ప్రష్యా రాజ్యం

Kingdom of Prussia Königreich Preußen  (German)
1701–1918
State flag (1803–1892) Coat of arms (1701–1871)
గీతం:  Borussia "Prussia" (1820–1830) మూస:Parabr మూస:Parabr Preußenlied "Song of Prussia" (1830–1840) మూస:Parabr మూస:Parabr Royal anthem: "Heil dir im Siegerkranz" "Hail to thee in the Victor's Crown" (1795–1918) మూస:Parabr
స్థాయి	Kingdom
రాజధాని	Berlin Königsberg (1806–09)
సామాన్య భాషలు	Official: German Neo-Latin (until 1806) Minorities: Low German Danish East Frisian North Frisian Polish Kashubian Slovincian Silesian Czech Moravian Upper Sorbian Lower Sorbian Polabian (until 18th century) Lithuanian Old Prussian (until 18th century) Kursenieki Yiddish French Dutch Romani (Baltic, Sinte)
మతం	Statewide majority: Protestantism (Lutheran and Calvinist; Prussian United after 1817 (state religion)) Majority in some territories: Catholicismమూస:Notetag Other minorities: Judaism
పిలుచువిధం	Prussian
ప్రభుత్వం	Absolute monarchy (until 1848) Semi-constitutional monarchy (from 1848)
King
• 1701–1713 (first)	Frederick I
• 1888–1918 (last)	Wilhelm II
Minister-President
• 1848 (first)	A. H. von Arnim-Boitzenburg
• 1918 (last)	Max von Baden
శాసనవ్యవస్థ	Landtag
• ఎగువ సభ	Herrenhaus
• దిగువ సభ	Abgeordnetenhaus
చారిత్రిక కాలం	New Imperialism World War I
• Coronation of Frederick I	18 January 1701
• Dissolution of the Holy Roman Empire	6 August 1806
• Formation of German Confederation	8 June 1815
• Constitution adopted	5 December 1848
• North German Confederation Treaty	18 August 1866
• German Empire proclaimed	18 January 1871
• Free State of Prussia proclaimed	9 November 1918
• Abdication of Wilhelm II	28 November 1918
విస్తీర్ణం
1816	348,779 km2 (134,664 sq mi)
జనాభా
• 1740	2,200,000
• 1756	4,500,000
• 1816	10,349,031
• 1871	24,689,000
• 1910	40,169,219
ద్రవ్యం	1701–1750 Reichsthaler 1750–1857 Thaler 1857–1873 Vereinsthaler 1873–1914 Goldmark 1914–1918 Papiermark
Preceded by Succeeded by Brandenburg-Prussia Royal Prussia Principality of Neuchâtel Polish–Lithuanian Commonwealth Swedish Pomerania Free City of Danzig Duchy of Warsaw Electorate of Hesse Duchy of Nassau Kingdom of Hanover Duchy of Holstein Duchy of Schleswig Saxe-Lauenburg Lands of the Bohemian Crown Duchies of Silesia County of Kladsko Free City of Frankfurt 1807: Duchy of Warsaw Free City of Danzig Canton of Neuchâtel 1918: Free State of Prussia Free City of Danzig Second Polish Republic First Czechoslovak Republic Belgium Denmark
Today part of	Germany Poland Russia Denmark Lithuania Czech Republic
^a During the North German Confederation (1866–1871) and German Empire (1871–1918), the Minister-President of Prussia was also the Chancellor of Germany. ^b Statement of Abdication of William II మూస:Notefoot

ప్రష్యా రాజ్యం (జర్మనీ: కోనిగ్రిచు ప్రీయుసెను, ఉచ్ఛరిస్తారు [ˈkøːnɪkʁaɪç ˈpʁɔʏsn̩] ⓘ) 1701 నుండి 1918 వరకు ఉనికిలో ఉన్న ఒక జర్మనీ రాజ్యం. ఇది 1871లో జర్మనీ ఏకీకరణలో ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించింది. 1918లో దాని రద్దు వరకు జర్మనీ సామ్రాజ్యంలో ఒక ప్రధాన భాగంగా ఉంది. ఇది ప్రష్యా అనే ప్రాంతం నుండి దాని పేరును తీసుకున్నప్పటికీ ఇది బ్రాండెను‌బర్గు మార్గ్రేవియేటు‌లో ఉంది. దీని రాజధాని బెర్లిను.

ప్రష్యా రాజులు హోహెన్జోల్లెర్ను వంశానికి చెందినవారు. రాజ్యానికి పూర్వీకుడైన బ్రాండెను‌బర్గు-ప్రష్యా రాజకీయాలు, "ది గ్రేటు ఎలెక్టరు" అని పిలువబడే ఫ్రెడరికు విలియం, ఎలెక్టరు ఆఫ్ బ్రాండెనుబర్గు ఆధ్వర్యంలో సైనిక శక్తిగా మారింది. ఒక రాజ్యంగా ప్రష్యా అధికారంలోకి రావడం కొనసాగించింది. ముఖ్యంగా 2వ ఫ్రెడరికు "ది గ్రేటు" పాలనలో. ఫ్రెడరికు ది గ్రేటు సెవెను ఇయర్సు వార్ (1756–1763) ను ప్రారంభించడంలో కీలక పాత్ర పోషించాడు.ఆస్ట్రియా, రష్యా, ఫ్రాన్సు, స్వీడన్ లకు వ్యతిరేకంగా పోరాడి జర్మనీ రాజ్యాలలో ప్రుస్సియా ఆధిపత్య పాత్రను స్థాపించాడు. అలాగే శక్తివంతమైన ప్రష్యను ఆర్మీ విజయాల ద్వారా దేశాన్ని యూరోపియను గొప్ప శక్తిగా స్థాపించాడు. ప్రష్యా తన పాలనలో ఉన్న అన్ని జర్మనీ రాజ్యాలను (స్విట్జర్లాండ్లోని జర్మనీ ఖండాలను మినహాయించి) ఏకం చేయడానికి ప్రయత్నాలు చేసింది. ఆస్ట్రియా అటువంటి ఏకీకృత జర్మనీ డొమైను‌లో చేర్చబడుతుందా అనేది కొనసాగుతున్న ప్రశ్నగా మారింది. నెపోలియను యుద్ధాలు జర్మను సమాఖ్య ఏర్పాటుకు దారితీసిన తరువాత. జర్మనీ రాజ్యాలను ఏకం చేసే సమస్య 1848–1849 కు కారణమైంది. అన్ని రాజ్యాల ప్రతినిధులు వారి స్వంత రాజ్యాంగం ప్రకారం ఏకం కావడానికి ప్రయత్నించారు. సమాఖ్యను సృష్టించే ప్రయత్నాలు విఫలమయ్యాయి.దాని రెండు అత్యంత శక్తివంతమైన సభ్య దేశాల మధ్య 1866లో ఆస్ట్రో-ప్రష్యను యుద్ధం జరిగినప్పుడు జర్మనీ సమాఖ్య కూలిపోయింది.

1866లో ఉత్తర జర్మనీ సమాఖ్య స్థాపన వెనుక ప్రుస్సియా చోదక శక్తిగా నిలిచింది. 1871లో ఏకీకృత జర్మనీ సామ్రాజ్యంగా రూపాంతరం చెందింది. నేటి ఫెడరలు రిపబ్లికు ఆఫ్ జర్మనీ తొలి నిరంతర చట్టపరమైన పూర్వీకుడుగా పరిగణించబడింది. ఆస్ట్రో-ప్రష్యను యుద్ధం తరువాత ఉత్తర జర్మనీ సమాఖ్యను సైనిక బలం కూటమిగా చూశారు. కానీ దాని చట్టాలు తరువాత జర్మనీ సామ్రాజ్యంలో ఉపయోగించబడ్డాయి. 1870–1871 ఫ్రాంకో-ప్రష్యను యుద్ధంలో 3వ నెపోలియను ఓటమి కారణంగా జర్మనీ సామ్రాజ్యం ఆస్ట్రియా, స్విట్జర్లాండు మినహాయించి అన్ని జర్మనీ రాజ్యాలను ప్రష్యను ఆధిపత్యంలో విజయవంతంగా ఏకం చేసింది. యుద్ధం అన్ని జర్మనీ రాజ్యాలను ఒక సాధారణ శత్రువుకు వ్యతిరేకంగా ఏకం చేసింది. విజయంతో జాతీయవాదం అఖండమైన తరంగం వచ్చింది. ఇది ఏకీకరణను వ్యతిరేకించిన కొంతమంది అభిప్రాయాలను మార్చివేసింది.

1918–1919 జర్మనీ విప్లవంతో ప్రష్యా రాజ్యం ఫ్రీ స్టేటు ఆఫ్ ప్రష్యాగా రూపాంతరం చెందింది. మొత్తం ప్రష్యా రద్దు చేయబడింది.

చరిత్ర

నేపథ్యం - స్థాపన

1518లో హోహెను‌జోల్లెర్న్సు, బ్రాండెను‌బర్గు మార్గ్రావియేటు పాలకులుగా చేయబడ్డారు. 1529లో ఒక వరుస సంఘర్షణలు తర్వాత హోహెను‌జోల్లెర్న్సు పోమెరేనియా డచీని తిరిగి పొందారు. వెస్టు‌ఫాలియా శాంతి తర్వాత దాని తూర్పు భాగాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్నారు.

1618లో బ్రాండెను‌బర్గు ఓటర్లు డచీ ఆఫ్ ప్రష్యాను కూడా వారసత్వంగా పొందారు. ఎందుకంటే 1511 నుండి హోహెను‌జోల్లెర్ను హౌసు చిన్న శాఖ పాలించింది. 1525లో ట్యూటోనికు ఆర్డరు చివరి గ్రాండు మాస్టరు అయిన బ్రాండెను‌బర్గు ఆల్బ్రెచ్టు తన భూభాగాన్ని లౌకికీకరించి దానిని డచీగా మార్చాడు. ఇది "బ్రాండెను‌బర్గు-ప్రష్యా" అని పిలువబడే బ్రాండెను‌బర్గుతో వ్యక్తిగత యూనియనులో పాలించబడింది. బ్రాండెను‌బర్గు ఇప్పటికీ చట్టబద్ధంగా పవిత్ర రోమన్ సామ్రాజ్యంలో భాగంగా ఉన్నందున ప్రష్యా డచీ పోలాండ్ ఫీఫుగా ఉన్నందున పూర్తి యూనియను సాధ్యం కాలేదు. ట్యూటను ఆర్డరు 1466 నుండి పోలాండు‌కు కప్పం అర్పించింది. హోహెను‌జోల్లెర్ను‌లు డ్యూకలు ప్రష్యాను లౌకికీకరించిన తర్వాత కూడా కప్పం కట్టడం కొనసాగించారు.

రెండవ ఉత్తర యుద్ధం సమయంలో లాబియా ఒప్పందం వెహ్లావు-బ్రోం‌బెర్గు ఒప్పందం 1657 సెప్టెంబరు నాటికి ప్రష్యను డచీ మీద హోహెను‌జోల్లెర్న్సు‌కు పూర్తి సార్వభౌమాధికారాన్ని మంజూరు చేశాయి.

స్పానిషు వారసత్వ యుద్ధంలో ఫ్రాన్సు‌తో జరిగిన కూటమికి ప్రతిగా గ్రేటు ఎలెక్టరు కుమారుడు 3వ ఫ్రెడరికు, 1700 నవంబరు 16 నాటి క్రౌన్ ట్రీటీలో ప్రష్యాను రాజ్యంగా ఎదగడానికి అనుమతించబడ్డాడు. ఫ్రెడరికు 1701 జనవరి 18న 1వ ఫ్రెడరికు "ప్రష్యాలో రాజు"గా పట్టాభిషేకం చేసుకున్నాడు. చట్టబద్ధంగా బోహేమియా రాజ్యం ఇటలీ మినహా పవిత్ర రోమన్ సామ్రాజ్యంలో మిగిలిన రాజ్యాలు ఉనికిలో లేవు. అయితే ప్రుస్సియా ఎప్పుడూ సామ్రాజ్యంలో భాగం కాకపోవడంతో హోహెను‌జోల్లెర్ను‌లు దాని మీద పూర్తిగా సార్వభౌమాధికారం కలిగి ఉన్నందున ఆయన ప్రుస్సియాను రాజ్యంగా ఎదగగలదని ఫ్రెడరికు వైఖరిని తీసుకున్నాడు. రాబోయే స్పానిషు వారసత్వ యుద్ధంలో ఫ్రెడరికు మద్దతును పొందాలని ఆసక్తిగా ఉన్న చక్రవర్తి 1వ లియోపోల్డు దీనికి అంగీకరించాడు.

