పాలాజ్జో పిట్టి

పలాజ్జో పిట్టి (పిట్టి ప్యాలెస్) అనేది ఇటలీలోని ఫ్లోరెన్స్‌లో ఉన్న ఒక విశాలమైన, ప్రధానంగా పునరుజ్జీవన శైలిలో ఉన్న రాజభవనం. ఇది ఆర్నో నదికి దక్షిణపు వైపున, పోంటే వెక్కియో నుండి కొద్ది దూరంలో ఉంది. ప్రస్తుత ప్యాలెజ్జో ప్రధాన భాగం 1458 నాటిది, వాస్తవానికి ఇది లూకా పిట్టి, అనే ఒక ప్రతిభావంతుడైన ఫ్లోరెంటైన్ బ్యాంకర్ పట్టణ నివాసం.

ఈ రాజభవనాన్ని 1549లో మెడిసి కుటుంబం కొనుగోలు చేసింది, ఇది టస్కనీ గ్రాండ్ డచీ పాలక కుటుంబానికి ప్రధాన నివాసంగా మారింది. అది తరతరాలుగా చిత్రాలు, పళ్ళాలు, ఆభరణాలు, విలాసవంతమైన వస్తువులను పోగుచేసుకుంటూ ఒక గొప్ప నిధి గృహంగా అభివృద్ధి చెందింది. మెడిసి వారు రాజభవన ప్రాంగణానికి విస్తారమైన బోబోలి గార్డెన్స్‌ను కూడా జోడించారు.

18వ శతాబ్దం చివరిలో, నెపోలియన్ తన ఐరోపా విజయాల సమయంలో ఈ ప్యాలెజోను తన అధికార కేంద్రంగా ఉపయోగించుకున్నాడు. తరువాత కొద్ది కాలం పాటు, ఇది సవోయ్ వంశం ఆధ్వర్యంలో కొత్తగా ఏకీకృతమైన ఇటలీ ప్రధాన రాజభవనంగా పనిచేసింది. 1919లో మూడవ విక్టర్ రాజు ఈ రాజభవనాన్ని, దానిలోని వస్తువులను ఇటలీ ప్రజలకు విరాళంగా ఇచ్చారు.

పలాజో ఇప్పుడు ఫ్లోరెన్స్‌లోని అతిపెద్ద మ్యూజియం సముదాయం. ఈ డిజైన్ భవనంలో తరచుగా ఉండే ప్రధాన పలాజో బ్లాక్‌ను కార్ప్స్ డి లాగిస్ అని పిలుస్తారు, ఇది 32,000 చదరపు మీటర్లు. ^[1] దీనిని క్రింద వివరించిన అనేక ప్రధాన గ్యాలరీలు లేదా మ్యూజియంలుగా విభజించారు.

పలాజ్జో పిట్టి అనేది ఫ్లోరెన్స్ చారిత్రక కేంద్రంలో ఒక అంతర్భాగం, దీనిని 1982లో యునెస్కో ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశంగా గుర్తించారు. ఈ రాజభవనం ఫ్లోరెన్స్ పునరుజ్జీవన వారసత్వానికి, పట్టణ కొనసాగింపుకు నిదర్శనంగా నిలుస్తుంది. ^[2]

ఈ కఠినమైన, భయంకరమైన భవనం నిర్మాణాన్ని 1458లో ఫ్లోరెంటైన్ బ్యాంకర్ లూకా పిట్టి (1398–1472) ప్రారంభించారు, అతను కోసిమో డి' మెడిసికి ప్రధాన మద్దతుదారు, స్నేహితుడు. పలాజ్జో పిట్టి తొలి చరిత్ర వాస్తవాలు, పురాణాల కలయిక. పలాజ్జో మెడిసి ప్రవేశ ద్వారం కంటే కిటికీలు పెద్దవిగా ఉండాలని పిట్టి ఆదేశించినట్లు ఆరోపణలు ఉన్నాయి. 16వ శతాబ్దపు కళా చరిత్రకారుడు జార్జియో వసారి, బ్రునెల్లెస్చి పలాజో వాస్తుశిల్పి అని, అతని శిష్యుడు లూకా ఫాన్సెల్లి ఆ పనిలో కేవలం సహాయకుడు మాత్రమేనని ప్రతిపాదించాడు, కానీ నేడు సాధారణంగా ఫాన్సెల్లికే ఆ ఘనత దక్కుతుంది. పెద్ద వాస్తుశిల్పి శైలితో స్పష్టమైన తేడాలు ఉండటమే కాకుండా, ప్యాలెజో నిర్మాణం ప్రారంభం కావడానికి 12 సంవత్సరాల ముందే బ్రూనెల్లెస్కీ మరణించాడు. డిజైన్, కిటికీల అమరికను బట్టి, ఆ అజ్ఞాత వాస్తుశిల్పి, ఆల్బర్టీ తన 'డి రె ఏడిఫికటోరియా' పుస్తకంలో నిర్వచించిన మానవతావాద నియమాల కంటే, ప్రయోజనాత్మక గృహ వాస్తుశిల్పంలో ఎక్కువ అనుభవం కలిగి ఉన్నాడని తెలుస్తోంది.

