బ్రహ్మపురీశ్వర ఆలయం, తిరుక్కువలై
| బ్రహ్మపురీశ్వరర్ ఆలయం | |
|---|---|
| తిరుకొళిలి | |
.jpg) బ్రహ్మపురీశ్వరర్ ఆలయం | |
  తమిళనాడులో స్థానం | |
| భౌగోళికం | |
| భౌగోళికాంశాలు | 10°37′53″N 79°43′13″E / 10.6314°N 79.7203°E |
| దేశం | భారతదేశం |
| రాష్ట్రం | తమిళనాడు |
| జిల్లా | నాగపట్టినం |
| ప్రదేశం | తిరుక్కువలై |
| ఎత్తు | 35.6 m (117 ft) |
| సంస్కృతి | |
| దైవం | బ్రహ్మపురీశ్వరర్ |
| ముఖ్యమైన పర్వాలు | మహా శివరాత్రి |
| వాస్తుశైలి | |
| నిర్మాణ శైలులు | ద్రావిడ శిల్పకళ |
| దేవాలయాల సంఖ్య | ఒకటి |
| శాసనాలు | లభించాయి |
బ్రహ్మపురీశ్వరర్ ఆలయం లేదా తిరుకొళిలి అనేది భారతదేశంలోని తమిళనాడు రాష్ట్రం, నాగపట్టినం జిల్లాలో ఉన్న తిరుక్కువలైలో ఉన్న ఒక హిందూ ఆలయం. ఈ ఆలయం శివుడుకు అంకితమైనది. ఇక్కడ శివుడు బ్రహ్మపురీశ్వరర్గా పూజింపబడుతాడు, ఆయనను లింగం రూపంలో ప్రతిష్ఠించారు. ఆయన సహచరి పార్వతిని వందమార్ పూంగుజలి అనే పేరుతో పూజిస్తారు.
ఈ ఆలయ ప్రధాన దేవత 7వ శతాబ్దానికి చెందిన తమిళ శైవ కాననికల్ గ్రంథమైన తేవారంలో ప్రస్తావించబడింది. ఈ గ్రంథాన్ని నయనార్లుగా పిలువబడే తమిళ శైవ కవి సంతులు రచించారు. ఈ ఆలయం పాడల్ పెట్ర స్థలంగా వర్గీకరించబడింది.
ఈ ఆలయానికి అనుబంధంగా అనేక శాసనాలు లభించాయి. ఇవి చోళులు, తంజావూరు నాయకులు, తంజావూరు మరాఠా రాజ్యం నుండి లభించిన విరాళాలను సూచిస్తున్నాయి. ప్రస్తుతం కనిపించే రాతి నిర్మాణంలోని అత్యంత పాత భాగాలు క్రీ.శ. 9వ శతాబ్దంలో చోళ వంశం కాలంలో నిర్మించబడ్డాయి. తరువాతి విస్తరణలు 16వ శతాబ్దంలో తంజావూరు నాయకుల కాలం వరకు కొనసాగాయి.
ఈ ఆలయంలో ఐదు అంతస్తుల గోపురం ఉంది. ఆలయంలో అనేక ఉపాలయాలు ఉన్నాయి. వీటిలో బ్రహ్మపురీశ్వరర్, సోమాస్కందర్, వందమార్ పూంగుజలి ఆలయాలు ముఖ్యమైనవి. ఆలయ సముదాయంలో అనేక మండపాలు, మూడు ప్రాకారాలు ఉన్నాయి. ఆలయంలో ప్రతిరోజూ ఉదయం 6:30 గంటల నుండి రాత్రి 9 గంటల వరకు ఆరు కాల పూజలు నిర్వహిస్తారు. సంవత్సరానికి ఐదు ప్రధాన పండుగలు నిర్వహించబడతాయి. ఆలయంలో అత్యంత ముఖ్యమైన పండుగ నెలట్టి ఉత్సవం, ఇందులో ఆలయం నుండి వరి ధాన్యాన్ని తిరువారూర్ కు తరలిస్తారు. ప్రస్తుతం ఈ ఆలయాన్ని తమిళనాడు ప్రభుత్వంకు చెందిన హిందూ మత, దాతృత్వ ధర్మాదాయాల శాఖ నిర్వహిస్తోంది.
