Jump to content

బైజాంటైన్ వాస్తుశిల్పం

వికీపీడియా నుండి

బైజాంటైన్ వాస్తుశిల్పం అనేది బైజాంటైൻ సామ్రాజ్యం లేదా తూర్పు రోమన్ సామ్రాజ్యం నిర్మాణం, సాధారణంగా క్రీ. శ. 330 నాటిది, కాన్స్టాంటైన్ ది గ్రేట్ బైజాంటియం కొత్త రోమన్ రాజధానిని స్థాపించినప్పుడు, ఇది 1453 లో బైజాంటై఩్ సామ్రాజ్యం పతనం వరకు కాన్స్టాంటినోపుల్ మారింది. ప్రారంభంలో బైజాంటైన్, రోమన్ సామ్రాజ్యాల మధ్య కఠినమైన రేఖ లేదు, ప్రారంభ బైజాంటైన్కు చెందిన వాస్తుశిల్పం చివరి రోమన్ వాస్తుశిల్పం నుండి శైలీకృతంగా, నిర్మాణపరంగా వేరు చేయలేనిది. ఈ శైలి వంపులు, సొరంగాలు, గోపురాలపై ఆధారపడి కొనసాగింది, తరచుగా పెద్ద ఎత్తున. బంగారు నేపథ్యం గోడ మొజాయిక్లు గొప్ప భవనాలకు ప్రమాణంగా మారాయి, కుడ్యచిత్రాలు చౌకైన ప్రత్యామ్నాయంగా ఉన్నాయి.

అత్యంత సంపన్నమైన లోపలి భాగాలను పాలరాయి లేదా రంగుల, నమూనా రాతితో సన్నని పలకలతో పూర్తి చేశారు. కొన్ని స్తంభాలు కూడా పాలరాయితో తయారు చేయబడ్డాయి. ఇతర విస్తృతంగా ఉపయోగించే పదార్థాలు ఇటుకలు, రాయి.[1] రాతి లేదా గాజు టెసెరా చేసిన మొజాయిక్లు కూడా అంతర్గత నిర్మాణంలో అంశాలు. పడకలు, కుర్చీలు, బల్లలు, పట్టికలు, పుస్తకాల అరలు, అందమైన ఉపశమనాలతో వెండి లేదా బంగారు కప్పులు వంటి విలువైన చెక్క ఫర్నిచర్, బైజాంటైన్ ఇంటీరియర్స్ అలంకరించబడ్డాయి.[2]

ప్రారంభ బైజాంటైన్ వాస్తుశిల్పం రోమన్, గ్రీకు వాస్తుశిల్పం పూర్వపు అంశాలను ఆకర్షించింది. శైలిలో మార్పు, సాంకేతిక పురోగతి, రాజకీయ, ప్రాదేశిక మార్పులు అనేవి క్రమంగా చర్చి నిర్మాణం గ్రీకు క్రాస్ ప్లాన్కు దారితీసింది. పౌర నిర్మాణం గ్రీకో-రోమన్ పోకడలను కొనసాగించింది-బైజాంటైన్లు ఆకట్టుకునే కోటలను, వంతెనలను నిర్మించారు, కానీ సాధారణంగా రోమన్ల మాదిరిగానే జలమార్గాలు నిర్మించలేదు.

ఈ పదజాలాన్ని ఆధునిక చరిత్రకారులు మధ్యయుగ రోమన్ సామ్రాజ్యాన్ని గుర్తించడానికి ప్రవేశపెట్టారు, ఎందుకంటే ఇది కొత్త రాజధాని కాన్స్టాంటినోపుల్ (ఆధునిక ఇస్తాంబుల్) పై కేంద్రీకృతమై ఉన్న ఒక ప్రత్యేకమైన కళాత్మక, సాంస్కృతిక సంస్థగా అభివృద్ధి చెందింది, రోమ్ నగరం, దాని పరిసరాల కంటే. దీని నిర్మాణం ఐరోపా, సమీప తూర్పు అంతటా తరువాతి మధ్యయుగ నిర్మాణాన్ని నాటకీయంగా ప్రభావితం చేసింది.

వారసత్వం

[మార్చు]
కోరా చర్చి మధ్యయుగ బైజాంటైన్ గ్రీక్ ఆర్థోడాక్స్ చర్చి ఇస్తాంబుల్ ఎడిర్నేకాపి పరిసరాల్లో చోరా మ్యూజియంగా సంరక్షించబడింది

పశ్చిమంలో

[మార్చు]

చివరికి, పశ్చిమాన బైజాంటైన్ వాస్తుశిల్పం కరోలింగియన్, రోమనెస్క్, గోతిక్ వాస్తుశిల్పానికి దారి తీసింది. కానీ ప్రస్తుత ఇటలీలో చాలా భాగం దీనికి ముందు బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యానికి చెందినది. బైజాంటైన్ వాస్తుశిల్పానికి గొప్ప ఉదాహరణలు ఇప్పటికీ రావెన్నాలో కనిపిస్తాయి (ఉదాహరణకు బాసిలికా డి శాన్ విటాలే, దీని నిర్మాణం చార్లెమాగ్నే పాలటైన్ చాపెల్ ప్రభావితం చేసింది.