ప్రష్యను క్రౌన్ జ్యువెల్సు, చార్లోటెను‌బర్గు ప్యాలెసు, బెర్లిన్

హోహెను‌జోల్లెర్ను‌లు వారి పూర్వ డచీలో మాత్రమే చట్టబద్ధంగా రాజులు అనే చట్టపరమైన కల్పనను గుర్తించడానికి "కింగ్ ఇన్ ప్రష్యా" అనే శైలిని స్వీకరించారు. బ్రాండెను‌బర్గు సామ్రాజ్యంలో ఉన్న వారి డొమైను‌ల భాగాలలో వారు ఇప్పటికీ చక్రవర్తి ఆధిపత్యంలో చట్టబద్ధంగా ఓటర్లుగా మాత్రమే ఉన్నారు. అయితే ఈ సమయానికి చక్రవర్తి అధికారం నామమాత్రంగా మాత్రమే ఉంది. సామ్రాజ్యం వివిధ భూభాగాల పాలకులు ఎక్కువగా సార్వభౌమ రాజ్యాల పాలకులుగా వ్యవహరించారు. అధికారిక మార్గంలో చక్రవర్తి ఆధిపత్యాన్ని మాత్రమే గుర్తించారు. అదనంగా డచీ ప్రష్యా ప్రాంతంలో తూర్పున ఉన్న భాగం మాత్రమే; పశ్చిమాన ఉన్న భాగం విస్తులాకు తూర్పున ఉన్న రాయలు ప్రష్యాలో భాగంగా ఉంది. దీనిని పోలాండు రాజు ప్రష్యా రాజు అనే బిరుదు ఉంది. 1806లో సామ్రాజ్యం ముగిసే వరకు 1701 నుండి బ్రాండెనుబర్గు, ప్రుస్సియా మధ్య వ్యక్తిగత యూనియను చట్టబద్ధంగా కొనసాగినప్పటికీ బ్రాండెనుబర్గు రాజ్యంలో అంతర్భాగంగా వాస్తవంగా పరిగణించబడింది. సామ్రాజ్యంలో భాగమైన వారి డొమైను‌ల భాగాలలో హోహెను‌జోల్లెర్ను‌లు నామమాత్రంగా ఇప్పటికీ చక్రవర్తికి చెందినవారు కాబట్టి సామ్రాజ్యం రద్దు అయ్యే వరకు వారు బ్రాండెనుబర్గు ‌ ఎలెక్టరు అనే అదనపు బిరుదును ఉపయోగించడం కొనసాగించారు. పోలాండు మొదటి విభజనలో రాయలు ప్రుస్సియాను స్వాధీనం చేసుకున్న తర్వాత 1772 వరకు "ప్రుస్సియా రాజు" అనే బిరుదును స్వీకరించలేదు.

1701–1721: ప్లేగు - గొప్ప ఉత్తర యుద్ధం

ముప్పై సంవత్సరాల యుద్ధం వినాశనం నుండి ప్రుస్సియా రాజ్యం ఇంకా కోలుకుంటోంది. సహజ వనరులలో పేలవంగా ఉంది. దీని భూభాగం బాల్టిక్ సముద్రం ఆగ్నేయ తీరంలో ఉన్న డచీ ఆఫ్ ప్రష్యా భూముల నుండి రైను‌ల్యాండు లోని క్లీవ్సు, మార్కు, రావెన్సు‌బర్గు ఎక్స్‌క్లేవు‌లతో బ్రాండెను‌బర్గు హోహెను‌జోల్లెర్ను హార్టు‌ల్యాండు వరకు 1,200 km (750 mi) విస్తరించి ఉంది. 1708లో తూర్పు ప్రష్యా జనాభాలో దాదాపు మూడింట ఒక వంతు మంది గ్రేటు నార్తర్ను వార్, ప్లేగు వ్యాప్తి సమయంలో మరణించారు. బుబోనికు ప్లేగు 1710 ఆగస్టులో ప్రెంజు‌లావుకు చేరుకుంది. కానీ అది రాజధాని బెర్లిన్కు చేరుకునేలోపే తగ్గింది. అది కేవలం 80 km (50 mi) దూరంలో ఉంది.

గ్రేటు నార్తర్ను వార్ అనేది ప్రష్యా రాజ్యం పాల్గొన్న మొదటి ప్రధాన సంఘర్షణ. 1700లో ప్రారంభమైన ఈ యుద్ధంలో ఆ సమయంలో ఆధిపత్య ఉత్తర యూరోపియను శక్తి అయిన స్వీడిషు సామ్రాజ్యానికి వ్యతిరేకంగా త్సరిస్టు రష్యా నేతృత్వంలోని సంకీర్ణం పాల్గొంది. క్రౌన్ ప్రిన్సు ఫ్రెడరికు విలియం 1705లో ప్రుస్సియాను యుద్ధంలో పాల్గొనేలా చేయడానికి ప్రయత్నించాడు. "ప్రుస్సియాకు సొంత సైన్యం ఉంది. ఆమె స్వంత నిర్ణయాలు తీసుకుంటుంది" అని పేర్కొన్నాడు. అయితే ఆయన అభిప్రాయాలను ఆయన తండ్రి ఆమోదయోగ్యంగా పరిగణించలేదు. 1713 వరకు ఫ్రెడరికు విలియం సింహాసనాన్ని అధిష్టించలేదు. అందువలన 1715లో ఫ్రెడరికు విలియం నేతృత్వంలోని ప్రుస్సియా, వివిధ కారణాల వల్ల సంకీర్ణంలో చేరింది. దాని వెనుక సముద్రం రెండింటి నుండి దాడి చేయబడే ప్రమాదంతో సహా; పోమెరేనియా మీద ఆమె వాదనలు; ఆమె పక్కన నిలబడి స్వీడను ఓడిపోతే, ఆమెకు భూభాగంలో వాటా లభించదనే వాస్తవం. 1709 పోల్టావా యుద్ధంలో యుద్ధం ఇప్పటికే ఆచరణాత్మకంగా నిర్ణయించబడినందున ప్రష్యా రూజెను ద్వీపంలో జరిగిన స్ట్రెస్సో యుద్ధం అనే ఒకే ఒక యుద్ధంలో మాత్రమే పాల్గొంది. స్టాక్‌హోం ఒప్పందంలో ప్రష్యా నదికి తూర్పున ఉన్న స్వీడిషు పోమెరేనియా మొత్తాన్ని గెలుచుకుంది ఓడరు. అయితే స్వీడను 1815 వరకు పోమెరేనియాలో కొంత భాగాన్ని ఉంచుకుంది. గ్రేటు నార్తర్ను యుద్ధం స్వీడిషు సామ్రాజ్యం ముగింపును గుర్తించడమే కాకుండా క్షీణిస్తున్న పోలిషు-లిథువేనియను కామన్వెల్తు ఖర్చుతో ప్రష్యా, రష్యాను ఐరోపా‌లో కొత్త శక్తులుగా ఉన్నతీకరించింది.

గ్రేటు ఎలక్టరు జంకరులను, భూస్వామ్య ప్రభువులను రాజ్యం బ్యూరోక్రసీ, సైనిక యంత్రాంగంలో చేర్చాడు. వారికి ప్రష్యను సైన్యం, నిర్బంధ విద్యలో స్వార్థపూరిత ఆసక్తిని ఇచ్చాడు. 1717లో రాజు ఫ్రెడరికు 1వ విలియం ప్రష్యను నిర్బంధ సైనిక శిక్షణ వ్యవస్థను ప్రారంభించాడు.

1740–1762: సైలేసియను యుద్ధాలు

18వ శతాబ్దంలో ప్రష్యన్ భూభాగ సముపార్జనలు

1740లో రాజు ప్రష్యా 2వ ఫ్రెడరికు (ఫ్రెడరికు ది గ్రేటు) సింహాసనాన్ని అధిష్టించాడు. ఫిలిషు రోమను చక్రవర్తి 1వ ఫెర్డినాండు వీటో చేసిన 1537 ఒప్పందం సాకును ఉపయోగించి సిలేసియా లోని కొన్ని ప్రాంతాలు పియాస్టు రాజవంశం అంతరించిపోయిన తర్వాత బ్రాండెను‌బర్గుకు బదిలీ చేయబడ్డాయి. ఫ్రెడరికు సిలేసియా మీద దండెత్తాడు. తద్వారా ఆస్ట్రియను వారసత్వ యుద్ధం ప్రారంభించాడు. సిలేసియాను వేగంగా ఆక్రమించిన తర్వాత ఆ ప్రావిన్సు‌ను తనకు అప్పగించినట్లయితే ఫ్రెడరికు రాణి మరియా థెరిసాను రక్షించడానికి ముందుకొచ్చాడు. ఈ ప్రతిపాదన తిరస్కరించబడింది. కానీ ఆస్ట్రియా మనుగడ కోసం తీవ్ర పోరాటంలో అనేక ఇతర ప్రత్యర్థులను ఎదుర్కొంది. చివరికి ఫ్రెడరికు 1742లో బెర్లిను ఒప్పందంతో అధికారిక విరమణ పొందగలిగాడు.

చాలా మందిని ఆశ్చర్యానికి గురిచేస్తూ 1744 జూలై ఆస్ట్రియా యుద్ధాన్ని విజయవంతంగా పునరుద్ధరించగలిగింది. 1744లో ఫ్రెడరికు ప్రతీకార చర్యలను నివారించడానికి ఈసారి బోహేమియా రాజ్యాన్ని స్వాధీనం చేసుకోవడానికి మళ్ళీ దండెత్తాడు. ఆయన విఫలమయ్యాడు కానీ ఫ్రెంచి ఆస్ట్రియా మిత్రదేశమైన గ్రేటు బ్రిటను మీద ఒత్తిడి వరుస ఒప్పందాలు రాజీలకు దారితీసింది. ఇది 1748 ఐక్స్-లా-చాపెలు ఒప్పందంతో ముగిసింది. ఇది శాంతిని పునరుద్ధరించింది. ప్రష్యా సిలేసియా ఎక్కువ భాగాన్ని స్వాధీనం చేసుకుంది.

1745లో హోహెను‌ఫ్రైడ్బర్గు యుద్ధంలో ప్రష్యన్ పదాతిదళంపై దాడి

సిలేసియా విరమణతో అవమానానికి గురైన ఆస్ట్రియా, ఫ్రాన్సు, రష్యాతో పొత్తును ("దౌత్య విప్లవం") కోసం పనిచేసింది. అయితే ప్రుస్సియా గ్రేటు బ్రిటను శిబిరంలోకి వెళ్లి ఆంగ్లో-ప్రష్యను అలయన్సును ఏర్పాటు చేసింది. 1756–1757లో కొన్ని నెలల కాలంలో ఫ్రెడెరికు ముందస్తుగా సాక్సోనీ, బోహేమియా మీద దండెత్తినప్పుడు. ఆయన మూడవ సిలేసియను యుద్ధాన్ని ప్రారంభించి ఏడు సంవత్సరాల యుద్ధాన్ని ప్రారంభించాడు.

ఈ యుద్ధం ప్రష్యను సైన్యానికి తీరని పోరాటం అది ఐరోపా‌లో ఎక్కువ భాగాన్ని డ్రాగా ఎదుర్కోగలిగిందనే వాస్తవం ఫ్రెడెరికు సైనిక నైపుణ్యాలకు నిదర్శనంగా మారింది. ఆస్ట్రియా, రష్యా, ఫ్రాన్సు స్వీడను‌లను ఏకకాలంలో ఎదుర్కొని, హనోవరు ( ఖండాంతర బ్రిటిషు వారు) మాత్రమే ప్రముఖ మిత్రదేశాలుగా ఉన్న ఫ్రెడరికు 1760 అక్టోబరు వరకు తీవ్రమైన దండయాత్రను నిరోధించగలిగాడు. ఆ సమయంలో రష్యను సైన్యం బెర్లిను, కోనిగ్సు‌బర్గులను కొంతకాలం ఆక్రమించింది. అయితే 1762లో ఎంప్రెసు రష్యా ఎలిజబెతు (బ్రాండెను‌బర్గు హౌసు అద్భుతం) మరణించే వరకు పరిస్థితి క్రమంగా దీనంగా మారింది. ప్రస్సోఫైలు రష్యా 3వ పీటరు చేరడంతో తూర్పు సరిహద్దు మీద ఒత్తిడి తగ్గింది. స్వీడను కూడా దాదాపు అదే సమయంలో యుద్ధం నుండి నిష్క్రమించింది.

