Jump to content

మారియమ్మన్

వికీపీడియా నుండి
మారియమ్మన్
Member of మహాదేవి
మారియమ్మన్ చిత్రపటం, తమిళనాడు, సుమారు క్రీ.శ. 1820
వాతావరణం, సంతానోత్పత్తి, ఆరోగ్య దేవత
ఇతర పేర్లురేణుకా దేవి, రేణుక, మారియమ్మ, మారియమ్మన్, ముత్తుమారియమ్మన్, మారియాత్తా, మారి, అమ్మన్, అమ్మ, అంబిక, కరుమారియమ్మన్, కరుమారి, పరాశక్తి, ఆది పరాశక్తి, పిడారి
అనుబంధందేవి, శక్తి, మహాదేవి, దుర్గ, కాళి, పార్వతి, శీతలాదేవి, ద్రౌపది, రుక్మిణి, సీత, రేణుక, శాక్తం, పిడారి
నివాసంభూమి
ఆయుధములుత్రిశూలం, ఖడ్గం, పాశం
జంతువులుపాము, సింహం
గుర్తులువేపచెట్లు/వేపాకులు, త్రిశూలం, కుంకుమ, నాగులు
వాహనంసింహం
పండుగలునవరాత్రి, ఆడి తిరువిళా

మారియమ్మన్, తరచుగా అమ్మన్ అని సంక్షిప్తంగా పిలువబడే ఈమె, హిందూ తమిళ జానపద సంప్రదాయంలోని వాతావరణ దేవత. ఈమెను ప్రధానంగా దక్షిణ భారతదేశంలోని గ్రామీణ ప్రాంతాలలో ఆరాధిస్తారు.[1][2] ఈమె ఉత్సవాలు తమిళ నెల ఆడి (Ādi)లో, వేసవి చివరి నుండి శరదృతువు ప్రారంభం వరకు, తమిళనాడు, దక్కన్ ప్రాంతమంతటా నిర్వహించబడతాయి. వీటిలో అత్యంత ప్రసిద్ధమైనది ఆడి తిరువిళా . ఈమె ఆరాధన ప్రధానంగా వర్షాలు కురిపించడం, అలాగే కలరా, మశూచి, చికెన్‌పాక్స్ వంటి తీవ్రమైన వ్యాధులను నివారించడం లేదా నయం చేయడంపై కేంద్రీకృతమై ఉంటుంది.

మారియమ్మన్‌ను పిడారి, కరుమారియమ్మన్,[3] రేణుక, ద్రౌపది లేదా గ్రామదేవత సంప్రదాయాలకు అనుగుణంగా ఆరాధిస్తారు. దక్షిణ భారతదేశంలోని అనేక గ్రామాల ప్రజలు ఈమెను గ్రామ రక్షక దేవత (కావల్ దైవం)గా భావిస్తారు. కర్ణాటకలో ఈమెను మారికాంబెగా ఆరాధిస్తారు. ఆమెను ఆది పరాశక్తి లేదా మహాదేవి యొక్క అవతారంగా పరిగణిస్తారు. మహారాష్ట్రలో ఈమెను మారి ఆయి లేదా లక్ష్మీ ఆయి అని పిలుస్తారు.[4][5]

ఆవిర్భావం

[మార్చు]
త్రిశూలంలో ప్రతిష్ఠించబడిన మారియమ్మన్, చోళుల కాలం, తమిళనాడు, భారతదేశం

మారియమ్మన్ ఆరాధన ద్రావిడ జానపద మతం సంప్రదాయాల నుండి ఉద్భవించింది.[6] ఈమె తమిళుల ప్రధాన మాతృదేవతగా పరిగణించబడుతుంది. ముఖ్యంగా దక్షిణ భారతదేశంలోని గ్రామీణ ప్రాంతాలలో ఈమెకు విశేష ఆరాధన ఉంది. కాలక్రమేణా మారియమ్మన్‌ను అనేక హిందూ దేవతలతో అనుసంధానించారు. వాటిలో పార్వతి,[7] కాళి, దుర్గ,[8] రుక్మిణి,[9] సీత,[10] ద్రౌపది[11] ముఖ్యమైనవి.

