మలబార్ ముస్లింలు
.jpg) మలబార్ ముస్లింలు నిర్మించిన తొలి మసీదు చేరమాన్ జుమా మసీదు | |
| Total population | |
|---|---|
| c. 6 మిలియన్లు (2011)[1][2] | |
| ముఖ్యమైన జనాభా కలిగిన ప్రాంతాలు | |
| కేరళ, లక్షద్వీపాలు,[3] తులు నాడు,[4] కొడగు, పర్షియన్ గల్ఫ్ దేశాలు[5] | |
| భాషలు | |
| మలయాళం (అరబీ మలయాళం)[6][7] | |
| మతం | |
 సున్నీ ఇస్లాం | |
| సంబంధిత జాతి సమూహాలు | |
| బేరి, కొడవ మాప్లే, మలయాళీలు, మరక్కర్‌లు, శ్రీలంక మూర్‌లు, హదరేమ్ |
| నిర్మాణాలు |
| ప్రఖ్యాత వ్యక్తులు |
|
ఖ్వాజా మొయినుద్దీన్ చిష్తి · అక్బర్ |
| కమ్యూనిటీలు |
|
ఉత్తరభారత · మాప్పిళాలు · తమిళ ముస్లింలు |
| న్యాయ పాఠశాలలు |
| విశ్వాస పాఠశాలలు |
|
బరేల్వీ · దేవ్‌బందీ · షియా · అహ్లె హదీస్ |
| భారత్‌లో మస్జిద్‌లు |
| సంస్కృతి |
| ఇతర విషయాలు |
|
దక్షిణాసియాలో అహ్లె సున్నత్ ఉద్యమం |
మలబార్ ముస్లింలు లేదా ముస్లిం మాప్పిళలు దక్షిణ భారతదేశంలోని కేరళ రాష్ట్రం, లక్షద్వీప్ దీవులలో ప్రధానంగా కనిపించే ముస్లిం సమాజానికి చెందినవారు. ఉత్తర కేరళలోని మలబార్ ముస్లింలను వివరించడానికి మాప్పిళ (మా-పిళ్ల) అనే పదాన్ని ఉపయోగిస్తారు.[8][2][9][10] ముస్లింలు కేరళలోని ఇతర మత సంఘాలతో పాటు సాధారణంగా మలయాళం భాషను పంచుకుంటారు.[11][12]
కొందరు పండితుల అభిప్రాయం ప్రకారం, మలబార్ ముస్లింలు దక్షిణాసియాలో స్థిరపడిన అత్యంత ప్రాచీన స్థానిక ముస్లిం సంఘం.[2][13] సాధారణంగా ముస్లిం మాప్పిళలు ఇస్లాంలోకి మారిన స్థానిక నిమ్న కులాల సంతతికి చెందినవారు.[14][15] కేరళ ముస్లిం జనాభాను రూపొందించే అనేక వర్గాలలో మాప్పిళలు ఒకరు. ముస్లిం సంఘాలను విడిగా పేర్కొన్న జనాభా లెక్కల నివేదిక ఏదీ అందుబాటులో లేదు.[16][విడమరచి రాయాలి] ప్రధానంగా వాణిజ్యం ఆధారంగా కేరళతో పశ్చిమాసియా సంబంధాల ఫలితంగా ముస్లిం సంఘం ఉద్భవించింది.[9] స్థానిక సంప్రదాయం ప్రకారం, సా.శ 7వ శతాబ్దం నాటికే ఇస్లాం మలబార్ తీరం, కేరళకు చేరుకుంది. సుగంధ ద్రవ్యాల వాణిజ్యంలో ఐరోపా దేశాల వారు వారిని అధిగమించకముందు, మలబార్ ముస్లింలు సంపన్న వ్యాపార సంఘంగా ఉండి, ప్రధానంగా కేరళలోని తీరప్రాంత పట్టణ కేంద్రాల్లో స్థిరపడ్డారు. మధ్యప్రాచ్యంతో మాప్పిళలు కొనసాగించిన నిరంతర సంబంధం వారి జీవితం, ఆచారాలు, సంస్కృతిపై తీవ్ర ప్రభావాన్ని చూపింది. ఇది కేరళ సంస్కృతిలోని విస్తృత వర్ణపటంలో సాహిత్యం, కళ, ఆహారం, భాష, సంగీతంలో ఒక ప్రత్యేకమైన ఇండో-ఇస్లామిక్ సమ్మేళనానికి దారితీసింది.[17][13]
కేరళలోని చాలా మంది ముస్లింలు షఫీ పాఠశాలను అనుసరిస్తారు, ఒక పెద్ద మైనారిటీ వర్గం సలాఫిజం వంటి ఉద్యమాలను అనుసరిస్తుంది.[18][19] జనాదరణ పొందిన ఒక అపోహకు విరుద్ధంగా, దక్షిణాసియాలోని ఇతర ప్రాంతాల మాదిరిగానే కేరళ ముస్లింలలో కూడా కుల వ్యవస్థ ఉంది. (ముస్లింలందరినీ కేరళలోని అన్ని మసీదుల్లో ప్రార్థన చేయడానికి అనుమతించినప్పటికీ, కొన్ని వర్గాలను ఇతరుల కంటే 'తక్కువ స్థాయి'లో పరిగణిస్తారు.)[20] వివిధ వర్గాలు, కొన్ని సుదూర జాతి మూలాలను కలిగి ఉన్నవి, కేరళలో హోదా సమూహాలుగా ఉన్నాయి.[21] మాప్పిళలలో అనేక సామాజిక వర్గాలు ఉన్నాయి. మతాంతర వివాహాలు, వలసలు, మతమార్పిడి వంటి వివిధ కారణాలు ఈ వర్గాల సృష్టికి దారితీశాయి. కేరళలోని వివిధ ప్రాంతాల్లో కనిపించే ఈ వర్గాల్లో సయ్యిద్‌లు (తంగల్స్), కీయిలు (కోయలు), బరామీలు, తెమిమ్‌లు, పూసలార్లు, ఒస్సాన్‌లు ఉన్నారు.[22]
పదావళి
[మార్చు]మాప్పిళ లేదా మోప్లా అని ఆంగ్లంలో లిప్యంతరీకరించబడిన 'మాప్పిళ' అనే పేరు సమకాలీన మలయాళం పదం నేరుగా లిప్యంతరీకరణం చేయబడింది. దీని వ్యుత్పత్తి శాస్త్రం స్థిరపడనప్పటికీ, మహా (గొప్ప), పిళ్ల (బిడ్డ) అనే పదాలను కలపడం ద్వారా ఇది మొదట ఒక గౌరవప్రదమైన పదంగా సృష్టించబడిందని భావిస్తారు.[23][24]
సాంప్రదాయకంగా ఈ పేరును విదేశీ సందర్శకులు, వలస వచ్చిన వారైన క్రైస్తవులు, యూదులు, ముస్లింలకు వరసగా నస్రాణి మాప్పిళ, జూద మాప్పిళ అని గౌరవ సూచకంగా లేదా సాంకేతిక కోణంలో 'పెండ్లికుమారుడు' లేదా 'అల్లుడు' అని పిలవడానికి ఉపయోగించేవారు.[24] రెండవ అర్థం మతాంతర వివాహ ఆచారాన్ని సూచిస్తుంది, ఇది ప్రస్తుత మలయాళ, తమిళ మాండలికాల వాడుక ద్వారా మద్దతు ఇస్తుంది.[23]
అరబిక్ వ్యుత్పత్తికి సంబంధించిన ఇతర పరికల్పనలు ప్రతిపాదించబడ్డాయి కానీ సాధారణంగా అంగీకరించబడలేదు. తరువాత మాప్పిళ అనేది మలబార్‌లోని స్థానిక ముస్లిం వర్గానికి పేరుగా మారింది, అయినప్పటికీ దక్షిణ కేరళలో నివసించే సిరియన్ క్రైస్తవులకు కూడా దీనిని అక్కడక్కడా ఉపయోగిస్తారు.[23]
జనాభా శాస్త్రం, విస్తరణ
[మార్చు]జనాభా శాస్త్రం
[మార్చు]2011 జనాభా లెక్కల ప్రకారం, కేరళ జనాభాలో దాదాపు పావు వంతు (26.56%) ముస్లింలు.[2] కేరళ రాష్ట్రంలో లెక్కించబడిన ముస్లిం జనాభా (2011) 88,73,472. గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో ముస్లింల సంఖ్య కేవలం 42,51,787 కాగా, పట్టణ జనాభా 46,21,685.[1][2]
విస్తరణ
[మార్చు].svg)
ఉత్తర కేరళలో (పూర్వపు మలబార్ జిల్లా) ముస్లింల సంఖ్య ప్రత్యేకంగా ఎక్కువగా ఉంది.[2] అరేబియా సముద్రంలోని లక్షద్వీప్ దీవులలో కూడా మాప్పిళలు కనిపిస్తారు.[13] లక్షద్వీప్‌లోని ఆండ్రోత్, కవరత్తి, అగట్టి, కల్పేని దీవులలో నివసించే మాప్పిళలు పద్నాలుగవ శతాబ్దంలో ఇస్లాంలోకి మారిన ప్రధాన భూభాగం నుండి వలస వచ్చిన హిందువుల వంశస్థులు.[22] మలయాళీ ముస్లింలు కొద్ది సంఖ్యలో కర్ణాటకలోని దక్షిణ జిల్లాల్లో స్థిరపడ్డారు, భారతదేశంలోని ప్రధాన నగరాల్లో కూడా ఈ వర్గం చెదురుమదురుగా కనిపిస్తుంది.[25] మలబార్ జిల్లాపై బ్రిటిష్ ఆధిపత్యం ఏర్పడినప్పుడు, అనేక మంది మాప్పిళలను బర్మా, అస్సాంలలోని తోటలలో ఉపాధి కోసం, ఆగ్నేయాసియాలోని బ్రిటిష్ సామ్రాజ్య సంస్థలలో మాన్యువల్ లేబర్‌గా రిక్రూట్ చేసుకున్నారు.[16] మాప్పిళల ప్రవాస సమూహాలు సింగపూర్, మలేషియాలో కూడా కనిపిస్తాయి.[13] అంతేకాకుండా, గణనీయమైన సంఖ్యలో ముస్లింలు ఉపాధి కోసం మధ్యప్రాచ్యానికి ముఖ్యంగా సౌదీ అరేబియా, యునైటెడ్ అరబ్ ఎమిరేట్స్‌కు వెళ్లారు.[25]
2011 భారత జనాభా లెక్కలు ముస్లిం జనాభా జిల్లా వారీ పంపిణీపై డేటాను సేకరించాయి.[26]
| జిల్లా వారీగా కేరళ మ్యాప్ | జిల్లా | మొత్తం జనాభా | ముస్లింలు | జనాభాలో % | ముస్లింలలో % |
|---|---|---|---|---|---|
 |
కాసరగోడ్ | 1,307,375 | 486,913 | 37.24% | 5.49% |
| కన్నూర్ | 2,523,003 | 742,483 | 29.43% | 8.37% | |
| వయనాడ్ | 817,420 | 234,185 | 28.65% | 2.64% | |
| కోజికోడ్ | 3,086,293 | 1,211,131 | 39.24% | 13.65% | |
| మలప్పురం | 4,112,920 | 2,888,849 | 70.24% | 32.56% | |
| పాలక్కాడ్ | 2,809,934 | 812,936 | 28.93% | 9.16% | |
| త్రిస్సూర్ | 3,121,200 | 532,839 | 17.07% | 6.00% | |
| ఎర్నాకులం | 3,282,388 | 514,397 | 15.67% | 5.80% | |
| ఇడుక్కి | 1,108,974 | 82,206 | 7.41% | 0.93% | |
| కోట్టయం | 1,974,551 | 126,499 | 6.41% | 1.43% | |
| ఆలప్పుళ | 2,127,789 | 224,545 | 10.55% | 2.53% | |
| పతనంతిట్ట | 1,197,412 | 55,074 | 4.60% | 0.62% | |
| కొల్లాం | 2,635,375 | 508,500 | 19.30% | 5.73% | |
| తిరువనంతపురం | 3,301,427 | 452,915 | 13.72% | 5.10% | |
| అన్ని జిల్లాలు | 33,406,061 | 8,873,472 | 26.56% | 100.0% |
పోర్చుగీస్ వర్గీకరణలు
[మార్చు]కేరళలో ఉన్న ముస్లింలను పోర్చుగీస్ చరిత్రకారులు రెండు గ్రూపులుగా విభజించారు:
- మౌరోస్ డా టెర్రా ("దేశ మూర్‌లు").
- మౌరోస్ డా అరేబియా/మౌరోస్ దే మెక్కా ("అరేబియా/మక్కా మూర్‌లు").
