మలప్పురం జిల్లా చరిత్ర

మలప్పురం దక్షిణ భారత రాష్ట్రమైన కేరళలోని 14 జిల్లాలలో ఒకటి. చరిత్రపూర్వ కాలం నుండి జిల్లాకు ప్రత్యేకమైన, సంఘటనాత్మక చరిత్ర ఉంది. ప్రారంభ మధ్యయుగ కాలంలో, కేరళను పాలించిన నాలుగు ప్రధాన రాజ్యాలలో రెండింటికి ఈ జిల్లా నిలయం. పెరుంపడప్పు కొచ్చిన్ రాజ్యపు అసలు స్వస్థలం, దీనిని పెరుంబడప్పు స్వరూపం అని కూడా పిలుస్తారు. నెడుయిరుప్పు అనేది కాలికట్ జామొరిన్ అసలు స్వస్థలం, దీనిని నెడుయిరుప్పు స్వరూపం అని కూడా పిలుస్తారు. అంతేకాకుండా పాలక్కాడ్ రాజాల అసలు ప్రధాన కార్యాలయం కూడా జిల్లాలోని అథవనాడ్ వద్ద ఉంది.^[1]

ప్రాచీన కాలం

ప్యూటింగర్ టేబుల్ పై టిండిస్ (తొండిస్) (ఆగస్టి ఆలయం, ముజిరిస్ సరస్సుకు ఉత్తరాన)

డోల్మెన్లు, మెన్‌హిర్లు, రాతి గుహలతో సహా కొన్ని చరిత్రపూర్వ చిహ్నాల అవశేషాలు జిల్లాలోని వివిధ ప్రాంతాల నుండి కనుగొనబడ్డాయి. పులియక్కోడ్, త్రిక్కులం, ఊరకం, మేల్మురి, పొన్మల, వల్లికున్ను, వెంగర వంటి ప్రదేశాల నుండి రాతి గుహలు కనుగొనబడ్డాయి.^[2] ప్రాచీన రోమ్తో వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉన్న పురాతన సముద్ర ఓడరేవు టిండిస్, పొన్నాని, తనూర్, వల్లిక్కున్ను-కడలుండి-చలియం-బేపూర్ ప్రాంతంతో స్థూలంగా గుర్తించబడింది. చేరలు, రోమన్ సామ్రాజ్యం మధ్య ముజిరిస్ తర్వాత టిండిస్ ఒక ప్రధాన వాణిజ్య కేంద్రం.^[3]

ప్రారంభ మధ్యయుగ కాలం

అరీకోడ్ సమీపంలో దొరికిన కురుమత్తూరు శాసనం సా.శ. 871 నాటిది.^[4] త్రిప్రంగోడ్ (తిరునావయ సమీపంలో), కొట్టక్కల్, చలియార్ నుండి దొరికిన మూడు పాత మలయాళం శాసనాలు సా.శ. 932 నాటివి, ఇవి చేర వంశంనకు చెందిన గోదా రవి పేరును పేర్కొన్నాయి.^[5] త్రిప్రంగోడ్ శాసనం తవనూర్ ఒప్పందం గురించి తెలియజేస్తుంది.^[5] కేరళలోని 64 పాత నంబూద్రి గ్రామాలలో ఒకటైన ఎడప్పల్ సమీపంలోని సుకాపురం నుండి సా.శ. 10వ శతాబ్దానికి చెందిన పాత మలయాళంలో వ్రాసిన అనేక శాసనాలు దొరికాయి. భాస్కర రవి వర్మన్ యూదు రాగి పలకలు, వీర రాఘవ చక్రవర్తి వీరరాఘవ రాగి పలకలలో ఎరనాడ్ ప్రాంతం, వళ్ళువనాడ్ ప్రాంత పాలకుల గురించిన వివరణలు చూడవచ్చు.^[2] ఈ ప్రాంతంలో వళ్ళువనాడ్, వెట్టత్తునాడు (తనూర్), పరప్పనాడు, నెడుయిరుప్పు (ఎరనాడ్) (జామొరిన్‌ల పాలనలో) వంటి అనేక నగర-రాజ్యాలు ఉండేవి.^[6]^[7]

కొచ్చిన్

క్విలాన్ (కురక్కేని కొల్లాం)

కాననూర్

కాలికట్

నెడుయిరుప్పు

పొన్నాని

(క్విలాండి)పంతలయని కొల్లాం

తనూర్

మౌంట్ డేలి

తిరునావయ

కరింపుళ

చంద్రగిరి

పల్లిప్పురం

బేకల్

డియాంపర్

పుతుపట్టణం/కొట్టక్కల్

కాలికట్ రాజ్యం చరిత్రతో ముడిపడి ఉన్న ప్రధాన ప్రదేశాలు

పెరుమాళ్ సామ్రాజ్యం పతనం సమయంలో, దాని చుట్టుపక్కల, కాలికట్, దాని పరిసరాలను పోర్లత్తిరి పాలించారు. ఎరనాడ్ ఎరాడిస్ అని పిలువబడే సమంతన్ నాయర్ వంశం పాలనలో ఉండేది. ఇది పొరుగున ఉన్న వళ్ళువనాడ్ వెల్లోడిలు, నెడుంగనాడ్ నెడుంగడిల మాదిరిగానే ఉంటుంది.

ఎరల్‌నాడు పాలకులు కోజికోడ్ వద్ద ఓడరేవును అభివృద్ధి చేయడంతో కేరళలో శక్తి సమతుల్యత మారింది. సామూతిరి కేరళలోని అత్యంత శక్తివంతమైన అధిపతులలో ఒకరు అయ్యారు.^[8] వళ్ళువనాడు దండయాత్ర వంటి అతని కొన్ని సైనిక చర్యలలో, పాలకుడు ముస్లిం మధ్యప్రాచ్య నావికుల నుండి స్పష్టమైన సహాయాన్ని పొందారు.^[9] తిరునావయపై దాడి చేయడానికి కోజికోడ్ ముస్లిం న్యాయమూర్తి సామూతిరికి "డబ్బు, సామాగ్రి" రూపంలో అన్ని విధాలా సహాయం అందించినట్లు తెలుస్తోంది.^[8] కోజికోడ్‌కు దక్షిణాన ఉన్న చిన్న చిన్న సంస్థానాలు - బేపూర్, చలియం, పరప్పనాడు, తనూర్ (వెట్టం) - త్వరలోనే లొంగిపోయి ఒక్కొక్కటిగా సామంతులుగా మారవలసి వచ్చింది.

