Jump to content

పాల్ గాగిన్

వికీపీడియా నుండి
పాల్ గాగిన్
1891లో గాగిన్
బాల్య నామంయుజీన్ హెన్రీ పాల్ గాగిన్
జననం(1848-06-07)1848 జూన్ 7
పారిస్, ఫ్రాన్స్
మరణం1903 మే 8(1903-05-08) (వయసు: 54)
అటుయోనా, మార్кవెస్ దీవులు
భార్య / భర్తమెట్టె-సోఫీ గాడ్ (1873–1894; విడిపోయారు), తెహఅమనా (1891–1893; విడిపోయారు)
రంగంచిత్రకళ, శిల్పకళ, పింగాణీ కళ, నగిషీ పని
ఉద్యమంపోస్ట్-ఇంప్రెషనిజం, ప్రిమిటివిజం, సింథటిజం
చేసిన పనులు
  • స్పిరిట్ ఆఫ్ ది డెడ్ వాచింగ్
  • వేర్ డు వి కమ్ ఫ్రమ్? వాట్ ఆర్ వి? వేర్ ఆర్ వి గోయింగ్?
  • వెన్ విల్ యూ మ్యారీ?

యుజీన్ హెన్రీ పాల్ గాగిన్ (7 జూన్ 1848 – 8 మే 1903) ఒక ఫ్రెంచ్ చిత్రకారుడు, శిల్పి, ప్రింట్ మేకర్, పింగాణీ కళాకారుడు, రచయిత. ఈయన రచనలు ప్రధానంగా పోస్ట్-ఇంప్రెషనిస్ట్, సింబలిస్ట్ ఉద్యమాలతో ముడిపడి ఉన్నాయి. ఈయన కలప నగిషీ పని (wood engraving), ఉడ్‌కట్‌లను కళారూపాలుగా ఉపయోగించడంలో ప్రభావవంతమైన వ్యక్తిగా గుర్తింపు పొందారు.[1][2] తన జీవితకాలంలో పాక్షిక విజయాన్ని మాత్రమే సాధించినప్పటికీ, ఇంప్రెషనిజం కంటే భిన్నంగా రంగులను ప్రయోగాత్మకంగా ఉపయోగించడం, సింథటిస్ట్ శైలిని అనుసరించడం ద్వారా గాగిన్ గుర్తింపు పొందారు.

గాగిన్ 1848లో ఐరోపా విప్లవాత్మక సంవత్సర గందరగోళం మధ్య పారిస్‌లో జన్మించారు. 1850లో గాగిన్ కుటుంబం పెరూలో స్థిరపడింది. అక్కడ ఆయన ఆరేళ్ల వయస్సు వరకు విశేష అధికారాలతో కూడిన బాల్యాన్ని గడిపారు, ఇది ఆయన మనస్సుపై చెరగని ముద్ర వేసింది. తరువాత, ఆర్థిక ఇబ్బందుల వల్ల వారు తిరిగి ఫ్రాన్స్‌కు చేరుకున్నారు, అక్కడ గాగిన్ అధికారిక విద్యను అభ్యసించారు. ప్రారంభంలో స్టాక్‌బ్రోకర్‌గా పనిచేస్తూ, ఖాళీ సమయంలో గాగిన్ చిత్రాలు గీయడం ప్రారంభించారు. ఆర్ట్ గ్యాలరీలు, ప్రదర్శనలను సందర్శించడం ద్వారా కళపై ఆయనకు ఆసక్తి కలిగింది. 1882 ఆర్థిక సంక్షోభం ఆయన స్టాక్‌బ్రోకర్ వృత్తిని తీవ్రంగా ప్రభావితం చేసింది, దీనితో ఆయన పూర్తి సమయం చిత్రకళ వైపు మొగ్గు చూపారు. గాగిన్ కళా విద్య చాలావరకు స్వయంగా నేర్చుకున్నది, అనధికారికమైనది. ఇది అకడమిక్ శిక్షణ కంటే ఇతర కళాకారులతో ఆయనకు ఉన్న పరిచయాల ద్వారా రూపుదిద్దుకుంది. ప్రముఖ ఇంప్రెషనిస్ట్ కామిల్లె పిస్సారోతో ఏర్పడిన పరిచయం కళా ప్రపంచంలోకి ఆయన ప్రవేశాన్ని సులభతరం చేసింది. పిస్సారో గాగిన్‌కు గురువుగా మారి, ఇతర ఇంప్రెషనిస్ట్ కళాకారులను, వారి పద్ధతులను ఆయనకు పరిచయం చేశారు.

