై, తిరువేదికుడి, తిరుక్కండియూర్, తిరుప్పూన్తురుత్తి ఆలయాలను దర్శింపజేస్తారు.

ఆయా ఆలయాల ఉత్సవ దేవతలు కూడా గాజు పల్లకీలలో అయ్యరప్పర్‌తో కలిసి చివరి గమ్యస్థానమైన తిల్లైస్తానం వరకు సాగుతాయి. తిల్లైస్తానం ఆలయం వెలుపల కావేరి నది ఒడ్డున భారీగా బాణాసంచా ప్రదర్శన జరుగుతుంది.

ఏడు పల్లకీలను తిరిగి తిరువయ్యారులోని అయ్యరప్పర్ ఆలయానికి తీసుకెళతారు. ఏడు ప్రాంతాల నుండి ఉత్సవ దేవతలను మోసుకొస్తున్న ఏడు గాజు పల్లకీలు తిరువయ్యారులో కలుసుకోవడాన్ని వందలాది మంది భక్తులు వీక్షిస్తారు.

భక్తులు పూచొరిథల్ (పుష్పోత్సవం) అనే ప్రత్యేక ఆచారాన్ని నిర్వహిస్తారు. ఇందులో ఒక బొమ్మ ద్వారా ప్రధాన దేవతలకు పల్లకీలలో పూలను సమర్పిస్తారు. పూచొరిథల్ అనంతరం పల్లకీలు తమ తమ ఆలయాలకు తిరిగి వెళ్తాయి.^[7]^[8]

పూజా విధానాలు, మతపరమైన ప్రాముఖ్యత

ఆలయ పూజారులు పండుగల సమయంలో, ప్రతిరోజూ పూజ (ఆచారాలు) నిర్వహిస్తారు. తమిళనాడులోని ఇతర శివాలయాల మాదిరిగానే, ఇక్కడి పూజారులు బ్రాహ్మణ ఉపజాతి అయిన శైవ సమాజానికి చెందినవారు.

ఆలయ పూజా కర్మకాండలు రోజుకు నాలుగు సార్లు నిర్వహించబడతాయి: ఉదయం 6:30 గంటలకు ఉషత్కాలం, ఉదయం 8:00 గంటలకు కలశాంతి, మధ్యాహ్నం 12:00 గంటలకు ఉచికాలం, సాయంత్రం 5:00 గంటలకు సాయరక్షై, రాత్రి 8:00 గంటలకు అర్ధజామం.

ప్రతి పూజలో నాలుగు దశలు ఉంటాయి: అభిషేకం (పవిత్ర స్నానం), అలంకారం (శృంగారం), నైవేద్యం (ఆహార సమర్పణ), దీప ఆరాధన (దీపాలు ఊపడం). ఇవి కుంభేశ్వరర్, మంగళాంబికై దేవతలకు నిర్వహించబడతాయి.

పూజా కార్యక్రమం నగస్వరం (వాయిద్యము), తవిల్ (తాళ వాయిద్యము) సంగీత మధ్య జరుగుతుంది. పూజారులు వేదాలు (పవిత్ర గ్రంథాలు) నుండి మంత్రోచ్ఛారణ చేస్తారు. భక్తులు ధ్వజస్తంభం ముందు సాష్టాంగ నమస్కారం చేస్తారు.

ఆలయంలో వారపు ప్రత్యేక ఆచారాలలో సోమవారం (somavaram), శుక్రవారం (sukravaram) ఉన్నాయి. పక్షవారీ ఆచారాలలో ప్రదోషం ముఖ్యమైనది. నెలవారీ ఉత్సవాలలో అమావాస్య (చీకటి రోజు), కృతికై, పౌర్ణమి (పూర్ణచంద్రుడు రోజు), చతుర్థి జరుపబడతాయి. ఫిబ్రవరి–మార్చి నెలల్లో జరిగే మహాశివరాత్రి, డిసెంబరులో జరిగే తిరువాధిరై ముఖ్యమైన పండుగలు.^[2]

7వ శతాబ్దానికి చెందిన తమిళ శైవ కవి తిరుజ్ఞాన సంబంధర్ తేవారంలో పది పద్యాలలో నాగనాథర్‌ను స్తుతించాడు. ఇవి ప్రథమ తిరుమురై గా సంకలనం చేయబడ్డాయి. సాంబందర్ సమకాలీనుడైన అప్పర్ కూడా తేవారంలో పది పద్యాలలో నెయ్యడైయప్పర్‌ను మహిమాపరచాడు. ఇవి పంచమ తిరుమురైగా సంకలనం చేయబడ్డాయి.

