Jump to content

ఫ్రాంక్లిన్ పియర్స్

లంకెలను మార్చు
వికీపీడియా నుండి
Franklin Pierce
Portrait సుమారు 1855–65
14th President of the United States

'ఫ్రాంక్లిను పియర్సు (1804 నవంబరు 23, 1869 అక్టోబరు 8) 14వ యునైటెడు స్టేట్సు అధ్యక్షుడు, 1853 నుండి 1857 వరకు సేవలందించారు. నిర్మూలన ఉద్యమం జాతీయ ఐక్యతకు ప్రాథమిక ముప్పు అని నమ్మిన ఉత్తర డెమొక్రాటు, ఆయన కాన్సాసు–నెబ్రాస్కా చట్టం మీద సంతకం చేయడం ద్వారా ఫూజిటివు స్లేవు చట్టంను అమలు చేయడం ద్వారా బానిసత్వ వ్యతిరేక సమూహాలను దూరం చేశాడు. పియర్సు అధ్యక్ష పదవి తర్వాత నార్తు సౌతు మధ్య వివాదం కొనసాగింది. 1860 అధ్యక్ష ఎన్నికల్లో అబ్రహం లింకన్ విజయం సాధించిన తరువాత దక్షిణ రాష్ట్రాలు విడిపోయాయి. ఫలితంగా అమెరికను అంతర్యుద్ధం జరిగింది.

పియర్సు న్యూ హాంపు‌షైరులో జన్మించాడు; ఆయన తండ్రి రాష్ట్ర గవర్నరు బెంజమిను పియర్సు. ఆయన 1833 నుండి హౌసు ఆఫ్ రిప్రజెంటేటివ్సులో సెనేటుకు ఎన్నికయ్యే వరకు పనిచేశాడు. అక్కడ ఆయన 1837 నుండి 1842లో రాజీనామా చేసే వరకు పనిచేశాడు. అతని ప్రైవేటు లా ప్రాక్టీసు విజయవంతమైంది. ఆయన యునైటెడు స్టేట్సు డిస్ట్రిక్టు కోర్టు ఫర్ న్యూ హాంపు‌షైరు యు.ఎస్.లో నియమించబడ్డాడు.న్యూ హాంపు‌షైరు యుఎస్ న్యాయవాది. పియర్సు మెక్సికను-అమెరికను యుద్ధంలో యునైటెడు స్టేట్సు ఆర్మీలో బ్రిగేడియరు జనరలుగా పాల్గొన్నాడు. డెమోక్రాట్లు అతన్ని ఉత్తర, దక్షిణ ప్రయోజనాలను ఏకం చేసే రాజీ అభ్యర్థిగా భావించారు. 1852 డెమోక్రటికు నేషనలు కన్వెన్షనులో అధ్యక్షుడిగా నామినేటు చేశారు. ఆయన తన సహచరుడు విలియం ఆర్. కింగు 1852 అధ్యక్ష ఎన్నికలల్ విగు పార్టీ టిక్కెటు‌ను విన్‌ఫీల్డు స్కాటు, విలియం అలెగ్జాండరు గ్రాహంలను సులభంగా ఓడించారు.

అధ్యక్షుడిగా పియర్సు పౌర సేవ కోసం తటస్థ ప్రమాణాలను అమలు చేయడానికి ప్రయత్నించాడు. అదే సమయంలో డెమోక్రటికు పార్టీ విభిన్న అంశాలను పోషకులతో సంతృప్తి పరిచాడు. ఈ ప్రయత్నం చాలావరకు విఫలమైంది. ఆయన పార్టీలోని చాలా మందిని ఆయనకు వ్యతిరేకంగా మార్చింది. ఆయన యంగు అమెరికా విస్తరణవాది. మెక్సికో నుండి భూమిని గాడ్సు‌డెను పర్చేజు మీద సంతకం చేసి, స్పెయిను నుండి క్యూబాను స్వాధీనం చేసుకునేందుకు విఫల ప్రయత్నానికి నాయకత్వం వహించారు. ఆయన బ్రిటను. జపాన్‌లతో వాణిజ్య ఒప్పందాల మీద సంతకం చేశారు. ఆయన మంత్రివర్గం దాని విభాగాలను సంస్కరించింది. జవాబుదారీతనాన్ని మెరుగుపరిచింది. కానీ ఆయన అధ్యక్షతన రాజకీయ కలహాలు ఈ విజయాలను కప్పివేసాయి. కాన్సాసు-నెబ్రాస్కా చట్టానికి ఆయన మద్దతు ఇచ్చిన తర్వాత ఉత్తరాది రాష్ట్రాలలో ఆయన ప్రజాదరణ బాగా తగ్గింది. ఇది మిస్సౌరీ రాజీని రద్దు చేసింది. అయితే చాలా మంది దక్షిణాది శ్వేతజాతీయులు ఆయనకు మద్దతు ఇవ్వడం కొనసాగించారు. ఈ చట్టం ఆమోదం అమెరికను వెస్టు‌లో బానిసత్వం విస్తరణ మీద హింసాత్మక సంఘర్షణకు దారితీసింది. పియర్సు పరిపాలనలో చాలామంది దౌత్యవేత్తలు క్యూబాను స్వాధీనం చేసుకోవాలని పిలుపునిస్తూ ఓస్టెండు మ్యానిఫెస్టోను జారీ చేయడంతో ఆయన పరిపాలన మరింత దెబ్బతింది. ఈ పత్రం తీవ్రంగా విమర్శించబడింది. డెమొక్రాట్లు 1856 అధ్యక్ష ఎన్నికల్లో ఆయనను తిరిగి నామినేటు చేస్తారని ఆయన పూర్తిగా ఆశించారు. కానీ వారు ఆయనను విడిచిపెట్టారు మరియు ఆయన ప్రయత్నం విఫలమైంది. అమెరికా అంతర్యుద్ధంలో అధ్యక్షుడు లింకన్ మీద తీవ్ర విమర్శకుడిగా మారడంతో ఉత్తర ప్రాంతంలో ఆయన ఖ్యాతి మరింత దెబ్బతింది.

పియర్సు ప్రజాదరణ పొందినవాడు. బహిరంగంగా మాట్లాడేవాడు అయినప్పటికీ ఆయన కుటుంబ జీవితం కష్టంగా ఉంది;ఆయన ముగ్గురు పిల్లలు చిన్న వయస్సులోనే మరణించారు. ఆయన భార్య జేన్ పియర్సు జీవితంలో ఎక్కువ కాలం అనారోగ్యం నిరాశతో బాధపడ్డారు.[1] పియర్సు ప్రారంభోత్సవంకి కొద్దిసేపటి ముందు కుటుంబం ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు వారి చివరి కుమారుడు రైలు ప్రమాదంలో మరణించాడు. తన జీవితంలో ఎక్కువ కాలం తాగుడుకు బానిసైన పియర్సు 1869లో సిరోసిసుతో మరణించాడు. దక్షిణాదికి ఆయన మద్దతు ఇవ్వడంతో పాటు కలహాల సమయంలో యూనియను‌ను కలిపి ఉంచడంలో విఫలమైన ఫలితంగా చరిత్రకారులు, మేధావులు సాధారణంగా పియర్సు‌ను చెత్త[2][3] అత్యల్ప చిరస్మరణీయమైన అమెరికా అధ్యక్షుడిగా పేర్కొంటారు.[4]

ప్రారంభ జీవితం - కుటుంబం

[మార్చు]

బాల్యం - విద్య

[మార్చు]
ఒక తెల్ల ఇంటి ఛాయాచిత్రం
పియర్సు పెరిగిన హిల్సు‌బరో, న్యూ హాంప్‌షైరులోని ఫ్రాంక్లిను పియర్సు హోం‌స్టెడు ఇప్పుడు జాతీయ చారిత్రక మైలురాయి[5] ఇంటి స్థలం నిర్మాణం పూర్తవుతున్న సమయంలో ఆయన సమీపంలోని లాగ్ క్యాబినులో జన్మించాడు.[note 1]

ఫ్రాంక్లిను పియర్సు 1804 నవంబరు 23 న హిల్సు‌బరో న్యూ హాంపు‌షైరులోని లాగు క్యాబినులో జన్మించాడు. ఆయన థామసు పియర్సు ఆరవ తరం వారసుడు. ఆయన 1634లో ఇంగ్లాండు‌లోని నార్విచు, నార్ఫోకు నుండి మసాచుసెట్సు బే కాలనీకి వలస వచ్చారు. ఆయన తండ్రి బెంజమిను అమెరికను రివల్యూషనరీ వారులో లెఫ్టినెంటు‌గా పనిచేశారు. యుద్ధం తర్వాత చెల్మ్సు‌ఫోర్డు, మసాచుసెట్సు నుండి హిల్సు‌బరోకు 50 ఎకరాలు (20 హె.) భూమిని కొనుగోలు చేశారు. బెంజమిను ఆయన రెండవ భార్య అన్నా కెండ్రికు‌లకు జన్మించిన ఎనిమిది మంది పిల్లలలో పియర్సు ఐదవవాడు; ఆయన మొదటి భార్య ఎలిజబెతు ఆండ్రూసు ప్రసవ సమయంలో మరణించింది. ఆమె ఆయనకు ఒక కుమార్తెను విడిచిపెట్టింది. బెంజమిను ఒక ప్రముఖ డెమోక్రటికు-రిపబ్లికను[note 2] రాష్ట్ర శాసనసభ్యుడు, రైతు, టావెర్ను-కీపరు నుండి వేరు చేయడానికి ఇష్టపడతారు. పియర్సు బాల్యంలో ఆయన తండ్రి రాష్ట్ర రాజకీయాలలో లోతుగా పాల్గొన్నాడు. ఆయన ఇద్దరు అన్నలు 1812 యుద్ధంలో పోరాడారు; అందువలన ప్రజా వ్యవహారాలు, సైన్యం ఆయన ప్రారంభ జీవితంలో ప్రధాన ప్రభావాన్ని చూపాయి.[8]

పియర్సు తండ్రి పియర్సు‌ను చిన్నతనంలో హిల్సు‌బరో సెంటరు‌లోని ఒక పాఠశాలలో చేర్చి 12 సంవత్సరాల వయసులో హాంకాకులోని పట్టణ పాఠశాలకు పంపాడు.[note 3] చదువు అంటే ఇష్టం లేకపోవడంతో పియర్సు ఇంటి మీద బెంగతో ఒక ఆదివారం తన ఇంటికి 12 మైళ్లు (19 కి.మీ.) నడిచాడు. ఆయన తండ్రి ఆయనకు భోజనం తినిపించి కొంత దూరం తిరిగి పాఠశాలకు తీసుకెళ్లి ఉరుములతో కూడిన వర్షంలో మిగిలిన దూరం నడిచి వెళ్ళమని ఆదేశించాడు. పియర్సు తరువాత ఈ క్షణాన్ని "నా జీవితంలో ఒక మలుపు"గా పేర్కొన్నాడు.[10] ఆ సంవత్సరం తరువాత ఆయన కళాశాలకు సిద్ధం కావడానికి ఫిలిప్సు ఎక్సెటరు అకాడమీకి బదిలీ అయ్యాడు. ఈ సమయానికి ఆయన ఒక అందమైన విద్యార్థిగా కొన్నిసార్లు దుష్ప్రవర్తనకు గురయ్యే వ్యక్తిగా పేరు సంపాదించుకున్నాడు.[10]

నతానియెల్ హౌథ్రోను చిత్రం
నవలా రచయిత నథానియలు హౌథ్రోను, పియర్సు జీవితకాల స్నేహితుడు, పియర్సు 1852 అధ్యక్ష ఎన్నికల ప్రచారానికి మద్దతుగా లైఫ్ ఆఫ్ ఫ్రాంక్లిను పియర్సు జీవిత చరిత్రను రాశారు.[11]

1820 శరదృతువులో పియర్సు 19 మంది కొత్త విద్యార్థులలో ఒకడుగా బ్రున్స్వికు, మైనే లోని బ్రౌడోయిను కాలేజీలో చేరాడు. తరువాత ఆయన జోనాథను సిల్లీ (తరువాత కాంగ్రెసు‌కు ఎన్నికయ్యారు), నాథనియలు హౌథ్రోను లతో కలిసి ఆయన ఏథెన్సు సొసైటీ అనే ప్రగతిశీల సాహిత్య సంఘంలో చేరాడు. వారితో ఆయన శాశ్వత స్నేహాలను ఏర్పరచుకున్నాడు. రెండు సంవత్సరాల తర్వాత ఆయన తన తరగతిలో చివరివాడు. కానీ ఆయన తన గ్రేడు‌లను మెరుగుపరచుకోవడానికి చాలా కష్టపడ్డాడు. 1824లో 14 మంది గ్రాడ్యుయేటింగు తరగతిలో ఐదవ స్థానంలో పట్టభద్రుడయ్యాడు.[12] జాన్ పి. హేలు పియర్సు జూనియరు సంవత్సరంలో బౌడోయిను‌లో చేరాడు; ఆయన పియర్సు, తరువాత ఆయన ప్రత్యర్థికి రాజకీయ మిత్రుడు అయ్యాడు. పియర్సు తన జూనియరు సంవత్సరంలో బౌడోయిను క్యాడెట్సు అనే అనధికారిక మిలీషియా కంపెనీని నిర్వహించి నాయకత్వం వహించాడు. ఇందులో సిల్లీ, హౌథ్రోను ఉన్నారు. అధ్యక్షుడి ఇంటికి సమీపంలోని క్యాంపసు‌లో యూనిటు కసరత్తు చేసింది. ఆ శబ్దం ఆపివేయాలని ఆయన డిమాండు చేసే వరకు విద్యార్థులు తిరుగుబాటు చేసి సమ్మెకు దిగారు. ఈ సంఘటనకు పియర్సు నాయకత్వం వహించాడని అనుమానించబడింది.[13] బౌడోయిను‌లో తన చివరి సంవత్సరంలో ఆయన గ్రామీణ హెబ్రాను, మైనేలోని హెబ్రాను అకాడమీలో అనేక నెలలు బోధించాడు. అక్కడ ఆయన తన మొదటి జీతం సంపాదించాడు. ఆయన విద్యార్థులలో భవిష్యత్తు కాంగ్రెసు సభ్యుడు జాన్ జె. పెర్రీ ఉన్నారు.[14][15]

పోర్టౌస్ముతు న్యూ హాంప్షైరులో కుటుంబ స్నేహితుడు. మాజీ న్యూ హాంప్షైరు గవర్నరు లెవి వుడ్బరీతో పియర్సు చట్టం చదివాడు.[16] తరువాత ఆయన నార్తాంప్టను మసాచుసెట్సులోని నార్తాంప్టను లా స్కూలులో ఒక సెమిస్టరు గడిపాడు. ఆ తర్వాత 1826 - 1827లో అమ్హెర్సుటు న్యూ హాంప్షైరులో జడ్జి ఎడ్మండు పార్కరు ఆధ్వర్యంలో కొంత కాలం చదువుకున్నాడు. ఆయన 1827 చివరలో న్యూ హాంప్షైరు బార్‌లో చేరాడు. హిల్సు‌బరోలో ప్రాక్టీసు చేయడం ప్రారంభించాడు.[17] ఆయన తన మొదటి కేసులో ఓడిపోయాడు. కానీ త్వరలోనే న్యాయవాదిగా సమర్థుడని నిరూపించుకున్నాడు. ఎప్పుడూ న్యాయ పండితుడు కానప్పటికీ పేర్లు, ముఖాల జ్ఞాపకశక్తి ఆయనకు బాగా ఉపయోగపడింది. అలాగే ఆయన వ్యక్తిగత ఆకర్షణ, లోతైన స్వరం కూడా ఆయనకి బాగా ఉపయోగపడింది.[18] హిల్సు‌బరోలో ఆయన న్యాయ భాగస్వామి ఆల్బర్టు బేకరు, ఆయన మేరీ బేకరు ఎడ్డీ సోదరుడు పియర్సు వద్ద న్యాయశాస్త్రం అభ్యసించాడు.[19]

హిల్సు‌బరో - రాష్ట్ర రాజకీయాలు

[మార్చు]

1824 నాటికి న్యూ హాంపు‌షైరు పక్షపాతానికి కేంద్రంగా మారింది. వుడ్‌బరీ, ఐజాకు హిలు వంటి వ్యక్తులు జనరలు ఆండ్రూ జాక్సన్కు మద్దతుగా డెమొక్రాట్ల పార్టీకి పునాది వేశారు. వారు ప్రస్తుత అధ్యక్షుడు జాన్ క్విన్సీ ఆడమ్స్ నేతృత్వంలో స్థాపించబడిన ఫెడరలిస్టులు ( వారి వారసులు, నేషనలు రిపబ్లికన్లు)ను వ్యతిరేకించారు. న్యూ హాంపు‌షైరు డెమోక్రటికు పార్టీ పని 1827 మార్చిలో ఫలించింది. వారి జాక్సను అనుకూల అభ్యర్థి బెంజమిను పియర్సు ఆడమ్సు అనుకూల వర్గం మద్దతును గెలుచుకుని న్యూ హాంపు‌షైరు గవర్నరు‌గా పోటీ లేకుండా ఎన్నికయ్యారు. చిన్న పియర్సు న్యాయవాదిగా కెరీరు‌ను నిర్మించుకోవాలని బయలుదేరినప్పటికీ ఆడమ్సు, జాక్సను మధ్య 1828 అధ్యక్ష ఎన్నికలు సమీపిస్తున్న కొద్దీ ఆయన పూర్తిగా రాజకీయ రంగంపట్ల ఆకర్షితుడయ్యాడు. 1828 మార్చిలో జరిగిన రాష్ట్ర ఎన్నికలలో ఆడమ్సు వర్గం బెంజమిను పియర్సు‌కు తమ మద్దతును ఉపసంహరించుకుని ఆయనను పదవి నుండి తొలగించింది. [note 4] కానీ ఫ్రాంక్లిను పియర్సు తన మొదటి ఎన్నికలలో హిల్సు‌బరో పట్టణ సమావేశ మోడరేటరుగా ఒక సంవత్సరం పదవీకాలం గెలిచారు. ఈ పదవికి ఆయన ఐదుసార్లు తిరిగి ఎన్నికయ్యాడు.[20]

జాక్సను తరపున పియర్సు తన జిల్లాలో చురుకుగా ప్రచారం చేశాడు. జాక్సను 1828 నవంబరు ఎన్నికలలో జిల్లా దేశం రెండింటినీ పెద్ద తేడాతో నడిపించాడు. అయినప్పటికీ ఆయన న్యూ హాంపు‌షైరు‌ను ఓడిపోయాడు. ఈ ఫలితం డెమోక్రటికు పార్టీని మరింత బలోపేతం చేసింది. పియర్సు మరుసటి సంవత్సరం తన మొదటి శాసనసభ స్థానాన్ని గెలుచుకున్నాడు. న్యూ హాంపు‌షైరు ప్రతినిధుల సభలో హిల్సు‌బరోకు ప్రాతినిధ్యం వహించాడు. పియర్సు తండ్రి మళ్ళీ గవర్నరు‌గా ఎన్నికయ్యాడు. ఆ పదవీకాలం తర్వాత పదవీ విరమణ చేశాడు. చిన్న పియర్సు 1829లో హౌసు ఎడ్యుకేషను కమిటీకి, మరుసటి సంవత్సరం పట్టణాల మీద కమిటీకి ఛైర్మన్‌గా నియమితులయ్యారు. 1831 నాటికి డెమొక్రాట్లు శాసనసభ మెజారిటీని కలిగి ఉన్నారు. పియర్సు హౌసు స్పీకరు‌గా ఎన్నికయ్యారు. యువ స్పీకరు బ్యాంకింగు విస్తరణను వ్యతిరేకించడానికి, రాష్ట్ర మిలీషియాను రక్షించడానికి, జాతీయ డెమొక్రాట్లకు, జాక్సను పునః ఎన్నిక ప్రయత్నాలకు మద్దతు ఇవ్వడానికి తన వేదికను ఉపయోగించారు. 27 సంవత్సరాల వయస్సులో ఆయన న్యూ హాంపు‌షైరు డెమోక్రటికు పార్టీకి స్టారు. ప్రారంభ రాజకీయ. వృత్తిపరమైన విజయాన్ని సాధించినప్పటికీ తన వ్యక్తిగత లేఖలలో ఆయన తన బ్యాచిలరు‌హుడు గురించి విలపిస్తూనే ఉన్నాడు. హిల్సు‌బరోకు మించిన జీవితం కోసం ఆరాటపడ్డాడు.[21]

18 - 45 సంవత్సరాల మధ్య వయస్సు గల న్యూ హాంపు‌షైరు‌లోని అన్ని శ్వేతజాతీయుల పురుషుల మాదిరిగానే, పియర్సు స్టేటు మిలీషియాలో సభ్యుడుగా ఉన్నాడు. 1831లో గవర్నరు సామ్యూలు డిన్సు‌మూరుకి అసిస్టెంటు డి క్యాంపుగా నియమించబడ్డాడు. ఆయన 1847 వరకు మిలీషియాలో ఉన్నాడు. మెక్సికను–అమెరికను యుద్ధం సమయంలో ఆర్మీలో బ్రిగేడియరు జనరలు అయ్యే ముందు కల్నలు హోదాను పొందాడు.[22][23] 1812 యుద్ధం తరువాత శాంతి సంవత్సరాలలో నిద్రాణంగా మారిన రాష్ట్ర మిలీషియాలను పునరుజ్జీవింపజేయడం, సంస్కరించడంలో ఆసక్తి ఉన్న పియర్సు, వెర్మోంటు లోని ఒక సైనిక కళాశాల అయిన నార్విచు విశ్వవిద్యాలయం అధ్యక్షుడు ఆల్డెను పార్ట్రిడ్జి, ట్రూమాను బి. రాన్సం అలోంజో జాక్మను, నార్విచు అధ్యాపక సభ్యులు, మిలీషియా అధికారులతో కలిసి నియామక ప్రయత్నాలను పెంచడానికి, శిక్షణ, సంసిద్ధతను మెరుగుపరచడానికి పనిచేశాడు.[24][25] పియర్సు 1841 నుండి 1859 వరకు నార్విచు విశ్వవిద్యాలయ ట్రస్టీగా పనిచేసి 1853లో నార్విచు నుండి లెగం డాక్టరు గౌరవ పట్టా పొందాడు.[26]