బర్కర్సు‌డార్ఫు యుద్ధంలో ఆస్ట్రియను సైన్యాన్ని ఓడించి యుద్ధ వలసరాజ్యాల థియేటర్లలో ఫ్రాన్సు‌ మీద బ్రిటిషు విజయం కొనసాగడం మీద ఆధారపడి ప్రుస్సియా చివరకు ఖండంలో స్థితి పూర్వపు బెల్లంను బలవంతం చేయగలిగింది. ఈ ఫలితం జర్మనీ రాజ్యాలలో ప్రుస్సియా ప్రధాన పాత్రను నిర్ధారించింది. దేశాన్ని యూరోపియను గొప్ప శక్తిగా స్థాపించింది. ప్రుస్సియా దాదాపుగా ఓడిపోవడం ఆయన రాజ్యం ఆర్థిక విధ్వంసంతో భయపడిన ఫ్రెడరికు మరింత శాంతియుత పాలకుడిగా తన రోజులను గడిపాడు.

18వ శతాబ్దంలో ప్రుస్సియాకు ఇతర చేర్పులు తూర్పు ఫ్రిసియా కౌంటీ (1744), బేరియుతు ప్రిన్సిపాలిటీ (1791) అన్సుబాచు ప్రిన్సిపాలిటీ (1791) తరువాతి రెండు హోహెను‌జోల్లెర్ను రాజవంశం శాఖల నుండి కొనుగోలు ద్వారా పొందబడ్డాయి.

1772, 1793, 1795: పోలిషు-లిథువేనియను కామన్వెల్తు విభజనలు

పోలాండు మూడు విభజనలు (పోలిషు-లిథువేనియను కామన్వెల్తు). రష్యను విభజన (ఎరుపు), ఆస్ట్రియను విభజన (ఆకుపచ్చ), ప్రష్యను విభజన (నీలం).

ప్రష్యా తూర్పు, దక్షిణాన పోలిషు-లిథువేనియను కామన్వెల్తు 18వ శతాబ్దంలో క్రమంగా బలహీనపడింది. పోలిషు వ్యవహారాల్లో పెరుగుతున్న రష్యను ప్రభావాల వలన, రష్యన్ సామ్రాజ్యం విస్తరణ వలన అప్రమత్తమైన ఫ్రెడరికు అధికార సమతుల్యతను కొనసాగించడానికి 1772లో రష్యా, ప్రుస్సియా, ఆస్ట్రియా మధ్య పోలాండు విభజనలలో మొదటిదాన్ని ప్రారంభించడంలో కీలక పాత్ర పోషించాడు. ప్రుస్సియా రాజ్యం వార్మియాతో సహా పోలిషు ప్రావిన్సు రాయలు ప్రుస్సియా లోని చాలా భాగాన్ని స్వాధీనం చేసుకుంది. దీని వలన ఫ్రెడరికు చివరకు ప్రుస్సియా రాజు అనే బిరుదును స్వీకరించాడు; స్వాధీనం చేసుకున్న రాయలు ప్రుస్సియా భూమిని మరుసటి సంవత్సరం పశ్చిమ ప్రుస్సియా ప్రావిన్సు లోకి ఏర్పాటు చేశారు; మిగిలిన వాటిలో ఎక్కువ భాగం మొదట విడిగా ఉన్న నెట్జు డిస్ట్రిక్టుగా మారి ఇది 1775లో పశ్చిమ ప్రష్యాకు జోడించబడింది. పశ్చిమ ప్రష్యా (గతంలో డచీ ఆఫ్ ప్రష్యా అని పిలువబడే భూభాగం) ఇప్పుడు తూర్పు ప్రష్యా ప్రావిన్సు మధ్య సరిహద్దు కూడా సర్దుబాటు చేయబడింది. మారియను‌వెర్డరును పశ్చిమ ప్రష్యా (దాని రాజధానిగా మారింది) వార్మియా (హీల్సుబర్గు, క్రీసు బ్రౌన్సు‌బర్గు జిల్లాలు) తూర్పు ప్రష్యాకు బదిలీ చేయబడింది. విలీనం చేయబడిన భూభాగం తూర్పు ప్రష్యాను పోమెరేనియా ప్రావిన్సుతో అనుసంధానించింది. రాజ్యం తూర్పు భూభాగాలను ఏకం చేసింది.

1786లో ఫ్రెడరికు మరణించిన తర్వాత ఆయన మేనల్లుడు ఫ్రెడరికు 3వ విలియం విభజనలను కొనసాగించాడు. 1793లో పశ్చిమ పోలాండు‌లో భాగం పొందాడు; మొదటి విభజన తర్వాత పోలాండు‌లో భాగంగా ఉన్న థోర్ను (టోరును), డాన్జిగు (గ్డాన్స్కు) పశ్చిమ ప్రుస్సియాలో విలీనం చేయబడ్డాయి. మిగిలినవి దక్షిణ ప్రుస్సియా ప్రావిన్సు‌గా మారాయి.

1787లో ప్రష్యా హాలండు‌ను ఆక్రమించింది. ఆరెంజు-నసావు హౌసును పడగొట్టి ప్రజాస్వామ్య గణతంత్ర రాజ్యాన్ని స్థాపించడానికి ప్రయత్నించిన తిరుగుబాటుదారులకు వ్యతిరేకంగా ఓరంగిస్టు స్టాడు‌థోల్డేరేటును పునరుద్ధరించడానికి. ఈ దండయాత్రకు ప్రత్యక్ష కారణం గోజాన్వెర్వెల్లెస్లూయిసు వద్ద అరెస్టు కావడం, అక్కడ ఫ్రెడరికు 2వ విలియం సోదరి విల్హెల్మినా ఆఫ్ ప్రష్యా, స్టాడు‌హోల్డరు వి విలియం ఆఫ్ ఆరెంజు భార్య కూడా అయిన పేట్రియాట్సు బృందం ఆమెను ఆపివేసింది. వారు ఆమె భర్త స్థానాన్ని తిరిగి పొందేందుకు ది హేగుకు వెళ్లడానికి నిరాకరించారు.

కామన్వెల్తు ఉనికిలో లేని తూర్పు ప్రష్యాకు దక్షిణం, తూర్పున ఉన్న పెద్ద ప్రాంతం (వార్సాతో సహా) పోలిషు-లిథువేనియను 1795లో ప్రష్యాలో భాగమైంది. చాలా కొత్త భూభాగాలు ( విస్తులాకి ఉత్తరాన ఉన్న దక్షిణ ప్రష్యా భాగం) న్యూ ఈస్టు ప్రష్యా ప్రావిన్సు‌గా నిర్వహించబడ్డాయి; దక్షిణ ప్రష్యా విస్తులా నరేవు బగుకి దక్షిణంగా ఉన్న ప్రాంతాన్ని పొందింది. వాటిలో వార్సా కూడా ఉంది; దక్షిణ ప్రుస్సియాకు దక్షిణంగా ఉన్న ఒక చిన్న ప్రాంతం న్యూ సిలేసియాగా మారింది. పోలిషు-లిథువేనియను రాష్ట్రం పోవడంతో ప్రుస్సియా ఇప్పుడు దాని తూర్పు సరిహద్దులను హాబ్సు‌బర్గు రాచరికం (పశ్చిమ గలీసియా) రష్యా (రష్యను విభజన)తో పంచుకుంది.

19వ శతాబ్దంలో ఐరోపాలో జాతీయవాదం పెరగడానికి ముందు విభజనలు జరిగాయని, చాలా మంది యూరోపియను ప్రజలలో, ముఖ్యంగా సామాన్యులలో జాతీయ స్వీయ-అవగాహన ఇంకా అభివృద్ధి చెందలేదన్న వాస్తవం విభజనలను సులభతరం చేసింది. ప్రుస్సియా రాజ్యం పోలాండు‌లో జర్మనీ జాతీయ-రాజ్యంగా కాకుండా, పాలక హోహెను‌జోల్లెర్ను హౌసు జాతీయత-తటస్థ వ్యక్తిగత యాజమాన్యంగా భావించబడింది. ఏదైనా ఆందోళన ప్రధానంగా జాతీయ గుర్తింపును కొనసాగించే హక్కుల కంటే మతాన్ని ఆచరించే స్వేచ్ఛకు సంబంధించింది. తరువాతి దశాబ్దాలలో జర్మనీకరణ ప్రారంభం, తరువాత సాంస్కృతిక యుద్ధం చేరి ఈ నిరపాయకరమైన చిత్రాన్ని త్వరగా మార్చివేసింది. పోల్సు‌ను ప్రుస్సియా రాజ్యం నుండి దూరం చేసింది. చివరికి వారి జాతీయ స్వీయ-అవగాహనను పెంచింది. ప్రష్యను పాలనకు వ్యతిరేకంగా వారి జాతీయ ప్రతిఘటనను రేకెత్తించింది.

1801–1815: నెపోలియను యుద్ధాలు

నాల్గవ సంకీర్ణ యుద్ధం (ఇతర రంగులు) తర్వాత ప్రష్యా (నారింజ), దాని భూభాగాలు కోల్పోయాయి

ఫ్రెంచి విప్లవం 16లూయిసు ఉరిశిక్ష తర్వాత ప్రష్యా ఫ్రెంచి మొదటి రిపబ్లిక్కు మీద యుద్ధం ప్రకటించింది. ప్రష్యను దళాలు ఫ్రాన్సు‌ను ఆక్రమించడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు. వారు తిరిగి ఓడించబడ్డారు. బాసెలు ఒప్పందం (1795) మొదటి సంకీర్ణ యుద్ధాన్ని ముగించింది. దీనిలో మొదటి ఫ్రెంచు రిపబ్లిక్కుం ప్రుస్సియా, నది మెయిను సరిహద్దు రేఖకు ఉత్తరాన ఉన్న అన్ని భూభాగాలలో పవిత్ర రోమను సామ్రాజ్యం తటస్థతను నిర్ధారిస్తుందని నిర్దేశించాయి. వీటిలో హనోవరు ఎలక్టరేటు బ్రిటిషు ఖండాంతర ఆధిపత్యాలు, డచీసు ఆఫ్ బ్రెమెను-వెర్డెను ఉన్నాయి. ఈ ప్రయోజనం కోసం, హనోవరు (బ్రెమెను-వెర్డెను‌తో సహా) సాయుధ తటస్థత స్థితిని కొనసాగించే సరిహద్దు సైన్యం అని పిలవబడే దళాలను కూడా అందించాల్సి వచ్చింది.

ఫ్రాన్సు‌కు వ్యతిరేకంగా జరిగిన రెండవ సంకీర్ణ యుద్ధం (1799–1802) సమయంలో నెపోలియన్ బోనపార్టే ప్రుస్సియాను హనోవరు‌ను ఆక్రమించమని కోరాడు. 1801లో 24,000 మంది ప్రష్యను సైనికులు దాడి చేశారు. హనోవరు ఎటువంటి పోరాటం లేకుండా లొంగిపోయింది. 1801 ఏప్రిల్‌లో ప్రష్యను దళాలు బ్రెమెను-వెర్డెను రాజధాని స్టేడుకు చేరుకుని ఆ సంవత్సరం అక్టోబరు వరకు అక్కడే ఉన్నాయి. గ్రేటు బ్రిటను, ఐర్లాండు యునైటెడు కింగ్‌డం మొదట ప్రష్యా శత్రుత్వాన్ని పట్టించుకోలేదు. కానీ అది డెన్మార్కు-నార్వే, రష్యాతో పాటు ఫ్రెంచి అనుకూల సెకండు లీగు ఆఫ్ ఆర్ముడు న్యూట్రాలిటీలో చేరినప్పుడు బ్రిటను ప్రష్యను సముద్ర నౌకలను స్వాధీనం చేసుకోవడం ప్రారంభించింది. కోపెను‌హాగను యుద్ధం తర్వాత సంకీర్ణం విచ్ఛిన్నమైంది. ప్రష్యా మళ్ళీ తన దళాలను ఉపసంహరించుకుంది.

