పోర్చుగల్

వికీపీడియా నుండి
ఇక్కడికి గెంతు: మార్గసూచీ, వెతుకు
República Portuguesa
పోర్చుగీస్ రిపబ్లిక్
Flag of పోర్చుగల్ పోర్చుగల్ యొక్క చిహ్నం
జాతీయగీతం
"ఎ పోర్చుగీసా"
పోర్చుగల్ యొక్క స్థానం
Location of  పోర్చుగల్  (green)

– on the European continent  (light green & dark grey)
– in the ఐరోపా సమాఖ్య  (light green)  —  [Legend]

రాజధాని
(మరియు అతిపెద్ద నగరం)
లిస్బన్5
38°46′N, 9°11′W
అధికార భాషలు పోర్చుగీస్1
గుర్తింపు పొందిన ప్రాంతీయ భాషలు మిరాండీస్
జాతులు  95.9% పోర్చుగీస్, 4.1% (బ్రెజీలియన్లు, కేప్‌వెర్డియన్లు, en:Ukrainians, అంగోలా, ఇతర మైనారిటీలు)
ప్రజానామము పోర్చుగీసు
ప్రభుత్వం పార్లమెంటరీ రిపబ్లిక్6
 -  అధ్యక్షుడు అనిబాల్ కవాకో సిల్వా
 -  ప్రధానమంత్రి జోసె సోక్రటీస్
 -  అసెంబ్లీ అధ్యక్షుడు జైమా గామా
ఏర్పాటు Conventional date for Independence is 1139 
 -  స్థాపన 868 
 -  పునస్థాపన 1095 
 -  డీ ఫ్యాక్టో సార్వభౌమ 24 జూన్ 1128 
 -  సామ్రాజ్యం 25 జూలై 1139 
 -  Recognized 5 October 1143 
 -  పాపల్ గుర్తింపు (Papal Recognition) 1179 
Accession to
the
 European Union
1 జనవరి 1986
 -  జలాలు (%) 0.5
జనాభా
 -  2007 అంచనా 10,617,575 (77th)
 -  2001 జన గణన 10,355,824 
జీడీపీ (PPP) 2007 అంచనా
 -  మొత్తం $230.834 billion[1] (43వది)
 -  తలసరి $21,778[1] (IMF) (34వది)
జీడీపీ (nominal) 2007 అంచనా
 -  మొత్తం $223.447 billion[1] (30వది)
 -  తలసరి $21,081[1] (IMF) (31nd)
మా.సూ (హెచ్.డి.ఐ) (2005) Decrease 0.897 (high) (29th)
కరెన్సీ యూరో ()² (EUR)
కాలాంశం WET³ (UTC0)
 -  వేసవి (DST) WEST (UTC+1)
ఇంటర్నెట్ డొమైన్ కోడ్ .pt4
కాలింగ్ కోడ్ +351
1 మిరాండీస్, spoken in some villages of the municipality of Miranda do Douro, was officially recognized in 1999 (Lei n.° 7/99 de 29 de Janeiro), since then awarding an official right-of-use Mirandese to the linguistic minority it is concerned.[2] The Portuguese Sign Language is also recognized.
2 Before 1999: Portuguese escudo.
3 Azores: UTC-1; UTC in summer.
4 The .eu domain is also used, as it is shared with other European Union member states.
5 Coimbra was the capital of the country from 1139 to about 1260.
6 The present form of the Government was established by the Carnation Revolution of 25 April 1974, that ended the authoritarian regime of the Estado Novo.

పోర్చుగల్ (అధికార నామము పోర్చుగీస్ రిపబ్లిక్) [note 1] ఐరోపాలోని ఐబీరియా ద్వీపకల్పంలోని ఒక దేశం. నైఋతి ఐరోపా లో ఉన్న పోర్చుగల్ అట్లాంటిక్ మహాసముద్రానికి తూర్పు మరియు ఉత్తర దిశలలో స్పెయిన్ఉంది. దీనికి లిస్బన్ రాజధాని.అట్లాంటిక్ ద్వీపసముహాలోని స్వయంప్రతిపత్తి కలిగిన అజోరెస్ మరియు మడియేరా ద్వీపాలు వాటి ప్రాంతీయ ప్రభుత్వ నిర్వహణ చేస్తూ దేశంలో భాగంగా ఉన్నాయి.[3]

పోర్చుగల్ ఒక అభివృద్ధి చెందిన దేశము. పోర్చుగల్ ఐక్యరాజ్య సమితి (1955 నుండి), ఐరోపా సమాఖ్య, నాటో మరియు ఓఈసీడీ లలో సభ్యదేశంగా ఉంది.

15వ శతాబ్దంలో భారత దేశం చేరే నావిక మార్గాన్ని కనుక్కోవడంలో పోర్చుగల్ దేశస్థులు ముందున్నారు. ఆ దేశస్థుడైన వాస్కో డ గామా (Vasco da Gama) 1498లో ఐరోపా నుండి భారతదేశానికి నేరుగా సముద్రమార్గాన్ని కనుగొన్నాడు. వాస్కోడిగామా బృందము మొట్టమొదట కాలికట్లో కాలుమోపింది. 16వ శతాబ్దంలో పోర్చుగీసు వర్తకులు గోవాలో స్థావరం ఏర్పరచుకొన్నారు. కొద్దికాలంలోనే, 1510లో అఫోన్సో డి ఆల్బుకరెక్ గోవాను స్వాధీనపరుచుకుని అధికారాన్ని బలవంతంగా హస్తగతం చేసుకొన్నాడు. 1531లో దమన్‌ను, ఆ తర్వాత దియును పోర్చుగీసువారు ఆక్రమించారు. 1539లో గుజరాతు సుల్తాను ద్వారా దమన్ అధికారికంగా పోర్చుగీసువారికి అప్పగింపబడింది. పోర్చుగీసువారు గోవాను స్వాధీనపరుచుకున్న 450 ఏండ్ల తరువాత, 1961లో డిసెంబరు 19న భారత ప్రభుత్వం గోవా, దమన్, దియులను తన అధీనంలోకి తీసుకొన్నది[4][5]. కానీ పోర్చుగల్ ప్రభుత్వం 1974 వరకు వీటిపై భారతదేశపు అధిపత్యాన్ని అంగీకరించలేదు. అలాగే దాద్రా నగరు హవేలీ కూడా 1779 నుండి 1954లో భారతదేశము స్వాధీనము చేసుకునే వరకు పోర్చుగీస్ కాలనీగా ఉంది.

పోర్చుగల్ ఇబెరియన్ ద్వీపకల్పంలో అత్యంత పురాతన రాష్ట్రంగా ఉంది మరియు పురాతన యూరోపియన్ దేశాలలో ఒకటిగా ఉంది. దాని భూభాగంలో నిరంతరం మాననవనివాసితంగా ఉంది. పూర్వ చారిత్రకు పూర్వం నుండి కాలాల తరువాత ఆక్రమించబడింది. ప్రీ-సెల్ట్స్, సెల్ట్స్, కార్తగినియన్లు మరియు రోమన్లు ​​విసిగోత్స్ మరియు స్యూబి జర్మనిక్ ప్రజల దండయాత్రలు జరిగాయి.క్రీ.శ. 711 లో ఐబీరియన్ ద్వీపకల్పాన్ని ఆక్రమించిన ముస్లిం మూర్సుకు వ్యతిరేకంగా పోర్చుగల్ క్రిస్టియన్ రీకోనక్స్‌టా తరువాతపోర్చుగల్ స్థాపించబడింది. " సావో మమేడే యుద్ధం " తరువాత అపోన్సో హెన్రిక్స్ నేతృత్వంలోని పోర్చుగీస్ దళాలు అతని తల్లి థెరెస్సా పోర్చుగల్ నేతృత్వంలోని దళాలను ఓడించగా పోర్చుగల్ కౌంటీ దాని సార్వభౌమత్వాన్ని ధృవీకరించింది. అపోన్సో హెన్రిక్స్ తనకుతానుగా పోర్చుగల్ ప్రిన్స్ ప్రకటించుకున్నాడు. తరువాత అతను 1139 లో అవేక్యు యుద్ధంలో పోర్చుగల్ రాజుగా ప్రకటించబడ్డాడు. 1143 లో పొరుగు రాజ్యాలచే గుర్తించబడ్డాడు.[6]15 వ మరియు 16 వ శతాబ్దాలలో పోర్చుగల్ మొట్టమొదటి ప్రపంచ సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించింది. ఇది ప్రపంచంలో అతిపెద్ద ఆర్ధిక, రాజకీయ మరియు సైనిక శక్తులలో ఒకటిగా మారింది. [7][8][9]

ఈ కాలంలో డిస్కవరీ యుగంగా పిలువబడేది పోర్చుగీసు అన్వేషకులు సముద్రపు అన్వేషణకు ముందున్నారు. ప్రత్యేకించి ప్రిన్స్ హెన్రీ ది నావిగేటర్ మరియు కింగ్ రెండవ జాన్ ఆధీఅంలో బార్టోలోమేయు డయాస్ గుడ్ హొప్ కేప్ (1488 ), వాస్కో డా గామా భారతదేశం (1497-98) మరియు బ్రెజిల్ యూరోపియన్ డిస్కవరీ (1500) సముద్ర మార్గాన్ని కనుగొన్నారు. పోర్చుగల్ ఈ సమయంలో సుగంధ వాణిజ్యాన్ని గుత్తాధిపత్యం కలిగి ఉంది. సామ్రాజ్యం సైనిక పోరాటాలతో ఆసియాలో విస్తరించింది. అయితే 1755 భూకంపంలో లిస్బన్ నాశనం నెపోలియన్ యుద్ధాల సమయంలో దేశం ఆక్రమణ మరియు బ్రెజిల్ స్వాతంత్రం (1822) లో లిస్బన్ విధ్వంసం వంటి సంఘటనలు పోర్చుగల్‌ను యుద్ధం నుండి చేశాయి మరియు దాని ప్రపంచ శక్తి క్షీణించింది.[10]

1910 లో జరిగిన విప్లవం రాచరికంను తొలగించిన తరువాత ప్రజాస్వామ్య కాని అస్థిర పోర్చుగీస్ ఫస్ట్ రిపబ్లిక్ స్థాపించబడింది. తరువాత రైట్ - వింగ్‌కు చెందిన ఎస్టాడో నోవో నిరంకుశ పాలనలో అణిచివేతకు గురైంది. 1974 లో కార్నేషన్ విప్లవం తరువాత పోర్చుగీస్ కలోనియల్ యుద్ధం ముగిసిన తరువాత ప్రజాస్వామ్యం పునరుద్ధరించబడింది. కొద్దికాలానికే స్వాతంత్ర్యం దాదాపు అన్ని విదేశీ భూభాగాలకు ఇవ్వబడింది. 1999 లో చైనాకు మాకాను అప్పగించిన కాలం చేసుకున్న కాలం కాలనీల సామ్రాజ్యానికి ముగింపుగా ఉంది. [11] పోర్చుగల్ ప్రపంచం అంతటా విస్తారమైన సాంస్కృతిక మరియు నిర్మాణవైభవాన్ని విడిచి పెట్టింది. 250 మిలియన్లకు పైగా పోర్చుగీస్ మాట్లాడే ప్రజలు ఉన్నారు. పోర్చుగీస్ ఆధారిత క్రియోల్‌ భాషా వారసత్వం కలిగిన ప్రజలు ఉన్నారు. ఐక్యరాజ్యసమితి మరియు ఐరోపా సమాఖ్య సభ్యదేశంగా ఉంది. పోర్చుగల్ నాటో, యూరోజోన్, ఒ.ఇ.సి.డి. మరియు కమ్యూనిటీ ఆఫ్ పోర్చుగీస్ భాష దేశాల వ్యవస్థాపక సభ్యదేశాలలో ఒకటిగా ఉంది.