1832 చివరలో డెమోక్రటికు పార్టీ సమావేశం యుఎస్ హౌసు ఆఫ్ రిప్రజెంటేటివ్సులో న్యూ హాంపు‌షైరు‌లోని ఐదు సీట్లలో ఒకదానికి పియర్సు‌ను నామినేటు చేసింది. విగ్సు ఇంకా పెద్దగా అనుచరులను ఆకర్షించడం ప్రారంభించనందున. ఇది యువ డెమొక్రాటు‌కు ఎన్నికలకు సమానం. ఆ సంవత్సరం జాక్సను భారీ మెజారిటీతో తిరిగి ఎన్నిక ద్వారా న్యూ హాంపు‌షైరు‌లో ప్రజాస్వామ్య బలం కూడా బలపడింది.[27] న్యూ హాంపు‌షైరు రాజకీయంగా ఒక స్వల్ప రాష్ట్రంగా ఉంది. కానీ 1832 నుండి 1850ల మధ్యకాలం వరకు ఉత్తర యునైటెడు స్టేట్సులో అత్యంత విశ్వసనీయమైన డెమోక్రటికు రాష్ట్రంగా మారింది. ఇది పియర్సు రాజకీయ జీవితాన్ని పెంచింది.[28] పియర్సు పదవీకాలం 1833 మార్చిలో ప్రారంభమైంది. కానీ డిసెంబరు‌లో కాంగ్రెసు సమావేశమయ్యే వరకు ఆయన ప్రమాణ స్వీకారం చేయడు. ఆయన దృష్టి మరెక్కడా లేదు. ఆయన ఇటీవలే నిశ్చితార్థం చేసుకున్నాడు. హిల్సు‌బరోలో తన మొదటి ఇంటిని కొనుగోలు చేశాడు. 1833 మధ్యలో అధ్యక్షుడు జాక్సను రాష్ట్రానికి వచ్చినప్పుడు ఆయనను స్వాగతించిన ప్రముఖ పౌరులలో ఫ్రాంక్లిను, బెంజమిను పియర్సు ఉన్నారు.[27]

వివాహం - పిల్లలు

[మార్చు]
జేన్ పియర్స్ యొక్క చెక్కడం
భక్తి మరియు నిగ్రహం కలిగిన జేన్ పియర్సు అనేక విధాలుగా ఆమె భర్తకు వ్యతిరేకం.[29][30][31]

1834 నవంబరు 19న పియర్సు కాంగ్రిగేషనలు మంత్రి జెస్సీ ఆపిల్టను ఎలిజబెతు మీన్సు కుమార్తె జేన్ మీన్సు ఆపిల్టనును వివాహం చేసుకున్నాడు. పియర్సు డెమోక్రటికు అనుబంధానికి భిన్నంగా, ఆపిల్టన్లు ప్రముఖ విగ్సు అభిమాని. జేన్ పియర్సు సిగ్గు పడే స్వభావం, భక్తితో కూడిన మతపరమైన స్వభావం కలిగి ఉండేది. తాపజనక అనుకూలురాలు పియర్సు మద్యపానానికి దూరంగా ఉండమని ప్రోత్సహించింది. ఆమె కొంతవరకు బొద్దుగా ఉండేది. క్షయవ్యాధి, మానసిక రుగ్మతలతో నిరంతరం అనారోగ్యంతో ఉండేది. ఆమె రాజకీయాలను అసహ్యించుకుంది. ముఖ్యంగా వాషింగ్టను, డి.సి.ని ఇష్టపడలేదు, పియర్సు రాజకీయ ఎదుగుదల అంతటా ఉద్రిక్తతను సృష్టించి కొనసాగించింది.[29][30][31]

జేన్ పియర్సు హిల్సు‌బరోను కూడా ఇష్టపడలేదు. 1838లో పియర్సు రాష్ట్ర రాజధాని కాన్కార్డు, న్యూ హాంపు‌షైరుకి మకాం మార్చారు.[32] వారికి ముగ్గురు కుమారులు ఉన్నారు. వారందరూ బాల్యంలోనే మరణించారు. ఫ్రాంక్లిను జూనియరు (ఫిబ్రవరి 2–5, 1836) బాల్యంలోనే మరణించగా ఫ్రాంకు రాబర్టు (1839 ఆగస్టు 27 – 1843 నవంబరు 14) అంటువ్యాధి టైఫసు నుండి నాలుగు సంవత్సరాల వయసులో మరణించాడు. బెంజమిను (1841 ఏప్రిల్ 13, – 1853 జనవరి 6, ) 11 సంవత్సరాల వయసులో రైలు ప్రమాదంలో మరణించాడు.[33]

కాంగ్రెసు కెరీరు

[మార్చు]

యుఎస్ ప్రతినిధుల సభ

[మార్చు]

పియర్సు 1833 నవంబరులో వాషింగ్టను, డి.సి.కి బయలుదేరాడు. అక్కడ యునైటెడు స్టేట్సు కాంగ్రెసు డిసెంబరు 2న ఇరవై మూడవ సాధారణ సమావేశాన్ని ఏర్పాటు చేసింది. జాక్సను రెండవ పదవీకాలం ప్రారంభమైంది, ప్రతినిధుల సభ బలమైన డెమోక్రటికు మెజారిటీని కలిగి ఉంది. దీని ప్రాథమిక దృష్టి యునైటెడు స్టేట్సు రెండవ బ్యాంకును తిరిగి చార్టరు చేయకుండా నిరోధించడం. పియర్సు సహా డెమోక్రాట్లు కొత్తగా ఏర్పడిన విగు పార్టీ మద్దతు ఇచ్చిన ప్రతిపాదనలను ఓడించారు. బ్యాంకు చార్టరు గడువు ముగిసింది. ఫెడరలు డబ్బుతో అంతర్గత మెరుగుదలలకు నిధులు సమకూర్చే డెమోక్రటికు బిల్లులను వ్యతిరేకిస్తూ, పియర్సు అప్పుడప్పుడు తన పార్టీ నుండి విడిపోయారు. బ్యాంకు, మౌలిక సదుపాయాల ఖర్చు రెండింటినీ రాజ్యాంగ విరుద్ధమని, అంతర్గత మెరుగుదలలు రాష్ట్రాల బాధ్యత అని ఆయన భావించాడు. పియర్సు మొదటి పదవీకాలం శాసనసభ దృక్కోణం నుండి చాలా అసమానంగా ఉంది. ఆయన 1835 మార్చిలో సులభంగా తిరిగి ఎన్నికయ్యాడు. వాషింగ్టను‌లో లేనప్పుడు. ఆయన తన న్యాయవాద వృత్తికి హాజరయ్యాడు. 1835 డిసెంబరులో ఇరవై నాలుగవ కాంగ్రెసు కోసం రాజధానికి తిరిగి వచ్చాడు.[34]

1830ల మధ్యలో నిర్మూలనవాదం మరింతగా ఊపందుకోవడంతో యునైటెడు స్టేట్సు‌లో బానిసత్వాన్ని పరిమితం చేయడానికి చట్టాన్ని కోరుతూ బానిసత్వ వ్యతిరేక సమూహాల నుండి వచ్చిన పిటిషన్లతో కాంగ్రెసు నిండిపోయింది. ప్రారంభం నుండి పియర్సు నిర్మూలనవాదుల "ఆందోళన"ను చికాకుగా భావించాడు. బానిసత్వానికి వ్యతిరేకంగా సమాఖ్య చర్యను దక్షిణ రాష్ట్రాల హక్కుల ఉల్లంఘనగా భావించాడు. అయినప్పటికీ ఆయన బానిసత్వాన్ని నైతికంగా వ్యతిరేకించాడు.[35] ఆయన తమ రాజకీయ ప్రత్యర్థులను పాపులుగా చిత్రీకరించిన నిర్మూలనవాదుల "మతపరమైన మూర్ఖత్వం"తో కూడా నిరాశ చెందాడు.[36] "నేను బానిసత్వాన్ని ఒక సామాజిక, రాజకీయ చెడుగా భావిస్తున్నాను," అని పియర్సు అన్నాడు. " అది భూమి మీద ఉనికిలో ఉండకూడదని చాలా హృదయపూర్వకంగా కోరుకుంటున్నాను."[37] అయినప్పటికీ ఆయన 1835 డిసెంబరులో ఇలా వ్రాశాడు."ప్రతి తెలివైన వ్యక్తికి ఒక విషయం ఖచ్చితంగా స్పష్టంగా ఉండాలి. ఈ నిర్మూలన ఉద్యమాన్ని అణిచివేయాలి లేదా దానికి ముగింపు ఉంది యూనియను."[38] అంతర్యుద్ధం తర్వాత ఉత్తరాది దక్షిణాది బానిసత్వానికి వ్యతిరేకంగా దూకుడుగా ఆందోళన చెందకపోతే దక్షిణాది చివరికి బానిసత్వాన్ని అంతం చేసి ఉండేదని ఈ సంఘర్షణ "రెండు వైపులా ఉన్న మతోన్మాదుల ద్వారా దేశం మీదకు తీసుకురాబడి" ఉండేదని పియర్సు నమ్మాడు.[39]

అయితే దక్షిణ కరోలినాకు చెందిన ప్రతినిధి జేమ్సు హెన్రీ హామండు బానిసత్వ వ్యతిరేక పిటిషన్లు హౌసు ఫ్లోరు‌కు రాకుండా నిరోధించడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు, పియర్సు నిర్మూలనవాదుల పిటిషను హక్కుకు మద్దతు ఇచ్చాడు. అయినప్పటికీ పియర్సు గాగు రూలు అని పిలువబడే దానికి మద్దతు ఇచ్చాడు. ఇది పిటిషన్లను స్వీకరించడానికి అనుమతించింది. కానీ చదవడానికి లేదా పరిగణించబడదు. ఇది 1836లో సభ ఆమోదించింది.[35] న్యూ హాంపు‌షైరు బానిసత్వ వ్యతిరేక హెరాల్డు ఆఫ్ ఫ్రీడం ఆయన మీద "డౌఫేసు"గా దాడి చేసింది. దీనికి "క్రేవెను-స్పిరిటెడు మ్యాను", "నార్తర్ను వితు సౌతు సానుభూతి" అనే ద్వంద్వ అర్థం ఉంది.[40] పియర్సు 500 మంది న్యూ హాంపు‌షైరైటు‌లలో ఒక్కరు కూడా నిర్మూలనవాదులు కాదని పేర్కొన్నాడు; హెరాల్డు ఆఫ్ ఫ్రీడం వ్యాసం ఆ రాష్ట్రం నుండి వచ్చిన పిటిషన్ల మీద సంతకాల సంఖ్యను జోడించి 1830 జనాభా లెక్కల ప్రకారం నివాసితుల సంఖ్యతో భాగించబడింది. వాస్తవ సంఖ్య 33లో ఒకటి అని సూచించింది. న్యూ హాంపు‌షైరు నిర్మూలనవాదానికి నిలయం అని "రుజువు"గా సెనేటు అంతస్తులో ఆ కథనాన్ని దక్షిణ కరోలినా సెనేటరు జాన్ సి. కాల్హౌను చదివినప్పుడు పియర్సు ఆగ్రహం వ్యక్తం చేశాడు. పియర్సు తన ప్రసంగంలో ఆయన సమాధానమిచ్చిన తర్వాత కాల్హౌను క్షమాపణలు చెప్పాడు. ఆ ప్రసంగంలో ఎక్కువ మంది సంతకం చేసిన మహిళలు, పిల్లలు ఓటు వేయలేరని పేర్కొన్నారు. అందువల్ల 33 మందిలో ఒకరు అనే సంఖ్య మీద సందేహం ఏర్పడింది.[41]

యుఎస్. సెనేటు

[మార్చు]
1852లో పియర్స్

న్యూ హాంపు‌షైరు గవర్నరు‌గా ఎన్నికైన సెనేటరు ఐజాకు హిలు మే 1836లో రాజీనామా చేయడంతో రాష్ట్ర శాసనసభ స్వల్పకాలిక ఖాళీని మిగిల్చింది. హిలు సెనేటరు‌గా పదవీకాలం 1837 మార్చిలో ముగియనున్నందున శాసనసభ ఆ తర్వాత ఆరు సంవత్సరాల పదవీకాలాన్ని కూడా భర్తీ చేయాల్సి వచ్చింది. బౌడోయిను‌లో సహచర ఏథెనియను అయిన రాష్ట్ర ప్రతినిధి జాన్ పి. హేలు సెనేటు‌కు పియర్సు అభ్యర్థిత్వాన్ని సమర్థించారు. చాలా చర్చల తర్వాత శాసనసభ హిలు మిగిలిన పదవీకాలాన్ని భర్తీ చేయడానికి జాన్ పేజును ఎంచుకుంది. 1836 డిసెంబరులో పియర్సు పూర్తి కాలానికి ఎన్నికయ్యాడు. 1837 మార్చిలో కార్యాలయంలో పని ప్రారంభించాడు. ఆయన 32 సంవత్సరాల వయస్సులో ఆ సమయంలో సెనేటు చరిత్రలో అతి పిన్న వయస్కుడైన సభ్యులలో ఒకడుగా గుర్తించబడ్డాడు. పియర్సు తండ్రి, సోదరి, సోదరుడు అందరూ తీవ్ర అనారోగ్యంతో ఉండటంతో ఆయన భార్య కూడా దీర్ఘకాలిక అనారోగ్యంతో బాధపడుతుండటం వలన ఈ ఎన్నికలు ఆయన కష్టకాలంలో వచ్చాయి. సెనేటరు‌గా ఆయన తన పాత స్నేహితుడు నథానియలు హౌథ్రోను‌కు సహాయం చేయగలిగాడు. ఆయన తరచుగా ఆర్థికంగా ఇబ్బంది పడ్డాడు. బోస్టను కస్టమ్సు హౌసు‌లో బొగ్గు, ఉప్పు కొలత సాధనంగా ఆయనకు సినెక్యూరును కొనుగోలు చేశాడు. ఇది రచయితకు రచన కొనసాగించడానికి సమయం ఇచ్చింది.[42]

పియర్సు చాలా విషయాలలో పార్టీ లైను‌కు ఓటు వేశాడు సమర్థుడైన సెనేటరు కానీ ప్రముఖుడు కాదు; సెనేటు‌లో ఆధిపత్యం చెలాయించిన కాల్హౌను హెన్రీ క్లే, డేనియలు వెబ్‌స్టరు గ్రేటు ట్రయంవైరేటు చేత ఆయన కప్పివేయబడ్డాడు.[43] 1837 నాటి భయాందోళన ప్రారంభమైన ఆర్థిక సంక్షోభ సమయంలో పియర్సు సెనేటు‌లోకి ప్రవేశించాడు. "ఓవరు ట్రేడింగు, దుబారా, ఊహాగానాల అడవి" మధ్య, బ్యాంకింగు వ్యవస్థ వేగవంతమైన వృద్ధి ఫలితంగా మాంద్యం సంభవించిందని ఆయన పరిగణించాడు.[44] కాబట్టి సమాఖ్య డబ్బు ఊహాజనిత బ్యాంకు రుణాలకు మద్దతు ఇవ్వదు. ఆయన కొత్తగా ఎన్నికైన డెమోక్రటికు అధ్యక్షుడు మార్టిన్ వాన్ బ్యూరెన్ స్వతంత్ర ట్రెజరీను సృష్టించాలనే ఆయన ప్రణాళికకు మద్దతు ఇచ్చాడు. ఇది డెమోక్రటికు పార్టీని విభజించే ప్రతిపాదన. కాంగ్రెసు‌లో బానిసత్వం మీద చర్చ కొనసాగింది. కాంగ్రెసు అధికార పరిధి ఉన్న కొలంబియా జిల్లాలో బానిసత్వాన్ని రద్దు చేయాలని నిర్మూలనవాదులు ప్రతిపాదించారు. ఈ ప్రతిపాదనకు వ్యతిరేకంగా పియర్సు కాల్హౌను చేసిన తీర్మానానికి మద్దతు ఇచ్చారు. దీనిని పియర్సు దేశవ్యాప్త విముక్తికి ప్రమాదకరమైన మెట్టుగా భావించారు.[44] ఇంతలో విగ్సు కాంగ్రెసు బలం పెరుగుతోంది. ఇది దశాబ్దం చివరి నాటికి పియర్సు పార్టీకి కొద్దిపాటి మెజారిటీ మాత్రమే మిగిలిపోతుంది.[45]

పియర్సు‌కు ప్రత్యేక ప్రాముఖ్యత ఉన్న ఒక అంశం సైన్యం. వ్యవస్థలో అపారమైన మోసం జరుగుతున్నట్లు చూసిన ఆయన సైనిక పెన్షన్ల మీద ఆసక్తి చూపాడు. ఇరవై ఆరవ కాంగ్రెసు (1839–1841)లో సైనిక పెన్షన్ల మీద సెనేటు కమిటీకి ఛైర్మను‌గా ఎంపికయ్యాడు. ఆ హోదాలో ఆయన సైన్యాన్ని ఆధునీకరించాలని విస్తరించాలని కోరాడు. తీరప్రాంత కోటల మీద కాకుండా మిలీషియాలు. చలనశీలత మీద దృష్టి సారించాడు. ఆయన వాటిని పాతదిగా భావించాడు.[46]

1840 అధ్యక్ష ఎన్నికలులో వాన్ బ్యూరెను తిరిగి ఎన్నిక కోసం పియర్సు తన సొంత రాష్ట్రం అంతటా తీవ్రంగా ప్రచారం చేశాడు. ప్రస్తుత అధ్యక్షుడు న్యూ హాంప్‌షైరు‌ను అధిష్టించాడు కానీ విగు అభ్యర్థి, సైనిక హీరో విలియమ్ హెన్రీ హారిసన్ చేతిలో ఓడిపోయాడు. ఇరవై ఏడవ కాంగ్రెసులో విగ్సు మెజారిటీ సీట్లను గెలుచుకున్నాడు. హారిసను ఒక నెల పదవి తర్వాత మరణించాడు. ఉపాధ్యక్షుడు జాన్ టైలర్ ఆయన తర్వాత వచ్చారు. పియర్సు, డెమొక్రాట్లు కొత్త పరిపాలనను సవాలు చేయడానికి త్వరగా వచ్చారు. సమాఖ్య కార్యాలయ అధికారుల తొలగింపును ప్రశ్నించారు. జాతీయ బ్యాంకు కోసం విగు ప్రణాళికలను వ్యతిరేకించారు.1841 డిసెంబరులో పియర్సు కాంగ్రెసు‌కు రాజీనామా చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. కొంతకాలంగా ఆయన దీని గురించి ఆలోచిస్తున్నాడు.[47] న్యూ హాంప్‌షైరు డెమొక్రాట్లు తమ రాష్ట్ర యుఎస్ సెనేటర్లను ఆరు సంవత్సరాల పదవీకాలానికి పరిమితం చేయాలని పట్టుబట్టారు. కాబట్టి ఆయన తిరిగి ఎన్నికయ్యే అవకాశం చాలా తక్కువ. అలాగే ఆయన శాసనసభ మైనారిటీ సభ్యుడిగా ఉండటం పట్ల నిరాశ చెందాడు. తన కుటుంబం, న్యాయవాద వృత్తికి తన సమయాన్ని కేటాయించాలనుకున్నాడు.[48] 1842 ఫిబ్రవరిలో సెనేటు‌లో ఆయన చివరి చర్యలు రాష్ట్రాలకు సమాఖ్య నిధులను పంపిణీ చేసే బిల్లును వ్యతిరేకించడం—ఆ డబ్బు బదులుగా సైన్యానికి వెళ్లాలని నమ్మడం— న్యూయార్కు కస్టమ్సు హౌసు మీద వారి దర్యాప్తు ఫలితాలను వెల్లడించమని విగు‌లను సవాలు చేయడం అక్కడ విగు‌లు దాదాపు ఒక సంవత్సరం పాటు డెమొక్రాటికు అవినీతి మీద దర్యాప్తు చేశారు. కానీ ఎటువంటి ఫలితాలను విడుదల చేయలేదు.[49]

పార్టీ నాయకుడు

[మార్చు]

న్యాయవాది - రాజకీయ నాయకుడు

[మార్చు]
వైట్ హౌస్ యొక్క ఫోటోగ్రాఫ్
పియర్సు 1842 నుండి 1848 వరకు నివసించిన కాంకర్డు, న్యూ హాంపు‌షైరు ఇల్లు; ఇప్పుడు పియర్సు మాన్సేగా పిలువబడే దీనిని 1970లలో పునరుద్ధరించారు. దీనిని ఒక చారిత్రాత్మక ఆకర్షణగా నిర్వహిస్తున్నారు.[50]

సెనేటు నుండి రాజీనామా చేసినప్పటికీ పియర్సుకు ప్రజా జీవితాన్ని విడిచిపెట్టే ఉద్దేశం లేదు. కాన్కార్డుకు వెళ్లడం వలన ఆయనకు కేసుల విచారణకు మరిన్ని అవకాశాలు లభించాయి. జేన్ పియర్సుకు మరింత దృఢమైన సమాజ జీవితం లభించింది.[51] జేను తన చిన్న కుమారుడు ఫ్రాంకు, ఆమె నవజాత బెంజమినుతో కాన్కార్డు లోనే ఉండిపోయింది. ఈ విభజన కుటుంబం మీద తీవ్ర ప్రభావాన్ని చూపింది. అదే సమయంలో పియర్సు కాంగ్రెసు విరామ సమయాలలో అసా ఫౌలరుతో డిమాండు‌తో కూడిన కానీ లాభదాయకమైన న్యాయ భాగస్వామ్యాన్ని ప్రారంభించాడు.[52] పియర్సు 1842 ప్రారంభంలో కాన్కార్డుకు తిరిగి వచ్చాడు. న్యాయవాదిగా ఆయన ఖ్యాతి వృద్ధి చెందుతూనే ఉంది. ఆయన దయగల వ్యక్తిత్వం, వాగ్ధాటి, అద్భుతమైన జ్ఞాపకశక్తికి ప్రసిద్ధి చెందిన పియర్సు కోర్టులో పెద్ద సంఖ్యలో ప్రేక్షకులను ఆకర్షించాడు. ఆయన తరచుగా పేద ప్రజలకు తక్కువ లేదా అసలు పరిహారం లేకుండా ప్రాతినిధ్యం వహించేవాడు.[53]

పియర్సు రాష్ట్ర డెమోక్రటికు పార్టీలో పాలుపంచుకున్నాడు. ఇది అనేక సమస్యలతో విడిపోయింది. పార్టీ వాణిజ్య, పట్టణ విభాగానికి ప్రాతినిధ్యం వహించిన గవర్నరు హిలు, కార్పొరేషన్లకు మద్దతు ఇవ్వడానికి ప్రభుత్వ చార్టర్లను ఉపయోగించాలని. పరిమిత బాధ్యతతో రైలు మార్గాలను నిర్మించడానికి ప్రముఖ డొమైను వంటి అధికారాలను మంజూరు చేయాలని సూచించారు. ఆయన పార్టీలోని రాడికలు "లోకోఫోకో" విభాగం రైతులు, ఇతర గ్రామీణ ఓటర్లకు ప్రాతినిధ్యం వహించింది. వారు సామాజిక కార్యక్రమాలు. కార్మిక నిబంధనల విస్తరణ, కార్పొరేటు ప్రత్యేక హక్కుల మీద పరిమితిని కోరుతున్నారు. 1837 భయాందోళన తర్వాత రాష్ట్ర రాజకీయ సంస్కృతి బ్యాంకులు, కార్పొరేషన్ల పట్ల తక్కువ సహనంతో మారింది. హిలు పదవి నుండి తొలగించబడ్డాడు. పియర్సు తాత్వికంగా రాడికల్సు‌కు దగ్గరగా ఉండేవాడు. ఒక వార్తాపత్రిక యాజమాన్యానికి సంబంధించిన చట్టపరమైన వివాదంలో హిలు ప్రత్యర్థి తరపున ప్రాతినిధ్యం వహించడానికి అయిష్టంగానే అంగీకరించాడు - హిలు ఓడిపోయి తన సొంత పత్రికను స్థాపించాడు. దానిలో పియర్సు తరచుగా లక్ష్యంగా ఉండేవాడు.[54]

