Jump to content

పోర్చుగీస్ పాలనలో బొంబాయి చరిత్ర (1534-1661)

వికీపీడియా నుండి
1579 లో పోర్చుగీస్ జెస్యూట్‌లు నిర్మించిన అంధేరీలోని సెయింట్ జాన్ ది బాప్టిస్ట్ చర్చి శిథిలాలు

ఇండో-పోర్చుగీస్ క్రియోల్ లో బొంబాయి, బొంబాయి బాహియా లేదా బొంబాయి బైమ్ అని కూడా పిలుస్తారు, స్థానిక భాషలో ముంబై భారతదేశ ఆర్థిక వాణిజ్య రాజధాని ప్రపంచంలోని అత్యధిక జనాభా కలిగిన నగరాల్లో ఒకటి. ఇది గ్రేటర్ బొంబాయి మెట్రోపాలిటన్ ప్రాంతానికి కాస్మోపాలిటన్ సిటీ సెంటర్, బాలీవుడ్ చిత్ర పరిశ్రమకు సాంస్కృతిక పునాది కూడా. పోర్చుగీస్ ఆర్మడాస్ రాక సమయంలో, బొంబాయి ఏడు ద్వీపాలతో కూడిన ద్వీపసమూహం ఉండేది. క్రీస్తుపూర్వం మూడవ శతాబ్దం 1348 మధ్య, ఈ ద్వీపాలు వరుస హిందూ రాజవంశాల నియంత్రణలోకి వచ్చాయి. కొంకణ్ ప్రాంతంలో భారత ఉపఖండం అంతటా మాలిక్ కాఫుర్ దాడులు జరిగినప్పటి నుండి ఢిల్లీ సుల్తానేట్ ఈ ప్రాంతాన్ని చౌల్, న్యూ బొంబాయి, (థనా, దమావోన్) లతో పాటు బసిన్ (వాసాయి) వద్ద స్థానిక పరిపాలనతో పాలించింది. ఉత్తర కొంకణ్లోని ఈ భూభాగాన్ని, బొంబాయి దీవులతో పాటు 1391 నుండి 1534 వరకు గుజెరాట్ సుల్తాన్ స్వాధీనం చేసుకున్నాడు, తైమూర్ దండయాత్ర తరువాత ఢిల్లీపై తన ఆధిపత్యం ముగిసిందని ప్రకటించాడు. మొఘల్ చక్రవర్తి హుమాయున్ శక్తికి భయపడి గుజరాత్ సుల్తాన్ బహదూర్ షా 1534 డిసెంబర్ 23న బస్సేన్ ఒప్పందంపై సంతకం చేయవలసి వచ్చింది, దీని ప్రకారం, బొంబాయి ఏడు ద్వీపాలు, వ్యూహాత్మక పట్టణమైన బస్సేన్ లోని ఫోర్ట్ శాన్ సెబాస్టియన్, దాని ఆధారాలను పోర్చుగీస్ ఈస్ట్ ఇండీస్ కు అందించారు. ఈ ప్రదేశాలను తరువాత 25 అక్టోబర్ 1535న గుజెరత్ సుల్తాన్ అధికారికంగా అప్పగించాడు.

గోవా-అంజేడివా, బొంబాయి-బాసిన్లోని పోర్చుగీసు వారు బొంబాయి పొరుగు ప్రాంతంలో వారి లాటిన్ క్రైస్తవ మతం పునాది, అభివృద్ధిలో చురుకుగా పాల్గొన్నారు. వారు ఈ ద్వీపాన్ని వివిధ పేర్లతో పిలిచారు, చివరికి వారి పాలనలో ఈ ద్వీపాలు అనేక మంది పోర్చుగీస్ అధికారులకు లీజుకు ఇవ్వబడినప్పుడు ఇది బోమ్ బైమ్ అనే వ్రాతపూర్వక రూపాన్ని తీసుకుంది. పోర్చుగీస్ ఫ్రాన్సిస్కన్లు, జెస్యూట్‌లు బొంబాయి చుట్టుపక్కల అనేక చర్చిలను నిర్మించారు (ముంబై) ప్రముఖమైన వాటిలో మహిమ్ సెయింట్ మైఖేల్ చర్చి, అంధేరి సెయింట్ జాన్ ది బాప్టిస్ట్ చర్చి, సెయింట్ ఆండ్రూస్ చర్చి, బసిలికా ఆఫ్ మౌంట్ బాంద్రా (బాంద్రా వద్ద బాంబే, బైకుల్లా వద్ద గ్లోరియా చర్చి, విరార్ వద్ద హోలీ స్పిరిట్ చర్చి నందఖల్ ఉన్నాయి. పోర్చుగీస్ వారు నగరం చుట్టూ బాంబే కోట, కాస్టెల్లా డి అగ్వాడా (కాస్టెలో డా అగ్వాడా లేదా బాంద్రా కోట), మాధ్ కోట వంటి అనేక కోటలను కూడా నిర్మించారు.