తరువాతి వర్గాన్ని పర్దేశీ ముస్లింలు అని కూడా పిలుస్తారు, వాస్తవానికి వీరు ఇస్లామిక్ ప్రపంచం నలుమూలల నుండి వచ్చారు.[27][28] వీరిలో అరబ్బులు, పర్షియన్లు, ఈజిప్షియన్లు, టర్క్‌లు, ఇరాకీలు, గుజరాతీలు, ఖొరాసానీలు, డెక్కనీలు (మెలకాన్లు, సుమత్రాన్లు, బెంగాలీలు) ఉన్నారు.[28][29] ఈ ముస్లింలు అస్థిరమైన నావికులు కాదు, వారు కేరళలో స్థిరపడ్డారు. మాప్పిళ వర్గం మూలంపై చరిత్రకారులు భిన్నాభిప్రాయాలు కలిగి ఉన్నారు, ఈ విషయంపై ఏకాభిప్రాయం లేదు.[30] మాప్పిళ అంటే,
- ఇస్లాంలోకి మారిన స్థానికుల సంతతికి చెందినవారు (వీరిలో అత్యధిక శాతం మంది నాయర్, ఈళవ, తియ్య, పులయ, ముక్కువ, బ్రాహ్మణ కులాల వారు[23])[21][31] (లేదా)
- మధ్యప్రాచ్య వ్యక్తి, స్థానిక నిమ్న కులానికి చెందిన మహిళ మధ్య జరిగిన వివాహ సంబంధం ద్వారా పుట్టిన సంతతి.[21][32]
పోర్చుగీస్ వాణిజ్య ఏజెంట్ అయిన డువార్టే బార్బోసా ప్రకారం, మాప్పిళలు ఒక స్థానిక ముస్లిం వర్గం, వీరు నాయర్ల వంటి హిందూ కులాలతో సాంస్కృతిక సారూప్యతను ప్రదర్శించారు. పర్దేశీలు ఎక్కువగా అరబ్ వ్యాపారులు, వారు కేరళలో శాశ్వత నివాసితులు కాదని, వారికి, మాప్పిళలకు మధ్య వ్యత్యాసం ఉందని ఆయన పేర్కొన్నాడు.[33]
స్టీఫెన్ డేల్ ప్రకారం బార్బోసా "ముస్లిం-హిందూ సామాజిక సంబంధాల రెండు అంశాలను" కచ్చితంగా గుర్తించాడు, ఇవే తర్వాతి శతాబ్దాల్లో ముస్లిం సమాజం వృద్ధికి ప్రధాన కారణాలు. పోర్చుగీస్, ఇతర యూరోపియన్ శక్తులు హిందూ మహాసముద్రానికి చేరుకోవడంతో అరబ్ వ్యాపారుల సంఖ్య తగ్గిపోయింది. ఈ రెండు అంశాలు మతమార్పిడి, మతాంతర వివాహాలు, ఆయన వాదన ప్రకారం "హిందువులు, దేనిపైనైనా అసంతృప్తి చెందితే, మూర్‌లుగా మారిపోతారు." ముస్లింలలో బహుభార్యాత్వం తరచుగా ఉండటం, నిమ్న కులాల మహిళలతో సహజీవనం చేయడం స్థానికంగా మలయాళం మాట్లాడే మాప్పిళ సమాజం ఆవిర్భావానికి కారణమైందని కూడా ఆయన పేర్కొన్నాడు.[33]
16వ శతాబ్దం వరకు సమకాలీన పరిశీలకులు గమనించినట్లుగా ముస్లింలు ప్రధానంగా కేరళ తీరప్రాంతాల్లో స్థిరపడ్డారు (ముఖ్యంగా కోజికోడ్, కన్నూర్, తనూర్, పొన్నాని, కొచ్చి, కొల్లం వంటి ప్రధాన కేరళ ఓడరేవులలో).[15][34] వారు సాంప్రదాయకంగా విదేశీ వాణిజ్యంలో భాగమైన ఉన్నత స్థాయి వ్యాపారులు.[15] యూరోపియన్ల కాలం వరకు ముస్లింలు దాదాపుగా రేవు పట్టణాలకే పరిమితమయ్యారు.[35] మధ్యయుగంలో మధ్యప్రాచ్య నావికులు కేరళలోని చాలా ఓడరేవుల వద్ద లైటరేజ్‌పై ఆధారపడాల్సి వచ్చేది. ఇది స్థానిక మత్స్యకార సంఘాలతో పరస్పర ప్రయోజనకరమైన సంబంధాలను ఏర్పరుచుకోవడానికి దారితీసింది. ఉత్తర కేరళలో ఒకప్పుడు నిమ్న కులాల హిందువులుగా ఉన్న మత్స్యకారులలో ఎక్కువ మంది ఇప్పుడు ఇస్లాంను అనుసరిస్తున్నారు.[35]
అంతర్గత వృద్ధి
[మార్చు]డేల్ ప్రకారం, ఇస్లాంలోకి మారిన వారిలో "అత్యధిక శాతం" మంది "నిమ్న కులాల నుండి వచ్చి ఉండాలి," ఎందుకంటే కుల వ్యవస్థ వల్ల అవమానానికి గురైన నిమ్న కులాలకు మతం మారడానికి బలమైన కారణాలు ఉన్నాయి. మలబార్ తీరంలో ముస్లిం స్థావరాల వేగవంతమైన వృద్ధి వెనుక మతమార్పిడి ప్రధాన కారణమని జైన్ అల్-దిన్ అల్-మాలిబారి ఆరోపణలను ఇది ధృవీకరిస్తుంది.[33] పోర్చుగీస్ కాలంలో ఆ తరువాత, కొంతమంది ముస్లిం వ్యాపారులు వాణిజ్యానికి ప్రత్యామ్నాయ వృత్తుల కోసం అంతర్గత ప్రాంతాలకు (మలబార్) మళ్లవలసి వచ్చింది.[34] కొందరు భూమిని కొనుగోలు చేసి భూస్వాములుగా మారారు, కొందరు వ్యవసాయ కూలీలుగా మారారు.[16] 16వ, 20వ శతాబ్దాల మధ్య మలబార్, ట్రావెన్‌కోర్, కొచ్చి ప్రాంతాల్లో మాప్పిళల సంఖ్య వేగంగా పెరిగింది. ప్రధానంగా దక్షిణ మలబార్ అంతర్గత ప్రాంతాలలో నిమ్న, దళిత హిందూ వర్గాల వారు ఇస్లాంలోకి మారడం దీనికి కారణం.[34][36] కేరళలో ముస్లింల విస్తరణ క్రమంగా అంతర్గత మలబార్ జిల్లాకు మారింది.[15] 1871, 1881 జనాభా లెక్కల నివేదికలను పోల్చి చూసిన విలియం లోగాన్, పదేళ్ల వ్యవధిలో పులయ (గతంలో అంటరానివారుగా పరిగణించబడినవారు) వర్గానికి చెందిన సుమారు 50,000 మంది ఇస్లాంలోకి మారారని నిర్ధారించారు.[16] 20వ శతాబ్దంలో అధిక జననాల రేటు కారణంగా ముస్లిం వృద్ధి సాధారణ కేరళ జనాభా వృద్ధిని గణనీయంగా అధిగమించింది.[13][16]
బ్రిటిష్ వర్గీకరణలు
[మార్చు]బ్రిటిష్ కాలంలో 1836-1921 మధ్య జరిగిన మాప్పిళ తిరుగుబాట్ల వల్ల అధికారులు అంతర్గత ప్రాంతాల మాప్పిళలకు, కోజికోడ్ వంటి తీరప్రాంత నగరాల గౌరవప్రదమైన మాప్పిళ వ్యాపారులకు మధ్య వ్యత్యాసం చూపించారు. ఉత్తర మలబార్‌లోని కన్నూర్‌కు చెందిన ఉన్నత స్థాయి ముస్లిం కుటుంబాలు (బహుశా అగ్రవర్ణ హిందువుల నుండి మారినవారు కావచ్చు), ట్రావెన్‌కోర్, కొచ్చి ముస్లింలు ఇతర రెండు ప్రాంతీయ సమూహాలు.[34] వలసరాజ్యాల అధికారులు దక్షిణ మలబార్‌లోని తీరప్రాంత, అంతర్గత మాప్పిళల మధ్య కూడా వ్యత్యాసాన్ని కొనసాగించారు.[13][34]
- తంగల్స్ (సయ్యిద్‌లు) - అగ్రస్థానంలో ఉన్నత వర్గానికి చెందిన తంగల్స్ (సయ్యిద్‌లు) ఉండేవారు, వీరు ముహమ్మద్ ప్రవక్త కుటుంబం నుండి వచ్చినట్లు చెప్పుకుంటారు.[37]
- భూస్వామ్య వర్గం - అరబీల తర్వాత ఉత్తర మలబార్‌లోని కన్నూర్ కేంద్రంగా ఉన్న భూస్వామ్య వర్గం వారు ఉండేవారు, వీరు బహుశా అగ్రవర్ణ హిందువుల నుండి మారినవారు కావచ్చు.[34][13]
- చివరగా వెనుకబడిన, షెడ్యూల్డ్ హిందూ కులాల నుండి మారినవారు ఉండేవారు (దక్షిణ మలబార్ అంతర్గత ప్రాంతాల మాప్పిళలు, పూసలార్లు/పుయిస్లాన్‌లు, ఒస్సాన్‌లు).[34][15]
చరిత్ర
[మార్చు]కేరళ, లక్షద్వీప్‌లకు ఇస్లాం రాక
[మార్చు]
సుమేరియన్ రికార్డుల ప్రకారం కేరళ 3000 క్రీ.పూ నుండి ప్రధాన సుగంధ ద్రవ్యాల ఎగుమతిదారుగా ఉంది. దీనిని ఇప్పటికీ "గార్డెన్ ఆఫ్ స్పైసెస్" లేదా "స్పైస్ గార్డెన్ ఆఫ్ ఇండియా" అని పిలుస్తారు.[38][39]: 79 కేరళ సుగంధ ద్రవ్యాలు 3, 2 సహస్రాబ్దాల క్రీ.పూ కాలంలో ప్రాచీన అరబ్బులు, బబులోనీయులు, అస్సీరియన్లు, ఈజిప్షియన్లను మలబార్ తీరానికి ఆకర్షించాయి. ఈ కాలంలో ఫోనిషియన్లు కేరళతో వాణిజ్యాన్ని స్థాపించారు.[40] సుగంధ ద్రవ్యాల వాణిజ్యం కోసం మలబార్ తీరంలోకి ప్రవేశించిన తొలి వారు అరబ్బులు, ఫోనిషియన్లు.[40] యెమెన్, ఒమన్, పర్షియన్ గల్ఫ్ తీరాలలోని అరబ్బులు కేరళ, ఇతర తూర్పు దేశాలకు మొదటి సుదీర్ఘ సముద్ర ప్రయాణాన్ని చేసి ఉండవచ్చు.[40] వారు కేరళ కురుంబా (సిన్నమోన్) ను మధ్యప్రాచ్యానికి తీసుకువచ్చి ఉంటారు.[40] గ్రీకు చరిత్రకారుడు హెరోడోటస్ (క్రీ.పూ 5వ శతాబ్దం) తన కాలంలో దాల్చినచెక్క మసాలా పరిశ్రమపై ఈజిప్షియన్లు, ఫోనిషియన్ల గుత్తాధిపత్యం ఉండేదని నమోదు చేశాడు.[40]
మధ్యప్రాచ్యం నుండి సుగంధ ద్రవ్యాలు, పట్టు వ్యాపారుల ద్వారా ఇస్లాం పెద్ద హిందూ మహాసముద్ర తీర ప్రాంతమైన మలబార్ తీరానికి చేరుకుంది.[40] అరేబియాలో ఇస్లాం స్థాపించబడక ముందే, తూర్పు ఆసియా ఓడరేవులకు, పశ్చిమ దేశాలకు మధ్య వారధిగా ఉన్న మలబార్ తీరాన్ని మధ్యప్రాచ్య వ్యాపారులు తరచుగా సందర్శించేవారని పండితులు ఏకాభిప్రాయానికి వచ్చారు.[41][42] కనీసం సా.శ 4వ శతాబ్దం నుండి భారతదేశ పశ్చిమ తీరం మధ్యప్రాచ్య వ్యాపార కార్యకలాపాలకు ప్రధాన కేంద్రంగా ఉంది, సా.శ 7వ శతాబ్దం నాటికి మలబార్ తీరంలోని కొన్ని ఓడరేవు నగరాల్లో అనేక పశ్చిమాసియా వ్యాపారులు శాశ్వత నివాసం ఏర్పరుచుకున్నారు. జనాదరణ పొందిన సంప్రదాయం ప్రకారం, మలబార్ తీరానికి పశ్చిమాన ఉన్న లక్షద్వీప్‌కు సా.శ 661లో షేక్ ఉబైదుల్లా ఇస్లాంను తీసుకువచ్చారు. ఆండ్రోట్ ద్వీపంలో ఆయన సమాధి ఉన్నట్లు నమ్ముతారు.[43] కేరళ తీరప్రాంత పట్టణాల్లో గణనీయమైన ముస్లిం జనాభా ఉన్నట్లు అనేక విదేశీ రికార్డులు పేర్కొన్నాయి. బాగ్దాద్‌కు చెందిన మసూది (సా.శ 934-955), ఇద్రిసి (సా.శ 1154), అబుల్-ఫిదా (సా.శ 1213), అల్-దిమిష్కి (సా.శ 1325) వంటి అరబ్ రచయితలు కేరళలోని ముస్లిం వర్గాలను ప్రస్తావించారు.[15] కొందరు చరిత్రకారులు మాప్పిళలను దక్షిణాసియాలో స్థిరపడిన మొట్టమొదటి స్థానిక ఇస్లామిక్ వర్గంగా భావిస్తారు.[44][45]