1842 జూన్‌లో పియర్సు స్టేటు డెమోక్రటికు కమిటీ ఛైర్మను‌గా నియమితులయ్యారు. తరువాతి సంవత్సరం జరిగిన రాష్ట్ర ఎన్నికలలో రాడికలు వింగు రాష్ట్ర శాసనసభను స్వాధీనం చేసుకోవడంలో సహాయపడ్డారు. రైలు‌రోడు అభివృద్ధి, సంయమన ఉద్యమంతో సహా అనేక అంశాల మీద పార్టీ విభజించబడింది. రాష్ట్ర శాసనసభ వారి విభేదాలను పరిష్కరించడంలో పియర్సు ప్రముఖ పాత్ర పోషించారు. ఆయన ప్రాధాన్యతలు "క్రమం, నియంత్రణ, రాజీ, పార్టీ ఐక్యత" రాజకీయ అంశాల మీద తన వ్యక్తిగత అభిప్రాయాల కంటే ఆయన వాటిని ముందు ఉంచడానికి ప్రయత్నించారు.[55] అధ్యక్షుడిగా పియర్సు డెమోక్రటికు పార్టీ ఐక్యతను ఎంతో విలువైనదిగా భావించారు. బానిసత్వ వ్యతిరేకతను దానికి ముప్పుగా భావించారు.[56]

1844 అధ్యక్ష ఎన్నికలలో డెమోక్రటికు జేమ్స్ కె. పోల్క్ డార్కు హార్సు విజయం పియర్సు‌కు స్వాగత వార్త అయింది. ఆయన ఇద్దరూ కాంగ్రెసు‌లో పనిచేస్తున్నప్పుడు మాజీ యునైటెడు స్టేట్సు హౌసు ఆఫ్ రిప్రజెంటేటివ్సు స్పీకరుతో స్నేహం చేశారు. పియర్సు ఎన్నికల సమయంలో పోల్కు కోసం భారీగా ప్రచారం చేశాడు. పోల్కు ఆయనను యునైటెడు స్టేట్సు అటార్నీ ఫర్ న్యూ హాంప్షైరుగా నియమించాడు.[57] పోల్కు దీనికి అత్యంత ప్రముఖ కారణం టెక్సాసు విలీనంగా భావించాడు. ఈ సమస్య పియర్సు, ఆయన మాజీ మిత్రుడు, ఇప్పుడు యుఎస్ ప్రతినిధి అయిన హేల మధ్య నాటకీయ విభజనకు దారితీసింది. కొత్త బానిస రాజ్యాన్ని జోడించడం పట్ల హేలు చాలా ఆవేశంగా ఉన్నాడు. ఆ చర్యకు తన వ్యతిరేకతను వివరిస్తూ తన నియోజకవర్గాలకు బహిరంగ లేఖ రాశాడు.[58] కాంగ్రెసు‌లో మరొక పదవీకాలానికి హేలు నామినేషను‌ను రద్దు చేయడానికి రాష్ట్ర డెమోక్రటికు సమావేశాన్ని తిరిగి సమావేశపరచడం ద్వారా పియర్సు ప్రతిస్పందించాడు.[59] రాజకీయ తుఫాను పియర్సు తన దీర్ఘకాల స్నేహితుడితో, హేలు మద్దతుదారుడు అయిన ఆయన న్యాయ భాగస్వామి ఫౌలరు‌తో సంబంధాలను తెంచుకునేలా చేసింది.[60] హేలు వైదొలగడానికి నిరాకరించాడు. న్యూ హాంపు‌షైరు‌లో ఎన్నికలకు మెజారిటీ ఓటు అవసరమైనందున పార్టీ విభజన ప్రతిష్టంభనకు దారితీసింది. ఖాళీగా ఉన్న హౌసు సీటుకు దారితీసింది. చివరికి విగ్సు, హేలు ఇండిపెండెంటు డెమొక్రాటు శాసనసభను తమ ఆధీనంలోకి తీసుకున్నారు. విగు ఆంథోనీ కోల్బీ గవర్నరు‌గా ఎన్నుకున్నారు. హేలు‌ను సెనేటు‌కు పంపారు. ఇది పియర్సు కోపానికి దారితీసింది.[61]

మెక్సికన్–అమెరికన్ యుద్ధం

[మార్చు]
తన బ్రిగేడియర్ జనరల్ యూనిఫాంలో పియర్స్,1852

పియర్సుకు చురుకైన సైనిక సేవ అనేది చాలా కాలంగా ఉన్న కల. ఆయన తన యవ్వనంలో తన తండ్రి, సోదరుల సేవను ముఖ్యంగా తన అన్నయ్య బెంజమిను, అలాగే పియర్సు అక్క చెల్లెలు ఎలిజబెతు భర్త జాన్ మెకు‌నీలు జూనియరు సేవను మెచ్చుకున్నాడు. శాసనసభ్యుడిగా ఆయన స్వచ్ఛంద మిలీషియాలకు మక్కువగల న్యాయవాదిగా ఉన్నాడు. స్వయంగా మిలీషియా అధికారిగా దళాల మృతదేహాలను సమీకరించడం. డ్రిల్లింగు చేయడంలో ఆయనకు అనుభవం ఉంది. 1846 మేలో కాంగ్రెసు మెక్సికో మీద యుద్ధం ప్రకటించినప్పుడు పియర్సు వెంటనే స్వచ్ఛందంగా చేరడానికి ముందుకు వచ్చాడు. అయినప్పటికీ న్యూ ఇంగ్లాండు రెజిమెంటు ఇంకా ఉనికిలో లేదు. మెక్సికను-అమెరికను యుద్ధంలో పోరాడాలనే ఆయన ఆశ, పోల్కు అటార్నీ జనరలు కావాలనే ప్రతిపాదనను తిరస్కరించడానికి ఒక కారణం. జనరలు జాకరీ టేలర్ ఉత్తర మెక్సికోలో పురోగతి మందగించింది. జనరలు విన్ఫీల్డు స్కాటు వెరా క్రూజు ఓడరేవును స్వాధీనం చేసుకుని మెక్సికో నగరానికి భూభాగంపైకి వెళ్లాలని ప్రతిపాదించాడు. పది రెజిమెంట్ల ఏర్పాటుకు అధికారం ఇచ్చే బిల్లును కాంగ్రెసు ఆమోదించింది. పియర్సు 1847 ఫిబ్రవరిలో 9వ పదాతిదళ రెజిమెంటుకి కమాండరు కల్నలు‌గా నియమితులయ్యారు. ట్రూమాను బి. రాన్సం‌ను లెఫ్టినెంటు కల్నలు, సెకండు-ఇన్-కమాండు‌గా నియమించారు.[62]

గుర్రం మీద స్వారీ చేస్తున్న జనరల్‌గా ఫ్రాంక్లిన్ పియర్సు దృష్టాంతం
మెక్సికన్-అమెరికన్ యుద్ధంలో జనరలుగా పియర్సు స్వల్పకాలిక పదవీకాలం అతని ప్రజా ప్రతిష్ఠను పెంచింది.[63]

1847 మార్చి 3న పియర్సు బ్రిగేడియరు జనరలుగా, జనరలు స్కాటు సైన్యం బలగాల బ్రిగేడుకు నాయకత్వం వహించాడు. రాన్సం తరువాత రెజిమెంటు‌కు నాయకత్వం వహించాడు. తన బ్రిగేడు‌ను సమీకరించడానికి సమయం అవసరమైన పియర్సు జూన్ చివరిలో ఇప్పటికే స్వాధీనం చేసుకున్న వెరా క్రజు ఓడరేవుకు చేరుకున్నాడు. అక్కడ ఆయన స్కాటు కోసం సామాగ్రితో పాటు 2,500 మందితో కూడిన కవాతును సిద్ధం చేశాడు. మూడు వారాల లోతట్టు ప్రయాణం ప్రమాదకరమైనది. ఆగస్టు ప్రారంభంలో కాంట్రెరాసు యుద్ధం కోసం స్కాటు సైన్యంతో చేరడానికి ముందు సైనికులు అనేక దాడులను ఎదుర్కొన్నారు.[64] యుద్ధం పియర్సు‌కు వినాశకరమైనదిగా మారింది: దాడి సమయంలో ఆయన గుర్రం అకస్మాత్తుగా ఆశ్చర్యపోయి ఆయన జీను మీద గజ్జను ముందుగా కొట్టింది. ఆ గుర్రం ఒక పగులులో జారిపడి పడిపోయింది. పియర్సు‌ కిందకి గుచ్చుకుని ఆయన మోకాలిని బలహీనపరిచింది.[65] ఈ సంఘటన ఆయన మూర్ఛపోయినట్లు అనిపించింది. దీనివలన మరొక సైనికుని కమాండు తీసుకోవడానికి పిలిచాడు. "జనరలు పియర్సు ఒక పిరికివాడు" అని అన్నాడు.[66] పియర్సు మరుసటి రోజు చర్య కోసం తిరిగి వచ్చాడు. కానీ ఆయన మోకాలికి మళ్ళీ గాయం అయింది. ఆయన తన మనుషులను వెంబడించవలసి వచ్చింది; ఆయన పట్టుకునే సమయానికి యుద్ధం ఎక్కువగా ముగింపుకు వచ్చింది.[66]

చురుబుస్కో యుద్ధం సమీపిస్తుండగా స్కాటు పియర్సు‌ను కోలుకోవడానికి వెనుకకు రావాలని ఆదేశించాడు. ఆయన ఇలా ప్రతిస్పందించాడు, "దేవుని కొరకు, జనరలు, ఇది చివరి గొప్ప యుద్ధం, నేను నా బ్రిగేడు‌కు నాయకత్వం వహించాలి." స్కాటు లొంగిపోయాడు. పియర్సు తన జీనుకు కట్టి పోరాటంలోకి ప్రవేశించాడు. కానీ ఆయన కాలు నొప్పి చాలా ఎక్కువగా మారింది. ఆయన మైదానంలో స్పృహ కోల్పోయాడు. అమెరికన్లు యుద్ధంలో గెలిచారు. పియర్సు యుద్ధ విరమణ చర్చలు జరపడంలో సహాయం చేశాడు. తరువాత ఆయన తిరిగి కమాండు‌గా బాధ్యతలు స్వీకరించాడు. మిగిలిన పోరాటం అంతటా తన బ్రిగేడు‌ను నడిపించాడు. చివరికి సెప్టెంబరు మధ్యలో మెక్సికో నగరాన్ని స్వాధీనం చేసుకోవడంలో పాల్గొన్నాడు. అయినప్పటికీ ఆయన బ్రిగేడు యుద్ధంలో ఎక్కువ భాగం రిజర్వు‌లో ఉంచబడింది.[67] మెక్సికో నగర యుద్ధంలో ఎక్కువ భాగం ఆయన తీవ్రమైన విరేచనాలతో బాధపడుతూ అనారోగ్య గుడారంలో ఉన్నాడు. .[66] నగరం మూడు నెలల ఆక్రమణ సమయంలో పియర్సు తన బ్రిగేడు‌కు నాయకత్వం వహించాడు; నిలిచిపోయిన శాంతి చర్చలతో విసుగు చెంది స్కాటు, ఇతర జనరల్సు మధ్య నిరంతర సంఘర్షణ నుండి తనను తాను దూరం చేసుకోవడానికి కూడా ప్రయత్నించాడు.[67]

చివరకు 1847 డిసెంబరు చివరలో పియర్సు కాంకర్డు‌కు తిరిగి రావడానికి అనుమతించబడ్డాడు. ఆయనకు తన స్వదేశంలో హీరో స్వాగతం లభించింది. 1848 మార్చి 20న ఆమోదించబడిన సైన్యం నుండి రాజీనామాను సమర్పించాడు. ఆయన సైనిక విజయాలు న్యూ హాంపు‌షైరు‌లో ఆయన ప్రజాదరణను పెంచాయి. కానీ ఆయన గాయాలు, యుద్ధంలో తదనంతర ఇబ్బందులు ఆయన మీద చాలా కాలం పాటు పిరికితనానికి సంబంధించిన ఆరోపణలు కొనసాగడానికి దారితీశాయి. ముఖ్యంగా వెరా క్రూజు నుండి ప్రారంభ కవాతులో ఆయన జనరలు‌గా సామర్థ్యాన్ని ప్రదర్శించాడు. కానీ ఆయన స్వల్ప పదవీకాలం, ఆయన గాయం చరిత్రకారులకు సైనిక కమాండరు‌గా ఆయన సామర్థ్యాన్ని చాలా తక్కువగా అంచనా వేయడానికి కారణం అయ్యాయి.[63]

యుద్ధ సమయంలో పియర్సు‌ను ప్రత్యక్షంగా గమనించే అవకాశం లభించిన యులిస్సెసు ఎస్. గ్రాంటు పియర్సు మరణం తర్వాత చాలా సంవత్సరాల తర్వాత రాసిన తన జ్ఞాపకాలలో పిరికితనం ఆరోపణలను తిప్పికొట్టాడు: "జనరలు పియర్సు అధ్యక్ష పదవికి అర్హతకలిగిన వ్యక్తి. ఏమైనప్పటికీ ఆయన ఒక పెద్దమనిషి, ధైర్యవంతుడు. నేను ఆయనకు రాజకీయంగా మద్దతుదారుడిని కాదు. కానీ ఇతర స్వచ్ఛంద జనరలు‌ల కంటే ఆయన నాకు బాగా తెలుసు."[68]

న్యూ హాంపు‌షైరు‌కు తిరిగి వెళ్ళు

[మార్చు]
ఫ్రాంక్లిన్ పియర్స్ యొక్క డాగ్యురోటైప్
1850ల నాటికి, పియర్స్ న్యూ హాంప్‌షైర్ డెమోక్రటిక్ పార్టీకి నాయకుడయ్యాడు.[69]

కాన్కార్డు‌కు తిరిగి వచ్చి, పియర్సు తన న్యాయవాద వృత్తిని తిరిగి ప్రారంభించాడు; ఒక ముఖ్యమైన సందర్భంలో ఆయన షేకర్సు మత స్వేచ్ఛను సమర్థించాడు. దుర్వినియోగ ఆరోపణల మీద ద్వీప వర్గం చట్టపరమైన చర్య తీసుకుంటుందని బెదిరించింది. కానీ పార్టీ నాయకుడిగా ఆయన పాత్ర ఆయన దృష్టిని ఎక్కువగా ఆకర్షిస్తూనే ఉంది. బానిసత్వ వ్యతిరేకి, యుద్ధాన్ని వ్యతిరేకించిన హేలు‌తో ఆయన గొడవ పడుతూనే ఉన్నాడు. పియర్సు అనవసరమైన ఆందోళనగా భావించిన వైఖరి ఇది.[69]

మెక్సికను విభజన అనే పెద్ద భూభాగం అమెరికాను రాజకీయంగా విభజించింది. ఉత్తర ప్రాంతంలో చాలా మంది బానిసత్వాన్ని అక్కడ అనుమతించకూడదని పట్టుబట్టారు ( దానిని నిర్ధారించడానికి విల్మోటు నిబంధనను అందించారు). మరికొందరు 36°30′ ఉత్తరం మిస్సౌరీ రాజీ రేఖకు ఉత్తరాన బానిసత్వాన్ని నిరోధించాలని కోరుకున్నారు. రెండు ప్రతిపాదనలు చాలా మంది దక్షిణాదివారికి అసహ్యంగా ఉన్నాయి. ఈ వివాదం డెమొక్రాట్లను విభజించింది. 1848 డెమోక్రటికు నేషనలు కన్వెన్షనులో మెజారిటీ మాజీ మిచిగాను సెనేటరు లూయిసు కాసును అధ్యక్షుడిగా నామినేటు చేసింది. అయితే మైనారిటీ మాజీ అధ్యక్షుడు వాన్ బ్యూరెను‌కు మద్దతు ఇస్తూ ఫ్రీ సాయిలు పార్టీగా మారడానికి విడిపోయింది. విగ్సు జనరలు జాచరీ టేలరును ఎంచుకున్నారు. చాలా రాజకీయ సమస్యల మీద ఆయన అభిప్రాయాలు తెలియవు. గతంలో వాన్ బ్యూరెను‌కు మద్దతు ఇచ్చినప్పటికీ పియర్సు కాసు‌కు మద్దతు ఇచ్చాడు. ఫ్రీ సాయిలు టికెట్టులో రెండవ స్థానం అనే నిశ్శబ్ద ఆఫరు‌ను తిరస్కరించాడు. ఆయన చాలా ప్రభావవంతంగా ఉన్నాడు. ఎన్నికైన అధ్యక్షుడిగా ఉన్న టేలరు, న్యూ హాంపు‌షైరు‌లో ఏ రాష్ట్రంలోనూ అత్యల్ప శాతంతో నిర్వహించబడ్డాడు.[70]

సెనేటరు హెన్రీ క్లే, ఒక విగు, బానిసత్వ ప్రశ్నను 1850 రాజీ అని పిలిచే ప్రతిపాదనలతో ముగించాలని ఆశించాడు. ఇవి ఉత్తర, దక్షిణ ప్రాంతాలకు విజయాలను అందిస్తాయి. ఆయన తోటి విగు, వెబ్‌స్టరు మద్దతును పొందాయి. బిల్లు సెనేటు‌లో నిలిచిపోయడంతో ఇల్లినాయిసు సెనేటరు స్టీఫెను ఎ. డగ్లసు దానిని ప్రత్యేక చర్యలుగా విభజించడానికి విజయవంతమైన ప్రయత్నానికి నాయకత్వం వహించాడు. తద్వారా ప్రతి శాసనసభ్యుడు మొత్తం ప్యాకేజీకి ప్రమాదం లేకుండా తన రాష్ట్రం వ్యతిరేకించిన భాగాలకు వ్యతిరేకంగా ఓటు వేయవచ్చు. ఈ బిల్లులు ఆమోదించబడ్డాయి. అధ్యక్షుడు మిల్లార్డు ఫిల్మోరు (1850లో అధ్యక్షుడి మరణం తర్వాత టేలరు తర్వాత ఆయన స్థానంలో వచ్చారు) సంతకం చేశారు.[71] పియర్సు రాజీకి గట్టిగా మద్దతు ఇచ్చాడు. 1850 డిసెంబరులో "ది యూనియను ఎటర్నలు యూనియను"కు తనను తాను ప్రతిజ్ఞ చేసుకుంటూ మంచి ఆదరణ పొందిన ప్రసంగం చేశాడు.[72] అదే నెలలో గవర్నరు పదవికి డెమొక్రాటికు నామినీ జాన్ అట్వుడు రాజీని వ్యతిరేకిస్తూ ఒక లేఖను జారీ చేశాడు. పియర్సు రాష్ట్ర సమావేశాన్ని గుర్తుచేసుకుని అట్వుడు‌ను టికెట్టు నుండి తొలగించడానికి సహాయం చేశాడు.[72] ఈ అపజయం డెమొక్రాట్ల ఎన్నికలలో రాజీ పడింది. వారు అనేక జాతులను కోల్పోయారు; అయినప్పటికీ, పియర్సు పార్టీ రాష్ట్రం మీద తన నియంత్రణను నిలుపుకుంది. రాబోయే అధ్యక్ష ఎన్నికలకు బాగానే ఉంది.[73]

1852 ఎన్నిక

[మార్చు]
పోస్టరు
పియర్స్/కింగ్ టికెట్ కోసం ప్రచార పోస్టర్

1852 అధ్యక్ష ఎన్నిక సమీపిస్తున్న కొద్దీ, బానిసత్వం మీద డెమొక్రాట్లు విభజించబడ్డారు. అయినప్పటికీ వాన్ బ్యూరెను‌తో కలిసి ఫ్రీ సాయిలు పార్టీని ఏర్పాటు చేయడానికి పార్టీని విడిచిపెట్టిన "బార్ను‌బర్నర్సు"లో ఎక్కువ మంది తిరిగి వచ్చారు. 1852 డెమోక్రటికు నేషనలు కన్వెన్షను ప్రతిష్టంభన చెందుతుందని ఏ అభ్యర్థి అవసరమైన మూడింట రెండు వంతుల మెజారిటీని గెలుచుకోలేరని విస్తృతంగా అంచనా వేయబడింది. పియర్సు సహా న్యూ హాంపు‌షైరు డెమొక్రాట్లు, అప్పటికి అసోసియేటు జస్టిసు ఆఫ్ ది సుప్రీం కోర్టు అయిన తన పాత గురువు లెవి వుడు‌బరీని రాజీ అభ్యర్థిగా సమర్థించారు. కానీ 1851 సెప్టెంబరులో వుడ్‌బరీ మరణం పియర్సు మిత్రులకు పోల్కు రూపంలో ఆయన శక్తివంతమైన చీకటి గుర్రంగా చూపించే అవకాశాన్ని కల్పించింది. న్యూ హాంపు‌షైరు డెమొక్రాట్లు తమ పార్టీ అత్యంత స్థిరంగా డెమొక్రాటికు మెజారిటీలను సాధించిన రాష్ట్రంగా అధ్యక్ష అభ్యర్థిని అందించాలని భావించారు. ఇతర ప్రమాణ స్వీకర్తలలో డగ్లసు, కాసు, న్యూయార్కు‌కు చెందిన విలియం మార్సీ, పెన్సిల్వేనియాకు చెందిన జేమ్స్ బుకానన్, టెక్సాసు‌కు చెందిన సాం హూస్టను, మిస్సోరీకి చెందిన థామసు హార్టు బెంటను ఉన్నారు.[74][75]

స్వదేశంలో మద్దతు ఉన్నప్పటికీ పియర్సు తన నామినేషను‌కు అడ్డంకులను ఎదుర్కొన్నాడు. ఎందుకంటే ఆయన ఒక దశాబ్దం పాటు పదవికి దూరంగా ఉన్నాడు. ఆయనకు జాతీయ స్థాయిలో అగ్రగామిగా ఉన్న ఖ్యాతి లేదు. అలాంటి నామినేషను "నా అభిరుచులకు, కోరికలకు పూర్తిగా అసహ్యంగా" ఉంటుందని ఆయన బహిరంగంగా ప్రకటించారు. కానీ న్యూ హాంపు‌షైరు డెమొక్రాట్లు తమలో ఒకరు ఎన్నికైనట్లు చూడాలనే కోరికను దృష్టిలో ఉంచుకుని తన భవిష్యత్తు ప్రభావం తాను పోటీ చేయడానికి అందుబాటులో ఉండటం మీద ఆధారపడి ఉంటుందని ఆయనకు తెలుసు.[76] అందువలన తన మద్దతుదారులు తన తరపున లాబీయింగు చేయడానికి నిశ్శబ్దంగా అనుమతించారు. ముందున్న అభ్యర్థులు ఎవరూ గెలవలేరని స్పష్టంగా తెలియకపోతే తన పేరు సమావేశంలో నమోదు చేయబడదని అర్థం చేసుకున్నారు. సమావేశం సమీపిస్తున్న కొద్దీ తన దక్షిణాది మద్దతు స్థావరాన్ని విస్తృతం చేసుకోవడానికి వివాదాస్పద ఫూజిటివు స్లేవు యాక్టుతో సహా 1850 రాజీకి తన మద్దతును పునరుద్ఘాటిస్తూ ఆయన లేఖలు రాశారు.[76][77]