ఇంగ్లాండ్‌కు చెందిన రెండవ చార్లెస్, పోర్చుగల్ కు చెందిన నాలుగవ జాన్ కుమార్తె కేథరీన్ డి బ్రగాంజా వివాహ ఒప్పందం 1661 జూన్ 23న ప్రతిపాదించబడింది. ఈ ఒప్పందం ప్రకారం, టాంజియర్స్ నౌకాశ్రయంతో పాటు బొంబాయిలోని ఏడు దీవులను ఇంగ్లీష్ క్రౌన్కు అందజేయాల్సి ఉంది. ఇది బ్రెజిల్, పోర్చుగీస్ ఈస్ట్ ఇండీస్ ఆంగ్ల వాణిజ్య అధికారాలను, హక్కులను, పోర్చుగల్‌లోని ఇంగ్లీష్ నివాసితులకు మత స్వేచ్ఛను, చార్లెస్‌కు కేథరీన్ ఇచ్చిన కట్నంలో భాగంగా రెండు మిలియన్ల పోర్చుగీస్ క్రౌన్‌లను (£300,000) కూడా మంజూరు చేసింది, ఈ ఒప్పందం 28 ఆగస్టు 1661న ఆమోదించబడింది, వివాహం 31 మే 1662న జరిగింది.[1][2] వారి వివాహం తరువాత, గోవాలోని పోర్చుగీస్ వైస్రాయ్ సాల్సెట్ ద్వీపం (బాంబే సబర్బన్ జిల్లా న్యూ బాంబే & బస్సేన్ (విభజనకు ముందు థానా జిల్లా వాసాయి) పై 1739లో బస్సేన్‌పై మహ్రట్ట దండయాత్ర వరకు నియంత్రణను నిలుపుకున్నాడు.

సూరత్‌ను స్వాధీనం చేసుకోవడం, గోవా-అంజెడివా, బాంబే-బాస్సేన్‌ను స్వాధీనం చేసుకోవడం వంటి భూ దాడుల నుండి బొంబాయి హార్బర్ వ్యూహాత్మకంగా ఒంటరిగా ఉందని ఇంగ్లీష్, పోర్చుగీస్ ఇద్దరూ గుర్తించినందున, తూర్పు ఇండియా కంపెనీ మొదట్లో పోర్చుగీస్ వైస్రాయ్‌తో విభేదించింది. బ్రిటిష్ బాంబే ప్రెసిడెన్సీకి రాజధానిగా మారే ఏడు దీవులపై ఆధిపత్యం కోసం పోటీ పడింది. గోవాలోని వైస్రాయ్ పోర్చుగీస్ కిరీటానికి అవిధేయత చూపి, ఏడు ద్వీపాలను పూర్తిగా అప్పగించడంలో జాప్యం చేశాడు. అందువల్ల, ఒప్పందం తరువాత కూడా బొంబాయిలోని ఏడు ద్వీపాలలోని కొన్ని గ్రామాలు వెల్హా గోవా రాజధాని క్రింద ఉండిపోయాయి, తరువాత 1739లో బాస్సేన్ యుద్ధం తర్వాత ఇంగ్లీష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ ఈ దీవులను పూర్తిగా స్వాధీనం చేసుకుంది.

పోర్చుగీసు రాక

[మార్చు]
1508లో బొంబాయి హార్బర్ గుండా ప్రయాణించిన మొదటి పోర్చుగీస్ సైనికుడు ఫ్రాన్సిస్కో డి అల్మైడా .

క్రీస్తుపూర్వం మూడవ శతాబ్దం నుండి 1534 వరకు, ఈ ద్వీపాలు వరుసగా క్రింది రాజవంశాల నియంత్రణలో ఉన్నాయి: మౌర్యులు (క్రీస్తుపూర్చి 3వ శతాబ్దం-క్రీస్తుపపూర్చి 185) శాతవాహనులు (క్రీ. పూ. 185-క్రీ. శ. 250) అభిరాలు, వాకాటకులు (క్రీస్తు శకం 250-5వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో) కలచురిలు (5వ శతాబ్దంలో) కొంకణ్ మౌర్యులు (6వ, 7వ శతాబ్దం ప్రారంభం) చాళుక్యులు (తరువాత 7వ శతాబ్దంలో-రాష్ట్రకూటులు (8వ శతాబ్దం మధ్యకాలం-8వ శతాబ్దంలో 1260) సిల్హారాలు (13వ శతాబ్దం చివరిలో-1348-గుజరాత్ ముస్లిం పాలకులు), జరాత్ సుల్తానేట్ (క్రీ. శ 1). పోర్చుగీసు వారు వచ్చిన సమయంలో, బొంబాయి గుజరాత్ సుల్తానేట్ సుల్తాన్ బహదూర్ షా పాలించాడు, ఇది ఏడు ద్వీపాలతో కూడిన ద్వీపసమూహం ఉండేది: బొంబాయి ద్వీపం (బొంబాయి పారెల్, మజగావ్, మహిమ్, కోలాబా, వర్లి & ఓల్డ్ ఉమెన్స్ ద్వీపం (లిటిల్ కోలాబా అని కూడా పిలుస్తారు).[3][4][5][6] సాల్సెట్ ద్వీపాల సమూహం బొంబాయికి తూర్పున ఉంది, ఇది మహిమ్ బే ద్వారా వేరు చేయబడింది.[7] బొంబాయి సమీపంలో ఉన్న ముఖ్యమైన వ్యూహాత్మక పట్టణాలు ఉత్తరాన బస్సేన్ (బాచైమ్), తూర్పున థానా, దక్షిణాన చౌల్.