తూర్పు లో

[మార్చు]
సూడాన్ డోంగోలా 9వ శతాబ్దపు సింహాసన మందిరం బైజాంటైన్ వాస్తుశిల్పం ద్వారా బాగా ప్రభావితమైంది.[3]

తూర్పు ప్రాంతాలకు సంబంధించి, బైజాంటైన్ నిర్మాణ సంప్రదాయం ప్రారంభ ఇస్లామిక్ వాస్తుశిల్పంపై, ముఖ్యంగా ఉమాయ్యాద్ వాస్తుశిల్పంపై తీవ్ర ప్రభావం చూపింది. ప్రారంభ ఇస్లామిక్ నిర్మాణంపై బైజాంటైన్ ప్రభావానికి సంబంధించినంతవరకు, ఉమాయ్యాద్ కాలిఫేట్ యుగంలో, బైజాంటైൻ కళలు కొత్త ముస్లిం కళాత్మక వారసత్వానికి, ముఖ్యంగా సిరియాలో, ప్రాథమిక వనరుగా ఏర్పడ్డాయి. సిరియాలోని విలక్షణమైన ప్రారంభ ఇస్లామిక్ స్మారక కట్టడాలలో గుర్తించగలిగే గణనీయమైన బైజాంటైన్ ప్రభావాలు ఉన్నాయి. ఇవి ప్రణాళికలో స్పష్టమైన సూచనను ఇస్తాయి. కొంతవరకు అలంకరణలో-బైజాంటైన్ కళకు, ఉమాయ్యాద్ మసీదు ప్రణాళిక 6 వ, 7 వ శతాబ్దపు క్రైస్తవ బాసిలికాలతో కూడా విశేషమైన సారూప్యతను కలిగి ఉంది, అయితే ఇది ట్రాన్స్వర్సల్ అక్షం మీద సవరించబడింది, విస్తరించబడింది, క్రైస్తవ బాసిలికాస్లో ఉన్న సాధారణ రేఖాంశ అక్షం మీద కాదు. టైల్ పని, రేఖాగణిత నమూనాలు, బహుళ తోరణాలు, గోపురాలు, ముస్లిం, మూరిష్ వాస్తుశిల్పాన్ని వర్గీకరించే పాలిక్రోమ్ ఇటుక, రాతి పని బైజాంటైన్ వాస్తుశిల్పం ద్వారా భారీగా ప్రభావితమయ్యాయి.

తూర్పు సంప్రదాయ దేశాలలో పోస్ట్-బైజాంటైన్ నిర్మాణం

[మార్చు]

బల్గేరియా, ఉత్తర మేసిడోనియా, సెర్బియా, రొమేనియా, బెలారస్, జార్జియా, ఆర్మేనియా, ఉక్రెయిన్, రష్యా, ఇతర సంప్రదాయ దేశాలలో బైజాంటైన్ వాస్తుశిల్పం 16 వ శతాబ్దం నుండి 18 వ శతాబ్దం వరకు కొనసాగింది, ఇది స్థానిక పోస్ట్-బైజాంటైన్కు జన్మనిచ్చింది.

సెయింట్ డెమెట్రియస్ ఆఫ్ థెస్సలొనికి చర్చి, వెలికో టార్నోవో
  • మధ్యయుగ బల్గేరియాలోః ప్రెస్లావ్, టార్నోవో నిర్మాణ పాఠశాలలు.
  • మధ్యయుగ సెర్బియాలోః రాస్కా నిర్మాణ పాఠశాల, వర్దార్ నిర్మాణ పాఠశాల, మొరావా నిర్మాణ పాఠశాల.
Dome of the Pammakaristos Church, Istanbul

గ్యాలరీ

[మార్చు]

మూలాలు

[మార్చు]
  1. Hurmuziadis, George D. (1979). Cultura Greciei (in రొమేనియన్). Editura științifică și enciclopedică. p. 93.
  2. Graur, Neaga (1970). Stilurile în arta decorativă (in రొమేనియన్). Cerces. p. 38.
  3. Godlewski, Włodzimierz (2013). Dongola-ancient Tungul. Archaeological guide (PDF). Polish Centre of Mediterranean Archaeology, University of Warsaw. p. 12. ISBN 978-83-903796-6-1. Archived from the original (PDF) on 2022-10-20. Retrieved 2026-08-07.

బాహ్య లింకులు

[మార్చు]

 

{{Authority control}