Jump to content

పులికాట్ చరిత్ర

వికీపీడియా నుండి
కోరమాండల్ తీరంలో డచ్ వాణిజ్య నౌకలు (సుమారు 1680)

పులికాట్ చరిత్ర దక్షిణ భారతదేశంలోని కోరమాండల్ తీరంలో గల కొద్దిపాటి సహజ ఓడరేవులలో ఒకటైన పులికాట్ తొలి పాత్ర చుట్టూ తిరుగుతుంది. పులికాట్ తమిళనాడులో పులికాట్ సరస్సు ముఖద్వారం వద్ద ఉంది. పజావెర్కాడులోని కోట్టై కుప్పం రోడ్డులో ఉన్న AARDE పులికాట్ మ్యూజియంను సందర్శిస్తే పులికాట్ చరిత్రపై వివరణాత్మక సమాచారం లభిస్తుంది.

సారాంశం

[మార్చు]

సా.శ.పూ 300 నుండి 15 వ శతాబ్దం వరకు ఒక గొప్ప ఓడరేవుగా వర్ణించబడిన పులికాట్, తమిళ, తెలుగు, ముస్లిం పాలకులు ఈ ఓడరేవు ద్వారా వచ్చే ఆదాయం నుండి ప్రయోజనాలు పొందడానికి పోరాడినప్పుడు ప్రముఖంగా నిలిచింది. ఆ తర్వాత కొందరు అరబ్బులు, పోర్చుగీసు వారు, వారి తర్వాత డచ్ వారు, బ్రిటిష్ వారు 1825 వరకు ఈ ఓడరేవుపై ఆధిపత్యం చెలాయించారు. 16 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో ఇక్కడ 50,000 కు పైగా బహుళ సాంస్కృతిక జనాభా ఉండేది, బంగాళాఖాతంలో ఇది అత్యంత ముఖ్యమైన భారతీయ ఓడరేవు. తరువాత బ్రిటిష్ పాలనలో ఇదొక మత్స్యకార గ్రామం, ఆరోగ్య విడిదిగా మారింది.[1]

17 వ శతాబ్దంలో పులికాట్‌లోని డచ్ ఏజెంట్లు కోరమాండల్ తీరంలో పెద్ద ఎత్తున బానిస వ్యాపారం నిర్వహించారు. 1621, 1665 మధ్య కాలంలోనే పులికాట్, మద్రాసు, నాగపట్నం, దేవనాంపట్నంతో సహా మధ్య కోరమాండల్ ఓడరేవుల నుండి 38,000 మందికి పైగా బానిసలు రవాణా చేయబడ్డారు.

సా.శ.పూ 3 వ శతాబ్దం నుండి ప్రస్తుత స్వాతంత్ర్యానంతర కాలం వరకు భారతీయ రాజులు, విదేశీ వలసవాదుల ఎనిమిది కాలాలకు పులికాట్ చరిత్రను గుర్తించవచ్చు.

కాలం రాజ్యాలు/పాలకులు
సా.శ.పూ 3 వ శతాబ్దం నుండి సా.శ 3 వ శతాబ్దం వరకు ప్రాచీన తమిళ రాజ్యాలు
3 నుండి 10 వ శతాబ్దం వరకు పల్లవ కాలం, 9వ శతాబ్దంలో మొదటి అరబ్ స్థావరం
10 నుండి 12 వ శతాబ్దం వరకు చోళుల కాలం
13 నుండి 17 వ శతాబ్దం వరకు విజయనగర సామ్రాజ్యం, అరబ్ వలసదారులు
1502 నుండి 1606 వరకు విజయనగర సామ్రాజ్యం, పోర్చుగీస్ స్థావరం
1606 నుండి 1825 వరకు డచ్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ వాణిజ్య కేంద్రం, విజయనగర సామ్రాజ్యం
1825 నుండి 1947 వరకు బ్రిటిష్ రాజ్ స్థావరం
స్వాతంత్ర్యానంతర కాలం భారత గణతంత్ర రాజ్యం, మత్స్యకార గ్రామం

తొలి చరిత్ర (సా.శ.పూ 300 – సా.శ 1279)

[మార్చు]
టోలెమీ కార్టోగ్రఫీని అనుసరించి దక్షిణ భారతదేశం సుమారు సా.శ 250 మ్యాప్ అడుగున టబ్రోబేన్ (శ్రీలంక), ముజిరిస్ (ముసిరి పట్టణం), ఆర్. పాలెరిఫ్ (పాలార్ నది) క్రింద ఆర్. డ్యూన్స్ (కావేరి నది), ఆర్. గంగా (గంగా నది) లను చూపుతుంది. [2]

ప్రాచీన తమిళ రాజ్యాలు

[మార్చు]

సా.శ.పూ 3 వ శతాబ్దం నుండి సా.శ 3 వ శతాబ్దం వరకు పులికాట్ తొలి చోళులు, తొలి పాండ్యులు, సంగం చేర రాజవంశాలకు చెందిన ప్రాచీన తమిళ రాజ్యాలకు ఉత్తర సరిహద్దు స్థావరంగా ఉండేది. [3] 1 వ శతాబ్దంలో 'పెరిప్లస్ ఆఫ్ ది ఎరిత్రియన్ సీ' రాసిన అనామక నావికుడు భారతదేశ తూర్పు తీరంలోని మూడు ఓడరేవులలో 'పోడౌకే' (పులికాట్) ఒకటని పేర్కొన్నాడు.[4] 2 వ శతాబ్దంలో టోలెమీ రూపొందించిన ఈ తీరంలోని ఓడరేవుల జాబితాలో 'పోడౌకే ఎంపోరియన్' ఉంది.[5]

