Jump to content

పీటర్ బ్రుక్

వికీపీడియా నుండి

పీటర్ బ్రుక్
CH CBE
2009లో బ్రుక్
జననం
పీటర్ స్టీఫెన్ పాల్ బ్రుక్

(1925-03-21)1925 మార్చి 21
చిస్విక్, ఇంగ్లాండ్
మరణం2022 జూలై 2(2022-07-02) (వయసు: 97)
పారిస్, ఫ్రాన్స్
వృత్తినాటక, చలనచిత్ర దర్శకుడు
క్రియాశీలక సంవత్సరాలు1943–2022
భాగస్వామి
​
​
(m. 1951; died 2015)​
పిల్లలు
బంధువులు

పీటర్ స్టీఫెన్ పాల్ బ్రుక్[1] (21 మార్చి 1925 – 2 జూలై 2022) ఒక ఇంగ్లీష్ నాటక, చలనచిత్ర దర్శకుడు. ఆయనను ఇరవయ్యవ శతాబ్దపు నాటకరంగం చరిత్రలో అత్యంత గొప్ప, ప్రభావవంతమైన వ్యక్తులలో ఒకరిగా విస్తృతంగా గుర్తిస్తారు.[2][3][4]

ఆయనకు రెండు టోనీ అవార్డులు, ప్రేమియం ఇంపీరియాలే, ప్రిక్స్ ఇటాలియా, యూరప్ థియేటర్ ప్రైజ్ వంటి అనేక పురస్కారాలు లభించాయి.[5] 2021లో ఆయనకు భారతదేశపు పద్మశ్రీ పురస్కారం ప్రదానం చేశారు.

1970ల ప్రారంభం నుండి బ్రుక్ ఫ్రాన్స్‌లో స్థిరపడ్డారు. అక్కడ ఆయన ఒక అంతర్జాతీయ నాటక సంస్థను స్థాపించారు. ఈ సంస్థ అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాల్లో కూడా ప్రదర్శనలు ఇస్తూ, సాదాసీదా శైలిలో నాటక ప్రదర్శనలను ప్రోత్సహించింది.

ఆయన మొదట ఇంగ్లాండ్‌లో పనిచేశారు. 1945లో బర్మింగ్హామ్ రెపర్టరీ థియేటర్లో, 1947లో రాయల్ ఓపెరా హౌస్లో, 1962 నుండి రాయల్ షేక్స్పియర్ కంపెనీ (RSC)లో పనిచేశారు. అక్కడ ఆయన పీటర్ వైస్ రచించిన మరాట్/సాడ్ నాటకాన్ని 1964లో మొదటిసారి ఇంగ్లీష్‌లో దర్శకత్వం వహించారు. ఆ నాటకం 1965లో బ్రాడ్‌వేకి వెళ్లి టోనీ అవార్డు ఫర్ బెస్ట్ ప్లే గెలుచుకుంది. ఈ నాటకానికి బ్రుక్‌కు టోనీ అవార్డు ఫర్ బెస్ట్ డైరెక్షన్ ఆఫ్ ఎ ప్లే పురస్కారం లభించింది.

ఆయన 1963లో వచ్చిన లార్డ్ ఆఫ్ ది ఫ్లైస్ వంటి ప్రసిద్ధ చిత్రాలకు కూడా దర్శకత్వం వహించారు.

జీవితం, వృత్తి

[మార్చు]

ప్రారంభ సంవత్సరాలు, విద్య

[మార్చు]

బ్రూక్ 1925 మార్చి 21న బెడ్‌ఫర్డ్ పార్క్ ప్రాంతంలో, చిస్విక్లో జన్మించాడు.[1] ఆయన తండ్రి సైమన్ బ్రూక్, తల్లి ఐడా (జుడెల్సన్). వీరిద్దరూ లిథువేనియన్ యూదులు కాగా, లాట్వియా నుండి వలస వచ్చినవారు.[6][7][8]