జూన్ 1న బాల్టిమోరు‌లో సమావేశం జరిగింది. ఊహించిన విధంగానే ప్రతిష్టంభన ఏర్పడింది. జూన్ 3న జరిగిన 288 మంది ప్రతినిధులలో మొదటి బ్యాలెటు‌లో కాసు 116 మందిని బుకానను 93 మందిని గెలుచుకున్నాడు. మిగిలిన వారు చెల్లాచెదురుగా ఉన్నారు. పియర్సు‌కు ఓట్లు లేవు. తదుపరి 34 బ్యాలెటు‌లు విజయానికి దగ్గరగా కూడా అభ్యర్థి లేకుండానే ఆమోదించబడ్డాయి. పియర్సు‌కు ఇంకా ఓట్లు లేవు. బుకానను బృందం తన ప్రతినిధులను పియర్సు సహా చిన్న అభ్యర్థులకు ఓటు వేసేలా చేసింది. బుకానను అనివార్యతను ప్రదర్శించడానికి ఆయన వెనుక సమావేశాన్ని ఏకం చేయడానికి. వర్జీనియా, న్యూ హాంపు‌షైరు, మైనే పియర్సు‌కు మారడంతో అనేక బ్యాలెటు‌ల తర్వాత ఈ నవల వ్యూహం వెనక్కి తగ్గింది; మిగిలిన బుకానను దళాలు మార్సీకి మద్దతు ఇవ్వడం ప్రారంభించాయి. పియర్సు త్వరలోనే మూడవ స్థానంలో నిలిచాడు. 48వ బ్యాలెటు తర్వాత నార్తు కరోలినా కాంగ్రెసు‌మన్ జేమ్సు సి. డాబిను పియర్సు‌కు ఊహించని, ఉద్వేగభరితమైన ఆమోదాన్ని అందించాడు. ఇది ఆయనకు మద్దతు తరంగాన్ని రేకెత్తించింది. 49వ బ్యాలెటు‌లో పియర్సు ఆరు ఓట్లను మినహాయించి అన్నీ అధిగమించి నామినేషను పొందాడు. ప్రతినిధులు బుకానను మద్దతుదారుడు అలబామా సెనేటరు విలియం ఆర్. కింగును పియర్సు పోటీకి ఎంపిక చేశారు. బానిసత్వం మీద మరింత "ఆందోళన"ను తిరస్కరించే వేదికను స్వీకరించారు. 1850 రాజీకి మద్దతు ఇచ్చారు.[78][79]

ఫలితం గురించిన వార్త న్యూ హాంపు‌షైరు‌కు చేరినప్పుడు పియర్సు నమ్మడం కష్టమైంది. ఆయన భార్య మూర్ఛపోయింది. ఫ్రాంక్లిను అభ్యర్థిత్వం విజయవంతం కాదని వారి కుమారుడు బెంజమిను తన తల్లికి రాశాడు. ఎందుకంటే ఆమె వాషింగ్టను‌లో నివసించడానికి ఇష్టపడదని ఆయనకు తెలుసు.[80]

రాజకీయ వ్యంగ్యచిత్రం
ఈ పియర్సు వ్యతిరేక రాజకీయ కార్టూన్ అతన్ని బలహీనంగా, పిరికివాడిగా చిత్రీకరిస్తుంది

విగు నామినీ మెక్సికోలో పియర్సు కమాండరు జనరలు స్కాటు; ఆయన రన్నింగు మేటు సెక్రటరీ ఆఫ్ ది నేవీ విలియం ఎ. గ్రాహం. డెమొక్రాట్లు చేసినట్లుగా విగ్సు తమ వర్గాలను ఏకం చేయలేకపోయారు. ఈ సమావేశం డెమొక్రాట్ల నుండి దాదాపుగా వేరు చేయలేని వేదికను స్వీకరించింది. ఇందులో 1850 నాటి రాజీకి మద్దతు కూడా ఉంది. ఇది ఫ్రీ సోయిలర్సు వారి స్వంత అభ్యర్థి సెనేటరు హేలు‌ను విగ్సు ఖర్చుతో నిలబెట్టడానికి ప్రేరేపించింది. రాజకీయ విభేదాలు లేకపోవడం వలన ప్రచారం ఒక చేదు వ్యక్తిత్వ పోటీగా మారింది. 1836 తర్వాత ఓటర్ల ఓటింగును అత్యల్ప స్థాయికి తగ్గించడంలో సహాయపడింది; జీవిత చరిత్ర రచయిత పీటరు ఎ. వాల్నరు అభిప్రాయం ప్రకారం ఇది "అధ్యక్ష చరిత్రలో అతి తక్కువ ఉత్తేజకరమైన ప్రచారాలలో ఒకటి".[81][82] స్కాటు బానిసత్వ వ్యతిరేక ఉత్తర విగ్సు, వేదిక పట్ల ఉత్సాహం లేకపోవడం వలన ఆయనకు హాని కలిగింది; న్యూయార్కు ట్రిబ్యూను ఎడిటరు హోరేసు గ్రీలీ విగు ప్లాట్ఫాం గురించి చెప్పినప్పుడు చాలా మంది వైఖరిని సంగ్రహించారు. "మేము దానిని ధిక్కరిస్తాము. దానిని శపిస్తాము, దాని మీద ఉమ్మివేస్తాము".[83]

ఎన్నికల పటం
1852 అధ్యక్ష ఎన్నికల

తన పార్టీ సున్నితమైన ఐక్యతను దెబ్బతీయకుండా ఉండటానికి పియర్సు నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాడు. తన మిత్రులకు ప్రచారాన్ని నిర్వహించడానికి అనుమతించాడు. ఆ సమయంలో అభ్యర్థులు పదవి కోసం ఎదురు చూడకపోవడం ఆచారం. ఆయన వ్యక్తిగత ప్రచారం చేయలేదు.[84][85][86] పియర్సు వ్యతిరేకులు ఆయనను కాథలిక్కు వ్యతిరేక పిరికివాడు, మద్యపాన ప్రియుడిగా ("చాలా బాగా పోరాడిన సీసాల హీరో") వ్యంగ్యంగా చిత్రీకరించారు.[85][87] స్కాటు అదే సమయంలో విగ్సు నుండి బలహీనమైన మద్దతును పొందాడు. వారు వారి రాజీ అనుకూల వేదిక ద్వారా నలిగిపోయారు. ఆయన ఒక దారుణమైన తప్పులకు గురయ్యే ప్రజా వక్త.[85] డెమొక్రాట్లు నమ్మకంగా ఉన్నారు: డెమొక్రాట్లు 1852లో తమ శత్రువులను పొడుచుకుంటూ ఉంటారు [అంటే, పోల్కెడ్] అనేది ఒక ప్రముఖ నినాదం.[88] ఇది నిజమని నిరూపించబడింది. స్కాటు కెంటుకీ, టేనస్సీ, మసాచుసెట్సు, వెర్మోంటు‌లను మాత్రమే గెలుచుకుంది. పియర్సు 254 ఓట్లకు 42 ఎలక్టోరలు ఓట్లతో ముగించింది. 3.2 మిలియన్ల ఓట్లు పోలయ్యాయి పియర్సు ప్రజాదరణ పొందిన ఓట్లను గెలుచుకున్నాడు. 50.9% నుండి 44.1% వరకు. పియర్సు రాష్ట్రంలోని తన ప్రత్యర్థి హేలకు ఫ్రీ సాయిలర్సులో ఒక పెద్ద బ్లాకు ఓట్లను గెలుచుకుంది. ఆయన 4.9% ప్రజాదరణ పొందిన ఓట్లను గెలుచుకున్నాడు.[89][90] డెమొక్రాట్లు కాంగ్రెసులో భారీ మెజారిటీని సాధించారు.[91]

ప్రెసిడెన్సీ (1853–1857)

[మార్చు]

పరివర్తన - రైలు ప్రమాదం

[మార్చు]
జేన్ మరియు బెంజమిన్ పియర్స్ యొక్క ఫోటోగ్రాఫ్
జేన్ పియర్స్ మరియు "బెన్నీ" మరణం పియర్స్ పదవీకాలంపై నీడను పడింది[92]

పియర్సు తన అధ్యక్ష పదవిని దుఃఖంతో ప్రారంభించాడు. ఆయన ఎన్నికైన వారాల తర్వాత 1853 జనవరి 6న ఆయన, ఆయన కుటుంబం బోస్టను నుండి రైలులో ప్రయాణిస్తుండగా వారి కారు పట్టాలు తప్పి ఆండోవరు, మసాచుసెట్సు సమీపంలోని ఒక కట్టపైకి పడిపోయింది. ఫ్రాంక్లిను, జేన్ పియర్సు ఇద్దరూ ప్రాణాలతో బయటపడ్డారు. కానీ వారి మిగిలిన ఏకైక కుమారుడు 11 ఏళ్ల బెంజమిను శిథిలాలలో నలిగి మరణించాడు. ఆయన శరీరం దాదాపు శిరచ్ఛేదం చేయబడింది. పియర్సు తన భార్య నుండి ఆ దృశ్యాన్ని దాచలేకపోయాడు. ఆ తర్వాత వారిద్దరూ తీవ్ర నిరాశకు గురయ్యారు. ఇది అధ్యక్షుడిగా ఆయన పనితీరును ప్రభావితం చేసి ఉండవచ్చు.[92][93] జేన్ పియర్సు ఈ సంఘటన తన భర్త ఉన్నత పదవిని చేపట్టడానికి, అంగీకరించడానికి దైవిక శిక్షనా అని ఆలోచిస్తూ ఉంది. తల్లిగా తన వైఫల్యాలకు ఆమె "బెన్నీ"కి క్షమాపణ చెబుతూ సుదీర్ఘ లేఖ రాసింది.[92] ప్రథమ మహిళగా ఆమె మొదటి రెండు సంవత్సరాలు సామాజిక కార్యక్రమాలకు దూరంగా ఉంది. 1855 నూతన సంవత్సర దినోత్సవం నాడు వైటు హౌసు‌లో జరిగిన వార్షిక ప్రజా స్వాగత కార్యక్రమంలో ఆమె గొప్ప సానుభూతితో ఆ పాత్రలో ఆమె బహిరంగంగా అరంగేట్రం చేసింది.[94]

ఫ్రాంక్లిను పియర్సు ప్రమాణ స్వీకారం కోసం న్యూ హాంప్‌షైరు నుండి బయలుదేరినప్పుడు, జేన్ ఆయనతో పాటు వెళ్లకూడదని నిర్ణయించుకుంది. అప్పటికి అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికైన అతి పిన్న వయస్కుడైన పియర్సు, బైబిలు మీద కాకుండా న్యాయ పుస్తకం మీద తన ప్రమాణ స్వీకారాన్ని ధృవీకరించడానికి ఎంచుకున్నాడు, జాన్ క్విన్సీ ఆడమ్సు తప్ప ఆయన పూర్వీకులందరూ ఒక న్యాయ పుస్తకం మీద ప్రమాణం చేశారు.[95] ఆయన తన జ్ఞాపకాల నుండి అంశాలను సేకరించుకుని ప్రారంభోపన్యాసం చేసిన మొదటి అధ్యక్షుడు.[96] అందులో ఆయన స్వదేశంలో శాంతి, శ్రేయస్సు, యుగాన్ని ప్రశంసించారు. కొత్త భూభాగాలను "అత్యంత ముఖ్యమైన" సముపార్జనతో సహా దాని విదేశీ సంబంధాలలో అమెరికా ప్రయోజనాలను తీవ్రంగా నొక్కిచెప్పాలని కోరారు. "నా పరిపాలన విధానం", "విస్తరణ నుండి చెడు ఏ పిరికి ముందస్తు సూచనల ద్వారా నిరోధించబడదు" అని ఆయన అన్నారు. "బానిసత్వం" అనే పదాన్ని తప్పించుకుంటూ "ముఖ్యమైన విషయం"ని విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి, శాంతియుత యూనియను‌ను కొనసాగించాలనే తన కోరికను ఆయన నొక్కి చెప్పారు. ఆయన తన సొంత వ్యక్తిగత విషాదాన్ని ప్రస్తావిస్తూ "నా బలహీనతలో మీరు నన్ను పిలిచారు. మీ బలంతో మీరు నన్ను నిలబెట్టాలి" అని జనసమూహానికి చెప్పాడు.[97]

పరిపాలన - రాజకీయ కలహాలు

[మార్చు]
బ్యూరో ఆఫ్ ఎన్‌గ్రేవింగ్ అండ్ ప్రింటింగు-అధ్యక్షుడిగా పియర్సు చెక్కబడిన చిత్రం
File:PIERCE, Franklin-President (BEP engraved portrait).jpg
బ్యూరో ఆఫ్ ఎన్‌గ్రేవింగ్ అండ్ ప్రింటింగు-అధ్యక్షుడిగా పియర్సు చెక్కబడిన చిత్రం

తన క్యాబినెటు నియామకాలలో పియర్సు విజయ ఫలాల కోసం తగాదా పడుతున్న పార్టీని ఏకం చేయడానికి ప్రయత్నించాడు. పార్టీలో ఎక్కువ మంది నామినేషను కోసం మొదట ఆయనకు మద్దతు ఇవ్వలేదు. కొందరు స్థానిక ఎన్నికలలో విజయం సాధించడానికి ఫ్రీ సాయిలు పార్టీతో పొత్తు పెట్టుకున్నారు. పార్టీలోని ప్రతి వర్గానికి కొన్ని నియామకాలను అనుమతించాలని పియర్సు నిర్ణయించాడు. 1850 రాజీకి మద్దతు ఇవ్వని వారికి కూడా.[98]

సెనేటు ఏకగ్రీవంగా, వెంటనే పియర్సు క్యాబినెటు నామినేషన్లన్నింటినీ ధ్రువీకరించింది.[99] పియర్సు తన పదవీకాలంలో మొదటి కొన్ని వారాలు వందలాది దిగువ స్థాయి సమాఖ్య పదవులను భర్తీ చేయడానికి గడిపాడు. ఇది ఒక పని ఎందుకంటే ఆయన పార్టీలోని అన్ని వర్గాలకు ప్రాతినిధ్యం వహించడానికి ప్రయత్నించాడు. వాటిలో దేనినీ పూర్తిగా సంతృప్తి పరచలేకపోయాడు. పార్టీలు తమ స్నేహితుల కోసం పదవులను పొందలేకపోయాయి. ఇది డెమోక్రటికు పార్టీని అంచున ఉంచింది. వర్గాల మధ్య వైరాన్ని రేకెత్తించింది. త్వరలోనే ఉత్తరాది వార్తాపత్రికలు పియర్సు తన ప్రభుత్వాన్ని బానిసత్వ అనుకూల వేర్పాటువాదులతో నింపుతున్నాడని ఆరోపించగా దక్షిణాది వార్తాపత్రికలు ఆయనను నిర్మూలనవాదమని ఆరోపించాయి.[99]

పరిపాలన అనుకూల, వ్యతిరేక డెమోక్రాట్ల మధ్య వర్గపోరు త్వరగా పెరిగింది. ముఖ్యంగా న్యూయార్కు డెమోక్రటికు పార్టీలో. న్యూయార్కు‌లోని మరింత సంప్రదాయవాద హార్డుషెలు డెమొక్రాట్లు లేదా "హార్డ్సు" పియర్సు పరిపాలన మీద తీవ్ర సందేహాన్ని వ్యక్తం చేశారు. ఇది మార్సీ (ఆయన స్టేటు సెక్రటరీ అయ్యారు), మరింత మితవాద న్యూయార్కు వర్గం, సాఫ్టు‌షెలు డెమొక్రాట్లు లేదా "సాఫ్ట్సు"తో సంబంధం కలిగి ఉంది.[100]

విలియం ఆర్. కింగు ఫోటోగ్రాఫు
వైస్ ప్రెసిడెంట్ విలియం ఆర్. కింగు తన పదవీకాలం ముగిసిన ఒక నెల కన్నా కొంచెం ఎక్కువ సమయంలో మరణించాడు, భర్తీ చేయలేని ఖాళీని మిగిల్చాడు.

క్యాబినెటు‌ను ఎంపిక చేయడంలో ఉపాధ్యక్షుడిగా ఎన్నికైన కింగు‌ను సంప్రదించమని బుకానను పియర్సు‌ను కోరాడు, కానీ పియర్సు అలా చేయలేదు—1852 జూన్లో అభ్యర్థులుగా ఎంపికైనప్పటి నుండి పియర్సు, కింగు ఎవరినీ సంప్రదించలేదు. 1853 ప్రారంభం నాటికి కింగు క్షయవ్యాధితో తీవ్రంగా అనారోగ్యంతో ఉన్నాడు. కోలుకోవడానికి క్యూబాకు వెళ్లాడు. ఆయన పరిస్థితి మరింత దిగజారింది. మార్చి 24న హవానాలోని అమెరికను కాన్సులు ముందు ప్రమాణ స్వీకారం చేయడానికి కాంగ్రెసు ఒక ప్రత్యేక చట్టాన్ని ఆమోదించింది. ఇంట్లోనే చనిపోవాలని కోరుకుని, ఏప్రిలు 17న అలబామాలోని తన తోటకు తిరిగి వచ్చి మరుసటి రోజు మరణించాడు. పియర్సు పదవీకాలం అంతా ఉపాధ్యక్ష పదవి ఖాళీగా ఉంది. ఎందుకంటే ఆ ఖాళీని భర్తీ చేయడానికి రాజ్యాంగంలో ఎటువంటి నిబంధన లేదు. ఈ పొడిగించిన ఖాళీ అంటే పియర్సు అధ్యక్ష పదవి మొత్తం దాదాపుగా సెనేటు అధ్యక్షుడు, ప్రారంభంలో మిస్సోరీకి చెందిన డేవిడు అచిసను, అధ్యక్ష పదవికి తదుపరి స్థానంలో ఉన్నారు.[101]

ఆర్థిక విధానం - అంతర్గత మెరుగుదలలు

[మార్చు]
ఇండియను పీస్ మెడలు ఛాయాచిత్రం
ఇండియను పీస్ మెడలు పియర్సు‌ను వర్ణిస్తుంది

ట్రెజరీ సెక్రటరీ, జేమ్సు గుత్రీ, ట్రెజరీను సంస్కరించారని పియర్సు మీద అభియోగం మోపారు. ఇది అసమర్థంగా నిర్వహించబడింది. అనేక అపరిష్కృత ఖాతాలను కలిగి ఉంది. గుత్రీ ట్రెజరీ ఉద్యోగులు, టారిఫు కలెక్టర్ల మీద పర్యవేక్షణను పెంచాడు. వీరిలో చాలామందికి ప్రభుత్వం నుండి డబ్బును అందించడం నిలిపివేశారు. ట్రెజరీలో నిధులను ఉంచాలని చట్టాలు ఉన్నప్పటికీ విగు పరిపాలనల క్రింద ప్రైవేటు బ్యాంకుల్లో పెద్ద డిపాజిట్లు మిగిలి ఉన్నాయి. గుథ్రీ ఈ నిధులను తిరిగి పొంది అవినీతి అధికారులను విచారించడానికి (మిశ్రమ విజయాలతో) ప్రయత్నించాడు.[102]

సెక్రటరీ ఆఫ్ వార్ జెఫెర్సను డేవిసు, పియర్సు అభ్యర్థన మేరకు, దేశవ్యాప్తంగా సాధ్యమయ్యే ట్రాన్సు కాంటినెంటలు రైల్వే మార్గాల మీద కార్ప్సు ఆఫ్ టోపోగ్రాఫికలు ఇంజనీర్సు సర్వేలకు నాయకత్వం వహించాడు. డెమోక్రటికు పార్టీ చాలా కాలంగా అంతర్గత మెరుగుదలల కోసం సమాఖ్య కేటాయింపులను తిరస్కరించింది. కానీ అటువంటి ప్రాజెక్టు‌ను రాజ్యాంగ జాతీయ భద్రతా లక్ష్యంగా సమర్థించవచ్చని డేవిసు భావించాడు. యునైటెడు స్టేట్సు కాపిటలు విస్తరణ, వాషింగ్టను మాన్యుమెంటు నిర్మాణంతో సహా కొలంబియా జిల్లాలో నిర్మాణ ప్రాజెక్టులను పర్యవేక్షించడానికి డేవిసు యునైటెడు స్టేట్సు ఆర్మీ కార్ప్సు ఆఫ్ ఇంజనీర్సును కూడా నియమించాడు.[103]

విదేశీ - సైనిక వ్యవహారాలు

[మార్చు]

పియర్సు పరిపాలన విస్తరణవాద యంగు అమెరికా ఉద్యమంతో పొత్తు పెట్టుకుంది. మార్సీ విదేశాంగ కార్యదర్శిగా బాధ్యతలు చేపట్టారు. మార్సీ ప్రపంచానికి ఒక విలక్షణమైన అమెరికను, రిపబ్లికను ఇమేజు‌ను అందించడానికి ప్రయత్నించాడు. యూరోపియను కోర్టులలో ధరించే దౌత్య యూనిఫాంలకు బదులుగా అమెరికా దౌత్యవేత్తలు "అమెరికను పౌరుడి సాధారణ దుస్తులు" ధరించాలని, కాన్సులేటు‌లలో పనిచేయడానికి అమెరికను పౌరులను మాత్రమే నియమించుకోవాలని ఆయన ఒక సర్క్యులరు జారీ చేశారు.[104][105] 1853 మధ్యలో ఆస్ట్రియను ప్రభుత్వం అమెరికా పౌరుడిగా మారాలనే ఉద్దేశంతో విదేశాలలో బంధించిన ఆస్ట్రియను శరణార్థి మార్టిను కోజాను సమర్థిస్తూ మార్సీ తన 73 పేజీల లేఖకు అంతర్జాతీయ ప్రశంసలు అందుకున్నాడు.[106][107]