ఆయన 1880ల ప్రారంభంలో ఇంప్రెషనిస్టులతో కలిసి ప్రదర్శనలు ఇచ్చారు, కానీ త్వరలోనే రంగుల బోల్డ్ ఉపయోగం, తక్కువ సాంప్రదాయ విషయాలతో కూడిన తనదైన ప్రత్యేక శైలిని అభివృద్ధి చేయడం ప్రారంభించారు. బ్రిటనీ, మార్టినిక్‌లలో ఆయన చేసిన పనులు స్థానిక జీవితాన్ని, ప్రకృతి దృశ్యాలను చిత్రీకరించడంపై ఆయనకు గల మొగ్గును చూపించాయి. 1890ల నాటికి, గాగిన్ కళ అప్పటి ఫ్రెంచ్ వలసరాజ్యమైన తాహితీలో ఉన్న సమయంలో ఒక ముఖ్యమైన మలుపు తిరిగింది. అక్కడ ఆయన పాశ్చాత్య నాగరికత నుండి ఆశ్రయం పొందాలని కోరుకున్నారు. తాహితీ, మార్క్వెస్ దీవులలో గాగిన్ చివరి సంవత్సరాలు ఆరోగ్య సమస్యలు, ఆర్థిక ఇబ్బందులతో సాగాయి. ఆ కాలం నాటి ఆయన చిత్రాలు స్పష్టమైన రంగులు, సింబలిస్ట్ ఇతివృత్తాలతో కూడి ఉండి, ప్రజలు, ప్రకృతి, ఆధ్యాత్మిక ప్రపంచం మధ్య సంబంధాలను అన్వేషించడం ద్వారా యూరోపియన్ ప్రేక్షకులలో బాగా విజయవంతమయ్యాయి. గాగిన్ మరణానంతరం ఆయన కళకు ప్రజాదరణ లభించింది, దీనికి కొంతవరకు ఆర్ట్ డీలర్ ఆంబ్రోయిస్ వోల్లార్డ్ చేసిన ప్రయత్నాలు కారణం. ఆయన గాగిన్ కెరీర్ చివరిలో ఆయన చిత్రాల ప్రదర్శనలను ఏర్పాటు చేశారు, పారిస్‌లో మరణానంతరం రెండు ముఖ్యమైన ప్రదర్శనలను నిర్వహించడంలో సహాయపడ్డారు.[3][4] ఆయన రచనలు ఫ్రెంచ్ అవాంట్-గార్డే, పాబ్లో పికాసో, హెన్రీ మాటిస్ వంటి అనేక మంది ఆధునిక కళాకారులపై ప్రభావం చూపాయి. విన్సెంట్ వాన్ గోహ్, థియో వాన్ గోహ్‌లతో ఆయనకు ఉన్న関係ం గురించి అందరికీ బాగా తెలుసు.

జీవిత చరిత్ర

[మార్చు]

కుటుంబ నేపథ్యం, ప్రారంభ జీవితం

[మార్చు]
అలిన్ మేరీ చాజల్ ట్రిస్టన్, (1825–1867) "కళాకారుడి తల్లి", 1889
1838లో గాగిన్ అమ్మమ్మ, ఫ్లోరా ట్రిస్టన్ (1803–1844)

గాగిన్ పారిస్‌లో క్లోవిస్ గాగిన్, అలిన్ చాజల్‌ దంపతులకు 7 జూన్ 1848న జన్మించారు. ఆ సంవత్సరం ఐరోపా అంతటా విప్లవాత్మక తిరుగుబాట్లు జరిగాయి. ఆర్లియన్స్ లోని వ్యాపారవేత్తల కుటుంబానికి చెందిన ఆయన తండ్రి, 34 ఏళ్ల ఉదారవాద పాత్రికేయుడు. ఆయన రాసే పత్రికను ఫ్రెంచ్ అధికారులు అణిచివేయడంతో ఫ్రాన్స్ నుండి పారిపోవలసి వచ్చింది. గాగిన్ తల్లి అండ్రే చాజల్ (నగిషీ పనివారు), ప్రారంభ సోషలిస్ట్ ఉద్యమాలలో రచయిత్రి, కార్యకర్త అయిన ఫ్లోరా ట్రిస్టన్ ల 22 ఏళ్ల కుమార్తె. అండ్రే తన భార్య ఫ్లోరాపై కాల్పులు జరిపి, హత్యాయత్నం కేసులో జైలు శిక్ష అనుభవించడంతో వారి బంధం ముగిసింది.[5]

పాల్ గాగిన్ అమ్మమ్మ ఫ్లోరా ట్రిస్టన్, థెరీస్ లైస్నే, డాన్ మరియానో ​​డి ట్రిస్టన్ మోస్కోసోల అక్రమ సంతానం. థెరీస్ కుటుంబ నేపథ్యం వివరాలు తెలియవు; డాన్ మరియానో ​​పెరూవియన్ నగరమైన అరేకిపాకు చెందిన ఒక కులీన స్పానిష్ కుటుంబం నుండి వచ్చారు. ఆయన డ్రాగూన్స్ అధికారి. సంపన్న ట్రిస్టన్ మోస్కోసో కుటుంబ సభ్యులు పెరూలో శక్తివంతమైన పదవులను కలిగి ఉన్నారు. అయినప్పటికీ, డాన్ మరియానో ​​ఆకస్మిక మరణం ఆయన ప్రియురాలిని, కుమార్తె ఫ్లోరాను పేదరికంలోకి నెట్టింది. ఫ్లోరా వివాహం అండ్రేతో విఫలమైనప్పుడు, ఆమె తన తండ్రి పెరూవియన్ బంధువుల నుండి చిన్న ద్రవ్య పరిష్కారాన్ని కోరి పొందింది. ట్రిస్టన్ మోస్కోసో కుటుంబ ఆస్తిలో తన వాటాను పెంచుకోవాలనే ఆశతో ఆమె పెరూకు ప్రయాణమైంది. ఇది ఎన్నడూ కార్యరూపం దాల్చలేదు; కానీ ఆమె పెరూలో తన అనుभवాల గురించి ఒక ప్రసిద్ధ ట్రావెలాగ్‌ను విజయవంతంగా ప్రచురించింది, ఇది 1838లో ఆమె సాహిత్య వృత్తిని ప్రారంభించింది. ప్రారంభ సోషలిస్ట్ సంఘాల క్రియాశీల మద్దతుదారు అయిన గాగిన్ అమ్మమ్మ, 1848 విప్లవాత్మక ఉద్యమాలకు పునాది వేయడానికి సహాయపడింది. ఫ్రెంచ్ పోలీసుల నిఘాలో ఉండి, అతిగా పనిచేయడం వల్ల ఆమె 1844లో మరణించింది. ఆమె మనవడు పాల్ "తన అమ్మమ్మను ఆరాధించాడు, తన జీవితాంతం ఆమె పుస్తకాల ప్రతులను తన వద్ద ఉంచుకున్నాడు".