పల్లవ, చోళ కాలాలు

[మార్చు]

3 వ శతాబ్దంలో పులికాట్ ఉత్తరాన ఉన్న పల్లవ రాజుల ఆధీనంలోకి వచ్చింది.[3] 7 వ శతాబ్దంలో పల్లవుల కాలంలో పులికాట్‌కు 'మామల్ల పట్టణం' అని పేరు పెట్టారు, ఇది రాజు పట్టాభిషేక బిరుదును ధరించేంత ముఖ్యమైన తీరప్రాంత నగరమని సూచిస్తుంది.[6] 11 వ శతాబ్దంలో మధ్యయుగ చోళుల స్వర్ణయుగంలో పులికాట్ సమీపంలోని తిరుపాలైవనంలో సరస్సుకు నైరుతి దిశలో 4 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఆరణి నదిపై రాజేంద్ర చోళుడు ఒక ముఖ్యమైన శివాలయాన్ని నిర్మించాడు.[7][8][9][10]

అరబ్ వలసదారులు

[మార్చు]

9 వ శతాబ్దంలో పులికాట్‌లో అరబ్ సముద్ర వ్యాపారుల స్థావరాలు ఉండేవి.[1] 13 వ శతాబ్దంలో హిజ్రీ 668 (సా.శ. 1269) లో మదీనాకు చెందిన అరబిక్ సున్నీ-షఫీ ఖాదెమ్‌లు కొత్త ఖలీఫాకు కప్పం చెల్లించడానికి నిరాకరించినందుకు మక్కా నుండి బహిష్కరించబడిన తరువాత ఈ సరస్సు తీరానికి వలస వచ్చారు.[11] వారు తమిళ భాషను స్వీకరించి ఆ ప్రాంతంలో ప్రముఖ వ్యాపారులుగా ఎదిగారు.[12] 1225 నుండి 1275 వరకు మలయా నుండి డై, ఒమన్ లేదా ధుఫార్ కు తగరాన్ని రవాణా చేసే అరబ్ నౌకలు క్రమం తప్పకుండా పులికాట్ వద్ద ఆగేవి.[13] 12, 13 వ శతాబ్దాలలో అరేబియన్ ద్వీపకల్పం, హిందూ మహాసముద్ర ఓడరేవులతో వారి వాణిజ్య సంబంధాల ఫలితంగా పులికాట్, ఇతర కోరమాండల్ ఓడరేవు పట్టణాలు దక్షిణ భారతదేశంలో ఇస్లాం కేంద్రాలుగా గుర్తింపు పొందాయి. వారిలో తమిళం మాట్లాడే సంఘంలో గణనీయమైన సంఖ్యలో "శాశ్వత ముస్లింలు"గా వర్గీకరించబడ్డారు.[14] 16 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో 'కాజోల్' అనే ముస్లిం పులికాట్ ఓడరేవు కెప్టెన్‌గా ఉన్నాడు.[15] ఒకప్పుడు ఈ అరేబియా ముస్లింలు ఆక్రమించిన శిథిలావస్థలో ఉన్న రాతి ఇళ్లతో కూడిన వీధులు ఇప్పటికీ ఈ ప్రాంతంలో కనిపిస్తాయి. మిగిలి ఉన్న కొన్ని నివాస కుటుంబాలు ఈ ప్రాంతానికి వారి వలసలను ధృవీకరించే అరబిక్ రికార్డులను కలిగి ఉన్నాయని పేర్కొంటున్నాయి.[16][17]

విజయనగర సామ్రాజ్యం (1336–1646)

[మార్చు]

1336 లో విజయనగర సామ్రాజ్యం ప్రారంభంలో తొలి సంగమ రాజవంశ రాజులు మొదటి హరిహర రాయలు, మొదటి బుక్క రాయల కాలంలో ఇప్పుడు పులికాట్ అని పిలువబడే ప్రాంతాన్ని 'ప్రళయ కావేరి' అని పిలిచేవారు.[18] 1422 లో రెండవ దేవరాయల పాలన ప్రారంభంలో కొత్త గవర్నర్ ఆనందరాయల పేరు మీదుగా ఈ ఓడరేవు నగరానికి 'ఆనందరాయన్ పట్టణం' అని పేరు పెట్టారు. ఈ పేరు 1521 వరకు కొనసాగింది, శ్రీకృష్ణదేవరాయల కాలంలో దీనిని 'పజావెర్కాడు'గా మార్చారు.[19]

కృష్ణదేవరాయలు పులికాట్‌ను 1509–1529 మధ్య పాలించాడు

15వ, 16 వ శతాబ్దపు ప్రారంభంలో విజయనగర సామ్రాజ్యం స్థిరీకరణ, గొప్ప సామ్రాజ్య రాజధాని విజయనగరానికి రహదారితో సహా దృఢమైన సంబంధాల కారణంగా పులికాట్ ప్రాముఖ్యత సంతరించుకుంది.[20] ఈ కాలంలో ఆగ్నేయ భారతదేశంలో పులికాట్ అత్యంత ముఖ్యమైన ఓడరేవు.[21][22] ఇది 50,000 కంటే ఎక్కువ జనాభా ఉన్నట్లు భావించే బాగా అభివృద్ధి చెందిన వాణిజ్య కేంద్రం. మలాకా, బర్మాకు ఎగుమతి చేయడానికి వస్త్రాలు, నూలును ప్రధానంగా ఉత్పత్తి చేసేది కోరమాండల్ తీరం, వీటిని 'ఆనందరాయన్ పట్టణం' ఓడరేవు నుండి రవాణా చేసేవారు.[23] ఈ కాలంలో దక్కన్, సిలోన్, పెగు (బర్మా) నుండి సేకరించిన వజ్రాలు, నీలమణి, కెంపులు వంటి విలువైన రాళ్లను కత్తిరించడానికి, పాలిష్ చేయడానికి పులికాట్‌లో ఒక గొప్ప పరిశ్రమ కూడా ఉండేది.[24]