పోర్చుగల్ అనేది అధిక ఆదాయం కలిగిన ఆధునిక ఆర్థిక వ్యవస్థ, అభివృద్ధి చెందిన మార్కెట్ మరియు ఉన్నత జీవన ప్రమాణాలతో అభివృద్ధి చెందిన దేశంగా గుర్తించబడింది.[12][13][14]పర్యావరణ పనితీరు (7 వ స్థానం)ఎల్.జి.బి.టి.ఐ. హక్కులు (ఐరోపాలో 6 వ స్థానం) [15] ప్రెస్ స్వేచ్ఛ (18 వ స్థానం) సామాజిక పురోగతి (20 వ స్థానం) మరియు శ్రేయస్సు (25 వ స్థానం) పరంగా ఇది అత్యధిక స్థానంలో ఉంది మరియు ఉత్తమ రోడ్ నెట్వర్క్ ప్రపంచదేశాలలో ఒకటిగా ఉంది.[16] దాని రాజకీయ స్థిరత్వం మరియు తక్కువ నేరాల శాతంతో ఇది యురేపియన్ యూనియన్‌లో అత్యంత ప్రశాంతమైన దేశంగా ప్రపంచంలోని 3 వ స్థానంలో ఉంది. [17] అదనంగా ఇది పదిహేను స్థిరమైన దేశాలలో ఒకటిగా గుర్తింపు పొందింది. [18] ఒక ఏకీకృత సెమీ ప్రెసిడెన్షియల్ రిపబ్లిక్‌ను నిర్వహించడం. పి.ఐ.ఎస్.ఎ. అధ్యయనాల్లో భావవ్యక్తీకరణ అత్యంత సానుకూల పరిణామంతో దేశంలో పోర్చుగీసు, గణితం, విజ్ఞానం, మరియు పఠనంలో ఒ.ఇ.సి.డి. సగటు కంటే పోర్చుగల్ ర్యాంకులు అధికంగా ఉన్నాయి.[19] చారిత్రాత్మకంగా కాథలిక్-మెజారిటీ దేశం అయినప్పటికీ గత దశాబ్దాల్లో పోర్చుగల్ ప్రపంచంలోనే అత్యధిక స్థాయిలో నైతిక స్వేచ్ఛను కలిగి ఉన్న ఒక లౌకిక రాజ్యంగా రూపాంతరం చెందింది. జీవిత ఖైదు [20]ని రద్దు చేసిన మొట్టమొదటి దేశం మరియు మరణశిక్షను రద్దు చేయడానికి మొట్టమొదటిది. గర్భస్రావం, స్వలింగ వివాహం మరియు స్వీకరణ వంటి పధ్ధతులు, సింగిల్ స్త్రీల మరియు లెస్బియన్ జంటలు [21] మరియు పవిత్రమైన (అద్దె గర్భం)సర్రోగెంసీ[22] చట్టబద్ధమైన హోదా కల్పించి వైద్యపరంగా సహాయపడింది చట్టబద్ధమైనవి. 2001 లో పోర్చుగల్ అనేది అన్ని చట్టవిరుద్ధ మందుల స్వాధీనం మరియు వినియోగంను నేరంగా పరిగణించబడని దేశాలలో ప్రపంచంలో మొట్టమొదటి దేశం, ఇది చికిత్స మరియు హాని తగ్గింపుపై దృష్టి పెట్టింది. ముఖ్యమైన ప్రజా ఆరోగ్య ప్రయోజనాలను దృష్టి సారించింది. [23]

పేరువెనుక చరిత్ర[మార్చు]

The word Portugal derives from the Roman-Celtic place name Portus Cale. Cale or Cailleah was the name of a Celtic deity and also the name of an early settlement located at the mouth of the Douro River (present-day Vila Nova de Gaia), which flows into the Atlantic Ocean in the north of what is now Portugal. Around 200 BC, the Romans took the Iberian Peninsula from the Carthaginians during the Second Punic War, and in the process conquered Cale and renamed it Portus Cale (Port of Cale). During the Middle Ages, the region around Portus Cale became known by the Suebi and Visigoths as Portucale. The name Portucale evolved into Portugale during the 7th and 8th centuries, and by the 9th century, that term was used extensively to refer to the region between the rivers Douro and Minho, the Minho flowing along what would become the northern Portugal-Spain border. By the 11th and 12th centuries, Portugale was already referred to as Portugal.

చరిత్ర[మార్చు]

ఆరంభకాల చరిత్ర[మార్చు]

Reconstructed house in Citânia de Briteiros (up) and paved yard in Cividade de Terroso (down), two citadels of the Celtic Castro culture in Northern Portugal

పోర్చుగల్ ప్రారంభ చరిత్రలో దక్షిణ ఐరోపాలోని ఐబెరియన్ ద్వీపకల్పంలోని మిగిలిన భూభాగాలతో పంచుకుంది. పోర్చుగల్ అనే పేరు రొమానో-సెల్టిక్ పేర్లను కలగలిపిన " పోర్టస్ కాలే " పదాల నుండి వచ్చింది. క్రీ.పూ. 45 వ శతాబ్దం - క్రీ.శ 298 మద్య కాలంలో స్థావరాలు ఏర్పరచుకుని నివసించిన ప్రీ సెల్ట్స్ మరియు సెల్ట్స్ నుండి సినెటెస్, సెల్టిసి, లుసిటానియా మరియు గల్లెసియా మొదలైన పూర్వీక ప్రజలు ఉద్భవించారు. తరువాత ఇక్కడకు సందర్శకులుగా చేరిన పొనీషియన్లు, పురాతన గ్రీకులు మరియు కార్తగినియన్లు రోమన్ రిపబ్లిక్‌ రాజ్యాలైన లుసితానియా మరియు గలీసియా రూపొందించారు.

ప్రస్తుత పోర్చుగల్ ప్రాంతం నీందర్తల్‌లు మరియు ఉత్తర ఇబెరియన్ ద్వీపకల్పంలో హద్దులులేకుండా సంచరించిన హోమో సేపియన్స్ ఈప్రాంతంలో నివసించారు.[24] జీవనోపాధి సమాజాలకు చెందిన ఈప్రజలు సంపన్న నివాసాలను ఏర్పాటు చేయనప్పటికీ వ్యవస్థీకృత సమాజాలను ఏర్పాటు చేశాయి. నియోలిథిక్ పోర్చుగల్ ప్రజలు మచ్చిక చేసిన జంతువుల మందల పెంపకంతో కొన్ని ధాన్యం పంటల పెంపకం మరియు ఫ్లువియల్ లేదా సముద్ర చేపలను పట్టడం వృత్తిగా చేసుకుని జీవించారు.[24]


మొట్టమొదటి క్రీ.పూ. మొదటి సహస్రాబ్దిలో సెల్ట్స్ అనేక విడతలుగా వచ్చి సెంట్రల్ యూరప్ నుండి పోర్చుగల్‌ మీద దాడిచేసి స్థానిక జనాభాతో వివాహం చేసుకున్నారు వివిధ తెగలని ఏర్పరిచాయి. ఆధునిక పురాతత్వ శాస్త్రం మరియు పరిశోధనలు పోర్చుగీసు మూలం పోర్చుగల్లో మరియు ఇతర ప్రాంతాల్లో సెల్ట్స్ ప్రజలలో ఉన్నట్లు చూపిస్తుంది.[25]


ఈ గిరిజనులలో లుసిటనియన్లు ప్రాధాన్యత కలిగి ఉన్నారు. వీరు ప్రధానంగా మద్య లోతట్టు పోర్చుగల్లో ఉన్నారు.గలీసియా (ఉత్తర పోర్చుగల్) అలెంటెజో సెల్టిక్ (అలెంటెజొ) సినెటెస్ లేక కొనీ (అల్గర్వె) వంటి ఇతర జాతులు ఇతర ప్రాంతాలలో ఉన్నారు. చిన్న జాతులు లేదా ఉపవిభాగాలుగా బ్రికారి, కోలెర్ని, ఇక్యసీ, గ్రోవివి, ఇంటర్మమిసి, లినిని, లువాన్వివి, లిమిసి, నరబాసి, నెమెటిటి, పసేరి, క్వాక్వెర్ని, షుర్బి, టమాగాని, టాపిలీ, తుర్డులి, తుర్డులి వెటేర్స్, దుర్డోలరం ఒపిపిడా, తురోడి, మరియు జూలే జాతులు ఉన్నాయి.ఫెనిషియన్ల-కార్తగినియన్లు అల్గావ్ ప్రాంతంలో కొన్ని చిన్న, పాక్షిక-శాశ్వత, వాణిజ్య తీర ప్రాంతములు (తవీర వంటివి) స్థాపించారు.

రోమన్ లుసిటానియా మరియు గలాసియా[మార్చు]

Roman Temple of Évora, one of the best preserved Roman-built structures in the country

క్రీ.పూ. 219 లో రోమన్లు ​​ఐబీరియన్ ద్వీపకల్పంపై మొట్టమొదట దాడి చేశారు. కార్నిజినియన్లు, పునిక్ యుద్ధాల్లో రోమ్ విరోధులు వారిని తీరప్రాంత కాలనీల నుండి బహిష్కరించబడ్డారు. జూలియస్ సీజర్ చివరి రోజులలో దాదాపు మొత్తం ద్వీపకల్పం రోమన్ రిపబ్లిక్‌తో కలపబడింది.

ప్రస్తుతం పోర్చుగల్లో భాగంగా ఉన్న రోమన్ల విజయం దాదాపు రెండు వందల సంవత్సరాలు పట్టింది అలాగే ఈపోరాటంలో అనేక మంది సైనికులు ప్రాణాలను కోల్పోయారు. సామ్రాజ్యంలోని ఇతర భాగాలకు బానిసలుగా విక్రయించబడని మరణశిక్ష పడిన వారిలో యువ సైనికులతో బానిసత్వ గనుల్లో పనిచేయించారు. ఇది క్రీ.పూ. 150 లో తీవ్రమైన వ్యతిరేక ఫలితాలను ఇచ్చింది. ఉత్తర ప్రాంతంలో ఒక తిరుగుబాటు మొదలైంది. విరియాతస్ నాయకత్వంలో ఉన్న లుసిటానియన్లు మరియు ఇతర స్థానిక తెగలు పశ్చిమ ఐబెరియాలోని అన్ని ప్రాంతాలను స్వాధీనం చేసుకున్నాయి.

తిరుగుబాటును అణచివేయడానికి రోమ్‌కు అనేక సైన్యాలు మరియు దాని ఉత్తమ సైన్యాధికారులను లూసిటానియాకు పంపారు. కానీ ప్రయోజనం పొందలేదు- లుసిటానియన్లు ఆక్రమించుకోనే భూభాగాన్ని కాపాడుకున్నారు. రోమన్ నాయకులు వారి వ్యూహాన్ని మార్చాలని నిర్ణయించుకున్నారు. వారు అతనిని చంపడానికి వైరతీస్ మిత్రులకు లంచాలు ఇచ్చారు. క్రీ.పూ.139 లో విరియథస్ హత్య చేయబడ్డాడు. తౌతాలస్ నాయకుడు అయ్యాడు.రోమ్ కాలనీయల్ పాలనను ఏర్పాటు చేసింది. లూసిటానియ పూర్తి రోమనైజేషన్ కేవలం విసిగోతి యుగంలో జరిగింది.

క్రీ.పూ 27 లో లూసియానా రోమన్ ప్రావీన్స్ హోదా పొందింది. తరువాత లూసియానా ఉత్తర ప్రావిన్స్ ఏర్పడింది. దీనిని గల్లెసియా అని పిలువబడే ఈ ప్రొవింస్‌కు ప్రస్తుత బ్రాగరా అగస్టా రాజధానిగా ఉంది. ఆధునిక పోర్చుగల్ ప్రాంతంలో చెదురుమదురుగా పలు రోమన్ సంస్కృతిక ప్రాంతాలు ఉన్నాయి. కొనిమ్బ్రిగా మరియు మిరోబ్రగా వంటి కొన్ని పట్టణ ప్రాంతాలలో అవశేషాలు చాలా పెద్దవిగా ఉన్నాయి. పోర్చుగల్లోని అతిపెద్ద రోమన్ స్థావరాలలో ఒకటిగా ఉన్నది గతంలో కూడా నేషనల్ మాన్యుమెంట్గా వర్గీకరించబడిన కోయిమ్బ్రిగా 16 కిలోమీటర్ల (9.9 మైళ్ళు) కోయంబ్రా నుండి ఉంది దాని మలుపు పురాతన ఆమినియం. పురావస్తు శాస్త్రవేత్తలు వారి తవ్వకాల్లో దొరికిన వస్తువులను ప్రదర్శించే ఒక మ్యూజియం కూడా ఈ సైట్లో ఉంది.


స్నానాలు, దేవాలయాలు, వంతెనలు, రోడ్లు, సర్కస్, థియేటర్లు మరియు లేమాన్ల గృహాలు వంటి అనేక ఇంజనీరింగ్ పనులు దేశమంతా సంరక్షించబడుతున్నాయి. నాణేలు, వీటిలో కొన్ని లుసితానియన్ భూములు, అలాగే అనేక ముక్కలు సిరమిక్స్ కూడా కనుగొనబడ్డాయి. సమకాలీన చరిత్రకారులు పౌలాస్ ఓరోసియస్ (c. 375-418) [26] మరియు హైడటియస్ (c. 400-469), ఆక్వే ఫ్లావియా బిషప్, రోమన్ల పాలన చివరి సంవత్సరాల మరియు జర్మనీ జాతుల రాక గురించి నివేదించాడు.

జర్మానిక్ రాజ్యాలు: సుయేబి మరియు విసిగోత్స్[మార్చు]

Suebic King Miro and St. Martin of Braga from an 1145 manuscript of Martin's De virtutibus quattuor

5 వ శతాబ్దం తొలిదశలో జర్మనిక్ గిరిజనులు స్యూబి మరియు వాండల్స్ (సైలింగ్ మరియు హస్డిది) కలిసి తమ మిత్రులతో కలిసి సర్మాటియన్లు మరియు అలయన్స్ ఐబిరియన్ ద్వీపకల్పాన్ని ఆక్రమించారు. అక్కడ వారు తమ రాజ్యాన్ని ఏర్పరిచారు. సుయెబి రాజ్యం రోమన్ సాంరాజ్యం తరువాత జర్మనీ రాజ్యంగా స్థాపించబడింది.ఇది మునుప్టి రోమన్ ప్రొవింస్‌లైన గల్లెసియా-లుసిటానియా వంటి మాజీ రోమన్ ప్రొవింస్‌లలో స్థాపించబడింది. అలెన్క్యూలో 5 వ శతాబ్దపు వంతెనలు అలెంక్యూర్ ఆలయాలు (పురాతన జర్మనిక్ అలాన్ కేర్క్, అలన్స్ ఆలయం), కోయిమ్బ్రా మరియు లిస్బన్లలో కనుగొనబడ్డాయి.[27]

సుమారు 410 మరియు 6 వ శతాబ్దంలో ఇది అధికారికంగా ప్రకటించబడిన రాజ్యంగా మారింది. ఇక్కడ రాజు హెర్మేరిక్ అతని డొమైన్లు అతని కుమారుడికి రిషిలాకు వెళ్ళడానికి ముందు గల్లెసియన్లతో శాంతి ఒప్పందాన్ని చేశాడు. 448 లో రీచీలా మరణించాడు.రాజ్యం రేచాఋ వరకు విస్తరించబడింది.