కదన్నమన్న ఎలవకాయిల్ వెల్లోడి ని తమ వైపు తిప్పుకోవడంలో కోజికోడ్ మంత్రి మంగట్టచ్చన్ విజయం సాధించారు. చివరగా, యుద్ధాలలో ఇద్దరు వళ్ళువనాడు యువరాజులు మరణించారు, నాయర్లు స్థావరాన్ని విడిచిపెట్టారు, కోజికోడ్ తిరునావయను ఆక్రమించింది.^[8]

తిరునావయను స్వాధీనం చేసుకోవడంతో వళ్ళువనాడులోకి కోజికోడ్ విస్తరణ ముగియలేదు. సామూతిరి వళ్ళువనాడుపై దాడులు కొనసాగించారు. మలప్పురం, నిలంబూర్, వళ్ళప్పనట్టుకర, మంజేరి సులభంగా ఆక్రమించబడ్డాయి.^[8]

మధ్యయుగ కేరళలో పొన్నాని ఓడరేవు ఇస్లామిక్ విద్యా కేంద్రంగా, తిరునావయ వేద విద్యా కేంద్రంగా ఉండేవి. వాణిజ్య సంబంధాల ఫలితంగా పొన్నాని, తనూర్, పరప్పనంగడి ఓడరేవులలో కేరళలోని పురాతన ముస్లిం నివాసాలు కొన్ని ఏర్పడ్డాయి.

చివరి మధ్యయుగ కాలం

పొన్నానిలోని త్రికవిల్ కోవిలకం జామొరిన్‌కు రెండవ విడిది, అతని నౌకాదళ ప్రధాన కార్యాలయంగా పనిచేసింది.^[10] మలప్పురంలో దొరికిన పురావస్తు అవశేషాలలో జామొరిన్ పాలన తూర్పు శాఖ రాజభవనాల అవశేషాలు ఉన్నాయి. ఎరనాడ్ ప్రాంతంలో జామొరిన్ సైనిక ప్రధాన కార్యాలయంగా మలప్పురం ఉండేది. జామొరిన్‌లు మలప్పురంపై ఆధిపత్యం చెలాయించారు, వారి అధిపతి పారా నంబి, మలప్పురంలోని డౌన్‌హిల్ (కొట్టప్పడి) ప్రధాన కార్యాలయంగా ఆ ప్రాంతాన్ని పాలించారు.^[11]

కోజికోడ్ గ్రంథావళి, సా.శ. 17వ శతాబ్దంలో కడంచేరి నంబూద్రి రాసిన మామకం కిళిప్పట్టు, కందరు మీనన్ పాటప్పట్టు (1683), రామ్‌చ్చ పణిక్కర్ పట్టు వంటి రచనలలో తిరునావయలోని భరతపుళ ఒడ్డున జరిగే మామాంకం పండుగ గురించిన సమాచారం ఉంది.^[12] ఆధునిక మలయాళ అక్షరమాల (తుంచత్తు ఎళుత్తచ్చన్ ఆమోదించారు), అరబి-మలయాళం లిపి (దీనిని పొన్నాని లిపి అని కూడా పిలుస్తారు) మధ్యయుగ కాలంలో జిల్లాలో అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి. ఉద్దండ శాస్త్రి రాసిన కోకిల సందేశ (సా.శ. 15వ శతాబ్దం), వాసుదేవన్ రాసిన భ్రమర సందేశం (సా.శ. 17వ శతాబ్దం), చాతక సందేశ (సా.శ. 18వ శతాబ్దం) వంటి సంస్కృత రచనలలో తిరునావయ, త్రిప్రంగోడ్ గురించిన వర్ణనలు ఉన్నాయి.^[13] అనేక మధ్యయుగ మలయాళం రచనలు జిల్లా చరిత్రను తెలుసుకోవడానికి సహాయపడతాయి.

పోర్చుగీస్ శకం

కాలికట్ జామొరిన్‌కు సామంతుడైన తనూర్ రాజ్యం పాలకుడు, కోజికోడ్‌లోని తన అధిపతికి వ్యతిరేకంగా పోర్చుగీసు వారి పక్షం వహించారు.^[13] ఫలితంగా తనూర్ రాజ్యం (వెట్టత్తునాడు) భారతదేశంలోని తొలి పోర్చుగీస్ కాలనీలలో ఒకటిగా మారింది. తనూర్ పాలకుడు కొచ్చిన్ పక్షం కూడా వహించారు.^[13] 16, 17వ శతాబ్దాలలో కొచ్చిన్ రాజకుటుంబ సభ్యులలో చాలా మంది వెట్టం నుండి ఎంపిక చేయబడ్డారు.^[13] అయినప్పటికీ కొచ్చిన్ యుద్ధం (1504)లో రాజు ఆధ్వర్యంలోని తనూర్ దళాలు కాలికట్ జామొరిన్ కోసం పోరాడాయి.^[14] అయితే తనూర్ ప్రాంతంలోని మాప్పిల వ్యాపారులు మాత్రం కాలికట్ జామొరిన్ పట్ల విధేయత చూపారు.^[15] ఆధునిక మలయాళ సాహిత్య పితామహుడిగా పరిగణించబడే తుంచత్తు ఎళుత్తచ్చన్, పోర్చుగీస్ కాలంలో తిరూర్ (వెట్టత్తునాడు) లో జన్మించారు.^[13] 14, 16వ శతాబ్దాల మధ్య వృద్ధి చెందిన మధ్యయుగ కేరళ ఖగోళ శాస్త్ర, గణిత పాఠశాల కూడా ప్రధానంగా వెట్టత్తునాడు (తిరూర్ ప్రాంతం) లో ఉండేది.^[16]^[17]