భారతదేశ నైరుతి తీరాన్ని పశ్చిమాసియన్లు "మలబార్" (బహుశా మల, అరబిక్ లేదా పర్షియన్ పదం బర్ కలయిక) అని పిలిచేవారు. పర్షియన్ పండితుడు అల్-బిరుని (సా.శ 973-1052) ఈ ప్రాంతాన్ని ఈ పేరుతో పిలిచిన మొదటి వ్యక్తిగా కనిపిస్తాడు. బాగ్దాద్‌కు చెందిన మసూది (సా.శ 896-965) మలబార్, అరేబియా మధ్య సంబంధాల గురించి వివరించాడు. ఇబ్న్ ఖుర్దాద్ బేహ్ (సా.శ 869 - 885), అహ్మద్ అల్ బలాధురి (సా.శ 892), అబూ జైద్ ఆఫ్ జిరాఫ్ (సా.శ 916) వంటి రచయితలు తమ రచనల్లో మలబార్ రేవులను ప్రస్తావించారు.[46]
.jpg)
సా.శ 670/హిజ్రీ 50 నాటి సమాధిరాయిని వలపట్టణం సమీపంలోని ఇరిక్కలూర్ వద్ద చూసినట్లు పండితుడు సి.ఎన్. అహమ్మద్ మౌలవి పేర్కొన్నారు (ఆ సమాధిరాయి ఇప్పుడు పోయినట్లుంది).[13] పంతలయాని కొల్లంలోని జుమా మసీదు బయట బీచ్‌లో ఉన్న సమాధిరాయిపై ఉన్న శాసనాలు హిజ్రీ 166లో అబూ ఇబ్న్ ఉద్తోర్మన్ అనే వ్యక్తి మరణాన్ని నమోదు చేశాయి. ఈ మసీదులోనే కొడుంగళూర్ చేర రాజు భాస్కర రవి మనుకులాదిత్య (సా.శ 962-1021) నాటి రెండు మధ్యయుగ రాజ శాసనాలు ఉన్నాయి. మసీదు ట్యాంకు మెట్లలో నిర్మించిన గ్రానైట్ బ్లాక్‌పై ఒకటి, బయట పడి ఉన్న రాయిపై మరొకటి ఉన్నాయి. మసీదు లోపల రాజరికపు చేర శాసనం (పాత మలయాళంలో) ఉండటం చూస్తే, ఈ నగరం ముస్లింలదై ఉండవచ్చని లేదా తర్వాతి దశలో వారి ఆధీనంలోకి వచ్చి ఉండవచ్చని సూచిస్తోంది.[13][16][46] ఎర్నాకులం జిల్లా తూర్పు భాగంలోని కోతమంగళం నుండి కొన్ని ఉమయ్యద్ (సా.శ 661-750) నాణేలు లభించాయి.[13]
కేరళలో ముస్లిం వ్యాపారులకు సంబంధించిన మొట్టమొదటి ప్రధాన శాసనాధారం కొడుంగళూర్ చేర రాజు ఆధ్వర్యంలో కొల్లం (క్విలన్) పాలకుడైన అయ్యన్ అతికల్ జారీ చేసిన రాజ శాసనం. క్విలన్ సిరియన్ రాగి పలక (సా.శ. సుమారు 883, "తబులా క్విలొనెన్సిస్"[35]) వట్టెళుత్తు లిపిలో పాత మలయాళంలో వ్రాయబడింది, దీని చివరలో కుఫిక్ అరబిక్, పహ్లావి లిపిలో మధ్య పర్షియన్, జూడియో-పర్షియన్ భాషలలో అనేక "సంతకాలు" ఉన్నాయి. కొడుంగళూర్ రాజప్రతినిధి (యువరాజు కోట రవి విజయరాగ), ప్రాంతీయ పౌర, సైనిక అధికారుల సమక్షంలో అతికల్ మార్ సపిర్ ఐసో నిర్మించిన తరిసాపల్లికి భూమి, బానిసలను మంజూరు చేయడం, అంచువన్నం, మణిగ్రామం వ్యాపార సంఘాలకు విశేషాధికారాలు ప్రదానం చేయడం ఈ శాసనంలో కనిపిస్తుంది.[13] కుఫిక్ లిపిలోని రాగి పలకలకు ధృవీకరణలో "మరియు ఈ మయ్మున్ ఇబ్న్ ఇబ్రహీం, ముహమ్మద్ ఇబ్న్ మానిహ్, సుల్హ్ [సాదిహ్] ఇబ్న్ అలీ, ఉతమాన్ ఇబ్న్ అల్-మర్జుబాన్, ముహమ్మద్ ఇబ్న్ యాహ్యా, అమర్ ఇబ్న్ ఇబ్రహీం, ఇబ్రహీం ఇబ్న్ అల్-తయ్య్, బకర్ ఇబ్న్ మన్సూర్, అల్-ఖాసిమ్ ఇబ్న్ హమీద్, మన్సూర్ ఇబ్న్ ఈసా, ఇస్మాయిల్ ఇబ్న్ యాకూబ్‌లకు సాక్షిగా" అని ఉంది. క్రైస్తవేతర సంతకాల ఉనికి, శాసనంలో కనిపించే పేర్లు మార్ సపిర్ ఐసో సహచరులలో యూదులు, ముస్లింలు కూడా ఉన్నారని నిరూపిస్తున్నాయి. ఈ సమయానికి ముస్లిం అరబ్బులు, కొందరు పర్షియన్లు కొల్లంలో శాశ్వత నివాసాలు ఏర్పరచుకొని ఉండాలి. కేరళలో వ్యాపార సంఘాల హోదా, విశేషాధికారాలకు ఈ శాసనం నిదర్శనం.[16][46][13] రాగి పలకలో ప్రస్తావించబడిన "అంచువన్నం" క్రైస్తవులు, యూదులు, ముస్లింలతో కూడిన ఒక వ్యాపార సంఘం.[35]
సుగంధ ద్రవ్యాల వాణిజ్యంలో కొడుంగళూర్‌కు ఉన్న ముఖ్యమైన పాత్రను దృష్టిలో ఉంచుకుని, కేరళ క్రైస్తవులు, యూదులు, ముస్లింల ఇతిహాసాలన్నీ తమ తమ మతాల వ్యాప్తికి ఈ రేవు పట్టణమే కేంద్ర బిందువుగా వర్ణిస్తాయి. చేరమాన్ పెరుమాళ్ ఇతిహాసం ప్రకారం, లేదా దానిలోని ఒక వెర్షన్ ప్రకారం, మహమ్మద్ ప్రవక్త (సుమారు 570-632) జీవితకాలంలోనే ఇస్లాంను స్వీకరించిన చేర వంశపు చివరి పాలకుడు (చేరమాన్ పెరుమాళ్) ఆదేశాలతో సా.శ 624లో కొడుంగళూర్‌లో భారతదేశపు తొలి మసీదు నిర్మించబడింది.[47][48][44][49] మాలిక్ ఇబ్న్ దినార్ నేతృత్వంలోని పెరుమాళ్ ప్రచారకులు ఆయన రాజ్యంలో, దానికి ఉత్తరాన అనేక మసీదులను స్థాపించారు. తద్వారా కేరళలో ఇస్లాం వ్యాప్తికి వీలు కల్పించారు.[13][46] ఈ ఇతిహాసపు తొలి లిఖితరూపం అజ్ఞాత రచయిత వ్రాసిన "కిస్సత్ షకర్వతి ఫర్మద్" అనే అరబిక్ రాతప్రతి అని భావిస్తారు.[35] ఈ సంప్రదాయానికి కచ్చితమైన చారిత్రక ఆధారాలు లేనప్పటికీ, మలబార్ తీరంలో తొలి ముస్లిం ఉనికి, ఆర్థిక అవసరాల ఆధారంగా ఏర్పడిన మత సహనం పట్ల ఎటువంటి సందేహం లేదు.[13] అప్పటి చేరమాన్ పెరుమాళ్ ఇస్లాంను స్వీకరించాడన్న కథనాన్ని ప్రధాన స్రవంతి పండితులు సాధారణంగా ప్రామాణికం కాదని భావిస్తారు.[50]
కిస్సత్ షకర్వతి ఫర్మద్ ప్రకారం మలబార్‌లోని తొలి మసీదులు[51]
కిస్సత్ ప్రకారం, మొదటి మసీదును కొడుంగళూర్‌లో మాలిక్ ఇబ్న్ దినార్ నిర్మించగా, మిగిలిన మసీదులను మాలిక్ ఇబ్న్ హబీబ్ స్థాపించారు.[27]
| ప్రదేశం | ఖాజీ |
|---|---|
| కళంకల్లూర్ (కొడుంగళూర్) | ముహమ్మద్ ఇబ్న్ మాలిక్ |
| కుళం (కొల్లం) | హసన్ ఇబ్న్ మాలిక్ |
| హిలి (మదాయి) | అబ్ద్ అల్-రెహమాన్ ఇబ్న్ మాలిక్ |
| ఫకనూర్/మకనూర్ (బర్కూర్) | ఇబ్రహీం ఇబ్న్ మాలిక్ |
| మంజలూర్ (మంగళూరు) | మూసా ఇబ్న్ మాలిక్ |
| కంజార్కుట్ (కాసరగోడ్) | మాలిక్ ఇబ్న్ ముహమ్మద్ |
| జుర్ఫతన్/జిర్ఫతన్ (కన్నూర్) | షహబ్ అల్-దిన్ ఇబ్న్ ఉమర్ ఇబ్న్ ముహమ్మద్ ఇబ్న్ మాలిక్ |
| దర్మఫ్తన్ (ధర్మదం) | హుస్సేన్ ఇబ్న్ ముహమ్మద్ ఇబ్న్ మాలిక్ అల్-మదానీ |
| ఫండారినహ్ (పంతలయాని) | సద్ అల్-దిన్ ఇబ్న్ మాలిక్ అల్-మదానీ |
| షాలియత్ (చలియం) | జైన్ అల్-దిన్ ఇబ్న్ ముహమ్మద్ ఇబ్న్ మాలిక్ అల్-మదానీ |
మాలిక్ దినార్ కాసరగోడ్ పట్టణంలోని తలంగర వద్ద మరణించాడని నమ్ముతారు.[52] కొయిలండి జుమా మసీదులో వట్టెళుత్తు, గ్రంథ లిపుల మిశ్రమంతో వ్రాయబడిన పాత మలయాళ శాసనం ఉంది, ఇది క్రీ.శ. 10వ శతాబ్దానికి చెందినది.[53] కేరళలోని ముస్లింలకు హిందూ రాజు (భాస్కర రవి) ఇచ్చిన ప్రోత్సాహాన్ని నమోదు చేసిన అరుదైన పత్రం ఇది.[53] మదాయి మసీదులోని రాగి పలకపై ఉన్న అరబిక్ శాసనం దాని నిర్మాణ సంవత్సరాన్ని హిజ్రీ 518 (సా.శ 1124)గా నమోదు చేసింది.[54][13][16][46] పాత చేర రాజధాని నడిబొడ్డున ఉన్న మసీదు, కొడుంగళూర్ మసీదు (చేరమాన్ జుమా మసీదు) 11-12వ శతాబ్దపు వాస్తుశిల్ప శైలిని ప్రదర్శించే గ్రానైట్ పునాదిని కలిగి ఉంది.[16][46]
కేరళలో ఇస్లాం వృద్ధి
[మార్చు]పోర్చుగీస్ అన్వేషకులు (16వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో) వచ్చేంత వరకు మధ్యప్రాచ్య ముస్లిం వ్యాపారులు, కేరళ వర్తక సంఘం సుదీర్ఘకాలం పాటు శాంతియుత అంతర-సాంస్కృతిక అభివృద్ధిని సాధించాయి.[2][13] దక్షిణ కేరళలోని కొల్లం, నల్ల మిరియాలకు సంబంధించిన కేరళ ఓడరేవులలో అత్యంత దక్షిణాన ఉన్న ఓడరేవు. ఇది తూర్పు హిందూ మహాసముద్రానికి ఈ ప్రాంత ప్రవేశ ద్వారంగా పనిచేసింది. కనీసం 15వ శతాబ్దం వరకు తూర్పు, ఆగ్నేయాసియా కేరళ ప్రధాన ఎగుమతి అయిన సుగంధ ద్రవ్యాలకు ప్రధాన మార్కెట్‌లుగా ఉన్నాయి. 1403లో, మింగ్ రాజవంశపు దర్బార్ మొదటిసారిగా మలక్కా ఉనికి గురించి ఒక మిరియాల వ్యాపారి ద్వారా తెలుసుకున్నట్లుంది, అతను మలబార్ తీరం నుండి వచ్చిన ముస్లింగా భావిస్తారు.[35][2]