ఐబెరియాలో 500 లో విల్లిగోతిక్ కింగ్డమ్ స్థాపించబడింది.ఇది టోలెడోలో కేంద్రీకృతమై ఉంది. విజిగోత్లు చివరికి సుయుబి మరియు దాని రాజధాని సిటీ బ్రారారా (ఆధునిక పోర్చుగీస్ బ్రాగా) ను 584-585 లో స్వాధీనం చేసుకున్నారు. చివరిసారిగా చివరి రెండు స్యూబి రాజులు ఆడేకా మరియు మలారిక్ల ఓటమి తరువాత. సుయెబి మాజీ సామ్రాజ్యం స్పెయిన్‌లోని విసిగోతిక్ రాజ్యం ఆరవ ప్రొవింస్‌గా మారింది.

తదుపరి 300 సంవత్సరాలు మరియు 700 సంవత్సరానికి మొత్తం ఐబీరియన్ ద్వీపకల్పం విసిగోత్స్ చేత పాలించబడింది. ఈ కాలం 711 వరకు కొనసాగింది. దక్షిణం నుండి మూరిష్ దండయాత్రను వ్యతిరేకించినప్పుడు రోడ్రిక్ (రోడ్రిగో) చంపబడినప్పుడు. పాశ్చాత్య ఇబెరియాలో స్థిరపడిన పలు జర్మనీ సమూహాలు సూయీ పోర్చుగల్, గలీసియా మరియు అస్టూరియాస్లలో బలమైన శాశ్వత సాంస్కృతిక వారసత్వాన్ని వదిలివేసింది. [28][29][30] డాన్ స్టానిస్లావ్స్‌కి ప్రకారం టాగస్ ఉత్తర ప్రాంతాలలో పోర్చుగీస్ జీవన విధానం ఎక్కువగా సూయీ నుండి సంక్రమించబడి ఉంది. దీనిలో చిన్న పొలాలు వ్యాపిస్తాయి. ఇది దక్షిణ పోర్చుగల్ పెద్దవ్య్వసాయక్షేత్రాలకు విభిన్నంగా ఉంటుంది. బ్రెకారా (అగస్టా) ఆధునిక నగరమైన బ్రాగా మరియు గల్లెసియా మాజీ రాజధాని సుయెబి రాజధానిగా మారింది. హిస్పాసియాలోని ఆ సమయంలో నివసిస్తున్న ఒరోసియస్, ఒక పసిఫిక్ ప్రాధమిక స్థిరనివాసం, నూతనంగా వచ్చిన ప్రజలు వారి భూములలో పనిచేసారు. [31] పని చేస్తున్నట్లు లేదా స్థానికుల అంగరక్షకులుగా పనిచేసారు.[32] మరో జర్మనిక్ సమూహం సూయీబీతో పాటు గల్లెసియాలో స్థిరపడినది. వారు టెరాస్ డి బౌరో (భూభాగం ది బురి) అని పిలవబడే ఈ ప్రాంతంలో కావాడో మరియు హోమెమ్ నదుల మధ్య ఉన్న ప్రాంతంలో స్థిరపడ్డారు. [33]

ఇస్లామిక్ కాలం[మార్చు]

Silves Castle, a Moorish-era fortification in the Algarve
The Caliphate of Cordoba in the early 10th century

నేటి ఆధునిక ఖండాంతర పోర్చుగల్ ఆధునిక స్పెయిన్‌తో పాటుగా క్రీ.శ. 711 - క్రీ.శ. 1249 మధ్య అల్-అండాలస్లో భాగమైంది.క్రీ.పూ. 711 లో ఐబీరియన్ ద్వీపకల్పంలోని ఉమయ్యద్ కాలిఫేట్ విజయం తరువాత. ఈ ఆక్రమణ దక్షిణప్రాంతంలో ఐదు శతాబ్దాల కాలం కంటే అధికంగా కొనసాగగా ఉత్తరప్రాంతంలో కొన్ని దశాబ్ధాలు మాత్రమే కొనసాగింది.

కొద్ది నెలలకే విజిగోత్లను ఓడించిన తరువాత ఉమియర్ద్ కాలిఫెట్ ద్వీపకల్పంలో వేగంగా విస్తరించడం ప్రారంభించాడు. 711 లో ప్రారంభమైన పోర్చుగల్ ప్రస్తుతం డమాస్కస్ విస్తారమైన ఉమయ్యద్ కాలిఫెట్ సామ్రాజ్యంలో భాగమైంది. ఇది భారత ఉపఖండంలో ఉన్న దక్షిణ ఉపఖండంలోని సింధూ నది వరకు విస్తరించి క్రీ.శ. 750 పతనం అయింది. ఆ సంవత్సరం పశ్చిమప్రాంతంలో సామ్రాజ్యం మొదటి అబ్దురహమాన్ కార్డోబా ఎమిరేట్ స్థాపనతో స్వాతంత్ర్యం పొందింది. సుమారు రెండు శతాబ్దాల తరువాత ఎమిరేట్ 929 లో కార్డోబా కాలిఫేట్ అయింది. అది ఒక శతాబ్దం తరువాత 1031 లో 23 చిన్న రాజ్యాలుగా తైఫా సామ్రాజ్యాలు అని పిలువబడే అయింది.

తైఫాల గవర్నర్లు తమకు తాము తమ ప్రావిన్సుల ఎమిర్‌గా ప్రకటించుకుని ఉత్తరప్రాంతంలోని క్రైస్తవ రాజ్యాలతో దౌత్యపరమైన సంబంధాలను ఏర్పరిచారు. పోర్చుగల్ అధికభాగం అఫాసియాడ్ రాజవంశం బాడాజోజ్ తైఫా ఆధీనంలోకి మారింది. 1022 లో లిఫ్బన్ తైఫా ఆధీనంలో కొంతకాలం ఉన్న తరువాత సెవిల్లె తైఫా ఆధీనంలోకి వచ్చింది. సాఫ్రాజస్ యుద్ధంలో 1086 లో మొరాకో నుండి వచ్చిన అల్మోరావిడ్స్ గెలిచిన తరువాత తైఫా కాలం ముగిసింది. 1147 లో ఒక శతాబ్దం తరువాత అల్మోహద్స్, మారాకేష్ తైఫా రెండవ కాలం కొనసాగింది.[34]


అల్-అండలస్ కురా అనే వివిధ జిల్లాలుగా విభజించబడింది. ఘర్బ్ అల్-ఆండలస్ అతిపెద్దదిగా పది కురాలను కలిగి ఉంది.[35] ఒక్కొక్కటి విభిన్న రాజధాని మరియు గవర్నర్ ఉన్నాయి. ఈసమయంలో ప్రస్తుత పోర్చుగల్లోని ప్రధాన నగరాలైన బీజా, సిల్వెస్, అల్కాసెర్ సల్, సాన్టేరెం మరియు లిస్బన్ నగరాలు ఉనికిలో ఉన్నాయి.

ఈ ప్రాంతంలో ముస్లిం జనాభా ప్రధానంగా స్థానిక ఇబెరియన్ మతాలు ఇస్లాం (మౌలాడు లేదా ములాడి అని పిలవబడే) మరియు బెర్బెర్లు. సిరియా మరియు ఒమన్లకు చెందిన అరబ్బులు ప్రముఖులై ఉన్నారు; కొద్ది సంఖ్యలో ఉన్నప్పటికీ వారు జనాభాలో ఉన్నతస్థాయిలో ఉన్నారు. మొట్టమొదట బెర్బెర్లు అట్లాస్ పర్వతాలు మరియు నార్త్ ఆఫ్రికా రిఫ్ పర్వతాల నుండి వచ్చారు మరియు ఇవి ముఖ్యంగా సంచారజాతులుగా ఉన్నారు.

కౌంటీ ఆఫ్ పోర్టుకలె[మార్చు]

A statue of Count Vímara Peres, first Count of Portugal

క్రీ.శ. 718 లో ఆస్ట్రియాస్ విసిగోతిక్ ప్రముఖుడు " ఆస్ట్రియాస్‌ పెలిగియస్ " తొలగించబడిన అనేకమంది విజిగోత్ వర్గాల నాయకుడిగా ఎన్నికయ్యారు. పెలిగియస్ మూర్సు మీద తిరుగుబాటు చేయాలని అలాగే జయించబడని ఆస్ట్రియన్ హైలాండ్స్‌ను చుట్టుముట్టాలని మిగిలి ఉన్న క్రిస్టియన్ విసిగోతిక్ సైన్యాల పిలుపునిచ్చాడు. " బిస్కే బే " పక్కన చిన్న ఆటవీపర్వత ప్రాంతం ప్రస్తుతం కాంటాబ్రియన్ పర్వతాలుగా ప్రసిద్ధి చెందాయి. ఇది ప్రస్తుతం ఉత్తర-పశ్చిమ స్పెయిన్‌లో ఉంది.[36]


ఆధిపత్యం కలిగిన మూర్స్ నుండి శరణు మరియు రక్షణ ప్రదేశంగా కాంటాబ్రియన్ పర్వతాలను ఉపయోగించడం పెలాగుస్ ప్రణాళిక. ఇబెర్బియన్ పెనిన్సుల క్రిస్టియన్ సైన్యాలను పునఃస్థాపించుటకు మరియు కాంటాబ్రియన్ పర్వతాలను వారి భూములను తిరిగి పొందటానికి ఒక స్ప్రింగ్ బోర్డ్‌గా ఉపయోగించుకోవాలని అతను లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నాడు. ఈ ప్రక్రియలో క్రీ.పూ 722 లో కోవాడోంగ యుద్ధంలో మూర్స్‌ను ఓడించిన తరువాత పెలాగియస్ రాజుగా ప్రకటించాడు. అందువలన అస్టూరియాస్ క్రిస్టియన్ రాజ్యమును స్థాపించి పోర్చుగీస్‌లో పోర్చుగీస్‌లో రికాంక్విస్టా క్రిస్టాగా తెలిసిన యుద్ధాన్ని ప్రారంభించాడు. [36]


9 వ శతాబ్దం చివరలో మోన్హో మరియు డౌరో నదుల మధ్య పోర్చుగల్ ప్రాంతం ఆస్ట్రియాస్ రాజు మూడవ అల్ఫోన్సో ఆదేశాలపై విమర పెరెస్చే మూర్స్ నుండి విముక్తి పొంది పునఃస్థాపించబడింది. ఇంతకుముందు ఈ ప్రాంతంలో రెండు ప్రధాన నగరాలు-పోర్ట్సు కాలే మరియు లోతట్టు భాగంలో బ్రాగాను కలిగి ఉన్నాయని కనుగొన్నది. ఇప్పుడు అనేక పట్టణాలు ఉన్నాయి. అవి పోర్చుగీసు మరియు గెలిషియన్ శరణార్థులు మరియు ఇతర క్రైస్తవులతో పునర్నిర్మాణం చేయాలని నిర్ణయించుకున్నారు.[37]

వియమ పెరెస్ అతను మూర్స్ నుండి విముక్తి పొందిన ప్రాంతాన్ని నిర్వహించి దానిని కౌంటీ హోదాకు పెంచాడు. ఈ ప్రాంతం ప్రధాన నౌకాశ్రయ నగరమైన పోర్టస్ కాలే లేదా ఆధునిక పోర్టో తర్వాత పోర్చుగల్ కౌంటీగా పేరుపొందింది. ఈ సమయంలోనే మొట్టమొదటి నగరాల్లో ఒకటైన విమరా పెరెస్, గురుమాస్గా పిలవబడే "పోర్చుగీసు దేశం జన్మస్థలం" లేదా "ఊయల నగరం" (పోర్చుగీసులో సిడ్డే బెర్కో) గా పిలువబడేది. [37]

ఆస్ట్రియా సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించిన అనేక కౌంటీలలో పోర్చుగల్ కౌంటీని ఆక్రమించిన తరువాత దానిని ఆస్ట్రియా రాజ్యంలో విలీనం చేసాడు. అస్టూరియా రాజు కింగ్ మూడవ అల్ఫోన్సో 868 లో పోర్టస్ కాలే (పోర్చుగల్) మొదటి కౌంట్‌గా చేసాడు. ఈ ప్రాంతం పోర్ట్సులే, పోర్చుగల్, మరియు ఒకేసారి పోర్చుగాలియా-పోర్చుగీస్ కౌంటీ అని పిలువబడింది.[37]

రాజు తరువాత వారసులు కలహాల కారణంగా ఉత్తర ఇబెరియా అనేక అస్టురియస్ క్రైస్తవ రాజ్యాలుగా రాజ్యం విభజించబడింది. 910 లో మూడవ అల్ఫన్సోను అతడి కుమారులు బలవంతంగా పదవి నుండి తొలగించారు. తరువాత అస్టురియస్ రాజ్యం లియోన్, గలీసియా మరియు అస్టురియస్ అనే మూడు ప్రత్యేక రాజ్యాలుగా విడిపోయింది. ఈ మూడు రాజ్యాలు చివరికి 924 లో (లియోన్ మరియు గలీసియా 914, అస్టురియస్ తరువాత) లియోన్ కిరీటం కింద తిరిగి సమైఖ్యం అయ్యాయి.


ఉత్తర క్రైస్తవుల రాజ్యాల మధ్య అంతర్గత శతాబ్ధాల కాలం కొనసాగిన పోరాటాలలో పోర్చుగీస్ కౌంటీ గలీసియా రాజ్యం దక్షిణ భాగాన్ని ఏర్పాటు చేసింది. కొన్ని సమయాలలో గలీసియా సామ్రాజ్యం స్వల్ప కాలంలో స్వతంత్రంగా ఉన్నప్పటికీ కానీ సాధారణంగా లియోన్ సామ్రాజ్యంలో ఒక ముఖ్యమైన భాగంగానే ఉంది. గలీసియన్లు లియోసియన్ సంస్కృతి నుండి తమ ప్రత్యేక భాష మరియు సంస్కృతితో (గెలీసియన్-పోర్చుగీసు) లియోనేస్ సంస్కృతి కాపాడుకుంటూ తమ స్వయంప్రతిపత్తి కాపాడుకోవడంలో సమస్యలను ఎదుర్కొన్నారు. రాజకీయ విభజన ఫలితంగా గలీసియా నుండి విడిపడిన పోర్చుగల్ ప్రాంతం ఐక్యతను కోల్పోయి పోర్చుగల్ రాజ్యమును స్థాపించే మార్గం వైపు అడుగులు వేసింది.