దక్షిణ ఖండాంతర మార్గంలో డేవిసు పియర్సు‌ను మెక్సికోకు రైలు మాగ్నేటు జేమ్సు గాడ్సు‌డెను పంపి ఒక సంభావ్య రైలుమార్గం కోసం భూమిని కొనుగోలు చేయమని ఒప్పించాడు. గ్వాడాలుపే హిడాల్గో ఒప్పందం నిబంధనలను తిరిగి చర్చించినందుకు గాడ్సు‌డెను ‌మీద కూడా అభియోగాలు మోపబడ్డాయి. దీని ప్రకారం న్యూ మెక్సికో భూభాగం నుండి మెక్సికోలోకి స్థానిక అమెరికను దాడులను నిరోధించడానికి అమెరికా అవసరం. 1853 డిసెంబరులో గాడ్సు‌డెను మెక్సికను అధ్యక్షుడు ఆంటోనియో లోపెజు డి శాంటా అన్నాతో ఒక ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నాడు. నైరుతిలో పెద్ద భూభాగాన్ని కొనుగోలు చేశాడు. విలియం వాకరు మెక్సికోలోకి అనధికార యాత్ర ద్వారా జరిపిన చర్చలు దాదాపుగా పట్టాలు తప్పాయి. కాబట్టి భవిష్యత్తులో ఇటువంటి ప్రయత్నాలను ఎదుర్కోవడానికి అమెరికా మీద ఒక నిబంధన చేర్చబడింది.[108][109] కాంగ్రెసు గాడ్సు‌డెను కొనుగోలును ఇప్పుడు దక్షిణ అరిజోనా, దక్షిణ న్యూ మెక్సికోలోని కొంత భాగాన్ని కలిగి ఉన్న ప్రాంతానికి తగ్గించింది; ధరను $15 మిలియన్ల నుండి $10 మిలియన్లకు తగ్గించారు. కొనుగోలు ద్వారా ఆయన ప్రయోజనాలకు ముప్పు ఉన్న ప్రైవేటు పౌరుడు ఆల్బర్టు జి. స్లూకు రక్షణ నిబంధనను కూడా కాంగ్రెసు చేర్చింది. ప్రైవేటు పరిశ్రమను ప్రోత్సహించడానికి సమాఖ్య ప్రభుత్వాన్ని ఉపయోగించడాన్ని పియర్సు వ్యతిరేకించాడు. ఒప్పందం తుది సంస్కరణను ఆయన వ్యతిరేకించినప్పటికీ అది ఆమోదించబడింది.[109][110] ఈ సముపార్జన సమీప యునైటెడు స్టేట్సును దాని ప్రస్తుత సరిహద్దులకు (తరువాత చిన్న సర్దుబాట్లు తప్ప) తీసుకువచ్చింది.[111]

బ్రిటిషు రాయలు నేవీ కెనడియను ప్రాదేశిక జలాల మీద పెరుగుతున్న అమలు పట్ల అమెరికను జాలర్లు అసంతృప్తి చెందడంతో గ్రేటు బ్రిటను‌తో సంబంధాలకు పరిష్కారం అవసరం. మార్సీ వాషింగ్టను‌కు బ్రిటిషు మంత్రి జాన్ క్రాంప్టనుతో వాణిజ్య పరస్పర ఒప్పందాన్ని పూర్తి చేశాడు. ఇది బ్రిటిషు తీరప్రాంత అమలు అవసరాన్ని తగ్గించింది. కొత్త ఒప్పందానికి మద్దతు ఇవ్వడంలో నెమ్మదిగా ఉన్న బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం మీద ఒత్తిడి తీసుకురావడానికి బుకానన్‌ను లండను‌కు మంత్రిగా పంపారు. 1854 ఆగస్టులో అనుకూలమైన పరస్పర ఒప్పందం ఆమోదించబడింది. దీనిని పియర్సు అమెరికా కెనడాను స్వాధీనం చేసుకునే దిశగా మొదటి అడుగుగా భావించాడు.[112][113] పరిపాలన కెనడా–యునైటెడు స్టేట్సు సరిహద్దు మీద బ్రిటను‌తో చర్చలు జరిపినప్పటికీ మధ్య అమెరికాలో అమెరికా ప్రయోజనాలు కూడా ఒక సమస్యగా ఉన్నాయి. ఇక్కడ 1850 నాటి క్లేటను–బుల్వరు ఒప్పందం బ్రిటను ఈ ప్రాంతంలో తన ప్రభావాన్ని విస్తరించకుండా నిరోధించడంలో విఫలమైంది. ఈ ప్రాంతంలో బ్రిటను మీద ఆధిక్యత సాధించడం పియర్సు విస్తరణ లక్ష్యాలలో కీలకమైన భాగంగా ఉంది.[114][115]

యుఎస్ లోని బ్రిటిషు కాన్సుల్సు తటస్థ చట్టాలను ఉల్లంఘిస్తూ 1854 లో క్రిమియను యుద్ధం కోసం అమెరికన్లను చేర్చుకోవాలని ప్రయత్నించారు. పియర్సు చివరికి క్రాంప్టను, ముగ్గురు కాన్సులు‌లను బహిష్కరించారు. పియర్సు ఆశ్చర్యకరంగా బ్రిటిషు వారు ప్రతీకారంగా బుకానను‌ను బహిష్కరించలేదు. 1855 డిసెంబరులో కాంగ్రెసు‌కు ఇచ్చిన స్టేటు ఆఫ్ ది యూనియను సందేశంలో బ్రిటను క్లేటను-బుల్వరు ఒప్పందాన్ని ఉల్లంఘించిందని పియర్సు అమెరికన్ కేసును ముందుకు తెచ్చాడు. బుకానను అభిప్రాయం ప్రకారం బ్రిటిషు వారు ఈ సందేశంతో ఆకట్టుకున్నారు. వారి విధానాన్ని పునరాలోచించుకుంటున్నారు. అయినప్పటికీ బుకానను వారిని వారి సెంట్రలు అమెరికను ఆస్తులను విడిచిపెట్టేలా చేయలేకపోయాడు. కెనడియను-అమెరికను రెసిప్రోసిటీ ట్రీటీను కాంగ్రెసు, బ్రిటిషు పార్లమెంటు, కెనడా వలస శాసనసభలు ఆమోదించాయి.[116]

ఐరోపా‌లోని ముగ్గురు అమెరికా దౌత్యవేత్తలు స్పెయిను నుండి క్యూబాను $120 మిలియన్లకు (యుఎస్‌డి) కొనుగోలు చేయాలనే ప్రతిపాదనను అధ్యక్షుడికి రూపొందించినప్పుడు, ఆ ఆఫర్‌ను తిరస్కరించినట్లయితే స్పెయిను నుండి దానిని "తిరస్కరించుకోవడాన్ని" సమర్థించినప్పుడు పియర్సు పరిపాలన విభాగ భయాలను రేకెత్తించింది.విదేశాంగ కార్యదర్శి మార్సీ పట్టుబట్టడంతో ఓస్టెండు మ్యానిఫెస్టో ప్రచురణ రూపొందించబడింది. ఇది ఉత్తరాది వారి ధిక్కారాన్ని రేకెత్తించింది. వారు దీనిని దక్షిణాది ప్రయోజనాలను బలోపేతం చేయడానికి బానిస-ఆధీనంలో ఉన్న ఆస్తిని స్వాధీనం చేసుకునే ప్రయత్నంగా భావించారు. డెమోక్రటికు పార్టీ తరచుగా మద్దతు ఇచ్చిన మానిఫెస్టు డెస్టినీ విస్తరణవాద విధానాన్ని ఇది తప్పుదారి పట్టించడంలో సహాయపడింది.[117][118]

పియర్సు విస్తరణ, సైనిక పునర్వ్యవస్థీకరణకు అనుకూలంగా ఉన్నారు. యుద్ధ కార్యదర్శి డేవిసు, నేవీ కార్యదర్శి జేమ్సు సి. డోబిను సైన్యం, నేవీ పేలవమైన స్థితిలో ఉన్నాయని తగినంత బలగాలు లేకపోవడం, కొత్త సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని స్వీకరించడానికి ఆసక్తి చూపడం అసమర్థ నిర్వహణ లేదని గుర్తించారు.[119] పియర్సు పరిపాలనలో కమోడోరు మాథ్యూ సి. పెర్రీ (మొదట ఫిల్‌మోరు కింద ప్రణాళిక చేయబడిన వెంచరు) తూర్పుకు వాణిజ్యాన్ని విస్తరించే ప్రయత్నంలో జపాను‌ను సందర్శించారు. పెర్రీ ఆసియాను బలవంతంగా ఆక్రమించాలని కోరుకున్నాడు. కానీ పియర్సు, డోబిను ఆయనను దౌత్యవేత్తగా మాత్రమే ఉండాలని ఒత్తిడి చేశాడు. పెర్రీ జపనీసు షోగునేటుతో ఒక నిరాడంబరమైన వాణిజ్య ఒప్పందం మీద సంతకం చేశాడు. అది విజయవంతంగా ఆమోదించబడింది.[120][121] 1856లో కొత్తగా ప్రారంభించబడిన ఆరు స్టీం ఫ్రిగేటులలో ఒకటైన యుఎస్‌ఎస్ మెర్రిమాకు ప్రయోగం పియర్సు పదవిలో "వ్యక్తిగతంగా అత్యంత సంతృప్తికరమైన" రోజులలో ఒకటిగా భావించబడింది.[122]

రక్తస్రావం కాన్సాసు

[మార్చు]
మ్యాపు
కాన్సాసు–నెబ్రాస్కా చట్టం కాన్సాసు (గులాబీ రంగులో), నెబ్రాస్కా భూభాగం (పసుపు) నిర్వహించింది.

పియర్సు పరిపాలన సమయంలో దేశం సమతుల్యతకు అతిపెద్ద సవాలు కాన్సాసు–నెబ్రాస్కా చట్టం ఆమోదించడం. మిస్సౌరీ నుండి రాకీ పర్వతాలు వరకు, టెక్సాసు ఉత్తరం నుండి ఇప్పుడు కెనడా-యునైటెడు స్టేట్సు సరిహద్దు వరకు విస్తరించి ఉన్న నెబ్రాస్కా భూభాగం ఆర్గనైజు చేయడం. ఇది పశ్చిమ విస్తరణ కోసం డగ్లసు ప్రణాళికలలో కీలకమైన భాగం. చికాగో నుండి కాలిఫోర్నియాకు విస్తారమైన పశ్చిమ భూభాగం గుండా లింకు‌తో కూడిన ఖండాంతర రైలు మార్గాన్ని ఆయన కోరుకున్నారు. ప్రాదేశిక ప్రభుత్వం అధికారం పొందే వరకు భూమిని సర్వే చేయరు లేదా అమ్మకానికి పెట్టరు కాబట్టి స్థిరనివాసం కోసం భూభాగాన్ని నిర్వహించడం అవసరం. బానిస రాష్ట్రాల నుండి వచ్చిన వారు బానిసత్వం మీద పశ్చిమ దేశాల పరిమితులతో ఎప్పుడూ సంతృప్తి చెందలేదు. దక్షిణాది నుండి వచ్చిన రక్తం, సంపదతో సేకరించబడిన భూభాగాల్లోకి విస్తరించగలరని భావించారు. డగ్లసు, ఆయన మిత్రులు ఈ భూభాగాన్ని నిర్వహించి స్థానిక స్థిరనివాసులను బానిసత్వాన్ని అనుమతించాలా వద్దా అని నిర్ణయించుకోవడానికి ప్రణాళిక వేశారు. ఇది 1820 నాటి మిస్సౌరీ రాజీని రద్దు చేస్తుంది. ఎందుకంటే దానిలో ఎక్కువ భాగం మిస్సౌరీ రాజీ "స్వేచ్ఛ"గా పరిగణించబడే 36°30′ ఉ రేఖకు ఉత్తరాన ఉంది. ఈ భూభాగం ఉత్తర భాగం, నెబ్రాస్కా, దక్షిణ భాగం, కాన్సాసుగా విభజించబడుతుంది. కాన్సాసు బానిసత్వాన్ని అనుమతిస్తుందని అంచనా వేయబడింది. నెబ్రాస్కా అనుమతించదు.[123][124][125] బానిసత్వ అనుకూల దృక్పథంలో దక్షిణ రాజకీయ నాయకులు 1850 నాటి రాజీ ఇప్పటికే మిస్సోరి రాజీని రద్దు చేసింది. రాజీ రేఖకు దక్షిణంగా ఉన్న ప్రాంతాన్ని సహా కాలిఫోర్నియా రాష్ట్రాన్ని స్వేచ్ఛా రాష్ట్రంగా అంగీకరించింది.[126]

బానిసత్వం విషయాన్ని స్పష్టంగా ప్రస్తావించకుండా నెబ్రాస్కా భూభాగాన్ని నిర్వహించాలని పియర్సు కోరుకున్నాడు కానీ డగ్లసు దీనిని సాధించడానికి తగినంత దక్షిణ ఓట్లను పొందలేకపోయాడు.[127] ఉత్తరాది నుండి తీవ్ర వ్యతిరేకతకు దారితీస్తుందని తెలిసి కూడా పియర్సు బిల్లు మీద సందేహం వ్యక్తం చేశాడు. డగ్లసు, డేవిసు బిల్లుకు మద్దతు ఇవ్వమని అతన్ని ఒప్పించారు. దీనిని ఒహియో సెనేటరు సాల్మను పి. చేజు, మసాచుసెట్సు సెనేటరు చార్లెసు సమ్నరు వంటి ఉత్తరాది వాసులు తీవ్రంగా వ్యతిరేకించారు. వారు ఉత్తరాదిలో ప్రజల మనోభావాలను బిల్లుకు వ్యతిరేకంగా సమీకరించారు. గాడ్సు‌డెను కొనుగోలు, క్యూబా విలీన దిశగా చర్యలు డేవిసు వంటి బానిసలను కలిగి ఉన్న క్యాబినెటు సభ్యుల ప్రభావం మీద ఉత్తరాది వాసులు అనుమానం కలిగి ఉన్నారు. నెబ్రాస్కా బిల్లును దక్షిణాది దురాక్రమణ నమూనాలో భాగంగా చూశారు. ఫలితంగా పియర్సు అధ్యక్ష పదవికి తీవ్ర నష్టం కలిగించిన రాజకీయ తుఫాను ఏర్పడింది.[123][124][125]

పియర్సు, ఆయన పరిపాలన చాలా మంది డెమొక్రాట్లను బిల్లుకు అనుకూలంగా నిలబెట్టడానికి డెమొక్రాటులను బెదిరింపులకు, వాగ్దానాలకు గురిచేసారు. విగ్సు విభాగపరంగా విడిపోయారు; ఈ వివాదం వారిని జాతీయ పార్టీగా నాశనం చేసింది. కాన్సాసు-నెబ్రాస్కా చట్టం 1854 మేలో ఆమోదించబడింది. చివరికి పియర్సు అధ్యక్ష పదవిని నిర్వచించింది. ఈ ప్రకరణం తరువాత ఏర్పడిన రాజకీయ గందరగోళం, తరచుగా నో నథింగులు అని పిలువబడే స్థానికవాద, కాథలిక్కు వ్యతిరేక అమెరికను పార్టీ స్వల్పకాలిక పెరుగుదలను, రిపబ్లికన్ పార్టీ స్థాపనను చూసింది.[123][124][125]

Political cartoon
కాన్సాస్–నెబ్రాస్కా మరియు క్యూబా ద్వారా పియర్స్ బానిసత్వాన్ని విస్తరించడానికి ప్రయత్నించడాన్ని ఉత్తరాది వాసులు వ్యతిరేకించారు.[128][129] ఈ 1856 కార్టూను‌లో ఫ్రీ సాయిలరును పియర్సు బుకానన్, కాస్ అణచివేస్తుండగా, డగ్లస్ "స్లేవరీ" (నల్లజాతి వ్యక్తిగా చిత్రీకరించబడింది)ను కిందకు తోసాడు. అతని గొంతు.

చట్టం చర్చనీయాంశంగా ఉన్నప్పటికీ బానిసత్వ సమస్యకు సంబంధించిన రెండు వైపులా స్థిరపడినవారు ఓటింగు‌లో తమకు కావలసిన ఫలితాన్ని పొందేందుకు భూభాగాలలోకి ప్రవేశించారు. ఈ చట్టం ఆమోదం పొందడం వలన సమూహాల మధ్య చాలా హింస జరిగింది. ఆ ప్రాంతం బ్లీడింగు కాన్సాసుగా పిలువబడింది. కాన్సాసు‌లో నివసించకపోయినా బానిసత్వ అనుకూల బోర్డరు రఫియన్లు మిస్సోరి నుండి ప్రాదేశిక ఎన్నికలలో ఓటు వేయడానికి వేలాది మంది వచ్చారు. ఆ అంశం విజయాన్ని సాధించింది. అక్రమాలు జరిగినప్పటికీ పియర్సు ఫలితాన్ని సమర్థించారు. ఫ్రీ-స్టేటర్సు ఒక నీడ ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేసి టోపెకా రాజ్యాంగాన్ని రూపొందించినప్పుడు. పియర్సు వారి పనిని తిరుగుబాటు చర్యగా పేర్కొన్నాడు. డెమొక్రాట్ల ఆధిపత్యంలో ఉన్న బానిసత్వ అనుకూల శాసనసభను అధ్యక్షుడు గుర్తించడం కొనసాగించారు. కాంగ్రెసు దర్యాప్తు కమిటీ దాని ఎన్నిక చట్టవిరుద్ధమని తేల్చిన తర్వాత కూడా. టోపెకా ప్రభుత్వ సమావేశాన్ని విచ్ఛిన్నం చేయడానికి ఆయన సమాఖ్య దళాలను పంపాడు.[130][131]

ఈ చట్టం ఆమోదం బోస్టను‌లో తప్పించుకున్న బానిస ఆంథోనీ బర్న్సును స్వాధీనం చేసుకోవడంతో సమానంగా జరిగింది. బర్నుకు మద్దతుగా ఉత్తరాది వాసులు ర్యాలీ చేశారు. కానీ పియర్సు పారిపోయిన బానిస చట్టాన్ని అక్షరాలా అనుసరించాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. కోపంతో కూడిన జనసమూహం ఉన్నప్పటికీ బర్నుసును తన వర్జీనియా యజమానికి తిరిగి ఇచ్చేలా చేయడానికి సమాఖ్య దళాలను పంపాడు.[132][133]

1854 - 1855 మధ్యంతర కాంగ్రెసు ఎన్నికలు డెమొక్రాట్లకు (అలాగే చివరి దశలో ఉన్న విగు పార్టీకి) వినాశకరమైనవి. దక్షిణం వెలుపల దాదాపు ప్రతి రాష్ట్రాన్ని డెమొక్రాట్లు కోల్పోయారు. ఉత్తరాదిలోని పరిపాలన ప్రత్యర్థులు ప్రతిపక్ష సభ్యులను కాంగ్రెసు‌కు తిరిగి ఇవ్వడానికి కలిసి పనిచేశారు. అయితే కొన్ని ఉత్తరాది విగు‌లు మాత్రమే ఎన్నికలలో విజయం సాధించారు. ఇప్పటివరకు డెమొక్రాటికు పార్టీకి విధేయులుగా ఉన్న పియర్సు న్యూ హాంపు‌షైరు‌లో, నో-నథింగ్సు గవర్నరు‌ను ఎన్నుకున్నారు. ముగ్గురు ప్రతినిధులు శాసనసభలో ఆధిపత్యం చెలాయించారు. జాన్ పి. హేలు‌ను సెనేటు‌కు తిరిగి ఇచ్చారు. వలస వ్యతిరేక ఉత్సాహం నో-నథింగ్సు‌ను ఆ స్థాయికి తీసుకెళ్లింది. కొంతమంది ఉత్తరాది వారు కొత్త రిపబ్లికను పార్టీ ఆధ్వర్యంలో ఎన్నికయ్యారు.[128][129]

1856 ఎన్నికలు

[మార్చు]
రాజకీయ వ్యంగ్యచిత్రం
1856 మే నెలలో సెనేటు చాంబరు‌లో ఫ్రీ సాయిలు సెనేటరు చార్లెసు సమ్నరును డెమోక్రటికు ప్రతినిధి ప్రెస్టను బ్రూక్సు నడక కర్రతో దాడి చేసినప్పుడు కాంగ్రెస్‌లోకి పక్షపాత హింస వ్యాపించింది.[134]

డెమోక్రాట్లు పియర్సు‌ను తిరిగి నామినేటు చేస్తారని పూర్తిగా అంచనా వేశారు. వాస్తవానికి నామినేషను‌ను గెలుచుకునే అవకాశాలు (సాధారణ ఎన్నికల గురించి చెప్పనవసరం లేదు) చాలా తక్కువగా ఉన్నాయి. కాన్సాసు-నెబ్రాస్కా చట్టం మీద దాని వైఖరికి ఉత్తర ప్రాంతంలో పరిపాలన విస్తృతంగా ఇష్టపడలేదు. డెమోక్రటికు నాయకులకు పియర్సు ఎన్నికల దుర్బలత్వం గురించి తెలుసు. అయినప్పటికీ జేమ్సు బుకానను నామినేషను‌ను తిరస్కరించడానికి ఆయనను మద్దతుదారులు డగ్లసు‌తో పొత్తు కోసం ప్రణాళికలు వేయడం ప్రారంభించారు. బుకానను‌కు దృఢమైన రాజకీయ సంబంధాలు ఉన్నాయి. పియర్సు పదవీకాలంలో ఎక్కువ భాగం విదేశాలలో సురక్షితంగా ఉన్నాడు. కాన్సాసు పరాజయంతో ఆయన కళంకం చెందకుండా ఉన్నాడు.[135][136][137]

జూన్ 5న సిన్సినాటి, ఒహియోలో జరిగిన సమావేశంలో బ్యాలెటు ప్రారంభమైనప్పుడు, పియర్సు అవసరమైన మూడింట రెండు వంతుల మెజారిటీ కాకపోయినా బహుళత్వాన్ని ఆశించాడు. మొదటి బ్యాలెటు‌లో ఆయనకు 122 ఓట్లు మాత్రమే వచ్చాయి. వాటిలో చాలా వరకు దక్షిణాది నుండి వచ్చాయి. బుకానను 135 ఓట్లకు సమానం డగ్లసు, కాసు మిగిలినవి పొందారు. మరుసటి రోజు ఉదయం నాటికి పద్నాలుగు బ్యాలెట్లు పూర్తయ్యాయి. కానీ ముగ్గురు ప్రధాన అభ్యర్థులలో ఎవరూ మూడింట రెండు వంతుల ఓట్లను పొందలేకపోయారు. బ్యాలెట్లు పాస్ కావడంతో ఆయన మద్దతు నెమ్మదిగా తగ్గుతూ వచ్చింది, బుకానను‌ను ఓడించడానికి చివరి ప్రయత్నంగా తన పేరును ఉపసంహరించుకుని డగ్లసు‌కు మద్దతు ఇవ్వమని పియర్సు తన మద్దతుదారులను ఆదేశించాడు. కేవలం 43 సంవత్సరాల వయస్సు గల డగ్లసు, ఈసారి పెద్దవాడైన బుకానను‌ను గెలిపిస్తే 1860లో తనను నామినేటు చేయవచ్చని నమ్మాడు. బుకానను మేనేజర్ల నుండి ఇదే జరుగుతుందని హామీ పొందాడు. మరో రెండు డెడ్‌లాక్డు బ్యాలెటు‌ల తర్వాత, డగ్లసు మేనేజర్లు ఆయన పేరును ఉపసంహరించుకున్నారు. బుకానను స్పష్టమైన విజేతగా మిగిలిపోయాడు. పియర్సు మీద దెబ్బను తగ్గించడానికి సమావేశం ఆయన పరిపాలనను ప్రశంసిస్తూ "అర్హత లేని ఆమోదం" తీర్మానాన్ని జారీ చేసింది. ఆయన మిత్రుడు, మాజీ కెంటుకీ ప్రతినిధి జాన్ సి. బ్రెకిన్రిడ్జిను ఉపాధ్యక్ష అభ్యర్థిగా ఎంపిక చేసింది.[135][136][137] ఈ ఓటమి అమెరికా చరిత్రలో మొదటిసారిగా తిరిగి ఎన్నికకు చురుకైన అభ్యర్థిగా ఎన్నికైన అధ్యక్షుడిని ఆయన రాజకీయ పార్టీ రెండవసారి నామినేటు చేయలేదు.[note 5][138]