అసలు భవనం ఆకట్టుకునేలా ఉన్నప్పటికీ, పరిమాణం లేదా సౌకర్యాల పరంగా అది ఫ్లోరెంటైన్ మెడిసి నివాసాలకు ఏమాత్రం పోటీ ఇచ్చేది కాదు. పలాజో పిట్టి రూపశిల్పి ఎవరైనప్పటికీ, అతను సమకాలీన ఫ్యాషన్ ధోరణికి వ్యతిరేకంగా నడిచాడు. రస్టికేటెడ్ రాతిపని ప్యాలెజోకు గంభీరమైన, శక్తివంతమైన వాతావరణాన్ని ఇస్తుంది, దీనికి రోమన్ జలసేతువును తలపించేలా మూడుసార్లు పునరావృతమయ్యే ఏడు వంపు తలల రంధ్రాల శ్రేణి మరింత బలాన్ని చేకూరుస్తుంది. రోమన్ -శైలి వాస్తుశిల్పం, ఫ్లోరెంటైన్ ప్రజల నూతన శైలి అయిన 'ఆల్'అంటికా' పట్ల ఉన్న ప్రేమను ఆకట్టుకుంది. ఈ అసలు రూపకల్పన కాలపరీక్షకు నిలిచింది: ప్యాలెజ్జోకు చేసిన తదుపరి చేర్పుల సమయంలో ముఖభాగం పునరావృత సూత్రం కొనసాగించబడింది, దాని ప్రభావం అనేక 16వ శతాబ్దపు అనుకరణలు, 19వ శతాబ్దపు పునరుద్ధరణలలో చూడవచ్చు. 1464లో కోసిమో డి' మెడిసి మరణం తరువాత పిట్టి ఆర్థిక నష్టాలను చవిచూడటంతో పనులు నిలిచిపోయాయి. లూకా పిట్టి 1472లో భవన నిర్మాణం అసంపూర్తిగా ఉండగానే మరణించాడు. ^[3]

పలాజ్జో పిట్టి ఆధునిక దృశ్యం
బోబోలి యాంఫిథియేటర్, ఒబెలిస్క్‌కు ఎదురుగా ఉన్న పలాజ్జో పిట్టి దక్షిణ ముఖభాగం

ప్రస్తుతం ప్యాలెజో

ప్రస్తుతం, రాజభవనం నుండి మ్యూజియంగా రూపాంతరం చెందిన పలాజ్జో పిట్టి ఇటాలియన్ ప్రభుత్వ ఆధీనంలో ఉంది. ఒకప్పుడు ఇరవై మ్యూజియంలను నిర్వహించిన పోలో మ్యూజియల్ ఫియోరెంటినో అనే సంస్థ నిర్వహణలో ఉన్న ఇది, 2015 నుండి గ్యాలరీ డెగ్లీ ఉఫిజీ ఒక విభాగంగా, సాంస్కృతిక మంత్రిత్వ శాఖలో ఒక ప్రత్యేక, స్వతంత్ర నిర్మాణంగా ఉంది, 250,000 జాబితా చేయబడిన కళాఖండాలకు అంతిమ బాధ్యత వహిస్తుంది. ^[4] రాజ నివాసం నుండి ప్రభుత్వ యాజమాన్యంలోని ప్రజా భవనంగా రూపాంతరం చెందినప్పటికీ, ఫ్లోరెన్స్‌ను చూసేలా ఎత్తైన ప్రదేశంలో ఉన్న ఈ ప్యాలెజో, ఇప్పటికీ ఒక గొప్ప భవనంలోని ప్రైవేట్ సేకరణ వాతావరణాన్ని, రూపాన్ని నిలుపుకుంది. ఇది చాలా వరకు 1996లో స్థాపించబడిన స్వచ్ఛంద సేవకులు, పోషకుల సంస్థ అయిన అమిసి డి పలాజ్జో పిట్టి (పలాజ్జో పిట్టి స్నేహితులు) కారణంగా ఉంది, ఇది పలాజ్జో, సేకరణల కొనసాగుతున్న నిర్వహణకు, వాటి దృశ్య ప్రదర్శన నిరంతర మెరుగుదలకు నిధులను సేకరిస్తుంది, సూచనలు చేస్తుంది. ^[5]

