పెరియ పురాణం
| పన్నెండు భాగాలుగా ఉన్న తమిళ తమిళ శైవ భక్తి కీర్తనలు – అరవై మూడు నాయనారులు రచనలు | ||
| భాగాలు | పేరు | రచయిత |
| 1,2,3 | తేవారం (తిరుక్కడైక్కాప్పు) | సంబందర్ |
| 4,5,6 | తేవారం | తిరునావుక్కరసర్ |
| 7 | తేవారం (తిరుప్పట్టు) | సుందరర్ |
| 8 | తిరువాసగం & | మాణిక్యవాచకర్ |
| 9 | తిరువిసైప్పా &
తిరుప్పల్లాండు |
వివిధ రచయితలు |
| 10 | తిరుమంత్రం | తిరుమూలర్ |
| 11 | శైవ ప్రబంధం | వివిధ రచయితలు |
| 12 | పెరియ పురాణం | శెక్కిళార్ |
| పాదల్ పెట్రా స్థలం | ||
| పాదల్ పెట్రా స్థలం | ||
| రాజరాజ చోళుడు I | ||
| నంబియందర్ నంబి | ||
పెరియ పురాణం అంటే గొప్ప పురాణం లేదా ఇతిహాసం, కొన్నిసార్లు తిరుత్తోన్టురానం అని పిలుస్తారు (తిరు-తొండార్-పురాణం, పవిత్ర భక్తుల పురాణం) అనేది తమిళ శైవమతం యొక్క ప్రామాణిక కవులైన అరవై మూడు నాయనార్ల జీవితాలను వర్ణించే తమిళ కవితా కథనం. ఇది 12వ శతాబ్దంలో సెక్కిళార్ చేత సంకలనం చేయబడింది. పెరియ పురాణం శైవ ఆగమిక-ఆధ్యాత్మిక కేనానికల్ గ్రంథ సంపుటిలో భాగంగా పరిగణించబడుతుంది.
తిరుమురై యొక్క ప్రార్ధనా కవితలను రచించిన శివ కవులు అరవై మూడు శైవ నయనార్ల జీవిత కథల గురించి సెక్కిలార్ తమిళంలో పెరియ పురాణం లేదా గొప్ప పురాణాన్ని సంకలనం చేసి రాశారు, తరువాత స్వయంగా కాననైజ్ చేయబడ్డారు, ఈ రచన పవిత్ర కానన్ లో భాగమైంది.[1] తమిళంలోని అన్ని హాగియోగ్రాఫిక్ పురాణాలలో, రెండవ కులోత్తుంగ పాలనలో కూర్చబడిన సెక్కిలార్ యొక్క తిరుత్తోందర్ పురాణం లేదా పెరియపురాణం మొదటి స్థానంలో ఉంది.
నేపథ్యం
[మార్చు]సెక్కిలార్ చోళ రాజు రెండవ కులోత్తుంగ చోళుడి ఆస్థానంలో కవి, ముఖ్యమంత్రి. రెండవ కులోత్తుంగ చోళుడు, రాజు అనబాయ చోళుడు చిదంబరం వద్ద పూజించే శివ రూపమైన నటరాజుని యొక్క దృఢమైన భక్తుడు. ఆయన తన పూర్వీకులు ప్రారంభించిన తమిళ శైవమత కేంద్రం పునర్నిర్మాణాన్ని కొనసాగించాడు. ఏదేమైనా, రెండవ కులోత్తుంగను జైన ఆస్థాన ఇతిహాసం, శృంగార రుచి యొక్క ఇతిహాసం అయిన చివక చింతామణి (శృంగారా రాసా, దీని హీరో, చివకా, ఎనిమిది మంది ఆడపిల్లలను వివాహం చేసుకుని రాజ్యాన్ని పొందడానికి వీరోచిత, శృంగారాలను మిళితం చేస్తాడు. చివరికి అతను ఆస్తుల అస్థిరతను గ్రహించి, తన రాజ్యాన్ని త్యజించి, చివరకు సుదీర్ఘ కాఠిన్యం ద్వారా నిర్వాణను పొందుతాడు (తపస్).