నెపోలియను ప్రోద్బలంతో ప్రష్యా 1806 ప్రారంభంలో బ్రిటిషు హనోవరు, బ్రెమెను-వెర్డెను‌లను తిరిగి స్వాధీనం చేసుకుంది. ఆ సంవత్సరం ఆగస్టు 6న ఆస్ట్రియా మీద నెపోలియను విజయాల ఫలితంగా పవిత్ర రోమన్ సామ్రాజ్యం రద్దు చేయబడింది. బ్రాండెను‌బర్గు కుర్ఫర్స్టు (ప్రిన్సు-ఎలెక్టరు) బిరుదు అర్థరహితంగా మారి తొలగించబడింది. అయినప్పటికీ రాజు ఫ్రెడరికు 3వ విలియం ఇప్పుడు హోహెన్‌జోల్లెర్ను డొమైను‌లన్నింటికీ డి జ్యూర్, డి ఫ్యాక్టో సార్వభౌమాధికారి. 1806లో పవిత్ర రోమన్ సామ్రాజ్యం రద్దు చేయబడినప్పుడు దాని చక్రవర్తులను ఎన్నుకునే యువరాజు-ఎలెక్టర్ల విధి ముగిసింది. ఈ సమయానికి ముందు హోహెను‌జోల్లెర్ను సార్వభౌమాధికారి ప్రొటెస్టంటు చర్చిల సుప్రీం గవర్నరు (సమ్మసు ఎపిస్కోపసు) నుండి తన పాలనలో ఉన్న వివిధ ప్రాంతాలు, రాజ్యాలకు రాజు, ఎలెక్టరు, గ్రాండు డ్యూకు, డ్యూకు వరకు అనేక బిరుదులు, కిరీటాలను కలిగి ఉన్నాడు. 1806 తర్వాత ఆయన కేవలం ప్రష్యా రాజు, సమ్మసు ఎపిస్కోపసు.

లీప్జిగు యుద్ధం తర్వాత విజయ ప్రకటన 1839 జోహను పీటరు క్రాఫ్టు చే. 1813లో లీప్జిగు యుద్ధం తర్వాత ఆస్ట్రియాకు చెందిన ఫ్రెడరికు 3వ విలియం, రష్యాకు చెందిన 1వ అలెగ్జాండరు 1వ ఫ్రాన్సిసు లను చిత్రీకరిస్తోంది.

అప్పుడు ప్రష్యా మొదటి ఫ్రెంచి సామ్రాజ్యం మీదకు తిరిగింది. కానీ జెనా–ఔర్స్టెడు యుద్ధంలో (1806 అక్టోబరు 14) ఓడిపోయింది. ఫ్రెడరికు 3వ విలియం తాత్కాలికంగా మారుమూల మెమెలుకు పారిపోవలసి వచ్చింది. 1807లో టిల్సిటు ఒప్పందాలు తర్వాత ప్రుస్సియా తన భూభాగంలో దాదాపు సగం భాగాన్ని కోల్పోయింది. పోలాండు రెండవ, మూడవ విభజనల నుండి పొందిన భూమి (ఇది ఇప్పుడు డచీ ఆఫ్ వార్సా ఆధీనంలోకి వచ్చింది), ఎల్బే నదికి పశ్చిమాన ఉన్న మొత్తం భూమితో సహా. బ్రెమెను-వెర్డెను‌తో సహా ప్రష్యను ఆక్రమిత హనోవరు‌ను ఫ్రాన్సు తిరిగి స్వాధీనం చేసుకుంది. మిగిలిన రాజ్యాన్ని ఫ్రెంచి దళాలు (ప్రష్యా ఖర్చుతో) ఆక్రమించాయి. రాజు ఫ్రాన్సు‌తో పొత్తు పెట్టుకుని కాంటినెంటలు సిస్టంలో చేరవలసి వచ్చింది.

ప్రష్యను సంస్కరణలు 1806లో ప్రష్యను ఓటమికి, టిల్సిటు ఒప్పందాలకు ప్రతిస్పందనగా ఉన్నాయి. ఇది ప్రష్యా రాజ్యం రాజ్యాంగ, పరిపాలనా, సామాజిక, ఆర్థిక సంస్కరణల శ్రేణిని వివరిస్తుంది. కార్లు ఫ్రీహెరు వోం స్టెయిను, కార్ల్ ఆగస్టు ఫర్సుటు వాన్ హార్డెన్బర్గు తర్వాత వారి ప్రధాన ప్రేరేపకులు వాటిని కొన్నిసార్లు స్టెయిను-హార్డెను‌బర్గు సంస్కరణలు అని పిలుస్తారు.

1812లో రష్యాలో నెపోలియను ఓటమి తర్వాత, ప్రుస్సియా కూటమిని విడిచిపెట్టి, ఫ్రెంచి ఆక్రమణకు వ్యతిరేకంగా జరిగిన "విముక్తి యుద్ధాలు" (విముక్తి యుద్ధాలు) సమయంలో ఆరవ కూటమిలో పాల్గొంది. మార్షలు గెబార్డు లెబెరెక్టు వాన్ బ్లూచరు నేతృత్వంలోని ప్రష్యను దళాలు 1815లో వాటర్లూ యుద్ధంలో నెపోలియను ‌మీద తుది విజయానికి కీలకంగా దోహదపడ్డాయి.

1815: నెపోలియన్ తరువాత

ప్రష్యా విస్తరణ, 1807–1871

ఫ్రాన్సు ఓటమిలో తన పాత్రకు ప్రష్యాకు బహుమతి వియన్నా కాంగ్రెసు వద్ద లభించింది. ఇది 1806కి ముందు ఉన్న దాని భూభాగంలో ఎక్కువ భాగాన్ని తిరిగి పొందింది. గుర్తించదగిన మినహాయింపులలో పోలాండు రెండవ, మూడవ విభజనలలో విలీనం చేయబడిన భూభాగంలో కొంత భాగం ఉంది. ఇది రష్యను పాలనలో కాంగ్రెసు పోలాండుగా మారింది (ఇది రెండవ విభజనలో సంపాదించిన డాన్జిగు‌ను నిలుపుకున్నప్పటికీ). ఇది దక్షిణాన దాని పూర్వ పట్టణాలను కూడా తిరిగి పొందలేదు. అయితే పరిహారంగా ఇది సాక్సోనీ రాజ్యంలో 40%, వెస్టు‌ఫాలియా, రైన్‌ల్యాండు‌లో ఎక్కువ భాగంతో సహా కొంత కొత్త భూభాగాన్ని తీసుకుంది. ప్రుస్సియా ఇప్పుడు తూర్పున నీమెను నుండి పశ్చిమాన ఎల్బే వరకు నిరంతరాయంగా విస్తరించి ఉంది. ఎల్బేకు పశ్చిమాన విడిపోయిన భూభాగాల గొలుసును కలిగి ఉంది. దీని వలన ప్రుస్సియా ప్రధానంగా జర్మనీ మాట్లాడే జనాభా కలిగిన ఏకైక గొప్ప శక్తిగా మిగిలిపోయింది.

భూభాగంలో ఈ లాభాలతో రాజ్యం 10 ప్రావిన్సులుగా పునర్వ్యవస్థీకరించబడింది. తూర్పు ప్రుస్సియా, పశ్చిమ ప్రుస్సియా, స్వయంప్రతిపత్తి కలిగిన గ్రాండు డచీ ఆఫ్ పోసెను ప్రావిన్సులు కాకుండా గతంలో పోలిషు లాయెను‌బర్గు బుటో ల్యాండు డ్రాహీం భూభాగంతో సహా రాజ్యంలో ఎక్కువ భాగం కొత్త జర్మను కాన్ఫెడరేషనులో భాగమైంది ఇది 39 సార్వభౌమ రాష్ట్రాల (ఆస్ట్రియా, బోహేమియాతో సహా) సమాఖ్యలో భాగంగా మారింది.

ఫ్రెడరికు 3 వ విలియం ప్రుస్సియాను అనేక పరిపాలనా సంస్కరణలకు సమర్పించాడు. మరికొన్ని మంత్రిత్వ శాఖల ద్వారా ప్రభుత్వాన్ని పునర్వ్యవస్థీకరించాడు, ఇవి తరువాతి వంద సంవత్సరాలు నిర్మాణంలో ఉన్నాయి.

మతం విషయానికొస్తే, సంస్కరించబడిన కాల్వినిస్టు ఫ్రెడరికు 3వ విలియం - ప్రొటెస్టంటు చర్చిల సుప్రీం గవర్నరుగా - 1817లో లూథరను సంస్కరించబడిన చర్చిను ఏకం చేయడానికి తన చిరకాల ప్రణాళికను (1798లో ప్రారంభించబడింది) నొక్కిచెప్పారు (ప్రష్యను యూనియను చూడండి). కాల్వినిస్టు మైనారిటీ దాని సహ-మతవాది ఫ్రెడరికు 3వ విలియం చేత బలంగా మద్దతు ఇవ్వబడింది. పాక్షికంగా అయిష్టంగా ఉన్న లూథరను మెజారిటీ ప్రష్యాలో ఎవాంజెలికలు చర్చిను ఏర్పాటు చేశారు. అయితే తదనంతరం జరిగిన గొడవలు 1830 నాటికి లూథరన్లలో ఐక్యత, పాత లూథరన్లుగా శాశ్వత విభేదానికి దారితీశాయి.

1848 విప్లవాల ఫలితంగా హోహెను‌జోలెర్ను-సిగ్మారింగెను, హోహెను‌జోలెర్ను-హెచింగెను (హోహెను‌జోలెర్ను హౌసు కాథలిక్కు క్యాడెటు శాఖ పాలించిన) ప్రిన్సిపాలిటీలను 1850లో ప్రుస్సియా స్వాధీనం చేసుకుంది. తరువాత హోహెను‌జోలెర్ను ప్రావిన్సుగా ఐక్యమైంది.

1848–1871: జర్మనీ ఏకీకరణ యుద్ధాలు

వియన్నా కాంగ్రెసు తర్వాత జరిగిన అర్ధ శతాబ్దంలో ఒకే జర్మనీ దేశం ఏర్పడటానికి ప్రస్తుత చిన్న జర్మనీ రాజ్యాలు, రాజ్యాల సేకరణ పరిరక్షణకు మధ్య జర్మనీ సమాఖ్యలో సంఘర్షణ జరిగింది. ప్రష్యా లేదా ఆస్ట్రియా సామ్రాజ్యం ఏదైనా ఏకీకృత జర్మనీలో ప్రముఖ సభ్యుడిగా ఉండాలా అనే దాని మీద ప్రధాన చర్చ కేంద్రీకృతమై ఉంది. ప్రష్యా నాయకత్వం కోసం వాదించే వారు ఆస్ట్రియాకు జర్మనీయేతర ప్రయోజనాలు చాలా ఎక్కువగా ఉన్నాయని వాదించారు. జర్మనీ మాట్లాడేవారిలో ఎక్కువ మందితో అత్యంత శక్తివంతమైన రాజ్యంగా ఉన్న ప్రష్యా, కొత్త దేశాన్ని నడిపించడానికి ఉత్తమంగా సరిపోతుందని వారు వాదించారు.

1834లో ఆస్ట్రియాను మినహాయించిన జర్మనీ కస్టమ్సు యూనియను ( జోల్వెరిను) స్థాపన సభ్య దేశాల మీద ప్రష్యా ప్రభావాన్ని పెంచింది. 1848 విప్లవాల నేపథ్యంలో 1849లో ఫ్రాంక్ఫర్టు పార్లమెంటు ప్రష్యా రాజు ఫ్రెడరికు 4వ విలియానికి ఐక్య జర్మనీ కిరీటాన్ని ఇచ్చింది. విప్లవాత్మక సమావేశాలు రాజ బిరుదులను మంజూరు చేయలేవనే కారణంతో ఫ్రెడరికు విలియం ఆ ప్రతిపాదనను తిరస్కరించాడు. కానీ ఆయన మరో రెండు కారణాల వల్ల కూడా నిరాకరించాడు: అలా చేయడం వల్ల ఆస్ట్రియా, ప్రుస్సియా మధ్య అంతర్గత అధికార పోరాటాన్ని అంతం చేయడంలో పెద్దగా ప్రయోజనం ఉండదు. ప్రష్యను రాజులందరు (1వ విలియం వరకు) జర్మనీ సామ్రాజ్యం ఏర్పడటం అంటే జర్మనీ రాష్ట్రాలలో ప్రుస్సియా స్వాతంత్ర్యం ముగిసిపోతుందని భయపడ్డారు.