ప్రస్తుతం, రాజభవనం నుండి మ్యూజియంగా రూపాంతరం చెందిన పలాజ్జో పిట్టి ఇటాలియన్ ప్రభుత్వ ఆధీనంలో ఉంది. ఒకప్పుడు ఇరవై మ్యూజియంలను నిర్వహించిన పోలో మ్యూజియల్ ఫియోరెంటినో అనే సంస్థ నిర్వహణలో ఉన్న ఇది, 2015 నుండి గ్యాలరీ డెగ్లీ ఉఫిజీ ఒక విభాగంగా, సాంస్కృతిక మంత్రిత్వ శాఖలో ఒక ప్రత్యేక, స్వతంత్ర నిర్మాణంగా ఉంది, 250,000 జాబితా చేయబడిన కళాఖండాలకు అంతిమ బాధ్యత వహిస్తుంది. ^[4] రాజ నివాసం నుండి ప్రభుత్వ యాజమాన్యంలోని ప్రజా భవనంగా రూపాంతరం చెందినప్పటికీ, ఫ్లోరెన్స్‌ను చూసేలా ఎత్తైన ప్రదేశంలో ఉన్న ఈ ప్యాలెజో, ఇప్పటికీ ఒక గొప్ప భవనంలోని ప్రైవేట్ సేకరణ వాతావరణాన్ని, రూపాన్ని నిలుపుకుంది. ఇది చాలా వరకు 1996లో స్థాపించబడిన స్వచ్ఛంద సేవకులు, పోషకుల సంస్థ అయిన అమిసి డి పలాజ్జో పిట్టి (పలాజ్జో పిట్టి స్నేహితులు) కారణంగా ఉంది, ఇది పలాజ్జో, సేకరణల కొనసాగుతున్న నిర్వహణకు, వాటి దృశ్య ప్రదర్శన నిరంతర మెరుగుదలకు నిధులను సేకరిస్తుంది, సూచనలు చేస్తుంది. ^[6]

పాస్టిచ్

బవేరియా రాజధానిలోని పూర్వపు రాజభవనమైన మ్యూనిచ్ రెసిడెంజ్‌లోని కోనిగ్స్‌బావ్ విభాగం ('రాజుగారి భవనం / నివాసం') పలాజ్జో పిట్టిని నమూనాగా తీసుకుని నిర్మించబడింది.

మూలాలు

↑ Chiarini, Gloria. "Pitti Palace". The Florence Art Guide. Retrieved 12 January 2007.
↑ "Historic Centre of Florence". UNESCO World Heritage Centre. Retrieved 1 May 2025.
↑ Moretti, John. Frommer's Florence, Tuscany & Umbria. Frommer's, 2006. p. 174. ISBN 0-471-76384-5
1 2 Polo Museale Fiorentino (2007). "Welcome". Polo Museale Fiorentino. Ministero per i Beni e le Attività Culturali. Archived from the original on 30 October 2007. Retrieved 8 January 2008.
↑ "About us". Amici di Palazzo Pitti. Archived from the original on 31 July 2007. Retrieved 12 January 2007.
↑ "About us". Amici di Palazzo Pitti. Archived from the original on 31 July 2007. Retrieved 12 January 2007.

సాధారణ సూచనలు

Chiarini, Marco (2001). Pitti Palace. Livorno: Sillabe s.r.l. ISBN 88-8347-047-8.
Chierici, Gino (1964). Il Palazzo Italiano. Milan.{{cite book}}: CS1 maint: location missing publisher (link)
Dynes, Wayne (1968). Palaces of Europe. London: Hamlyn.
Levey, Michael. Florence: A Portrait. Harvard University Press, 1998. ISBN 0-674-30658-9 ISBN 0-674-30658-9
Masson, Georgina (1959). Italian Villas and Palaces. London: Harry N. Abrams Ltd.
Pitti Palace and Museums – see sub-pages for individual museums

మరింత చదవండి

Gurrieri, Francesco; Patrizia Fabbri (1996). Palaces of Florence. Stefano Giraldi, photography. Rizzoli. pp. 66–77.
Marinazzo, Adriano (2014). Palazzo Pitti: dalla 'casa vecchia' alla reggia granducale, in Bollettino della Società di Studi Storici Fiorentini, vol. 22, Firenze, Emmebi Edizioni Firenze, pp. 299–306.

బాహ్య లింకులు

[1] Chiarini, Gloria. "Pitti Palace". The Florence Art Guide. Retrieved 12 January 2007.

[2] "Historic Centre of Florence". UNESCO World Heritage Centre. Retrieved 1 May 2025.

[3] Moretti, John. Frommer's Florence, Tuscany & Umbria. Frommer's, 2006. p. 174. ISBN 0-471-76384-5

[CGwelcome-4] 1 2 Polo Museale Fiorentino (2007). "Welcome". Polo Museale Fiorentino. Ministero per i Beni e le Attività Culturali. Archived from the original on 30 October 2007. Retrieved 8 January 2008.

[5] "About us". Amici di Palazzo Pitti. Archived from the original on 31 July 2007. Retrieved 12 January 2007.

[6] "About us". Amici di Palazzo Pitti. Archived from the original on 31 July 2007. Retrieved 12 January 2007.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]