1850లో, క్లోవిస్ గాగిన్ తన భార్య అలిన్, చిన్న పిల్లలతో కలిసి పెరూకు బయలుదేరారు. తన భార్య దక్షిణ అమెరికా బంధువుల ఆధ్వర్యంలో తన పాత్రికేయ వృత్తిని కొనసాగించాలని ఆయన ఆశించారు. ప్రయాణంలో ఆయన గుండెపోటుతో మరణించారు. అలిన్ 18 నెలల పాల్, 2.5 సంవత్సరాల అతని సోదరి మేరీలతో విధవగా పెరూ చేరుకుంది. గాగిన్ తల్లికి ఆమె తాతగారి తమ్ముడు స్వాగతం పలికారు, అతని అల్లుడు జోస్ రుఫినో ఎచెనిక్ త్వరలోనే పెరూ అధ్యక్ష పదవిని చేపట్టారు. ఆరేళ్ల వయస్సు వరకు, పాల్ నర్సులు, సేవకుల సంరక్షణలో విశేష అధికారాలతో కూడిన పెంపకాన్ని ఆస్వాదించాడు. ఆయనకు ఆ బాల్య కాలం స్పష్టమైన జ్ఞాపకం ఉంది, ఇది "ఆయన జీవితాంతం వెంటాడిన పెరూ గురించిన చెరగని ముద్రలను" కలిగించింది.

1854లో పెరూ పౌర సంఘర్షణల సమయంలో ఆయన కుటుంబ మార్గదర్శకులు రాజకీయ అధికారాన్ని కోల్పోవడంతో గాగిన్ ఆహ్లాదకరమైన బాల్యం అకస్మాత్తుగా ముగిసింది. అలిన్ తన పిల్లలతో కలిసి ఫ్రాన్స్‌కు తిరిగి వచ్చింది, పాల్‌ను ఆర్లియన్స్‌లో అతని తాత గుయిలౌమ్ గాగిన్ వద్ద వదిలివేసింది. పెరూవియన్ ట్రిస్టన్ మోస్కోసో వంశం ఇవ్వాల్సిన ఉదారమైన వార్షిక భృతిని కోల్పోవడంతో, అలిన్ దుస్తులు కుట్టే వ్యక్తిగా పనిచేయడానికి పారిస్‌లో స్థిరపడింది.

విద్యాభ్యాసం, మొదటి ఉద్యోగం

[మార్చు]

కొన్ని స్థానిక పాఠశాలలకు హాజరైన తర్వాత, గాగిన్ లా చాపెల్-సెయింట్-మెస్మిన్ లోని ప్రతిష్టాత్మక కాథలిక్ బోర్డింగ్ పాఠశాలకు పంపబడ్డారు. ఆయన ఆ పాఠశాలలో మూడేళ్లు గడిపారు. 14 సంవత్సరాల వయస్సులో, ఆయన పారిస్‌లోని నావికాదళ ప్రిపరేటరీ పాఠశాల అయిన లోరియోల్ ఇన్‌స్టిట్యూట్‌లో చేరారు, ఆపై ఆర్లియన్స్‌కు తిరిగి వచ్చి లైసీ జీన్ డి ఆర్క్‌లో తన చివరి సంవత్సరాన్ని పూర్తి చేశారు. గాగిన్ మర్చంట్ మెరైన్‌లో పైలట్ సహాయకుడిగా చేరారు. మూడేళ్ల తర్వాత, ఆయన ఫ్రెంచ్ నావికాదళంలో చేరి రెండేళ్లపాటు పనిచేశారు. ఆయన తల్లి 7 జూలై 1867న మరణించారు, కానీ భారతదేశంలో ఉన్న ఆయనకు తన సోదరి మేరీ నుండి లేఖ వచ్చే వరకు కొన్ని నెలల పాటు ఆ విషయం తెలియదు.