1848లో ష్లెస్విగుం హోల్స్టెయిను డచీల పట్ల డెన్మార్కు తీసుకున్న చర్యలు డెన్మార్కు, జర్మనీ కాన్ఫెడరేషను మధ్య మొదటి ష్లెస్విగు యుద్ధం (1848–1851) కు దారితీశాయి. ఫలితంగా డానిషు విజయం సాధించింది.

ఫ్రెడరికు విలియం 1848లో తన స్వంత అధికారంతో ప్రష్యా మొదటి రాజ్యాంగాన్ని జారీ చేశాడు. దానిని 1850 రాజ్యాంగంలో సవరించాడు. ఈ పత్రాలు—ఆ కాలపు ప్రమాణాల ప్రకారం మధ్యస్థంగా ఉన్నాయి. కానీ నేటి ప్రకారం సంప్రదాయవాదంగా ఉన్నాయి—రెండు-సభల పార్లమెంటు, ల్యాండు‌ట్యాగు కోసం అందించబడ్డాయి. తరువాత అబ్జియోర్డు‌నెటెను‌హాసుగా పిలువబడే దిగువ సభను ప్రష్యా మూడు-తరగతి ఫ్రాంచైజీ ఉపయోగించి 25 ఏళ్లు పైబడిన పురుషులందరూ కలిసి ఎన్నుకున్నారు. ఓటర్లను మూడు తరగతులుగా విభజించారు. వారి ఓట్లు చెల్లించిన పన్నుల మొత్తాన్ని బట్టి బరువుగా ఉంటాయి. ఒక సాధారణ ఎన్నికలలో మొదటి తరగతి (పన్నులు ఎక్కువగా చెల్లించిన వారితో) 4% ఓటర్లు మూడవ తరగతి (తక్కువగా చెల్లించిన వారితో) 82% ఓటర్లు ఉన్నారు. అయినప్పటికీ ప్రతి సమూహం ఒకే సంఖ్యలో ఓటర్లను ఎంచుకుంది. ఈ వ్యవస్థ జనాభాలో మరింత సంపన్న పురుషుల ఆధిపత్యాన్ని దాదాపుగా నిర్ధారించింది. తరువాత ఎగువ సభ, తరువాత హెరెను‌హాసు ("హౌసు ఆఫ్ లార్డ్సు") గా పేరు మార్చబడింది. దీనిని రాజు నియమించాడు. ఆయన పూర్తి కార్యనిర్వాహక అధికారాన్ని మంత్రులు నిలుపుకున్నారు. ఆయన మాత్రమే దానికి బాధ్యత వహిస్తారు. ఫలితంగా భూస్వామ్య తరగతులు, జంకరుల పట్టు విచ్ఛిన్నం కాలేదు. ముఖ్యంగా తూర్పు ప్రావిన్సులలో రాజ్యాంగంలో జ్యూరీ కోర్టుల పరిచయం, మత స్వేచ్ఛ, వాక్, పత్రికా స్వేచ్ఛతో సహా ప్రాథమిక హక్కుల జాబితా వంటి అనేక ఉదారవాద అంశాలు ఉన్నాయి.

1857లో ఫ్రెడరికు విలియానికి స్ట్రోకు వచ్చింది. ఆయన తమ్ముడు ప్రిన్స్ విలియం రీజెంటు అయ్యాడు. విలియం చాలా మితవాద విధానాన్ని అనుసరించాడు. 1861లో ఫ్రెడరికు 4వ విలియం మరణించిన తరువాత ఆయన 1వ విలియంగా ప్రష్యను సింహాసనాన్ని అధిష్టించాడు. అయితే రాజు అయిన కొద్దికాలానికే ఆయన సైన్యం పరిమాణం మీద తన పార్లమెంటుతో వివాదాన్ని ఎదుర్కొన్నాడు. లిబరల్సు ఆధిపత్యం వహించిన పార్లమెంటు, రెజిమెంట్ల సంఖ్యను పెంచాలనే విలియం కోరికను తిరస్కరించింది. దాని ఖర్చును భరించడానికి బడ్జెటు కారణంగా ఆమోదాన్ని నిలిపివేసిన కారణంగా ప్రతిష్టంభన ఏర్పడింది. విలియం తన కుమారుడు క్రౌను ప్రిన్సు ఫ్రెడరికుకు అనుకూలంగా పదవీ విరమణ చేయాలని తీవ్రంగా పరిగణించాడు. చివరికి ఆయన ఆ సమయంలో ఫ్రాన్సు‌కు ప్రష్యను రాయబారిగా ఒట్టో వాన్ బిస్మార్కును నియమించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. బిస్మార్కు 1862 సెప్టెంబరు 23న పదవీ బాధ్యతలు స్వీకరించారు.

రాజు 1వ విల్హెల్ము తన సూటు బిస్మార్కు, మోల్ట్కే, ఇతరులతో నల్ల గుర్రంపై కోనిగ్గ్రాట్జు యుద్ధం చూస్తున్నాడు.

బిస్మార్కు లొంగని సంప్రదాయవాదిగా ఖ్యాతిని కలిగి ఉన్నప్పటికీ ఆయన మొదట్లో బడ్జెటు సమస్య మీద రాజీ పడటానికి మొగ్గు చూపాడు. అయితే విలియం దానిని పరిగణించడానికి నిరాకరించాడు; ఆయన రక్షణ సమస్యలు కిరీటం వ్యక్తిగత ప్రావిన్సు‌గా భావించాడు. ఘర్షణ విధానానికి బలవంతంగా బిస్మార్కు ఒక కొత్త సిద్ధాంతాన్ని ముందుకు తెచ్చాడు. రాజ్యాంగం ప్రకారం రాజు పార్లమెంటు బడ్జెటును అంగీకరించడానికి బాధ్యత వహిస్తారు. వారు ఒక ఒప్పందానికి రావడంలో విఫలమైనందున రాజ్యాంగంలో "లొసుగులు" ఉన్నాయని ప్రభుత్వం పనిచేయడం కొనసాగించడానికి పాత బడ్జెటు ప్రకారం పన్నులు వసూలు చేయడం నిధులను చెల్లించడం కొనసాగించాల్సి వచ్చిందని బిస్మార్కు వాదించారు. ఆ విధంగా ప్రభుత్వం 1862 నుండి 1866 వరకు కొత్త బడ్జెటు లేకుండానే పనిచేసింది. బిస్మార్కు విలియం సైనిక సంస్కరణలను అమలు చేయడానికి వీలు కల్పించింది.

రాజ్యం ప్రాథమిక చట్టాన్ని ఆయన నిర్లక్ష్యం చేసినట్లుగా భావించినందుకు లిబరల్సు బిస్మార్కు‌ను హింసాత్మకంగా ఖండించారు. అయితే బిస్మార్కు నిజమైన ప్రణాళిక ఉదారవాదంతో సర్దుబాటు చేసుకోవడం. ఆయన తన కెరీరు‌లో ముందుగా జర్మనీ ఏకీకరణను వ్యతిరేకించినప్పటికీ ఇప్పుడు అది అనివార్యమని ఆయన నమ్మాడు. ఆయన అభిప్రాయం ప్రకారం మసకబారకుండా ఉండటానికి సంప్రదాయవాద శక్తులు ఏకీకృత దేశాన్ని సృష్టించే దిశగా ముందుకు సాగాలి. సమాజం మీద సాంప్రదాయ శక్తుల పట్టును విచ్ఛిన్నం చేయడానికి మధ్యతరగతి ఉదారవాదులు ఏకీకృత జర్మనీని కోరుకుంటున్నారని కూడా ఆయన నమ్మాడు. ఆ విధంగా ఆయన ప్రష్యను నాయకత్వంలో ఐక్య జర్మనీని ఏర్పాటు చేయడానికి ఒక డ్రైవు‌ను ప్రారంభించాడు. చివరికి ఈ లక్ష్యాన్ని సాధించిన మూడు యుద్ధాల ద్వారా ప్రష్యాను నడిపించాడు.

ఈ యుద్ధాలలో మొదటిది రెండవ ష్లెస్విగు యుద్ధం (1864). దీనిని ప్రుస్సియా ప్రారంభించి విజయం సాధించింది. దీనిలో ఆస్ట్రియా సహాయం పొందింది. డెన్మార్కు ఘోరంగా ఓడిపోయింది. ష్లెస్విగు, హోల్‌స్టెయిను రెండింటినీ వరుసగా ప్రుస్సియా, ఆస్ట్రియాకు అప్పగించింది.

ఆస్ట్రో-ప్రష్యను యుద్ధం తరువాత (1866):

  ప్రష్యా

   ప్రష్యన్ మిత్రదేశాలు: ఇటలీ, 14 జర్మన్ రాష్ట్రాలు

  ఆస్ట్రియా

   ఆస్ట్రియన్ మిత్రదేశాలు: 11 జర్మన్ రాష్ట్రాలు

   తటస్థ రాష్ట్రాలు: లిచ్టెన్‌స్టెయిను, లిమ్‌బర్గు, లక్సెంబర్గు, ర్యూస్-ష్లీజ్,సాక్సే-వీమర్-ఐసెనాచు, సాక్సే-వీమర్-ఐసెనాచ్

  ప్రష్యన్ కొనుగోళ్లు: హనోవరు, ష్లెస్‌విగు-హోల్‌స్టెయిను, హెస్సియను హింటరు‌ల్యాండు, హెస్సే-కాసెలు, నసావు, ఫ్రీ సిటీ ఆఫ్ ఫ్రాంకు ‌ ఫర్టు

స్చ్లెస్విగు, హోల్‌స్టెయిను‌ల విభజించబడిన పరిపాలన 1866 ఆస్ట్రో-ప్రష్యను యుద్ధానికి ప్రేరేపించింది—దీనిని ఏడు వారాల యుద్ధం అని కూడా పిలుస్తారు. ఇటలీ రాజ్యం, వివిధ ఉత్తర జర్మనీ రాజ్యాలతో పొత్తు పెట్టుకున్న ప్రష్యా, ఆస్ట్రియను సామ్రాజ్యం మీద యుద్ధం ప్రకటించింది. ఆస్ట్రియను నేతృత్వంలోని సంకీర్ణం అణిచివేయబడింది. ప్రష్యా దాని నాలుగు చిన్న మిత్రదేశాలను - హనోవరు రాజ్యం, హెస్సే ఎలక్టరేటు, డచీ ఆఫ్ నసావుం ఫ్రీ సిటీ ఆఫ్ ఫ్రాంకు‌ఫర్టులను స్వాధీనం చేసుకుంది. ప్రష్యా ష్లెస్విగు, హోల్‌స్టెయిను‌లను కూడా స్వాధీనం చేసుకుంది. సాక్సు-లావెను‌బర్గు ప్రష్యాతో వ్యక్తిగత యూనియనులోకి బలవంతంగా చేర్చబడింది. (ఇది 1876లో పూర్తి యూనియను‌గా మార్చబడింది). మొదట్లో కింగ్ విలియం ఆస్ట్రియా నుండి భూభాగాన్ని తీసుకొని సాక్సోనీని విలీనం చేసుకోవాలనుకున్నాడు. కానీ బిస్మార్కు ఆ ఆలోచనను విరమించుకోవాలని ఆయనను ఒప్పించాడు. భవిష్యత్తులో జర్మనీ వ్యవహారాలలో ఆస్ట్రియా పాత్ర పోషించకూడదని బిస్మార్కు కోరుకున్నప్పటికీ ఆస్ట్రియా విలువైన భవిష్యత్తు మిత్రదేశంగా ఉండగలదని ఆయన ముందుగానే ఊహించాడు. భూభాగంలో ఈ లాభాలతో రైన్‌ల్యాండు, వెస్టు‌ఫాలియాలోని ప్రష్యను ఆస్తులు మొదటిసారిగా మిగిలిన రాజ్యంతో భౌగోళికంగా అనుసంధానించబడి ఉన్నాయి. సాక్సే-లాయెను‌బర్గు వాస్తవ విలీనాన్ని లెక్కిస్తూ ప్రష్యా ఇప్పుడు జర్మనీలోని ఉత్తర మూడింట రెండు వంతుల అంతటా నిరంతరాయంగా విస్తరించి ఉంది. 1918లో రాచరికం కూలదోయబడే వరకు ఇది ఈ పరిమాణంలోనే ఉంది.