1093 లో లియోన్ మరియు కాస్టిలే 6 వ ఆల్ఫోన్సో కౌంటీను హంగ్రీ ఆఫ్ బుర్గుండికి అందజేసి మూర్స్ నుండి భూమిని తిరిగి స్వాధీనం చేసుకోవటానికి అతని కుమార్తె లియోన్ తెరెసాను వివాహం చేసుకున్నారు. పురాతన రోమన్ రాజ్యానికి రాజధాని నగరమైన బ్రికారా అగస్టా (ఆధునిక బ్రాగా)లో మరియు హెన్రీ కొత్తగా స్థాపించిన కౌంటీ మొట్టమొదటి సహస్రాబ్ధం నుండి అనేక రాజ్యాలకు రాజధానిగా ఉంది.

స్వతంత్రం మరియు అఫోంసియా యుగం[మార్చు]

Afonso Henriques receiving divine intervention at the Battle of Ourique (1139), where he was acclaimed King of the Portuguese

1128 జూన్ 24 న గ్యుమెరాస్ సమీపంలో సావో మమేడే యుద్ధం జరిగింది. అపోన్సో హెన్రిక్యూస్ పోర్చుగల్ కౌంట్ తన తల్లి దొరసాని తెరెసాను మరియు ఆమె ప్రేమికుడు ఫెర్నావో పెరెస్ డే ట్రావాను ఓడించి తద్వారా తనను తాను ఏకైక నాయకుడిగా స్థాపించుకున్నాడు. తరువాత అపోన్సో దక్షిణాన మూర్స్ మీదకు సైన్యాలను నడిపించాడు.

అపోన్సో పోరాటాలు విజయవంతమయ్యాయి. 1139 జూలై 25 న అతను అవేక్వియో యుద్ధంలో ఘనవిజయాన్ని పొందాడు. అతని సైనికులు ఆయనను ఏకగ్రీవంగా పోర్చుగల్ రాజు ప్రకటించారు. ఇది సాంప్రదాయకంగా లియోన్ సామ్రాజ్యం ఒక ఫెయిఫ్‌గా ఉన్న పోర్చుగల్ కౌంటీ " పోర్చుగల్ స్వతంత్ర రాజ్యం " రూపాంతరం చెందడానికు అనుకూల సందర్భంగా మారింది.


తరువాత అపోన్సో లమెగోలో మొట్టమొదటి " పోర్చుగీస్ కోర్టెస్‌ " స్థాపించి ఆయన బ్రాగా ఆర్చ్ బిషప్ చేత పట్టాభిషిక్తుడయ్యాడు.అయితే పోర్చుగీస్ పునరుద్ధరణ యుద్ధంలో రూపొందించిన ఒక పురాణంగా భావించి లేమేగో కార్టెస్ ధృవీకరణ వివాదాస్పదమైనప్పటికీ అయోన్సో 1143 లో లియోన్ రాజు 7 వ అల్ఫోన్సో మరియు 1179 లో పోప్ మూడవ అలెగ్జాండర్‌చే గుర్తించబడింది.

రీకాన్‌క్విస్టా కాలం సందర్భంగా క్రైస్తవులు మూరీష్ ఆధిపత్యం నుండి ఇబెరియన్ ద్వీపకల్పాన్ని తిరిగి చేజిక్కించుకున్నారు. అపోన్సో హెన్రిక్యూస్ మరియు అతని వారసులు సైనిక సన్యాసుల ఆదేశాలతో దక్షిణంగా కదులుతూ మూరులను పారద్రోలడానికి ప్రయత్నించారు.ఈ సమయంలో పోర్చుగల్ దాని ప్రస్తుత ప్రాంతంలో సగభాగాన్ని కలిగి ఉంది. 1249 లో రికాన్‌క్విస్టా అల్గార్వే సంగ్రహాన్ని మరియు దక్షిణ తీరంలో చివరి మూరిష్ స్థావరాలను పూర్తిగా బహిష్కరించి పోర్చుగల్ నేటి సరిహద్దులను చిన్న మినహాయింపులతో అందించింది.

కాస్టిలే సామ్రాజ్యంతో వివాదాస్పద పరిస్థితుల్లో ఒకటైన కాస్టిలే రాజు పోర్చుగల్ మొదటి డీనిస్ 4 వఫెర్నాండోతో సంతకం చేసాడు (అతని తల్లి రాణి మారియా డి మోలినా వద్ద మైనర్‌గా ఉన్నప్పుడు. ఆల్కానిసేస్ ఒప్పందం (1297) ) ఇది పోర్చుగల్ జువాన్ డి కాస్టిలాకు మద్దతుగా కాస్టిలే సామ్రాజ్యానికి వ్యతిరేకంగా అంగీకరించిన ఒప్పందాలను రద్దు చేయాలని అని నిర్దేశించింది. పోర్చుగల్ రాజ్యం మరియు లియోన్ రాజ్యం మధ్య సరిహద్దు నిర్మూలనకు ఈ ఒప్పందం చేయబడింది. ఈ సందర్భంలో వివాదాస్పదమైన ఒలెవెన్జా పట్టణం చేర్చబడింది.


మొదటి దినిస్ (డెనిస్ ఐ),4 వ అఫాన్సో (4 వ అల్ఫోన్స్) మొదటి పెడ్రో (పీటర్ I) ప్రబోధాలు ఇబెరియా క్రైస్తవ రాజ్యాలు శాంతిని పొందాయి.


1348 మరియు 1349 లో పోర్చుగల్ మిగిలిన యూరోప్‌తో బ్లాక్ డెత్‌చే నాశనం చేయబడినది.[38]1373 లో పోర్చుగల్ ఇంగ్లాండ్‌తో పొత్తు పెట్టుకుంది. ఇది ప్రపంచంలో అతి దీర్ఘకాల కూటమిగా మారింది. కాలక్రమేణా ఇది భౌగోళిక-రాజకీయ మరియు మిలటరీ సహకారం (ఆఫ్రికా, అమెరికా మరియు ఆసియాలో రెండు దేశాల ఆసక్తులను ఫ్రెంచ్, స్పానిష్ మరియు డచ్ ప్రత్యర్థులను అధిగమించింది) మరియు రెండు పాత యూరోపియన్ మిత్ర పక్షాల మధ్య బలమైన వాణిజ్యం మరియు సాంస్కృతిక సంబంధాలను కొనసాగించింది. ప్రత్యేకంగా ఓపోర్డో ప్రాంతంలో ఈ రోజు వరకు ఆంగ్ల ప్రభావం కనిపిస్తుంది.

జొనినె యుగం మరియు అన్వేషణ యుగం[మార్చు]

John I of Portugal's victory at Battle of Aljubarrota secured the House of Aviz's claim to the throne.
Batalha Monastery was erected by King John I to commemorate his victory in the 1383–85 Crisis against Castile.

1383 లో పోర్చుగల్ బీట్రైస్ భర్త మరియు పోర్చుగల్ మొదటి ఫెర్డినాండ్‌కు అల్లుడైన కాస్టైల్ మొదటి జాన్ పోర్చుగల్ సింహాసనాన్ని అధిష్ఠించాడు. జాన్ ఆఫ్ అవిజ్ (తరువాత పోర్చుగల్ రాజు జాన్) నేతృత్వంలో జనరల్ నునో అల్వార్స్ పెరెరా నాయకత్వం వహించిన పెట్టీ కులీనులు మరియు సామాన్య ప్రజల సమూహం అల్జిబారోటా యుద్ధంలో కాస్టిలియన్లను ఓడించింది. ఈ యుద్ధంతో హౌస్ ఆఫ్ అవిజ్ పోర్చుగల్ పాలక సభగా మారింది.

ప్రపంచపు ఐరోపా ప్రపంచ అన్వేషణకు పోర్చుగల్ శిరోభాగంగా ఉండి డిస్కవరీ యుగానికి నాయకత్వం వహించింది. కింగ్ మొదటి జోవో కుమారుడు ప్రిన్స్ హెన్రీ నావిగేటర్ ఈ ప్రయత్నానికి ప్రధాన స్పాన్సర్ మరియు పోషకుడు అయ్యాడు. ఈ కాలంలో పోర్చుగల్ అట్లాంటిక్ మహాసముద్రంను అన్వేషించింది. అజోరెస్ మదీరా మరియు కేప్ వెర్డే వంటి పలు అట్లాంటిక్ ద్వీప సమూహాలను కనుగొన్నది. ఆఫ్రికన్ తీరాలను అన్వేషించింది. ఆఫ్రికా వలస ప్రాంతాల్లో స్థావరాలు స్థాపించారు. గుడ్ హోప్ కేప్ ద్వారా భారతదేశం తూర్పు మార్గాన్ని కనుగొన్నారు. బ్రెజిల్‌ను కనుగొన్నారు. హిందూ మహాసముద్రం దక్షిణాసియాలోని చాలా ప్రాంతాలలో వాణిజ్య మార్గాలను అన్వేషించి చైనా మరియు జపాన్లకు మొదటి ప్రత్యక్ష యూరోపియన్ సముద్ర వాణిజ్యం మరియు దౌత్య కార్యక్రమాలను పంపింది.

1415 లో పోర్చుగల్ ఉత్తర ఆఫ్రికాలో మొదటి సంపన్నమైన ఇస్లామిక్ వాణిజ్య కేంద్రం అయిన సెయుటాను జయించడం ద్వారా దాని విదేశీ వలసరాజ్యాలను మొదటిసారిగా పొందింది. అట్లాంటిక్‌లో మొదటి ఆవిష్కరణలు వచ్చాయి: మదీరా మరియు అజోరెస్, ఇది మొదటి వలసీకరణ ఉద్యమాలకు దారి తీసింది.


15 వ శతాబ్దం మొత్తం పోర్చుగీసు అన్వేషకులు ఆఫ్రికా తీరం అంతటా తిరిగారు. ఆ సమయంలో అనేక సాధారణ రకాల వస్తువుల వాణిజ్య స్థానాలను స్థాపించారు. బంగారం నుండి బానిసలు వరకు వాణిజ్యంలో భాగం అయ్యాయి. వారు భారతదేశం నుండి సుగంధ ద్రవ్యాలు కొనుగోలు చేసారు.

పోర్చుగల్ మరియు స్పెయిన్ మధ్య మధ్యవర్తి అయిన పోప్ 6 వ అలెగ్జాండర్ చేత క్రిస్టోఫర్ కొలంబస్ తిరిగి వచ్చిన తరువాత సృష్టించబడిన వివాదాన్ని పరిష్కరించడానికి ఉద్దేశించిన ట్రోడేసిల్లాస్ ఒప్పందం జరిగింది. 1494 జూన్ 14 న సంతకం చేయబడింది. కేప్ వెర్డె ద్వీపాలకు పశ్చిమాన ఉన్న ఒక మెరిడియన్ 370 లీగ్ల (ఆఫ్రికా పశ్చిమ తీరాన) మధ్య రెండు దేశాల మధ్య యూరోప్ వెలుపల కొత్తగా కనుగొన్న భూములను విభజించింది.


1498 లో వాస్కో డా గామా భారత్ చేరుకుని పోర్చుగల్ మరియు దాని జనాభా 1.7 మిలియన్ల జనాభాకు తీసుకు వచ్చిన ఆర్థిక సంపద పోర్చుగీస్ పునరుజ్జీవనానికి సహాయపడింది. 1500 లో పోర్చుగీస్ పరిశోధకుడు గాస్పర్ కోర్టే-రియల్ కెనడాకు చేరుకుని పోర్చుగల్ కోవ్-సెయింట్ పట్టణాన్ని స్థాపించింది. ఫిలిప్ న్యూఫౌండ్ ల్యాండ్ మరియు లాబ్రడార్, 17 వ శతాబ్దంలో ఫ్రెంచ్ మరియు ఆంగ్లముకు చాలా కాలం ముందు మరియు అమెరికాస్ అనేక పోర్చుగీస్ కాలనైజేషన్లలో ఒకటిగా ఉన్నాయి.[39][40][41]

వాస్కో డా గామా (ఎడమ) మరియు ప్రిన్స్ హెన్రీ ది నావిగేటర్ (కుడి), పోర్చుగీస్ ఆవిష్కరణల బొమ్మలు


1500 లో పెడ్రో అల్వారెస్ కాబ్రాల్ బ్రెజిల్‌ను కనుగొన్నాడు.పోర్చుగల్ దీనిని ప్రకటించింది.[42] పది సంవత్సరాల తరువాత అపోన్సో డి అల్బుకెర్కీ భారతదేశంలో గోవా పర్షియా జలసంధి లోని మస్కాట్ మరియు ఓర్ముజ్లను స్వాధీనం చేసుకున్నారు. ఇప్పుడు మలేషియాలో ఉన్న ఒక రాష్ట్రం. అందువలన పోర్చుగీసు సామ్రాజ్యం హిందూ మహాసముద్రం మరియు దక్షిణ అట్లాంటిక్‌లో వాణిజ్యంపై అధికారాన్ని కలిగి ఉంది. పోర్చుగీస్ నావికులు తూర్పు ఆసియాకు ఐరోపా నుండి తూర్పు ఆసియాకు చేరుకోవటానికి బయలుదేరారు. తైవాన్, జపాన్, తైమూర్ ద్వీపం మరియు మొలుకస్ వంటి ప్రదేశాలలో అడుగుపెట్టారు.