పొన్నానిలో పోర్చుగీస్ అధికారంతో జామొరిన్ ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నప్పుడు, కుట్టి పోకర్ (ఇతనిని కున్హాలి మరక్కార్ II అని పిలుస్తారు, జామొరిన్ నౌకాదళ అధిపతికి ఇచ్చే బిరుదు) 1540లో జామొరిన్‌కు వ్యతిరేకంగా నిరసన తెలిపారు.^[18] తనూర్ పట్టణం భారత ఉపఖండంలోని తొలి పోర్చుగీస్ కాలనీలలో ఒకటి. 1552లో, ఋతుపవనాలకు ఎదురుగా ప్రయాణించిన యూసుఫ్ అనే టర్క్ ద్వారా పొన్నానిలో దిగిన భారీ తుపాకుల సహాయం జామొరిన్‌కు లభించింది. 1566, 1568లో కుట్టి పోకర్, అతని మనుషులు రెండు పోర్చుగీస్ నౌకలను స్వాధీనం చేసుకున్నారు. ఈ నౌకలలో ఒకదాని నుండి వెయ్యి మంది సైనికులు కత్తితో లేదా మునిగిపోయి చంపబడ్డారు. మంగళూరులోని పోర్చుగీస్ కోటపై విజయవంతమైన దాడి నుండి తిరిగి వస్తుండగా కుట్టి పోకర్ మరణించారు.^[19]

1573లో, పోర్చుగీసు వారు పరప్పనంగడి పట్టణాన్ని తగలబెట్టారు. 1578లో, జామొరిన్, పోర్చుగీసు వారి మధ్య శాంతి చర్చలు బలపడ్డాయి. అయితే, పొన్నాని వద్ద పోర్చుగీస్ కోటను నిర్మించడానికి జామొరిన్ నిరాకరించారు.^[19] గిల్ ఈన్స్ మస్కరేన్హాస్ 1582లో తన నౌకల నుండి ఓడరేవుపై కాల్పులు జరిపి పెద్ద సంఖ్యలో స్థానికులను చంపినట్లు కూడా తెలుస్తోంది. మస్కరేన్హాస్ తరువాత కున్హాలి మరక్కార్ దళాల చేత బంధించబడి ఉరితీయబడ్డారు.^[20]

16వ శతాబ్దంలో పొన్నానిలో జైనుద్దీన్ మఖ్దూమ్ II (సుమారు 1532లో జన్మించారు) రాసిన తుహ్ఫత్ ఉల్ ముజాహిదీన్ కేరళ చరిత్ర ఆధారంగా ఒక కేరళీయుడు రాసిన మొట్టమొదటి పుస్తకం. ఇది అరబిక్‌లో వ్రాయబడింది, మలబార్ తీరంను వలసరాజ్యం చేయడానికి పోర్చుగీస్ ప్రయత్నాలకు వ్యతిరేకంగా 1498 నుండి 1583 వరకు కాలికట్ జామొరిన్‌తో పాటు కున్హాలి మరక్కార్ నౌకాదళం చేసిన ప్రతిఘటన గురించిన సమాచారాన్ని కలిగి ఉంది.^[21] ఇది మొదట లిస్బన్‌లో ముద్రించబడి ప్రచురించబడింది. ఈ ఎడిషన్ కాపీ కైరోలోని అల్-అజర్ విశ్వవిద్యాలయం లైబ్రరీలో భద్రపరచబడింది.^[22]^[23]^[24]

వలస పాలన

ఇంగ్లీష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ సముద్ర కెప్టెన్ విలియం కీలింగ్ 1615లో కాలికట్ రాజ్యానికి వచ్చినప్పుడు, అప్పటి కాలికట్ జామొరిన్‌తో సంతకం చేసిన ఒప్పందం ద్వారా పొన్నాని ఓడరేవులో గిడ్డంగులను ప్రారంభించడానికి అనుమతి పొందారు.^[25] పదిహేడవ శతాబ్దం మధ్య నాటికి, డచ్ వారు కేరళలోని అనేక ఓడరేవులలో వాణిజ్యంపై గుత్తాధిపత్యాన్ని సాధించారు. అయితే, పొన్నానిలోని కొన్ని కర్మాగారాలు ఆంగ్లేయుల వాణిజ్య గుత్తాధిపత్యం కిందకు వచ్చాయి.^[26] 18వ శతాబ్దంలో, వాస్తవ మైసూర్ రాజ్యం పాలకులు హైదర్ అలీ, టిపు సుల్తాన్ జామొరిన్ రాజ్యంపై దండయాత్ర చేశారు. మంజేరి ప్రధాన కార్యాలయంగా, టిపు సైన్యం అనేక ప్రాంతాల్లో విస్తరించింది.^[25] పాలక్కాడ్ నుండి జామొరిన్ రాజ్యానికి వెళ్లే మార్గంలో పెరింతల్మన్న సమీపంలోని పలూర్ వద్ద టిపుకు ఒక కోట ఉండేది, ఇక్కడ ఇప్పుడు జలపాతం మాత్రమే మిగిలి ఉంది.