మిల్లర్ ప్రకారం, మొదటి నుండి హిందూ నిమ్న వర్గాల వారు ధనవంతులైన అరబ్ వ్యాపారుల వద్ద పనిచేయడానికి ఇష్టపడేవారు. ఎందుకంటే వారు నిమ్న వర్గాల వారుగా ఎదుర్కొనే ఆంక్షల కంటే ఇది వారికి తక్కువ ఆంక్షలను విధించింది.[22] మొరాకో యాత్రికుడు ఇబ్న్ బటూటా (14వ శతాబ్దం) కేరళలోని చాలా ఓడరేవులలో ముస్లిం వ్యాపారుల పెద్ద ఉనికిని, తాత్కాలికంగా బస చేసే వ్యాపారుల స్థావరాలను నమోదు చేశాడు.[2] సుగంధ ద్రవ్యాల వాణిజ్యంలో ఉమ్మడి ఆసక్తితో సురక్షితమైన వలసలు, మతాంతర వివాహాలు, మిషనరీ కార్యకలాపాలు/మతమార్పిడి ఈ అభివృద్ధికి దోహదపడ్డాయి.[13] అరేబియా సముద్రంలో విదేశీ సుగంధ ద్రవ్యాల వాణిజ్యం గుత్తాధిపత్యం మలబార్ తీరానికి చెందిన అరబ్, పర్షియన్ షిప్పింగ్ వ్యాపారులతో సురక్షితంగా ఉండేది.[55] ఈ వ్యాపారుల అదృష్టం కోజికోడ్, కన్నూర్, కొచ్చి, కొల్లం స్థానిక రాజుల రాజకీయ ప్రోత్సాహంపై ఆధారపడి ఉండేది.[13] ఈ చిన్న రాజ్యాల రాజులు సుగంధ ద్రవ్యాల వాణిజ్యంపై పన్నులు విధించడం ద్వారా తమ ఆదాయంలో ఎక్కువ భాగాన్ని పొందారు.[13] కోజికోడ్‌లోని ముచుండి మసీదు వద్ద పాత మలయాళం, అరబిక్‌లో ఉన్న 13వ శతాబ్దపు గ్రానైట్ శాసనం మసీదుకు రాజు చేసిన విరాళాన్ని ప్రస్తావిస్తుంది. కేరళలోని ముస్లిం సంఘానికి హిందూ పాలకుడు మంజూరు రూపంలో చేసిన రాజరికపు విరాళాన్ని నమోదు చేసే ఏకైక చారిత్రక పత్రం ఈ శాసనం.[56][35]
14వ శతాబ్దం మొదటి దశాబ్దాల నాటికి, యాత్రికులు కోజికోడ్‌ను కేరళలో ప్రధాన రేవు పట్టణంగా పేర్కొన్నారు.[35] కోజికోడ్ రాజ్యంలో పోర్ట్ కమిషనర్ వంటి కొన్ని ముఖ్యమైన పరిపాలనా పదవులను ముస్లింలు నిర్వహించారు. పోర్ట్ కమిషనర్ "షా బందర్" ముస్లిం వ్యాపారుల వాణిజ్య ప్రయోజనాలకు ప్రాతినిధ్యం వహించారు. ఇబ్న్ బటూటా తన రచనలో కోజికోడ్, కొల్లంలో (ఇబ్రహీం షా బందర్, ముహమ్మద్ షా బందర్) షా బందర్‌లను ప్రస్తావించాడు. నౌకలను కలిగి ఉన్న వ్యాపార దిగ్గజాలైన "నఖుదాలు" హిందూ మహాసముద్రం అంతటా తమ షిప్పింగ్, వ్యాపార ప్రయోజనాలను విస్తరించారు. చైనా, యెమెన్, పర్షియాతో వాణిజ్యం కోసం నౌకలను కలిగి ఉన్న ప్రసిద్ధ నఖుదా మిష్కల్ 1340లలో కోజికోడ్‌లో క్రియాశీలంగా ఉన్నారు. కానీ హిందూ మహాసముద్రంలోని కొన్ని ఇతర ప్రాంతాలలో కాకుండా, కేరళలో నఖుదాలు వాణిజ్య, మతపరమైన నాయకత్వ పదవులు ఏవీ నిర్వహించలేదని తెలుస్తోంది.[35] కోలతిరి సామంతులైన కన్నూర్ సమీపంలోని అరక్కల్ అలీ రాజాల ముస్లిం వంశం లక్షద్వీప్‌లను పాలించింది.[57] జైన్ అల్-దిన్ మఖ్దూమ్ (సుమారు 1498-1581) 16వ శతాబ్దం మధ్య నాటికి మలబార్ జనాభాలో 10% ముస్లింలు ఉన్నట్లు అంచనా వేశారు.[13] సమర్‌ఖండి తాను కోజికోడ్‌లో "అవిశ్వాసుల సమూహం" మధ్య ముస్లింలను కలుసుకున్నానని, రాజులు, యాచకులు ఇద్దరూ ఒకే రకమైన దుస్తులు ధరిస్తారని కానీ ముస్లింలు అరబ్ ఫ్యాషన్‌లో నాణ్యమైన దుస్తులు ధరిస్తారని చెప్పాడు.[58]
మధ్యప్రాచ్య ముస్లింలు మలబార్ తీరం నుండి విదేశీ సుదూర వాణిజ్యం (ఎర్ర సముద్రం, పర్షియన్ గల్ఫ్ ఓడరేవులకు) లాభదాయకమైన పశ్చిమ విభాగాన్ని నియంత్రించారు. అరేబియా సముద్రం గుండా ఎగుమతి అయ్యే వస్తువులలో మిరియాలు, అల్లం, యాలకులు వంటి సుగంధ ద్రవ్యాలు, బదిలీ చేయబడిన వస్త్రాలు, కొబ్బరికాయలు, సంబంధిత ఉత్పత్తులు ఉన్నాయి. బంగారం, రాగి, వెండి, గుర్రాలు, పట్టు, వివిధ సుగంధ ద్రవ్యాలు కేరళలోకి దిగుమతి చేయబడ్డాయి. స్థానిక ముస్లింలు పెగు, మెర్గుయి, మెలకా (మయన్మార్, మలేషియాలో), తూర్పు ప్రాంతాలకు, అలాగే కోరమాండల్ తీరం నుండి వచ్చిన చెట్టిలతో కలిసి భారతీయ తీర ప్రాంత వాణిజ్యంపై (కెనరా, మలబార్, సిలోన్, మాల్దీవులు, కోరమాండల్ తీరం, ఇతర బంగాళాఖాత తీరాలు) ఆధిపత్యం వహించారు. ముస్లింలు, గుజరాతీ వాణియాలతో కలిసి గుజరాత్ ఓడరేవులతో వాణిజ్యంలో కూడా పాల్గొన్నారు.[28][27] భారతీయ తీరప్రాంత వాణిజ్యంలో కొబ్బరికాయలు, కాయిర్, మిరియాలు, యాలకులు, దాల్చినచెక్క, బియ్యం వంటి వస్తువులు ఉన్నాయి. కేరళలోకి కెనరా, కోరమాండల్ తీరం నుండి బియ్యం ప్రధాన దిగుమతి వస్తువుగా ఉండేది. మన్నార్ గల్ఫ్ గుండా వెళ్లే తక్కువ విలువ కానీ అధిక పరిమాణంలో ఉండే ఆహార పదార్థాల వాణిజ్యాన్ని కూడా స్థానిక ముస్లింలు నిర్వహించేవారు.[27]
స్టీఫెన్ డేల్ ప్రకారం, అంతర్గత ప్రాంతాల వాణిజ్యం ఎక్కువగా మాప్పిళల చేత నిర్వహించబడేది, స్థానిక గ్రామీణ ప్రాంతాలకు చెందిన అనేక నిమ్న వర్గాల హిందువులు వారు ఏర్పాటు చేసిన స్థావరాలలో ఇస్లాంలోకి మారారు.[22]
మత్స్యకార, నావికుల కులాలకు చెందిన మహిళలు తరచుగా అరబ్బులను వివాహం చేసుకునేవారు. ఆండ్రే వింక్ అభిప్రాయం ప్రకారం, వాణిజ్య చరిత్ర, సముద్రయానం, అరబ్బులతో ఉన్న సంబంధాల కారణంగా విస్తృతంగా ఇస్లాంలోకి మతమార్పిడి జరిగింది. ఇస్లాంలోకి మారిన వర్గాలలో ముక్కువన్లు కూడా ఉన్నారు, వారు పూసలార్లుగా పిలవబడ్డారు.[22] ఆసియా అంతటా ఇస్లాం వ్యాప్తిలో సూఫీలు, ఇతర జనాదరణ పొందిన ఉద్యమాల ప్రభావానికి భిన్నంగా, మాప్పిళలు క్రమంగా "శాంతియుత మతమార్పిడి" ద్వారా వృద్ధి చెందారని డేల్ నిర్ధారించారు. "చైతన్యవంతమైన, సమానత్వ వాణిజ్య" ముస్లిం సంఘానికి, "అసాధారణంగా సంప్రదాయవాద" హిందూ కుల వ్యవస్థకు మధ్య ఉన్న వైరుధ్యం దీనికి కారణం.[33]
యూరోపియన్ల కాలం
[మార్చు]
గతంలో మలబార్ ఓడరేవులలో అనేక మంది ముస్లిం వ్యాపారులు ఉండేవారు.[59] 1498లో ఐరోపా నుండి కోజికోడ్‌కు ప్రత్యక్ష సముద్ర మార్గం కనుగొనబడిన తరువాత, పోర్చుగీస్ వారు తమ భూభాగాలను విస్తరించడం ప్రారంభించారు, ఓర్ముజ్ నుండి మలబార్ తీరం వరకు, దక్షిణాన శ్రీలంక వరకు ఉన్న సముద్రాలను పాలించారు.[60][61] 16వ శతాబ్దపు మొదటి రెండు దశాబ్దాలలో (సుమారు 1500-1520), పోర్చుగీస్ వ్యాపారులు కేరళలోని స్థానిక హిందూ రాజులు, స్థానిక ముస్లిం (మాప్పిళ) వ్యాపారులతో ఒప్పందాలు చేసుకోవడంలో విజయవంతమయ్యారు. ప్రధాన వైరుధ్యం పోర్చుగీస్ వారికి, అరబ్, పర్షియన్ వ్యాపారులకు, కోజికోడ్ రాజ్యానికి మధ్య ఉంది.[27] జనవరి 1502లో, జోవా డా నోవా ఆధ్వర్యంలోని మూడవ పోర్చుగీస్ నౌకాదళం, కొచ్చి రాజ్యం, కోజికోడ్ జామోరిన్ నౌకాదళానికి మధ్య జరిగిన కన్నూర్ మొదటి యుద్ధం హిందూ మహాసముద్రంలో పోర్చుగీస్ ఘర్షణల ప్రారంభాన్ని సూచించింది. కొచ్చిలోని పెద్ద మాప్పిళ వ్యాపారులు పోర్చుగీస్ క్యారక్‌లకు భారీ పరిమాణంలో ఆగ్నేయాసియా సుగంధ ద్రవ్యాలను సరఫరా చేశారు.[27][28] ఈ వ్యాపారులు, సిరియన్ క్రైస్తవులతో కలిసి సుగంధ ద్రవ్యాల కొనుగోలులో, ఐరోపా నుండి తీసుకువచ్చిన వస్తువుల విక్రయంలో దళారులు, మధ్యవర్తులుగా పనిచేశారు.[28] మలబార్ తీరంలోని సంపన్న ముస్లిం వ్యాపారులు (మాప్పిళలతో సహా) పోర్చుగీస్ వారికి పెద్ద ఎత్తున రుణాలు అందించారు. దానికి బదులుగా ఈ వ్యాపారవేత్తలు పెద్ద వాణిజ్య రాయితీలు, స్టైపెండ్‌లు, విశేషాధికారాలు పొందారు. పోర్చుగీస్ ప్రైవేట్ వ్యాపారులు, మాప్పిళ వ్యాపారుల మధ్య సంబంధాలను కూడా పోర్చుగీస్ రాష్ట్రం సహించింది.[35] పోర్చుగీస్ వారిచేత తమ నౌకలు నిరంతరం దోపిడీకి గురవుతుండటంతో కోజికోడ్ రాజ్యం ముస్లింల ప్రతిఘటనకు కేంద్రంగా మారింది.[35] ఫిబ్రవరి 1509లో, రిపబ్లిక్ ఆఫ్ వెనిస్, ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్య మద్దతుతో గుజరాత్ సుల్తాన్, ఈజిప్ట్ మామ్లుక్ బుర్జీ సుల్తానేట్, కోజికోడ్ జామోరిన్‌ల ఉమ్మడి నౌకాదళం డయ్యు యుద్ధంలో ఓడిపోవడం సుగంధ ద్రవ్యాల వాణిజ్యం, హిందూ మహాసముద్రంపై పోర్చుగీస్ ఆధిపత్య ప్రారంభానికి గుర్తుగా నిలిచింది.