అలాగే ఈమెను ఉత్తర భారతదేశంలోని శీతలాదేవి, తూర్పు భారతదేశంలోని ఒలై చండి (Olai Chandi), పశ్చిమ భారతదేశంలోని మొగల్ మాత (Mogal Mata) వంటి ప్రాంతీయ దేవతలతో కూడా పోల్చుతారు.

మారియమ్మన్ అనే పేరులోని మారి (ఉచ్చారణ: /mɒri/) అనే పదం సంగం తమిళంలో "వర్షం" అనే అర్థాన్ని కలిగి ఉంది. ద్రావిడ మూలపదమైన అమ్మన్ అంటే "తల్లి". ప్రాచీన తమిళులు మారియమ్మన్‌ను వర్షాలను కురిపించే దేవతగా, అలాగే సంపదను ప్రసాదించే దేవతగా ఆరాధించేవారు. వారి పంటల సమృద్ధి ప్రధానంగా తగినంత వర్షపాతంపై ఆధారపడి ఉండేది కాబట్టి ఆమెకు ప్రత్యేక ప్రాముఖ్యత లభించింది.

మాతృదేవత ఆరాధనను స్త్రీత్వాన్ని గౌరవించిన సమాజానికి సూచికగా పరిగణిస్తారు. సంగం యుగంలోని దేవాలయాలు, ముఖ్యంగా మదురై ప్రాంతంలోని ఆలయాలు, దేవతకు అర్చకురాళ్లను కలిగి ఉన్నట్లు తెలుస్తుంది. ఆ కాలంలో దేవతలు ప్రధానంగా స్త్రీ దేవతల రూపంలోనే ఆరాధించబడినట్లు ఆధారాలు సూచిస్తున్నాయి.[12]

సంగం సాహిత్యంలో, కురవర్ అర్చకురాళ్లు పలముతిర్‌చోలై దేవాలయంలో నిర్వహించిన ఆరాధనా విధానాల గురించి విశదమైన వర్ణన కనిపిస్తుంది.[13]

రూపవర్ణన

[మార్చు]

మారియమ్మన్‌ను సాధారణంగా ఎరుపు వర్ణ ముఖంతో, ఎరుపు వస్త్రాలు ధరించిన అందమైన యువతిగా చిత్రిస్తారు. కొన్నిసార్లు ఆమెను అనేక చేతులతో చూపిస్తారు, అవి ఆమె అనేక శక్తులకు ప్రతీకలుగా భావిస్తారు. అయితే ఎక్కువ చిత్రణల్లో ఆమెకు రెండు లేదా నాలుగు చేతులు మాత్రమే ఉంటాయి. కొన్ని రూపాల్లో ఆమె పాములను ఆభరణాలుగా ధరించినట్లు కూడా చూపిస్తారు.

మారియమ్మన్ సాధారణంగా కూర్చున్న లేదా నిలుచున్న భంగిమలో, తలపై ఐదు తలల నాగుతో చిత్రించబడుతుంది. ఆమె ఒక చేతిలో త్రిశూలం (త్రిసూలం), మరొక చేతిలో కపాలం (పాత్ర)ను ధరించి ఉంటుంది. ఆమె చేతుల్లో ఒకటి సాధారణంగా అభయముద్రలో ఉండి భక్తులకు నిర్భయత్వాన్ని ప్రసాదిస్తున్నట్లు సూచిస్తుంది. కొన్ని చిత్రణల్లో ఆమె ఒక చేతిలో డమరుకంను ధరించి ఉండగా, దాని చుట్టూ ఒక నాగు చుట్టుకొని ఉంటుంది.

ఆమెను రెండు ప్రధాన స్వరూపాల్లో చిత్రిస్తారు — ఒకటి ఆమె సౌమ్య, కరుణామయ స్వభావాన్ని ప్రతిబింబించేది; మరొకటి కోరలు, విరబోసిన జుట్టుతో కూడిన ఉగ్రరూపం.

పురాణగాథలు

[మార్చు]
ఈరోడ్ మారియమ్మన్ తెర్ తిరువిళా

మారియమ్మన్ దేవి ఆవిర్భావానికి సంబంధించిన ఒకే విధమైన ప్రామాణిక పురాణగాథ లేదు. దక్షిణ భారతదేశమంతటా మౌఖిక సంప్రదాయాల ద్వారా వ్యాపించిన అనేక ప్రాంతీయ కథనాలు ఉన్నాయి.