1800 మే 20న, ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ మలబార్‌ను బాంబే ప్రెసిడెన్సీ నుండి వేరు చేసి మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీతో విలీనం చేసింది. బ్రిటిష్ వారు మలప్పురం నగరంలో హైగ్ బ్యారక్స్ అనే బ్యారక్స్‌ను స్థాపించారు, ఇప్పుడు ఇది మలప్పురం కలెక్టరేట్‌గా మారింది.^[27] బ్రిటిష్ పాలనలో దక్షిణ మలబార్ ప్రాంతంలోని ఎరనాడ్, వళ్ళువనాడ్, పొన్నాని ఉప జిల్లాల్లో భాగంగా ఈ జిల్లా పరిపాలించబడింది. ప్రపంచంలోని పురాతన టేకు తోట అయిన కోనోలీ ప్లాట్ నిలంబూర్ పట్టణానికి కేవలం 2 km (1.2 mi) దూరంలో ఉంది. మలబార్ అప్పటి జిల్లా కలెక్టర్ హెన్రీ వాలెంటైన్ కోనోలీ జ్ఞాపకార్థం దీనికి ఆ పేరు పెట్టారు.^[28] రాష్ట్రంలోని మొదటి రైల్వే లైన్ 1861 మార్చి 12న తిరూర్ నుండి బేపూర్ వరకు పనిచేయడం ప్రారంభించింది, పురాతన రైల్వే స్టేషన్ తిరూర్ వద్ద ఉంది.^[29]^[30] ట్రావెన్‌కోర్ కోయి తంపురాన్లు పరప్పనాడు రాజ కుటుంబానికి చెందినవారు. రాణి ట్రావెన్‌కోర్ కుటుంబానికి చెందిన భర్తలను సాధారణంగా ఈ కుటుంబం నుండే ఎంపిక చేసేవారు.^[31]

మలబార్ తిరుగుబాటు

1920 ఏప్రిల్ 28న మంజేరిలో జరిగిన భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ మలబార్ జిల్లా రాజకీయ సమావేశం బ్రిటిష్ మలబార్‌లో భారత స్వాతంత్ర్య ఉద్యమం, జాతీయ ఉద్యమాన్ని బలపరిచింది.^[32] మాంటాగు-చెమ్స్‌ఫోర్డ్ సంస్కరణలు బ్రిటిష్ ఇండియా అవసరాలను తీర్చలేకపోయాయని ఆ సమావేశం ప్రకటించింది. మలబార్‌లో ఉన్న కౌలుదారీ విధానం వల్ల కలిగే సమస్యలకు పరిష్కారాలను వెతకడానికి భూ సంస్కరణ కోసం కూడా ఇది వాదించింది. అయితే, ఈ నిర్ణయం కాంగ్రెస్‌లోని అతివాదులు, మితవాదుల మధ్య అంతరాన్ని పెంచింది. ఈ సమావేశం భారత జాతీయ కాంగ్రెస్‌పై భూస్వాముల అసంతృప్తికి దారితీసింది. ఇది మలబార్ జిల్లా కాంగ్రెస్ కమిటీ నాయకత్వం కార్మికులు, మధ్యతరగతి పక్షాన నిలిచిన అతివాదుల నియంత్రణలోకి రావడానికి కారణమైంది.^[13]

మంజేరి సమావేశం తర్వాత మలప్పురం ఖిలాఫత్ ఉద్యమంలో భాగంగా ఉంది. 1921 మార్చి 22న కె.పి. కేశవ మీనన్ నాయకత్వంలో పొన్నాని తాలూకాలోని (ప్రస్తుతం తిరూర్ తాలూకాలో భాగం) కల్పకంచెరిలో జరిగిన ఖిలాఫత్ సహాయ నిరాకరణ ప్రదర్శనకు సుమారు 20,000 మంది ప్రజలు హాజరయ్యారు. 1921 ఏప్రిల్‌లో ఒట్టపాలెంలో జరిగిన భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ మొదటి అఖిల కేరళ ప్రాంతీయ సమావేశం కూడా తిరుగుబాటును ప్రభావితం చేసింది. 1921 నాటి మలబార్ తిరుగుబాటు మాప్పిల తిరుగుబాట్లలో చివరిది, ముఖ్యమైనది.

మలప్పురం, మంజేరి, కొండోట్టి, పెరింతల్మన్న, తిరురంగడి నగరాలు/పట్టణాలు తిరుగుబాటుదారులకు ప్రధాన కంచుకోటలు. తిరుగుబాటులో భాగంగా పూక్కొట్టూర్ యుద్ధం జరిగింది. సైన్యం, పోలీసులు, బ్రిటిష్ అధికారులు పారిపోయిన తర్వాత ఎరనాడ్, వళ్ళువనాడ్, పొన్నాని, కోజికోడ్ తాలూకాలలోని 200 గ్రామాలపై స్వాతంత్ర్య ప్రకటన జరిగింది.^[33] కొత్త దేశానికి మలయాళ రాజ్యం (మలయాళ భూమి) అని పేరు పెట్టారు.^[34] 1921 ఆగస్టు 25న, విప్లవ ప్రభుత్వం ప్రారంభించిన సైనిక శిక్షణా కేంద్రాన్ని వరియంకున్నత్ కుంజహమ్మద్ హాజీ అంగడిప్పురంలో ప్రారంభించారు. కుంపిల్ కంజి, కణభూమి వంటి భూస్వామ్య ఆచారాలు రద్దు చేయబడ్డాయి, కౌలుదారులు భూయజమానులుగా చేయబడ్డారు. ఒక సంవత్సరం పాటు పన్ను మినహాయింపు ఇవ్వబడింది, వయనాడ్ నుండి తమిళనాడుకు వస్తువుల రవాణాపై పన్ను విధించబడింది.^[35] బ్రిటిష్ వారి మాదిరిగానే, పరిపాలన నిర్మాణం కలెక్టర్, గవర్నర్, వైస్రాయ్, రాజుపై నిర్మించబడింది.^[36] సమాంతర ప్రభుత్వం కోర్టులు, పన్ను కేంద్రాలు, ఆహార నిల్వ కేంద్రాలు, సైన్యం, చట్టపరమైన పోలీసులను ఏర్పాటు చేసింది. కొత్త దేశంలో ఉన్నవారికి పాస్‌పోర్ట్ విధానాన్ని ప్రవేశపెట్టారు.^[37]^[38] దేశం ఆయుర్దాయం ఆరు నెలల కంటే తక్కువ అయినప్పటికీ, కొంతమంది బ్రిటిష్ అధికారులు ఈ ప్రాంతాన్ని ఒక సంవత్సరం కంటే ఎక్కువ కాలం పాటు సమాంతర ప్రభుత్వం పాలించిందని సూచించారు.^[39]^[40]