పోర్చుగీస్ అన్వేషకుడు వాస్కో డి గామా 1498లో కాలికట్ వద్ద అడుగుపెట్టినప్పుడు పోర్చుగీసు వారు మొదట భారతదేశ పశ్చిమ తీరానికి చేరుకున్నారు.[8] వారు భారతదేశానికి వచ్చిన తరువాత చాలా సంవత్సరాలుగా, వారు ఉత్తర కొంకణ్ తమ శక్తిని బలోపేతం చేసుకుంటున్నారు.[9] వారు గోవా బలమైన పట్టు సాధించారు, దీనిని వారు 1510లో బీజాపూర్ సుల్తాన్ నుండి స్వాధీనం చేసుకున్నారు.[10] పోర్చుగీస్ అన్వేషకుడు ఫ్రాన్సిస్కో డి అల్మేడా ఓడ డిసెంబరు 1508లో కన్ననోర్ నుండి డయ్యూ వరకు తన దండయాత్రలో బొంబాయి లోతైన సహజ నౌకాశ్రయంలోకి ప్రయాణించింది.[11] పోర్చుగీసు వారు 1509 జనవరి 21న ఈ ద్వీపాలను మొదటిసారి సందర్శించారు, వారు మాహిమ్ క్రీక్లో గుజరాత్ సుల్తానేట్ యొక్క ఒక పడవను స్వాధీనం చేసుకున్న తరువాత మహిమ్ వద్ద అడుగుపెట్టారు.[9] 1513, 1514 మధ్య, వారు మాహిం వద్ద ఒక కోటను నిర్మించడానికి అనుమతించమని సుల్తాన్ బహదూర్ షాను అభ్యర్థించారు. 1517లో లోపో సోరెస్ డి అల్బెర్గారియా (1515–18) వైస్రాయల్టీ సమయంలో  జోవో డి మన్రోయో బండోరా క్రీక్ (బాంద్రా క్రీక్)లోకి ప్రవేశించి, గుజరాత్ కమాండెంట్ ఆఫ్ మహిమ్‌ను ఓడించాడు. 1522 - 1524 మధ్య డువార్టే డి మెనెజెస్ గోవా వైస్రాయ్‌గా ఉన్నప్పుడు, గుజరాత్ సుల్తానేట్ నౌకల కోసం పోర్చుగీస్ నిరంతరం బొంబాయి చుట్టూ తిరుగుతూ ఉండేవారు.[9]

1526లో పోర్చుగీసు వారు తమ కర్మాగారాన్ని బాసిన్ వద్ద స్థాపించారు.[12] 1528–29 సమయంలో సుల్తాన్ బహదూర్ షా చౌల్ చక్రవర్తి నిజాం-ఉల్-ముల్క్‌తో యుద్ధం చేస్తున్నప్పుడు, లోపో వాజ్ డి సంపాయో గుజరాత్ సుల్తానేట్ నుండి మాహిం కోటను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు.[13][11] 1530–31లో పోర్చుగీసువారు డియును స్వాధీనం చేసుకునే ప్రయత్నంతో బాంబే ప్రాముఖ్యతను సంతరించుకుంది. గోవా వైస్రాయ్ అయిన నునో డా కున్హా, బొంబాయి నౌకాశ్రయం గుండా వెళ్ళిన భారతదేశంలో కనిపించే అతిపెద్ద నౌకాదళానికి నాయకత్వం వహించాడు.[7][14] మార్చి-ఏప్రిల్ 1531లో, పోర్చుగీసువారు థానా, మాహిం పట్టణాలను తగలబెట్టారు. ఈ విజయం ఫలితంగా, తరువాత జనవరి 1533లో నునో డా కున్హా బాస్సేన్‌ను స్వాధీనం చేసుకున్న ఫలితంగా, బాంద్రాతో కలిసి బాంబే & మాహిం ద్వీపాలు పోర్చుగీసులకు ఉపనదిగా మారాయి.[7]

పోర్చుగీసులకు ఈ ద్వీపాల విలీనం

[మార్చు]
గోవా గవర్నర్ నునో డా కున్హా ఆదేశాల మేరకు నిర్మించిన బస్సేన్ మ్యాప్ (c. 1539)

1526లో స్థాపించబడిన మొఘల్ సామ్రాజ్యం, 16వ శతాబ్దం మధ్యకాలంలో భారత ఉపఖండం ఆధిపత్య శక్తిగా ఉండేది. 1526లో జరిగిన మొదటి పానిపట్ యుద్ధం బాబర్, ఫెర్ఘానా (ఆధునిక ఉజ్బెకిస్తాన్) నుండి ఉత్తర భారతదేశం కొన్ని ప్రాంతాలపై దాడి చేసి, ఢిల్లీ సుల్తానేట్ పాలకుడు ఇబ్రహీం షా లోధి ఓడించినప్పుడు ఈ రాజవంశం స్థాపించబడింది.[15] 1530 డిసెంబర్ 26న బాబర్ మరణించిన తర్వాత, అతని కుమారుడు హుమాయున్ (1530–40) 1530 డిసెంబర్ 29న ఆగ్రాలో సింహాసనాన్ని అధిష్టించాడు.[16]

హుమాయున్ శక్తి పట్ల సుల్తాన్ బహదూర్ షాకు భయం పెరిగింది. బొంబాయిలోని ఏడు దీవులను, దాని ఆధీనంలోని ప్రాంతాలను, సముద్రం & భూమి ద్వారా వచ్చే ఆదాయాలను బస్సేన్‌తో పాటు అప్పగించే ప్రతిపాదనతో అతను తన ప్రధాన అధికారి జకోస్ (షా ఖవ్జే)ను నునో డా కున్హాకు పంపాడు. 1534 డిసెంబరు 23న శాన్ మాటియోస్ (సెయింట్ మాథ్యూ) బోర్డులో బస్సేన్ ఒప్పందంపై సంతకం చేయబడింది.[14] 1535 అక్టోబరు 25న బహదూర్ షా, నూనా డా కున్హా మధ్య శాంతి, వాణిజ్య ఒప్పందం ద్వారా బాసిన్, బొంబాయిలోని ఏడు ద్వీపాలు లొంగిపోయాయి, ఈ ద్వీపాలలో ఇస్లామిక్ పాలన శాశ్వతంగా ముగిసింది.[17]

ద్వీపాల అభివృద్ధి

[మార్చు]
బొంబాయిలోని పురాతన పోర్చుగీస్ ఫ్రాన్సిస్కాన్ చర్చి అయిన మహిమ్ సెయింట్ మైఖేల్ చర్చి 1534లో నిర్మించారు.