ఒక ప్రాంతీయ హిందూ పురాణం ప్రకారం, ఒకప్పుడు నాగవల్లి అనే సుందరమైన స్త్రీ ఉండేది. ఆమె భృగు అనే ఋషి భార్య. ఒకసారి ఆ ఋషి ఆశ్రమం వెలుపల ఉన్న సమయంలో త్రిమూర్తులు అయిన బ్రహ్మ, విష్ణు, శివుడు ఆమెను దర్శించడానికి వచ్చారు. ఆమె నిజంగా అంతటి సౌందర్యం, సద్గుణాలు కలిగినదా అని తెలుసుకోవాలనుకున్నారు.

వారిని గుర్తించని నాగవల్లి, వారి అకస్మాత్తు రాకపై ఆగ్రహించి తన శక్తితో వారిని చిన్నపిల్లలుగా మార్చింది. దీనికి ఆగ్రహించిన త్రిమూర్తులు ఆమెను శపించి, ఆమె ముఖాన్ని మశూచి వ్యాధి వల్ల వికృతంగా మారేలా చేశారు. అనంతరం భృగు తిరిగి వచ్చి జరిగిన విషయం తెలుసుకొని, ఆమెను ఇంటి నుండి వెళ్లగొట్టాడు. అలాగే భూమిపై జన్మించి, తనకు కలిగిన వ్యాధిని మానవులకు కూడా కలిగించే దేవతగా మారుతావని చెప్పాడని కథనం చెబుతుంది.[14]

వన్నియార్ సమాజ సంప్రదాయం ప్రకారం, పాండవుల ఉమ్మడి భార్య అయిన ద్రౌపది శక్తిదేవి అవతారంగా భావించబడుతుంది. ద్రౌపది శక్తి స్వరూపిణి అయినప్పటికీ, తన దివ్యశక్తులను అణచి సాధారణ స్త్రీగా జీవించింది.

పాండవులు వనవాసంలో ఉన్న సమయంలో, వారు రాత్రివేళ నిద్రిస్తున్నప్పుడు ద్రౌపది ఉగ్రరూపిణి దేవతగా వన్నియార్ గ్రామాలకు వెళ్లేదని కథనం చెబుతుంది. వన్నియార్ ప్రజలు ఆమెకు ప్రార్థనలు చేసి, యవధాన్యాన్ని (బార్లీ) సమర్పించేవారు. దాంతో ఆమె సంతోషించి వారికి అనుగ్రహాలు ప్రసాదించేది. కాలక్రమేణా ఆమె "మారియమ్మన్" (వర్షాన్ని కురిపించి, వ్యాధులను నివారించే తల్లి దేవత)గా ప్రసిద్ధి చెందిందని విశ్వసిస్తారు.[15]

ఉన్నత వర్ణాలకు చెందిన ఒక కథనం ప్రకారం, ఒకప్పుడు ఒక పరయ్యర్ యువకుడు బ్రాహ్మణుడిగా నటించి ఒక బ్రాహ్మణ యువతిని వివాహం చేసుకున్నాడు. అయితే, అతని కుటుంబ సభ్యుల మాటతీరు, మాంసాహార అలవాట్ల ద్వారా ఆ యువతి ఈ మోసాన్ని గుర్తించింది. తాను తక్కువ వర్ణానికి చెందిన వ్యక్తిని వివాహం చేసుకున్నందున కలిగిన "అపవిత్రత" నుండి విముక్తి పొందేందుకు ఆ యువతి ఆత్మాహుతి చేసుకుందని కథనం చెబుతుంది. అనంతరం ఆమె దేవతగా ఆరాధించబడి, మారియమ్మన్‌గా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఈ కథనంలో ఆమెను పరయ్యర్ సమాజానికి అధిష్ఠాన దేవతగా భావిస్తారు.[14]