చాలా కాలం పాటు డచ్ వారు ఆస్ట్రేలియాకు చేరుకున్న మొట్టమొదటి యూరోపియన్లు అయినప్పటికీ పోర్చుగీస్ 1521 లో ఆస్ట్రేలియాను కనుగొన్నట్లు కొన్ని ఆధారాలు ఉన్నాయి.[43][44][45]

పోర్చుగల్ మరియు స్పెయిన్ మధ్య 1529 ఏప్రెల్ 22 న సంతకం చేసిన జరాగోజా ఒప్పందం టార్దెసిల్లస్ ఒప్పందంలో పేర్కొన్న విభజన రేఖ మెరిడియన్‌కు వ్యతిరేకంగా పేర్కొనబడింది.

ఈ కారకాలు 15 వ శతాబ్దం చివరిలో 16 వ శతాబ్దం వరకు పోర్చుగల్ ప్రపంచ ఆర్థిక, సైనిక, మరియు రాజకీయ శక్తులుగా మారింది.

ఐబరియన్ యూనియన్[మార్చు]

  Territories of the Portuguese empire during the Iberian Union

పోర్చుగల్ సార్వభౌమత్వానికి 1580 మరియు 1640 ల మధ్య అంతరాయం కలిగింది. మొరాకోలో అల్కాసర్ క్విబిర్ యుద్ధంలో మరణించిన కింగ్ అబాజ్ - కింగ్ సెబాస్టియన్ చివరి ఇద్దరు రాజులు మరియు అతని పెద్ద-మామ మరియు వారసుడు పోర్చుగల్‌కు చెందిన కింగ్ హెన్రీ వారసులు లేకుండా మరణించారు. ఫలితంగా 1580 నాటి పోర్చుగీస్ వారసత్వ సంక్షోభం సంభవించింది.

తదనంతరం స్పెయిన్ రెండవ ఫిలిప్ సింహాసనాన్ని అధిరోహించి పోర్చుగల్ మొదటి ఫిలిప్ అయ్యాడు. పోర్చుగల్ దాని అధికారిక స్వాతంత్రాన్ని కోల్పోలేదు ఇది స్పానిష్ సామ్రాజ్యం [46] పరిపాలించిన ఒకే చక్రవర్తి పాలనలో కొద్దికాలం ఐబేరియన్ రాజ్యాల సంఘాన్ని ఏర్పాటు చేసింది. ఈ సమయంలో స్పెయిన్ ఒక భౌగోళిక భూభాగం [47] రెండు కిరీటాల్లో చేరిన పోర్చుగల్ ఒక స్వతంత్ర విదేశాంగ విధానం కోల్పోయింది మరియు స్పెయిన్ మరియు నెదర్లాండ్స్ మధ్య ఎనభై ఏళ్ల యుద్ధంలో పాల్గొనడానికి దారితీసింది.

యుద్ధం పోర్చుగల్ పురాతన మిత్రదేశం ఇంగ్లాండ్, ఇరాన్ మరియు ఒమన్ మధ్య ఉన్న ఒక వ్యూహాత్మక వ్యాపార సంబంధాల క్షీణతకు దారితీసింది. 1595 నుండి 1663 వరకు డచ్-పోర్చుగీస్ యుద్ధంలో ప్రధానంగా డచ్ కంపెనీలు బ్రెజిలియన్, ఆఫ్రికా, ఇండియా మరియు ఫార్ ఈస్ట్ లలో పోర్చుగీస్ భారతీయ సముద్ర వాణిజ్యం గుత్తాధిపత్యాన్ని కోల్పోయిన ఫలితంగా అనేక పోర్చుగీస్ హిందూమహాసముద్ర వాణిజ్య ప్రయోజనాలను కోల్పోయింది.

కింగ్ 5 వ జాన్ అనేక కళాత్మక రచనలను పోషించాడు. అతనిని పోర్చుగీస్ సన్ కింగ్ ఉపమానం సంపాదించాడు

1640 లో 5 వ జాన్ అసంతృప్తిలో ఉన్న మనుష్యులను కూడదీసుకుని తిరుగుబాటుకు నాయకత్వం వహించి రాజుగా ప్రకటించుకున్నాడు. 1640 తిరుగుబాటు తరువాత పోర్చుగీస్ మరియు స్పానిష్ సామ్రాజ్యం మధ్య పోర్చుగీస్ పునరుద్ధరణ యుద్ధం సంభవించింది. హౌస్ ఆఫ్ హాబ్స్‌బర్గ్ క్రింద ఐబెరియన్ యూనియన్ అరవై-సంవత్సరాల కాలం ముగిసింది. పోర్చుగల్లో పాలించిన తరువాత ప్రారంభించిన " బ్రగంజా హౌస్ " ఇది 1910 వరకు కొనసాగింది.


కింగ్ 5 వ జాన్ పెద్ద కుమారుడు 6 వ అపోన్సోగా పాలనలోకి వచ్చాడు. అయితే అతడి శారీరక మరియు మానసిక వైకల్యాలు అతనిని కాస్టిలో మెలోర్ 3 వ కౌంట్ లుయిస్ డే వాస్కోన్సెలోస్ ఇ సోసా అధికంచేసిపోయాయి. సావోయ్ రాజు భార్య మరియా ఫ్రాన్సిస్కా మరియు అతని సోదరుడు పెడ్రో డ్యూక్ ఆఫ్ బేజా రాజభవనంలో నిర్వహించిన తిరుగుబాటులో 6 వ అపోస్సో రాజు మానసికంగా అసమర్ధంగా ప్రకటించబడి మొదట అజోరెస్కు బహిష్కరణ విధించి లిస్బన్ వెలుపల సిన్ట్రా రాయల్ ప్యాలెస్కు పంపబడ్డాడు. అపోన్సో మరణం తరువాత పెడ్రో కింగ్ రెండవ పెడ్రో సింహాసనాన్ని అధిష్టించాడు. పెడ్రో పాలనలో జాతీయ స్వాతంత్ర్యం, సామ్రాజ్య విస్తరణ, దేశీయ ఉత్పత్తిలో పెట్టుబడులు పటిష్టమయ్యాయి.


2 వ పెడ్రో కుమారుడు 5 వ జాన్ రాయల్ ట్రెజరీ పెట్టెలలో బంగారు ప్రవాహంగా ప్రస్తావించబడిన ఒక పాలనను చూశాడు. ఇది బ్రెజిల్ మరియు మరాన్హో పోర్చుగీస్ కాలనీల నుంచి పొందబడిన రాజ ఐదవ (విలువైన లోహాలపై పన్ను) ద్వారా ఎక్కువగా సరఫరా చేయబడింది. ఒక సంపూర్ణ చక్రవర్తిగా జాన్ తన ప్రతిష్టాత్మక నిర్మాణ పనులు ముఖ్యంగా మాఫ్రా ప్యాలెస్ మరియు అతని భారీ కళ మరియు సాహిత్య సేకరణలకు కమీషన్లు మరియు చేర్పులపై తన దేశం పన్ను ఆదాయాలను దాదాపుగా తగ్గించింది.

అధికారిక అంచనాలు ;- చాలా అంచనాలు ఇప్పటివరకు తయారు చేయబడ్డాయి - 18 వ శతాబ్దం నాటికి బంగారు రష్ సమయంలో కాలనియల్ బ్రెజిల్ పోర్చుగీస్ వలసదారుల సంఖ్యను 6,00,000 గా నమోదు చేసింది.[48] వలసరాజ్యాల కాలంలో అమెరికాలో తమ కాలనీలలో ఇది అతి పెద్ద ఉద్యమాలలో ఇది ఒకటిగా భావించబడింది.

పొంబలైనె యుగం[మార్చు]

The 1st Marquis of Pombal effectively ruled Portugal during the reign of King José I.

1738 లో సెబాస్టియో జోస్ డి కార్వాలో ఇ మెలో పామ్బల్ మొదటి మార్క్విస్ లండన్‌లో పోర్చుగీస్ రాయబారిగా పనిచేయడం ప్రారంభించాడు. తర్వాత వియన్నా దౌత్య వృత్తిని ప్రారంభించాడు. పోర్చుగల్ రాణి భర్త " ఆర్చ్‌డచెస్ మరియా అన్నే జోసెఫా " మెలో పట్ల అభిమానం చూపాడు. అతని మొదటి భార్య చనిపోయిన తర్వాత ఆమె ఆస్ట్రియన్ ఫీల్డ్ మార్షల్ " లియోపోల్డ్ జోసెఫ్ కౌంట్ వాన్ డున్ " కుమార్తెతో డి మెలో రెండవ వివాహాన్ని ఏర్పాటు చేసింది. పోర్చుగల్‌కు చెందిన 5 వ జాన్ మాత్రం సంతోషించలేదు. 1749 లో మెలోను పోర్చుగల్‌కు తిరిగి పిలిపించాడు. 5 వ జాన్ తరువాత సంవత్సరం మరణించాడు మరియు అతని కుమారుడు మొదటి జోసెఫ్ కిరీటధారణ చేసాడు. తన తండ్రికి విరుద్ధంగా మొదటి జోసెఫ్ మెలోను అభిమానించి క్వీన్ తల్లి ఆమోదంతో అతను మెలోను విదేశీ వ్యవహారాల మంత్రిగా నియమించాడు.

మెలో మీద రాజు విశ్వాసం పెరగడంతో రాజు అధికారాన్ని ఇచ్చాడు. 1755 నాటికి సెబాస్టియా డె మెలో ప్రధానమంత్రిగా నియమించబడ్డాడు. అతను అంబాసిడర్‌గా చూసిన బ్రిటీష్ ఆర్థిక విజయానికి ఆకర్షితుడై పోర్చుగల్లో ఇటువంటి ఆర్థిక విధానాలను విజయవంతంగా అమలుచేశాడు. అతను పోర్చుగల్ మరియు భారతదేశంలో పోర్చుగీస్ కాలనీలలో బానిసత్వాన్ని రద్దు చేశారు; సైన్యం మరియు నావికాదళాన్ని పునర్వ్యవస్థీకరించారు; కోయింబ్రా విశ్వవిద్యాలయం పునర్వ్యవస్థీకరించబడింది మరియు పోర్చుగల్‌లో వివిధ క్రైస్తవ వర్గాలకు వ్యతిరేకంగా వివక్ష చూపబడింది.

కానీ సెబాస్టియా డి మెలో గొప్ప ఆర్థిక సంస్కరణలు ప్రతి వ్యాపార కార్యకలాపాన్ని క్రమబద్దీకరించడానికి అనేక కంపెనీలు మరియు సమూహాల ఏర్పాటు చేసుకున్నాయి. అతను వైన్ నాణ్యతను నిర్ధారించడానికి పోర్ట్ ఉత్పత్తి కోసం ఈ ప్రాంతాన్ని విభజించాడు. యూరప్‌లో వైన్ నాణ్యత మరియు ఉత్పత్తిని నియంత్రించే మొదటి ప్రయత్నం ఇది. అన్ని వర్గాల పోర్చుగీస్ సొసైటీపై ఉన్నత వర్గాల నుండి పేద కార్మిక వర్గానికి దేశం పన్ను విధానానికి విస్తృతమైన సమీక్షతో పాటు కఠినమైన చట్టాన్ని అమలు చేయడం ద్వారా ఆయన శక్తివంతంగా పాలించాడు. ఈ సంస్కరణలు ఉన్నత వర్గాలలో అతనికి శత్రువులను సంపాదించాయి. ప్రత్యేకించి ఉన్నత ప్రభువులు అతన్ని ఒక సామాజిక ఉద్యమకారునిగా భావించారు.


1755 నవంబర్ 1 న ఉదయం పోర్చుగల్‌లో విపత్తు సంభవించింది.లిస్బన్‌లో సంభవించిన భూకంపం మరియు తరువాతి సునామి మరియు పంటలు దెబ్బతింటున్నాయి.[49] సెబాస్టియొ డి మెలో అదృష్టవశాత్తూ బయటపడింది. వెంటనే తన నగరానికి పునర్నిర్మాణం ప్రారంభించాడు మలో ప్రఖ్యాత వ్యాఖ్య : "ఇప్పుడు ఏమి? మేము చనిపోయినవారిని పాతిపెట్టి జీవనశక్తిని జాగ్రత్తగా చూసుకోవాలి."

విపత్తులో భారీ మృతుల సంఖ్య ఉన్నప్పటికీ లిస్బన్ ఏ ఎపిడెమిక్స్ బాధపడలేదు. అది ఒక సంవత్సరం కన్నా తక్కువ కాలంలో పునర్నిర్మించబడింది.తరువాతి భూకంపాలను అడ్డుకోవటానికి కొత్త సిటీ సెంటర్ లిస్బన్ రూపొందించబడింది. నిర్మాణ నమూనాలు పరీక్షల కొరకు నిర్మించబడ్డాయి. భూకంపం ప్రభావాలు మోడలింగ్ దళాల నమూనాల ద్వారా అనుకరణ చేయబడ్డాయి. పోమ్బాలిన్ సిటీ సెంటర్ భవంతులు మరియు పెద్ద చతురస్రాలు ఇప్పటికీ లిస్బన్ పర్యాటక ఆకర్షణలలో ఒకటిగా ఉన్నాయి. దేశంలోని పారిష్కు పంపిన ఒక విచారణను రూపకల్పన చేయడం ద్వారా భూకంప శాస్త్ర అధ్యయనం కోసం సెబాస్టియా డి మెలో కూడా ఒక ముఖ్యమైన సహకారం చేసారు.