పురాణగాథ
[మార్చు]
తిరుక్కువలై సమీపంలోని కుందయ్యూర్కు చెందిన ఒక వృద్ధుడు, సుందరమూర్తి నాయనార్ మహిమను విని, ఆయనకు వరి, ధోళం సరఫరా చేసేవాడు. అయితే కాలానుకూల పరిస్థితుల వలన నిర్దేశించిన పరిమాణంలో ధాన్యాన్ని ఇవ్వలేని పరిస్థితి రావడంతో దేవుణ్ణి ప్రార్థించాడు. సుందరర్ ఇక్కడి దేవతను ప్రార్థిస్తూ ఒక పద్యాన్ని పాడగా, ధాన్యాన్ని తిరువారూర్కు తరలించాలని కోరాడు. శివుడు ఆయన భక్తికి ప్రసన్నుడై, ధాన్యాన్ని తిరువారూర్లోని ఆయన ఇంటికి చేర్చాడు.[1]
హిందూ పురాణ కథనం ప్రకారం, బ్రహ్మ తెల్ల ఇసుకతో తయారు చేసిన లింగం రూపంలో శివుని ప్రతిమను ప్రతిష్ఠించడంతో ఆయనకు బ్రహ్మపురీశ్వరర్ అనే పేరు వచ్చింది. నవగ్రహాలు తమ పాపాల నుండి విముక్తి పొందేందుకు ఇక్కడ శివుని పూజించారని నమ్మకం. కోల్ (గ్రహం) పాపాల నుండి ఇలి (విముక్తి) పొందిన కారణంగా ఈ స్థలానికి తిరుకొళిలి అనే పేరు వచ్చింది. ఈ పురాణానికి అనుగుణంగా ఆలయంలో నవగ్రహాల విగ్రహాలు ఒకే వరుసలో ఉన్నాయి.[2]
త్యాగరాజర్ను అవని విడంగర్ అని పిలుస్తారు, ఆయన బృంగ నాటనం చేయాడని విశ్వసిస్తారు. తరువాతి కాలంలో ఈ ప్రదేశం తిరుకొళిలిగా ప్రసిద్ధి చెందింది. మరో పురాణ కథనం ప్రకారం, మహాభారతం కాలంలో భీముడు బకాసురుడును సంహరించిన పాపానికి ప్రాయశ్చిత్తంగా ఇక్కడి దేవతను పూజించాడు. అగస్త్య మహర్షి కూడా ఈ దేవతను పూజించాడని నమ్మకం ఉంది.[3] ఈ ఆలయానికి బ్రహ్మపోతవనం, కథాకారణ్యం, పుష్పవనం, తేన్కైలై, పాండవపురం వంటి ఇతర పేర్లు కూడా ఉన్నాయి.[4]
చరిత్ర
[మార్చు]ఈ ఆలయంలో మొత్తం 19 శాసనాలు ఉన్నాయి. శాసనాల ప్రకారం, ఈ ఆలయం రాజేంద్ర చోళ వలానాడు ఇళయాలనాడు వెండలై వెల్లూరుకోట్రంలో భాగంగా ఉండేది. ఇరుల్కుడియన్ ఇంద్రపథినల్లూర్ ఉయ్యవంధన్ జయతుండంగన్ అనే భక్తుడు మహామండపాన్ని నిర్మించి ఆలయ పునరుద్ధరణకు విరాళాలు అందించాడు. జటావర్మన్ సుందర పాండ్యన్ I నుండి కూడా అనేక విరాళాలు లభించాయి.[5] శాసనాల్లో ప్రధాన దేవతను “తిరుకోయిల్ ఉడయ నయనార్”గా, త్యాగేశ్వరుడిని “అవనివిటంకర్ త్యకర్”గా పేర్కొన్నారు.[6] ఉత్తర వీధిని “తిరుమరైకాడన్ తిరువీధి”గా పిలిచేవారు. పాండ్య కాలంలో కని ఉడయార్కు చెందిన శైవ బ్రాహ్మణులు ఇక్కడ నివసించేవారు. సదయవర్మన్ సుందర పాండ్యన్ 18వ పాలన సంవత్సరంలో ఆలయానికి 800 బంగారు నాణేలు విరాళంగా ఇచ్చారు. ఈ ప్రాంతాన్ని తిరుకొళిలిగా రాజేంద్ర చోళ వలానాడు వందరై వెలకోట్రం అని పిలిచేవారు.[4] ప్రస్తుతం ఈ ఆలయాన్ని శైవ మఠ సంస్థ అయిన ధర్మపురం అధీనములో నిర్వహిస్తోంది.[7][8]