మరో కథనం ప్రకారం, మారియమ్మన్ మొదట వాసుకి అనే స్త్రీ. ఆమె తమిళ కవి తిరువళ్ళువర్ భార్యగా, అలాగే సమాజం నుండి వెలివేయబడిన స్త్రీగా చెప్పబడుతుంది. ఆమెకు మశూచి సోకడంతో ఇంటింటికీ వెళ్లి భిక్షాటన చేసేది. ఈ సమయంలో ఈగలను దూరం చేసుకోవడానికి వేపాకులతో తనను తాను విసురుకుంటూ ఉండేదని చెబుతారు. తరువాత ఆమె కోలుకుని, మశూచి వ్యాధిని నివారించే దేవతగా మారియమ్మన్ రూపంలో ఆరాధించబడిందని విశ్వసిస్తారు.

మారియమ్మన్‌కు సంబంధించిన అత్యంత ప్రాచుర్యం పొందిన కథనం రేణుకతో సంబంధం కలిగి ఉంది. రేణుక మహర్షి జమదగ్ని భార్య, అలాగే పరశురాముడు (విష్ణువు ఆరవ అవతారం) తల్లి. ఒకసారి సరస్సు వద్ద ఒక దృశ్యాన్ని చూసి మనసు చలించడంతో రేణుక తన దివ్యశక్తులను కోల్పోయిందని కథనం చెబుతుంది. ఇది తెలిసిన జమదగ్ని కోపోద్రిక్తుడై తన కుమారుడు పరశురాముడిని రేణుకను సంహరించమని ఆజ్ఞాపించాడు.

రేణుక ప్రాణభయంతో పారిపోయి ఒక తక్కువ వర్ణానికి చెందిన స్త్రీ ఇంట్లో ఆశ్రయం పొందింది. అయితే పరశురాముడు అక్కడికి చేరి రేణుకతో పాటు ఆ స్త్రీని కూడా శిరఛ్ఛేదం చేశాడు. అనంతరం తన తండ్రిని వేడుకొని వారిద్దరినీ తిరిగి బ్రతికించేందుకు అనుమతి పొందాడు. అయితే వారిని పునర్జీవింపజేసే సమయంలో పొరపాటున తలలను మార్చేశాడని కథనం చెబుతుంది. రేణుక తల తక్కువ వర్ణ స్త్రీ శరీరానికి, ఆ స్త్రీ తల రేణుక శరీరానికి జతచేయబడింది. ఈ సంఘటన తరువాత ఆమె "మారిన తల్లి" అనే అర్థంలో మారియమ్మన్గా ప్రసిద్ధి చెందిందని విశ్వసిస్తారు.[16]

ఉత్తర భారతదేశంలో శీతలాదేవిని కూడా ఇదే విధంగా ఆరాధిస్తారు. ముఖ్యంగా రాజ్‌పుత్/క్షత్రియ సమాజంలో ఆమెకు విశేష భక్తి ఉంది. గ్రామాలను వ్యాధుల నుండి రక్షించే దేవతగా ఆమె పాత్ర మారియమ్మన్‌తో పోలిక కలిగి ఉంటుంది.

పాత్రలు

[మార్చు]

వైద్యదేవత

[మార్చు]

మారియమ్మన్‌ను "వేడి-సంబంధిత" వ్యాధులన్నింటినీ నయం చేసే దేవతగా భావిస్తారు. దక్షిణ భారతదేశంలో వేసవి కాలం (మార్చి నుండి జూన్ వరకు)లో ప్రజలు పసుపు, వేప ఆకులు కలిపిన నీటితో నింపిన కుండలను మోసుకుంటూ మైళ్ల దూరం నడుస్తారు. ఇలా చేయడం ద్వారా తట్టు, చికెన్‌పాక్స్ వంటి వ్యాధులు దూరమవుతాయని సంప్రదాయ విశ్వాసం ఉంది. ఈ వ్యాధులు వేసవి కాలంలో ఎక్కువగా వ్యాపిస్తాయని భావించబడేది.

సంతానోత్పత్తి దేవత

[మార్చు]

భక్తులు కుటుంబ శ్రేయస్సు, సంతానలాభం, ఆరోగ్యవంతమైన సంతానం, మంచి జీవిత భాగస్వామి కోసం కూడా మారియమ్మన్‌ను ప్రార్థిస్తారు.