1505 లో కోరమాండల్ తీరంలో పులికాట్ అత్యంత చురుకైన, అత్యంత సంపన్నమైన ఓడరేవు అని పేర్కొనబడింది. ఇక్కడి నుండి స్థానిక రంగుల పత్తి వస్తువులను బర్మా నుండి విలువైన కెంపులు, సిలోన్ నుండి ఏనుగులకు మార్పిడి చేసే వస్తుమార్పిడి వ్యాపారం జరిగేది. విజయనగర రాజు నియమించిన పులికాట్ గవర్నర్ ఈ లావాదేవీలపై సుంకాలు వసూలు చేశాడు.[25] 1532 లో పులికాట్‌లో ఆస్తి పన్నును గ్రేడెడ్ స్కేల్‌పై వసూలు చేసినట్లు రికార్డు చేయబడింది, బియ్యం, వరి, నూనె, నెయ్యి, బెల్లం, మిరియాలు, పసుపు, వక్క, కరక్కాయ, చక్కెర, జీలకర్ర, మెంతి, శొంఠి, వస్త్రాలపై అమ్మకపు పన్ను విధించబడింది. వస్తువులపై దిగుమతి పన్నులు, వస్త్రాలు, మొక్కజొన్నలపై ఎగుమతి పన్నులు కూడా విధించబడ్డాయి.[26]

1556 తళ్ళికోట యుద్ధం విజయనగర సామ్రాజ్య పతనానికి దారితీసిన తరువాత గోల్కొండ రాజ్యపు మూడవ పాలకుడు ఇబ్రహీం కులీ కుతుబ్ షా 'పజావెర్కాడు'ను తన ఆధీనంలోకి తీసుకున్నాడు. 1570 లో కొత్త రాజు తిరుమల దేవరాయలు రాజ్యాన్ని విభజించి శ్రీరంగ దేవరాయలను ఈ ప్రాంతాన్ని పాలించడానికి అనుమతించాడు. 'పజావెర్కాడు' పేరును 'ప్రళయ కావేరి'గా మార్చారు.[27]

వెంకటపతి దేవరాయలు పాలించిన, అతని భార్య ఓబాయమ్మ పులికాట్‌ను పాలించిన చంద్రగిరి కోట

1586 లో కొత్త రాజధాని చంద్రగిరి నుండి కార్యకలాపాలు సాగిస్తున్న విజయనగర చక్రవర్తి వెంకటపతి దేవరాయలకు ఇష్టమైన రాణి ఓబాయమ్మకు పులికాట్ పాలనా బాధ్యతలు అప్పగించబడ్డాయి. ఆమె పులికాట్‌లో నివాసాన్ని నిర్మించడానికి పోర్చుగీస్ జెస్యూట్‌లకు సహాయం చేసింది.

1614 లో వెంకటపతి దేవరాయల మరణం, వారసత్వ పోరాటం తరువాత అతని కుమారుడు రామదేవ 1617 లో రాజై తన మామ ఏతిరాజును పులికాట్ పాలకుడిగా నియమించాడు.[1] అతని మరణ సమయానికి రాజు వద్ద వజ్రాలతో నిండిన మూడు పెద్ద పెట్టెలు ఉన్నాయి.[28] 1616 లో మదురై నాయక పాలకుడు ముత్తు వీరప్ప చంద్రగిరిలోని వెంకటపతి దేవరాయలకు 600,000 పగోడాల కప్పం చెల్లించాడు.[29]

ఐరోపా వాణిజ్య స్థావరం (1502–1825)

[మార్చు]

పోర్చుగీస్ వాణిజ్య స్థావరం

[మార్చు]

1502 లో కృష్ణదేవరాయల పాలనలో పోర్చుగీస్ వ్యాపారులు ఇక్కడ వాణిజ్య స్థావరాన్ని ఏర్పాటు చేశారు, ఆ తర్వాత 1560 వరకు ఓడరేవుపై ఆధిపత్యం చెలాయించారు.[30] ఈ ప్రైవేట్ వ్యాపారులు గోవాలోని అధికారిక అధికారులకు అందుబాటులో లేరు, కొందరు తిరుగుబాటుదారులుగా, బందిపోట్లుగా, సముద్రపు దొంగలుగా పరిగణించబడ్డారు.[31] 1515 లో వారు నోసా సెన్హోరా డోస్ ప్రాజెరెస్ ('అవర్ లేడీ ఆఫ్ జాయ్స్') కు అంకితం చేయబడిన ఒక చర్చిని నిర్మించారు, దీనిని 'అవర్ లేడీ ఆఫ్ గ్లోరీ'గా మార్చారు. ఇది ప్రస్తుత మద్రాస్-మైలాపూర్ డయోసెస్‌లోని పురాతన చర్చి, ఇది ఇప్పటికీ ఉపయోగించబడుతోంది, అయితే ఇది శిథిలావస్థలో ఉంది.[17][32]