1871లో, గాగిన్ పారిస్ తిరిగి వచ్చి స్టాక్‌బ్రోకర్‌గా ఉద్యోగం సంపాదించారు. కుటుంబ ఆప్తమిత్రుడు గుస్టావ్ అరోసా ఆయనకు పారిస్ బోర్స్ లో ఉద్యోగం ఇప్పించారు; అప్పుడు గాగిన్ వయస్సు 23 ఏళ్లు. ఆయన విజయవంతమైన పారిసియన్ వ్యాపారవేత్తగా మారి, తరువాతి 11 సంవత్సరాల పాటు కొనసాగారు. 1879 నాటికి ఆయన స్టాక్‌బ్రోకర్‌గా సంవత్సరానికి 30,000 ఫ్రాంక్‌లు సంపాదించేవారు, కళా మార్కెట్‌లో తన లావాదేవీల ద్వారా కూడా అంతే మొత్తాన్ని ఆర్జించేవారు. కానీ 1882లో పారిస్ స్టాక్ మార్కెట్ కూలిపోయింది, కళా మార్కెట్ కుదించబడింది. గాగిన్ ఆదాయం గణనీయంగా పడిపోయింది, చివరికి ఆయన పూర్తి సమయం చిత్రకళను కొనసాగించాలని నిర్ణయించుకున్నారు.

వివాహం

[మార్చు]
1885లో డెన్మార్క్‌లోని కోపెన్‌హాగన్‌లో తన భార్య మెట్టెతో గాగిన్

1873లో, ఆయన డానిష్ మహిళ అయిన మెట్టె-సోఫీ గాడ్ (1850-1920) ను వివాహం చేసుకున్నారు. తరువాతి పది సంవత్సరాలలో, వారికి ఐదుగురు పిల్లలు જન્મించారు: ఎమిలే (1874-1955); అలిన్ (1877-1897); క్లోవిస్ (1879-1900); జీన్ రెనే గాగిన్ (1881-1961); పోలా గాగిన్ (1883-1961). 1884 నాటికి, గాగిన్ తన కుటుంబంతో కలిసి డెన్మార్క్‌లోని కోపెన్‌హాగన్‌కు మారారు, అక్కడ ఆయన టార్పాలిన్ సేల్స్‌మ్యాన్‌గా వ్యాపార వృత్తిని కొనసాగించారు. అది విజయవంతం కాలేదు; ఆయనకు డానిష్ మాట్లాడటం రాదు, డానిష్ ప్రజలకు ఫ్రెంచ్ టార్పాలిన్‌లు అవసరం లేదు. మెట్టె దౌత్యవేత్తలకు ఫ్రెంచ్ పాఠాలు చెప్తూ ప్రధాన సంపాదనదారుగా మారారు.

గాగిన్ పూర్తి సమయం చిత్రాలు గీయడానికి ప్రేరేపించబడటంతో ఆయన మధ్యతరగతి కుటుంబం, వివాహం 11 సంవత్సరాల తర్వాత ముక్కలయ్యాయి. తమ ఉమ్మడి విలువలను ఆయన వదులుకున్నారనే కారణంతో ఆయన భార్య, ఆమె కుటుంబ సభ్యులు ఆయనను వెళ్ళిపోమని కోరడంతో ఆయన 1885లో పారిస్ తిరిగి వచ్చారు. వారితో గాగిన్ చివరి శారీరక పరిచయం 1891లో జరిగింది, మెట్టె చివరికి 1894లో ఆయనతో పూర్తిగా తెగతెంపులు చేసుకున్నారు.

మొదటి చిత్రాలు

[మార్చు]
స్టడీ ఆఫ్ ఎ నూడ్, 1880, న్యూ కార్ల్స్‌బర్గ్ గ్లిప్టోటెక్

1873లో, ఆయన స్టాక్‌బ్రోకర్ అయిన సమయంలోనే, గాగిన్ తన ఖాళీ సమయంలో చిత్రాలు గీయడం ప్రారంభించారు. ఆయన పారిసియన్ జీవితం పారిస్ 9వ అరోండిస్మెంట్‌పై కేంద్రీకృతమైంది. గాగిన్ 15, రూ లా బ్రూయెర్‌లో నివసించేవారు. దానికి సమీపంలోనే ఇంప్రెషనిస్టులు తరచుగా సందర్శించే కేఫ్‌లు ఉండేవి. గాగిన్ గ్యాలరీలను కూడా తరచుగా సందర్శించేవారు, ఎదుగుతున్న కళాకారుల పనులను కొనుగోలు చేసేవారు. ఆయన కామిల్లె పిస్సారోతో స్నేహం పెంచుకున్నారు, ఆదివారాల్లో ఆయన తోటలో చిత్రాలు గీయడానికి ఆయనను సందర్శించేవారు. పిస్సారో ఆయనను ఇతర కళాకారులకు పరిచయం చేశారు. 1877లో గాగిన్ వాగిరార్డ్ లోని పేద, కొత్త పట్టణ ప్రాంతాలకు మారారు. ఇక్కడ, 8 రూ కార్సెల్ లోని మూడవ అంతస్తులో, ఆయనకు స్టూడియోతో కూడిన మొదటి ఇల్లు లభించింది.

