పాట్రిషియా ఎస్. కౌయింగ్స్
పాట్రిసియా ఎస్.కౌవింగ్స్ (జననం 1948 డిసెంబరు 15) ఏరోస్పేస్ సైకోఫిజియాలజిస్ట్. ఆమె నాసా ద్వారా శాస్త్రవేత్త వ్యోమగామిగా శిక్షణ పొందిన మొదటి అమెరికన్ మహిళ; 1979 లో ఆమె అంతరిక్ష ప్రయాణానికి ప్రత్యామ్నాయంగా ఉన్నప్పటికీ, ఆమె అంతరిక్షానికి ప్రయాణించలేదు. అంతరిక్షంలో వ్యోమగాముల శరీరధర్మశాస్త్రంలో ఆమె చేసిన అధ్యయనాలకు, అలాగే వ్యోమగాముల చలన అనారోగ్యానికి నివారణలను కనుగొనడంలో సహాయపడటానికి ఆమె బాగా ప్రసిద్ది చెందింది.
ప్రారంభ జీవితం, కుటుంబం
[మార్చు]1948 డిసెంబర్ 15న న్యూయార్క్ నగరంలోని బ్రోంక్స్ లో పుట్టి పెరిగారు . ఆమె సాడీ బి., ఆల్బర్ట్ ఎస్. కోవింగ్స్ ల ఏకైక కుమార్తె. సాడీ అసిస్టెంట్ ప్రీస్కూల్ టీచర్, ఆల్బర్ట్ కిరాణా దుకాణం యజమాని. ఆమెకు మరో ముగ్గురు సోదరులు ఉన్నారు, వారు టూ-స్టార్ ఆర్మీ జనరల్, జాజ్ సంగీతకారిణి, ఫ్రీలాన్స్ జర్నలిస్ట్ అయ్యారు. ఆమె తల్లిదండ్రులు విద్యను "బ్రోంక్స్ నుండి బయటపడే మార్గం" గా నొక్కి చెప్పారు.
విద్య
[మార్చు]ప్యాట్రిసియాకు చిన్న వయసులోనే సైన్స్ పట్ల మక్కువ పెరిగింది. ప్యాట్రిసియా ఆఫ్రికన్ నృత్యం, స్టెప్పులలో నిమగ్నమై 1970 లో స్టోనీ బ్రూక్ లోని స్టేట్ యూనివర్శిటీ ఆఫ్ న్యూయార్క్ మనస్తత్వశాస్త్రం, తరువాత సైకోఫిజియాలజీ మానవ సామర్థ్యాన్ని ఎలా మెరుగుపరచాలో ఆమెకు చూపించాయి. 'మిగతా అన్ని రంగాలను సృష్టించిన జంతువును అధ్యయనం చేయడం కంటే మంచి రంగం ఏముంటుంది? మనుషులు!" ఈ ప్రేమకు ఆమె మనస్తత్వవేత్త అత్త మరింత సహాయపడింది, ఆమె 1973 లో డేవిస్ లోని కాలిఫోర్నియా విశ్వవిద్యాలయం గ్రాడ్యుయేట్ పాఠశాలలో ఇంజనీరింగ్ క్లాసు తీసుకోవడం, అక్కడ ఆమె స్పేస్ షటిల్ రూపకల్పనలో పాల్గొనడం అంతరిక్ష సాంకేతిక రంగంలో పనిచేయాలనే ఆమె కోరికను ప్రారంభించడానికి సహాయపడింది.[1]
కెరీర్
[మార్చు]ఆమె నాసా అమెస్ రీసెర్చ్ సెంటర్ లో ఎక్కువ పరిశోధనలు చేశారు. అక్కడ ఆమె ఆటోజెనిక్-ఫీడ్బ్యాక్ ట్రైనింగ్ ఎక్సర్సైజ్ (ఎఎఫ్టిఇ) అని పిలువబడే శారీరక శిక్షణా వ్యవస్థను అభివృద్ధి చేసి పేటెంట్ పొందింది, ఇది ప్రజలు ఆరు గంటల్లో 24 శారీరక ప్రతిస్పందనల స్వచ్ఛంద స్వీయ నియంత్రణను నేర్చుకోవడానికి వీలు కల్పిస్తుంది. ఆమె పనిని 1985 లో (ఎస్టిఎస్ 51-బి & ఎస్టిఎస్ 51 సి) స్పేస్ల్యాబ్ -3, మొదటి డిఓడి షటిల్ మిషన్ కోసం పరీక్షించారు. ఆమె తన ఎఎఫ్టిఇ శిక్షణా పద్ధతిని స్పేస్ జె-ల్యాబ్ మిషన్ (మొదటి జపనీస్ షటిల్ మిషన్) లో కూడా పరీక్షించింది, ఆమె పని వ్యోమగామి కదలిక అనారోగ్యాన్ని