1534 తర్వాత జరిగిన ఎస్టేట్ల సాధారణ పంపిణీలో, బాంబే ద్వీపాన్ని మెస్ట్రే డియోగోకు 1,432½ పర్దావోలు (సుమారు రూ . 537-3-0) వార్షిక అద్దెకు లీజుకు ఇచ్చారు, దీనిని బాసేన్‌లోని రాజ ఖజానాలో చెల్లించాలి.[18] మాహిమ్‌ను అదేవిధంగా 36,057 ఫోడియాలకు (రూ. 751-3-0), మాహిమ్ కస్టమ్ హౌస్‌ను 39,975 ఫోడియాలకు (రూ. 791-2-9),  మజాగాన్‌ను 8,500 ఫోడియాలకు (రూ. 178) అద్దెకు తీసుకున్నారు.[19] మాహిమ్‌లోని శాన్ మిగ్యూల్ ( సెయింట్ మైఖేల్ చర్చి ), బొంబాయిలోని పురాతన పోర్చుగీస్ ఫ్రాన్సిస్కాన్ చర్చిని 1534లో నిర్మించారు.[20] బాంబేను బాసేన్‌లోని విగారియో డా వరా ఆధ్యాత్మిక అధికార పరిధిలో ఉంచారు.[21] అతని ఆధ్వర్యంలో, ఫ్రాన్సిస్కాన్ ఆర్డర్ స్థాపించబడింది. జెస్యూట్ ఆర్డర్ 1542లో స్థాపించబడింది, అందులో అత్యంత ముఖ్యమైన సభ్యుడు నవార్రీస్ జెస్యూట్ ఫ్రాన్సిస్ జేవియర్. 1545లో గోవాలో స్థాపించబడిన డొమినికన్ ఆర్డర్ 1548లో బొంబాయిలో స్థాపించబడింది.[22] మొదట దీనిని ఇల్హా డా బోవా విడా (మంచి జీవిత ద్వీపం) అనే పేరుతో సూచించిన తర్వాత,[23] tపోర్చుగీస్ ఈ దీవులను మొంబై , మొంబే, మొంబైన్ , మొంబైమ్, బొంబై వంటి వివిధ పేర్లతో పిలిచారు, ఇది చివరికి బొంబైమ్ అనే వ్రాతపూర్వక రూపాన్ని తీసుకుంది , ఇది ఇప్పటికీ ప్రస్తుత పోర్చుగీస్ ఉపయోగంలో సాధారణం.[24] బ్రిటిష్ వారు స్వాధీనం చేసుకున్న తర్వాత , దీనిని పోర్చుగీస్ బొంబైమ్ నుండి బొంబైగా ఆంగ్లీకరించారని నమ్ముతారు.[25] 1545 - 1548 మధ్య, జోవో డి కాస్ట్రో (1545-7) వైస్రాయల్టీ సమయంలో పరేల్, వాడాలా, సియోన్, వోర్లీ అనే నాలుగు గ్రామాలు మాన్యుల్ సెర్రోకు వార్షిక చెల్లింపుగా 412 పర్దావోలు (రూ. 8-0) మంజూరు చేయబడ్డాయి.[18] జోవో రోడ్రిగ్స్ డాంటాస్, కాస్మే కోర్రెస్, మాన్యువల్ కోర్రెస్‌లకు సల్సెట్ మూడు సంవత్సరాల పాటు మంజూరు చేయబడింది. ట్రోంబే & చెంబూర్ 1548లో రోక్ టెల్లో డి మెనెజెస్‌కు,  పోరీ ద్వీపం ( ఎలిఫెంటా ద్వీపం ) జోవో పిరెజ్‌కు 105 పర్దావోలకు (రూ. 39-6-0) మంజూరు చేయబడ్డాయి.[26] వాల్కేశ్వర్‌లోని కస్టమ్ హౌస్ ఆదాయాన్ని పోర్చుగీస్ అధికారికి 60 ఫోడియాలకు (రూ. 1-4-0) మంజూరు చేశారు.[19]మజగావ్‌ను ఆంటోనియో పెస్సోవాకు మంజూరు చేశారు.[18] 1554లో పెడ్రో మస్కరెన్హాస్ వైస్రాయల్టీ సమయంలో బొంబాయిలోని ఏడు ద్వీపాలను పోర్చుగీస్ వైద్యుడు, వృక్షశాస్త్రజ్ఞుడు గార్సియా డి ఓర్టాకు దాదాపు £ 85 స్టెర్లింగ్‌కు సమానమైన వార్షిక అద్దెకు లీజుకు ఇచ్చారు. 1536లో స్థాపించబడిన పోర్చుగీస్ విచారణ విచారణ నుండి తప్పించుకోవడానికి ఓర్టా పోర్చుగల్‌కు పారిపోయాడు, ఇది కాథలిక్కులుగా మారిన యూదు కుటుంబాలపై నిఘా ఉంచింది, వారి పూర్వ విశ్వాసంపై నిజమైన లేదా ఊహించిన పునస్థితి విషయంలో వారిని తీవ్రంగా హింసించింది.[27]