పియర్సు బుకానను‌ను ఆమోదించాడు అయినప్పటికీ ఇద్దరూ దూరంగా ఉన్నారు; సాధారణ ఎన్నికలలో డెమొక్రాట్ల అవకాశాలను మెరుగుపరచడానికి నవంబరు నాటికి కాన్సాసు పరిస్థితిని పరిష్కరించాలని ఆయన ఆశించాడు. ఆయన జాన్ డబల్యూ. గేరీను ప్రాదేశిక గవర్నరు‌గా నియమించాడు. ఆయన బానిసత్వ అనుకూల శాసనసభ్యుల ఆగ్రహానికి గురయ్యాడు.[139] ఎన్నికల నష్టం ఇప్పటికే జరిగినప్పటికీ గేరీ కాన్సాసు‌లో క్రమాన్ని పునరుద్ధరించగలిగాడు—రిపబ్లికన్లు "బ్లీడింగు కాన్సాసు", "బ్లీడింగు సమ్నరు" (సెనేటు ఛాంబరు‌లో సౌతు కరోలినా ప్రతినిధి ప్రెస్టను బ్రూక్సు చేత క్రూరంగా చార్లెసు సమ్నరు మీద లాఠీ దెబ్బ) ఎన్నికల నినాదాలుగా ఉపయోగించారు.[140] బుకానను/బ్రెకిన్‌రిడ్జి టికెట్టు ఎన్నికైంది. కానీ ఉత్తర ప్రాంతంలో డెమొక్రాటికు ప్రజాదరణ పొందిన ఓట్ల శాతం 1852లో 49.8 శాతం నుండి 1856లో 41.4కి పడిపోయింది. ఎందుకంటే బుకానను పదహారు స్వేచ్ఛా రాష్ట్రాలలో ఐదు మాత్రమే గెలిచాడు (పియర్సు పద్నాలుగు గెలిచింది), వాటిలో మూడింటిలో రిపబ్లికను అభ్యర్థి, మాజీ కాలిఫోర్నియా సెనేటరు జాన్ సి. ఫ్రెమాంటు నో నథింగు, మాజీ అధ్యక్షుడు ఫిల్మోరు మధ్య చీలిక కారణంగా బుకానను గెలిచాడు.[141]

నామినేషను కోల్పోయిన తర్వాత పియర్సు తన వాక్చాతుర్యాన్ని తగ్గించుకోలేదు. 1856 డిసెంబరులో కాంగ్రెసు‌కు ఇచ్చిన తన చివరి సందేశంలో ఆయన రిపబ్లికన్లు, నిర్మూలనవాదులను తీవ్రంగా విమర్శించాడు. ఆర్థిక విధానం మీద ఇతర దేశాలతో శాంతియుత సంబంధాలను సాధించడం మీద తన రికార్డును సమర్థించుకోవడానికి ఆయన ఈ అవకాశాన్ని ఉపయోగించుకున్నాడు.[142][143] పియర్సు పరిపాలన చివరి రోజులలో సైనిక అధికారుల వేతనాన్ని పెంచడానికి, కొత్త నావికా నౌకలను నిర్మించడానికి కాంగ్రెసు బిల్లులను ఆమోదించింది. అలాగే నావికుల సంఖ్యను విస్తరించింది. ఆయన చాలా కాలంగా కోరుతున్న సుంకాల తగ్గింపు బిల్లును కూడా ఇది ఆమోదించింది.[144] పియర్సు, ఆయన మంత్రివర్గం 1857 మార్చి 4న పదవీ విరమణ చేశారు. యుఎస్ చరిత్రలో అసలు మంత్రివర్గ సభ్యులందరూ పూర్తి నాలుగు సంవత్సరాల పదవీకాలం కొనసాగిన ఏకైక సమయం అదే.[145]

పోస్టు-ప్రెసిడెన్సీ (1857–1869)

[మార్చు]
గోధుమ రంగు జుట్టు మరియు నల్లటి సూట్ ఉన్న వ్యక్తి ఫ్రాంక్లిన్ పియర్స్, తన కుడి చేతిని టేబుల్ మీద కాగితాలపై ఉంచి నిలబడి ఉన్నాడు.
జార్జ్ పీటరు అలెగ్జాండర్ హీలీ చిత్రపటం. 1858లో ఇక్కడ కనిపించిన పియర్స్, తన అధ్యక్ష పదవి తర్వాత కూడా ఒక ప్రముఖ రాజకీయ వ్యక్తిగా కొనసాగాడు.[146]

వైటు హౌసు‌ను విడిచిపెట్టిన తర్వాత పియర్సు రెండు నెలలకు పైగా వాషింగ్టను‌లో ఉన్నారు. మాజీ విదేశాంగ కార్యదర్శి విలియం ఎల్. మార్సీతో ఉన్నారు.[147] బుకానను పియర్సు పరిపాలన నుండి తన మార్గాన్ని మార్చుకున్నాడు. తన నియామకాలన్నింటినీ భర్తీ చేశాడు. పియర్సు చివరికి న్యూ హాంపు‌షైరు‌లోని పోర్ట్సు‌మౌతు‌కు వెళ్లారు. అక్కడ పియర్సు ఆస్తి మీద పెట్టుబడి పెట్టడం ప్రారంభించాడు. వెచ్చని వాతావరణం కోసం ఆయన, జేన్ తదుపరి మూడు సంవత్సరాలు ప్రయాణించారు. మదీరాలో బస చేయడంతో ప్రారంభించి ఆ తర్వాత ఐరోపా, బహామాస్ పర్యటనలు చేశారు.[146] రోం‌లో ఆయన నథానియలు హౌథ్రోను‌ను సందర్శించాడు; ఇద్దరు వ్యక్తులు కలిసి ఎక్కువ సమయం గడిపారు. రచయిత పదవీ విరమణ చేసిన అధ్యక్షుడిని ఎప్పటిలాగే ఉత్సాహంగా ఉన్నట్లుగా కనుగొన్నాడు.[148]

పియర్సు తన ప్రయాణాల సమయంలో రాజకీయాలను ఎప్పుడూ విస్మరించలేదు. దేశం పెరుగుతున్న సెక్షనలు సంఘర్షణ మీద క్రమం తప్పకుండా వ్యాఖ్యానించాడు. దక్షిణ విభజనను నివారించడానికి ఉత్తర నిర్మూలనవాదులు వెనక్కి తగ్గాలని ఆయన పట్టుబట్టారు. అంతర్యుద్ధం, రక్తపాతం "మాసను, డిక్సను రేఖ వెంట మాత్రమే కాదు", "మన స్వంత వీధుల్లో మన స్వంత సరిహద్దుల్లోనే" ఉంటుందని రాశారు.[146] రిపబ్లికను అభ్యర్థులకు ఎక్కువగా మద్దతు ఇచ్చిన న్యూ ఇంగ్లాండు ప్రొటెస్టంటు మంత్రులను కూడా ఆయన విమర్శించారు. వారి "మతవిశ్వాశాల, రాజద్రోహం" కోసం.[146] రిపబ్లికను పార్టీ పెరుగుదల డెమొక్రాట్లను పియర్సు‌ను సమర్థించవలసి వచ్చింది; 1858లో రిపబ్లికను సెనేటు అభ్యర్థి అబ్రహం లింకన్తో ఆయనతో జరిపిన చర్చలు సందర్భంగా, డగ్లసు మాజీ అధ్యక్షుడిని "సమగ్రత, గౌరవప్రదమైన వ్యక్తి" అని పిలిచాడు.[149]

1860 డెమోక్రటికు సమావేశం సమీపిస్తున్న కొద్దీ, కొందరు పియర్సు‌ను విరిగిన పార్టీని ఏకం చేయగల రాజీ అభ్యర్థిగా పోటీ చేయమని కోరారు. కానీ పియర్సు నిరాకరించారు. దక్షిణాది మద్దతును ఆకర్షించడానికి డగ్లసు ఇబ్బంది పడుతున్నప్పుడు, పియర్సు కుషింగు. బ్రెకిన్రిడ్జు‌లను సంభావ్య ప్రత్యామ్నాయాలుగా సమర్థించారు. కానీ ఆయన ప్రాధాన్యత ఐక్య డెమోక్రటికు పార్టీ. విడిపోయిన డెమోక్రటికు‌లు రిపబ్లికను అభ్యర్థి లింకను చేతిలో అధ్యక్ష పదవి పోటీలో ఓడిపోయారు. లింకను ఎన్నిక 1861 మార్చి 4న ఆయన ప్రమాణ స్వీకారం మధ్య నెలలలో అనేక దక్షిణాది రాష్ట్రాలు విడిపోవడానికి ప్రణాళికలు ప్రారంభించడంతో పియర్సు చూస్తూనే ఉన్నాడు. జస్టిసు కాంపు‌బెలు అలబామాకు వెళ్లి ఆ రాష్ట్ర విభజన సమావేశంలో ప్రసంగించమని ఆయనను కోరారు. అనారోగ్యం కారణంగా ఆయన నిరాకరించారు. కానీ అలబామా ప్రజలు యూనియను‌లోనే ఉండాలని దక్షిణాది ప్రయోజనాలకు వ్యతిరేకంగా ఉన్న చట్టాలను రద్దు చేయడానికి, ఉమ్మడి మైదానాన్ని కనుగొనడానికి ఉత్తర ప్రాంతానికి సమయం ఇవ్వాలని విజ్ఞప్తి చేస్తూ ఒక లేఖ పంపారు.[150]

అంతర్యుద్ధం

[మార్చు]

అంతర్యుద్ధంను నిరోధించే ప్రయత్నాలు ఫోర్టు సమ్టరు మీద కాల్పులతో ముగిసిన తర్వాత డగ్లసు‌తో సహా ఉత్తర డెమొక్రాట్లు దక్షిణాది రాష్ట్రాలను బలవంతంగా తిరిగి తమ గుంపులోకి తీసుకురావాలనే లింకను ప్రణాళికను ఆమోదించారు. పియర్సు ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ యుద్ధాన్ని నివారించాలని కోరుకున్నాడు. ఈ సమస్యను పరిష్కరించడానికి మాజీ అమెరికా అధ్యక్షుల సమావేశాన్ని ప్రతిపాదిస్తూ వాన్ బ్యూరెను‌కు రాశాడు. కానీ ఈ సూచన అమలు కాలేదు. "నేను ఈ క్రూరమైన, హృదయం లేని, లక్ష్యం లేని, అనవసరమైన యుద్ధాన్ని ఎప్పటికీ సమర్థించను. ఏ విధంగానూ లేదా ఏ స్థాయిలోనూ సమర్థించను" అని పియర్సు తన భార్యకు రాశాడు.[150] యుద్ధ సమయంలో కూడా దేశం పౌర స్వేచ్ఛల రక్షణను వదులుకోకూడదని వాదిస్తూ అధ్యక్షుడు లింకను ఆదేశాన్ని పియర్సు బహిరంగంగా వ్యతిరేకించాడు. ఈ వైఖరి ఆయనకు ఉద్భవిస్తున్న నార్తర్ను పీసు డెమోక్రాట్సు అభిమానులను సంపాదించిపెట్టింది. కానీ ఇతరులు ఈ స్టాండు‌ను పియర్సు దక్షిణ పక్షపాతానికి మరింత రుజువుగా భావించారు.[151]

1861 సెప్టెంబరులో పియర్సు మిచిగాను‌కు ప్రయాణించి తన మాజీ అంతర్గత కార్యదర్శి మెక్‌క్లెలాండు, మాజీ సెనేటరు కాసు ఇతరులను సందర్శించారు. డెట్రాయిటు పుస్తక విక్రేత జె. ఎ. రాయ్సు, లింకను విదేశాంగ కార్యదర్శి విలియం హెచ్. సెవార్డుకి ఒక లేఖ పంపాడు. మాజీ అధ్యక్షుడు నమ్మకద్రోహ వ్యక్తులతో సమావేశమయ్యారని ఆరోపిస్తూ, ప్రభుత్వాన్ని పడగొట్టి పియర్సు‌ను అధ్యక్షుడిగా స్థాపించడానికి కుట్ర జరుగుతుందని తాను విన్నానని చెప్పాడు. ఆ నెల తరువాత పరిపాలనకు అనుకూల డెట్రాయిటు ట్రిబ్యూను పియర్సు‌ను "ఒక దేశద్రోహి గూఢచారి" అని పిలిచే ఒక అంశాన్ని ముద్రించింది. ఆయన అనుకూల కాన్ఫెడరేటు నైట్సు ఆఫ్ ది గోల్డెను సర్కిలు సభ్యుడు అని తెలియజేసింది. అలాంటి కుట్ర ఏదీ లేదు, కానీ పియర్సు మద్దతుదారుడు, గై ఎస్. హాప్కిన్సు, ట్రిబ్యూనుకు నైట్సు ఆఫ్ ది గోల్డెను సర్కిలు సభ్యుడి నుండి వచ్చినట్లు ఒక లేఖ పంపాడు, "ప్రెసిడెంటు పి." యూనియనుకు వ్యతిరేకంగా కుట్రలో భాగమని సూచిస్తుంది.[152][153] హాప్కిన్సు ట్రిబ్యూను ఆరోపణలను బహిరంగపరచాలని ఉద్దేశించాడు, ఆ సమయంలో హాప్కిన్సు రచయితత్వాన్ని అంగీకరించాడు. తద్వారా ట్రిబ్యూను సంపాదకులు అతిగా పక్షపాతంతో మోసపూరితంగా అనిపించారు. బదులుగా ట్రిబ్యూను సంపాదకులు హాప్కిన్సు లేఖను ప్రభుత్వ అధికారులకు పంపారు. అప్పుడు సెవార్డు మిచిగాను‌లో "దేశద్రోహులను" అరెస్టు చేయాలని ఆదేశించాడు అందులో హాప్కిన్సు కూడా ఉన్నారు. హాప్కిన్సు ఆ లేఖను తనే రాసినట్లు ఒప్పుకున్నాడు. నకిలీని అంగీకరించాడు అయితే ఇది ఉన్నప్పటికీ, సెవార్డు ఆరోపణలు నిజమో కాదో తెలుసుకోవాలని పియర్సు‌కు లేఖ రాశాడు. పియర్సు వాటిని తిరస్కరించాడు. సెవార్డు త్వరగా వెనక్కి తగ్గాడు. తరువాత హాప్కిన్సు లేఖ ఒక నకిలీ అని ఆయన అంగీకరించినప్పటికీ రిపబ్లికను వార్తాపత్రికలు దానిని ముద్రించాయి. పియర్సు తన పేరును బహిరంగంగా తొలగించుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. సెవార్డు వారి ఉత్తర ప్రత్యుత్తరాలను బహిరంగంగా వెల్లడించడానికి నిరాకరించినప్పుడు పియర్సు సెనేటు మిత్రుడు, కాలిఫోర్నియాకు చెందిన మిల్టను లాథం, సెవార్డు, పియర్సు మధ్య జరిగిన లేఖలను కాంగ్రెసు రికార్డులోకి చదవమని చెప్పడం ద్వారా తన ఆగ్రహాన్ని ప్రచారం చేశాడు. ఇది పరిపాలనను ఇబ్బంది పెట్టింది.[152][153]

ముసాయిదాను ఏర్పాటు చేయడం, బహిరంగంగా పరిపాలన వ్యతిరేక డెమొక్రాటు క్లెమెంటు వల్లండిఘాన్ని అరెస్టు చేయడం పియర్సు‌ను మరింత ఆగ్రహానికి గురిచేసింది. ఆయన 1863 జూలైలో న్యూ హాంపు‌షైరు డెమొక్రాట్లను ఉద్దేశించి లింకను‌ను దూషిస్తూ ప్రసంగించాడు. "మనం ఎప్పుడు మాట్లాడాలి లేదా ఎప్పుడు ఏదైనా విషయం మీద మాట్లాడాలి, లేదా మౌనంగా ఉండాలి. ముఖ్యంగా ఏ ప్రజా సేవకుడి ప్రవర్తనకు సంబంధించి అయినా ఆదేశించే అధికారం అధ్యక్షుడికి ఎవరు ఇచ్చారని నేను అడుగుతున్నాను?" అని ఆయన డిమాండు చేశారు.[154][155] పియర్సు వ్యాఖ్యలను ఉత్తరాదిలో చాలా మంది ప్రజలు తీవ్రంగా విమర్శించారు. ముఖ్యంగా లింకను లక్ష్యాల మీద ఆయన చేసిన విమర్శలు గెట్టిస్బర్గు ముట్టడి, విక్సు‌బర్గు ముట్టడి లలో జంట యూనియను విజయాలతో సమానంగా ఉన్నాయి. తరువాతి నెలలో కాన్ఫెడరేటు అధ్యక్షుడు జెఫెర్సను డేవిసు మిస్సిస్సిప్పి తోటను యూనియను సైనికులు స్వాధీనం చేసుకున్నప్పుడు ఉత్తరాన పియర్సు ప్రతిష్ఠ మరింత దెబ్బతింది. యుద్ధానికి ముందు డేవిసు‌తో పియర్సు జరిపిన ఉత్తర ప్రత్యుత్తరాలు డేవిసు‌తో ఆయన లోతైన స్నేహాన్ని వెల్లడిస్తున్నాయి. అంతర్యుద్ధం ఉత్తర ప్రాంతంలో తిరుగుబాటుకు దారితీస్తుందని అంచనా వేస్తున్నాయి. వీటిని పత్రికలకు పంపారు. పియర్సు మాటలు ఆయన మీద నిర్మూలనవాద భావాన్ని కఠినతరం చేశాయి.[154][155]

జేన్ పియర్సు 1863 డిసెంబరులో మసాచుసెట్సు‌లోని ఆండోవరు‌లో క్షయవ్యాధితో మరణించారు; ఆమెను న్యూ హాంపు‌షైరు‌లోని కాంకర్డు‌లోని ఓల్డు నార్తు శ్మశానవాటికలో ఖననం చేశారు. 1864 మేలో తన సన్నిహితుడు నథానియలు హౌథ్రోను మరణంతో పియర్సు మరింత దుఃఖించాడు; రచయిత ఊహించని విధంగా మరణించినప్పుడు ఆయన హౌథ్రోను‌తో ఉన్నాడు. హౌథ్రోను వివాదాస్పదంగా తన చివరి పుస్తకాన్ని పియర్సు‌కు అంకితం చేశాడు. 1864 అధ్యక్ష ఎన్నికలు ముగియడంతో కొంతమంది డెమొక్రాట్లు పియర్సు పేరును పరిశీలనకు పెట్టడానికి మళ్ళీ ప్రయత్నించారు. కానీ ఆయన దూరంగా ఉన్నాడు; లింకను రెండవసారి భారీ తేడాతో గెలిచాడు. 1865 ఏప్రిలు‌లో లింకను హత్య వార్త వ్యాపించినప్పుడు, కాన్కార్డు‌లోని పియర్సు ఇంటి వెలుపల ఒక గుంపు గుమిగూడి ఆయన ప్రజా సంతాప సంజ్ఞగా జెండాను ఎందుకు ఎగురవేయలేదో చెప్పమని డిమాండు చేశారు. పియర్సు కోపంగా ఉన్నాడు. లింకను మరణం పట్ల విచారం వ్యక్తం చేశాడు. కానీ ప్రజా సంజ్ఞ అవసరం లేదని తిరస్కరించాడు. తన సైనిక, ప్రజా సేవ చరిత్ర తన దేశభక్తిని నిరూపించిందని అది జనసమూహాన్ని శాంతింపజేయడానికి సరిపోతుందని ఆయన వారికి చెప్పాడు.[156]

చివరి సంవత్సరాలు - మరణం

[మార్చు]

పియర్సు చివరి సంవత్సరాల్లో మద్యపానం ఆయన ఆరోగ్యాన్ని దెబ్బతీసింది. ఆయన ఆధ్యాత్మికంగా అభివృద్ధి చెందాడు. 1865 మధ్యలో ఆయన ఒక తెలియని మహిళతో కొద్దికాలం సంబంధం కలిగి ఉన్నాడు. ఈ సమయంలో ఆయన తన ప్రభావాన్ని ఉపయోగించి వర్జీనియాలోని ఫోర్టు మన్రోలో ఖైదీగా ఉన్న డేవిసు చికిత్సను మెరుగుపరిచాడు. ఆయన హౌథ్రోను కుమారుడు జూలియనుకి అలాగే తన సొంత మేనల్లుళ్లకు కూడా ఆర్థిక సహాయం అందించాడు. జేన్ మరణించిన రెండవ వార్షికోత్సవం సందర్భంగా, పియర్సు కాన్కార్డు‌లోని సెయింటు పాల్సు చర్చిలో తన భార్య ఎపిస్కోపలు విశ్వాసంలోకి బాప్టిజం పొందాడు. బానిసత్వ వ్యతిరేక వాక్చాతుర్యంతో డెమొక్రాట్లను దూరం చేసిన తన పూర్వ కాంగ్రిగేషనలు డినామినేషను కంటే ఈ చర్చి తక్కువ రాజకీయంగా ఉందని ఆయన కనుగొన్నాడు. ఆయన తనను తాను "వృద్ధ రైతు"గా పిలుచుకుంటూ ఆస్తిని కొనుగోలు చేస్తూ, తక్కువ తాగుతూ, భూమిని స్వయంగా వ్యవసాయం చేసుకుంటూ, బంధువులను సందర్శించేవాడు.[157] ఆయన ఎక్కువ సమయం కాంకర్డు‌లో, తీరంలోని లిటిలు బోర్సు హెడులోని తన కుటీరంలో గడిపాడు, కొన్నిసార్లు మసాచుసెట్సు‌లోని జేన్ బంధువులను సందర్శించేవాడు. రాజకీయాల మీద ఇప్పటికీ ఆసక్తి ఉన్న ఆయన ఆండ్రూ జాన్సన్ పునర్నిర్మాణం విధానానికి మద్దతు ప్రకటించాడు. అభిశంసన విచారణలో అధ్యక్షుడిని నిర్దోషిగా ప్రకటించడాన్ని సమర్థించాడు; తరువాత ఆయన జాన్సను వారసుడు యులిస్సెసు ఎస్. గ్రాంటు పట్ల ఆశావాదం వ్యక్తం చేశాడు.[158]