1520 లో పజావెర్కాడులో 200 – 300 మంది పోర్చుగీస్ నివాసితులు ఉన్నారు.[33] 1545 నాటికి 600 – 700 కుటుంబాలు ఉన్నాయి, 1565 నుండి వారి జనాభా క్షీణించింది. [34] 1600 నాటికి పులికాట్‌లో కేవలం రెండు లేదా మూడు వేల మంది నివాసితులు మాత్రమే ఉన్నారు.[35]

డచ్ వాణిజ్య కేంద్రం

[మార్చు]
'పెల్లాకాటా' వైమానిక దృశ్యం
సుమారు 1656[36]

1606 లో ఒక డచ్ ఓడ సరస్సు ముఖద్వారానికి ఉత్తరాన ఉన్న 'కరిమణల్' గ్రామం ఒడ్డున నీటి కోసం ఆగింది.[37] స్థానిక ముస్లింలు డచ్ వారికి ఆహారం, సహాయం అందించారు. తూర్పు ఇండీస్ లో వాణిజ్యం కోసం డచ్ వారికి స్థానిక వస్తువులను సేకరించి సరఫరా చేయడానికి వారు వాణిజ్య భాగస్వామ్యాన్ని కుదుర్చుకున్నారు.[16]

రెండవ వెంకట రాజు భార్య అయిన రాణి ఎరైవి 'ప్రళయ కావేరి'ని పాలించింది, 1608 లో ఆమె పాలనా కాలంలో డచ్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీకి ('వెరెనిగ్డే ఊస్టిండిస్చే కాంపాగ్నీ' లేదా VOC) కోటను నిర్మించడానికి, వ్యాపారం చేయడానికి అనుమతి ఇవ్వబడింది.[7] స్థానిక రాజులు, పోర్చుగీసు వారి నుండి రక్షణగా వారు పులికాట్‌లో 'గెల్డ్రియా' అనే కోటను నిర్మించారు, అక్కడి నుండి వారు త్వరలో తూర్పు ఇండీస్, ఈ ప్రాంతంలోని ఇతర దేశాలతో లాభదాయకమైన వస్త్ర వాణిజ్యాన్ని గుత్తాధిపత్యం చేశారు.[38] డచ్ వారి ఒత్తిడి మేరకు 1619 లో స్థాపించబడిన ఆంగ్ల వాణిజ్య స్థావరం 1622 లో రద్దు చేయబడింది.[39] ఇక్కడ డచ్ వారి స్థాపనకు ప్రారంభంలో పోర్చుగీసు వారి నుండి తీవ్ర ప్రతిఘటన ఎదురైంది, ఓడరేవుపై అనేక దాడులు కూడా జరిగాయి. 1611 లో వెంకటపతి పోర్చుగీసు వారికి వ్యతిరేకంగా మారాడు, జెస్యూట్‌లను చంద్రగిరి విడిచి వెళ్లాలని ఆదేశించాడు, డచ్ వారిని పులికాట్‌లో కోట నిర్మించడానికి అనుమతించాడు.

1614 లో వెంకటపతి మరణం తరువాత, అతని వారసుడిని ప్రకటించడంలో ఉన్న ఇబ్బందిని అవకాశంగా తీసుకొని పోర్చుగీసు వారు పులికాట్‌లోని డచ్ వారిపై దాడి చేశారు.[40] 1623 లో పోర్చుగీసు వారు ఓడరేవుపై దాడి చేసి రెండు నౌకలను తగలబెట్టారు.[41] 1633 లో విజయనగర పాలకుడి నుండి భూ మద్దతు లభిస్తుందనే వాగ్దానంతో పోర్చుగీసు వారు పులికాట్‌లోని డచ్ వారిపై మళ్లీ దాడి చేశారు, అయితే అది ఎన్నడూ సాకారం కాలేదు. పోర్చుగీసు వారు తమ నౌకాదళాన్ని ఉపసంహరించుకున్న తరువాత రత్నగిరిలో నివసిస్తున్న విజయనగర రాజు (శ్రీరంగ) పులికాట్‌లోని డచ్ వారిపై దాడి చేశాడు, అయితే డచ్ వారు అతనికి భారీ కప్పం చెల్లించారు. ఆ తరువాత డచ్ వారికి ఎలాంటి ఇబ్బంది ఎదురుకాలేదు.[42]

డచ్ ఈస్ట్-ఇండియా వాణిజ్య నౌక 1600
పాలియాకట్టే వద్ద కోట మ్యాప్[43]

డచ్ ఆక్రమణ కాలంలో పులికాట్ 'పల్లైకాట్టా' పేరుతో పిలువబడేది.[19] 1616 నుండి 1690 వరకు పులికాట్ డచ్ కోరమాండల్ అధికారిక ప్రధాన కేంద్రంగా ఉంది. ఇది అప్పుడు నాగపట్నానికి మార్చబడింది, అయితే 1784 లో నాగపట్నాన్ని బ్రిటిష్ వారికి అప్పగించడంతో ప్రధాన కార్యాలయం తిరిగి పులికాట్‌కు మార్చబడింది.[44] తూర్పు ఇండీస్ లో డచ్ వాణిజ్యాన్ని రక్షించడానికి, తూర్పు భారత వాణిజ్యంలోకి ప్రవేశించాలనుకునే ఐరోపాకు చెందిన వారి శత్రువులతో పోరాడటానికి VOC స్థాపించబడింది. అతిపెద్ద వాణిజ్య సంస్థగా వారు 200 సంవత్సరాలు అధికారాన్ని కలిగి ఉన్నారు. వాణిజ్యంలో జాజికాయ, లవంగాలు, దాల్చినచెక్క, మిరియాలు, తేయాకు, పట్టు, చైనీస్ పింగాణీ వంటి సుగంధ ద్రవ్యాలు ఉన్నాయి.[45]