కుటుంబం నివాసం టర్న్‌హామ్ గ్రీన్లోని 27 ఫెయిర్‌ఫాక్స్ రోడ్‌లో ఉండేది.[8] ఆయన పెద్ద అన్నయ్య అలెక్సిస్ బ్రూక్ ఒక సైకియాట్రిస్ట్, సైకోథెరపిస్ట్ అయ్యాడు.[9] ఆయన మొదటి బంధువు Valentin Pluchek మాస్కో సాటైర్ థియేటర్ ప్రధాన దర్శకుడిగా పనిచేశాడు.[10]

బ్రూక్ వెస్ట్‌మిన్స్టర్ స్కూల్, గ్రెషమ్ స్కూల్, మాగ్డలెన్ కాలేజ్, ఆక్స్ఫర్డ్లో విద్యనభ్యసించాడు. అక్కడ ఆయన 1945 వరకు భాషలను అభ్యసించాడు.[11]

చిన్ననాటి అనారోగ్య కారణంగా ద్వితీయ ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో ఆయనకు సైనిక సేవ నుండి మినహాయింపు లభించింది.[12]

ఇంగ్లాండ్

[మార్చు]

1943లో లండన్‌లోని టార్చ్ థియేటర్‌లో క్రిస్టఫర్ మార్లో రచించిన డాక్టర్ ఫాస్టస్ నాటకాన్ని బ్రూక్ మొదటిసారి దర్శకత్వం వహించాడు.[11] అనంతరం 1945లో చాంటిక్లియర్ థియేటర్‌లో జాన్ కోక్టో రచించిన ది ఇన్‌ఫెర్నల్ మెషిన్ నాటకాన్ని మళ్లీ ప్రదర్శించాడు.[13]

1945లో ఆయనను బర్మింగ్‌హామ్ రిపర్టరీ థియేటర్లో స్టేజ్ డైరెక్టర్‌గా నియమించారు.[11] ఆ థియేటర్ డైరెక్టర్ బ్యారీ జాక్సన్ ఆయనను "నేను చూసిన అతి యువ భూకంపం" అని వ్యాఖ్యానించాడు.[14]

1946లో బ్రూక్ స్ట్రాట్‌ఫోర్డ్-అపాన్-ఏవన్కు వెళ్లి Love's Labour's Lost నాటకాన్ని దర్శకత్వం వహించాడు. తరువాత 1947లో Romeo and Juliet నాటకాన్ని కూడా దర్శకత్వం వహించాడు.

1947 నుండి 1950 వరకు ఆయన లండన్‌లోని రాయల్ ఓపెరా హౌస్లో ప్రొడక్షన్ డైరెక్టర్‌గా పనిచేశాడు. అక్కడ ఆయన 1948లో పుచ్చినీ రచించిన La bohème ఓపెరాను పునర్నిర్మాణం చేసి ప్రదర్శించాడు. అలాగే 1949లో రిచర్డ్ స్ట్రాస్ రచించిన సలోమే ఓపెరాను చిత్రకారుడు Salvador Dalí రూపొందించిన వేదిక రూపకల్పనతో ప్రదర్శించాడు.[11][15]

1962 నుండి ఆయన Royal Shakespeare Companyలో పీటర్ హాల్తో కలిసి దర్శకుడిగా పనిచేశాడు.[11] 1964లో జర్మన్ నాటకకర్త Peter Weiss రచించిన Marat/Sade నాటకాన్ని ఆంగ్లంలో మొదటిసారిగా ప్రదర్శించాడు. ఈ నాటకం 1965లో బ్రాడ్‌వేలో ప్రదర్శించబడి Tony Award for Best Play గెలుచుకుంది.[16]

అంతర్జాతీయ థియేటర్ పరిశోధన కేంద్రం

[మార్చు]

1971లో బ్రూక్, Micheline Rozanతో కలిసి International Centre for Theatre Research అనే అంతర్జాతీయ థియేటర్ సంస్థను స్థాపించాడు. ఈ సంస్థలో నటులు, నర్తకులు, సంగీతకారులు వంటి అనేక దేశాల కళాకారులు పనిచేశారు. 1974 నుండి ఇది పారిస్‌లోని Théâtre des Bouffes du Nord థియేటర్‌లో స్థిరపడింది.[17][11]