తిరుగుబాటుదారులు ఈ ప్రాంతంలో దాదాపు ఆరు నెలల పాటు స్వపరిపాలనను స్థాపించడంలో విజయం సాధించారు. అయితే స్వయంప్రతిపత్తి ప్రకటించిన ఆరు నెలల లోపే, ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ భూభాగాన్ని తిరిగి స్వాధీనం చేసుకుని బ్రిటిష్ రాజ్‌లో విలీనం చేసింది. యుద్ధాన్ని బ్రిటిష్ ఆర్మీ కమాండర్-ఇన్-చీఫ్ చీఫ్ రాల్సన్, జనరల్ బార్నెట్ స్టువర్ట్, ఇంటెలిజెన్స్ చీఫ్ మారిస్ విలియమ్స్, పోలీస్ జనరల్ ఆర్మిటేజ్ నేరుగా నియంత్రించారు. డోర్సెట్, కరెన్, యెనియర్, లిన్స్టన్, రాజపుతానా, గూర్ఖా, గర్వాలే, చిన్ కుచిన్ వంటి అనేక ముఖ్యమైన బ్రిటిష్ సైనిక రెజిమెంట్లు దక్షిణ మలబార్‌ను తిరిగి స్వాధీనం చేసుకోవడానికి మలబార్ చేరుకున్నాయి.^[41] వాగన్ విషాదం (1921) ఇప్పటికీ మలబార్ తిరుగుబాటులో ఒక విషాదకరమైన జ్ఞాపకం, ఇందులో 1921 నవంబర్ 20న 64 మంది ఖైదీలు మరణించారు.^[42] జిల్లాలోని వివిధ ప్రాంతాలలో మాప్పిల తిరుగుబాటు తర్వాత ఖైదీలను అదుపులోకి తీసుకున్నారు. స్పష్టమైన నిర్లక్ష్యం కారణంగా వారి మరణాలు భారత స్వాతంత్ర్య ఉద్యమం పట్ల సానుభూతిని కలిగించాయి.

వలస పాలన అనంతర కాలం

భారత స్వాతంత్ర్య ప్రకటన తర్వాత కొన్ని సంవత్సరాల పాటు మలబార్ మద్రాస్ రాష్ట్రంలో భాగంగానే ఉంది.

తరువాత 1956లో, రాష్ట్రాల భాషా పునర్వ్యవస్థీకరణ తర్వాత కేరళను ఏర్పాటు చేయడానికి మలబార్ పూర్వపు ట్రావెన్‌కోర్-కొచ్చిన్ రాష్ట్రంతో విలీనమైంది. కొత్తగా విలీనమైన మలబార్ 1957లో కేరళలోని కన్నూర్, కోజికోడ్, పాలక్కాడ్ జిల్లాలుగా విభజించబడింది. పూర్వపు మలప్పురం రెవెన్యూ డివిజన్‌లోని ఎరనాడ్ తాలూకా కొత్త కోజికోడ్ జిల్లాలో, వళ్ళువనాడ్ తాలూకా పాలక్కాడ్ జిల్లాలో చేర్చబడ్డాయి. 1957, 1969 మధ్య ఈ ప్రాంత ప్రాదేశిక అధికార పరిధిలో భారీ మార్పులు జరిగాయి. 1957 జనవరి 1న, ఎరనాడ్, పొన్నాని ఉప జిల్లాలలోని ప్రధాన భాగాలను కలపడం ద్వారా తిరూర్ ఉప జిల్లా ఏర్పడింది. పొన్నాని ఉప జిల్లాలోని మరో భాగం చావక్కాడ్ ఉప జిల్లాగా (త్రిస్సూర్ జిల్లాలో) ఏర్పడింది, మిగిలినది ప్రస్తుత పొన్నాని. పూర్వపు వళ్ళువనాడ్ ఉప జిల్లా నుండి కొన్ని భాగాలను విభజించడం ద్వారా పెరింతల్మన్న ఏర్పడింది. వీటిలో ఎరనాడ్, తిరూర్ ఉప జిల్లాలు కోజికోడ్ జిల్లాలో ఉండగా, పెరింతల్మన్న, పొన్నాని ఉప జిల్లాలు పాలక్కాడ్‌లో కొనసాగాయి.

ప్రస్తుత జిల్లా

1969లో, ఇండియన్ యూనియన్ ముస్లిం లీగ్, వివిధ సంస్థల నుండి తీవ్రమైన డిమాండ్ తర్వాత కేరళ సప్తకక్షి మున్నాని ప్రభుత్వం మలప్పురం జిల్లాను ఏర్పాటు చేసింది.^[43] అప్పట్లో నాలుగు ఉప జిల్లాలు (ఎరనాడ్, పెరింతల్మన్న, తిరూర్, పొన్నాని), నాలుగు పట్టణాలు, పద్నాలుగు అభివృద్ధి బ్లాక్‌లు, 95 గ్రామ పంచాయతీలతో కొత్త జిల్లా ఏర్పడింది.^[44] తరువాత తిరూర్ తాలూకాను విభజించి తిరురంగడి తాలూకాను, ఎరనాడ్ తాలూకాను మూడుగా విభజించి నిలంబూర్, కొండోట్టి అనే మరో రెండు తాలూకాలను ఏర్పాటు చేశారు.