ఈ ఆలయం తేవారంలో ప్రస్తావించబడినందున ఇది పాడల్ పెట్ర స్థలంగా వర్గీకరించబడింది. అంటే శైవ కాండగ్రంథాలలో పేర్కొనబడిన 275 ఆలయాలలో ఇది ఒకటి. కావేరి నది ఉత్తర తీరం వద్ద ఉన్న ఆలయాల జాబితాలో ఇది 52వ స్థానంగా లెక్కించబడుతుంది.^[9] ఈ ఆలయం కావేరి నది ఉత్తర తీరంలో నిర్మితమైన ఆలయాలలో ఒకటిగా పరిగణించబడుతుంది.^[10]

మూలాలు

↑ Census of India, 1961, Volume 7; Volume 9
↑ ^2.0 ^2.1 "Sri Neyyadiappar temple". Dinamalar. 2019. Retrieved 19 April 2020.
↑ D. 1973, pp. 46–9.
↑ ^4.0 ^4.1 D. 1973, p. 43.
↑ ^5.0 ^5.1 D. 1973, p. 44.
↑ B. S., Baliga, ed. (1999). Madras District Gazetteers: Tiruchirappalli (pt. 1-2). Vol. 10. Government Press. p. 1601.
↑ "'Sapthasthanam' festival begins". The Hindu. 21 April 2019. Retrieved 19 April 2020.
↑ Venkataraman, Sekar (2019). Temples of Forgotten Glory: A Wide Angle Exposition. Notion Press. p. 205. ISBN 9781645876250.
↑ Swamigal, Tirunavukkarasu. "Tevaram Of Tirunavukkaracu Cuvamikal Tirumurai 5 part - 2 Poems(510-516)" (PDF). projectmadurai.org. pp. 33–34. Retrieved 2011-12-13.
↑ Ka. Vi., Kannan (2019). River cauvery the most battl(r)ed. Notion Press. p. 44. ISBN 9781684666041.

ఆధారాలు

D., Devakunjari (1973). R., nagaswamy (ed.). The Mahadeva temple of Tillaisthanam (PDF). Damilica (Report). Vol. II. The State Department of Archaeology, Government of Tamil Nadu.
"Primary Census Abstract - Census 2001". Directorate of Census Operations-Tamil Nadu. Archived from the original on 2009-08-29.

బాహ్య లింకులు

[1] Census of India, 1961, Volume 7; Volume 9

[dinamalar-2] 2.0 ^2.1 "Sri Neyyadiappar temple". Dinamalar. 2019. Retrieved 19 April 2020.

[FOOTNOTED.197346–9-3] D. 1973, pp. 46–9.

[FOOTNOTED.197343-4] 4.0 ^4.1 D. 1973, p. 43.

[FOOTNOTED.197344-5] 5.0 ^5.1 D. 1973, p. 44.

[6] B. S., Baliga, ed. (1999). Madras District Gazetteers: Tiruchirappalli (pt. 1-2). Vol. 10. Government Press. p. 1601.

[7] "'Sapthasthanam' festival begins". The Hindu. 21 April 2019. Retrieved 19 April 2020.

[8] Venkataraman, Sekar (2019). Temples of Forgotten Glory: A Wide Angle Exposition. Notion Press. p. 205. ISBN 9781645876250.

[appar-9] Swamigal, Tirunavukkarasu. "Tevaram Of Tirunavukkaracu Cuvamikal Tirumurai 5 part - 2 Poems(510-516)" (PDF). projectmadurai.org. pp. 33–34. Retrieved 2011-12-13.

[Ka-10] Ka. Vi., Kannan (2019). River cauvery the most battl(r)ed. Notion Press. p. 44. ISBN 9781684666041.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]