భూకంపం తరువాత జోసెఫ్ తన ప్రధానమంత్రికి మరింత అధికారం ఇచ్చాడు. సెబాస్టియా డె మెలో ఒక శక్తివంతమైన ప్రగతిశీల నియంత. అతని శక్తి పెరుగుతూ ఉండగా అతని శత్రువులు సంఖ్య అధికరించింది. పలువురు ప్రభువులతో తరచుగా చేదు వివాదాలు ఎదురయ్యాయి. 1758 లో జోసెఫ్ ఒక హత్యాయత్నంలో గాయపడ్డాడు. టొవొరా కుటుంబం మరియు డ్యూక్ ఆఫ్ ఏవిరో ఒక త్వరిత విచారణ తర్వాత ఈ కేసులో చిక్కుకున్నాయి. శిక్షలు అమలు చేయబడ్డాయి. జెస్యూట్లు దేశం బహిష్కరించబడ్డారు. వారి ఆస్తులు సింహాసనాలు జప్తు చేయబడ్డాయి. సెబాస్టియో డి మెలో కుట్రలో పాల్గొన్న ప్రతి వ్యక్తిని మహిళలు మరియు పిల్లలు అన్న వివక్ష లేకుండా శిక్షించారు. ఇది ప్రభువుల అధికారాన్ని విడగొట్టిన చివరి స్ట్రోక్.1759 లో మొదటి జోసెఫ్ తన నమ్మకమైన మంత్రి కౌంట్ ఆఫ్ ఓయిరాస్‌ను చేసాడు.

1762 లో స్పెయిన్ ఏడు సంవత్సరాల యుద్ధంలో భాగంగా పోర్చుగీస్ భూభాగాన్ని ఆక్రమించింది. కానీ 1763 నాటికి యుద్ధానికి ముందు స్పెయిన్ మరియు పోర్చుగల్ మధ్య ఉన్న పూర్వ స్థితి పునరుద్ధరించబడింది.


తవోరా వ్యవహారాన్ని అనుసరించి ఓయిరాస్ కొత్త కౌంట్ ఎటువంటి వ్యతిరేకత ఎదురవ లేదు. 1770 లో "మార్క్విస్ ఆఫ్ పోమ్బాల్" మేడ్ 1779 లో మొదటి జోసెఫ్ మరణం వరకు సమర్థవంతంగా పోర్చుగల్‌ను పరిపాలించాడు. అయితే పొంబాల్ "చైతన్యం," సుదూరతీరాలకు చేరింది. ప్రధానంగా వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛ వ్యయంతో స్వతంత్రతను మెరుగుపర్చడానికి ఒక యంత్రాంగం పనిచేసింది. ప్రత్యేకించి విమర్శలను అణిచివేసేందుకు మరియు కాలనీల ఆర్థిక దోపిడీని అలాగే పుస్తకం సెన్సార్షిప్ను తీవ్రతరం చేయడం మరియు వ్యక్తిగత నియంత్రణ మరియు లాభాలను పటిష్టం చేయడం కోసం ఒక ఉపకరణంగా మారింది. [50]

నెపోలియనిక్ యుగం[మార్చు]

కొత్త పాలకురాలు పోర్చుగల్‌కు చెందిన క్వీన్ మొదటి మారియా మార్‌క్విస్‌ను ఇష్టపడలేదు. ఎందుకంటే అతను తనకున్న అధికారం కారణంగా అతను తవోరా కుటుంబాన్ని బహిస్కరించడం మరియు అతని సింహాసనానికి చేరినప్పుడు ఆమె తన రాజకీయ కార్యాలయాలన్నింటినీ వెనక్కి తీసుకున్నారు. 1782 లో పొంబల్ (పోర్చుగల్) వద్ద పొంబల్ తన ఎస్టేట్లో మరణించాడు.

1807 లో శరదృతువులో నెపోలియన్ పోర్చుగీస్ మీద దాడి చేయడానికి స్పెయిన్ ద్వారా ఫ్రాన్స్ దళాలను తరలించాడు. 1807 నుండి 1811 వరకు బ్రిటీష్-పోర్చుగీస్ దళాలు పోర్చుగల్ ఫ్రెంచ్ దండయాత్రకు వ్యతిరేకంగా పోరాడాయి. అదే సమయంలో పోర్చుగీస్ సామ్రాజ్యం కాలనీలో బ్రెజిల్ పోర్చుగీసు భూభాగానికి మొదటి మారియాతో సహా రాయల్ కుటుంబం మరియు పోర్చుగీస్ ప్రభువు దక్షిణ అమెరికాలో ఈ వ్యవహారాన్ని బ్రెజిల్ పోర్చుగీస్ కోర్టుకు బదిలీ చేసారు.


నెపోలియన్ ఆక్రమణతో పోర్చుగల్ 20 వ శతాబ్దం వరకు నెమ్మదిగా కాని అనూహ్యమైన క్షీణత ప్రారంభించింది. ఈ తిరోగమనం 1822 లో దేశం అతిపెద్ద వలసవాద రాజ్యం బ్రెజిల్‌లో స్వాతంత్ర్యం ద్వారా వేగవంతమైంది. 1807 లో నెపోలియన్ సైన్యం లిస్బన్‌లో మూసివేయబడినప్పుడు పోర్చుగల్కు చెందిన ప్రిన్స్ రీజెంట్ 6 వ జోవో బ్రెజిల్కు తన కోర్టును బదిలీ చేసి పోర్చుగీస్ సామ్రాజ్యం రాజధానిగా రియో ​​డి జనీరోను స్థాపించింది. 1815 లో బ్రెజిల్ రాజ్యంగా ప్రకటించబడింది మరియు పోర్చుగల్ రాజ్యం దానితో ఐక్యమై ప్లూరికోంటినెంటల్ స్టేట్, పోర్చుగల్, బ్రెజిల్ మరియు అల్గార్‌వ్స్ యునైటెడ్‌ను ఏర్పరచింది.

రాజు-చక్రవర్తి 4వ పెడ్రో మరియు అతని కుమార్తె క్వీన్ 2 వ మరియా నటించిన 1826 పోర్చుగీస్ రాజ్యాంగం ముందుభాగం

దాని హోదా మరియు పోర్చుగీసు రాజ కుటుంబానికి వచ్చిన మార్పు ఫలితంగా బ్రెజిలియన్ పరిపాలక, పౌర, ఆర్థిక, సైనిక, విద్య మరియు శాస్త్రీయ ఉపకరణాలు విస్తరించబడి అత్యధికంగా ఆధునికీకరించబడ్డాయి. పోర్చుగీసు మరియు వారి అనుబంధ బ్రిటీష్ దళాలు పోర్చుగల్ ఫ్రెంచ్ దండయాత్రకు వ్యతిరేకంగా పోరాడాయి. 1815 నాటికి ఐరోపాలో పరిస్థితి చక్కబరచబడింది. 6 వ జావో లిస్బాన్‌కు సురక్షితంగా తిరిగి రాగలిగింది. అయితే, 1820 లో లిబరల్ విప్లవం వరకు పోర్టోలో పోర్చుగల్ రాజు ఉన్నాడు. 1821 లో లిస్బన్కు తిరిగి రావాలని ఆయన నిర్భంధించబడ్డాడు.


అందువల్ల అతను పోర్చుగల్‌కు తిరిగి వచ్చాడు. కానీ బ్రెజిల్ బాధ్యతలో తన కుమారుడు పెడ్రోను విడిచిపెట్టాడు. పోర్చుగీస్ ప్రభుత్వం తరువాతి సంవత్సరం బ్రెజిల్ రాజ్యమును అధీనంచేయడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు అతని కుమారుడు పెడ్రో, బ్రెజిలియన్ ఉన్నతాధికారుల అధిక మద్దతుతో పోర్చుగల్ నుండి బ్రెజిల్‌కు స్వాతంత్ర్యం ప్రకటించాడు. సిస్‌ప్లాటినా (ఉరుగ్వే నేటి సార్వభౌమ రాజ్యం), దక్షిణప్రాంతంలో పోర్చుగీసు పాలన బ్రెజిల్ భూభాగానికి చివరిసారిగా భావించబడింది.

1825 లో బ్రెజిలియన్ స్వాతంత్ర్యం గుర్తింపు పొందింది. దీనితో చక్రవర్తి మొదటి పెడ్రో బ్రెజిల్ చక్రవర్తి నామమాత్రపు గౌరవాన్ని తన తండ్రికి ఇచ్చాడు. 1826 లో 6 వ జాన్ మరణం అతని వారసత్వంలో తీవ్రమైన ప్రశ్నార్ధకంగా మారింది. పెడ్రో తన వారసునిగా ఉన్నప్పటికీ మరియు 6 వ పెడ్రోగా క్లుప్తంగా పదవిని పాలించినప్పటికీ బ్రెజిలియన్ చక్రవర్తిగా అతని హోదాను పోర్చుగీస్ సింహాసనాన్ని రెండు దేశాలచే నిర్వహించటానికి ఒక అవరోధంగా భావించబడింది. పెడ్రో తన కుమార్తె రెండవ మేరియాకి అనుకూలంగా విడిచిపెట్టాడు. అయినప్పటికీ పెడ్రో సోదరుడు ఇన్ఫాంటె మిగ్యూల్ సింహాసనాన్ని నిరసన చేసాడు. మిగయూల్ మరియు మరియా వివాహం చేసుకోవటానికి ఒక ప్రతిపాదన తరువాత 1828 లో మిగ్యుల్ రాజు మిగయూల్ లాగా అధికారాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. సింహాసనంపై తన కుమార్తె హక్కులను కాపాడటానికి పెడ్రో తన కుమార్తెని పునఃస్థాపించుటకు లిబరల్ వార్స్‌ను ప్రారంభించి పోర్చుగల్‌లో ఒక రాజ్యాంగ రాచరికం ఏర్పాటు చేసాడు. ఈ యుద్ధం 1834 లో మిగ్యూల్ ఓటమి రాజ్యాంగం ప్రకటన మరియు క్వీన్ రెండవ మరియా అధికారం పునఃస్థాపనతో ముగిసింది.

రాజ్యాంగం[మార్చు]

Top to bottom: The Lisbon Regicide (1908), Manuel II's acclamation as King (1908) and the Proclamation of the Republic (1910)

క్వీన్ రెండవ మేరియా మరియు కింగ్ రెండవ ఫెర్డినాండ్ కుమారుడు కింగ్ 5 వ పెడ్రో అతని స్వల్ప కాలంలో (1853-1861) దేశాన్ని ఆధునీకరించాడు. అతని పాలనలో రహదారులు, టెలిగ్రాఫ్లు మరియు రైల్వేలు నిర్మించబడ్డాయి మరియు ప్రజల ఆరోగ్యం మెరుగుపడింది. 1853-1856ల కలరా కాలపు కాలంలో అతను ఆస్పత్రుల సందర్శించి బహుమతులు ఇవ్వడం మరియు జబ్బుపడినవారిని ఓదార్చడం ద్వారా అతని ప్రజాదరణ పెరిగింది. పెడ్రో పాలన స్వల్పకాలం కొనసాగింది. అతని కుటుంబములోని ఇద్దరు సోదరులు ఇన్ఫాంట్ ఫెర్నాండో మరియు ఇన్ఫాంటే జోయావో, బేజ డ్యూక్, మరియు అతని భార్య స్టెఫానీ ఆఫ్ హేహెన్జోలెర్న్-సిగ్మెరింగెన్ మరణించిన తరువాత అతను 1861 లో కలరా వ్యాధి సోకి మరణించాడు. అతని సోదరుడు మొదటి లూయిస్ పోర్చుగల్‌కు పిల్లలు లేనప్పటికీ సింహాసనాన్ని అధిష్టించి తన ఆధునికీకరణను కొనసాగించాడు.


19 వ శతాబ్దంలో ఐరోపా వలసవాదం శిఖరాగ్రం చేరుకున్న సమయంలో పోర్చుగల్ అప్పటికే దక్షిణ అమెరికాలో దాని భూభాగాన్ని కోల్పోయింది. ఆసియాలోని కొన్ని స్థావరాలు మాత్రమే ఉన్నాయి. లువాండా, బెంగులే, బిస్సా, లౌరెన్కో మార్క్యుస్, పోర్టో అంబోంబం మరియు మొజాంబిక్ ద్వీపం పోర్చుగల్ స్వాధీనంలో ఉన్నాయి. వాటి ఆఫ్రికన్ భూభాగాలలో పురాతన పోర్చుగీస్ స్థాపితమైన పోర్ట్ నగరాలు ఉన్నాయి. ఈ దశలో పోర్చుగీస్ వలసవాదం ఆఫ్రికాలోని ఇతర ప్రదేశాలలో దేశాల పరిమాణ భూభాగాల్లో విస్తరించడం మీద దృష్టి కేంద్రీకరించింది.

1884 లో బెర్లిన్ సమావేశంతో పోర్చుగీస్ ఆఫ్రికా భూభాగాల సరిహద్దులు పోర్చుగల్ అభ్యర్ధనపై అధికారికంగా స్థాపించబడ్డాయి. శతాబ్దాల పొడవు పోర్చుగీస్ ఆసక్తులు ఖండంలోని ప్రత్యర్థుల నుండి ఆఫ్రికన్ పెనుగులాట కదలిక ద్వారా పోర్చుగీస్ ఆఫ్రికా నగరాలు మరియు పట్టణాలు నోవా లిస్బోవా, సా డీ బ్యాండిర, సిల్వా పోర్టో, మలన్జే, తెటే, విలా జునిక్యూరో, విలా పెరీ మరియు విలా కాబ్రాల్ ఈ కాలంలో మరియు అంతర్భాగాలను స్థాపించడం లేదా పునరుద్ధరించారు. బియెరా, మొకామెడెస్, లొబిటో! జావో బెలో, నకాలా మరియు పోర్టో అమెలియా వంటి సముద్రతీర పట్టణాలు స్థాపించబడ్డాయి. 20 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో అంగోలాలో బెంగుళె రైల్వే ట్రాక్లు మరియు మొజాంబిక్‌లో ఉన్న బీర రైల్వే, సముద్ర తీర ప్రాంతాలను మరియు అంతర్గత ప్రాంతాలను చేరుకునేందుకు నిర్మించబడ్డాయి.