డేవిస్ బొంబాయి నౌకాశ్రయం రేఖాచిత్రం, 1626

బొంబాయి కోట-గృహాన్ని (బాంబే కోట) నిర్మించడానికి గార్సియా డి ఓర్టా బాధ్యత వహించాడు. ఆయన తన కాలంలో ఈ ద్వీపాల గురించి, బొంబాయిలో నివసించిన ప్రజల గురించి కూడా ప్రస్తావించారు. ఆయన పాలనలో, ద్వీపం జనాభాకు సంబంధించి, బొంబాయి రెండు కాకబాస్ (కాశస్) లేదా ప్రధాన స్టేషన్లకు అధీనంలో ఉన్న ఏడు మరాఠీ హిందూ జనాభా గల గ్రామాలతో కూడి ఉండేది, వీటిపై కస్టమ్స్-డ్యూటీ విధించేవారు. ఈ గ్రామాలు మహిమ్, పరేల్, వరేల్లా (వడాలా), సివ (సియోన్), (మహిమ్ ప్రధాన అధికారి), మజగావ్, బొంబాయిమ్ (బొంబాయి), వరేల్ (బొంబాయ్ ప్రధాన అధికారి కింద). వీటితో పాటు, స్థానిక హిందూ స్థావరాల యుగం నుండి ఉనికిలో ఉన్న కేవల్, కోలాబా, నైగావ్, డోంగ్రి వంటి చిన్న కుగ్రామాలు ఉన్నాయి. మత్స్యకార సమాజమైన కోలిస్, అత్యధిక సంఖ్యలో ఉన్న ప్రజలను ఏర్పరుచుకుని, దక్షిణాన కొలాబా నుండి ఉత్తరాన సియోన్, మహిమ్ వరకు బొంబాయిలోని చాలా ప్రాంతాలలో నివసించారు. నివసిస్తున్న ఇతర హిందూ సమాజాలలో, కున్బీలు, అగ్రిస్ (కురుంబిన్స్) (వారు పొలాలను సాగు చేసి, వరి అన్ని రకాల పప్పుధాన్యాలతో నాటారు) మాలిలు (వారు పండ్ల తోటలను చూసుకునేవారు), పియాస్ (మెన్-ఎట్-ఆర్మ్స్) (వారు భండారీస్). పరస్ ( ప్రభుస్ ) మహిమ్, బొంబాయి, పరేల్‌లలో నివసించారు. వారు రాజు  నివాసితులు, వారి ఎస్టేట్‌ల అద్దెలను, వ్యాపారులను కూడా సేకరించారు. బొంబాయిలోని ముస్లిం మూర్లు సముద్ర వాణిజ్యంలో మాత్రమే నిమగ్నమై ఉన్నారు. తక్కువ మిశ్రమ సంతతికి చెందిన కొంతమంది ముస్లింలు మాహిమ్‌లో నివసిస్తున్నారు, కానీ ఇస్లాం అనుచరులలో ఎక్కువ మంది కొంకణి ముస్లిం సమాజానికి చెందినవారు. ఆయన కాలంలో బొంబాయిలో నివసించిన క్రైస్తవులలో పదకొండు రోమన్ కాథలిక్ పోర్చుగీస్ కుటుంబాలు ఉన్నాయి. ఓర్టా బాస్సైన్ దాని చుట్టుపక్కల ప్రాంతాలలో నివాసితులుగా పేర్కొన్న ఇతర మూడు సంఘాలు బనియాన్స్ (బనియాస్ కొరిస్ లేదా ఎస్పార్సిస్ (పార్సిస్), డెరెస్ (దేడ్స్ లేదా మహర్స్ లేదా ఫరాజెస్). పోర్చుగీసు వారు ఇంగ్లాండ్‌కు అప్పగించే వరకు చాలా మంది బనియాలు, పార్సీలు బొంబాయిలో స్థిరపడలేదు.[28] ఆయన 1570లో గోవాలో శాంతియుతంగా మరణించే వరకు బొంబాయి ఓర్టా ఆధీనంలోనే ఉండిపోయింది. అనేక సంవత్సరాల తరువాత, అతని యూదుల విశ్వాసం కోసం అతని ఎముకలను వెలికితీసి, స్తంభం వద్ద దహనం చేశారు. ఈ ద్వీపాలు అదే పదవీకాలంలో వరుసగా అనేక మంది పోర్చుగీస్ అధికారులకు ఒకే పదవీకాలంలో మంజూరు చేయబడినట్లు కనిపిస్తోంది.[29]  

పోర్చుగీసు వారు నిర్మించిన మాధ్ కోట, సాల్సెట్ అత్యంత ముఖ్యమైన కోటలలో ఒకటి.
కాస్టెల్లా డి అగ్వాడా (వాటర్ పాయింట్ కోట) ను పోర్చుగీసు వారు 1640లో బాంద్రా వద్ద నిర్మించారు.