ఆయన సన్నిహిత మిత్రుడు ఎమిలే షుఫెనెకర్ (పూర్వపు స్టాక్‌బ్రోకర్, కళాకారుడు కావాలని ఆశించిన వ్యక్తి) సమీపంలోనే నివసించేవారు. గాగిన్ 1881, 1882లలో జరిగిన ఇంప్రెషనిస్ట్ ప్రదర్శనలలో చిత్రాలను ప్రదర్శించారు (అంతకుముందు, 1879 నాటి 4వ ఇంప్రెషనిస్ట్ ప్రదర్శనలో ఆయనకుమారుడు ఎమిలే శిల్పం మాత్రమే ఏకైక శిల్పంగా నిలిచింది). ఆయన చిత్రాలకు ప్రతికూల సమీక్షలు వచ్చినప్పటికీ, వాటిలో కొన్ని (వాగిరార్డ్ మార్కెట్ గార్డెన్స్ వంటివి) ఇప్పుడు ఎంతో గౌరవించబడుతున్నాయి.

1882లో స్టాక్ మార్కెట్ కూలిపోయింది, కళా మార్కెట్ కుదించబడింది. ఇంప్రెషనిస్టుల ప్రధాన ఆర్ట్ డీలర్ అయిన పాల్ డురాండ్-రూయెల్ ఈ పతనం వల్ల తీవ్రంగా ప్రభావితమయ్యారు, కొంతకాలం పాటు గాగిన్ వంటి చిత్రకారుల నుండి చిత్రాలను కొనడం నిలిపివేశారు. గాగిన్ ఆదాయం తీవ్రంగా తగ్గింది, తరువాతి రెండేళ్లలో ఆయన నెమ్మదిగా పూర్తి స్థాయి కళాకారుడిగా మారడానికి తన ప్రణాళికలను సిద్ధం చేసుకున్నారు. తరువాతి రెండు వేసవి కాలాలలో, ఆయన పిస్సారో, అప్పుడప్పుడు పాల్ సెజాన్‌లతో కలిసి చిత్రాలు గీశారు.

1883 అక్టోబరులో, ఆయన పిస్సారోకు లేఖ రాస్తూ, తాను ఎలాగైనా చిత్రకళ ద్వారానే జీవించాలని నిర్ణయించుకున్నానని, సహాయం చేయమని కోరారు. పిస్సారో మొదట్లో సుముఖంగానే సహాయం అందించారు. తరువాతి జనవరిలో, గాగిన్ తన కుటుంబంతో కలిసి రూయెన్‌కు మారారు, అక్కడ వారు తక్కువ ఖర్చుతో జీవించవచ్చని, మునుపటి వేసవిలో అక్కడ పిస్సారోను సందర్శించినప్పుడు అవకాశాలను గుర్తించానని భావించారు. అయితే, ఆ ప్రయత్నం విజయవంతం కాలేదు, సంవత్సరం చివరి నాటికి మెట్టె, పిల్లలు కోపెన్‌హాగన్‌కు మారారు; గాగిన్ కూడా నవంబరు 1884లో తన కళా సేకరణను వెంటబెట్టుకుని అక్కడికి వెళ్లారు.

కోపెన్‌హాగన్ జీవితం కూడా అంతే కష్టంగా మారింది, వారి వివాహ బంధం దెబ్బతింది. మెట్టె ఒత్తిడి, ఆమె కుటుంబ మద్దతుతో, గాగిన్ తరువాతి సంవత్సరం పారిస్ తిరిగి వచ్చారు.

ఫ్రాన్స్ 1885–1886

[మార్చు]
నలుగురు బ్రిటన్ మహిళలు, 1886, నోయ్ పినాకోథెక్, మ్యూనిచ్

ఇటలీలో స్వల్ప కాలం గడిపిన తరువాత, గాగిన్ జూన్ 1885లో తన ఆరేళ్ల కుమారుడు క్లోవిస్‌తో కలిసి పారిస్ తిరిగి వచ్చారు. మిగిలిన పిల్లలు కోపెన్‌హాగన్‌లో మెట్టె వద్దే ఉండిపోయారు, అక్కడ వారికి కుటుంబం, స్నేహితుల మద్దతు లభించింది. మెట్టె అనువాదకురాలిగా, ఫ్రెంచ్ ఉపాధ్యాయురాలిగా ఉద్యోగం పొందగలిగారు. గాగిన్ మొదట్లో పారిస్ కళా ప్రపంచంలోకి తిరిగి ప్రవేశించడం కష్టంగా భావించారు, తన మొదటి శీతాకాలాన్ని తీవ్ర పేదరికంలో గడిపారు, కొన్ని చిన్న ఉద్యోగాలు చేయవలసి వచ్చింది. క్లోవిస్ చివరికి అనారోగ్యానికి గురయ్యాడు, గాగిన్ సోదరి మేరీ నిధులు అందించడంతో అతడిని బోర్డింగ్ పాఠశాలకు పంపారు. ఈ మొదటి సంవత్సరంలో, గాగిన్ చాలా తక్కువ కళను సృష్టించారు. ఆయన మే 1886లో జరిగిన ఎనిమిదవ (చివరి) ఇంప్రెషనిస్ట్ ప్రదర్శనలో 19 చిత్రాలు, ఒక చెక్క శిల్పాన్ని ప్రదర్శించారు.