మూలాలు

↑ Shreedhara Menon, A (2007). 'Kerala Charitram. Kottayam: DC Books. p. 200. ISBN 9788126415885. Archived from the original on 9 July 2020. Retrieved 6 May 2021.
↑ ^2.0 ^2.1 "History of Malappuram" (PDF). censusindia.gov.in. Archived (PDF) from the original on 27 November 2019. Retrieved 17 April 2020.
↑ Coastal Histories: Society and Ecology in Pre-modern India, Yogesh Sharma, Primus Books 2010
↑ Veluthat, Kesavan (1 June 2018). "History and historiography in constituting a region: The case of Kerala". Studies in People's History. 5 (1): 13–31. [1] Archived 13 సెప్టెంబరు 2021 at the Wayback Machine
↑ ^5.0 ^5.1 Narayanan, M. G. S. Perumals of Kerala: Brahmin Oligarchy and Ritual Monarchy Perumāḷs of Kerala. Thrissur (Kerala): CosmoBooks, 2013. 438-42.
↑ Nair, K. K. (2013). By Sweat and Sword: Trade, Diplomacy and War in Kerala Through the Ages (in ఇంగ్లీష్). KK Nair. ISBN 978-81-7304-973-6.
↑ Ramachandran, C. M. Problems of Higher Education in India: A Case Study (in ఇంగ్లీష్). Mittal Publications.
↑ ^8.0 ^8.1 ^8.2 ^8.3 K. V. Krishna Iyer, Zamorins of Calicut: From the earliest times to AD 1806. Calicut: Norman Printing Bureau, 1938.
↑ V. V., Haridas. "King court and culture in medieval Kerala – The Zamorins of Calicut (AD 1200 to AD 1767)". [2] Archived 13 సెప్టెంబరు 2021 at the Wayback Machine Unpublished PhD Thesis. Mangalore University
↑ K. V. Krishna Iyer Zamorins of Calicut: From the Earliest Times to AD 1806. Calicut: Norman Printing Bureau, 1938
↑ Logan, William. MALABAR MANUAL: With Commentary by VED from VICTORIA INSTITUTIONS (Volume 2 ed.). VICTORIA INSTITUTIONS, Aaradhana, DEVERKOVIL 673508. Retrieved 12 July 2020.
↑ K.P. Padmanabha Menon, History of Kerala, Vol. II, Ernakulam, 1929, Vol. II, (1929)
↑ ^13.0 ^13.1 ^13.2 ^13.3 ^13.4 ^13.5 Sreedhara Menon, A. (2007). A Survey of Kerala History (2007 ed.). Kottayam: DC Books. ISBN 9788126415786. Archived from the original on 19 April 2022. Retrieved 4 October 2020.
↑ Logan, William (2010). Malabar Manual (Volume-I). New Delhi: Asian Educational Services. pp. 631–666. ISBN 9788120604476.
↑ S. Muhammad Hussain Nainar (1942). Tuhfat-al-Mujahidin: An Historical Work in The Arabic Language. University of Madras.
↑ Roy, Ranjan (1990). "Discovery of the Series Formula for π by Leibniz, Gregory, and Nilakantha". Mathematics Magazine. 63 (5): 291–306. doi:10.2307/2690896. JSTOR 2690896.
↑ Pingree, David (1992), "Hellenophilia versus the History of Science", Isis, 83 (4): 554–563, Bibcode:1992Isis...83..554P, doi:10.1086/356288, JSTOR 234257, S2CID 68570164, One example I can give you relates to the Indian Mādhava's demonstration, in about 1400 A.D., of the infinite power series of trigonometrical functions using geometrical and algebraic arguments. When this was first described in English by Charles Whish, in the 1830s, it was heralded as the Indians' discovery of the calculus. This claim and Mādhava's achievements were ignored by Western historians, presumably at first because they could not admit that an Indian discovered the calculus, but later because no one read anymore the Transactions of the Royal Asiatic Society, in which Whish's article was published. The matter resurfaced in the 1950s, and now we have the Sanskrit texts properly edited, and we understand the clever way that Mādhava derived the series without the calculus, but many historians still find it impossible to conceive of the problem and its solution in terms of anything other than the calculus and proclaim that the calculus is what Mādhava found. In this case, the elegance and brilliance of Mādhava's mathematics are being distorted as they are buried under the current mathematical solution to a problem to which he discovered an alternate and powerful solution.
↑ Arrival of Muslims and its impact on Kerala history (PDF). p. 31. Archived (PDF) from the original on 19 July 2020. Retrieved 19 July 2020.
↑ ^19.0 ^19.1 William Logan. Malabar Manual, Volume 1 Asian Educational Services, 1887
↑ Teotonio R. De Souza. Essays in Goan History Concept Publishing Company, 1989
↑ AG Noorani "Islam in Kerala". Archived from the original on 21 December 2012. Retrieved 5 January 2013.
↑ A. Sreedhara Menon. Kerala History and its Makers. D C Books (2011)
↑ A G Noorani. Islam in Kerala. Books [3] Archived 10 మే 2022 at the Wayback Machine
↑ Roland E. Miller. Mappila Muslim Culture SUNY Press, 2015
↑ ^25.0 ^25.1 "European treaties of Malappuram" (PDF). shodhganga.inflibnet.ac.in. Archived (PDF) from the original on 8 October 2020. Retrieved 20 April 2020.
↑ "The English supremacy in Ponnani" (PDF). shodhganga.inflibnet.ac.in. Archived (PDF) from the original on 23 June 2020. Retrieved 4 October 2020.
↑ "History of Malappuram and the Mappila Revolt". malappuramtourism.org. Archived from the original on 10 October 2020. Retrieved 4 October 2020. {{cite web}}: Text "Centre for Vedic and Islamic studies" ignored (help)
↑ "Oldest teak plantation, Conolly's Plot, to reopen after maintenance". Mathrubhumi. 16 May 2017. Archived from the original on 12 October 2020. Retrieved 12 October 2020.
↑ Radhakrishnan, S. Anil (29 December 2012). "'Lifeline' of Malabar turns 125". The Hindu. Archived from the original on 15 April 2021. Retrieved 19 December 2020.
↑ "ആ ചൂളംവിളി പിന്നെയും പിന്നെയും..." Mathrubhumi. 17 June 2019. Archived from the original on 30 November 2020. Retrieved 19 December 2020.
↑ Devassy, M. K. (1965). District Census Handbook (2) - Kozhikode (1961) (PDF). Ernakulam: Government of Kerala. Archived (PDF) from the original on 26 June 2021. Retrieved 2 May 2021.
↑ "The 1920 political conference at Manjeri". Deccan Chronicle. 29 June 2016. Archived from the original on 18 July 2020. Retrieved 18 July 2020.
↑ Malabar Desiyathayude Idapedalukal. Dr. M. T. Ansari. DC Books
↑ R. H. Hitch cock, 1983 Peasant revolt in Malabar, History of Malabar Rebellion 1921.
↑ Madras Mail 17 September 1921, p 8
↑ ‘particularly strong evidence of the moulding influence of British power structures lies in the rebels constant use of British titles to authority such as Assistant Inspector, Collector, Governor, Viceroy and (less conclusively) King’ The Moplah Rebellion and Its Genesis 184
↑ ‘The rebel kists’, martial law, tolls, passports and, perhaps, the concept of a Pax Mappila, are to all appearances traceable to the British empire in India as a prototype’ The Moplah Rebellion and Its Genesis, Peoples Publishing House, 1987, 183
↑ C. Gopalan Nair. Moplah Rebellion, 1921. p. 78. Retrieved 4 October 2020. He issued passports to persons wishing to get outside his kingdom
↑ F. B. Evans, ‘Notes on the Moplah Rebellion’, 27 March 1922, p 12.
↑ (Tottenham, G. F. R., ‘Summary of the Important Events of the Rebellion,’ in Tottenham, Mapilla Rebellion) 1921 dated Sept 15 no 367
↑ Home (Pol) Department, Government of India, File No. 241/XVI,/1922, Telegram Section, p.3, TNA
↑ Panikkar, K. N., Against Lord and State: Religion and Peasant Uprisings in Malabar 1836-1921
↑ Imported (2018-06-20). "Development and bifurcation of Malappuram District". english.madhyamam.com (in ఇంగ్లీష్). Archived from the original on 26 April 2023. Retrieved 2023-04-26.
↑ K. Narayanan (1972). District Census Handbook - Malappuram (Part-C) - 1971 (PDF). Thiruvananthapuram: Directorate of Census Operations, Kerala. p. 3. Archived (PDF) from the original on 11 November 2020. Retrieved 27 December 2020.