ఆమెకు సమర్పించే అత్యంత ప్రాచుర్యం పొందిన నైవేద్యం పొంగల్. ఇది బియ్యం, పెసరపప్పుతో తయారుచేసే వంటకం. సాధారణంగా ఆలయ ప్రాంగణంలో లేదా దేవాలయ సమీపంలోని పుణ్యస్థలాల్లో మట్టికుండల్లో కట్టెల మంటపై దీనిని వండుతారు.

మారియమ్మన్‌కు అంకితమైన కొన్ని ఉత్సవాలలో భక్తులు నూనె దీపాలు మోసుకుంటూ రాత్రివేళల్లో ఊరేగింపులు నిర్వహిస్తారు.[why?]

తమిళనాడులోని తంజావూరు జిల్లాలో అనేక కుటుంబాలకు మారియమ్మన్ కులదేవతగా ఉంటుంది. వివాహాలు వంటి శుభకార్యాల సందర్భంలో ముందుగా కులదేవతను ఆరాధించడం అక్కడి సంప్రదాయం.

హిందూ సంప్రదాయంలో కులదేవత ఆరాధనకు అత్యంత ప్రాధాన్యం ఉంది. ఇది తరతరాలుగా కొనసాగుతూ వస్తుంది. కుటుంబ కులదేవత ఆలయం సాధారణంగా ఆ కుటుంబం మూలంగా వచ్చిన గ్రామ పరిసర ప్రాంతంలోనే ఉండటం వల్ల, ఆ ఆరాధన ద్వారా కుటుంబ మూలాలను కూడా గుర్తించవచ్చు.

ఆరాధన

[మార్చు]
మారియమ్మన్ ఊరేగింపు

మారియమ్మన్ ఆరాధన పద్ధతులు సాధారణంగా వివిధ రకాల జానపద నృత్యాలతో కూడి ఉంటాయి.[17] ఉత్సవకాలంలో మట్టికుండల్లో వండిన పొంగల్, కూజ్ (గంజి వంటి ఆహారం)లను నైవేద్యంగా సమర్పిస్తారు. అగ్నిగుండంపై నడవడం, నోరు లేదా ముక్కుకు కుచ్చులు పొడిపించుకోవడం వంటి ఆచారాలు కూడా నిర్వహించబడతాయి.

సమయపురం మారియమ్మన్ ఆలయంలో నేటికీ సంప్రదాయ హిందూ ఆరాధనా విధానం కొనసాగుతోంది. ప్రతి సంవత్సరం ఏప్రిల్ రెండవ వారంలో ఆలయ నిర్వాహకులు పది రోజుల ఉత్సవాన్ని నిర్వహిస్తారు. కొందరు ఇప్పటికీ పాత గ్రామీణ సంప్రదాయాన్ని అనుసరిస్తూ కోళ్లు, మేకలను దేవతకు సమర్పిస్తారు. అయితే ప్రస్తుతం వాటిని బలి ఇవ్వకుండా సమర్పించిన తర్వాత విక్రయిస్తారు.

దేవతకు ప్రధాన ఆరాధన ఆలయానికి ఒకటి లేదా రెండు మైళ్ల దూరంలో ఉన్న రహదారిపై జరుగుతుంది. వేలాదిమంది భక్తులు వేగంగా నడుస్తూ, నృత్యాలు చేస్తూ ఆలయం వైపు సాగుతారు. వారిలో చాలామంది ఉపవాసం పాటించి, తల ముండనం చేయించుకొని, దేవతకు పవిత్రంగా భావించే పసుపు రంగు వస్త్రాలను ధరిస్తారు.