వ్యక్తిగత జీవితం

[మార్చు]

1951లో బ్రూక్ నటి Natasha Parryను వివాహం చేసుకున్నాడు. వారికి ఇద్దరు పిల్లలు — Irina Brook, సైమన్ బ్రూక్. నాటాషా పార్రీ 2015లో స్ట్రోక్ కారణంగా 84 సంవత్సరాల వయసులో మరణించింది.[17][18]

బ్రూక్ 2022 జూలై 2న పారిస్‌లో 97 సంవత్సరాల వయసులో మరణించాడు.[17][15]

కృతులు

[మార్చు]

బ్రూక్ రూపొందించిన ప్రదర్శనలకు సంబంధించిన మూలాధారాలు బెర్లిన్‌లోని అకాడమీ ఆఫ్ ఆర్ట్స్ లో, అలాగే ప్రిన్సెస్ ఆఫ్ అస్టూరియాస్ ఫౌండేషన్ వద్ద భద్రపరచబడ్డాయి,[11][19], ఇతర ప్రదేశాల్లో కూడా ఉన్నాయి.[20][21]

షేక్స్పియర్ రచనలు

[మార్చు]

బ్రూక్‌కు William Shakespeare రచనలపై ప్రత్యేక ఆసక్తి ఉండేది. ఆయన వాటిని ఇంగ్లాండ్‌తో పాటు ఇతర ప్రాంతాల్లో నాటకాలుగా, సినిమాలుగా, అనువాద రూపాల్లో రూపొందించాడు. 1945లో ఆయన కింగ్ జాన్ నాటకాన్ని Paul Shelving రూపకల్పనతో బర్మింగ్‌హామ్ రిపర్టరీ థియేటర్‌లో ప్రదర్శించాడు.[22]

షేక్స్పియర్ మెమోరియల్ థియేటర్‌లో ఆయన 1950లో Measure for Measure[17], 1952లో The Winter's Tale నాటకాలను దర్శకత్వం వహించాడు.[23] ఈ రెండింటిలోనూ John Gielgud నటించాడు. తరువాత 1955లో హ్యామ్లెట్ – ప్రిన్స్ ఆఫ్ డెన్మార్క్ నాటకాన్ని రూపొందించాడు. ఇందులో Paul Scofield (హ్యామ్లెట్), Alec Clunes (క్లాడియస్), Diana Wynyard (గెర్ట్రూడ్), Mary Ure (ఒఫెలియా), Ernest Thesiger (పోలొనియస్), Richard Johnson (లయర్టీస్), మైఖేల్ డేవిడ్ (హోరేషియో), Richard Pasco (ఫోర్టిన్‌బ్రాస్) పాత్రలు పోషించారు.

అదే సంవత్సరంలో Laurence Olivier, Vivien Leigh నటించిన Titus Andronicus కూడా అక్కడ ప్రదర్శించబడింది. 1957లో ఇది యూరప్ పర్యటనలో కూడా ప్రదర్శించబడింది.

1953లో అమెరికన్ టెలివిజన్ కార్యక్రమం ఓమ్నిబస్ కోసం రూపొందించిన King Lear నాటకంలో Orson Welles నటించాడు. ఇది ఆయన తొలి టెలివిజన్ ప్రదర్శనగా నిలిచింది.

1962లో The Royal Shakespeare Company కోసం ఆయన రూపొందించిన మొదటి నాటకం King Lear.[24]

1970లో ఆయన రూపొందించిన ఎ మిడ్సమ్మర్ నైట్స్ డ్రీమ్ నాటకం ప్రసిద్ధి పొందింది. ఇందులో John Kane (పక్), Frances de la Tour (హెలెనా), Ben Kingsley (డిమేట్రియస్), Patrick Stewart (స్నౌట్) నటించారు.

1971లో ఆయన కింగ్ లియర్ అనే చిత్రాన్ని కూడా రూపొందించాడు.