ప్రదక్షిణ నృత్యం
[మార్చు]తిరువారూర్లోని త్యాగరాజ ఆలయం ‘‘అజప థానం’’ (జపం లేకుండా చేసే నృత్యం)కు ప్రసిద్ధి చెందింది. ఈ నృత్యాన్ని స్వయంగా దేవతే నిర్వర్తిస్తుందని నమ్మకం ఉంది. పురాణ కథనం ప్రకారం, ముచుకుంద చోళుడు అనే ఒక చోళ రాజు ఇంద్రుడు (దేవలోక దేవుడు) నుండి ఒక వరం పొందాడు. ఆ వరంగా, విష్ణువు ఛాతిపై శయనిస్తున్న త్యాగరాజ స్వామి (ఆలయంలోని ప్రధాన దేవత – శివుడు) యొక్క విగ్రహాన్ని ఇవ్వమని కోరాడు. ఇంద్రుడు రాజును మోసం చేయాలనే ఉద్దేశంతో ఆరు ఇతర విగ్రహాలను తయారు చేయించాడు. అయితే రాజు నిజమైన విగ్రహాన్ని తిరువారూరులో గుర్తించాడు. మిగిలిన ఆరు విగ్రహాలను తిరుక్కువలై, నాగపట్టినం, తిరుక్కరాయిల్, తిరుకొళిలి, తిరుక్కువలై, తిరుమరైకాడులో ప్రతిష్ఠించారు.[9][10] ఈ ఏడు ప్రదేశాలు కావేరి డెల్టాలో ఉన్న గ్రామాలు. ఈ ఏడు త్యాగరాజ విగ్రహాలు ఊరేగింపులో తీసుకెళ్లినప్పుడు నృత్యం చేస్తాయని నమ్మకం ఉంది (నిజానికి ఊరేగింపు విగ్రహాన్ని మోసే వారు నృత్యం చేస్తారు). ఈ నృత్య శైలులతో కూడిన ఆలయాలను ‘‘సప్త విదంగం’’ (ఏడు నృత్య భంగిమలు)గా పిలుస్తారు.[11] ఈ సప్త విదంగ ఆలయాలు క్రింది విధంగా ఉన్నాయి:[12]
| ఆలయం | విదంగర్ ఆలయం | నృత్య భంగిమ | అర్థం |
|---|---|---|---|
| త్యాగరాజ ఆలయం | విధివిదంగర్ | అజబథానం | మంత్రోచ్ఛారణ లేకుండా చేసే నృత్యం; విష్ణువు ఛాతిపై విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న త్యాగరాజుని నృత్యాన్ని పోలి ఉంటుంది |
| ధర్బారణ్యేశ్వర ఆలయం | నాగరదంగర్ | ఉన్మథనథానం | మత్తులో ఉన్న వ్యక్తి చేసే నృత్యం |
| కాయరోహణస్వామి ఆలయం | సుందరవిదంగర్ | విలతితథానం | సముద్ర అలల మాదిరిగా చేసే నృత్యం |
| కన్నయ్యారిముదయ్యార్ ఆలయం | అధివిదంగర్ | కుకునథానం | కోడి చేసే నృత్యంలా |
| బ్రహ్మపురీశ్వరర్ ఆలయం | అవనివిదంగర్ | బృంగనథానం | పువ్వుపై తిరిగే తేనెటీగ మాదిరి నృత్యం |