పోర్చుగీసు వారు స్థానిక ప్రజలతో వివాహాలను ప్రోత్సహించారు, రోమన్ కాథలిక్ చర్చి గట్టిగా మద్దతు ఇచ్చారు.[30] వారు బస్సేన్, థానే పొరుగు ప్రదేశాలలో దాదాపు 10,000 మంది స్థానికులను క్రైస్తవ మతంలోకి మార్చారు.[31] వారు 1560లో గోవా విచారణ ప్రారంభించారు.[32] ఈ ప్రజలను "పోర్చుగీస్ క్రైస్తవులు" అని పిలిచేవారు. తరువాత, బ్రిటిష్ పాలన బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ తరువాత తమను తాము ఈస్ట్ ఇండియన్ కాథలిక్కులుగా పేర్కొన్నారు, ఎందుకంటే బొంబాయిలో స్థిరపడిన గోవా, మంగళూరు కాథలిక్ బ్రిటిష్ వారు "పోర్చుగీస్ క్రైస్తవులు" అని కూడా పిలుస్తారు.[33] 1571లో ఆంటోనియో పెస్సోవా మరణం తరువాత, ఒక పేటెంట్ జారీ చేయబడింది, ఇది సౌసా ఇ లిమా కుటుంబానికి మజగావ్ శాశ్వతంగా మంజూరు చేసింది.[34] బాంద్రాలోని సెయింట్ ఆండ్రూ చర్చి 1575లో పోర్చుగీస్ జెస్యూట్‌లు నిర్మించారు.[35] పోర్చుగల్, స్పెయిన్ కిరీటాల కలయిక ఇతర యూరోపియన్ శక్తులు భారతదేశానికి మసాలా మార్గాలను అనుసరించడానికి మార్గం తెరిచింది. డచ్ వారు మొదట వచ్చారు, తరువాత బ్రిటిష్ వారు వచ్చారు.[36] పోర్చుగీస్ వారు నగరం చుట్టూ అనేక కోటలను కూడా నిర్మించారు. సాల్సెట్‌లో మాధ్ కోట వారి ముఖ్యమైన నిర్మాణాలలో ఒకటి.[37] మొదటి ఆంగ్ల వ్యాపారులు 1583 నవంబరులో బొంబాయికి చేరుకుని, బాసిన్, థానా గుండా ప్రయాణించారు. వారిలో లండన్ చెందిన రాల్ఫ్ ఫిచ్ ప్రముఖ వ్యాపారి. బాసిన్, థానా చిన్న స్థాయిలో బియ్యం, మొక్కజొన్న వ్యాపారం చేస్తున్నాయని వారు పేర్కొన్నారు. వారు 1583 నవంబరు 10న చౌల్ చేరుకున్నారు.[38] ఈ సమయంలో బొంబాయి ప్రధాన వ్యాపారం కొబ్బరికాయలు, కొబ్బరి కాయలు.[39] పోర్చుగీస్ ఫ్రాన్సిస్కాన్‌లు 1585 నాటికి సాల్సెట్, మహిమ్లపై ఆచరణాత్మక నియంత్రణను పొందారు. 1596లో సియోన్, నోసా సెన్హోరా డా సాల్వాకో (అవర్ లేడీ ఆఫ్ సాల్వేషన్, దీనిని 1596 లో దాదర్ వద్ద "పోర్చుగీస్ చర్చి" అని పిలుస్తారు) వద్ద ఇగ్రెజా డి సావో మిగ్యుల్/సెయింట్ మైఖేల్ చర్చి అనుబంధంగా ఉన్న నోసా సెన్హోరా డో బోమ్ కాన్సెల్హోను (అవర్ లేడీ అఫ్ గుడ్ అడ్వైస్) నిర్మించారు.[31] బొంబాయి అపారమైన సహజ ప్రయోజనాలు నావికాదళ స్థావరంగా దాని విలువను గుర్తించిన ఆంగ్లేయుల చిత్తశుద్ధిని రేకెత్తించాయి. 1612 నవంబరులో, బ్రిటిష్ వారు బొంబాయిని స్వాధీనం చేసుకోవడానికి సూరత్ వద్ద పోర్చుగీసులతో స్వాలీ యుద్ధం పోరాడారు. ఈ యుద్ధంలో బ్రిటిష్ వారు విజయం సాధించారు, పశ్చిమ భారతదేశంపై వారి వాణిజ్య గుత్తాధిపత్యం ముగింపుకు నాంది పలుకుతూ పోర్చుగీస్ ఓటమి ఒక ముఖ్యమైన సంఘటన. తరువాత, 1626లో గార్సియా డి ఓర్టా నిర్మించిన కోటను బ్రిటిష్ వారు తగలబెట్టారు.[40] గుజరాతీ వ్యాపారి అయిన దోరాబ్జీ నానభాయ్ 1640లో బొంబాయిలో స్థిరపడిన మొదటి పార్సీ. బ్రిటిష్ కాలంలో బొంబాయి భవిష్యత్ అభివృద్ధికి పార్సీలు అపారమైన కృషి చేశారు.[41] 1640లో పోర్చుగీసు వారు కాస్టెల్లా డా అగ్వాడా (బాంద్రా వద్ద వాటర్ పాయింట్ కోట) మహిమ్ బే, అరేబియా సముద్రం, దక్షిణ ద్వీపం మహిమ్లకు ఎదురుగా ఉన్న ఒక వాచ్టవర్గా నిర్మించారు.[42] ఇది రక్షణగా ఏడు ఫిరంగులు, ఇతర చిన్న తుపాకులతో సాయుధమైంది.[43]

పోర్చుగీస్ పాలన ముగింపు

[మార్చు]
ఇంగ్లాండ్‌కు చెందిన రెండవ చార్లెస్తో వివాహ ఒప్పందం కుదుర్చుకున్న కేథరీన్ డి బ్రగాంజా బొంబాయిని బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యం ఆధీనంలో ఉంచింది.