1753 లో పాలియాకటే, బకింగ్‌హామ్ కాలువను చూపుతున్న కోరమాండల్ తీరం

ఎగుమతి కోసం వస్త్రాల తయారీ అనేది పులికాట్, తమిళ, తెలుగు, కన్నడ ప్రాంతాల లోతట్టు ప్రాంతాలలోని అనేక స్థానిక సమూహాల ఏకైక వృత్తి, కేవలం పులికాట్‌లోనే 1,000 కి పైగా చేనేత మగ్గాలు పనిచేసే అవకాశం ఉంది.[1] 1620 లలో డచ్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ పులికాట్‌లో గన్‌పౌడర్ కర్మాగారాన్ని స్థాపించింది. దీని ఉత్పత్తి ఎంత గణనీయంగా ఉందంటే, దశాబ్దాల పాటు తూర్పు ఇండీస్ లోని అనేక ప్రధాన డచ్ వాణిజ్య కేంద్రాలకు, స్వదేశానికి వెళ్లే నౌకాదళాలకు బాగా సరఫరా చేయగలిగింది.[46] 1615 లో భారతదేశంలో మొదటి VOC టంకశాల ఫోర్ట్ గెల్డ్రియాలో స్థాపించబడింది, ఇక్కడ ప్రారంభంలో VOC మోనోగ్రామ్, సంస్కృత పదాలతో "కాస్" రాగి నాణేలు ముద్రించబడ్డాయి.[44] పులికాట్ టంకశాల 1674 వరకు పనిచేసింది, అప్పుడు నాగపట్నంలో కొత్త టంకశాల స్థాపించబడింది. ఈ నాణేలు సిలోన్‌లో విస్తృతంగా ఉపయోగించబడ్డాయి.[47]

16 వ శతాబ్దంలో భారతదేశ తీరాలలో డచ్ ఆధిపత్యం కొంతవరకు హిందూ పాలకుడు జామోరిన్ కు ఆపాదించబడింది. జామోరిన్ పోర్చుగీసు వారిని ఆహ్వానించాడు, దానికి ప్రతిగా తాను కమాండ్ చేసిన ప్రవేశ స్థానాల ఓడరేవుల వాణిజ్యం నుండి లాభపడ్డాడు.[45]

పులికాట్ నుండి బయలుదేరిన అనేక వాణిజ్య నౌకాయానాలలో 1658 లో డచ్ వాణిజ్య నౌక 'అవాండ్‌స్టర్' (1653 లో బ్రిటిష్ వారి నుండి 'బ్లెస్సింగ్'గా పట్టుకోబడింది, పేరు మార్చబడింది) పులికాట్ నుండి బెంగాల్‌కు డబ్బు, విలువైన సరుకులను రవాణా చేసింది.[48]

మచిలీపట్నం, పులికాట్, నాగపట్నం, కొచ్చి వద్ద చూపబడిన డచ్ స్థావరాలు

17 వ శతాబ్దం ప్రారంభం నాటికి పల్లైకాట్టా జనాభా కేవలం 10,000 కు పడిపోయిందని అంచనా వేయబడింది.[49] 1746 లో రుతుపవనాలు విఫలమయ్యాయి, దీనివల్ల వినాశకరమైన కరువు ఏర్పడింది. పులికాట్, శాంథోమ్ వంటి పెద్ద పట్టణాలలోనే మరణాల సంఖ్య 15,000 గా ఉంది, వస్త్ర నేత కార్మికులు, చిత్రకారులు, చాకలి వారిలో కేవలం మూడింట ఒక వంతు మంది మాత్రమే ప్రాణాలతో బయటపడ్డారు. వస్త్రాల ధరలు 15% పెరిగాయి, ఆ ధరకు కూడా చాలా తక్కువగా అందుబాటులో ఉన్నాయి. డచ్ వారి క్షీణతకు మరింత ముఖ్యమైన కారణం మీర్ జుమ్లా II నేతృత్వంలోని గోల్కొండ దళాలు ఈ ప్రాంతాన్ని జయించడం.[50] రెండు చిన్న విరామాలు మినహా పులికాట్‌పై డచ్ పాలన 1606, 1825 మధ్య 214 సంవత్సరాల పాటు కొనసాగింది, 1825 లో ఆర్కాట్ రాజు చింగిల్‌పుట్ జిల్లాను (పులికాట్ గ్రామంతో సహా) బ్రిటిష్ వారికి అప్పగించే వరకు ఇది కొనసాగింది.[51]

పులికాట్ నేడు డచ్ వారికి మౌన సాక్షిగా నిలుస్తుంది, 1609 నాటి శిథిలావస్థలో ఉన్న డచ్ కోట, 1631 నుండి 1655 నాటి 22 రక్షిత సమాధులతో కూడిన డచ్ చర్చి, స్మశానవాటిక, భారత పురావస్తు సర్వేక్షణం (ASI) ద్వారా రక్షించబడుతున్న 76 సమాధులు, స్మారక కట్టడాలతో కూడిన మరో డచ్ స్మశానవాటిక ఉన్నాయి. [17][52][53] నెదర్లాండ్స్ (డచ్) వాస్తుశిల్పులు, పండితులు ఇప్పుడు ఈ ప్రారంభ డచ్ స్థావరాలను పునరుద్ధరించే ప్రయత్నాలకు మద్దతు ఇవ్వాలని భావిస్తున్నారు.