| వైమూర్నాథర్ ఆలయం | నల్లవిదంగర్ | కమలనానథానం | గాలిలో కదిలే కమలం లాంటి నృత్యం |
| వేదారణ్యేశ్వర ఆలయం | భువనివిదివిదంగర్ | హంసపథనథానం | హంస నడకను పోలిన నృత్యం |
వాస్తుశిల్పం
[మార్చు]ఈ ఆలయం తిరువారూర్కు 15 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది. ఆలయంలో ఐదు అంతస్తుల రాజగోపురం ఉంది. రెండవ, మూడవ ప్రాకారాలను వేరు చేసే ఎత్తైన రాతి గోడలు ఉన్నాయి. తూర్పు దిశను ఎదుర్కొంటూ ప్రధాన గర్భగృహంలో శివ లింగం రూపంలో ఉన్న బ్రహ్మపురీశ్వరర్ ప్రతిష్ఠించబడ్డాడు. బ్రహ్మపురీశ్వరర్ సహచరి వందమార్ పూంగుజలి ఆలయం పశ్చిమ దిశను ఎదుర్కొంటుంది. మూడవ ప్రాకారంలో శైవ సంతుల కోసం ప్రత్యేక ఆలయం ఉంది. ఆలయ సముదాయంలో మూడు నీటి వనరులు ఉన్నాయి.[5] మూడవ ప్రాకారంలో వినాయకుడి విగ్రహం ఉంది. ఈ వినాయకుడు హేమకాంతుడు అనే రాజుకు స్వర్గ మార్గాన్ని చూపించాడని నమ్మకం ఉంది; అందుకే ఆయనను హేమకాంత వినాయకుడు అంటారు.[3] ఆలయ కుండం బ్రహ్మ తీర్థం పవిత్రమైనదిగా భావించబడుతుంది, ఇది ఆలయానికి ఎదురుగా ఉంది. సోమాస్కంద రూపంలో ఉన్న అవనివిదంగర్ ఆలయం గర్భగృహానికి సమాంతరంగా ఉండి, దాదాపు అదే పరిమాణంలో ఉంటుంది. సోమాస్కంద ఆలయంలో సుందరర్, పరవైనచియార్ విగ్రహాలు ఉన్నాయి. ప్రధాన గర్భగృహంలో ఒక పచ్చమణి లింగం ఉంది. ఆలయంలో చంద్రికేశ్వరుని మూడు విగ్రహాలు ఉన్నాయి. గర్భగృహానికి వెళ్లే మండపాల్లో ఆలయానికి సంబంధించిన వివిధ పురాణాలను సూచించే శిల్పాలతో కూడిన స్థంభాలు ఉన్నాయి.[4]
మత ప్రాముఖ్యత, ఆరాధనా విధానాలు
[మార్చు]ఈ ఆలయం 7వ శతాబ్దానికి చెందిన శైవ కాననికల్ గ్రంథమైన తేవారంలో ప్రస్తావించబడింది. ఈ గ్రంథాన్ని అప్పర్, సంబందర్, సుందరర్ అనే ముగ్గురు శైవ సంత కవులు రచించారు. తేవారంలో ప్రశంసించబడినందున, ఈ ఆలయం పాడల్ పెట్ర స్థలంగా వర్గీకరించబడింది. ఇది శైవ కానన్లో పేర్కొన్న 275 ఆలయాలలో ఒకటి.[13] ఆలయ పూజారులు పండుగల సమయంలోను, రోజువారీగా కూడా పూజలను నిర్వహిస్తారు. తమిళనాడు రాష్ట్రంలోని ఇతర శివాలయాల మాదిరిగా, ఇక్కడి పూజారులు శైవ బ్రాహ్మణ ఉపవర్గానికి చెందినవారు. ఆలయంలో రోజుకు ఆరు కాల పూజలు జరుగుతాయి: ఉదయం 6:30కి ఉషత్కాలం, ఉదయం 8:00కి కాలసంధి, మధ్యాహ్నం 12:00కి ఉచికాలం, సాయంత్రం 5:00కి సాయరక్షై, రాత్రి 8:00కి అర్ధజామం.