మరింత చదవడానికి

K. V. Krishna Iyer, Zamorins of Calicut: From the Earliest Times to A D 1806. Calicut: Norman Printing Bureau, 1938.
M. G. S. Narayanan, Calicut: The City of Truth Revisited Kerala. University of Calicut, 2006
A. Sreedhara Menon, A Survey of Kerala History, (1967), Madras, 1991
S. Muhammad Hussain Nainar (1942), Tuhfat-al-Mujahidin: An Historical Work in The Arabic Language, University of Madras
William Logan (1887), Malabar Manual (Volume-I), Madras Government Press
William Logan (1887), Malabar Manual (Volume-II), Madras Government Press
Charles Alexander Innes (1908), Madras District Gazetteers Malabar (Volume-I), Madras Government Press
Charles Alexander Innes (1915), Madras District Gazetteers Malabar (Volume-II), Madras Government Press
Government of Madras (1953), 1951 Census Handbook- Malabar District (PDF), Madras Government Press

[mnn-1] Shreedhara Menon, A (2007). 'Kerala Charitram. Kottayam: DC Books. p. 200. ISBN 9788126415885. Archived from the original on 9 July 2020. Retrieved 6 May 2021.

[History_of_Malappuram-2] 2.0 ^2.1 "History of Malappuram" (PDF). censusindia.gov.in. Archived (PDF) from the original on 27 November 2019. Retrieved 17 April 2020.

[3] Coastal Histories: Society and Ecology in Pre-modern India, Yogesh Sharma, Primus Books 2010

[Veluthat-4] Veluthat, Kesavan (1 June 2018). "History and historiography in constituting a region: The case of Kerala". Studies in People's History. 5 (1): 13–31. [1] Archived 13 సెప్టెంబరు 2021 at the Wayback Machine

[:0-5] 5.0 ^5.1 Narayanan, M. G. S. Perumals of Kerala: Brahmin Oligarchy and Ritual Monarchy Perumāḷs of Kerala. Thrissur (Kerala): CosmoBooks, 2013. 438-42.

[6] Nair, K. K. (2013). By Sweat and Sword: Trade, Diplomacy and War in Kerala Through the Ages (in ఇంగ్లీష్). KK Nair. ISBN 978-81-7304-973-6.

[7] Ramachandran, C. M. Problems of Higher Education in India: A Case Study (in ఇంగ్లీష్). Mittal Publications.

[KrishnaIyer2-8] 8.0 ^8.1 ^8.2 ^8.3 K. V. Krishna Iyer, Zamorins of Calicut: From the earliest times to AD 1806. Calicut: Norman Printing Bureau, 1938.

[VVHaridas-9] V. V., Haridas. "King court and culture in medieval Kerala – The Zamorins of Calicut (AD 1200 to AD 1767)". [2] Archived 13 సెప్టెంబరు 2021 at the Wayback Machine Unpublished PhD Thesis. Mangalore University

[ReferenceB-10] K. V. Krishna Iyer Zamorins of Calicut: From the Earliest Times to AD 1806. Calicut: Norman Printing Bureau, 1938

[Malabar_Manual_Appendix-11] Logan, William. MALABAR MANUAL: With Commentary by VED from VICTORIA INSTITUTIONS (Volume 2 ed.). VICTORIA INSTITUTIONS, Aaradhana, DEVERKOVIL 673508. Retrieved 12 July 2020.

[12] K.P. Padmanabha Menon, History of Kerala, Vol. II, Ernakulam, 1929, Vol. II, (1929)

[askh-13] 13.0 ^13.1 ^13.2 ^13.3 ^13.4 ^13.5 Sreedhara Menon, A. (2007). A Survey of Kerala History (2007 ed.). Kottayam: DC Books. ISBN 9788126415786. Archived from the original on 19 April 2022. Retrieved 4 October 2020.

[Logan-14] Logan, William (2010). Malabar Manual (Volume-I). New Delhi: Asian Educational Services. pp. 631–666. ISBN 9788120604476.

[Makhdoom-15] S. Muhammad Hussain Nainar (1942). Tuhfat-al-Mujahidin: An Historical Work in The Arabic Language. University of Madras.

[roy-16] Roy, Ranjan (1990). "Discovery of the Series Formula for π by Leibniz, Gregory, and Nilakantha". Mathematics Magazine. 63 (5): 291–306. doi:10.2307/2690896. JSTOR 2690896.