అనతికాలంలోనే కన్నూర్ సంపన్న మాప్పిళ వ్యాపారులకు, పోర్చుగీస్ రాష్ట్రానికి మధ్య ఉద్రిక్తతలు తలెత్తాయి. కన్నూర్ మాప్పిళల నౌకలు ఆగ్నేయాసియా, ఎర్ర సముద్రం మధ్య ముఖ్యమైన ప్రాంతమైన మాల్దీవుల తీరంలో పోర్చుగీస్ నావికులకు పదేపదే బలయ్యాయి. మన్నార్ గల్ఫ్ గుండా శ్రీలంకకు సుగంధ ద్రవ్యాల వాణిజ్యాన్ని ఆక్రమించాలని యోచిస్తున్న కొచ్చిలోని పోర్చుగీస్ కాసాడో మొరాడోర్ల ప్రయోజనాలు మాప్పిళలు, (తమిళ) మరైక్కాయర్‌లతో సంఘర్షణకు దారితీశాయి. బెంగాల్‌కు (ముఖ్యంగా చిట్టగాంగ్) వాణిజ్యానికి ఈ ఇరుకైన గల్ఫ్ కీలకం.[27] 1520ల నాటికి, రామనాథపురం, తూత్తుకుడి నుండి ఉత్తర కేరళ, పశ్చిమ శ్రీలంక వరకు పోర్చుగీస్, మాప్పిళల మధ్య బహిరంగ ఘర్షణలు సాధారణమయ్యాయి.[57][27] మాప్పిళ వ్యాపారులు పోర్చుగీస్ వారిని వ్యతిరేకించడానికి శ్రీలంక ద్వీపంలో కూడా చురుకుగా పనిచేశారు. పోర్చుగీస్ వారు కేరళ ఓడరేవుల వద్ద పెట్రోలింగ్ స్క్వాడ్రన్‌లను నిర్వహించారు, కోజికోడ్, కొల్లం వద్ద బయలుదేరే ముస్లిం నౌకాదళాలపై దాడులు కొనసాగించారు.[28] వరుస నావికా యుద్ధాల తరువాత, ఒకప్పుడు శక్తివంతమైన మాప్పిళ నాయకుడు చివరకు 1540లో పోర్చుగీస్ వారితో శాంతి కోసం ప్రాధేయపడవలసి వచ్చింది. కన్నూర్ ఖాజీ అబూ బకర్ అలీ హత్యతో (1545) ఈ శాంతి త్వరలోనే విచ్ఛిన్నమైంది, పోర్చుగీస్ వారు మళ్లీ మాప్పిళలపై కఠినంగా వ్యవహరించారు. ఈలోగా, పోర్చుగీస్ వారు మలబార్ తీరంలో (1550) నివసిస్తున్న ప్రముఖ మధ్యప్రాచ్య వ్యాపారులలో కొందరితో స్నేహం కుదుర్చుకున్నారు. ముస్లిం ప్రతిఘటన బాధ్యతను ఇప్పుడు కన్నూర్ అలీ రాజాలు తీసుకున్నారు, వారు పోర్చుగీస్‌కు వ్యతిరేకంగా మారాలని కోజికోడ్ రాజును కూడా బలవంతం చేశారు.[27] 16వ శతాబ్దం ముగిసే సమయానికి, అలీ రాజాలు కేరళలో కోలతిరి (చిరక్కల్ రాజా) అంతటి ప్రభావం కలిగిన వ్యక్తులుగా ఎదిగారు.[28]
.jpg)
16వ శతాబ్దానికి ముందు, కేరళ ముస్లింల ఆర్థిక, సామాజిక, మతపరమైన వ్యవహారాలపై మధ్యప్రాచ్య ముస్లింలు ఆధిపత్యం వహించారు. ఈ వ్యాపారులలో చాలామంది 16వ శతాబ్దంలో కేరళను విడిచిపెట్టి పారిపోయారు. ఇది కొంతమంది మాప్పిళ వ్యాపారులకు ఆర్థిక అవకాశాలను సృష్టించింది, వారు మలబార్‌లోని సామాజిక, మతపరమైన వ్యవహారాల్లో కూడా ఎక్కువ పాత్ర పోషించారు.[35] పోర్చుగీస్ వారు హింసాత్మక నావికా యుద్ధాలను ఉపయోగించి భారతదేశంలో సుగంధ ద్రవ్యాల వాణిజ్యంలో గుత్తాధిపత్యం సాధించడానికి ప్రయత్నించారు.[65][66][67] పోర్చుగీస్, కోజికోడ్ పాలకుల మధ్య అధికారిక యుద్ధం జరిగినప్పుడల్లా పోర్చుగీస్ వారు అవకాశం దొరికినట్లుగా కేరళలోని ముస్లిం ఓడరేవులపై దాడి చేసి దోచుకున్నారు. మాప్పిళల చిన్న, తేలికపాటి ఆయుధాలతో కూడిన, అత్యంత వేగవంతమైన నౌకలు భారతదేశ పశ్చిమ తీరం పొడవునా పోర్చుగీస్ షిప్పింగ్‌కు ప్రధాన ముప్పుగా మిగిలిపోయాయి.[27][28] పశ్చిమాసియా ముస్లింల స్థానంలో కోజికోడ్‌లో మిరియాల వాణిజ్యాన్ని నియంత్రిస్తున్న మాప్పిళ వ్యాపారులు, మాప్పిళ సముద్రపు దొంగలను ఆకర్షించి పోర్చుగీస్ దిగ్బంధనాలను దాటి సుగంధ ద్రవ్యాలను రవాణా చేయడానికి వారిని ఉపయోగించుకున్నారు. కొంతమంది మాప్పిళ వ్యాపారులు తమ వాణిజ్యాన్ని పశ్చిమ భారతీయ ఓడరేవులకు మార్చడం ద్వారా పోర్చుగీస్‌ను ఏమార్చడానికి కూడా ప్రయత్నించారు. కొందరు సుగంధ ద్రవ్యాల ఎగుమతి కోసం పశ్చిమ కనుమల మీదుగా భూ మార్గాన్ని ఎంచుకున్నారు.[35] 16వ శతాబ్దం చివరి నాటికి, పోర్చుగీస్ వారు ఎట్టకేలకు "మాప్పిళ సవాలు"ను ఎదుర్కోగలిగారు. కోజికోడ్ పాలకుని సహాయంతో సా.శ 1600లో కుంజాలి మరక్కర్ ఓడించబడి చంపబడ్డాడు. వారి సహకారాన్ని నిర్ధారించుకునే మార్గంగా కన్నూర్ అలీ రాజాలకు ఎర్ర సముద్రానికి కూడా నౌకలను పంపడానికి అనుమతి ఇవ్వబడింది.[27] నిరంతర యుద్ధాలు కేరళలోని ముస్లిం సంఘం క్రమంగా క్షీణించడానికి దారితీశాయి, ఎందుకంటే వారు సుగంధ ద్రవ్యాల వాణిజ్యంపై నియంత్రణను క్రమంగా కోల్పోయారు. వాణిజ్యంపైనే పూర్తిగా ఆధారపడిన ముస్లింలు తీవ్రమైన ఆర్థిక ఇబ్బందుల్లో పడ్డారు. కొంతమంది వ్యాపారులు వాణిజ్యానికి ప్రత్యామ్నాయ వృత్తుల కోసం అంతర్గత ప్రాంతాలకు (దక్షిణ మలబార్) మళ్లారు. కేరళ ముస్లింలు క్రమంగా చిన్న వ్యాపారులు, భూమి లేని కూలీలు, పేద మత్స్యకారుల సంఘంగా మారారు. ఒకప్పుడు సంపన్నమైన, పట్టణ ముస్లిం జనాభా కేరళలో ప్రధానంగా గ్రామీణ జనాభాగా మారింది.[13][34]
16వ శతాబ్దంలో పొన్నానికి చెందిన జైనుద్దీన్ మఖ్దూమ్ II (సుమారు 1532లో జన్మించారు) వ్రాసిన తుహ్ఫత్ ఉల్ ముజాహిదీన్ కేరళ చరిత్ర ఆధారంగా వ్రాయబడిన మొట్టమొదటి పుస్తకం. ఇది ఒక కేరళీయునిచే వ్రాయబడింది. ఇది అరబిక్‌లో వ్రాయబడింది, మలబార్ తీరాన్ని వలసరాజ్యంగా మార్చడానికి పోర్చుగీస్ వారు చేసిన ప్రయత్నాలకు వ్యతిరేకంగా 1498 నుండి 1583 వరకు కోజికోడ్ జామోరిన్‌తో పాటు కుంజాలి మరక్కర్ నౌకాదళం చేసిన ప్రతిఘటన గురించి సమాచారాన్ని కలిగి ఉంది.[68] ఇది మొదట లిస్బన్‌లో ముద్రించబడి ప్రచురించబడింది. ఈ ఎడిషన్ కాపీ కైరోలోని అల్-అజార్ విశ్వవిద్యాలయ లైబ్రరీలో భద్రపరచబడింది.[69][70][71] కేరళలోని మాప్పిళ ముస్లిం వర్గం చరిత్రతో పాటు 16వ శతాబ్దంలో మలబార్ తీర సాధారణ పరిస్థితిని కూడా తుహ్ఫతుల్ ముజాహిదీన్ వివరిస్తుంది.[69] దశాబ్దాల పాటు మొఘల్ సామ్రాజ్యానికి ప్రాతినిధ్యం వహించిన మలబారీ మాప్పిళ ముస్లింలు అచే సుల్తానేట్‌కు ఆశ్రయం కల్పించారు.[72]
సుల్తాన్ హైదర్ అలీ పాలిస్తున్న మైసూర్ రాజ్యం 18వ శతాబ్దం చివరలో ఉత్తర కేరళను ఆక్రమించి స్వాధీనం చేసుకుంది.[73] మలబార్‌లో మైసూర్ పాలనలో అగ్రవర్ణ హిందూ భూస్వాములకు వ్యతిరేకంగా ముస్లింలకు అనుకూలంగా వ్యవహరించారు. కొందరు కొంత భూమి హక్కులు, పరిపాలనా పదవులు పొందగలిగారు. "బహిష్కృత" సమాజం నుండి మతమార్పిడుల ద్వారా వర్గం వృద్ధిలో గణనీయమైన పెరుగుదల కనిపించింది. అయితే మైసూర్ పాలకుల ఇటువంటి చర్యలు మలబార్ మతపరమైన అసమతుల్యతను మరింత పెంచాయి. పరిస్థితిని సద్వినియోగం చేసుకున్న ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ ఆక్రమిత రాజ్యానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడేందుకు అగ్రవర్ణ హిందువులతో జతకట్టింది. అనంతరం మైసూర్ పాలకుడు టిప్పు సుల్తాన్‌పై జరిగిన ఆంగ్లో-మైసూర్ యుద్ధంలో బ్రిటీష్ వారు విజయం సాధించారు, ఫలితంగా మలబార్ మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ కింద ఒక జిల్లాగా ఏర్పడింది.[74]
.jpg)
బ్రిటిష్ కాలంలోనూ ఇస్లాంలోకి మతమార్పిడులు కొనసాగాయి. 1871 జనాభా లెక్కల నివేదికలో చేరుమర్ల సంఖ్య 99,000 కాగా, తరువాతి దశాబ్దంలో వారి జనాభా 64,725కు పడిపోయింది. మాప్పిళ తిరుగుబాట్ల సమయంలో నిమ్న కులాల హిందూ రైతాంగ వర్గమైన చేరుమర్లను మాప్పిళ రైతులు మూకుమ్మడిగా ఇస్లాంలోకి మార్చారు. మతమార్పిడుల వల్లే ఈ క్షీణత జరిగిందని జనాభా లెక్కల నివేదిక ఆపాదించిందని ఎల్.ఆర్.ఎస్. లక్ష్మి పేర్కొన్నారు. ఇది చేరుమర్లలోని "పేద ఆర్థిక పరిస్థితుల" ద్వారా వివరించబడుతుంది, వారు "అభివృద్ధి చెందుతున్న మాప్పిళ సమాజంలో అందుబాటులో ఉన్న పని ప్రోత్సాహకాలను" చూశారు. ఇస్లాంలోకి మారినప్పటికీ, వారు మాప్పిళ క్రమానుగత శ్రేణిలో నిమ్న సామాజిక స్థానాన్ని ఆక్రమించడం కొనసాగించారు.[22]
వివక్షాపూరితమైన భూస్వామ్య వ్యవస్థ - ఆధునిక పూర్వ కేరళలో దీని మూలాలు ఉన్నాయి - కేరళలోని ముస్లింలకు (ఇతర కౌలుదారులు, కూలీలకు) భూమి యాజమాన్యం లేకుండా చేసింది.[2] ఇది అగ్రవర్ణ భూస్వాములు, వలసరాజ్యాల పరిపాలనకు వ్యతిరేకంగా వరుస దాడులకు దారితీసింది (మాప్పిళ అవుట్‌బ్రేక్స్, సుమారు 1836-1921[34]), 1921-22లో ఇది మాప్పిళ తిరుగుబాటు (మలబార్ తిరుగుబాటు) అనే విస్ఫోటనం రూపంలో జరిగింది.[74][75] ప్రారంభంలో మహాత్మా గాంధీ వంటి భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ నాయకుల మద్దతు పొందిన ఈ తిరుగుబాటును వలసరాజ్య ప్రభుత్వం అణచివేసింది. ఈ ప్రాంతంలో తాత్కాలికంగా సైనిక చట్టం విధించబడింది, తిరుగుబాటు నాయకులపై విచారణ జరిపి ఉరితీశారు.[13]