ఈ చిత్రాలలో చాలావరకు రూయెన్ లేదా కోపెన్‌హాగన్ నాటి పాత పనులు, కొత్త వాటిలో నిజంగా కొత్తదనం ఏమీ లేదు, అయినప్పటికీ ఆయన 'ఉమెన్ బాతింగ్' తరచుగా పునరావృతమయ్యే అలల మధ్య స్త్రీ మూలాంశాన్ని పరిచయం చేసింది. అయినప్పటికీ, ఫెలిక్స్ బ్రాక్మండ్ ఆయన చిత్రాలలో ఒకదానిని కొనుగోలు చేశారు. ఈ ప్రదర్శన జార్జెస్ స్యూరట్‌ను పారిస్‌లోని అవాంట్-గార్డే ఉద్యమానికి నాయకుడిగా నిలబెట్టింది. గాగిన్ స్యూరట్ నియో-ఇంప్రెషనిస్ట్ పాయింటిలిస్ట్ పద్ధతిని తిరస్కరించారు, ఆ సంవత్సరం చివర్లో పిస్సారోతో పూర్తిగా విభేదించారు.

గాగిన్ 1886 వేసవిని బ్రిటనీలోని పాంట్-అవెన్ కళాకారుల కాలనీలో గడిపారు. అక్కడ నివసించడం చౌకగా ఉండటం వల్ల ఆయన మొదట ఆకర్షితులయ్యారు. అయితే, వేసవిలో అక్కడకు వచ్చే యువ కళా విద్యార్థులతో ఆయన అనూహ్య విజయాన్ని సాధించారు. ఆయన సహజమైన పోరాట స్వభావం (ఆయన ఒక నైపుణ్యం కలిగిన బాక్సర్, ఫెన్సర్) సామాజికంగా ప్రశాంతమైన ఆ తీరప్రాంత రిసార్ట్‌లో ఎటువంటి అడ్డంకి కాలేదు. ఆ కాలంలో ఆయన కళ కంటే వింతైన ప్రదర్శన శైలికే ఎక్కువగా గుర్తుండిపోయారు. ఈ కొత్త సహచరులలో చార్లెస్ లావల్ కూడా ఉన్నారు, ఆయన తరువాతి సంవత్సరం గాగిన్‌తో కలిసి పనామా, మార్టినిక్‌లకు వెళ్లారు.

ఆ వేసవిలో, ఆయన పిస్సారో పద్ధతిలో, 1886 ఎనిమిదవ ఇంప్రెషనిస్ట్ ప్రదర్శనలో ప్రదర్శించబడిన డెగాస్ చిత్రాల తరహాలో కొన్ని నగ్న చిత్రాల పాస్టెల్ డ్రాయింగ్‌లను చేశారు. ఆయన ప్రధానంగా 'ది బ్రిటన్ షెపర్డెస్' వంటి ప్రకృతి దృశ్యాలను చిత్రించారు, ఇందులో मानोవ రూపం ద్వితీయ పాత్ర పోషిస్తుంది. ఆయన 'యంగ్ బ్రిటన్ బాయ్స్ బాతింగ్' చిత్రం డిజైన్, స్వచ్ఛమైన రంగుల బోల్డ్ ఉపయోగంలో స్పష్టంగా డెగాస్‌కు రుణపడి ఉంది. బ్రిటనీపై ఒక ప్రసిద్ధ గైడ్-బుక్‌ను వివరించడానికి ఉపయోగించిన ఇంగ్ష్ ఇలస్ట్రేటర్ రాందోల్ఫ్ కాల్డెకాట్ సరళమైన డ్రాయింగ్‌లు పాంట్-అవెన్‌లోని అవాంట్-గార్డే విద్యార్థి కళాకారుల ఊహను ఆకట్టుకున్నాయి. వారు తమ అకాడమీల సంప్రదాయవాదం నుండి విముక్తి పొందాలని ఆరాటపడ్డారు, గాగిన్ బ్రిటన్ అమ్మాయిల తన స్కెచ్‌లలో స్పష్టంగా వారిని అనుకరించారు. ఈ స్కెచ్‌లు తరువాత ఆయన పారిస్ స్టూడియోలో పెయింటింగ్స్‌గా మార్చబడ్డాయి. వీటిలో అత్యంత ముఖ్యమైనది 'フォー・ブリటన్・ウィメン', ఇది ఆయన మునుపటి ఇంప్రెషనిస్ట్ శైలి నుండి స్పష్టమైన మార్పును చూపుతుంది, కాల్డెకాట్ ఇలస్ట్రేషన్ సరళమైన నాణ్యతను కలిగి ఉంది.