పార్లమెంటుతో బడ్జెటు వివాదాన్ని ముగించడానికి బిస్మార్కు ఈ అవకాశాన్ని ఉపయోగించుకున్నాడు. చట్టపరమైన బడ్జెటు లేకుండా పరిపాలించడానికి ఆయన ముందస్తు ఆమోదం ఇచ్చే పరిహార బిల్లును ఆయన ప్రతిపాదించాడు. ఇది తన ఉదారవాద విరోధుల మధ్య చీలికకు దారితీస్తుందని ఆయన సరిగ్గా ఊహించాడు. వారిలో కొందరు రాజ్యాంగ ప్రభుత్వ సూత్రంతో రాజీ పడలేమని వాదించగా చాలా మంది ఉదారవాదులు భవిష్యత్తులో మరింత స్వేచ్ఛను పొందాలనే ఆశతో బిల్లుకు మద్దతు ఇవ్వాలని నిర్ణయించుకున్నారు.

యుద్ధంలో భాగంగా జర్మనీ సమాఖ్యను రద్దు చేశారు. దాని స్థానంలో ప్రుస్సియా 1866లో మెయినుకు ఉత్తరాన ఉన్న 21 రాజ్యాలను ఉత్తర జర్మనీ సమాఖ్యగా ఏర్పాటు చేయడానికి ఒప్పించింది. ప్రుస్సియా మొత్తం సమాఖ్యలోకి ప్రవేశించింది (దాని రాజ్య హోదా తూర్పు ప్రష్యను ఊయల, అలాగే పోసెను ప్రావిన్సు, పశ్చిమ ప్రుస్సియాతో కూడిన విచ్ఛిన్నమైన పోలాండు వాటాతో సహా), తద్వారా ఈ కొత్త సంస్థలో ఆధిపత్య రాజ్యంగా మారింది. దాని భూభాగం, జనాభాలో నాలుగు వంతులు - సమాఖ్యలోని ఇతర సభ్యుల కంటే ఎక్కువ. బిస్మార్కు రాసిన రాజ్యాంగంలో దీని దాదాపు మొత్తం నియంత్రణ స్థిరపడింది. కార్యనిర్వాహక అధికారం అధ్యక్షుడుకి అప్పగించబడింది. - ఇది ప్రుస్సియా పాలకుల వంశపారంపర్య కార్యాలయం. అధ్యక్షుడికి మాత్రమే బాధ్యత వహించే ఛాన్సలరు ఆయన సహాయం చేశాడు. ద్విసభ పార్లమెంటు కూడా ఉండేది. దిగువ సభ, లేదా రీచు‌స్టాగు (డైటు), సార్వత్రిక పురుష ఓటు హక్కు ద్వారా ఎన్నుకోబడింది. ఎగువ సభ, లేదా బుండేస్రాటు (ఫెడరలు కౌన్సిలు) రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలచే నియమించబడింది. ఆచరణలో బుండేస్రాటు బలమైన సభ. ప్రష్యాకు 43 ఓట్లలో 17 ఓట్లు ఉన్నాయి. ఇతర రాష్ట్రాలతో పొత్తుల ద్వారా కార్యకలాపాలను సులభంగా నియంత్రించగలదు. అన్ని ఉద్దేశాలు, ప్రయోజనాల కోసం, బిస్మార్కు కొత్త సమూహంలో ఆధిపత్యం చెలాయించాడు. ప్రష్యా ప్రధానమంత్రిగా తన మొత్తం పదవీకాలం అంతా ఆయన తన సొంత విదేశాంగ మంత్రిగా పనిచేశాడు. ఆ సామర్థ్యంలో బుండేస్రాటు‌కు ప్రష్యను ప్రతినిధులను ఆదేశించగలిగాడు.

దక్షిణ జర్మనీ రాష్ట్రాలు (ఆస్ట్రియా తప్ప) 2019 మార్చి ప్రష్యాతో సైనిక పొత్తులను అంగీకరించవలసి వచ్చింది. ప్రష్యా వాటిని ఉత్తర జర్మనీ సమాఖ్యలో విలీనం చేయడానికి చర్యలు ప్రారంభించింది. బిస్మార్కు ప్రణాళిక చేసిన లిటిల్ జర్మనీ జర్మనీ ఏకీకరణ సాకారానికి చాలా దగ్గరగా వచ్చింది.

ఫ్రాంకో-ప్రష్యను యుద్ధం (1870–1871)తో తుది చర్య వచ్చింది. ఇక్కడ బిస్మార్కు ఫ్రాన్సు చక్రవర్తి 3వ నెపోలియనును ప్రష్యా మీద యుద్ధం ప్రకటించేలా ఉపాయాలు చేశాడు. ఆస్ట్రో-ప్రష్యను యుద్ధం తర్వాత ఏర్పాటు చేసిన జర్మనీ పొత్తులను సక్రియం చేస్తూ ఆస్ట్రియాతో పాటు జర్మనీ రాజ్యాలు కలిసి వచ్చి ఫ్రాన్సు‌ను వేగంగా ఓడించాయి. 3వ నెపోలియనుని ఖైదీగా కూడా తీసుకున్నాయి (1870 సెప్టెంబరు 2 ). అంతకు ముందే బిస్మార్కు ప్రష్యను నాయకత్వంలో జర్మనీని ఏకం చేసే పనిని పూర్తి చేయగలిగాడు. ఫ్రాన్సు‌తో యుద్ధం వల్ల రేకెత్తిన దేశభక్తి ఉత్సాహం, ఐక్యమైన లిటిల్ జర్మనీ దేశం మిగిలిన ప్రత్యర్థులను ముంచెత్తింది. 1871 జనవరి 18న (మొదటి ప్రష్యను రాజు 1వ ఫ్రెడరికు పట్టాభిషేకం 170వ వార్షికోత్సవం), జర్మనీ సామ్రాజ్యం వెర్సైల్లెసులోని హాల్ ఆఫ్ మిర్రర్సులో జర్మనీ సామ్రాజ్యం ప్రకటించబడింది పారిస్ వెలుపల ఫ్రెంచి రాజధాని ఇప్పటికీ ముట్టడిలో ఉంది. విలియం రాజు ఏకీకృత జర్మనీకి మొదటి చక్రవర్తి (కైజరు) అయ్యాడు. అయితే జర్మనీ చక్రవర్తి, ప్రష్యా రాజు బిరుదులు రాచరికం ముగిసే వరకు ఒకే వ్యక్తి భరించాలి.

1871–1918: శిఖరం - పతనం

బిస్మార్కు కొత్త సామ్రాజ్యం ఖండంలో అత్యంత శక్తివంతమైన రాజ్యంగా ఉంది. కొత్త సామ్రాజ్యం మీద ప్రుస్సియా ఆధిపత్యం ఉత్తర జర్మనీ సమాఖ్యతో ఉన్నంత సంపూర్ణంగా ఉంది. ఇందులో సామ్రాజ్యం మూడింట రెండు వంతుల భూభాగం, దాని జనాభాలో ఐదింట మూడు వంతులు ఉన్నాయి. సామ్రాజ్య కిరీటం హోహెను‌జోల్లెర్ను హౌసు వంశపారంపర్య కార్యాలయం. బుండెస్రాటు‌లో ప్రుస్సియాకు కూడా పెద్ద సంఖ్యలో సీట్లు ఉన్నాయి. 58 ఓట్లలో 17 ఓట్లు (1911 తర్వాత 61లో 17); మరే ఇతర రాజ్యానికి ఆరు కంటే ఎక్కువ ఓట్లు లేవు. మునుపటిలాగే ద్వితీయ రాష్ట్రాలలో దాని మిత్రదేశాల మద్దతుతో కార్యకలాపాలను సమర్థవంతంగా నియంత్రించగలిగింది. పైన చెప్పినట్లుగా బిస్మార్కు దాదాపు తన మొత్తం కెరీరు‌లో ప్రుస్సియా విదేశాంగ మంత్రిగా పనిచేశాడు. ఆ పాత్రలో ప్రుస్సియా డిప్యూటీలను గ్బుండెస్రాటు‌కు ఆదేశించాడు. ఇంపీరియలు జర్మనీ ఆర్మీ అనేది ముఖ్యంగా విస్తరించిన ప్రష్యను సైన్యం, పాత ప్రష్యను రాయబార కార్యాలయాలు ఎక్కువగా కొత్త సామ్రాజ్యం రాయబార కార్యాలయాలుగా మారాయి. జర్మనీ సామ్రాజ్యం రాజ్యాంగం అనేది తప్పనిసరిగా ఉత్తర జర్మనూ సమాఖ్య రాజ్యాంగం సవరించిన వెర్షను అయింది.

జర్మన్ సామ్రాజ్యంలో ప్రష్యా, 1871–1918

1900 జనవరి 1న జర్మనీ సామ్రాజ్యం పరిపాలనా విభాగాలు

అయితే భవిష్యత్తులో సమస్యలకు బీజాలు సామ్రాజ్య, ప్రష్యను వ్యవస్థల మధ్య తీవ్ర అసమానతలో ఉన్నాయి. సామ్రాజ్యం 25 ఏళ్లు పైబడిన వారందరికీ ఓటు హక్కును మంజూరు చేసింది. అయినప్పటికీ ప్రష్యా తన మూడు-తరగతి ఫ్రాంచైజీని నిలుపుకుంది. దీనిలో ఓట్లు చెల్లించిన పన్నుల ద్వారా బరువుగా ఉన్నాయి. సామ్రాజ్య ఛాన్సలరు రెండు కాలాలు ( జనవరి-1873 నవంబరు - 1892–1894) మినహా ప్రష్యా ప్రధాన మంత్రి కూడా అయినందున, సామ్రాజ్యం ఉనికిలో ఎక్కువ కాలం, రాజు/చక్రవర్తి, ప్రధాన మంత్రి/ఛాన్సలరు రెండు పూర్తిగా భిన్నమైన ఫ్రాంచైజీల ద్వారా ఎన్నుకోబడిన శాసనసభల నుండి మెజారిటీని కోరవలసి వచ్చింది.

సామ్రాజ్యం ఏర్పడిన సమయంలో ప్రష్యా, జర్మనీ రెండూ దాదాపు మూడింట రెండు వంతుల గ్రామీణ ప్రాంతాలుగా ఉన్నాయి. 20 సంవత్సరాలలో పరిస్థితి తారుమారైంది; నగరాలు, పట్టణాలు జనాభాలో మూడింట రెండు వంతుల వాటాను కలిగి ఉన్నాయి. అయితే రాజ్యం, సామ్రాజ్యం రెండింటిలోనూ నగరాలు, పట్టణాల పెరుగుతున్న జనాభా, ప్రభావాన్ని ప్రతిబింబించేలా నియోజకవర్గాలను ఎప్పుడూ తిరిగి రూపొందించలేదు. దీని అర్థం 1890ల నుండి గ్రామీణ ప్రాంతాలు చాలా ఎక్కువగా ప్రాతినిధ్యం వహించాయి.

బిస్మార్కు తన శక్తివంతమైన కొత్త రీచు పట్ల మిగిలిన ఐరోపా సందేహాస్పదంగా ఉందని గ్రహించాడు. బెర్లిను కాంగ్రెసు వంటి చర్యలతో శాంతిని కాపాడటం మీద దృష్టి పెట్టాడు. కొత్త జర్మనీ సామ్రాజ్యం బ్రిటను‌తో ఇప్పటికే బలమైన సంబంధాలను మెరుగుపరుచుకుంది. 1858లో ప్రష్యా క్రౌన్ ప్రిన్సు ఫ్రెడరికు విలియం విక్టోరియా, ప్రిన్సెసు రాయలును వివాహం చేసుకున్నప్పుడు లండను, బెర్లిను మధ్య సంబంధాలు ఇప్పటికే మూసివేయబడ్డాయి.