మత విరోధులైన చివకా చింతామణి నుండి రెండవ కులోత్తుంగ చోళుడిని విడిపించడానికి, సెక్కిలార్ పెరియపురాణం వ్రాసే పనిని చేపట్టాడు.[1]
పెరియపురాణం
[మార్చు]రెండవ కులోత్తుంగ చోళుడు చేసిన చివకా చింతామణి అధ్యయనం, చాలా మతపరమైన స్వభావం కలిగిన సెక్కిలార్ను తీవ్రంగా ప్రభావితం చేసింది. దైవభీతిగల శృంగార సాహిత్యాన్ని విడిచిపెట్టి, సుందరమూర్తి నయనార్, నంబియందర్ నంబి జరుపుకునే శైవ సాధువుల జీవితం వైపు తిరగాలని ఆయన రాజును ప్రోత్సహించాడు. ఆ తరువాత రాజు ఒక గొప్ప కవితలో శైవ సాధువుల జీవితాలను వివరించమని సెక్కిలార్ను ఆహ్వానించాడు. రాష్ట్ర మంత్రిగా సెక్కిలార్ సాధువుల జీవితాలను తెలుసుకోగలిగారు,, అతను సమాచారాన్ని సేకరించిన తరువాత, అతను చిదంబరం ఆలయంలోని వెయ్యి స్తంభాల హాల్ ఈ పద్యం రాశాడు. పురాణాల ప్రకారం, శివుడు స్వయంగా సెక్కిలార్ కు మొదటి పద్యం యొక్క మొదటి పాదాలను ఆకాశం నుండి "லக்லாம்" (ఉలకేలంః ప్రపంచమంతా) అని ప్రకటించే దైవిక స్వరంగా అందించాడు.
ఈ పని రెండవ కులోత్తుంగ చోళ పాలనలో అత్యంత ముఖ్యమైన చొరవగా పరిగణించబడుతుంది. ఇది సుందరార్, నంబియందర్ నంబి రచించిన శైవ సాధువుల పూర్వపు హగియోగ్రఫీల సాహిత్య అలంకరణ మాత్రమే అయినప్పటికీ, ఇది చోళ సంస్కృతి యొక్క ఉన్నత ప్రమాణాలకు సారాంశంగా పరిగణించబడింది, ఎందుకంటే సాహిత్య శైలి యొక్క అత్యున్నత క్రమం. [పూర్తి ఉల్లేఖన అవసరం] పెరియపురాణం తమిళంలో ఐదవ వేదం పరిగణించబడుతుంది, వెంటనే శైవ సిద్ధాంతంలో పన్నెండవ, చివరి పుస్తకంగా దాని స్థానాన్ని పొందింది. ఇది తమిళ సాహిత్యం కళాఖండాలలో ఒకటిగా పరిగణించబడుతుంది, చోళుల స్వర్ణయుగాన్ని విలువైనదిగా స్మరించుకుంటుంది. [పూర్తి సైటేషన్ అవసరం]
ప్రాముఖ్యత
[మార్చు]ఈ పురాణ కవితలో పేర్కొన్న సాధువులందరూ చారిత్రక వ్యక్తులు, పౌరాణికమైనవారు కాదు. అందువల్ల, శివుని పట్ల వారి అవిశ్రాంత భక్తి ద్వారా మోక్షాన్ని పొందిన నయనార్లు (శివ భక్తులు) అని పిలువబడే 63 మంది శైవ సాధువుల నమోదు చేయబడిన చరిత్ర ఇది. ఆయన మాట్లాడే నయన్మార్ లు వివిధ వర్గాలకు, వివిధ వృత్తులకు చెందినవారు, వేర్వేరు సమయాల్లో నివసించారు.
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ 1.0 1.1 Mukherjee, Sujit (1998). A dictionary of Indian literature. Internet Archive. London : Sangam. p. 356. ISBN 978-0-86311-775-6.
{{cite book}}: CS1 maint: publisher location (link)
బాహ్య లింకులు
[మార్చు]- తమిళంలో పెరియ పురాణం.
- ఆంగ్లంలో పెరియ పురాణం.
- నయనార్ దేవాలయాల స్థానాలు Archived 17 నవంబరు 2019 at the Wayback Machine 17 November 2019 at the Wayback Machine Explain in Periya puranam
- మహాపేరియావ ప్రకారం పెరియ పురం[1]