గాగిన్, ఎమిలే బెర్నార్డ్, చార్లెస్ లావల్, ఎమిలే షుఫెనెకర్, అనేక మంది ఇతరులతో కలిసి పనామా, మార్టినిక్ ప్రయాణాల తర్వాత మళ్లీ పాంట్-అవెన్‌ను సందర్శించారు. స్వచ్ఛమైన రంగుల బోల్డ్ ఉపయోగం, సింబలిస్ట్ ఇతివృత్తాల ఎంపిక ఇప్పుడు పాంట్-అవెన్ స్కూల్ అని పిలువబడే శైలిని ప్రత్యేకంగా నిలబెట్టాయి. ఇంప్రెషనిజంతో నిరాశ చెందిన గాగిన్, సాంప్రదాయ యూరోపియన్ చిత్రకళ చాలావరకు అనుకరణగా మారిందని, ప్రతీకాత్మక లోతు లోపించిందని భావించారు. దీనికి విరుద్ధంగా, ఆఫ్రికా, ఆసియా కళలు ఆయనకు రహస్యమైన ప్రతీకాత్మకత, శక్తితో నిండినట్లు అనిపించాయి. ఆ సమయంలో ఐరోపాలో ఇతర సంస్కృతుల కళలకు, ముఖ్యంగా జపాన్ కళకు (జాపోనిజం) ఆదరణ ఉండేది. లెస్ XX నిర్వహించిన 1889 ప్రదర్శనలో పాల్గొనడానికి ఆయనకు ఆహ్వానం లభించింది.

క్లోయిసోనిజం, సింథటిజం

[మార్చు]
కెఫె డెస్ ఆర్ట్స్ వద్ద జరిగిన ఇంప్రెషనిస్ట్, సింథటిస్ట్ గ్రూప్ చిత్రాల 1889 ప్రదర్శన పోస్టర్

జానపద కళ, జపనీస్ ప్రింట్ల ప్రభావంతో, గాగిన్ పని క్లోయిసోనిజం వైపు పరిణామం చెందింది. ఫ్లాట్ కలర్ ప్రాంతాలు, బోల్డ్ అవుట్‌లైన్‌లతో పెయింటింగ్ చేసే ఎమిలే బెర్నార్డ్ పద్ధతిని వివరించడానికి విమర్శకుడు ఎడ్వర్డ్ డుజార్డిన్ ఈ శైలికి ఆ పేరు పెట్టారు, ఇది డుజార్డిన్‌కు మధ్యయుగ క్లోయిసోన్ ఎనామెలింగ్ పద్ధతిని గుర్తుచేసింది. గాగిన్ బెర్నార్డ్ కళను, తన కళలోని వస్తువుల సారాంశాన్ని వ్యక్తపరిచే అన్వేషణలో తనకు సరిపోయే శైలిని ఉపయోగించడంలో అతని ధైర్యాన్ని ఎంతో అభినందించారు.[6]

గాగిన్ 'ది ఎల్లో క్రైస్ట్' (1889) లో, తరచుగా ఒక ముఖ్యమైన క్లోయిసోనిస్ట్ వర్క్‌గా పేర్కొనబడుతుంది, చిత్రం భారీ నల్లటి అవుట్‌లైన్‌ల ద్వారా వేరు చేయబడిన స్వచ్ఛమైన రంగు ప్రాంతాలకు తగ్గించబడింది. ఇటువంటి పనులలో గాగిన్ శాస్త్రీయ దృక్పథంపై పెద్దగా శ్రద్ధ చూపలేదు, రంగుల సూక్ష్మ వ్యత్యాసాలను ధైర్యంగా తొలగించారు, తద్వారా పునరుజ్జీవన అనంతర చిత్రకళ రెండు అత్యంత లక్షణ సూత్రాలను వదిలివేశారు. ఆయన పెయింటింగ్ తరువాత సింథటిజం వైపు పరిణామం చెందింది, ఇందులో రూపం లేదా రంగు ఏదీ ప్రధానమైనది కాదు, కానీ ప్రతిదీ సమాన పాత్రను కలిగి ఉంటుంది.

పనామా కాలువ

[మార్చు]
1886లో పనామా కాలువపై ప్రారంభ ఫ్రెంచ్ నిర్మాణం

1887లో, గాగిన్ తన స్నేహితుడు, యువ చిత్రకారుడైన చార్లెస్ లావల్‌తో కలిసి ఫ్రాన్స్ విడిచిపెట్టారు. పనామా చిన్న ద్వీపమైన తబోగాలో తన స్వంత భూమిని కొనుగోలు చేయాలనేది ఆయన కల, అక్కడ ఆయన "చేపలు, పండ్లతో, రేపటి గురించి ఎటువంటి ఆందోళన లేకుండా" జీవించాలని కోరుకున్నారు. ఆయన కోలన్ నగరానికి చేరుకునే సమయానికి గాగిన్ వద్ద డబ్బు అయిపోయింది, పనామా కాలువ ఫ్రెంచ్ నిర్మాణంలో కార్మికుడిగా ఉద్యోగం పొందారు. ఈ సమయంలో, గాగిన్ తన భార్య మెట్టెకు లేఖలు రాస్తూ కఠినమైన పరిస్థితుల గురించి ఆవేదన వ్యక్తం చేశారు: "నేను ఉదయం ఐదున్నర నుండి సాయంత్రం ఆరు గంటల వరకు ఉష్ణమండల సూర్యుడు, వానలో తవ్వాలి," అని ఆయన రాశారు. "రాత్రి వేళల్లో నన్ను దోమలు వేధిస్తున్నాయి." ఇంతలో, లావల్ కాలువ అధికారుల పోర్ట్రెయిట్లను గీయడం ద్వారా డబ్బు సంపాదిస్తున్నాడు, గాగిన్ ఆ పనిని అసహ్యించుకున్నాడు.[7]