మహిళలు, పిల్లలు తమ తలలపై దేవతకు ప్రీతికరమైన వేప ఆకులతో అలంకరించిన కుండలను మోస్తారు. అలాంటి కుండలను మోసే యువకులు, యువతులు డప్పుల వాయిద్యాల నడుమ ఉత్సాహంగా నృత్యాలు చేస్తారు. కొందరు పురుషులు, మహిళలు బొగ్గులతో నిండిన అగ్నికుండలను కూడా మోస్తారు. మరికొందరు తమ భక్తిని వ్యక్తపరచడానికి కత్తి, త్రిశూలం లేదా ఈటె వంటి పవిత్ర ఆయుధాలను చెంపలు లేదా నాలుక గుండా పొడిపించుకుంటారు.[18]

ఈ ఆరాధన ద్వారా ప్రతి వ్యక్తి సంసారం, మోక్షం గురించిన అవగాహనను పొందుతూ ఆత్మసాక్షాత్కారాన్ని సాధిస్తాడని విశ్వసిస్తారు. ఈ ఆత్మసాక్షాత్కారం ద్వారా దేవతతో ఆధ్యాత్మిక బంధం ఏర్పడుతుంది. ఇదే మారియమ్మన్ ఆరాధన యొక్క ప్రధాన ఉద్దేశ్యంగా భావించబడుతుంది.

ములైకొట్టు

[మార్చు]

ములైకొట్టు అనేది దక్షిణ తమిళనాడులో, ముఖ్యంగా మదురై జిల్లా, శివగంగై జిల్లా, దిండిగల్ జిల్లా, రామనాథపురం జిల్లా, తూత్తుకుడి జిల్లా, తిరునెల్వేలి జిల్లా గ్రామాలలో జరుపుకునే గ్రామీణ ఉత్సవం. ఈ ఉత్సవాన్ని నిర్వహించడం ద్వారా దేవి అనుగ్రహం లభించి, వ్యవసాయానికి తగిన వర్షపాతం కలుగుతుందని గ్రామస్తులు విశ్వసిస్తారు.

ఈ పండుగ సాధారణంగా తమిళ నెలలైన పంగుని నుండి పురట్టాసి మధ్య ఏదో ఒక సమయంలో నిర్వహించబడుతుంది. మొత్తం 11 రోజులపాటు జరుగుతుంది (మొదటి వారంలోని ఆదివారం నుండి రెండవ వారంలోని బుధవారం వరకు).

ఉత్సవం ప్రారంభానికి ముందు గ్రామ సమావేశం నిర్వహించి, ములైకొట్టు నిర్వహణకు అనుకూలమైన తేదీని నిర్ణయిస్తారు. తేదీ ఖరారు చేయడానికి ముందు గ్రామ పెద్దలు, కార్యదర్శులు గ్రామస్తుల వద్ద వివాహాలు, చికెన్‌పాక్స్ వ్యాధి వ్యాప్తి లేదా ఇతర ముఖ్య సంఘటనల గురించి సమాచారం సేకరిస్తారు. ఎవరికైనా చికెన్‌పాక్స్ సోకినట్లయితే, ఆకస్మిక మరణం సంభవించినట్లయితే లేదా వివాహం జరుగుతున్నట్లయితే ప్రజాభిప్రాయం మేరకు ఉత్సవాన్ని వాయిదా వేయవచ్చు లేదా రద్దు చేయవచ్చు.

ఉత్సవం ప్రారంభంలో ప్రతి ఇంటి నుండి తొమ్మిది రకాల ధాన్యాల విత్తనాలను సేకరిస్తారు. దీనిని తమిళంలో తండల్ అంటారు. తండల్ కార్యక్రమం శుక్లపక్షంలోని ఆదివారం జరుగుతుంది. ఆ తరువాతి మంగళవారం జరిగే రెండవ కార్యక్రమాన్ని పరి పరప్పుత్తల్ అంటారు. మరుసటి మంగళవారం ప్రధాన ఉత్సవమైన ములైకొట్టు నిర్వహించబడుతుంది.

తండల్ అనంతరం ఆలయ కమిటీ ప్రతి ఇంటికి పరి ఏర్పాటు చేయడానికి ధాన్యాలను పంపిణీ చేస్తుంది.

పరి అనేది వెడల్పాటి నోరు, ఇరుకైన అడుగు భాగం, అడుగున చిన్న రంధ్రం కలిగిన మట్టికుండ. ఇది ప్రత్యేకంగా ఈ ఉత్సవం కోసం తయారుచేయబడుతుంది, మార్కెట్లో విక్రయించబడుతుంది. గ్రామస్తులు తమ అవసరానికి అనుగుణంగా పలు పరి కుండలను కొనుగోలు చేస్తారు.