1869 మధ్యలో పియర్సు ఆరోగ్యం మళ్ళీ క్షీణించడం ప్రారంభమైంది; ఆయన శారీరక పరిస్థితి క్షీణిస్తున్నప్పటికీ ఆయన అధికంగా మద్యపానం కొనసాగించాడు. ఆయన కోలుకోలేడని తెలిసి, కాలేయం తీవ్రమైన సిరోసిసుతో బాధపడుతూ ఆ సెప్టెంబరు‌లో కాంకర్డు‌కు తిరిగి వచ్చాడు. ఒక కేర్‌టేకరు‌ను నియమించారు; ఆయన చివరి రోజుల్లో ఆయన కుటుంబ సభ్యులు ఎవరూ లేరు. ఆయన 1869 అక్టోబరు 8 శుక్రవారం ఉదయం 4:35 గంటలకు 64 సంవత్సరాల వయసులో మరణించాడు. తరువాత మెక్సికను-అమెరికను యుద్ధంలో పియర్సు సేవను సమర్థించిన అధ్యక్షుడు గ్రాంటు జాతీయ సంతాప దినాన్ని ప్రకటించారు. దేశవ్యాప్తంగా వార్తాపత్రికలు పియర్సు రంగుల వివాదాస్పద కెరీరు‌ను పరిశీలించే సుదీర్ఘమైన మొదటి పేజీ కథనాలను ప్రచురించాయి. కాంకర్డు ఓల్డు నార్తు శ్మశానవాటిక వద్ద ఉన్న మినోటు ఎన్క్లోజరు‌లో పియర్సు తన భార్య,ఆయన ఇద్దరు కుమారుల పక్కన ఖననం చేయబడ్డాడు.[159]

1868 జనవరి 22న ఆయన సంతకం చేసిన తన చివరి విల్లులో పియర్సు పెయింటింగు‌లు, కత్తులు, గుర్రాలు, ఇతర వస్తువులు వంటి పెద్ద సంఖ్యలో నిర్దిష్ట బిక్వెస్టు‌లను స్నేహితులు, కుటుంబం, పొరుగువారికి వదిలిపెట్టాడు. ఆయన $72,000 ఎస్టేటు‌లో ఎక్కువ భాగం (నేడు $17,00,000కు సమానం) ఆయన సోదరుడు హెన్రీ కుటుంబానికి, హౌథ్రోను పిల్లలకు, పియర్సు ఇంటి యజమానికి వెళ్ళింది. హెన్రీ కుమారుడు ఫ్రాంకు పియర్సు అతిపెద్ద వాటాను అందుకున్నాడు.[160]

స్థలాలు, స్మారక చిహ్నాలు - గౌరవాలు

[మార్చు]
ఫ్రాంక్లిను పియర్సు విగ్రహం కాన్కార్డు లోని న్యూ హాంప్షైర్ స్టేట్ హౌసు వద్ద

నార్విచు విశ్వవిద్యాలయం నుండి తన ఎల్‌ఎల్‌డి.తో పాటు, పియర్సు బౌడోయిను కళాశాల (1853), డార్ట్మౌతు కళాశాల (1860) నుండి గౌరవ డాక్టరేట్లు పొందాడు.[161]

పియర్సు‌తో ఉన్న అనుబంధం కారణంగా న్యూ హాంపు‌షైరు‌లోని రెండు ప్రదేశాలు జాతీయ చారిత్రక ప్రదేశాల రిజిస్టరులో జాబితా చేయబడ్డాయి. హిల్సు‌బరోలోని ఫ్రాంక్లిను పియర్సు హోంస్టెడు ఒక రాష్ట్ర ఉద్యానవనం. జాతీయ చారిత్రక ప్రదేశం. ఇది ప్రజలకు తెరిచి ఉంది.[5] పియర్సు మరణించిన కాను‌కార్డు‌లోని ఫ్రాంక్లిను పియర్సు హౌసు 1981లో అగ్నిప్రమాదంలో ధ్వంసమైంది. అయినప్పటికీ రిజిస్టరు‌లో జాబితా చేయబడింది.[162] 1842 నుండి 1848 వరకు అతని కాంకర్డు నివాసమైన పియర్సు మాన్సే కాలానుగుణంగా తెరిచి ఉంటుంది. "ది పియర్సూ బ్రిగేడు" అనే స్వచ్ఛంద సేవకుల బృందం నిర్వహిస్తుంది.[50] అగస్టసు లూక్‌మానుచే పియర్సు విగ్రహం 1914లో అంకితం చేయబడింది.[163] న్యూ హాంపు‌షైరు స్టేటు హౌసు మైదానంలో ఉంది. న్యూ హాంపు‌షైరు చుట్టూ పియర్సు, అతని కుటుంబాన్ని స్మరించుకునేందుకు అనేక న్యూ హాంపు‌షైరు చారిత్రక గుర్తులు ఉన్నాయి.[164]

అనేక సంస్థలు, ప్రదేశాలకు పియర్సు పేరు పెట్టారు. వాటిలో చాలా న్యూ హాంపు‌షైర్లో ఉన్నాయి:

  • రిండ్జు, న్యూ హాంపు‌షైరు లోని ఫ్రాంక్లిను పియర్సు విశ్వవిద్యాలయం 1962లో చార్టర్డు చేయబడింది.[165]
  • యూనివర్శిటీ ఆఫ్ న్యూ హాంపు‌షైరు స్కూలు ఆఫ్ లా 1973లో ఫ్రాంక్లిను పియర్సు లా సెంటరు‌గా స్థాపించబడింది. 2010లో పాఠశాల పేరు మార్చబడినప్పుడు, ఫ్రాంక్లిను పియర్సు సెంటరు ఫర్ ఇంటలెక్చువలు ప్రాపర్టీ స్థాపించబడింది.[166]
  • ఎమ్‌టి. ఉంది. న్యూ హాంపు‌షైరు‌లోని వైటు మౌంటైన్సు ప్రెసిడెన్షియలు రేంజులో పియర్సు, 1913లో మౌంటు క్లింటను నుండి పేరు మార్చబడింది.[167]
  • పియర్సెటను, ఇండియానా అనే చిన్న పట్టణం 1850లలో స్థాపించబడింది. అధ్యక్షుడు పియర్సు‌ను గౌరవిస్తుంది.[168]
  • రాష్ట్రంలో రెండవ అత్యధిక జనాభా కలిగిన కౌంటీ అయిన పియర్సు కౌంటీ, వాషింగ్టను అధ్యక్షుడు పియర్సు గౌరవార్థం పేరు పెట్టారు.[169]
  • పియర్సు కౌంటీ, జార్జియా 1857లో స్థాపించబడింది. దీనికి అధ్యక్షుడు పియర్సు గౌరవార్థం కూడా పేరు పెట్టారు.[170]

లెగసీ

[మార్చు]
పియర్స్ ఉన్న తపాలా బిళ్ళ
పియర్సు‌ను కలిగి ఉన్న ఒక-డాలరు నాణెం
పియర్సు చిత్రం యు.ఎస్. పోస్టేజు స్టాంపు (1938), ప్రెసిడెన్షియలు డాలరు కాయిను (2010) మీద ఉపయోగించబడింది.

ఆయన మరణం తరువాత పియర్సు ఎక్కువగా అమెరికను స్పృహ నుండి అదృశ్యమయ్యాడు. అంతర్యుద్ధానికి దారితీసిన వినాశకరమైన పదవీకాల శ్రేణి అధ్యక్షులలో ఒకరిగా తప్ప.[171] ఆయన అధ్యక్ష పదవిని విస్తృతంగా వైఫల్యంగా భావిస్తారు; ఆయనను తరచుగా అమెరికను చరిత్రలో అత్యంత చెత్త అధ్యక్షులలో ఒకరిగా అభివర్ణిస్తారు.[note 6] సి-స్పాంజు సర్వేలలో (2000 - 2009) ప్రజలు ఆయన తన సహచరులలో మూడవ నుండి చివరి వరకు ఉంచారు.[176] ఆయన వైఫల్యంలో భాగంగా విభజించబడిన కాంగ్రెసు చొరవ తీసుకోవడానికి అనుమతించడం జరిగింది. అత్యంత వినాశకరమైనది కాన్సాసు-నెబ్రాస్కా చట్టంతో ఆ పోరాటానికి ఆయన నాయకత్వం వహించకపోయినా - సెనేటరు డగ్లసు నాయకత్వం వహించాడు - పియర్సు తన ప్రతిష్ఠకు నష్టం కలిగించాడు.[177] అధ్యక్షుడిగా పియర్సు విభాగ రాజీని సాధించడంలో విఫలమవడం, జాక్సను‌తో ప్రారంభమైన డెమొక్రాటికు పార్టీ ఆధిపత్యాన్ని అంతం చేయడంలో సహాయపడింది. రిపబ్లికన్లు ఎక్కువగా జాతీయ రాజకీయాలను నియంత్రించిన డెబ్బై సంవత్సరాలకు పైగా కాలానికి దారితీసింది.[178]

"ఆయన పరిపాలన అమెరికను చరిత్రలో అత్యంత వినాశకరమైన వాటిలో ఒకటిగా మారింది. జాక్సను యుగం నుండి వారసత్వంగా వచ్చిన పార్టీ వ్యవస్థ పతనానికి ఇది సాక్ష్యంగా నిలిచింది" అని చరిత్రకారుడు ఎరికు ఫోనరు అంటున్నాడు.[179]

జీవిత చరిత్ర రచయిత రాయి ఎఫ్. నికోల్సు ఇలా వాదించారు:[180][181]

ఒక జాతీయ రాజకీయ నాయకుడిగా పియర్స్ ఒక ప్రమాదవశాత్తు. అతను నిజాయితీపరుడు మరియు తన అభిప్రాయాల పట్ల పట్టుదలతో ఉండేవాడు కానీ, అతను కష్టంతో తన నిర్ణయాన్ని తీసుకున్నాడు మరియు తుది నిర్ణయం తీసుకునే ముందు తరచుగా తనను తాను మార్చుకున్నాడు, అతను అస్థిరత యొక్క సాధారణ ముద్ర వేశాడు. దయగల, మర్యాదగల, ఉదారమైన, అతను చాలా మంది వ్యక్తులను ఆకర్షించాడు, కానీ అన్ని వర్గాలను సంతృప్తి పరచడానికి అతను చేసిన ప్రయత్నాలు విఫలమయ్యాయి మరియు అతనికి చాలా మంది శత్రువులను చేశాయి. కఠినమైన నిర్మాణ సూత్రాలను అమలు చేయడంలో అతను దక్షిణాది వారితో ఎక్కువగా ఏకీభవించాడు, వారు సాధారణంగా చట్టం యొక్క అక్షరాన్ని వారి వైపు కలిగి ఉంటారు. దక్షిణాది పట్ల ఉత్తరాది వారి భావన యొక్క లోతు మరియు నిజాయితీని అతను పూర్తిగా గ్రహించలేకపోయాడు మరియు అతను వివరించినట్లుగా, తన సొంత న్యూ ఇంగ్లాండ్ ప్రజలు చట్టాన్ని మరియు రాజ్యాంగాన్ని సాధారణంగా ఉల్లంఘించడం చూసి అతను దిగ్భ్రాంతి చెందాడు. ఏ సమయంలోనూ అతను ప్రజాదరణ పొందలేదు. తన పరిపాలన ప్రారంభంలో తలెత్తిన క్లిష్ట సమస్యలను ఎదుర్కోవడంలో అతని అసమర్థత కారణంగా అతను ముఖ్యంగా ఉత్తరాదిలో పెద్ద సంఖ్యలో గౌరవాన్ని కోల్పోయాడు మరియు అతని కొన్ని విజయాలు ప్రజల విశ్వాసాన్ని పునరుద్ధరించడంలో విఫలమయ్యాయి. అతను ఒక అనుభవం లేని వ్యక్తి, అకస్మాత్తుగా ఒక అపారమైన బాధ్యతను స్వీకరించడానికి పిలిచాడు, తగినంత శిక్షణ లేదా స్వభావానికి తగిన ఫిట్‌నెస్ లేకుండా నిజాయితీగా తన వంతు కృషి చేయడానికి ప్రయత్నించాడు.

ఒక సమర్థుడైన రాజకీయ నాయకుడిగా, ఇష్టపడే వ్యక్తిగా పేరున్నప్పటికీ, పియర్సు తన అధ్యక్ష పదవిలో దేశాన్ని అంతర్యుద్ధం వైపు నడిపిస్తున్న పెరుగుతున్న తీవ్ర వర్గాలలో మధ్యవర్తిగా మాత్రమే పనిచేశాడు.[182] బానిసత్వాన్ని నైతికత కంటే ఆస్తికి సంబంధించిన ప్రశ్నగా చూసిన పియర్సు‌కు,[178] యూనియను పవిత్రమైనది; దీని కారణంగా ఆయన నిర్మూలనవాదుల చర్యలను, మరింత మితవాద ఫ్రీ సాయిలర్లను విభజించేవిగా, దక్షిణాది వారి రాజ్యాంగబద్ధంగా హామీ ఇవ్వబడిన హక్కులకు ముప్పుగా భావించాడు.[183] బానిసత్వాన్ని పరిమితం చేయడానికి లేదా అంతం చేయడానికి ప్రయత్నించే వారిని ఆయన విమర్శించినప్పటికీ తీవ్ర వైఖరిని తీసుకున్న లేదా ఉత్తరాది ప్రయోజనాలను వ్యతిరేకించే దక్షిణాది రాజకీయ నాయకులను అతను అరుదుగా మందలించాడు.[184]

డేవిడు పాటరు "ఫ్రాంక్లిను పియర్సు పరిపాలన రెండు గొప్ప విపత్తులు   ... రెండూ ప్రజా విమర్శల తుఫానును తెచ్చాయి" అని ముగించారు.[185] మరింత ముఖ్యంగా పాటరు మాట్లాడుతూ, వారు మానిఫెస్టు డెస్టినీ, "ప్రజా సార్వభౌమాధికారం"ను రాజకీయ సిద్ధాంతాలుగా శాశ్వతంగా అప్రతిష్టపాలు చేశారు.[185] చరిత్రకారుడు కెన్నెతు నివిసను 2010లో వ్రాస్తూ పియర్సు విదేశాంగ విధానం గురించి మరింత అనుకూలమైన దృక్పథాన్ని తీసుకుంటాడు. ఆయన అధ్యక్షులు విలియం మెకిన్లీ, థియోడర్ రూజ్‌వెల్ట్ లకు ముందు విస్తరణవాదం ఉందని పేర్కొన్నాడు. వారు అమెరికా తన కోరికలను తీర్చుకునే సైనిక శక్తిని కలిగి ఉన్న సమయంలో పనిచేశారు. "1890లలో ప్రారంభమైన అమెరికను విదేశాంగ, వాణిజ్య విధానం చివరికి ఇరవయ్యవ శతాబ్దం మధ్య నాటికి యూరోపియను వలసవాదాన్ని భర్తీ చేసింది. ఇది ఫ్రాంక్లిను పియర్సు ప్రెసిడెన్సీ ద్వారా అంతర్జాతీయ రంగంలో పండించబడిన జాక్సోనియను డెమోక్రసీ పితృస్వామ్యానికి చాలా రుణపడి ఉంది."[186]

చరిత్రకారుడు, జీవిత చరిత్ర రచయిత పీటరు ఎ. వాల్నరు ఇలా పేర్కొన్నాడు:[187]

బానిసత్వ సమస్యను ప్రేరేపించిన, రెండవ పార్టీ వ్యవస్థ పతనాన్ని వేగవంతం చేసిన, అంతర్యుద్ధాన్ని తీసుకువచ్చిన పియర్సు పరిపాలన విధానాన్ని చరిత్ర కొంత నిందించింది.; ... ఇది సరికాని, అన్యాయమైన తీర్పు రెండూ. పియర్సు ఎల్లప్పుడూ యూనియను‌ను కలిసి ఉంచడానికి మధ్యస్థాన్ని కనుగొనడానికి ప్రయత్నిస్తున్న జాతీయవాది.; ... మితవాద మార్గాన్ని నడిపించడానికి ప్రయత్నించే ప్రత్యామ్నాయం యూనియను విచ్ఛిన్నం, అంతర్యుద్ధం, ఆరు లక్షల మందికి పైగా అమెరికన్ల మరణాలు. తన రాజకీయ జీవితంలో ఈ విధిని నివారించడానికి ప్రయత్నించినందుకు పియర్సు‌ను నిందించకూడదు.

పియర్సు అధ్యక్ష పదవి మీద ఒక పుస్తకాన్ని రాసిన చరిత్రకారుడు లారీ గారా అమెరికను నేషనలు బయోగ్రఫీ ఆన్‌లైనులో మాజీ అధ్యక్షుడి ఎంట్రీలో ఇలా వ్రాశాడు:[188]

దాదాపుగా మానవాతీత నైపుణ్యాలు అవసరమయ్యే సమయంలో ఆయన అధ్యక్షుడిగా ఉన్నారు. అయినప్పటికీ ఆయనకు అలాంటి నైపుణ్యాలు లేవు. ఆయన ఎన్నుకోబడిన ఉద్యోగంలోకి ఎన్నడూ ఎదగలేదు. రాజ్యాంగం, యూనియను పట్ల ఆయన దృక్పథం జాక్సోనియను గతం నుండి వచ్చింది. ఉత్తరాదిలో స్వేచ్ఛా నేల భావాల స్వభావాన్ని లేదా లోతును ఆయన ఎప్పుడూ పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేదు. ఆయన కెనడాతో పరస్పర వాణిజ్య ఒప్పందాన్ని చర్చించగలిగాడు. జపాన్‌ను పాశ్చాత్య వాణిజ్యానికి తెరవడం ప్రారంభించాడు. నైరుతికి భూమిని జోడించాడు. విదేశీ సామ్రాజ్యాన్ని సృష్టించడానికి చట్టం మీద సంతకం చేయగలిగాడు గ్వానో దీవుల చట్టం. ఆయన క్యూబా కాన్సాసు విధానాలు మరింత లోతైన విభాగాల కలహాలకు దారితీశాయి. కాన్సాసు-నెబ్రాస్కా చట్టానికి ఆయన మద్దతు, ఫ్యుజిటివు స్లేవు చట్టాన్ని అమలు చేయాలనే ఆయన సంకల్పం విభాగాలను ధ్రువీకరించడానికి సహాయపడ్డాయి. పియర్సు కష్టపడి పనిచేసేవాడు. ఆయన పరిపాలన ఎక్కువగా అవినీతికి పాల్పడలేదు. అయినప్పటికీ ఆ నాలుగు అల్లకల్లోల సంవత్సరాల వారసత్వం వేర్పాటు, అంతర్యుద్ధం విషాదానికి దోహదపడింది.