తరువాత ఫ్రాన్స్‌లోని Théâtre des Bouffes du Nord థియేటర్‌లో షేక్స్పియర్ రచనలను ఫ్రెంచ్ భాషలో కూడా ప్రదర్శించాడు. వాటిలో టిమోన్ డి అథెన్స్ (1974), Mesure pour mesure (1978), La Tempête (1990) ఉన్నాయి.

2000లో ఆయన The Tragedy of Hamlet అనే నాటకాన్ని రూపొందించాడు. ఇందులో Adrian Lester (హ్యామ్లెట్), జెఫ్రీ కిస్సూన్ (క్లాడియస్/భూతం), నటాషా పార్రీ (గెర్ట్రూడ్), Shantala Shivalingappa (ఒఫెలియా), బ్రూస్ మైయర్స్ (పోలొనియస్) తదితరులు నటించారు. 2002లో దీనిపై టెలివిజన్ చిత్రం రూపొందించబడింది.

2009లో షేక్స్పియర్ సానెట్ల ఆధారంగా Love is my Sin అనే నాటకాన్ని రూపొందించాడు. 2010లో ఆయన, Marie-Hélène Estienne కలిసి Warum warum (Why Why) అనే ప్రదర్శనను రూపొందించారు.

ఆర్‌ఎస్‌సీతో చేసిన కృతులు

[మార్చు]
  • 1946: Love's Labour's Lost (Shakespeare Memorial Theatre)
  • 1947: Romeo and Juliet (Shakespeare Memorial Theatre)
  • 1950: Measure for Measure, John Gielgudతో
  • 1952: The Winter's Tale, John Gielgudతో
  • 1955: Titus Andronicus, Laurence Olivier, Vivien Leighతో
  • 1957: The Tempest, John Gielgudతో
  • 1962: King Lear, Paul Scofieldతో
  • 1964: Marat/Sade
  • 1966: US – వియత్నాం యుద్ధానికి వ్యతిరేకంగా రూపొందించిన నాటకం
  • 1970: A Midsummer Night's Dream
  • 1978: Antony and Cleopatra, Glenda Jackson, Jonathan Pryce, Alan Rickman, Patrick Stewart తదితరులతో

సినిమాలు

[మార్చు]
  • 1953: ది బెగ్గర్స్ ఓపెరా
  • 1960: Moderato Cantabile
  • 1963: లార్డ్ ఆఫ్ ది ఫ్లైస్
  • 1967: రైడ్ ఆఫ్ ది వాల్కైరీ
  • 1967: మరాట్/సేడ్
  • 1968: టెల్ మీ లైస్
  • 1971: కింగ్ లియర్
  • 1979: మీటింగ్స్ విత్ రిమార్కబుల్ మెన్
  • 1989: ది మహాభారత
  • 2002: The Tragedy of Hamlet (టీవీ చిత్రం)
  • 2012: The Tightrope (డాక్యుమెంటరీ), Simon Brookతో కలిసి

పురస్కారాలు, గౌరవాలు

[మార్చు]

పురస్కారాలు

[మార్చు]
  • ఉత్తమ నాటక దర్శకత్వానికి టోనీ అవార్డు – Marat/Sade, 1966[25]
  • ఉత్తమ నాటక దర్శకత్వానికి టోనీ అవార్డు – A Midsummer Night's Dream, 1971[26]
  • షేక్స్పియర్ బహుమతి – Hamburgలోని Alfred Toepfer Foundation నుండి, 1973
  • బ్రిగేడియర్ ప్రైజ్, 1975 – Timon of Athens కోసం[27]
  • గ్రాండ్ ప్రి డొమినిక్, 1981[28]
  • ఎమ్మీ అవార్డు, 1984 – La tragédie de Carmen కోసం[29]
  • ప్రిక్స్ ఇటాలియా, 1984[30]
  • యూరప్ థియేటర్ బహుమతి, 1989[5]
  • అంతర్జాతీయ ఎమ్మీ అవార్డు, 1990 – The Mahabharata కోసం[29]
  • క్యోటో ప్రైజ్ (కళలు, తత్వశాస్త్రం), 1991[28]
  • ప్రేమియమ్ ఇంపీరియాలే, 1997[11]
  • డాన్ డేవిడ్ బహుమతి, 2005[31]
  • ఇబ్సెన్ అవార్డు, 2008 – ఈ బహుమతిని మొదటిసారిగా అందుకున్న వ్యక్తి (2.5 మిలియన్ నార్వేజియన్ క్రోన్ విలువైనది)[32]
  • క్రిటిక్స్ సర్కిల్ అవార్డు – కళలకు విశిష్ట సేవ, 2008[33]