భారతదేశంలో డచ్ పాలన కాలానుక్రమం (1608–1825)

[మార్చు]
వివరణ కాలం (సా.శ)
మచిలీపట్నం వద్ద డచ్ ఇండియా స్థావరం 1605
పులికాట్ డచ్ వారి ఆధీనంలోకి 1610–1784
ట్యుటికోరిన్ డచ్ వారి ఆధీనంలోకి 1658–1795
నాగపట్నం డచ్ వారి ఆధీనంలోకి 1658–1781
డచ్ కోరమాండల్ తీర స్థావరాలను బ్రిటిష్ రాజ్ ఆక్రమించడం 1780–1784
డచ్ మలబార్ (ఉత్తర కేరళ) స్థావరాల బ్రిటిష్ ఆక్రమణ 1795–1817
డచ్ కోరమాండల్ తీర స్థావరాలు నెదర్లాండ్స్‌కు పునరుద్ధరించబడ్డాయి, మలబార్ బ్రిటిష్ ఇండియాలో విలీనం చేయబడింది 1818
డచ్ కోరమాండల్ బ్రిటిష్ రాజ్‌కు అప్పగింత 1825 [54]

బానిస వ్యాపారం

[మార్చు]

16వ, 17 వ శతాబ్దాలలో ఎక్కువ భాగం కోరమాండల్ తీరంలోని యూరోపియన్లు భారతదేశం నుండి సిలోన్, వెస్ట్ ఇండీస్ కు బానిసల వ్యాపారం, బ్రోకరింగ్, రవాణాలో విస్తృతంగా పాల్గొన్నారు. డచ్ వారు "భారీ బానిస వ్యాపారానికి కేంద్రం"[55], 1621, 1665 మధ్య కాలంలోనే పులికాట్ బ్రోకర్ల నుండి పొందిన 38,441 మంది భారతీయ బానిసలను రవాణా చేయడానికి 131 నౌకలను ఉపయోగించారు. పులికాట్‌లో ఒక బానిస ధర "ఖరీదైన సంవత్సరాల్లో" 27 నుండి 40 గిల్డర్ల వరకు, "చౌకైన సంవత్సరాల్లో" కేవలం 4 గిల్డర్ల వరకు ఉండేది.[56]

సాధారణంగా ప్రతి సంవత్సరం పులికాట్, మద్రాసు, నాగపట్నం, దేవనాంపట్నంతో సహా మధ్య కోరమాండల్ ఓడరేవుల నుండి 150 – 400 మంది బానిసలు రవాణా చేయబడేవారు. అనేక కరువు కాలాల్లో ఈ వ్యాపారం బాగా పెరిగింది. 1659, 1661 మధ్య పులికాట్‌తో సహా మధ్య కోరమాండల్ ఓడరేవుల నుండి ఎనిమిది నుండి పది వేల మంది బానిసలు రవాణా చేయబడ్డారు.[57] గృహ బానిసత్వాన్ని మద్రాసులో ఆంగ్లేయులు అధికారికంగా గుర్తించారు[58], దీనిని ప్రధానంగా పులికాట్‌లో డచ్ వారు నిర్వహించారు.[59]

హిందూ మహాసముద్రం అంతటా ఉన్న డచ్ వలస స్థావరాలలో అధిక ఉత్పత్తి స్థాయిలు, విలాసవంతమైన ప్రమాణాలకు బానిస శ్రమ ఒక నిర్వచించే అంశం. బానిసలు ఉన్నత సమూహాలకు సాధికారత కల్పించారు, పులికాట్‌తో సహా ప్రధాన స్థావరాల మొత్తం జనాభాలో 25% – 66% ఉన్నారు.[60]

బ్రిటిష్ పాలన (1825–1947)

[మార్చు]

1760 లో పులికాట్ ప్రాంతాన్ని 'జాగీర్' (ఎస్టేట్) గా ఆంగ్లేయులకు అప్పగించినప్పటికీ, ఈ పట్టణాన్ని చివరకు 1795 లో ఆంగ్లేయులు స్వాధీనం చేసుకున్నప్పటికీ, పులికాట్‌పై డచ్ నియంత్రణ 1825 వరకు కొనసాగింది, అప్పుడు అది చింగిల్‌పుట్ జిల్లాలో విలీనం చేయబడింది, దీనిని 1753 లో ఫ్రెంచ్ వారి నుండి ఆంగ్లేయులు తీసుకున్నారు.[51] ఆ తరువాత ఇది ఒక మత్స్యకార గ్రామం, బ్రిటిష్ ఆరోగ్య విడిదిగా పనిచేసింది.[38]

1889 లో పులికాట్ జనాభా సుమారు 5,000.[61] డచ్ వారి సముద్ర శక్తి క్షీణించడం, దక్షిణాన 25 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ, మద్రాస్‌లోని బ్రిటిష్ ఓడరేవు పాత్ర పెరగడంతో పులికాట్ ప్రాముఖ్యత తగ్గింది. దట్టమైన అటవీ వృద్ధి కారణంగా భూ మార్గం కష్టంగా మారడంతో ఇది గ్రామ స్థాయికి పడిపోయింది. 1895 లో పునర్నిర్మించబడిన లైట్ హౌస్ కూడా ప్రమాదకరమైన పులికాట్ ఇసుక దిబ్బల గురించి వెళ్లే నౌకలను హెచ్చరించడానికి మాత్రమే ఉపయోగపడింది.[62]

మత సంప్రదాయాలు

[మార్చు]

పులికాట్ మూడు సంపన్న మత సంప్రదాయాల చరిత్ర కలిగిన వైవిధ్యమైన బహుళ-మత సమాజం.[63]