1888 లో 1వ విలియంలో మరణించాడు. క్రౌన్ ప్రిన్సు 3వ ఫ్రెడరికుగా సింహాసనాన్ని అధిష్టించాడు. కొత్త చక్రవర్తి, దృఢనిశ్చయం కలిగిన ఆంగ్లోఫైలు, ప్రష్యా, సామ్రాజ్యాన్ని బ్రిటిషు నమూనా ఆధారంగా మరింత ఉదారవాద, ప్రజాస్వామ్య రాచరికంగా మార్చాలని ప్రణాళిక వేసుకున్నాడు. అయితే ఫ్రెడరికు అప్పటికే శస్త్రచికిత్స చేయలేని గొంతు క్యాన్సరు‌తో అనారోగ్యంతో ఉన్నాడు. సింహాసనం మీద కేవలం 99 రోజుల తర్వాత మరణించాడు. ఆయన స్థానంలో ఆయన 29 ఏళ్ల కుమారుడు 2వ విలియం వచ్చాడు. బాలుడిగా ఉన్నప్పుడు విలియం తన తల్లిదండ్రులను ఉదారవాదిగా మలచడానికి చేసిన ప్రయత్నాలకు వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేశాడు. బిస్మార్కు ఆధ్వర్యంలో పూర్తిగా ప్రష్యనైజు చేయబడ్డాడు.

కొత్త కైజరు విలియం బ్రిటిషు హౌసు, రష్యను, 2వ విలియం జర్మనీ చక్రవర్తి రాజ కుటుంబాలతో (వారితో దగ్గరి సంబంధం ఉన్నప్పటికీ) సంబంధాలను వేగంగా దెబ్బతీసుకున్నాడు. వారికి ప్రత్యర్థిగా, చివరికి వారి శత్రువుగా మారాడు. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం (1914–1918) ముందు మరియు సమయంలో, ప్రష్యా జర్మన్ సైన్యంలో గణనీయమైన సంఖ్యలో సైనికులు, నావికులను సరఫరా చేసింది. ప్రష్యను జంకర్లు ఉన్నత పదవులను ఆధిపత్యం చేశారు. అదనంగా తూర్పు ఫ్రంటు లోని కొన్ని భాగాలు ప్రష్యను గడ్డ మీద పోరాడాయి. ప్రష్యా - మొత్తం జర్మనీతో పాటు - యుద్ధ సమయంలో విప్లవకారులతో పెరుగుతున్న ఇబ్బందులను ఎదుర్కొంది. 1918 నవంబరు 11న యుద్ధ విరమణ ద్వారా మహా యుద్ధం ముగిసింది.

బెర్లిను, ఇతర కేంద్రాలలో జరిగిన తిరుగుబాట్లు 1918–1919 జర్మనీ విప్లవం (నవంబరు విప్లవం) అంతర్యుద్ధాన్ని ప్రారంభించాయి. 1918 చివరి నాటికి ప్రష్యను ప్రతినిధుల సభను సోషలు డెమోక్రటికు పార్టీ ఆఫ్ జర్మనీ (ఎస్‌పిడి) నియంత్రించింది. ఇది మార్క్సిజాన్ని సమర్థించింది. విలియం తన సామ్రాజ్య కిరీటాన్ని శాశ్వతంగా కోల్పోయాడని తెలుసు. కానీ ఇప్పటికీ తన ప్రష్యను కిరీటాన్ని నిలుపుకోవాలని ఆశించాడు; జర్మనీలో మూడింట రెండు వంతుల పాలకుడిగా ఆయన వారసుడు పాలనలోనైనా ప్రధాన వ్యక్తిగా ఉండగలడని ఆయన నమ్మాడు. అయితే సామ్రాజ్య రాజ్యాంగం ప్రకారం ఇది అసాధ్యమని విలియం కనుగొన్నాడు. ప్రష్యాతో వ్యక్తిగత యూనియనులో తాను సామ్రాజ్యాన్ని పాలించానని ఆయన నమ్మినప్పటికీ సామ్రాజ్య కిరీటం ప్రష్యను కిరీటంతో ముడిపడి ఉందని సామ్రాజ్య రాజ్యాంగం నిర్దేశించింది. ఏదైనా సందర్భంలో ఆయన తన కోసం పోరాడిన సైనికుల మద్దతును కోల్పోయాడు. ప్రష్యా రాజుగా, జర్మనీ చక్రవర్తిగా విలియం పదవీ విరమణ చేస్తున్నట్లు 1918 నవంబరు 9న ప్రకటించారు. మరుసటి రోజు ఆయన నెదర్లాండ్స్లో బహిష్కరించబడ్డాడు. బెర్లిను‌లో సాయుధ తిరుగుబాట్లు సామూహిక సమ్మెలు, వీధి పోరాటాలతో ప్రష్యను రాజ్య ప్రభుత్వం ముట్టడి స్థితిని ప్రకటించి సామ్రాజ్య సైనిక సహాయం కోసం విజ్ఞప్తి చేసింది. వాల్డెమారు పాబ్సుటు నేతృత్వంలోని గార్డే-కావల్లెరీ-స్చుట్జెను-డివిజను బెర్లిను‌లో సమ్మె చేస్తున్న వారి మీద దాడి చేసింది. మార్చి 16న పోరాటం ముగిసే సమయానికి వారు దాదాపు 1,200 మందిని చంపారు. వారిలో చాలామంది నిరాయుధులు, ఎటువంటి ప్రమేయం లేకుండా ఉన్నారు. విప్లవాత్మక కాలం 1918 నవంబరు నుండి 1919 ఆగస్టులో వీమరు రిపబ్లిక్కుగా పిలువబడే రిపబ్లిక్కు స్థాపించబడే వరకు కొనసాగింది.

ప్రుస్సియా ఫ్రీ స్టేటు ఆఫ్ ప్రుస్సియాగా వీమరు రిపబ్లిక్కు‌లో విలీనం చేయబడింది. 1920లో కొత్త రిపబ్లికను రాజ్యాంగంను పొందింది. ఇది ఫ్రీ స్టేటు ఆఫ్ ప్రుస్సియాగా మారింది. ఈ రాజ్యం 1947లో రద్దు చేయబడింది.

రాజ్యం

బెర్లిను ప్యాలెసు, హోహెన్జోల్లెర్ను హౌసు ప్రధాన నివాసం

ప్రభుత్వం

ప్రష్యను సంపూర్ణ రాచరికం ఆధారంగా ఉన్న ఉమ్మడి అధికారం, భూస్వామ్య, బ్యూరోక్రాటికు, వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛ, ప్రజాస్వామ్య హక్కుల కోసం ప్రయత్నాలను అణచివేయడంలో దాని ప్రయోజనాలను కేంద్రీకరించాయి. అందువలన అది పోలీసు పద్ధతులను ఆశ్రయించాల్సి వచ్చింది. ఒట్టో హింట్జు వర్ణించినట్లుగా "పోలీసు రాజ్యం", పాలకవర్గ ప్రయోజనాల కోసం నడిచే దాని భూస్వామ్య స్క్వైరార్కీతో పాత వ్యవస్థను భర్తీ చేసింది. కానీ దాని ప్రాథమిక రూపంలో ఇది రాజ్యాంగ రాజ్యం అయింది.

రాజకీయాలు

ప్రష్యన్ రాజు కిరీటం (హోహెన్జోల్లెర్న్ కోట సేకరణ)

1848 జర్మను‌లో విప్లవాలు వరకు ప్రష్యా రాజ్యం సంపూర్ణ రాచరికంగా ఉంది. ఆ తర్వాత ప్రుస్సియా రాజ్యాంగ రాచరికంగా మారింది. అడాల్ఫు హెన్రిచు వాన్ అర్నిం-బోయిట్జెన్బర్గు ప్రుస్సియా మొదటి అధ్యక్షుడుగా నియమితులయ్యారు. ప్రుస్సియా మొదటి రాజ్యాంగం తరువాత ల్యాండు‌ట్యాగు అని పిలువబడే రెండు సభల పార్లమెంటు ఏర్పడింది. 1850 రాజ్యాంగంలో ప్రవేశపెట్టబడిన ప్రుస్సియను మూడు-తరగతి ఫ్రాంచైజీని ఉపయోగించి 25 ఏళ్లు పైబడిన పురుషులందరూ దిగువ సభ లేదా ప్రష్యను ప్రతినిధుల సభను ఎన్నుకున్నారు. ఇది జనాభాలోని మరింత సంపన్నుల ఆధిపత్యాన్ని నిర్ధారించింది. తరువాత ప్రష్యను హౌసు ఆఫ్ లార్డుగా పేరు మార్చబడిన ఎగువ సభను రాజు నియమించాడు. ఆయన పూర్తి కార్యనిర్వాహక అధికారాన్ని నిలుపుకున్నాడు. మంత్రులు ఆయనకు మాత్రమే బాధ్యత వహిస్తారు. ఫలితంగా భూస్వామ్య వర్గాలైన ప్రష్యను జంకర్ల పట్టు, ముఖ్యంగా తూర్పు ప్రావిన్సులలో విచ్ఛిన్నం కాలేదు. 1848–1849 జర్మనీ విప్లవాలకు ప్రతిస్పందనగా ఏర్పడిన ప్రష్యను సీక్రెటు పోలీసు, సంప్రదాయవాద ప్రభుత్వానికి సహాయపడింది.

రాజ్యాలు

రాజ్యం ఉనికిలో ఉన్నప్పుడు రెండు రాజ్యాంగాలు ఉన్నాయి. అవి 1848 - 1850 నాటివి. 1848–1849 జర్మనీ విప్లవాల సమయంలో తలెత్తిన డిమాండ్లకు ప్రతిస్పందనగా అయిష్టంగానే ఫ్రెడరికు 4వ విలియం మొదటి రాజ్యాంగాన్ని మంజూరు చేశాడు. 1848 ప్రారంభంలో ప్రష్యను జాతీయ అసెంబ్లీ కోసం ఎన్నికలు జరిగాయి. 25 ఏళ్లు అంతకంటే ఎక్కువ వయస్సు ఉన్న పురుషులందరూ ఓటు వేయగల సామర్థ్యం కలిగి ఉన్నారు. రాజు ఫ్రెడరికు 4వ విలియం ఆయన మంత్రులు ఒక ముసాయిదా రాజ్యాంగాన్ని సమర్పించారు. దీనిలో రాజు తన పాత హక్కులను నిలుపుకున్నాడు. అసెంబ్లీ "చార్టే వాల్డెకు"తో స్పందించింది. దీనిలో ప్రాథమిక హక్కుల విస్తరించిన జాబితా, పార్లమెంటుకు బాధ్యత వహించే వోక్సు‌వెహ్రు ('ప్రజల రక్షకుడు'), భూస్వామ్య హక్కుల మీద పరిమితులు ఉన్నాయి. రాజు తన మంత్రులకు "ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ దీన్ని ఎప్పటికీ అంగీకరించను" అని ప్రకటించాడు. నవంబరు 9న ఆయన అసెంబ్లీని వాయిదా వేసి 1848 డిసెంబరు 5న ఏకపక్షంగా 1848 రాజ్యాంగం విధించారు. ఇందులో చార్టే వాల్డెకు నుండి గణనీయమైన సంఖ్యలో ఉదారవాద అంశాలు ఉన్నాయి. వాటిలో రెండు గదులతో కూడిన పార్లమెంటు జ్యూరీ కోర్టుల పరిచయం, చక్రవర్తి అధికారాల మీద కొన్ని పరిమితులు, చట్టపరమైన కచ్చితత్వాన్ని నిర్ధారించే ఆదేశం ఉన్నాయి. ఇది వాక్ స్వేచ్ఛ, పత్రికా స్వేచ్ఛ, మతం వంటి అనేక ప్రాథమిక హక్కులకు కూడా హామీ ఇచ్చింది.

రాజ్యాంగం ఉదారవాద నిబంధనలు ఉన్నప్పటికీ ప్రష్యా ఇప్పటికీ ప్రజాస్వామ్య రాజ్యానికి దూరంగా ఉంది. రాజుకు చట్టాల మీద సంపూర్ణ వీటో ఉంది. ఇది అధికారాల విభజనను పరిమితం చేసింది. న్యాయవ్యవస్థను తప్పించుకునే అవకాశం చక్రవర్తికి ఉంది. సైన్యాన్ని రాజ్యంలోని రాజ్యంగా వర్ణించవచ్చు. తరగతితో సంబంధం లేకుండా అన్ని వయోజన పురుష పౌరులకు ఓటు హక్కు ఉంది. కానీ చెల్లించిన పన్నుల మొత్తం ఆధారంగా ఓట్లను బరువుగా ఉంచే ప్రష్యను మూడు-తరగతి ఫ్రాంచైజు మధ్య, దిగువ తరగతుల రాజకీయ స్వరాన్ని గణనీయంగా పరిమితం చేసింది.