వలసరాజ్యాల అనంతర కాలం
[మార్చు]1921-22 తిరుగుబాటు తర్వాత ముస్లింల భౌతిక బలం - ఆధునిక విద్య, వేదాంత "సంస్కరణ", ప్రజాస్వామ్య ప్రక్రియలో చురుకైన భాగస్వామ్యంతో పాటు - నెమ్మదిగా కోలుకుంది. ప్రాంతీయ, కేంద్ర ప్రభుత్వ ఉద్యోగాల్లో ముస్లింల సంఖ్య ఆశ్చర్యకరంగా తక్కువగానే ఉంది. 1931లో మాప్పిళ అక్షరాస్యత రేటు కేవలం 5% మాత్రమే. 1947 నాటికి కూడా మలబార్ ప్రాంతంలో కేవలం 3% తాలూకా అధికారులు మాత్రమే ముస్లింలు.[13]
తర్వాతి సంవత్సరాల్లో ఈ వర్గం నుండి పలువురు ప్రముఖ నాయకులు ఉద్భవించారు. కాంగ్రెస్ పార్టీకి చెందిన మహమ్మద్ అబ్దుర్ రహిమాన్, ఇ. మొయిదు మౌలవి, ముఖ్యంగా స్ఫూర్తిదాయకమైన కె.ఎం. సీతీ సాహిబ్ (1898-1960) వీరిలో ఉన్నారు. భారతదేశంలోని మిగిలిన ప్రాంతాల్లో ముస్లిం లీగ్ కనుమరుగైనప్పటికీ, కేరళ రాష్ట్రంలో సయ్యద్ అబ్దుర్రహిమాన్ బాఫకి తంగల్, పి.ఎం.ఎస్.ఏ. పూక్కోయ తంగల్, సి.హెచ్. మహమ్మద్ కోయా వంటి నాయకులతో ఇది ఒక తీవ్రమైన రాజకీయ శక్తిగా మిగిలిపోయింది.[13] ముస్లిం వర్గానికి చెందిన కె.ఓ. అయేషా బాయి, ఆధునిక కేరళలో ప్రజాదరణ పొందిన మొదటి ముస్లిం మహిళ. ఆమె 1957లో కమ్యూనిస్ట్ కేరళ శాసనసభకు డిప్యూటీ స్పీకర్ అయ్యారు.[13]
రాష్ట్ర ఎన్నికలలో చురుకైన భాగస్వామ్యం ముస్లింలను కేరళలోని హిందువులు, క్రైస్తవులతో సహకార సంబంధాలలోకి తీసుకువెళ్లే వసతి మనస్తత్వాన్ని రేకెత్తించింది. ముస్లిం మెజారిటీ జిల్లాను ఏర్పాటు చేయాలన్న ముస్లిం లీగ్ కోరికను కమ్యూనిస్ట్ నేతృత్వంలోని కేరళ ప్రభుత్వం 1969లో మన్నించింది.[13] పాత మలబార్ జిల్లాను ప్రధాన క్యాచ్‌మెంట్ ఏరియాగా చేసుకొని 1968లో కాలికట్ విశ్వవిద్యాలయం స్థాపించబడింది.[76] ప్రస్తుతం భారతదేశంలో రద్దీగా ఉండే విమానాశ్రయాల్లో పన్నెండవ స్థానంలో ఉన్న కాలికట్ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం 1988లో ప్రారంభించబడింది.[77][78] 1996లో కోజికోడ్‌లో ఇండియన్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ మేనేజ్‌మెంట్ (IIM), 2002లో నేషనల్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ టెక్నాలజీ స్థాపించబడ్డాయి.[79]
ఆధునిక మాప్పిళ వేదాంత పునర్విమర్శలు, సామాజిక సంస్కరణలను కొల్లంలో వక్కోమ్ మౌలవి (1873-1932) ప్రారంభించారు. మౌలవి మొదట్లో ముహమ్మద్ అబ్దు, రషీద్ రిడా, కొంతవరకు జమాల్ అల్-దీన్ అల్-ఆఫ్ఘానీ, ముహమ్మద్ ఇబ్న్ అబ్ద్ అల్-వహాబ్ ఆలోచనల ద్వారా ప్రభావితమయ్యారు. ఆంగ్ల విద్యను అభ్యసించాలని ఆయన మాప్పిళలను ప్రోత్సహించారు.[13] కె.ఎం. సీతీ సాహిబ్ (1898-1960), ఖతీబ్ ముహమ్మద్ కె.ఎం. మౌలవి (1886-1964), ఇ.కె. మౌలవి (1879-1974), ఎం.కె. హాజీ వంటి ప్రముఖ సంస్కర్తలు ఆయన పనిని ఆధునిక యుగానికి ముందుకు తీసుకెళ్లారు. దక్షిణ కేరళకు చెందిన కొత్త ఆలోచనలను మరింత సంప్రదాయవాద మలబార్ ప్రాంతానికి వ్యాప్తి చేయడానికి కె.ఎం. మౌలవి ప్రయత్నించారు. సి.ఓ.టి. కుంజిపక్కి సాహిబ్, మౌలవి అబుస్సబాహ్ అహ్మదలి (మరణం 1971), కె.ఎ. జలీల్, సి.ఎన్. అహమ్మద్ మౌలవి, కె.ఓ. అయేషా బాయి 20వ శతాబ్దానికి చెందిన ఇతర ప్రముఖ సామాజిక, రాజకీయ సంస్కర్తలు. 1964లో పి.కె. అబ్దుల్ గఫూర్, అతని స్నేహితులు స్థాపించిన ముస్లిం ఎడ్యుకేషనల్ సొసైటీ (MES) అనే సంస్థ కూడా సమాజ అభివృద్ధిలో పాత్ర పోషించింది. ఐక్య సంఘం (1922లో కొడుంగళూర్‌లో స్థాపించబడింది), ఫరూక్ కళాశాల (1948లో స్థాపించబడింది) కూడా ముస్లింలలో ఉన్నత విద్యను ప్రోత్సహించాయి.[13]
తర్వాతి సంవత్సరాల్లో (1960ల మధ్యకాలం నుండి) కేరళకు చెందిన పెద్ద సంఖ్యలో ముస్లింలు పర్షియన్ గల్ఫ్ దేశాలలో విస్తృతమైన ఉపాధి పొందారు. గల్ఫ్ రష్‌లో ఈ విస్తృత భాగస్వామ్యం సమాజానికి భారీ ఆర్థిక, సామాజిక ప్రయోజనాలను అందించింది. ఉపాధి పొందిన మాప్పిళల సంపాదన నుండి భారీగా నిధులు వస్తుండటంతో, విస్తృతంగా ఉన్న పేదరికం, నిరుద్యోగం, విద్యాపరమైన వెనుకబాటుతనం వంటి సమస్యలు మారడం ప్రారంభించాయి.[2] మాప్పిళ సమాజం ఇప్పుడు కోలుకోవడం, మార్పు, ఆధునిక ప్రపంచంలో సానుకూల ప్రమేయం ద్వారా గుర్తించబడిన భారతీయ ముస్లింల విభాగంగా పరిగణించబడుతుంది. మాప్పిళ మహిళలు ఇప్పుడు వృత్తిపరమైన రంగాలలో చేరడానికి, నాయకత్వ పాత్రలు పోషించడానికి వెనుకాడటం లేదు.[13] తాజా ప్రభుత్వ డేటా ప్రకారం, మాప్పిళల పంపిణీ కేంద్రమైన మలప్పురం జిల్లాలో మహిళా అక్షరాస్యత రేటు 91.55% (2011 సెన్సస్) వద్ద ఉంది.[80] ఫోర్బ్స్ మ్యాగజైన్ (2018) ప్రకారం, భారతదేశంలో 19వ అత్యంత సంపన్నుడైన లూలు గ్రూప్ చైర్మన్ ఎం.ఏ. యూసుఫ్ అలీ అత్యంత సంపన్న మలయాళీ.[81] దుబాయ్ ప్రధాన కేంద్రంగా ఉన్న ఆస్టర్ డిఎమ్ హెల్త్‌కేర్ చైర్మన్ ఆజాద్ మూపెన్, కేరళకు చెందిన మరొక ప్రధాన ముస్లిం పారిశ్రామికవేత్త.[82] 2016లో సౌదీ అరేబియాలో పర్యటించిన భారత ప్రధాని నరేంద్ర మోదీ, సౌదీ రాజు సల్మాన్‌కు కొడుంగళూర్ మసీదు బంగారు పూతతో కూడిన ప్రతిరూపాన్ని బహుకరించారు.[35]
1947లో బ్రిటిష్ వారి నుండి భారతదేశానికి స్వాతంత్ర్యం వచ్చినప్పటి నుండి, పూర్వపు మలబార్ జిల్లాలోని అత్యధిక శాతం ముస్లింలు ముస్లిం లీగ్‌కు మద్దతు ఇచ్చారు. దక్షిణ కేరళలో ఈ వర్గం సాధారణంగా భారత జాతీయ కాంగ్రెస్‌కు మద్దతు ఇస్తుంది, ఉత్తర కేరళలో కొంత శాతం కమ్యూనిస్ట్ వామపక్షాలకు ఓటు వేస్తారు. రాజకీయంగా, కేరళలోని ముస్లింలు ఆధునిక కేరళలోని ఇతర ప్రధాన వర్గాల కంటే ఎక్కువ ఏకాభిప్రాయాన్ని ప్రదర్శించారు.[34]
నాయర్ ముస్లింలు, మరుమక్కతాయం
[మార్చు]ముఖ్యంగా మధ్యయుగంలో ఉత్తర మలబార్‌లో (కోజికోడ్‌లోని కొన్ని ప్రాంతాలతో సహా) నాయర్ కులం నుండి మారిన ముస్లింలు,[83] ఇస్లాంలోకి మారిన తర్వాత కూడా మరుమక్కతాయం (లేదా తావళి) అని పిలువబడే నాయర్ మాతృస్వామ్య వ్యవస్థ అంశాలను ఆచరించడం కొనసాగించారు. స్త్రీ పరంపర ద్వారా వంశాన్ని, వారసత్వాన్ని గుర్తించే ఈ వ్యవస్థ, తారావాడు (పూర్వీకుల ఇల్లు) చుట్టూ కేంద్రీకృతమై ఉంటుంది, కరణవర్ (మేనమామ) కుటుంబ పెద్దగా వ్యవహరిస్తారు. ఇస్లామిక్ చట్టం సమానత్వ వారసత్వ వ్యవస్థను సమర్థిస్తున్నప్పటికీ, ముఖ్యంగా మలబార్ ప్రాంతంలో ఇస్లాం స్వీకరించిన ఈ కుటుంబాలలో చాలా మంది అనేక తరాల పాటు మాతృస్వామ్య ఆచారాలను కొనసాగించారు. ఇది ఇస్లాం పూర్వ సామాజిక నిర్మాణాలు చూపిన లోతైన ప్రభావాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. కాలక్రమేణా, ఇస్లామిక్ నిబంధనల ప్రభావం పెరగడంతో, ఈ కుటుంబాలలో చాలా వరకు క్రమంగా సమానత్వ వ్యవస్థకు మారాయి. అయినప్పటికీ మాతృస్వామ్య వ్యవస్థ అంశాలు కొన్ని వర్గాలలో కొనసాగాయి. ఇది కేరళలో సాంస్కృతిక సంప్రదాయాలు, మతపరమైన ఆచారాల మధ్య ఉన్న సంక్లిష్ట పరస్పర చర్యను హైలైట్ చేస్తుంది.[84][85]
మతపరమైన ధోరణులు/వర్గాలు
[మార్చు]కేరళలోని చాలా మంది ముస్లింలు మతపరమైన చట్టంలోని సాంప్రదాయ షఫీ పాఠశాలను అనుసరిస్తారు (వీరిని కేరళలో సాంప్రదాయవాద సున్నీలుగా పిలుస్తారు), అయితే ఒక పెద్ద మైనారిటీ సున్నీ ఇస్లాంలో అభివృద్ధి చెందిన ఆధునిక ఉద్యమాలను అనుసరిస్తుంది. రెండో వర్గంలో మెజారిటీ సలాఫిస్టులు (ముజాహిద్‌లు), మైనారిటీ ఇస్లామిస్టులు ఉన్నారు.[18]
ఇక్కడ ప్రస్తావించబడిన సున్నీలు వారి సంప్రదాయ విశ్వాసాలు, ఆచారాలు, షఫీ మజహబ్‌కు కట్టుబడి ఉండటం ద్వారా గుర్తించబడతారు. అయితే సలాఫీ ముజాహిద్‌లు అత్యధిక సంఖ్యలో ఉన్న ఇతర మతపరమైన ధోరణులను సున్నీ ఇస్లాంలో ఆధునిక "సంస్కరణ" ఉద్యమాలుగా చూస్తారు. సున్నీలు, ముజాహిద్‌లు ఇద్దరూ మళ్లీ అనేక ఉప-గుర్తింపులుగా విభజించబడ్డారు.[86][18]
- సున్నీ ఇస్లాం[87]
- షఫీ - ప్రధానంగా రెండు వర్గాలు (కేరళలోని మెజారిటీ సంప్రదాయ సున్నీలు షఫీలు).