ప్రతి పూజలో నాలుగు దశలు ఉంటాయి: అభిషేకం, అలంకారం, నైవేద్యం, దీపారాధన. ఈ ఆరాధనల సమయంలో నాగస్వరం, తవిల్ వాయిద్యాలతో సంగీతం, వేదాల పఠనం, భక్తుల నమస్కారాలు జరుగుతాయి.
సోమవారం (సోమవరం), శుక్రవారం (సుక్రవరం) వంటి వారపు పూజలు, పక్షకాల పూజలైన ప్రదోషం,, అమావాస్య, కృతికై, పౌర్ణమి, సతుర్థి వంటి మాస పండుగలు నిర్వహించబడతాయి. తమిళ నెల సోమవరం (సెప్టెంబర్ – అక్టోబర్)లో బ్రహ్మోత్సవం, మార్గశిర నెలలో తిరువాధిరై,, మాసి నెలలో అన్నాభిషేకం ముఖ్యమైన పండుగలు. ఆలయం నుండి వరి ధాన్యాన్ని తిరువారూర్కు తరలించే నెలట్టి ఉత్సవం ఈ ఆలయంలో ప్రధాన పండుగగా పరిగణించబడుతుంది.[14]
సూచనలు
[మార్చు]- ↑ Ayyar, P. V. Jagadisa (1993). South Indian Shrines: Illustrated (2nd ed.). New Delhi: Asian Educational Service. pp. 244, 370. ISBN 81-206-0151-3.
- ↑ V., Meena (1974). Temples in South India (1st ed.). Kanniyakumari: Harikumar Arts. p. 36.
- ↑ 3.0 3.1 Nagercoil, Krishnan. Siva Sthalangal 108. Chennai: Narmada Publication. pp. 72–5.
- ↑ 4.0 4.1 4.2 கைலாஷி. திருப்பாத தரிசனம் (சப்த விடங்கத் தலங்களின் பத்தியுலா ). pp. 331–3.
- ↑ 5.0 5.1 "Thirukolili". Dharmapuram Adheenam. 2012. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 11 September 2021.
- ↑ R., Dr. Vijayalakshmy (2001). An introduction to religion and Philosophy - Tévarám and Tivviyappirapantam (1st ed.). Chennai: International Institute of Tamil Studies. pp. 254–5.
- ↑ "Thirukoil - Temple list of Tamil Nadu" (PDF). Hindu Religious & Charitable Endowments Department, Government of Tamil Nadu. p. 244. the original (PDF) నుండి 9 October 2020 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 11 September 2021.
- ↑ A., Subramanian (1974). "The Thyagaraja Svamin Temple At Tirukkuvalai—A Study". Proceedings of the Indian History Congress. 35. Indian History Congress: 442–449. JSTOR 44138813.
- ↑ Pillai, J.M. Somanasundaram (1994). The great temple at Tanjore. Tamil University, Thanjavur. p. 9.
- ↑ Glimpses of the history of Karaikkal. Saroja Sundararajan
- ↑ The Journal of the Music Academy, Madras: Volumes 33-34. Music Academy (Madras, India) – 1962
- ↑ Nityasumaṅgalī: devadasi tradition in South India. P.146. Saskia C. Kersenboom-Story
- ↑ "campantar tEvAram -2" (PDF). projectmadurai.org. ఒరిజినల్ నుండి 25 July 2011 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది (PDF) చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 16 July 2011.
- ↑ "Sri Brahmapureeswarar temple". Dinamalar. 2014. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 31 May 2014.