పరైతురైనాథర్ ఆలయం
| తిరుప్పరైత్తురై ఆలయం | |
|---|---|
ఆలయ మధ్య గోపురం | |
తమిళనాడులో స్థానం | |
| భౌగోళికం | |
| భౌగోళికాంశాలు | 10°52′41″N 78°33′47″E / 10.87806°N 78.56306°E |
| దేశం | భారతదేశం |
| రాష్ట్రం | తమిళనాడు |
| జిల్లా | కరూర్ |
| ప్రదేశం | తమిళనాడు, భారతదేశం |
| సంస్కృతి | |
| దైవం | తరుగవనేశ్వరర్ (పరైతురై నాథర్ / పరైతురై సెల్వర్) (శివుడు) పసుంపొన్ మయీలాంబికై (హేమ వర్ణాంబికై) (పార్వతి) |
| వాస్తుశైలి | |
| నిర్మాణ శైలులు | ద్రావిడ నిర్మాణశైలి |
పరైతురైనాథర్ ఆలయం అనేది భారతదేశంలోని తమిళనాడు రాష్ట్రం, కరూర్ జిల్లాలో ఉన్న తిరుప్పరైత్తురై పట్టణంలోని ఒక హిందూ ఆలయం. ఈ ఆలయంలో ప్రధాన దేవత అయిన పరైతురైనాథర్, శివుడు యొక్క ఒక రూపంగా పూజించబడతాడు. ఈ దేవతను తమిళ శైవ సంతకవులైన నాయనార్లు రచించిన తేవారంలో మహిమింపజేశారు. ఈ ఆలయం పాడల్ పెట్ర స్థలంగా వర్గీకరించబడింది. ఆలయం ఉన్న గ్రామానికి తిరుప్పరైత్తురై అనే పేరు ఈ ఆలయం నుంచే వచ్చింది.
ఈ ఆలయం కావేరి నది తీరంలో చోళులు నిర్మించిన ఆలయాల శ్రేణిలో ఒక భాగంగా ఉంది. ఇందులో చోళ కాలానికి చెందిన అనేక శాసనాలు ఉన్నాయి. ఆలయంలో ప్రతిరోజూ ఉదయం 6:00 నుండి రాత్రి 8:00 గంటల వరకు వివిధ సమయాలలో ఆరు నిత్య పూజా విధులు నిర్వహించబడతాయి. అలాగే సంవత్సరంలో అనేక ప్రధాన ఉత్సవాలు జరుపుకుంటారు. వైకాశి (మే–జూన్) నెలలో జరిగే వార్షిక బ్రహ్మోత్సవం (ప్రధాన పండుగ), ఐప్పసి తులస్తం ఈ ఆలయంలో అత్యంత ముఖ్యమైన ఉత్సవాలుగా పరిగణించబడతాయి. ఈ ఆలయ నిర్వహణ, పరిపాలనను తమిళనాడు ప్రభుత్వంకి చెందిన హిందూ మత, దాతృత్వ ఎండౌమెంట్ బోర్డు నిర్వహిస్తోంది.
పురాణ కథనం
[మార్చు]
స్థల పురాణం ప్రకారం, తారుక వనంలో నివసించిన ఋషులు తాము అన్ని జీవులకన్నా ఉన్నతులమని భావించేవారు. వారు శివుడిని ఆరాధించాల్సిన అవసరం లేదని కూడా అనుకున్నారు. అదేవిధంగా, ఆ ఋషుల భార్యలు తామే ప్రపంచంలోని అత్యంత పతివ్రత స్త్రీలమని గర్వించేవారు. శివుడు వారికి ఒక పాఠం నేర్పాలని నిర్ణయించాడు. శివుడు తన భిక్షాటన చేసే వాని రూపంలో ఆ అరణ్యంలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు. అతడిని చూసిన ఋషుల భార్యలందరూ అతనిపై ఆకర్షితులయ్యారు. అదే సమయంలో విష్ణువు తన స్త్రీ రూపమైన మోహినిగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ఆమెను చూసిన ఋషులందరూ ఆకర్షితులయ్యారు. ఆ తరువాత శివుడు, విష్ణువు తమ అసలు స్వరూపాలలో దర్శనమిచ్చారు. అప్పుడే ఋషులు తమ తప్పును గ్రహించి పశ్చాత్తాపం చెందారు. శివుడు తారుక అరణ్యంలో ప్రత్యక్షమైనందున, ఆయన పరైతురైనాథర్ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందాడని విశ్వాసం.[1][2]
నిర్మాణశైలి