- హనఫీ
- సలాఫిస్టులు (ముజాహిద్‌లు) - వివిధ చీలిక వర్గాలతో (వివిధ స్థాయిల స్వచ్ఛతతో).[87] కేరళ నద్వతుల్ ముజాహిదీన్ (K. N. M) కేరళలో అతిపెద్ద ముజాహిద్ సంస్థ.[87]
- ఇస్లామిస్టులు (జమాతే-ఇస్లామీ హింద్) - కేరళలో రాజకీయ ఇస్లాంకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్నారు.[87]
- షియా ఇస్లాం
సంస్కృతి
[మార్చు]సాహిత్యం
[మార్చు]మాప్పిళ పాటలు/కవితలు అనేవి 16వ శతాబ్దంలో ఉద్భవించిన ప్రసిద్ధ జానపద సంప్రదాయం. ఈ బల్లాడ్‌లు మలయాళం/తమిళం, అరబిక్, పర్షియన్/ఉర్దూల సంక్లిష్ట మిశ్రమంలో సవరించిన అరబిక్ లిపిలో సంకలనం చేయబడ్డాయి.[88] మాప్పిళ పాటలకు ఒక ప్రత్యేకమైన సాంస్కృతిక గుర్తింపు ఉంది, అవి ద్రావిడ దక్షిణ భారతదేశం, పశ్చిమాసియా రెండింటి నీతి, సంస్కృతి మిశ్రమంగా వినిపిస్తాయి. ఇవి శృంగారం, వ్యంగ్యం, మతం, రాజకీయాల వంటి ఇతివృత్తాలతో వ్యవహరిస్తాయి. మోయిన్‌కుట్టి వైద్యర్ (1875-91) సాధారణంగా మాప్పిళ పాటల కవిగా పరిగణించబడతారు.[13]
1921-22 తిరుగుబాటు తర్వాత ఆధునిక మాప్పిళ సాహిత్యం అభివృద్ధి చెందడంతో, మతపరమైన ప్రచురణలు ఈ రంగంలో ఆధిపత్యం వహించాయి.[13]
వైకం ముహమ్మద్ బషీర్ (1910-1994), అతని తర్వాత యు.ఎ. ఖాదర్, కె.టి. ముహమ్మద్, ఎన్.పి. ముహమ్మద్, మొయిదు పడియాత్ ఆధునిక కాలపు ప్రముఖ మాప్పిళ రచయితలు. మాప్పిళ మ్యాగజైన్ సాహిత్యం, దినపత్రికలు - అన్నీ మలయాళంలో - కూడా విస్తృతంగా ఉన్నాయి, ముస్లింలలో విమర్శనాత్మకంగా చదవబడతాయి. 1934లో స్థాపించబడిన "చంద్రిక" వార్తాపత్రిక, మాప్పిళ సమాజ అభివృద్ధిలో గణనీయమైన పాత్ర పోషించింది.[13]
మలబార్ ముస్లిం జానపద కళలు
[మార్చు]- ఒప్పన అనేది కేరళలోని ముస్లింలలో ఒక ప్రసిద్ధ సామాజిక వినోద రూపం. ఇది సాధారణంగా పెళ్లికి ఒక రోజు ముందు వివాహ వేడుకలలో భాగంగా, సంగీతకారులతో సహా సుమారు పదిహేను మంది మహిళలతో ప్రదర్శించబడుతుంది. అన్ని అలంకరణలతో, బంగారు ఆభరణాలతో కప్పబడి ఉన్న వధువు ప్రధాన ప్రేక్షకుడు; ఆమె పీఠంపై కూర్చుంటుంది, దాని చుట్టూ పాటలు, నృత్యం జరుగుతాయి. మహిళలు పాడుతున్నప్పుడు, లయబద్ధంగా చేతులు చప్పట్లు కొడుతూ, అడుగులు వేస్తూ వధువు చుట్టూ కదులుతారు. ఇద్దరు ముగ్గురు అమ్మాయిలు పాటలు ప్రారంభిస్తారు, మిగిలిన వారు కోరస్‌లో కలుస్తారు.
- కోల్‌కాలి కేరళ ముస్లింలలో ప్రసిద్ధ నృత్య రూపం. దీనిని రెండు కర్రలతో 12 మంది వ్యక్తుల బృందంలో ప్రదర్శిస్తారు.
- డఫ్ ముట్టు[89] (దీనిని దుభ్ ముట్టు అని కూడా పిలుస్తారు) అనేది కేరళ ముస్లింలలో ప్రబలంగా ఉన్న ఒక కళా రూపం. ఇందులో తప్పిట్ట అని కూడా పిలువబడే సాంప్రదాయ డఫ్ లేదా డాఫ్‌ను ఉపయోగిస్తారు. పాల్గొనేవారు డఫ్‌ను కొడుతూ లయకు అనుగుణంగా నృత్యం చేస్తారు.
- వయనాడ్ మాప్పిళ సమాజంలో జానపద సంప్రదాయాలను ఆచరించే ప్రజలలో మాప్పిళ రామాయణం బల్లాడ్ గానం ప్రబలంగా ఉంది.[90] సాధారణ మతపరమైన వ్యాఖ్యానాలకు భిన్నంగా, మాప్పిళ రామాయణం సాంస్కృతిక జ్ఞాపకాలను గుర్తుచేస్తుంది, మలబార్ ముస్లిం వాతావరణంలో ఏర్పాటు చేయబడింది.[91]
వంటకాలు
[మార్చు]
మహమ్మదన్ మాప్పిళ వంటకాలు సాంప్రదాయ కేరళ, పర్షియన్, యెమెనీ, అరబ్ ఆహార సంస్కృతి సమ్మేళనం.[92] ఈ పాక సంస్కృతుల కలయిక చాలా వంటకాల తయారీలో ఉత్తమంగా కనిపిస్తుంది.[92] కల్లుమ్మక్కాయ (ఆలుచిప్పలు) కూర, ఇరాచి పుట్టు (ఇరాచి అంటే మాంసం), పరోటాలు (మృదువైన ఫ్లాట్‌బ్రెడ్), పత్తిరి (ఒక రకమైన బియ్యపు పాన్‌కేక్), నెయ్యి అన్నం ఇక్కడి ఇతర ప్రత్యేకతలు. సుగంధ ద్రవ్యాల విశిష్ట వినియోగం మాప్పిళ వంటకాల ముద్ర - నల్ల మిరియాలు, యాలకులు, లవంగాలు విపరీతంగా ఉపయోగిస్తారు.
మలయాళంలో పిట్ మండి అని ప్రసిద్ధి చెందిన మండి (ఆహారం) మలబార్ వెర్షన్ మరొక ప్రసిద్ధ వంటకం, దీనికి యెమెన్ ప్రభావం ఉంది. తలస్సేరి బిర్యానీ, కన్నూర్ బిర్యానీ, కోజికోడ్ బిర్యానీ, పొన్నాని బిర్యానీ వంటి వివిధ రకాల బిర్యానీలను మాప్పిళ వర్గం తయారు చేస్తుంది.[93][94][95][92]
వీరి చిరుతిళ్లలో ఉన్నక్కాయ (జీడిపప్పు, కిస్మిస్, చక్కెర మిశ్రమంతో కూడిన బాగా వేయించిన, ఉడికించిన పండిన అరటిపండు పేస్ట్ కవరింగ్), పళం నిరచతు (కొబ్బరి తురుము, బెల్లం లేదా చక్కెర నింపిన పండిన అరటిపండు), గుడ్లతో చేసిన ముత్తమాల, చట్టి పత్తిరి (గొప్ప ఫిల్లింగ్‌తో కాల్చిన, పొరల చపాతీ లాంటి పిండితో చేసిన డెజర్ట్), అరిక్కడుక్క మొదలైనవి ఉంటాయి.[96][92]
ఇవి కూడా చూడండి
[మార్చు]- అరబీ మలయాళ లిపి
- బేరి భాష
- మలబార్ మసీదు
మూలాలు
[మార్చు]- 1 2 T. Nandakumar, "54.72 % of population in Kerala are Hindus" The Hindu August 26, 2015
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Miller, Roland E. (27 April 2015). Mappila Muslim Culture. State University of New York Press. p. xi. ISBN 978-1-4384-5601-0.
- ↑ William Logan (1887). Malabar Manual (Volume-I). Madras Government Press.
- ↑ Upadhyaya, U. Padmanabha. Coastal Karnataka: Studies in Folkloristic and Linguistic Traditions of Dakshina Kannada Region of the Western Coast of India. Udupi: Rashtrakavi Govind Pai Samshodhana Kendra, 1996.P- ix . ISBN 81-86668-06-3 First All India Conference of Dravidian Linguistics, Thiruvananthapuram, 1973
- ↑ Gulf Dream: For Indians The Golden Beaches Still gleam, మలయాళ మనోరమ Yearbook 1990;
- ↑ Kottaparamban, Musadhique (1 October 2019). "Sea, community and language: a study on the origin and development of Arabi- Malayalam language of mappila muslims of Malabar". Muallim Journal of Social Sciences and Humanities (in ఇంగ్లీష్): 406–416. doi:10.33306/mjssh/31. ISSN 2590-3691. Archived from the original on 17 ఏప్రిల్ 2022. Retrieved 28 జూలై 2026.
- ↑ Kuzhiyan, Muneer Aram (2015). Poetics of Piety Devoting and Self Fashioning in the Mappila Literary Culture of South India (PhD). The English and Foreign Languages University, Hyderabad. hdl:10603/213506.
- ↑ Županov, Ines G. (2005). Missionary Tropics: The Catholic Frontier in India (16th–17th centuries). University of Michigan. p. 99 and note. ISBN 0-472-11490-5.
- 1 2 Panikkar, K. N. (1989). Against Lord and State: Religion and Peasant Uprisings in Malabar 1836–1921. Oxford University Press. ISBN 978-0-19562-139-6.
- ↑ "Population by religious community – 2011". 2011 భారత జనాభా లెక్కలు. Office of the Registrar General & Census Commissioner. Archived from the original on 25 August 2015. Retrieved 25 August 2015.
- ↑ Miller, Roland. E., "Mappila" in "The Encyclopedia of Islam". Volume VI. E. J. Brill, Leiden. 1987 . pp. 458–56.
- ↑ "Oh! Calicut!". Outlook Traveller. Retrieved 17 ఫిబ్రవరి 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: deprecated archival service (link) December, 2009 - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 Miller, Roland E. (1988). "Mappila". The Encyclopedia of Islam. Vol. VI. E. J. Brill. pp. 458–66.
- ↑ Hafiz Mohamad, N. P. "Socioeconomic determinants of the continuity of matrilocal family system among Mappila Muslims of Malabar" Unpublished Ph.D. thesis (2013) Department of History, University of Calicut
- 1 2 3 4 5 6 P. P., Razak Abdul "Colonialism and community formation in Malabar: a study of Muslims of Malabar" Unpublished Ph.D. thesis (2013) Department of History, University of Calicut
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Kumhali, V. (1986). "Muslim Communities in Kerala to 1798" (PDF). PhD Dissertation Aligarh Muslim University.
- ↑ ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని
<ref>ట్యాగు; "brill" అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు - 1 2 3 Miller, Roland. E., "Mappila" in "The Encyclopedia of Islam". Volume VI. E. J. Brill, Leiden. 1987 pp. 458–56.
- ↑ "Kerala Public Service Commission". Home 2. Retrieved 2019-08-14.
- ↑ "Caste system exists among Muslims though not overtly". 31 August 2019.
- 1 2 3 Kunhali, V. "Muslim Communities in Kerala to 1798" PhD Dissertation Aligarh Muslim University (1986)
- 1 2 3 4 5 6 Lakshmi, L. R. S. (2012-01-01). "The Hadhrami Roots". The Malabar Muslims: A Different Perspective. Foundation Books. p. 8–15. doi:10.1017/upo9788175969353.003. ISBN 978-81-7596-935-3.
- 1 2 3 4 "MAPPILA". Encyclopaedia of Islam, Second Edition. doi:10.1163/1573-3912_islam_com_0673. Retrieved 2021-03-22.
- 1 2 Abraham, Santhosh, "Mappilas", Encyclopaedia of Islam Three Online (in ఇంగ్లీష్), Brill, retrieved 2025-02-06
- 1 2 "Remittances and its Impact on the Kerala Economy and Society – International Migration, Multi-local Livelihoods and Human Security: Perspectives from Europe, Asia and Africa", Institute of Social Studies, The Netherlands, 30–31 August 2007
- ↑ "Population By Religious Community – 2011 Census of India". Census of India. Office of the Registrar General & Census Commissioner, India, Ministry of Home Affairs, Government of India. Retrieved 2020-10-19.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Subrahmanyam, Sanjay (2012-04-30). The Portuguese Empire in Asia, 1500–1700: A Political and Economic History (in ఇంగ్లీష్). John Wiley & Sons. ISBN 9780470672914.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Subrahmanyam, Sanjay."The Political Economy of Commerce: Southern India 1500–1650" Cambridge University Press, (2002)
- ↑ Subrahmanyam, Sanjay (1998-10-29). The Career and Legend of Vasco Da Gama (in ఇంగ్లీష్). Cambridge University Press. ISBN 9780521646291.
- ↑ Shameer T.A. (2022). "Colonial Modernity and Diffusion of Power: Identity and Community Formation among Mappilas of Malabar". Method & Theory in the Study of Religion. 34 (1–2): 107. doi:10.1163/15700682-12341536. Retrieved 2025-02-06.
- ↑ Roland E., Miller (2016). Mappila muslim culture. State Univ Of New York Pr. ISBN 978-1-4384-5600-3. OCLC 960234907.
- ↑ "MAPPILA". Encyclopédie de l’Islam. doi:10.1163/9789004206106_eifo_com_0673. Retrieved 2021-07-17.