[17] Pingree, David (1992), "Hellenophilia versus the History of Science", Isis, 83 (4): 554–563, Bibcode:1992Isis...83..554P, doi:10.1086/356288, JSTOR 234257, S2CID 68570164, One example I can give you relates to the Indian Mādhava's demonstration, in about 1400 A.D., of the infinite power series of trigonometrical functions using geometrical and algebraic arguments. When this was first described in English by Charles Whish, in the 1830s, it was heralded as the Indians' discovery of the calculus. This claim and Mādhava's achievements were ignored by Western historians, presumably at first because they could not admit that an Indian discovered the calculus, but later because no one read anymore the Transactions of the Royal Asiatic Society, in which Whish's article was published. The matter resurfaced in the 1950s, and now we have the Sanskrit texts properly edited, and we understand the clever way that Mādhava derived the series without the calculus, but many historians still find it impossible to conceive of the problem and its solution in terms of anything other than the calculus and proclaim that the calculus is what Mādhava found. In this case, the elegance and brilliance of Mādhava's mathematics are being distorted as they are buried under the current mathematical solution to a problem to which he discovered an alternate and powerful solution.

[kunjalimarakkarII-18] Arrival of Muslims and its impact on Kerala history (PDF). p. 31. Archived (PDF) from the original on 19 July 2020. Retrieved 19 July 2020.

[ReferenceG-19] 19.0 ^19.1 William Logan. Malabar Manual, Volume 1 Asian Educational Services, 1887

[20] Teotonio R. De Souza. Essays in Goan History Concept Publishing Company, 1989

[Noorani-21] AG Noorani "Islam in Kerala". Archived from the original on 21 December 2012. Retrieved 5 January 2013.

[A._Sreedhara_Menon_2011-22] A. Sreedhara Menon. Kerala History and its Makers. D C Books (2011)

[frontline.in-23] A G Noorani. Islam in Kerala. Books [3] Archived 10 మే 2022 at the Wayback Machine

[24] Roland E. Miller. Mappila Muslim Culture SUNY Press, 2015

[Medieval_Malappuram-25] 25.0 ^25.1 "European treaties of Malappuram" (PDF). shodhganga.inflibnet.ac.in. Archived (PDF) from the original on 8 October 2020. Retrieved 20 April 2020.

[History_of_Malappuram-26] "The English supremacy in Ponnani" (PDF). shodhganga.inflibnet.ac.in. Archived (PDF) from the original on 23 June 2020. Retrieved 4 October 2020.

[27] "History of Malappuram and the Mappila Revolt". malappuramtourism.org. Archived from the original on 10 October 2020. Retrieved 4 October 2020. {{cite web}}: Text "Centre for Vedic and Islamic studies" ignored (help)

[28] "Oldest teak plantation, Conolly's Plot, to reopen after maintenance". Mathrubhumi. 16 May 2017. Archived from the original on 12 October 2020. Retrieved 12 October 2020.

[29] Radhakrishnan, S. Anil (29 December 2012). "'Lifeline' of Malabar turns 125". The Hindu. Archived from the original on 15 April 2021. Retrieved 19 December 2020.

[30] "ആ ചൂളംവിളി പിന്നെയും പിന്നെയും..." Mathrubhumi. 17 June 2019. Archived from the original on 30 November 2020. Retrieved 19 December 2020.

[1961_kkd-31] Devassy, M. K. (1965). District Census Handbook (2) - Kozhikode (1961) (PDF). Ernakulam: Government of Kerala. Archived (PDF) from the original on 26 June 2021. Retrieved 2 May 2021.

[Manjericonference_1920-32] "The 1920 political conference at Manjeri". Deccan Chronicle. 29 June 2016. Archived from the original on 18 July 2020. Retrieved 18 July 2020.

[33] Malabar Desiyathayude Idapedalukal. Dr. M. T. Ansari. DC Books

[34] R. H. Hitch cock, 1983 Peasant revolt in Malabar, History of Malabar Rebellion 1921.

[35] Madras Mail 17 September 1921, p 8

[36] ‘particularly strong evidence of the moulding influence of British power structures lies in the rebels constant use of British titles to authority such as Assistant Inspector, Collector, Governor, Viceroy and (less conclusively) King’ The Moplah Rebellion and Its Genesis 184

[37] ‘The rebel kists’, martial law, tolls, passports and, perhaps, the concept of a Pax Mappila, are to all appearances traceable to the British empire in India as a prototype’ The Moplah Rebellion and Its Genesis, Peoples Publishing House, 1987, 183

[CGN78-38] C. Gopalan Nair. Moplah Rebellion, 1921. p. 78. Retrieved 4 October 2020. He issued passports to persons wishing to get outside his kingdom

[39] F. B. Evans, ‘Notes on the Moplah Rebellion’, 27 March 1922, p 12.

[40] (Tottenham, G. F. R., ‘Summary of the Important Events of the Rebellion,’ in Tottenham, Mapilla Rebellion) 1921 dated Sept 15 no 367

[41] Home (Pol) Department, Government of India, File No. 241/XVI,/1922, Telegram Section, p.3, TNA

[42] Panikkar, K. N., Against Lord and State: Religion and Peasant Uprisings in Malabar 1836-1921

[43] Imported (2018-06-20). "Development and bifurcation of Malappuram District". english.madhyamam.com (in ఇంగ్లీష్). Archived from the original on 26 April 2023. Retrieved 2023-04-26.

[c1971-44] K. Narayanan (1972). District Census Handbook - Malappuram (Part-C) - 1971 (PDF). Thiruvananthapuram: Directorate of Census Operations, Kerala. p. 3. Archived (PDF) from the original on 11 November 2020. Retrieved 27 December 2020.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]

[20]

[21]

[22]

[23]

[24]

[25]

[26]

[27]

[28]

[29]

[30]

[31]

[32]

[33]

[34]

[35]

[36]

[37]

[38]

[39]

[40]

[41]

[42]

[43]

[44]