సా.శ.పూ 300 ప్రారంభం నుండి హిందూ ప్రాచీన తమిళ రాజ్యాల ఆధిపత్యంలో ఉన్నప్పుడు పులికాట్‌లో హిందూ మతం వర్ధిల్లింది. 1825 నాటికి శివుడు, విష్ణువు, మురుగన్, అమ్మన్ (తల్లి దేవత), 'గ్రామ దేవత' (కుటుంబ దేవతలు) ఆరాధనకు అంకితమైన అనేక హిందూ దేవాలయాలు ఉన్నాయి. బ్రాహ్మణ దేవాలయాల వలె కాకుండా అమ్మన్ దేవాలయాలు ప్రతి కులానికి చెందిన సభ్యులకు తెరిచి ఉంటాయి.[51]

9 వ శతాబ్దంలో అరబ్ సముద్ర వ్యాపారుల రాక, స్థిరపడటంతో ఇక్కడ ముస్లిం మత సంఘం ప్రారంభమైంది. పులికాట్ డచ్ కోట నిర్మాణానంతరం పులికాట్ లోపల ముస్లిం వ్యాపారులు రెండు పెద్ద మసీదులు, కొన్ని చిన్న ప్రార్థనా స్థలాలు, గ్రంథ పఠన స్థలాలను నిర్మించారు. అంతకుముందు నిర్మించిన మసీదులను ముస్లిం పడవ తయారీదారులు ఉపయోగించారు.[64] అంతకుముందు పడవలు తయారుచేసే వారి నుండి సామాజికంగా భేదం లేని మదీనాకు చెందిన ఖాదెమ్‌ల వారసులైన వ్యాపారులు, లబ్బై అని పిలువబడే "ప్రముఖుల" ప్రత్యేక సమూహంగా మారారు.[12]

పోర్చుగీస్ వ్యాపారులు ప్రారంభించిన, వారు నిర్మించిన రోమన్ క్యాథలిక్ చర్చి ద్వారా కొనసాగించబడిన క్రైస్తవ మతం ఇక్కడ 16 వ శతాబ్దం నుండి వర్ధిల్లింది. పట్టణవ అనే క్రైస్తవ కుగ్రామంలో రోమన్ క్యాథలిక్ చర్చి కూడా ఉంది, మద్రాస్ బిషప్రిక్ నియమించిన రోమన్ క్యాథలిక్ పూజారి ఉన్నాడు.[65]

మునుపటి హిందూ పాలిత రాజ్యాల విచ్ఛిన్నం, వలస పాలన విధింపుతో కలిపి ఇస్లాం, క్రైస్తవం వంటి ఏకేశ్వరోపాసన మతాల రాక ఈ ప్రాంతపు మతపరమైన వర్గాలలో కొత్త రకాల హోదా, మతపరమైన అనుబంధాన్ని అభివృద్ధి చేసింది. దక్షిణ భారతదేశం ఎల్లప్పుడూ ఖచ్చితమైన "సనాతన" హిందూ సమాజం కాదు. దీనికి విరుద్ధంగా క్రైస్తవ మతం, ఇస్లాం, బ్రాహ్మణ హిందూ మతం అన్నీ దక్షిణ భారతదేశపు యోధుల సంస్కృతులపై ప్రభావం చూపిన శక్తులు.[66]