గౌరవాలు

[మార్చు]
  • ఆర్డర్ ఆఫ్ ది బ్రిటిష్ ఎంపైర్ – కమాండర్, 1965[34]
  • అమెరికన్ థియేటర్ హాల్ ఆఫ్ ఫేమ్లో సభ్యత్వం, 1983[35]
  • గౌరవ DLitt – University of Birmingham, 1990[11]
  • గౌరవ మాగ్డలెన్ కాలేజ్, ఆక్స్ఫర్డ్ ఫెలో, 1991[36]
  • గౌరవ DLitt – University of Strathclyde, 1990[37]
  • గౌరవ DLitt – University of Oxford, 1994[37]
  • ఫ్రాన్స్ యొక్క Légion d'honneur ఆర్డర్ – ఆఫీసియర్, 1995[38]
  • కంపానియన్స్ ఆఫ్ ఆనర్ ఆర్డర్ సభ్యుడు, 1998[1] (ఇతను ముందుగా నైట్ హుడ్ గౌరవాన్ని తిరస్కరించాడు)
  • బ్రిటిష్ అకాడమీ అధ్యక్ష పతకం, 2011[39]
  • ఫ్రాన్స్ Légion d'honneur – కమాండర్, 2013[11]
  • ప్రిన్సెస్ ఆఫ్ అస్టూరియాస్ అవార్డు (కళలు), 2019[40]
  • పద్మశ్రీ (భారతదేశం), 2021[41][42]

యూరప్ థియేటర్ బహుమతి

[మార్చు]

1989లో ఇటలీలోని Taormina నగరంలో ఆయనకు రెండవ Europe Theatre Prize ప్రదానం చేశారు. దీనికి ఇచ్చిన కారణం ఇలా ఉంది:

మన శతాబ్దం రెండో భాగంలో ప్రపంచ రంగస్థల రంగంలో పీటర్ బ్రూక్ చేసిన సిద్ధాంతాత్మక, ప్రాయోగిక కృషి అసమానమైనది. ‘డెడ్‌లీ థియేటర్’ అని ఆయన పేర్కొన్న నిర్జీవమైన పద్ధతుల నుండి బయటకు వచ్చి నిజమైన పరిశోధనను కొనసాగించడం ఆయన మొదటి విశిష్టత. రెండవది, సమకాలీన రంగస్థల భాషల వైవిధ్యాన్ని వినియోగిస్తూ వాటిని ఒక సమగ్ర రూపంలో కలపగలగడం. మూడవది, కాలం, స్థలం కారణంగా మనకు దూరంగా ఉన్న కొన్ని గొప్ప సాంస్కృతిక, నాటక సంప్రదాయాలను తిరిగి జీవంతో నింపడం. అయితే అతని అత్యున్నత గుణం ఏమిటంటే, తన పరిశోధన యొక్క కఠినతను, సౌందర్యాన్ని ప్రేక్షకులతో సంబంధం కలిగించే అవసరంతో ఎప్పుడూ విడదీయకుండా ఉంచడం. ప్రేక్షకులు కూడా తమ అలవాట్లను పునరుద్ధరించుకోవాలని ఆయన సూచించారు.