1652లో బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యం సూరత్ కౌన్సిల్ పోర్చుగీసుల నుండి బొంబాయిని కొనుగోలు చేయమని బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ కోరింది.[44] 1654లో బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ స్వల్పకాలిక కామన్వెల్త్ లార్డ్ ప్రొటెక్టర్ అయిన ఆలివర్ క్రోమ్వెల్ దృష్టిని సూరత్ కౌన్సిల్ ఈ సూచనకు ఆకర్షించింది, దీని వలన దాని అద్భుతమైన నౌకాశ్రయం, భూ-దాడుల నుండి దాని సహజ ఒంటరితనంపై గొప్ప ఒత్తిడి వచ్చింది.[45] పదిహేడవ శతాబ్దం మధ్య నాటికి డచ్ సామ్రాజ్యం పెరుగుతున్న శక్తి పశ్చిమ భారతదేశంలో ఒక స్థావరాన్ని పొందటానికి ఆంగ్లేయులను బలవంతం చేసింది. పోర్చుగల్ రాజు నాలుగవ జాన్ నుండి బొంబాయిని పొందటానికి అన్ని ప్రయత్నాలు చేయాలని సూరత్ కౌన్సిల్ డైరెక్టర్లు 1659లో నివేదించారు.[46] 1661 మే 11న, ఇంగ్లాండ్కు చెందిన చార్లెస్ II, పోర్చుగల్ రాజు జాన్ IV కుమార్తె కేథరీన్ ఆఫ్ బ్రగాంజా వివాహ ఒప్పందం, కాథరిన్ విస్తారమైన వరకట్నంలో భాగంగా బొంబాయి నౌకాశ్రయాన్ని బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యం ఆధీనంలో ఉంచింది, దానితో పాటు జిబ్రాల్టర్ జలసంధి సమీపంలో టాన్జియర్ నౌకాశ్రయం, పోర్చుగీస్ భూభాగాలలో ఆంగ్లేయులు నివసించడానికి వ్యాపారం చేయడానికి హక్కు. కేథరీన్ కట్నం అప్పట్లో ఒక చక్రవర్తి అందుకున్న అతిపెద్ద కట్నం.[47]

19 మార్చి 1662న అబ్రహం షిప్మాన్ నగరానికి మొదటి గవర్నర్ జనరల్‌గా నియమితులయ్యారు, అతని నౌకాదళం 1662 సెప్టెంబరు-అక్టోబరులో బొంబాయికి చేరుకుంది. బొంబాయి, సాల్సెట్ ఆంగ్లేయులకు అప్పగించమని అడిగినప్పుడు, పోర్చుగీస్ గవర్నర్ బొంబాయి ద్వీపాన్ని మాత్రమే అప్పగించారని, పేటెంట్లో అక్రమాలు ఉన్నాయని ఆరోపిస్తూ, అతను బొంబాయి ద్వీపాలను కూడా వదులుకోవడానికి నిరాకరించాడని వాదించారు. పోర్చుగీస్ వైస్రాయ్ జోక్యం చేసుకోవడానికి నిరాకరించడంతో షిప్ మాన్ బొంబాయిలో దిగకుండా నిరోధించబడ్డాడు. అతను ఉత్తర కెనరా లోని అంజేదివా ద్వీపానికి బలవంతంగా వెళ్ళవలసి వచ్చింది, అక్కడ అక్టోబర్ 1664లో మరణించాడు. 1664 నవంబరులో, షిప్మాన్ వారసుడు హంఫ్రీ కుక్ బొంబాయిలోని పోర్చుగీస్ పౌరులకు ప్రత్యేక అధికారాలను మంజూరు చేయాలనే షరతుతో బొంబాయి ద్వీపాన్ని దాని ఆధారాలు లేకుండా అంగీకరించడానికి అంగీకరించాడు, రోమన్ కాథలిక్ మతంలో జోక్యం చేసుకోలేదు.[48] అయితే, సాల్సెట్ (బాంద్రా మజగావ్, పరేల్, వర్లి, సియోన్, ధారావి, వడాలా, ఎలిఫెంటా ద్వీపాలతో సహా) ఇప్పటికీ థానే లేదా వసాయ్ వరకు పోర్చుగీసు ఆధీనంలోనే ఉన్నాయి.[49] 1665 నుండి 1666 వరకు, కుక్ ఆంగ్లేయుల కోసం మహిమ్, సియోన్, ధారావి, వడాలాలను స్వాధీనం చేసుకోగలిగాడు.[50][51]

చరిత్ర

[మార్చు]

బొంబాయి యొక్క ఏడు అసలు ద్వీపాలు, ఎస్టాడో డా ఇండియా యొక్క ఉత్తర ప్రావిన్స్ మిగిలిన భూభాగంలో పోర్చుగీస్ వలసరాజ్య పాలన చారిత్రక కాలం చాలా తక్కువగా పరిశోధించబడింది. 19వ శతాబ్దం ద్వితీయార్థంలో, గోవా మూలానికి చెందిన బొంబాయి డాక్టర్ జె. గెర్సన్ డా కున్హా ఈ అంశంపై సమాచారాన్ని సంకలనం చేయడం ప్రారంభించి, కొన్ని పుస్తకాలు, కథనాలను ప్రచురించారు. రాయల్ ఆసియాటిక్ సొసైటీ బొంబాయి శాఖ ప్రచురించిన బొంబాయి చరిత్రపై మొదటి పుస్తకం ది ఆరిజిన్ ఆఫ్ బొంబాయి రాశారు.[52] తరువాత, తూర్పు-భారతీయుడైన బ్రజ్ ఫెర్నాండెజ్, డా కున్హా పనిని చేపట్టి, ముఖ్యంగా సాల్సెట్ ద్వీపం (షష్టి), వాసాయ్లోని శిధిలాల గురించి మరింత లోతైన అధ్యయనాలను అందించాడు. భారతదేశానికి స్వాతంత్ర్యం వచ్చినప్పటి నుండి, బొంబాయిలోని కొంతమంది చరిత్రకారులు, పండితులు ఆ కాలపు చరిత్రలోని స్థానిక లేదా పాక్షిక అంశాలను అధ్యయనం చేశారు. మరియం దోసల్, పంకజ్ జోషి, థెరిసా అల్బుకెర్కీ, ఫ్లూర్ డి సౌజా రచనలు ప్రత్యేక ఆసక్తిని కలిగిస్తాయి. అయితే, బొంబాయి పోర్చుగీస్ పొర అధ్యయనానికి ఇటీవలి కాలంలో అత్యంత ముఖ్యమైన సహకారం 2004 - 2007 మధ్య కోయింబ్రా విశ్వవిద్యాలయం ఆర్కిటెక్చర్ విభాగం అభివృద్ధి చేసిన పరిశోధన ప్రాజెక్ట్ బొంబాయి బిఫోర్ ది బ్రిటిష్ నుండి వచ్చింది.