ఉల్లేఖనాలు

[మార్చు]
  1. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Pandian pp.72–75
  2. ↑ Milleri, Conradi (1887–1888). Tabula Peutingeriana. BIBLIOTHECA AUGUSTANA ca. 250.
  3. ↑ 3.0 3.1 Natarajan p. 72
  4. ↑ Nambiar, O.K. (2006). "the Cholas". "AN ILLUSTRATED MARITIME HISTORY OF INDIAN OCEAN" HIGHLIGHTING THE MARITIME HISTORY OF THE EASTERN SEA BOARD. Archived from the original on 19 June 2009.
  5. ↑ Francis, Peter (2002). Asia's Maritime Bead Trade: 300 B.C. to the Present p. 33. University of Hawaii Press. p. 305. ISBN 978-0-8248-2332-0.
  6. ↑ Azariah pp.34–35
  7. ↑ 7.0 7.1 Azariah p.10
  8. ↑ Sewell, Robert (22 January 2008) [1882]. Lists of the Antiquarian Remains in the Presidency of Madras. Item notes: v. 1. Madras: E. Keys, at the Government Press. p. 173. Tirupalaivanam. Original from Harvard University.
  9. ↑ Krishnan, Shamala (2008). "Thirupalaivanam: Siva temple built by Rajendra Chola". Retrieved 2008-11-29. [dead link]
  10. ↑ Wikimapia: Thirupalaivanam-Sivan-Koil
  11. ↑ Muhanna, Waleed; Tawfig Alrabiah (1992-12-08). "Gregorian-Hijri Dates Converter". rabiah.com. Archived from the original on 2008-12-09. Retrieved 2008-12-02.
  12. ↑ 12.0 12.1 Pandian p.130
  13. ↑ Blanchard, Ian (2001). Mining, Metallurgy and Minting in the Middle Ages. Franz Steiner Verlag. p. 901. ISBN 978-3-515-07967-9.
  14. ↑ Bayly p. 78
  15. ↑ Županov p. 100
  16. ↑ 16.0 16.1 SANJEEVA RAJ, P.J. (19 October 2003). "... and a placid Pulicat experience". The Hindu. Archived from the original on 26 August 2010. Retrieved 2008-11-29.
  17. ↑ 17.0 17.1 17.2 CRENIEO (2005). "Alternative Development Paradigm". Proposed preplanning activities. CRENIEO. Archived from the original on 2008-11-20. Retrieved 2008-12-02.
  18. ↑ a Forgotten Empire by Robert Sewell, Fernão Nunes, Domingos Paes Ppp 1,2 pp.7,25
  19. ↑ 19.0 19.1 Azariah pp.35–41, 48
  20. ↑ Subrahmanyam p.94
  21. ↑ Asher, Catherine Ella Blanshard; Cynthia Talbot (2006). "Southern India 1350 – 1550". India before Europe. Cambridge University Press. p. 313. ISBN 978-0-521-80904-7.
  22. ↑ Bethencourt, Francisco; Diogo Ramada Curto (2007). Portuguese Oceanic Expansion. Cambridge University Press. p. 556. ISBN 978-0-521-84644-8.
  23. ↑ Subrahmanyan p. 23
  24. ↑ Rahman, M. M. (2006). Encyclopaedia of Historiography. Anmol Publications PVT. LTD. p. 96. ISBN 978-81-261-2305-6.
  25. ↑ Lach pp. ?
  26. ↑ Azariah pp. 40,41,49
  27. ↑ Azariah p.13
  28. ↑ Sewell et al. p.399
  29. ↑ Sewell et al. p.385
  30. ↑ Bethencourt p.211
  31. ↑ Županov p.101
  32. ↑ SANJEEVA RAJ, P. J. (29 October 2004). "Ancient church on the shore". The Hindu. Archived from the original on 26 November 2004. Retrieved 2008-11-30.
  33. ↑ Županov pp. 91, 94
  34. ↑ Ramerini, Marco (2006-02-12). "Population of the Portuguese Settlements in India". Dutch Portuguese Colonial History. colonialvoyage.com. Archived from the original on 2008-12-24. Retrieved 2008-12-02.
  35. ↑ Prakash, Om (1997). European Commercial Expansion in Early Modern Asia. Variorum. p. 57. ISBN 978-0-86078-508-8.
  36. ↑ Azariah pp. 63–68
  37. ↑ Pandian p.131
  38. ↑ 38.0 38.1 Pandian pp.?
  39. ↑ Pandian p.73
  40. ↑ Lach pp. 1008–1011
  41. ↑ Mukund p. 57
  42. ↑ Sewell et al. pp.232,233
  43. ↑ Nationaal Archief, Den Haag, Verzameling Buitenlandse Kaarten Leupe, nummer toegang 4.VEL, inventarisnummer 1092: http://www.gahetna.nl/collectie/archief/inventaris/index/eadid/4.VEL/inventarisnr/1092/level/file
  44. ↑ 44.0 44.1 Kavan Ratnatunga (2006). "Paliakate – VOC Kas Copper Dumps, 1646 – 1794 – Dutch India]". Dutch India coins – Pulicat. lakdiva.org. Archived from the original on 8 December 2008. Retrieved 2008-12-02.
  45. ↑ 45.0 45.1 Adsoks. "Dutch East India Company – VOC". History of India. indohistory.com. Retrieved 2008-12-02.{{cite web}}: CS1 maint: deprecated archival service (link)
  46. ↑ DIJK, Wil O. (November 2001). "The VOC's Gunpowder Factory". IIAS Newsletter #26. International Institute for Asian Studies (IIAS). Archived from the original on 2007-10-19. Retrieved 2008-11-28.
  47. ↑ Shimada, Ryūto (2006). The Intra-Asian Trade in Japanese Copper by the Dutch East India Company During the Eighteenth Century. Brill. p. 144. ISBN 978-90-04-15092-8.
  48. ↑ Maritime Archaeology Unit (2005). "The Avonster: the Ship and Her Wrecking". Story: The Ships History. Maritime Lanka. Archived from the original on 2008-11-12. Retrieved 2008-11-30.
  49. ↑ Subrahmanyam pp.23–24
  50. ↑ Mukund pp.68–67
  51. ↑ 51.0 51.1 51.2 Pandian p.75
  52. ↑ Azariah ch. 5 pp. ?
  53. ↑ "Alphabetical List of Monuments – Tamil Nadu". Archaeological Survey of India. 2008. SI No. 197. Archived from the original on 1 July 2008. Retrieved 2008-11-30.
  54. ↑ Dutch India
  55. ↑ Vink ¶ 1
  56. ↑ Dijk, Dr. Wil O. (Winter 2008). The Dutch Trade in Asian slaves: Arakan and the Bay of Bengal, 1621–1665 An end to the history of silence? (PDF). NEWSLETTER. Vol. #46. The Hague, Netherlands: International Institute for Asian Studies (IIAS). p. 16. Archived from the original (PDF) on 2009-02-25. Retrieved 2008-12-07.
  57. ↑ Vink ¶¶15–17
  58. ↑ Natarajan pp. 247–8
  59. ↑ Patnaik, Utsa; Manjari Dingwaney (1985). Chains of Servitude: Bondage and Slavery in India. University of Nevada Press. p. 99. ISBN 978-0-86131-491-1.
  60. ↑ Vink ¶¶ 24,25
  61. ↑ Hunter, William Wilson; Paul Ernest Roberts (1900). A History of British India. Vol. 2 (Original from the University of California ed.). Longmans, Green, and co. p. 70.
  62. ↑ Pandian pp.75,82
  63. ↑ Pandian pp.72,75
  64. ↑ Pandian p.76
  65. ↑ Pandian pp.75,77
  66. ↑ Bayly pp. 3, 15

మూలాలు

[మార్చు]
"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=పులికాట్_చరిత్ర&oldid=4783212" నుండి వెలికితీశారు