వదిలించుకోవడంపై దృష్టి పెట్టింది. తరువాత ఆమె ఎంఐఆర్ అంతరిక్ష కేంద్రంలో ఆరు నెలల పాటు అంతరిక్షంలో గడిపిన తరువాత చలన అనారోగ్యం, తక్కువ రక్తపోటు రెండింటినీ నియంత్రించడానికి నలుగురు వ్యోమగాములకు శిక్షణ ఇచ్చింది. ఆమె తన బయోఫీడ్బ్యాక్ పద్ధతులతో విజయాన్ని కనుగొంది, చలన అనారోగ్యాన్ని ఎలా నియంత్రించాలో, శోధన, రెస్క్యూ పైలట్ల పనితీరును ఎలా మెరుగుపరచాలో, వికారం, మైకము, మూర్ఛను ఎదుర్కొంటున్న అనేక మంది రోగి జనాభా లక్షణాలను ఎలా తగ్గించాలో ప్రజలకు నేర్పడం కొనసాగించింది. ఆమె తన భర్త డాక్టర్ విలియం బి.టోస్కానోతో కలిసి అనేక ప్రచురణలను రచించడంలో సహాయపడింది. వీరికి క్రిస్టోఫర్ మైఖేల్ కోవింగ్స్ టోస్కానో అనే కుమారుడు ఉన్నారు, అతను అంతరిక్ష సిబ్బందికి శిక్షణ ఇస్తూ వారితో కలిసి ప్రయాణించారు.[2]
ఈ రోజు, ఆమె అంతరిక్షంలో వ్యోమగాములకు మోషన్ సిక్నెస్ను నివారించడంలో సహాయపడటం, అలాగే వారు ఇంటికి తిరిగి రావడానికి మోషన్ సిక్నెస్ను నియంత్రించడంలో సహాయపడటంలో తన పనిని కొనసాగిస్తుంది. ఆమె నాసా అమెస్ రీసెర్చ్ సెంటర్లో సైకోఫిజియోలాజికల్ రీసెర్చ్ లేబొరేటరీస్ ప్రధాన పరిశోధకురాలు, యుసిఎల్ఎలో సైకియాట్రీ, యూనిఫామ్డ్ సర్వీసెస్ విశ్వవిద్యాలయంలో వైద్య, క్లినికల్ సైకాలజీ రెండింటిలో అనుబంధ ప్రొఫెసర్ పదవులను నిర్వహించింది. (ఎఆర్ సి).
అవార్డులు, సన్మానాలు
[మార్చు]ఆమె పరిశోధన, బోధన ఆమెకు అనేక పురస్కారాలను సంపాదించింది, వీటిలో:
- కాండేస్ అవార్డు, 100 మంది నల్లజాతి మహిళల జాతీయ కూటమి (1989)
- నాసా ఇండివిడ్యువల్ అచీవ్ మెంట్ అవార్డు (1993)
- బ్లాక్ ఇంజనీర్ ఆఫ్ ది ఇయర్ అవార్డు (1997)
- టెక్నాలజీ డెవలప్ మెంట్ కొరకు AMES హానర్ అవార్డు (1999)
- నాసా స్పేస్ యాక్ట్ అవార్డ్ ఫర్ ఇన్వెన్షన్ (2002)
- నేషనల్ ఉమెన్ ఆఫ్ కలర్ టెక్నాలజీ అవార్డు (2006)
- నాసా స్పేస్ యాక్ట్ బోర్డ్ అవార్డు (2008)
- అమెస్ ఆఫ్రికన్ అమెరికన్ అడ్వైజరీ గ్రూప్ (ఎఎఎజి) అచీవ్మెంట్ అవార్డు (2010)
- లాస్ ఏంజిల్స్ లోని నేషనల్ సొసైటీ ఆఫ్ బ్లాక్ ఇంజినీర్స్ (ఎన్ ఎస్ బిఇ) నుండి సెలెస్టియల్ టార్చ్ అవార్డు
రిఫరెన్సులు
[మార్చు]- ↑ Cowings, Patricia. "Patricia S. Cowings, Ph. D". thebannekerinstitute.org. The Benjamin Banneker Institute for Science and Technology. Archived from the original on April 12, 2016.
- ↑ Wayne, Tiffany (2011). American Women of Science Since 1900. Santa Barbara, CA: ABC CLIO, LLC. pp. 320–321. ISBN 978-1-59884-158-9.