మూలాలు

[మార్చు]
  1. ↑ Coker, Jeffrey W. (2002). Presidents from Taylor Through Grant, 1849–1877: Pro and Con Primary Documentsలో చర్చనీయాంశాలు. Greenwood. p. 54. ISBN 978-0-3133-1551-0. ఆకర్షణీయమైన, మెరుగుపెట్టిన మరియు బహిరంగంగా ఉండే అతను తన స్కాలర్‌షిప్ కంటే తన సామాజిక నైపుణ్యాల కోసం క్లాస్‌మేట్స్ చేత ఎక్కువగా గుర్తుంచుకోబడ్డాడు... అతను బౌడోయిన్ కళాశాల అధ్యక్షుడి కుమార్తె జేన్ మీన్స్ ఆపిల్టన్‌ను వివాహం చేసుకున్నాడు... జేన్ ఒక బలహీనమైన, కొంత అనారోగ్యంతో మరియు అస్థిరమైన మహిళ, ఆమె క్షయవ్యాధితో బాధపడింది. తీవ్ర నిరాశ... ఇద్దరూ విజయవంతమైన, కొన్నిసార్లు కష్టమైన వివాహాన్ని అనుభవించారు.
  2. ↑ "ప్రెసిడెన్షియల్ హిస్టారియన్స్ సర్వే 2021". C-SPAN. Retrieved March 7, 2023.
  3. ↑ https://www.usnews.com/news/special-reports/the-worst-presidents/articles/2014/12/17/worst-presidents-franklin-pierce-1853-1857
  4. ↑ https://www.chieftain.com/story/opinion/2017/11/25/franklin-pierce-tragic-president/9241087007/. {{cite web}}: Missing or empty |title= (help); Unknown parameter |శీర్షిక= ignored (help)
  5. ↑ 5.0 5.1 "Pierce, Franklin, Homestead". National Park Service. Archived from the original on March 9, 2015. Retrieved June 29, 2014.
  6. ↑ [[[:మూస:NHLS url]] "Nomination Form: Franklin Pierce"]. National Register of Historic Places. 1976. p. 8. Retrieved June 29, 2014. {{cite web}}: Check |url= value (help)
  7. ↑ Wallner 2004, p. 3
  8. ↑ Wallner 2004, pp. 1–8
  9. ↑ Hurd, D. హామిల్టన్ (1885). హిల్స్‌బరో కౌంటీ చరిత్ర, న్యూ హాంప్‌షైర్. Philadelphia: J.W. లూయిస్ & కో. p. 350.
  10. ↑ 10.0 10.1 Wallner 2004, pp. 10–15
  11. ↑ Gara 1991, pp. 35–36
  12. ↑ Wallner 2004, pp. 16–21
  13. ↑ Wallner, Peter A. (Spring 2005). "Franklin Piers and Bowdoin College Associates Hawthorne and Hale" (PDF). Historical New Hampshire. New Hampshire Historical Society: 24. Archived from the original (PDF) on August 17, 2015. విద్యార్థి సంఘంలో, పియర్స్ ప్రభావం విస్తృతంగా ఉంది. ఏథెన్స్ సొసైటీకి నాయకత్వం వహించడమే కాకుండా, కళాశాల చరిత్రలో ఏకైక సైనిక సంస్థను కూడా ఆయన స్థాపించారు. "కెప్టెన్" పియర్స్, తన తోటి విద్యార్థులకు వినోదం మరియు బోధనను అందించే ప్రయత్నంలో, అధ్యక్షుడి ఇంటి ముందు ఉన్న మైదానంలో బౌడోయిన్ క్యాడెట్‌ల రోజువారీ కసరత్తులకు నాయకత్వం వహించాడు. కళాశాల అధ్యక్షుడు రెవరెండ్ విలియం అల్లెన్ శబ్దాన్ని వ్యతిరేకించి కార్యకలాపాలను నిలిపివేయాలని ఆదేశించారు. పియర్స్ అల్లెన్ ఆదేశాన్ని పాటించడానికి నిరాకరించినప్పుడు, విద్యార్థులు మరియు కళాశాల అధికారుల మధ్య శత్రుత్వం పెరిగింది, ఫలితంగా జూనియర్ తరగతి సమ్మెకు దిగింది. తిరుగుబాటుకు నాయకత్వం వహించినట్లు పియర్స్ పై ఆరోపణలు వచ్చాయి, కానీ కళాశాల రికార్డులు ఈ సంఘటనను అంగీకరించలేదు. అయితే, పియర్స్ తండ్రి తన కొడుకు పాత్రను గమనించాడు మరియు అరుదైన లేఖలో అతని ప్రవర్తన గురించి హెచ్చరించాడు. తరువాతి సంవత్సరాల్లో, సహవిద్యార్థులు సమ్మెను, పియర్స్ కీలక పాత్రను ప్రేమగా గుర్తు చేసుకున్నారు.
  14. ↑ Boulard 2006, p. 23
  15. ↑ Waterman, Charles E. (March 7, 1918). "The Red Schoolhouse in Action". The Journal of Education. 87–88 (10). New England Publishing Company: 265. doi:10.1177/002205741808701007. S2CID 188507307. {{cite journal}}: Invalid |url-access=సబ్‌స్క్రిప్షన్ (help)
  16. ↑ హోల్ట్ 2010, 230
  17. ↑ వాల్నర్ 2004, pp. 28–32
  18. ↑ Holt 2010, 258
  19. ↑ వాల్నర్ 2004, p. 56
  20. ↑ వాల్నర్ 2004, pp. 28–33
  21. ↑ Wallner 2004, pp. 33–43
  22. ↑ జాన్ ఫార్మర్, జి. పార్కర్ లియాన్, ఎడిటర్లు, ది న్యూ-హాంప్‌షైర్ యాన్యువల్ రిజిస్టర్, మరియు యునైటెడ్ స్టేట్స్ క్యాలెండర్, 1832, పేజీ. 53.
  23. ↑ బ్రియాన్ మాథ్యూ జోర్డాన్, ట్రయంఫంట్ మౌర్నర్: ది ట్రాజిక్ డైమెన్షన్ ఆఫ్ ఫ్రాంక్లిన్ పియర్స్, 2003, పేజీ. 31.
  24. ↑ Betros, Lance (2004). వెస్ట్ పాయింట్: టూ సెంచరీస్ అండ్ బియాండ్. McWhiney Foundation Press. p. 155. ISBN 978-1-893114-47-0. Retrieved ఆగస్టు 30, 2014.
  25. ↑ ఎల్లిస్, విలియం అర్బా (1911). నార్విచ్ విశ్వవిద్యాలయం, 1819–1911; ఆమె చరిత్ర, ఆమె గ్రాడ్యుయేట్లు, ఆమె రోల్ ఆఫ్ ఆనర్, వాల్యూమ్ 1. కాపిటల్ సిటీ ప్రెస్. pp. 87, 99. Retrieved ఆగస్టు 30, 2014.
  26. ↑ Ellis, William Arba (1911). నార్విచ్ విశ్వవిద్యాలయం, 1819–1911; ఆమె చరిత్ర, ఆమె గ్రాడ్యుయేట్లు, ఆమె రోల్ ఆఫ్ ఆనర్, వాల్యూమ్ 2. Capital City Press. pp. 14–16. Retrieved ఆగస్టు 30, 2014.
  27. ↑ 27.0 27.1 Wallner 2004, pp. 44–47
  28. ↑ Holt 2010, locs. 273–300.
  29. ↑ 29.0 29.1 Wallner 2004, pp. 31–32, 77–78.
  30. ↑ 30.0 30.1 Gara 1991, pp. 31–32.
  31. ↑ 31.0 31.1 Baker, Jean H. "Franklin Pierce: Life Before the Presidency". American President: An Online Reference Resource. University of Virginia. Archived from the original on December 17, 2010. Retrieved January 16, 2019. Franklin and Jane Pierce seemingly had little in common, and the marriage would sometimes be a troubled one. The bride's family were staunch Whigs, a party largely formed to oppose Andrew Jackson, whom Pierce revered. Socially, Jane Pierce was reserved and shy, the polar opposite of her new husband. Above all, she was a committed devotee of the temperance movement. She detested Washington and usually refused to live there, even after Franklin Pierce became a U.S. Senator in 1837.
  32. ↑ Wallner 2004, pp. 79–80
  33. ↑ Wallner 2004, pp. 241–244
  34. ↑ Wallner 2004, pp. 47–57
  35. ↑ 35.0 35.1 Wallner 2004, pp. 57–59
  36. ↑ Wallner 2004, p. 92
  37. ↑ Wallner 2004, pp. 71–72
  38. ↑ Wallner 2004, p. 67
  39. ↑ Lamb, Brian; Wallner, Peter (October 25, 2004). "పీటర్ వాల్నర్‌తో ఇంటర్వ్యూ: ఫ్రాంక్లిన్ పియర్స్: న్యూ హాంప్‌షైర్‌కు ఇష్టమైన కుమారుడు". C-SPAN. 00:55:56. అతను కూడా అనుకున్నాడు - మరియు అతను దీన్ని హృదయపూర్వకంగా నమ్మాడు - ఉత్తరాది దక్షిణాదిపై దాడి చేయకపోతే అలా బానిసత్వం అనే నైతిక పాపం కారణంగా, దక్షిణాది కాలక్రమేణా బానిసత్వాన్ని స్వయంగా అంతం చేసి ఉండేది, అంతర్యుద్ధం అనవసరమని అతను భావించాడు. మరియు అతను ఎల్లప్పుడూ అలానే చెప్పాడు మరియు యుద్ధం తీవ్రస్థాయిలో ఉన్నప్పుడు కూడా అతను దానిని వెనక్కి తీసుకోలేదు. అంతర్యుద్ధం అనవసరమని అతను ఎల్లప్పుడూ నమ్మాడు మరియు దానిని రెండు వైపులా ఉన్న మతోన్మాదులు దేశంపైకి తెచ్చారు.
  40. ↑ Wallner 2004, pp. 59–61
  41. ↑ Holt 2010, 362–375
  42. ↑ Wallner 2004, pp. 64–69
  43. ↑ Wallner 2004, pp. 68, 91–92
  44. ↑ 44.0 44.1 Wallner 2004, pp. 69–72
  45. ↑ Wallner 2004, p. 80
  46. ↑ Wallner 2004, pp. 78–84
  47. ↑ Wallner 2004, pp. 84–90
  48. ↑ Holt 2010, 419
  49. ↑ Wallner 2004, pp. 91–92
  50. ↑ 50.0 50.1 "The Pierce Manse". Archived from the original on August 16, 2010. Retrieved June 29, 2014.
  51. ↑ Wallner 2004, p. 79
  52. ↑ Wallner 2004, p. 86
  53. ↑ Wallner 2004, pp. 98–101
  54. ↑ Wallner 2004, pp. 93–95
  55. ↑ Wallner 2004, pp. 103–110
  56. ↑ Holt 2010, 431
  57. ↑ Wallner 2004, pp. 131–132
  58. ↑ Wadleigh 1913, p. 249: "జనవరి 7.-గౌరవనీయ జాన్ పి. హేల్ టెక్సాస్ విలీనానికి వ్యతిరేకంగా తన నియోజకవర్గాలకు రాసిన లేఖ ప్రచురించబడింది".
  59. ↑ Wadleigh 1913, p. 249: "డెమోక్రటిక్ పార్టీ ద్వారా కాంగ్రెస్‌కు తిరిగి ఎన్నికకు నామినేట్ చేయబడిన జాన్ పి. హేల్ ఈ ఎన్నికల్లో టికెట్ నుండి తొలగించబడ్డాడు మరియు జాన్ వుడ్‌బరీ టెక్సాస్ విలీనానికి ఓటు వేయడంలో పార్టీతో వెళ్లడానికి నిరాకరించిన ఫలితంగా ప్రత్యామ్నాయంగా వచ్చాడు. బానిసత్వం పొడిగింపుకు ఆయన వ్యతిరేకతను ఆమోదించిన వారితో కూడిన పార్టీలోని ఒక భాగం, అతనికి ఓటు వేసి ఓడించడంలో విజయం సాధించింది. అతని ప్రత్యర్థి, ప్రతినిధి బృందంలో ఖాళీని వదిలివేసింది".
  60. ↑ Wallner 2004, pp. 111–122
  61. ↑ Holt 2010, 447
  62. ↑ Wallner 2004, pp. 131–135
  63. ↑ 63.0 63.1 Wallner 2004, pp. 154–157
  64. ↑ Holt 2010, 490
  65. ↑ Wallner 2004, pp. 144–147
  66. ↑ 66.0 66.1 66.2 Holt 2010, 505
  67. ↑ 67.0 67.1 Wallner 2004, pp. 147–154
  68. ↑ Grant, Ulysses S. యు.ఎస్. గ్రాంట్ యొక్క వ్యక్తిగత జ్ఞాపకాలు. {{cite book}}: Unknown parameter |పేజీలు= ignored (help); Unknown parameter |ప్రచురణకర్త= ignored (help); Unknown parameter |వాల్యూమ్= ignored (help); Unknown parameter |సంవత్సరం= ignored (help)
  69. ↑ 69.0 69.1 Wallner 2004, pp. 157–161
  70. ↑ Holt 2010, pp. 549–565
  71. ↑ Gara 1991, pp. 21–22
  72. ↑ 72.0 72.1 Holt 2010, 608
  73. ↑ Wallner 2004, pp. 173–180
  74. ↑ వాల్నర్ 2004, pp. 181–184
  75. ↑ Gara 1991, pp. 23–29
  76. ↑ 76.0 76.1 Wallner 2004, pp. 184–197
  77. ↑ Gara 1991, pp. 32–33
  78. ↑ Wallner 2004, pp. 197–202
  79. ↑ Gara 1991, pp. 33–34
  80. ↑ Gara 1991, p. 34
  81. ↑ Wallner 2004, pp. 210–213
  82. ↑ Gara 1991, pp. 36–38
  83. ↑ Holt 2010, 724
  84. ↑ Wallner 2004, p. 231
  85. ↑ 85.0 85.1 85.2 Gara 1991, p. 38
  86. ↑ Holt 2010, 725
  87. ↑ Wallner 2004, p. 206
  88. ↑ వాల్నర్ 2004, p. 203
  89. ↑ Wallner 2004, pp. 229–230
  90. ↑ Gara 1991, p. 39
  91. ↑ Holt 2010, 740
  92. ↑ 92.0 92.1 92.2 Wallner 2004, pp. 241–249
  93. ↑ Gara 1991, pp. 43–44
  94. ↑ Boulard 2006, p. 55
  95. ↑ Liptak, Adam (January 17, 2009). "The Oath". The New York Times. ISSN 0362-4331. Retrieved January 1, 2022.
  96. ↑ Hurja, Emil (1933). History of Presidential Inaugurations. New York Democrat. p. 49.
  97. ↑ Wallner 2004, pp. 249–255
  98. ↑ Holt 2010, 767
  99. ↑ 99.0 99.1 Wallner 2007, pp. 5–24
  100. ↑ Wallner 2007, pp. 15–18
  101. ↑ Wallner 2007, pp. 21–22
  102. ↑ Wallner 2007, pp. 32–36
  103. ↑ Wallner 2007, pp. 40–41, 52
  104. ↑ Wallner 2007, pp. 25–32
  105. ↑ Gara 1991, p. 128
  106. ↑ Wallner 2007, pp. 61–63
  107. ↑ Gara 1991, pp. 128–129
  108. ↑ Wallner 2007, pp. 75–81
  109. ↑ 109.0 109.1 Gara 1991, pp. 129–133
  110. ↑ Wallner 2007, pp. 106–108
  111. ↑ Holt 2010, 872
  112. ↑ Wallner 2007, pp. 27–30, 63–66, 125–126
  113. ↑ Gara 1991, p. 133
  114. ↑ Wallner 2007, pp. 26–27
  115. ↑ Gara 1991, pp. 139–140
  116. ↑ Holt 2010, 902–917
  117. ↑ Wallner 2007, pp. 131–157
  118. ↑ Gara 1991, pp. 149–155
  119. ↑ Wallner 2007, pp. 40–43
  120. ↑ Wallner 2007, p. 172
  121. ↑ Gara 1991, pp. 134–135
  122. ↑ Wallner 2007, p. 256
  123. ↑ 123.0 123.1 123.2 Wallner 2007, pp. 90–102, 119–122
  124. ↑ 124.0 124.1 124.2 Gara 1991, pp. 88–100
  125. ↑ 125.0 125.1 125.2 Holt 2010, 1097–1240
  126. ↑ డేవిస్, జెఫర్సన్ (1881). సమాఖ్య ప్రభుత్వ పెరుగుదల మరియు పతనం. Hachette Books. p. 25. ISBN 978-0-306-80418-2. {{cite book}}: ISBN / Date incompatibility (help)
  127. ↑ Etchison 2004, p. 14
  128. ↑ 128.0 128.1 Wallner 2007, pp. 158–167
  129. ↑ 129.0 129.1 Gara 1991, pp. 99–100
  130. ↑ Wallner 2007, pp. 195–209
  131. ↑ Gara 1991, pp. 111–120
  132. ↑ Wallner 2007, pp. 122–125
  133. ↑ Gara 1991, pp. 107–109
  134. ↑ Gara 1991, pp. 120–121
  135. ↑ 135.0 135.1 Wallner 2007, pp. 266–270
  136. ↑ 136.0 136.1 Gara 1991, pp. 157–167
  137. ↑ 137.0 137.1 Holt 2010, 1515–1558
  138. ↑ 138.0 138.1 Rudin, Ken (July 22, 2009). "ఒక అధ్యక్షుడు తన పార్టీ నామినేషన్‌ను ఎప్పుడు తిరస్కరించారు?". NPR. Retrieved February 15, 2017. చివరిసారిగా, ఎప్పుడైనా, ఒక సిట్టింగ్ అధ్యక్షుడిని అతని పార్టీ రెండవ పదవీకాలానికి నామినేట్ చేయలేదు? ఇది ఎన్నికైన అధ్యక్షుడికి ఒకసారి మాత్రమే జరిగింది. అది ఫ్రాంక్లిన్ పియర్స్... మరో నలుగురు అధ్యక్షులకు వారి పార్టీ నామినేషన్ నిరాకరించబడింది, కానీ వీరిలో ఎవరూ వారి స్వంత హక్కుతో ఎన్నుకోబడలేదు. వారు: జాన్ టైలర్, విగ్, 1844... మిల్లార్డ్ ఫిల్మోర్, విగ్, 1852... ఆండ్రూ జాన్సన్, డెమొక్రాట్, 1868... చెస్టర్ ఆర్థర్, రిపబ్లికన్, 1884.
  139. ↑ Wallner 2007, pp. 272–280
  140. ↑ Holt 2010, 1610
  141. ↑ Holt 2010, 1610–24
  142. ↑ Wallner 2007, pp. 292–296
  143. ↑ Gara 1991, pp. 177–179
  144. ↑ Wallner 2007, pp. 303–304
  145. ↑ Wallner 2007, p. 305
  146. ↑ 146.0 146.1 146.2 146.3 Wallner 2007, pp. 309–327
  147. ↑ Boulard 2006, p. 20
  148. ↑ Boulard 2006, pp. 55–56
  149. ↑ Boulard 2006, pp. 65–66
  150. ↑ 150.0 150.1 Wallner 2007, pp. 327–338
  151. ↑ Wallner 2007, pp. 337–343
  152. ↑ 152.0 152.1 Wallner 2007, pp. 341–343
  153. ↑ 153.0 153.1 Boulard 2006, pp. 85–100
  154. ↑ 154.0 154.1 Wallner 2007, pp. 343–357
  155. ↑ 155.0 155.1 Boulard 2006, pp. 109–123
  156. ↑ Wallner 2007, pp. 357–362
  157. ↑ Wallner 2007, pp. 363–366
  158. ↑ Wallner 2007, pp. 366–371
  159. ↑ Wallner 2007, pp. 369–373
  160. ↑ Wallner 2007, p. 374
  161. ↑ మూస:సైట్ పుస్తకం
  162. ↑ [[[:మూస:NRHP url]] "ఫ్రాంక్లిన్ పియర్స్ హౌస్"]. National Register of Historic Places. Retrieved June 29, 2014. {{cite web}}: Check |url= value (help)
    "ఫ్రాంక్లిన్ పియర్స్ హోమ్ బర్న్స్". ది న్యూయార్క్ టైమ్స్. Associated Press. September 18, 1981.
  163. ↑ ప్రైడ్, మైక్. “ఫ్రాంక్లిన్ పియర్స్ విగ్రహం దాని సృష్టికి ముందే విమర్శించబడింది”. కాంకర్డు మానిటరు. జూన్ 16, 2020న ప్రచురించబడింది. మార్చి 20, 2023న యాక్సెస్ చేయబడింది.
  164. ↑ ”న్యూ హాంప్‌షైర్ హైవే చారిత్రక గుర్తులు”. న్యూ హాంప్‌షైరు డివిజను ఆఫ్ హిస్టారికలు రిసోర్సెసు. జనవరి 18, 2023న ప్రచురించబడింది. మార్చి 20, 2023న యాక్సెసు చేయబడింది.
  165. ↑ "History". Franklin Pierce University. Retrieved June 29, 2014.
  166. ↑ "Franklin Pierce Center for IP". University of New Hampshire. Retrieved June 29, 2014.
  167. ↑ "ప్రెసిడెన్షియల్ రేంజ్ పర్వతాలు". Mount Washington Observatory. Archived from the original on November 5, 2013. Retrieved June 29, 2014.
  168. ↑ "చరిత్ర". పియర్సెటన్, ఇండియానా. Archived from the original on జూలై 14, 2014. Retrieved జూన్ 29, 2014.
  169. ↑ Rochester, Junius (November 10, 1998). "కింగ్ కౌంటీ, స్థాపన". HistoryLink.org. Retrieved జనవరి 31, 2017.
  170. ↑ Guss, John Walter (2001). పియర్స్ కౌంటీ, జార్జియా. Charleston, SC: Arcadia Publishing. p. 9. ISBN 978-0-7385-1387-4.
  171. ↑ Gara 1991, p. 180
  172. ↑ వాల్నర్ 2007, pp. 377–379
  173. ↑ వాల్నర్ 2007, pp. xi–xii: "బానిసత్వ సమస్యను ప్రేరేపించిన, రెండవ పార్టీ వ్యవస్థ పతనాన్ని వేగవంతం చేసిన మరియు పౌర హత్యలను వేగవంతం చేసిన విధానాలకు చరిత్ర పియర్స్ పరిపాలనకు కొంత నిందను విధించింది. యుద్ధం.  ... ఇది సరికాని మరియు అన్యాయమైన తీర్పు. పియర్స్ ఎల్లప్పుడూ యూనియన్‌ను కలిసి ఉంచడానికి ఒక మధ్యస్థాన్ని కనుగొనడానికి ప్రయత్నించే జాతీయవాది.  ... మితవాద మార్గాన్ని నడిపించడానికి ప్రయత్నించడానికి ప్రత్యామ్నాయం యూనియన్ విచ్ఛిన్నం, అంతర్యుద్ధం మరియు ఆరు లక్షల మందికి పైగా అమెరికన్ల మరణాలు. పియర్స్ తన రాజకీయ జీవితంలో ఈ విధిని నివారించడానికి ప్రయత్నించినందుకు నిందించకూడదు."
  174. ↑ Gara 1991, pp. 180–184: "అధ్యక్ష రేటింగ్ గేమ్ ఆడే వారు ఎల్లప్పుడూ ఫ్రాంక్లిన్ పియర్స్‌కు సగటు కంటే తక్కువ స్కోరును కేటాయించారు.  ... తదుపరి సంఘటనల దృష్ట్యా, పియర్స్ పరిపాలనను దేశానికి విపత్తుగా మాత్రమే చూడవచ్చు. దాని వైఫల్యం పియర్స్ స్వయంగా వైఫల్యం వలె వ్యవస్థ యొక్క వైఫల్యం, రాయ్ ఫ్రాంక్లిన్ నికోలస్ సంక్లిష్టమైన మరియు విషాదకరమైన వ్యక్తిగా నైపుణ్యంగా చిత్రీకరించారు."
  175. ↑ యు.ఎస్. న్యూస్ & వరల్డ్ రిపోర్ట్, "చెత్త అధ్యక్షులు: ఫ్రాంక్లిన్ పియర్స్" Archived 2013-10-02 at the Wayback Machine (2007): "సరిహద్దులను విస్తరించడంలో అతని ఉత్సాహం అంతర్యుద్ధానికి వేదికను ఏర్పాటు చేయడంలో సహాయపడింది."
  176. ↑ "C-SPAN సర్వే". C-SPAN. 2009. Archived from the original on July 22, 2014. Retrieved June 30, 2014.
  177. ↑ Gara 1991, p. 182
  178. ↑ 178.0 178.1 Crockett, David A. (December 2012). "ది హిస్టారికల్ ప్రెసిడెన్సీ: ది పెరిల్స్ ఆఫ్ రిస్టోరేషన్ పాలిటిక్స్: నైన్టీన్త్-సెంచరీ యాంటిసెడెంట్స్". Presidential Studies Quarterly. 42 (4): 881–902. doi:10.1111/j.1741-5705.2012.04023.x.
  179. ↑ ఫోనర్, ఎరిక్ (2006). Give Me Liberty!: An American History. Vol. 1. న్యూయార్క్: W. W. నార్టన్ & కంపెనీ. p. 413.
  180. ↑ రాయ్ F. నికోల్స్, "ఫ్రాంక్లిన్ పియర్స్", డిక్షనరీ ఆఫ్ అమెరికన్ బయోగ్రఫీ (1934) Capace, Nancy (2001). Encyclopedia of New Hampshire. Somerset Publishers. pp. 268–69. ISBN 978-0-403-09601-5.
  181. ↑ Flagel, Thomas R. (2012). చరిత్ర బఫ్స్ గైడ్ టు ది ప్రెసిడెంట్స్. నాష్‌విల్లే, టేనస్సీ: Cumberland House. p. 404. ISBN 978-1-4022-7142-7.
  182. ↑ రాబర్ట్ ముసిగ్రోస్సో, సంపాదకుడు, అమెరికన్ హిస్టారికల్ బయోగ్రఫీకి పరిశోధనా గైడ్ (1988) 3:1237
  183. ↑ Gara 1991, p. 181
  184. ↑ Gara, Larry (September 2005). "ఫ్రాంక్లిన్ పియర్స్: న్యూ హాంప్‌షైర్స్ ఫేవరెట్ సన్ [పుస్తక సమీక్ష]". Journal of American History. 92 (2): 612. doi:10.2307/3659320. JSTOR 3659320.
  185. ↑ 185.0 185.1 Potter 1976, p. 192
  186. ↑ మూస:సైట్ జర్నల్
  187. ↑ వాల్నర్ 2007, pp. xi–xii.
  188. ↑ Gara, Larry (February 2000). "Pierce, Franklin". American National Biography Online.(subscription required)


ఉల్లేఖన లోపం: "note" అనే గ్రూపులో <ref> ట్యాగులు ఉన్నాయి గానీ, దానికి సంబంధించిన <references group="note"/> ట్యాగు కనబడలేదు

"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=ఫ్రాంక్లిన్_పియర్స్&oldid=4659493" నుండి వెలికితీశారు