ఆఫ్రికాలో పోర్చుగీసు ఉనికి ఈ కాలంలో ఇతర ఎపిసోడ్లు 1890 బ్రిటీష్ అల్టిమాటం ఉన్నాయి. దీని కారణంగా పోర్చుగీసు సైన్యం మొజాంబిక్ మరియు అంగోలా (ప్రస్తుతమున్న జింబాబ్వే మరియు జాంబియా) పోర్చుగీస్ కాలనీల మధ్య పోర్చుగల్ సైన్యం నుండి పోర్చుగల్ తనకు "పింక్ మ్యాప్" లో చేర్చబడినప్పటికీ కేప్ నుండి కైరో రైల్వేకు నిర్మించడానికి బ్రిటీష్ వీటి పోరాడింది.

ఆఫ్రికాలో పోర్చుగీసు భూభాగాలు కేప్ వెర్డే, సావో టోమే మరియు ప్రిన్సిపి, పోర్చుగీసు గినియా, అంగోలా మరియు మొజాంబిక్ ఉన్నాయి. దహోమీ తీరంలో సావో జోవో బాప్టిస్టా డి అజుడా చిన్న కోట, పోర్చుగీస్ పాలనలో కూడా ఉంది. అంతేకాకుండా పోర్చుగల్ ఇప్పటికీ పోర్చుగీస్ ఇండియా, పోర్చుగీస్ తైమూర్ మరియు మాకా వంటి ఆసియా ప్రాంతాలను పాలించింది.

1908 ఫిబ్రవరి 1 న పోర్చుగల్ రాజు డొమ్ కార్లోస్ మరియు అతని వారసుడు ప్రిన్స్ రాయల్ డొమ్ లూయిస్ ఫిలిప్, డ్యూక్ ఆఫ్ బ్రెగాజాలను లిస్బన్‌లో హత్య చేశారు.ఆయన పాలనలో పోర్చుగల్ రెండుసార్లు దివాలా తీసినది - 1892 జూన్ 14 న మరలా 10 మే 1902 న - సోషల్ గందరగోళం, ఆర్ధిక సంక్షోభం, నిరసనలు, తిరుగుబాటులు మరియు రాచరికం విమర్శలకు కారణమైంది. పోర్చుగల్‌కు చెందిన రెండవ మాన్యుయల్ కొత్త రాజుగా అవతరించాడు. 1910 అక్టోబర్ 5 నాటి విప్లవం ద్వారా పరాజయం పాలైంది. ఇది పాలనను రద్దు చేసింది మరియు పోర్చుగల్‌లో రిపబ్లికనిజం ఏర్పడడానికి ప్రేరేపించింది.

మొదటి రిపబ్లిక్ మరియు ఎస్టాడో నొవొ[మార్చు]

Left to right: President Bernardino Machado, President Teófilo Braga, President António José de Almeida, and Prime Minister Afonso Costa; 1911

రాజకీయ అస్థిరత్వం మరియు ఆర్ధిక బలహీనతలు పోర్చుగీస్ ఫస్ట్ రిపబ్లిక్ సమయంలో గందరగోళం మరియు అశాంతికి ఎదురైంది. ఈ పరిస్థితులు ఉత్తర ప్రాంతంలోని రాజరికం విఫలమైంది.28 మే 1926 మే 28 న కుప్పకూలింది. ఇది నేషనల్ డిక్టేటర్షిప్ (దైదురురా నేషనల్) సృష్టికి దారితీసింది. 1933 లో ఆంటోనియో డి ఒలివీర సలజార్ క్రింద ఎస్టాడో నోవో రైట్-వింగ్ నియంతృత్వాన్ని స్థాపించడానికి దారితీసింది.

రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో తటస్థంగా ఉన్న ఐదు ఐరోపా దేశాలలో పోర్చుగల్ ఒకటి. 1940 నుండి 1960 వరకు పోర్చుగల్ నాటో, ఒ.ఇ.సి.డి. మరియు యూరోపియన్ ఫ్రీ ట్రేడ్ అసోసియేషన్ (ఇ.ఎఫ్.టి.ఎ.) వ్యవస్థాపక సభ్యదేశంగా మారింది. క్రమంగా నూతన ఆర్థిక అభివృద్ధి ప్రాజెక్టులు మరియు ఆఫ్రికాలో విదేశీ ప్రావింస్‌లకు ప్రధాన భూభాగం పోర్చుగీసు పౌరులను పునఃస్థాపించటం ప్రారంభించబడ్డాయి. అంగోలా మరియు మొజాంబిక్ దేశాలు అతిపెద్ద మరియు సంపన్నులైన విదేశీ భూభాగాలుగా ఆ కార్యక్రమాలకు ప్రధాన లక్ష్యంగా ఉన్నాయి. ఈ చర్యలు పోర్చుగల్‌కు కాలోనియల్ సామ్రాజ్యం కాక ట్రాన్స్-కంటినెంటల్ హోదను ఇచ్చాయి.

1947 లో భారతదేశం స్వాతంత్ర్యం పొందిన తరువాత భారత ప్రభుత్వం మద్దతు మరియు స్వాతంత్ర్య-వ్యతిరేక సంస్థల సహాయంతో దాద్రా మరియు నాగర్ హవేలికి చెందిన భారతీయ నివాసితులు 1954 లో పోర్చుగీస్ పాలన నుండి దాద్రా మరియు నాగర్ హవేలి ప్రాంతాలను వేరు చేశారు. [51] 1961 లో శతాబ్దాలుగా ఉన్న పోర్చుగీస్ సామ్రాజ్యం సావో జోవాలో బాప్టిస్టా డి అజుడా దహొమే రిపబ్లిక్ రూపొదడం ఆఖరి రద్దుకు దారితీసిన ఒక ప్రక్రియ ప్రారంభమైంది.

ఎస్టాడో నోవో పాలనలో 1932 నుండి 1968 వరకు పోర్చుగల్ను ఆంటోనియో డి ఒలివీర సాలాజెర్ పాలించారు

1921 జనాభా లెక్కల ప్రకారం సావో జోయా బప్టిస్టా డి అజుడాలో 5 మంది నివాసులు మరియు దహోమేయ్ ప్రభుత్వంచే అల్టిమేటం సమయంలో పోర్చుగీస్ సార్వభౌమత్వానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్న 2 మంది మాత్రమే ఉన్నారు.

1961 డిసెంబరులో గోవా, డామన్ మరియు డయ్యు భూభాగాలను విడిచిపెట్టేందుకు పోర్చుగల్ తిరస్కరించినప్పుడు విదేశీ భూభాగాల నుండి మరో బలవంతపు తిరోగమనం జరిగింది. ఫలితంగా, పోర్చుగీస్ సైన్యం మరియు నౌకాదళం పోర్చుగీస్ భారతదేశం కాలనీలో భారత సాయుధ దళాలపై సాయుధ పోరాటంలో పాల్గొన్నాయి.

ఈ ఆపరేషన్లు పరిమిత పోర్చుగీస్ రక్షణాత్మక రక్షణ దళం ఓటమిచెంది మరియు లొంగిపోయాయి. ఇది చాలా పెద్ద సైనిక దళానికి బలవంతంగా లొంగిపోవలసి వచ్చింది. ఫలితంగా భారత ఉపఖండంలో మిగిలిన పోర్చుగీసు భూభాగాల నష్టం జరిగింది. పోర్చుగీసు పాలన అనుబంధ భూభాగాలపై భారతీయ సార్వభౌమత్వాన్ని గుర్తించడానికి నిరాకరించింది. ఇది 1974 లో సైనిక తిరుగుబాటు వరకు పోర్చుగల్ జాతీయ అసెంబ్లీలో ప్రాతినిధ్యం వహించింది.

1960 ల ప్రారంభంలో అంగోలా, మోజాంబిక్ మరియు ఆఫ్రికాలోని పోర్చుగీస్ విదేశీ ప్రావీంస్‌లో స్వాతంత్ర ఉద్యమాలు పోర్చుగీస్ కలోనియల్ యుద్ధం (1961-1974) ఫలితంగా ఏర్పడ్డాయి.

కొలంబియా యుధ్ధం అంతటా పోర్చుగల్ అంతటా పెరుగుతున్న అసమ్మతి ఆయుధాల ఆంక్షలు మరియు ఇతర శిక్షాత్మక ఆంక్షలను అంతర్జాతీయ సమాజం విధించింది. ఏది ఏమయినప్పటికీ ఆంటోనియో డి ఒలివీర సలజార్ మరియు 1968 నుండి మార్సెలో కేతటానో నేతృత్వంలో నియంతృత్వ మరియు సంప్రదాయవాద ఎస్టాడో నోవో పాలన మొదట స్థాపించబడి పాలించబడుతోంది. శతాబ్దాల పొడవున్న ఖండాంతర సామ్రాజ్యం 21,68,071 కిమీ 2 మొత్తం ప్రాంతాన్ని కాపాడటానికి ప్రయత్నించింది.[52]

కార్నేషన్ తిరుగుబాటు మరియు యురేపియన్లతో కలయిక[మార్చు]

Portuguese Africa before independence in 1975

1974 ఏప్రెల్ వరకు లిస్బన్‌లో పోర్చుగీస్ ప్రభుత్వం మరియు సైన్యం కార్నేషన్ విప్లవం అని పిలువబడిన ఒక రక్తరహిత వామపక్ష సైనిక తిరుగుబాటు ఆఫ్రికా మరియు ఆసియాలోని విదేశీ భూభాగాల స్వాతంత్ర్యం కోసం దారితీసింది. 1974 ఏప్రెల్ వరకు విదేశీ భూభాగాలలో ప్రజాస్వామ్యపునరుద్ధరణ పి.ఆర్.ఇ.సి. (ప్రాసో రెవోల్యూసియోరియో ఎమ్ కరోసో) అని పిలవబడే పరివర్తన కాలం రెండు సంవత్సరాల తర్వాత ప్రజాస్వామ్యాన్ని పునరుద్ధరించడానికి కృషి జరిగింది. ఈ కాలం సాంఘిక గందరగోళం మరియు లెఫ్ట్ మరియు మితవాద రాజకీయ శక్తుల మధ్య అధికార వివాదాలు ఉండేవి. విదేశీ భూభాగాల నుండి తిరోగమనం మరియు 1975 లో స్వతంత్ర రాజ్యాలను ఏర్పరుచుకునే విదేశీ చర్చల కోసం పోర్చుగీసు ప్రధాన ప్రతినిధులు స్వతంత్ర నిబంధనలను ఆమోదించడం పోర్చుగీస్ ఆఫ్రికన్ భూభాగాల నుండి (ఎక్కువగా పోర్చుగీస్ అంగోలా మరియు మొజాంబిక్ నుండి) పోర్చుగీసు పౌరులు భారీగా వెలుపలకు తీసుకుని రాబడ్డారు.[53][54] ఆఫ్రికా మరియు ఆసియాలోని పూర్వ పోర్చుగీస్ కాలనీల నూతన గుర్తింపులో భాగంగా శ్వేతజాతీయ సెటిలర్లు సాధారణంగా భాగంగా పరిగణించబడనందువల్ల ఒక మిలియన్ పోర్చుగీస్ శరణార్థులు మాజీ పోర్చుగీస్ రాజ్యాల నుండి పారిపోయారు. పోర్చుగీస్ విదేశీ భూభాగాల స్వాతంత్రాన్ని నిర్వహించటానికి మారియో సోరేస్ మరియు ఆంటోనియో డి అల్మైడా శాంటాస్‌ మీద అభియోగాలు మోపబడ్డాయి. 1975 నాటికి అన్ని పోర్చుగీస్ ఆఫ్రికన్ భూభాగాలు స్వతంత్రంగా ఉండేవి మరియు పోర్చుగల్ మొదటి 50 ప్రజాస్వామ్య ఎన్నికలను నిర్వహించింది.


1976 పోర్చుగీస్ శాసనసభ ఎన్నికల వరకు పోర్చుగల్ ఒక " జుంటా డి సల్వాకా నాసోనల్ " (సైనిక పాలన) చేత పాలించబడుతుంది. పోర్చుగీస్ సోషలిస్ట్ పార్టీ (పి.ఎస్.) మరియు దాని నాయకుడైన మారియో సోయర్స్ గెలిచి జులై 23 న మొదటి రాజ్యాంగ ప్రభుత్వానికి ప్రధాన మంత్రి అయ్యాడు. 1976 నుండి 1978 వరకు మరియు మరలా 1983 నుండి 1985 వరకు ప్రధాన మంత్రిగా పనిచేసాడు. సోయర్స్ ఆర్ధికాభివృద్ధిని పునరుద్ధరించాడు.ఆర్ధికాభివృద్ధిలో మునుపటి చివరి దశాబ్దంలో కార్నేషన్ విప్లవానికి ముందు సాధించిన ఆర్థిక వృద్ధి మరియు అభివృద్ధి రికార్డును తిరిగి ప్రారంభించేందుకు ప్రయత్నించాడు. అతను 1977 లో యూరోపియన్ ఎకనామిక్ కమ్యూనిటీ (ఇ.ఇ.సి.)లో ప్రవేశపెట్టడానికి దౌత్యపరమైన చర్యలు మొదలుపెట్టాడు.