- 1 2 3 4 Dale, Stephen F. (1990). "Trade, Conversion and the Growth of the Islamic Community of Kerala, South India". Studia Islamica (71). [Brill, Maisonneuve & Larose]: 155–175. doi:10.2307/1595642. ISSN 0585-5292. JSTOR 1595642. Retrieved 2025-02-06.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Nossiter, Thomas J. (1982). Communism in Kerala: A Study in Political Adaptation. C. Hurst and Company. pp. 23–25. ISBN 9780905838403.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Prange, Sebastian R. Monsoon Islam: Trade and Faith on the Medieval Malabar Coast. Cambridge University Press, 2018.
- ↑ Razak, P.P. Abdul (2007). "From Communitas to the Structure of Islam: The Mappilas of Malabar". Proceedings of the Indian History Congress. 68: 895–911. ISSN 2249-1937. JSTOR 44147898.
- ↑ Jeffrey, Robin (1992). Politics, Women and Well Being: How Kerala Became 'a Model'. Palgrave McMillan. pp. 112. ISBN 978-0-333-54808-0.
- ↑ Pradeep Kumar, Kaavya (28 January 2014). "Of Kerala, Egypt, and the Spice link". The Hindu. Retrieved 12 November 2015.
- ↑ Chattopadhyay, Srikumar; Franke, Richard W. (2006). Striving for Sustainability: Environmental Stress and Democratic Initiatives in Kerala. Concept Publishing Company. ISBN 978-81-8069-294-9.
- 1 2 3 4 5 6 A Sreedhara Menon (1 January 2007). A Survey Of Kerala History. DC Books. pp. 57–58. ISBN 978-81-264-1578-6. Retrieved 10 October 2012.
- ↑ Shail Mayaram; M. S. S. Pandian; Ajay Skaria (2005). Muslims, Dalits, and the Fabrications of History. Permanent Black and Ravi Dayal Publisher. pp. 39–. ISBN 978-81-7824-115-9. Retrieved 24 July 2012.
- ↑ West, Barbara A. (2010-05-19). Encyclopedia of the Peoples of Asia and Oceania. Infobase Publishing. p. 506. ISBN 978-1-4381-1913-7.
- ↑ "History". lakshadweep.nic.in. Archived from the original on 14 మే 2012. Retrieved 1 ఆగస్టు 2012.
- 1 2 Uri M. Kupferschmidt (1987). The Supreme Muslim Council: Islam Under the British Mandate for Palestine. Brill. pp. 458–459. ISBN 978-90-04-07929-8. Retrieved 25 July 2012.
- ↑ A. Rā Kulakarṇī (1996). Mediaeval Deccan History: Commemoration Volume in Honour of Purshottam Mahadeo Joshi. Popular Prakashan. pp. 54–55. ISBN 978-81-7154-579-7. Retrieved 24 July 2012.
- 1 2 3 4 5 6 Mohammad, K.M. "Arab relations with Malabar Coast from 9th to 16th centuries" Proceedings of the Indian History Congress. Vol. 60 (1999), pp. 226–234.
- ↑ Jonathan Goldstein (1999). The Jews of China. M. E. Sharpe. p. 123. ISBN 9780765601049.
- ↑ Edward Simpson; Kai Kresse (2008). Struggling with History: Islam and Cosmopolitanism in the Western Indian Ocean. Columbia University Press. p. 333. ISBN 978-0-231-70024-5. Retrieved 24 July 2012.
- ↑ Husain Raṇṭattāṇi (2007). Mappila Muslims: A Study on Society and Anti Colonial Struggles. Other Books. pp. 179–. ISBN 978-81-903887-8-8. Retrieved 25 July 2012.
- ↑ Prange, Sebastian R. (2018-05-03). Monsoon Islam: Trade and Faith on the Medieval Malabar Coast. Cambridge University Press. p. 2. ISBN 978-1-108-42438-7.
- ↑ Prange, Sebastian R. Monsoon Islam: Trade and Faith on the Medieval Malabar Coast. Cambridge University Press, 2018. 98.
- ↑ Pg 58, Cultural heritage of Kerala: an introduction, A. Sreedhara Menon, East-West Publications, 1978
- 1 2 Aiyer, K. V. Subrahmanya (ed.), South Indian Inscriptions. VIII, no. 162, Madras: Govt of India, Central Publication Branch, Calcutta, 1932. p. 69.
- ↑ Charles Alexander Innes (1908). Madras District Gazetteers Malabar (Volume-I). Madras Government Press. pp. 423–424.
- ↑ Mehrdad Shokoohy (29 July 2003). Muslim Architecture of South India: The Sultanate of Ma'bar and the Traditions of the Maritime Settlers on the Malabar and Coromandel Coasts (Tamil Nadu, Kerala and Goa). Psychology Press. p. 144. ISBN 978-0-415-30207-4. Retrieved 30 July 2012.
- ↑ M. G. S. Narayanan. "Kozhikkodinte Katha". Malayalam/Essays. Mathrubhumi Books. Second Edition (2017) ISBN 978-81-8267-114-0
- 1 2 Henry Morse Stephens (1897). "Chapter 1". Albuquerque. Rulers of India series. Asian Educational Services. ISBN 978-81-206-1524-3.
{{cite book}}: ISBN / Date incompatibility (help) - ↑ Nitin Sinha (2014). Communication and Colonialism in Eastern India: Bihar, 1760s-1880s. Anthem Press. p. 8. ISBN 978-1-78308-311-4.
- ↑ Muhammed, Hedayuthabdulla (January 2009). kabir:The Apposaitle of Hindu Muslim Unity. Motilal Banarasidess. p. 47. ISBN 9788120833739.
- ↑ Sanjay Subrahmanyam, The Career and Legend of Vasco da Gama, Cambridge University Press, 1997, 288
- ↑ Knox, Robert (1681). An Historical Relation of the Island Ceylon. London: Reprint. Asian Educational Services. pp. 19–47.
- ↑ Devadevan, Manu V. (2017). "Document 9: ANTT, Cartas Orientais No. 47- Chenicheri Kurup to the Viceroy Vasco da Gama, in "Letters from Kannur, 1500–50: A Little Explored Aspect of Kerala History"". Clio and her descendants: Essays for Kesavan Veluthat. Delhi: Primus Books. pp. 123–125. Retrieved 10 September 2022.
- ↑ Sousa, João de (1790). "Da mesmo Governador escrita ao Almirante D. Vasco da Gama Vice-Rei da India" [From the same Governor written to Admiral Dom Vasco da Gama, Viceroy of India]. Documentos Arabicos (in Portuguese). Lisbon: Academia das Ciências de Lisboa. pp. 4–5. Retrieved 10 September 2022.
{{cite book}}: CS1 maint: unrecognized language (link) - ↑ PT/TT/CART/891.1/47: Carta de Guinguir, Guazil de Cananor (in Arabic). Lisbon. 1524. p. 1. Archived from the original on 10 సెప్టెంబర్ 2022. Retrieved 10 September 2022 – via AN/TT.
{{cite book}}: Check date values in:|archive-date=(help)CS1 maint: unrecognized language (link) - ↑ Sanjay Subrahmanyam (29 October 1998). The Career and Legend of Vasco Da Gama. Cambridge University Press. pp. 293–294. ISBN 978-0-521-64629-1. Retrieved 26 July 2012.
- ↑ Mehrdad Shokoohy (29 July 2003). Muslim Architecture of South India: The Sultanate of Ma'bar and the Traditions of the Maritime Settlers on the Malabar and Coromandel Coasts (Tamil Nadu, Kerala and Goa). Psychology Press. p. 147. ISBN 978-0-415-30207-4. Retrieved 30 July 2012.
- ↑ The Edinburgh review: or critical journal – Sydney Smith, Lord Francis Jeffrey Jeffrey, Macvey Napier, Sir George Cornewall Lewis, William Empson, Harold Cox, Henry Reeve, Arthur Ralph Douglas Elliot (Hon.). A. Constable. 1922. Retrieved 17 February 2012.
- ↑ AG Noorani. "Islam in Kerala". Archived from the original on 21 December 2012. Retrieved 5 January 2013.
- 1 2 A. Sreedhara Menon. Kerala History and its Makers. D C Books (2011)
- ↑ A G Noorani. Islam in Kerala. Books
- ↑ Roland E. Miller. Mappila Muslim Culture SUNY Press, 2015
- ↑ Leonard Y. Andaya (January 22, 2008). Leaves of the Same Tree Trade and Ethnicity in the Straits of Melaka (Hardcover) (in ఇంగ్లీష్). University of Hawaii Press. pp. 121–122. ISBN 9780824831899. Retrieved 2 December 2023.
... Aurangzeb and Dara Shukoh participated in Aceh's trade, and Aurangzeb even exchanged presents with Aceh's sultan in 1641. For two decades after the Dutch conquest of Portuguese Melaka in 1641, the VOC tried to attract trade to Melaka by the VOC tried to attract trade to Melaka by restricting Muslim trade to Aceh. Angered by
- ↑ Robert Elgood (15 November 1995). Firearms of the Islamic World: in the Tared Rajab Museum, Kuwait. I.B.Tauris. pp. 164–. ISBN 978-1-85043-963-9. Retrieved 25 July 2012.
- 1 2 Prema A. Kurien (7 August 2002). Kaleidoscopic Ethnicity: International Migration and the Reconstruction of Community Identities in India. Rutgers University Press. pp. 51–. ISBN 978-0-8135-3089-5. Retrieved 25 July 2012.
- ↑ "Moplahs a Menace for Several Years — Malabar Fanatics Said to Have Been Emboldened by Shifting of British Troops" (PDF). The New York Times. 4 September 1921.
- ↑ "Official website of Calicut University – Home". www.universityofcalicut.info. Archived from the original on 11 January 2018. Retrieved 2018-10-11.
- ↑ "Kozhikode Calicut International Airport (CCJ)". www.kozhikodeairport.com. Retrieved 2018-10-11.
- ↑ "Silver jubilee does not bring cheer to Karipur airport users – Times of India". The Times of India. Retrieved 2018-10-11.
- ↑ "The Institute". Archived from the original on 8 మే 2017. Retrieved 10 మే 2017.
- ↑ "Literacy Rate 2011". Government of Kerala, India. 2019-08-14. Archived from the original on 14 August 2020. Retrieved 2019-08-14.
- ↑ "Yusuf Ali is the richest Malayali and he is richer than Donald Trump" Malayala Manorama March 2018
- ↑ "TOI's top 10: World's richest Malayalis". The Times of India. 2015-06-04. Retrieved 2019-08-14.
- ↑ Nawas, Hysom (1997). Muslim History of North Malabar. p. 23.
- ↑ "The Marumakkattayam And Aliyasantana System". www.legalserviceindia.com. Retrieved 2024-08-12.
- ↑ Koya, S. M. Mohamed (1979). "Matriliny and Malabar Muslims". Proceedings of the Indian History Congress. Vol. 40, pp. 419–431.
- ↑ Shajahan Madampat, "Malappuram Isn't Mini Kashmir" Outlook 21 August 2017 Archived 2017-08-11 at the Wayback Machine
- 1 2 3 4 Islamism and Social Reform in Kerala, South India Modern Asian Studies
- ↑ "Preserve identity of Mappila songs". The Hindu. Chennai, India. 7 May 2006. Archived from the original on 7 November 2012. Retrieved 15 August 2009.
- ↑ "Madikeri, Coorg, "Gaddige Mohiyadeen Ratib" Islamic religious "dikr" is held once in a year". YouTube. 21 May 2009. Archived from the original on 2021-12-12. Retrieved 17 February 2012.
- ↑ "Muslim Ramayana traditions of India". The Times of India. 9 October 2016. Retrieved 2023-12-27.
- ↑ "Malabari Ramayan". 8 January 2011. Archived from the original on 27 December 2023. Retrieved 2023-12-27.
{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (link) - 1 2 3 4 Sabhnani, Dhara Vora (June 14, 2019). "Straight from the Malabar Coast". The Hindu. Retrieved January 26, 2021.
- ↑ "Thalassery Chicken Biriyani". The Take It Easy Chef (in బ్రిటిష్ ఇంగ్లీష్). 2017-06-23. Retrieved 2021-05-13.
- ↑ Shamsul (2016-05-07). "Calicut Biryani Recipe I Kozhikodan Biriyani Recipe". CookAwesome (in అమెరికన్ ఇంగ్లీష్). Archived from the original on 1 October 2021. Retrieved 2021-05-13.
- ↑ "Chicken and rosewater biryani recipe". BBC Food (in ఇంగ్లీష్). Retrieved 2021-05-13.
- ↑ Kurian, Shijo (July 2, 2014). "Flavours unlimited from the Malabar coast". The Hindu. Retrieved January 26, 2021.
మరింత చదవడానికి
[మార్చు]- S. Muhammad Hussain Nainar (1942), Tuhfat-al-Mujahidin: An Historical Work in The Arabic Language, University of Madras, retrieved 3 December 2020 (16వ శతాబ్దంలో జైనుద్దీన్ మఖ్దూమ్ II కేరళ సమాజం గురించి వ్రాసిన చారిత్రక గ్రంథం తుహ్ఫత్ ఉల్ ముజాహిదీన్ ఆంగ్ల అనువాదం)
బాహ్య లింకులు
[మార్చు]