1850 ప్రష్యా రాజ్యాంగం అనేది 1848 రాజ్యాంగం సవరించిన వెర్షను. మునుపటి వెర్షను లా కాకుండా 1850 సవరణ కొత్త ప్రష్యను పార్లమెంటు, రాజు, ఆయన మంత్రుల మధ్య సహకార ప్రయత్నం. వారు చేసిన మార్పులు 1848 రాజ్యాంగం చాలావరకు స్వల్ప స్వభావం కలిగి ఉండేది. ప్రభుత్వంలోని మూడు శాఖల మీద రాజు ఆధిపత్యం చెలాయించే స్థితిలోనే ఉన్నాడు. పార్లమెంటుకు సైన్యం మీద నియంత్రణ లేదు. కానీ 1848 రాజ్యాంగంలో ప్రవేశపెట్టబడిన ఉదారవాద అంశాలు చాలావరకు అమలులో ఉన్నాయి.

1850 రాజ్యాంగంతరచుగా సవరించబడింది. 1918లో జర్మనీ సామ్రాజ్యం అంతమయ్యే వరకు ఇది ప్రష్యా ప్రాథమిక చట్టంగా ఉంది.

మతం

1850 నాటి ప్రష్యను రాజ్యాంగం మనస్సాక్షి స్వేచ్ఛ, ప్రభుత్వ, ప్రైవేటు ఆరాధన స్వేచ్ఛ, మత సంస్థలతో సహవాస స్వేచ్ఛను అనుమతించింది. అన్ని చర్చిలు, ఇతర మత సంఘాలు రాష్ట్రం నుండి స్వతంత్రంగా, ప్రైవేటు‌గా ప్రతిదీ నిర్వహించాలని, ప్రభుత్వంలోని ఏ భాగం చర్చిని ప్రభావితం చేయకూడదని పేర్కొంది. రాజ్యాంగం కూడా పిల్లలందరికి వారి స్వంత మతం వ్యక్తుల నుండి వారి మతాన్ని బోధించాలని వేరొకరి ద్వారా కాదని పేర్కొంది.

1800ల ప్రారంభం నుండి మధ్యకాలం వరకు తీసుకున్న జనాభా లెక్కల ప్రకారం 1830 లో ఆరు మతాల విభజన జరిగింది: ఇది మిలియను నివాసితులలో 609,427.0 ప్రొటెస్టంటును అభ్యసిస్తున్నారు, 376,177.1 కాథలిక్కులు, 13,348.8 యూదులను అభ్యసిస్తున్నవారు, 925.1 మెన్నోనైట్లు, 121.4 గ్రీకు ఆర్థోడాక్సు, 0.6 ముస్లింలు. ఈ సమయంలో మొత్తం జనాభా 14,098,125 మంది అంటే దాదాపు 8,591,778 మంది ప్రొటెస్టంట్లను అభ్యసిస్తున్నారు. 5,303,392 మంది కాథలిక్కులు, 188,193 మంది యూదులను అభ్యసిస్తున్నారు. 13,042 మంది ఉన్నారు. మెన్నోనైటులు, 1,712 మంది గ్రీకు ఆర్థోడాక్సు, 8 మంది ముస్లింలు.

ప్రొటెస్టంటు లూథరన్లు (కొంతమంది కాల్వినిస్టులతో పాటు) ఆధిపత్యం చెలాయించినప్పటికీ, పశ్చిమ, పోలాండు‌లో లక్షలాది మంది కాథలిక్కులు ఉన్నారు. రైన్‌ల్యాండు, వెస్టు‌ఫాలియాలోని కొన్ని ప్రాంతాలలో అనేక కాథలిక్కు జనాభా ఉంది. అదనంగా పశ్చిమ ప్రష్యా, వార్మియా, సిలేసియా, పోసెను ప్రావిన్సు ప్రధానంగా కాథలిక్కు పోలిషు మాట్లాడే జనాభాను కలిగి ఉన్నాయి. తూర్పు ప్రష్యా, దక్షిణ ప్రాంతం మసూరియాలో ఎక్కువగా జర్మనీకరించబడిన ప్రొటెస్టంటు మసూర్లు ఉన్నారు.

జాతి

జాతి జర్మన్లతో పాటు, దేశంలో జాతి భాషా మైనారిటీలు కూడా నివసించేవారు. మైనారిటీ సమూహాలలో పోలిషు ప్రజలు (పశ్చిమ ప్రుస్సియాలోని కషుబియన్లు తూర్పు ప్రుస్సియాలోని మజుర్లు ఉన్నారు), ప్రష్యను లిథువేనియన్లు (తూర్పు ప్రుస్సియాలో), సోర్బు‌లు (లుసాటియాలో), చెక్‌లు మొరావియన్లు (సిలేసియాలో), డేన్సు (ష్లెస్‌విగ్‌లో), యూదులు, ఫ్రిసియన్లు, డచ్చు ప్రజలు, వాలూన్లు, రష్యన్లు (వోజ్నోవో (ఎకెర్ట్స్‌డోర్ఫు)లో), ఫ్రెంచి, ఇటాలియన్లు, హంగేరియన్లు, ఇతరులు ఉన్నారు.

• 
  1817–1823లో ప్రష్యా తూర్పు ప్రాంతాల జాతి నిర్మాణం
• 
  19వ శతాబ్దంలో ప్రష్యా రాజ్యంలో ధ్రువాలు:

    90–100% పోలిష్

    80–90% పోలిష్

    70–80% పోలిష్

    60–70% పోలిష్

    50–60% పోలిష్

    20–50% పోలిష్

    5–20% పోలిష్
• 
  Poles in eastern provinces of Germany in 1910:

    80–90% పోలిష్

    70–80% పోలిష్

    60–70% పోలిష్

    50–60% పోలిష్

    20–50% పోలిష్

    5–20% పోలిష్

ఉపవిభాగాలు

ప్రష్యా రాజ్యం అసలు ప్రధాన ప్రాంతాలు బ్రాండెన్బర్గు మార్గ్రేవియేటు, డచీ ఆఫ్ ప్రష్యా, ఇవి కలిసి బ్రాండెంబర్గు-ప్రష్యాగా ఏర్పడ్డాయి. మరిన్ని పోమెరేనియను ప్రావిన్సు 1653 నుండి ప్రష్యా ఆధీనంలో ఉంది. 1720 - 1815లో స్వీడను నుండి పొందిన స్వీడిషు పోమెరేనియాతో కలిపి ఈ ప్రాంతం పోమెరేనియా ప్రావిన్సుగా ఏర్పడింది. సైలేసియను యుద్ధాలలో ప్రష్యను లాభాలు 1740లో సైలేసియా ప్రావిన్సు ఏర్పడటానికి దారితీశాయి.

1772లో పోలాండు మొదటి విభజన తర్వాత, కొత్తగా విలీనం చేయబడిన రాయలు ప్రష్యా, వార్మియా పశ్చిమ ప్రష్యా ప్రావిన్సుగా మారగా, డచీ ఆఫ్ ప్రష్యా (వార్మియాలో కొంత భాగంతో పాటు) తూర్పు ప్రష్యా ప్రావిన్సుగా మారింది. నోట్ (నెట్జ్) నది వెంట ఉన్న ఇతర విలీనాలు నెట్జు జిల్లాగా మారాయి. రెండవ, మూడవ విభజనల తరువాత (1793–1795) కొత్త ప్రష్యను విలీనాలు న్యూ సిలేసియా, దక్షిణ ప్రష్యా, న్యూ ఈస్టు ప్రష్యా ప్రావిన్సులుగా మారాయి. నెట్జు జిల్లా పశ్చిమ, దక్షిణ ప్రష్యా మధ్య తిరిగి విభజించబడింది. స్వాధీనం చేసుకున్న పోలిషు భూములన్నీ పవిత్ర రోమను సామ్రాజ్యం వెలుపలే ఉన్నాయి. 1806లో నెపోలియను గ్రాండు డచీ ఆఫ్ వార్సాలో చేర్చబడిన టిల్సిటు ఒప్పందాల తరువాత చివరి మూడు ప్రావిన్సులు ప్రష్యా నుండి విడిపోయాయి. చివరికి 1815లో కాంగ్రెసు ఆఫ్ వియన్నా తర్వాత కాంగ్రెసు పోలాండు చేతిలో ఓడిపోయాయి. గ్రాండు డచీ ఆఫ్ పోసెనులో భాగమైన దక్షిణ ప్రష్యా పశ్చిమ భాగం తప్ప, రెండోది కూడా రద్దు చేయబడిన పవిత్ర రోమన్ సామ్రాజ్యం వారసుడైన జర్మనీ కాన్ఫెడరేషను వెలుపల ఉంది. తూర్పు ప్రష్యా ప్రావిన్సు, పశ్చిమ ప్రష్యా ప్రావిన్సు కూడా అలాగే ఉన్నాయి.

వియన్నా కాంగ్రెసు తర్వాత ప్రష్యా సాధించిన ప్రధాన పాశ్చాత్య లాభాల తరువాత మొత్తం పది ప్రావిన్సులు స్థాపించబడ్డాయి. ప్రతి ఒక్కటి పరిపాలనా జిల్లా అని పిలువబడే చిన్న పరిపాలనా ప్రాంతాలుగా విభజించబడ్డాయి. ఆ ప్రావిన్సులు:

• బ్రాండెను‌బర్గు ప్రావిన్సు
• తూర్పు ప్రష్యా ప్రావిన్సు (జర్మనీ కాన్ఫెడరేషను వెలుపల)
• జులిచ్-క్లీవ్సు-బెర్గు ప్రావిన్సు
• లోయరు రైన్ గ్రాండు డచీ
• పోమెరేనియా ప్రావిన్సు
• గ్రాండ్ డచీ ఆఫ్ పోసెను (స్వయంప్రతిపత్తి, జర్మనీ కాన్ఫెడరేషను వెలుపల)
• సాక్సోనీ ప్రావిన్సు
• సిలేసియా ప్రావిన్సు
• వెస్టు ప్రష్యా ప్రావిన్సు (జర్మనీ కాన్ఫెడరేషను వెలుపల)
• వెస్టు‌ఫాలియా ప్రావిన్సు

1822లో జూలిచు-క్లీవ్సు-బెర్గు, లోయరు రైను ప్రావిన్సులు విలీనం చేయబడి రైను ప్రావిన్సు ఏర్పడ్డాయి. 1829లో తూర్పు, పశ్చిమ ప్రష్యా ప్రావిన్సులు విలీనం అయ్యి ప్రష్యా ప్రావిన్సు ఏర్పడ్డాయి. కానీ ప్రత్యేక ప్రావిన్సులు 1878లో సంస్కరించబడ్డాయి. హోహెను‌జోల్లెర్ను-సిగ్మారింగెను, హోహెను‌జోల్లెర్ను-హెచింగెను రాజ్యాలు 1850లో విలీనం చేయబడి హోహెను‌జోల్లెర్ను ప్రావిన్సు ఏర్పడ్డాయి.

1866 ఆస్ట్రో-ప్రష్యను యుద్ధంలో ప్రుస్సియా విజయం తర్వాత, ప్రుస్సియా స్వాధీనం చేసుకున్న భూభాగాలు మూడు కొత్త ప్రావిన్సులుగా పునర్వ్యవస్థీకరించబడ్డాయి:

• హనోవరు ప్రావిన్సు
• హెస్సే-నసావు ప్రావిన్సు
• ష్లెస్విగు-హోల్‌స్టెయిను ప్రావిన్సు

• 
  వియన్నా కాంగ్రెసు తర్వాత ప్రుస్సియా రాజ్యంలోని పది ప్రావిన్సులు. జర్మనీ కాన్ఫెడరేషను లోని ఇతర సభ్య దేశాలు లేత గోధుమ రంగులో చూపించబడ్డాయి. నైరుతిలోని న్యూచాటెలు ఖండం 1848 వరకు ప్రష్యను పరిపాలనలో ఉంది.
• 
  ప్రస్తుత జర్మనీ రాష్ట్రాల మ్యాప్ (ముదురు ఆకుపచ్చ రంగులో) ఇవి పూర్తిగా లేదా ఎక్కువగా ఇంపీరియలు జర్మనీ ప్రష్యను రాజ్యం పాత సరిహద్దుల లోపల ఉన్నాయి.