గాగిన్ పనామా పట్ల తీవ్రమైన అసహ్యాన్ని కలిగి ఉన్నాడు, ఒకానొక సమయంలో పనామా సిటీలో బహిరంగంగా మూత్ర విసర్జన చేసినందుకు అరెస్టు చేయబడ్డాడు. తుపాకీ గురితో నగరం గుండా నడిపించి, గాగిన్‌కు నాలుగు ఫ్రాంక్‌ల జరిమానా విధించారు. తబోగాలోని భూమి ధర అందుబాటులో లేదని కనుగొన్న తర్వాత (ఆ ద్వీపంలో తీవ్ర అనారోగ్యానికి గురై ఎల్లో ఫీవర్, మలేరియా శానిటోరియంలో చేరిన తర్వాత), ఆయన పనామా విడిచిపెట్టాలని నిర్ణయించుకున్నారు.[7]

మార్టినిక్

[మార్చు]
మార్టినిక్ ప్రకృతి దృశ్యం 1887, స్కాటిష్ నేషనల్ గ్యాలరీ

అదే సంవత్సరం చివర్లో, గాగిన్, లావల్ జూన్ నుండి నవంబరు వరకు ఫ్రెంచ్ వలసరాజ్యమైన కరేబియన్ ద్వీపం మార్టినిక్‌లోని సెయింట్ పియర్ సమీపంలో గడిపారు. ఈ సమయంలో ఆయన ఆలోచనలు, అనుభవాలు తన భార్యకు, తన కళాకారుడు మిత్రుడు ఎమిలే షుఫెనెకర్‌కు రాసిన లేఖలలో నమోదయ్యాయి.[8] ఆ సమయంలో, ఫ్రాన్స్‌కు స్వదేశానికి తిరిగి వచ్చే హక్కు విధానం ఉండేది, ఇక్కడ ఒక పౌరుడు ఫ్రెంచ్ వలసరాజ్యంలో డబ్బు లేకుండా చిక్కుకుపోతే, తిరిగి రావడానికి పడవ ప్రయాణానికి రాష్ట్రమే చెల్లిస్తుంది. పనామాను విడిచిపెట్టినప్పుడు, ఈ విధానం ద్వారా రక్షించబడిన గాగిన్, లావల్ మార్టినిక్ పోర్ట్ అయిన సెయింట్ పియర్ వద్ద దిగాలని నిర్ణయించుకున్నారు. గాగిన్ ఉద్దేశపూర్వకంగానేనా లేదా అనుకోకుండా ద్వీపంలో ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నారా అనే దానిపై పండితులు విభేదిస్తున్నారు.

మొదట్లో, వారు నివసించిన 'నిగ్రో గుడిసె' ఆయనకు సరిపోయింది, ప్రజల దైనందిన కార్యకలాపాలను చూడటం ఆయనకు నచ్చింది.[9] అయితే, వేసవిలో వాతావరణం వేడిగా ఉండేది, వర్షంలో గుడిసె కారిపోయేది. గాగిన్ విరేచనాలు, మలేరియా జ్వరంతో బాధపడ్డారు. మార్టినిక్‌లో ఉన్నప్పుడు, ఆయన 10 నుండి 20 మధ్య పనులను ఉత్పత్తి చేశారు, విస్తృతంగా ప్రయాణించారు...

మూలాలు

[మార్చు]
  1. "Prints by Paul Gauguin". Australian National University. ArtServe. ఒరిజినల్ నుండి 5 March 2016 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 1 May 2018.
  2. "Woodcut and Wood Engraving". TheFreeDictionary.com. ఒరిజినల్ నుండి 27 August 2006 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 1 May 2018.
  3. Salon d'Automne (1903). Catalogue de peinture, dessin, sculpture, gravure, architecture et arts décoratifs: exposés au Grand Palais des Champs-Élysées. Evreux: Ch. Hérissey. p. 69. LCCN 2011228502.
  4. Salon d'Automne (1906). Catalogue des ouvrages de peinture, sculpture, dessin gravure, architecture et art décoratif. Paris: Société du Salon d'automne. p. 191. LCCN 43031163.
  5. Prideaux 2024:3,4: "She survived, but the ball was lodged three centimetres from her heart, too close to be safely removed.... She died ... aged forty-one, her life probably shortened by the pistol ball lodged so close to her heart"
  6. "Gauguin, Paul". The New York Times. 2004. ఒరిజినల్ నుండి 24 May 2013 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 10 June 2010. With the artist Emile Bernard, Gauguin invented a method of rendering pictoral space that uses large patches of flat color and thick line; these techniques influenced early 20th-century artists. Gauguin's works include Vision after the Sermon: Jacob Wrestling with the Angel (1888), Mahana no atua (Day of the God) (1814), and Savage Tales (1902).
  7. 1 2 McCullough, David (1 June 2004). The Path Between the Seas: The Creation of the Panama Canal, 1870–1914 (Paperback ed.). Simon Schuster. p. 174. ISBN 0-671-22563-4.
  8. "Gauguin and Martinique," Karen Kristine Reichnitzer Pope, 1981.
  9. Philip Vickers, "Martinique in Gauguin's Footsteps", Contemporary Review, 1 June 1997.