ఇవి కూడా చూడండి

[మార్చు]

మూలాలు

[మార్చు]
  1. ↑ Childs, John (2013). Army of Charles II. Oxon: Routledge. p. 17. ISBN 978-1-134-52859-2.
  2. ↑ Nergish Sunavala (Mar 27, 2018). "When Bombay went to East India Company for £10 rent | India News - Times of India". The Times of India (in ఇంగ్లీష్). ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 2022-02-25.
  3. ↑ Greater Bombay District Gazetteer 1960, Ancient Period, pp. 127–150
  4. ↑ Greater Bombay District Gazetteer 1960, Medieval Period, pp. 150–157
  5. ↑ Greater Bombay District Gazetteer 1960, Muhammedan Period, pp. 157–163
  6. ↑ Greater Bombay District Gazetteer 1960, Seven Islands of Bombay, pp. 4–5
  7. 1 2 3 Greater Bombay District Gazetteer 1960
  8. ↑ McFarren 2004
  9. 1 2 3 Greater Bombay District Gazetteer 1960
  10. ↑ Kerr 1812
  11. 1 2 Da Cunha 1993
  12. ↑ Maharashtra State Gazetteer 1977
  13. ↑ Edwardes 1993
  14. 1 2 Da Cunha 1993
  15. ↑ Mughal Empire, Department of Social Sciences (University of California), the original నుండి 27 April 1999 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది, ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 2009-05-22
  16. ↑ Prasad 1974
  17. ↑ Greater Bombay District Gazetteer 1960
  18. 1 2 3 Da Cunha 1993
  19. 1 2 Greater Bombay District Gazetteer 1960
  20. ↑ Edwardes 1993
  21. ↑ Da Cunha 1993
  22. ↑ Greater Bombay District Gazetteer 1960
  23. ↑ Harris, Jonathan Gil (2016). The First Firangis: Remarkable Stories of Heroes, Healers, Charlatans, Courtesans & other Foreigners who Became Indian. Aleph Book Company. p. 29. ISBN 978-9382277590.
  24. ↑ Da Cunha 1993
  25. ↑ Greater Bombay District Gazetteer 1960
  26. ↑ Da Cunha 1993
  27. ↑ Rajesh Kochhar, The truth behind the legend: European doctors in pre-colonial India, Indian Institute of Astrophysics (Bangalore), ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 2008-08-17
  28. ↑ Greater Bombay District Gazetteer 1960
  29. ↑ Greater Bombay District Gazetteer 1960
  30. ↑ Da Cunha 1993
  31. 1 2 Greater Bombay District Gazetteer 1960
  32. ↑ Da Cunha 1993
  33. ↑ Baptista 1967
  34. ↑ Burnell 2007
  35. ↑ Greater Bombay District Gazetteer 1986
  36. ↑ Leonard 2006
  37. ↑ Nairne 1988
  38. ↑ Gupta, Sourendu (21 July 1997). "The First Englishmen in Bombay: Mumbai/Bombay pages". the original నుండి 19 October 2008 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది.
  39. ↑ Dwivedi & Mehrotra 2001
  40. ↑ Greater Bombay District Gazetteer 1960
  41. ↑ Jahnavi Phalkey, The Tale of Two Cities: Technological profiles of Bangalore and Bombay as Growth Regions, Georgia Institute of Technology, p. 3, the original (DOC, 137 KB) నుండి 2006-12-13 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది, ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 2008-11-09.
  42. ↑ Ball, Iain (2003-03-19), "Local 'army' offers to protect Mumbai's 'Castella'", Mumbai Newsline, Express Group, the original నుండి 24 July 2006 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది, ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 2008-09-16
  43. ↑ da Cunha 1993
  44. ↑ Sheppard 1932
  45. ↑ Da Cunha 1993
  46. ↑ Da Cunha 1993
  47. ↑ Francisco de Melo e Torres (1620-1667), In: EVE - E-cyclopeadia of Portuguese Expansion, retrieved 26 January 2026
  48. ↑ Thana District Gazetteer 1986
  49. ↑ Greater Bombay District Gazetteer 1960
  50. ↑ The Gazetteer of Bombay City and Island 1978
  51. ↑ Malabari 1910
  52. ↑ Chatterjee, Sudeshna (31 August 2003). "Family Matters". The Times of India.
"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=పోర్చుగీస్_పాలనలో_బొంబాయి_చరిత్ర_(1534-1661)&oldid=4831482" నుండి వెలికితీశారు