[మార్చు]ఈ ఆలయం తిరుప్పరైత్తురై గ్రామంలో ఉంది. ఇది త్రిచీ నుండి త్రిచీ–కరూర్ జాతీయ రహదారిపై సుమారు 16 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది. ఆలయంలో సమతల రూపంలోని ప్రధాన ప్రవేశ గోపురం ఉంది. ఆలయ తీర్థకుండం (ఆలయ పుష్కరిణి) పశ్చిమ వైపున ఉంది. ఆలయానికి ఏడు అంతస్తుల గోపురం కూడా ఉంది. ఈ ఆలయంలో రెండు ప్రాకారాలు ఉన్నాయి. గర్భగుడికి వెళ్లే మార్గంలో ధ్వజస్తంభం, స్తంభ మండపాలు, అర్ధమండపం, మహామండపం ఉంటాయి. గర్భగుడిలో తారుకవనేశ్వరుని లింగం రూపంలో ప్రతిష్ఠించారు. ఇది శివుని ప్రతీకాత్మక రూపం. ఆలయంలో వినాయకుడు, వల్లీ–దేవయానై సమేత మురుగన్, మహాలక్ష్మీ, విష్ణు దుర్గై దేవతలకు ప్రత్యేక ఉపఆలయాలు ఉన్నాయి. గర్భగుడి చుట్టూ ఉన్న ప్రాకార గోడలపై బ్రహ్మ, లింగోద్భవర్, దక్షిణామూర్తి విగ్రహాలు ఉన్నాయి. గర్భగుడిని ద్వారపాలకులు కాపాడుతూ ఉంటారు. సమీప గోడలపై అనేక దేవతల శిల్పాలు చెక్కబడ్డాయి. మొదటి ప్రాకారంలోని మండపాలలో వివిధ హిందూ దేవతల ప్రతిమలు ఉన్నాయి. ఆలయంలోని అన్ని ఉపఆలయాలు రెండు ప్రాకారాల చుట్టూ నిర్మించిన భారీ గ్రానైట్ గోడలలో ఆవరించబడి ఉన్నాయి.[3]
ఆరాధన, మతాచారాలు
[మార్చు]
ఈ ఆలయం 275 పాడల్ పెట్ర స్థలాలలో ఒకటిగా గుర్తించబడింది. ఆలయ పూజారులు పండుగల సమయంలోనూ, ప్రతిరోజూ కూడా పూజ (ఆచారాలు) నిర్వహిస్తారు. తమిళనాడులోని ఇతర శివ ఆలయాల మాదిరిగానే, ఇక్కడి పూజారులు బ్రాహ్మణ ఉపవర్గానికి చెందిన శైవ సముదాయానికి చెందుతారు.
ఆలయంలో రోజుకు ఆరు సార్లు పూజలు నిర్వహించబడతాయి:
- ఉషత్కాలం – ఉదయం 5:30
- కలసంతి – ఉదయం 8:00
- ఉచికాలం – ఉదయం 10:00
- సాయరక్షై – సాయంత్రం 5:00
- ఇరండంకాలం – సాయంత్రం 7:00
- అర్ధజామం – రాత్రి 8:00
ప్రతి పూజా విధి నాలుగు దశలను కలిగి ఉంటుంది:
ఈ పూజలు పరైతురైనాథర్, పసుంపొన్ మయీలాంబికై అమ్మన్ దేవతలకు నిర్వహించబడతాయి.
పూజా కార్యక్రమాలు నాగస్వరం (వాయిద్యం), తవిల్ (తాళ వాయిద్యం) సంగీతంతో జరుగుతాయి. అలాగే వేదాలులోని మంత్రాలు పూజారులు పఠిస్తారు. భక్తులు ఆలయ ధ్వజస్తంభం ముందు సాష్టాంగ నమస్కారం చేస్తారు.
ఇక్కడ వారానికి జరిగే ముఖ్య ఆచారాలు:
- సోమవారం
- శుక్రవారం
పక్షంలో ఒకసారి జరిగే ఆచారాలు:
- ప్రదోషం
నెలవారీ ఉత్సవాలలో:
వైకాశి బ్రహ్మోత్సవం, ఐప్పసి తులస్తానం ఈ ఆలయంలో అత్యంత ముఖ్యమైన ఉత్సవాలుగా పరిగణించబడతాయి.[1]
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ 1.0 1.1 "Sri Paraithurainathar temple". Dinamalar. the original నుండి October 31, 2013 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 16 April 2011.
- ↑ R., Dr. Vijayalakshmy (2001). An introduction to religion and Philosophy - T var m and Tivviyappirapantam (1st ed.). Chennai: International Institute of Tamil Studies. pp. 155–6.
- ↑ Dr. R., Selvaganapathy, ed. (2013). Saiva Encyclopedia volume 4 - Thirumurai Thalangal. Chennai, India: Saint Sekkizhaar Human Resource Development Charitable Trust. pp. 133–4.