[43]

మూలాలు

[మార్చు]
  1. 1 2 3 "Peter Brook". Encyclopedia Britannica (in ఇంగ్లీష్) (online ed.). 17 మార్చి 2022. Archived from the original on 18 మార్చి 2022.
  2. ↑ Taylor, Paul (5 సెప్టెంబరు 2008). "Peter Brook: The director who wrote the book". The Independent. Archived from the original on 25 మే 2022.
  3. ↑ Billington, Michael (19 మార్చి 2015). "Still centre stage at 90: Peter Brook, human earthquake of modern theatre". The Guardian (in బ్రిటిష్ ఇంగ్లీష్).
  4. ↑ Wiegand, Chris (4 జూలై 2022). "'The greatest director the world has ever seen' – actors salute Peter Brook". The Guardian (in బ్రిటిష్ ఇంగ్లీష్).
  5. 1 2 "II Edizione". Premio Europa per il Teatro (in ఇటాలియన్). Retrieved 18 డిసెంబరు 2022.
  6. ↑ Webb. "పీటర్ బ్రూక్". jewishlivesproject.com (in ఇంగ్లీష్). Archived from the original on 12 జూన్ 2021. Retrieved 12 జూన్ 2021.
  7. ↑ Aronson, Arnold (25 మే 2005). "పీటర్ బ్రూక్: ఒక జీవిత చరిత్ర". The New York Times. Archived from the original on 16 జూన్ 2013. Retrieved 11 ఫిబ్రవరి 2017.
  8. 1 2 Kustow, Michael (17 అక్టోబరు 2013). పీటర్ బ్రూక్: ఒక జీవిత చరిత్ర. A & C Black. pp. 5–7. ISBN 978-1-4088-5228-6. Archived from the original on 26 ఏప్రిల్ 2016. Retrieved 20 జూలై 2015.
  9. ↑ Wittenberg, Isca (27 సెప్టెంబరు 2007). "అలెక్సిస్ బ్రూక్ స్మరణ". The Guardian. London. Archived from the original on 23 జూలై 2015. Retrieved 23 జూలై 2015.
  10. ↑ "థియేటర్ కళాకారుల స్మారక ఫలకాలు". russianlandmarks. 7 జూలై 2015. Archived from the original on 19 నవంబరు 2015. Retrieved 17 నవంబరు 2015.
  11. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 "పీటర్ బ్రూక్ / దర్శకుడు". Academy of Arts, Berlin (in జర్మన్). Archived from the original on 27 ఏప్రిల్ 2022. Retrieved 3 జూలై 2022.
  12. ↑ "పీటర్ బ్రూక్ కలెక్షన్ – ఆర్కైవ్స్ హబ్". archiveshub.jisc.ac.uk. Archived from the original on 4 జూలై 2022. Retrieved 3 జూలై 2022.
  13. ↑ Nightingale, Benedict (3 జూలై 2022). "ప్రముఖ రంగస్థల దర్శకుడు పీటర్ బ్రూక్ మరణం". The New York Times. Archived from the original on 3 జూలై 2022. Retrieved 3 జూలై 2022.
  14. ↑ Hartman, Martha (3 జూలై 2022). "ప్రఖ్యాత దర్శకుడు పీటర్ బ్రూక్ మరణం". Opera News. Archived from the original on 5 జూలై 2022. Retrieved 20 జూలై 2022.
  15. 1 2 "పీటర్ బ్రూక్: బ్రిటిష్ రంగస్థల దిగ్గజం మరణం". BBC News. 3 జూలై 2022. Archived from the original on 3 జూలై 2022. Retrieved 3 జూలై 2022.
  16. ↑ Gordon, David (3 జూలై 2022). "ప్రఖ్యాత థియేటర్ దర్శకుడు పీటర్ బ్రూక్ మరణం". TheaterMania. Retrieved 4 జూలై 2022.
  17. 1 2 3 4 ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; "Ratcliffe" అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  18. ↑ Billington, Michael (26 జూలై 2015). "నటాషా పార్రీ స్మరణ". The Guardian. Archived from the original on 15 ఫిబ్రవరి 2016. Retrieved 20 నవంబరు 2017.
  19. ↑ "Peter Brook – Princess of Asturias Awards – The Princess of Asturias Foundation". The Princess of Asturias Foundation. Archived from the original on 4 జూలై 2022. Retrieved 3 జూలై 2022.