1976 లో మారియో సోర్స్ పోర్చుగల్ యొక్క మొట్టమొదటి ప్రజాస్వామ్యయుతంగా ఎన్నికైన ప్రధాని-అయ్యాడు

పోర్చుగల్ సోషలిజం మరియు నయా ఉదారవాద నమూనాకు కట్టుబడి ఉండటం మధ్య ఊగిసలాడింది. భూ సంస్కరణ మరియు జాతీయీకరణలు అమలు చేయబడ్డాయి. పోర్చుగీసు రాజ్యాంగం (1976 లో ఆమోదించబడింది) సోషలిస్టు మరియు కమ్యూనిస్ట్ సూత్రాలకు అనుగుణంగా క్రమంలో తిరిగి వ్రాయబడింది. 1982 మరియు 1989 రాజ్యాంగ పునర్విమర్శలు రాజ్యాంగం సోషలిజం, కార్మికుల హక్కులు మరియు ఒక సోషలిస్టు ఆర్థిక వ్యవస్థ స్వీకరణ మొదలైన అనేక సూచనలతో అత్యంత ధనాత్మక సైద్ధాంతిక పత్రంగా రూపొందించబడింది. 1977-78 మరియు 1983-85లలో అంతర్జాతీయ ద్రవ్య నిధి (ఐ.ఎం.ఎఫ్.) స్థిరీకరణలను అమలు చేయటంవైపు ప్రభుత్వం ప్రజాస్వామ్యానికి పరివర్తనం చెందింది.

1986 లో పోర్చుగల్ యురోపియన్ ఎకనామిక్ కమ్యూనిటీ (ఇ.ఇ.సి ) లో చేరింది. అది తరువాత ఐరోపా సమాఖ్య (ఇ.యు) గా మారింది. తరువాతి సంవత్సరాల్లో పోర్చుగల్ ఆర్థిక వ్యవస్థ ఇ.ఇ.సి / ఇ.యు. నిర్మాణ మరియు సంయోగం ఫండ్స్ మరియు పోర్చుగీస్ కంపెనీలు విదేశీ మార్కెట్లకు సులభంగా అందుబాటులో ఉండటం వలన గణనీయమైన పురోగతి సాధించింది.

పోర్చుగల్ చివరి విదేశీ భూభాగం మాకా 1999 లో పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ చైనా (పీఆర్సీ) కు అప్పగించబడింది. 1987 లో జాయింట్ డిక్లరేషన్ కింద పోర్చుగల్ నుండి పిసిసికి మకావ్ అప్పగించటానికి నిబంధనలను నెలకొల్పింది. 2002 లో తూర్పు తైమూర్ (ఆసియా) స్వతంత్రత అధికారికంగా పోర్చుగల్ చేత గుర్తించబడింది. 1975 లో కార్నేషన్ రివల్యూషన్ కారణంగా ప్రారంభమైన డీకోలనైజేషన్ ప్రక్రియ తరువాత ఇండోనేషియా సాయుధ దండయాత్ర మరియు తూర్పు తైమూర్ ఆక్రమణ ద్వారా అంతరాయం ఏర్పడింది.

2007 లో పోర్చుగల్ ఐరోపా కౌన్సిల్ అధ్యక్ష పదవిని నిర్వహించినప్పుడు లిస్బన్ ఒప్పందం సంతకం చేయబడింది

1995 మార్చి 26 న పోర్చుగల్ స్కెంజెన్ ఏరియా నియమాలను అమలు చేయడం ప్రారంభించింది. ఇతర స్కెంజెన్ సభ్యదేశాల సరిహద్దు నియంత్రణలను తొలగించడంతో పాటు సభ్య దేశాలతో సరిహద్దు నియంత్రణలను ఏకకాలంలో బలపరుస్తుంది. 1996 లో ఈ దేశం పోర్చుగీస్ భాషా దేశాలు (సి.పి.ఎల్.పి.) సహ వ్యవస్థాపకుడు లిస్బన్లో ప్రధాన కార్యాలయము. ఎక్స్‌పొ '98 పోర్చుగల్లో జరిగింది 1999 లో ఇది యూరో మరియు యూరోజోన్ వ్యవస్థాపక దేశాలలో ఒకటిగా మారింది.


2004 జూలై 5 న పోర్చుగల్ ప్రధానమంత్రి అయిన జోస్ మాన్యుయల్ బారోసో యూనియన్‌లో అత్యంత శక్తివంతమైన కార్యాలయం అయిన " యూరోపియన్ కమీషన్ " అధ్యక్షుడుగా నియమించబడ్డాడు. 2007 డిసెంబర్ 13 న లిస్బన్‌లో జెరోనిమోస్ మొనాస్టరీలో సంతకం చేసిన లిస్బన్ ఒప్పందం తరువాత 2009 డిసెంబర్ 1 న కార్యరూపం దాల్చింది. యూరోపియన్ సభ్య దేశాలు యూనియన్ సామర్థ్యత మరియు ప్రజాస్వామ్య చట్టబద్దతను పెంచడం మరియు దాని చర్య ఇదికు లక్ష్యంగా ఉంది. లిస్బన్ ఒడంబడికపై ప్రజాస్వామ్య ప్రజాభిప్రాయ సేకరణను చేసిన " ఐర్లాండ్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ రిపబ్లిక్;" ఇది ప్రారంభంలో 2008 లో వోటర్లచే తిరస్కరించబడింది.


2000 ల చివరలో ఆర్ధిక సంక్షోభం నేపథ్యంలో ఆర్ధికంగా దెబ్బతినడం మరియు రుణాలు తీసుకునే ఖర్చులలో భరించలేని పెరుగుదల దేశం 2011 లో ఐ.ఎం.ఎఫ్. మరియు యూరోపియన్ యూనియన్‌తో యూరోపియన్ ఫైనాన్షియల్ స్టెబిలిటీ మెకానిజం (ఇ.పి.ఎస్.ఎం.) మరియు యూరోపియన్ ఫైనాన్షియల్ స్టెబిలిటీ ఫెసిలిటీ (ఇ.ఎఫ్.ఎస్.ఎఫ్) దేశం సహాయం ఆర్థిక రుణ ఆర్థిక స్థిరీకరించడానికి ఋణం పొందడానికి దౌత్యసంబంధిత చర్యలు తీసుకుంది.

మూలాలు[మార్చు]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 "Report for Selected Countries and Subjects". Imf.org. Retrieved 2008-11-21. 
  2. The Euromosaic study, Mirandese in Portugal, europa.eu - European Commission website, accessed January 2007.
  3. Francisco, Susete (14 August 2017). "Portugal tenta duplicar território marítimo (in Portuguese)". Diário de Notícias. Retrieved 7 December 2017. 
  4. గోవా ప్రభుత్వ పాలిటెక్నిక్ కలాశాలలో గోవా స్వాతంత్ర్యం గురించి
  5. గోవా స్వాతంత్ర్యం పొందిన విధానం వివరిస్తున్న భారత్-రక్షక్‌లోని ఒక వ్యాసం.
  6. Brian Jenkins, Spyros A. Sofos, Nation and identity in contemporary Europe, p. 145, Routledge, 1996, ISBN 0-415-12313-5
  7. Melvin Eugene Page, Penny M. Sonnenburg, p. 481
  8. "First global empire". Guinnessworldrecords.com. Retrieved 18 April 2014. 
  9. "What was the Portuguese Empire?". Empires.findthedata.org. Archived from the original on 2 February 2014. Retrieved 18 April 2014. 
  10. "The World Factbook". cia.gov. Retrieved 14 September 2015. 
  11. "ASIANOW – Macau's handover to China ends Portuguese era – December 17, 1999". cnn.com. Retrieved 14 September 2015. 
  12. "Wayback Machine" (PDF). 8 April 2014. 
  13. "SOCIAL PROGRESS INDEX 2015 : EXECUTIVE SUMMARY" (PDF). 2.deloitte.com. Retrieved 2 August 2017. 
  14. "Quality of Life Index by Country 2017 Mid-Year". Numbeo.com. Retrieved 2 August 2017. 
  15. "Country Ranking | Rainbow Europe". rainbow-europe.org. Retrieved 7 December 2017. 
  16. "Portugal tem a segunda melhor rede rodoviária do mundo" (in పోర్చుగీస్). Retrieved 7 December 2017. 
  17. Humanity, Vision of. "Global Peace Index – Vision of Humanity". Vision of Humanity (in ఆంగ్లం). Retrieved 7 December 2017. 
  18. "Fragile States Index 2017". Fund for Peace. Retrieved 14 May 2017. 
  19. Carriço, Marlene. "PISA. Alunos portugueses acima da média da OCDE pela primeira vez em 15 anos". Observador (in పోర్చుగీస్). Retrieved 7 December 2017. 
  20. "Project". www.lifeimprisonment.eu (in ఇటాలియన్). Retrieved 7 December 2017. 
  21. "Mulheres sozinhas já engravidam em Portugal". Jornal Expresso (in పోర్చుగీస్). Retrieved 7 December 2017. 
  22. Group, Global Media (14 November 2017). "Ordem Dos Médicos - Avó vai gerar o neto. Aprovado pedido de gestação de substituição". DN (in పోర్చుగీస్). Retrieved 7 December 2017. 
  23. Ferreira, Susana (5 December 2017). "Portugal’s radical drugs policy is working. Why hasn’t the world copied it?". The Guardian (in ఆంగ్లం). ISSN 0261-3077. Retrieved 7 December 2017. 
  24. 24.0 24.1 David Birmingham (2003), p.11
  25. Devine, Darren. "Our Celtic roots lie in Spain and Portugal". Walles Online. Retrieved 11 April 2017. 
  26. David Rohrbacher, "Orosius," in The Historians of Late Antiquity (Routledge, 2002), pp. 135–137. Rohrbacher bases the date of birth on Augustine's description of Orosius as a "young priest" and a "son by age" in the period 414–418, which would place his age at 30 or younger.
  27. Milhazes, José. Os antepassados caucasianos dos portugueses – Rádio e Televisão de Portugal in Portuguese. Archived 1 January 2016 at the Wayback Machine.
  28. "Fim do Império Romano e Chegada dos Suevos". notapositiva.com (in పోర్చుగీస్). Retrieved 12 March 2016. 
  29. "Suevos". infoescola.com (in పోర్చుగీస్). Retrieved 12 March 2016. 
  30. "Vestígios da presença sueva no noroeste da península ibérica: na etnologia, na arqueologia e na língua". scielo.mec.pt (in పోర్చుగీస్). Retrieved 12 March 2016. 
  31. "the barbarians, detesting their swords, turn them into ploughs", Historiarum Adversum Paganos, VII, 41, 6.
  32. "anyone wanting to leave or to depart, uses these barbarians as mercenaries, servers or defenders", Historiarum Adversum Paganos, VII, 41, 4.
  33. Domingos Maria da Silva, Os Búrios, Terras de Bouro, Câmara Municipal de Terras de Bouro, 2006. (in Portuguese)
  34. Portugal musulman (Le) – VIIIe-XIIIe siècles par Christophe Picard – Maisonneuve et Larose – Collection Occident Musulman – 2001, 500 p., 34 euros. ISBN 2706813989
  35. A History of Portugal and the Portuguese Empire, Vol. 1: From Beginnings to 1807: Portugal (Volume 1) p.55
  36. 36.0 36.1 H. V. Livermore, A New History of Portugal (Cambridge University Press: London, 1969) pp. 32–33.
  37. 37.0 37.1 37.2 Ribeiro, Ângelo; Hermano, José (2004). História de Portugal I — A Formação do Território [History of Portugal: The Formation of the Territory] (in Portuguese). QuidNovi. ISBN 989-554-106-6. 
  38. Black Death, Great Moments in Science, ABC Science
  39. "The Portuguese Explorers: Newfoundland and Labrador Heritage". Heritage.nf.ca. Retrieved 31 January 2014. 
  40. మూస:Cite DCB
  41. "Town of Portugal Cove – St.Philip's : History". pcsp.ca. Retrieved 14 September 2015. 
  42. The standard view of historians is that Cabral was blown off course as he was navigating the currents of the South Atlantic, sighted the coast of South America, thereby accidentally discovering Brazil. However, for an alternative account of the discovery of Brazil, see History of Brazil
  43. Giles Tremlett (22 March 2007). "Another nail in Cook's coffin as map suggests he was pipped by Portugal | World news". The Guardian. Retrieved 31 January 2014. 
  44. Debusmann, Bernd (15 January 2014). "Kangaroo in 400-year-old manuscript could change Australian history". London: Telegraph. Retrieved 31 January 2014. 
  45. Perry, Michael (21 March 2007). "Map proves Portuguese discovered Australia: new book". Reuters. Retrieved 31 January 2014. 
  46. Erin Kathleen Rowe (2011). Saint and Nation: Santiago, Teresa of Avila, and Plural Identities in Early Modern Spain. Penn State Press. p. 10. ISBN 0-271-03773-3. 
  47. Peña, Lorenzo. Un puente jurídico entre Iberoamérica y Europa:la Constitución española de 1812. Instituto de Filosofía del CSIC మూస:Cita
  48. "IBGE teen". Ibge.gov.br. Archived from the original on 25 January 2012. Retrieved 11 February 2012. 
  49. "Historical Depictions of the 1755 Lisbon Earthquake". Nisee.berkeley.edu. 12 November 1998. Archived from the original on 11 March 2011. Retrieved 6 May 2012. 
  50. Kenneth Maxwell, Pombal, Paradox of the Enlightenment (Cambridge: Cambridge University Press, 1995), 83, 91–108, 160–62.
  51. P S Lele, Dadra and Nagar Haveli: past and present, Published by Usha P. Lele, 1987,
  52. "Portugal Não É Um País Pequeno". Purl.pt. Archived from the original on 25 October 2014. Retrieved 21 February 2011. 
  53. Flight from Angola, The Economist (16 August 1975).
  54. Dismantling the Portuguese Empire, Time Magazine (Monday, 7 July 1975).

బయటి లింకులు[మార్చు]


ఉదహరింపు పొరపాటు: <ref> tags exist for a group named "note", but no corresponding <references group="note"/> tag was found, or a closing </ref> is missing

"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=పోర్చుగల్&oldid=2290485" నుండి వెలికితీశారు