  20. ↑ "Chronology of Plays and Films of Peter Brook (taken from Kustow 2005)" (PDF). Archived (PDF) from the original on 22 ఆగస్టు 2017. Retrieved 3 జూలై 2022.
  21. ↑ "Peter Brook". Theatricalia. Retrieved 4 జూలై 2022.
  22. ↑ "Production of King John". Theatricalia. Retrieved 4 జూలై 2022.
  23. ↑ "Production of The Winter's Tale". Theatricalia. Retrieved 4 జూలై 2022.
  24. ↑ "Peter Brook's production of King Lear, 1962". Royal Shakespeare Company. 11 నవంబరు 1962. Retrieved 4 జూలై 2022.
  25. ↑ "Tony Awards". Archived from the original on 17 అక్టోబరు 2015. Retrieved 13 ఫిబ్రవరి 2008.
  26. ↑ "Peter Brook, Tony Award-winning theater director, dead at 97". WFTV. 3 జూలై 2022. Retrieved 4 జూలై 2022.
  27. ↑ "Peter Brook". The Kennedy Center. 22 జూన్ 2022. Retrieved 4 జూలై 2022.
  28. 1 2 "Peter Stephen Paul Brook". 京都賞. 12 మే 2020. Retrieved 4 జూలై 2022.
  29. 1 2 ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; "Hoffman 2022" అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  30. ↑ "British Theater, Film Director Peter Brook Dies At Age 97". Bloomberg L.P. 3 జూలై 2022. Retrieved 4 జూలై 2022.
  31. ↑ "Peter Brook". Dan David Prize. 24 నవంబరు 2021. Retrieved 4 జూలై 2022.
  32. ↑ "British director wins the Ibsen Prize". Norway.org. Archived from the original on 7 ఫిబ్రవరి 2009. Retrieved 21 ఆగస్టు 2008.
  33. ↑ Paddock, Terri (12 మే 2009). "Peter Brook Receives UK's Critics Circle Award". TheaterMania. Retrieved 4 జూలై 2022.
  34. ↑ "No. 43529". The London Gazette (Supplement). 29 డిసెంబరు 1964. pp. 1–36.
  35. ↑ Lawson, Carol (10 మే 1983). "Theater Hall of Fame Gets 10 New Members". The New York Times. Archived from the original on 3 ఏప్రిల్ 2015. Retrieved 11 ఫిబ్రవరి 2017.
  36. ↑ "Peter Brook". Magdalen College Oxford. 17 ఏప్రిల్ 2012. Retrieved 4 జూలై 2022.
  37. 1 2 Ratcliffe, Michael (3 జూలై 2022). "Peter Brook obituary". The Guardian. Retrieved 4 జూలై 2022.
  38. ↑ AFP. "563 décorés de la Légion d'honneur pour Pâques". Libération (in ఫ్రెంచ్). Archived from the original on 12 జూన్ 2021. Retrieved 12 జూన్ 2021.
  39. ↑ "The British Academy President's Medal". British Academy. Archived from the original on 26 మే 2017. Retrieved 23 జూలై 2017.
  40. ↑ "Peter Brook – Premiados – Premios Princesa de Asturias". Fundación Princesa de Asturias. Archived from the original on 23 జనవరి 2021. Retrieved 27 జనవరి 2021.
  41. ↑ The Hindu Net Desk (25 జనవరి 2021). "List of Padma awardees — 2021". The Hindu. Archived from the original on 27 జనవరి 2021. Retrieved 27 జనవరి 2021.
  42. ↑ "Padma Awards 2021: Full list of Padma Vibhushan, Padma Bhushan, Padma Shri recipients". India Today (in ఇంగ్లీష్). 8 నవంబరు 2021. Archived from the original on 8 నవంబరు 2021. Retrieved 8 నవంబరు 2021.
  43. ↑ "Europe Theatre Prize - II Edition - Reasons". 8 మార్చి 2016. Archived from the original on 8 మార్చి 2016. Retrieved 18 డిసెంబరు 2022.
"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=పీటర్_బ్రుక్&oldid=4858345" నుండి వెలికితీశారు