పరి ఏర్పాటు చేసే మొదటి దశలో, తండల్ రెండవ రోజున పరి కుండలను, ఇళ్లను శుభ్రపరుస్తారు. అనంతరం మేకల పేడ, ఎండుగడ్డి సేకరిస్తారు. పరి అడుగున ఉన్న రంధ్రాన్ని ఎండుగడ్డితో మూసివేసి, దానిపై మేకల పేడ పొరను పరుస్తారు. తర్వాత నీరు చల్లి ఆ పేడను తడిపి ఉంచుతారు. ఈ విధానాన్నే పరి ఏర్పాటు ప్రక్రియగా పరిగణిస్తారు. దీనికి తదుపరి దశగా, ఆలయ కమిటీ నుండి అందుకున్న తొమ్మిది రకాల ధాన్యాలను పరి కుండలోని మేకల పేడపై సమానంగా చల్లుతారు. అనంతరం ఆ విత్తనాలు బాగా మొలకెత్తాలని ప్రార్థిస్తూ దేవికి ప్రత్యేక పూజ నిర్వహిస్తారు. ప్రతి ఇంటిలో రెండు లేదా అంతకంటే ఎక్కువ పరి కుండలు ఉండవచ్చు.

ఈ పరి కుండలను ఇంట్లోని చీకటి, ప్రశాంతమైన గదిలో ఉంచుతారు. తరువాతి ఏడు రోజులపాటు వాటిలోని విత్తనాలు మొలకెత్తి చిన్న మొక్కలుగా ఎదగాలి. ఈ కాలంలో గ్రామంలో లౌడ్‌స్పీకర్ల వినియోగం, బాణాసంచా పేల్చడం పూర్తిగా నిషేధించబడుతుంది.

ప్రతి సాయంత్రం గ్రామస్థులంతా మారియమ్మన్ ఆలయం ముందు కూడి, మారి పట్టు అనే జానపద గీతాలను పాడుతూ, ములైకొట్టు (కుమ్మి నృత్యానికి సమానమైనది), అమ్మన్ ఒయిల్ వంటి జానపద నృత్యాలు చేస్తారు. ఈ కార్యక్రమాలు తండల్ ఆదివారం (మొదటి రోజు) నుండి తరువాతి ఆదివారం (ఎనిమిదవ రోజు) వరకు ప్రతిరోజూ కొనసాగుతాయి.

తొమ్మిదవ రోజును తంగల్ అని పిలుస్తారు. దీని అర్థం "శిబిరం" లేదా "వసతి". ఆ రోజు ఆలయాన్ని మూసివేస్తారు. జానపద పూజలు, నృత్యాలు నిర్వహించరు.

ఈ సమయంలో గ్రామంలోని చెరువు లేదా ఇతర నీటి వనరులో అమ్మన్ కరగం తయారు చేస్తారు. ఉత్సవం జరుగుతున్న పది రోజులపాటు ఉపవాసం చేసిన వ్యక్తిని అమ్మాడి అని పిలుస్తారు. అతను లేదా ఆమె అమ్మన్ స్వరూపంగా భావించబడతారు. అమ్మాడి ఆ కరగాన్ని తీసుకొని ఆలయానికి తీసుకువస్తారు.

తండల్ పదవ రోజున ప్రతి ఇంటి నుండి పరి కుండలను మారియమ్మన్ ఆలయానికి తీసుకువస్తారు. అవి ఒక రాత్రంతా ఆలయంలోనే ఉంచబడతాయి. మరుసటి రోజు (పదకొండవ రోజు, బుధవారం) ప్రత్యేక పూజల అనంతరం పరి కుండలను తిరిగి వాటి యజమానులకు అందజేస్తారు.

అనంతరం అమ్మాడి మళ్లీ కరగాన్ని తీసుకువెళ్తారు. అలాగే ములైపరిలను కూడా ఆలయం నుండి బయటకు తీసుకువస్తారు. చివరగా అమ్మన్ కరగం, ములైపరిలను గ్రామ చెరువులో నిమజ్జనం చేస్తారు.

ఈ ఉత్సవం తమిళ నెల ఆడిలో మదురై మీనాక్షి అమ్మన్ ఆలయంలో కూడా నిర్వహించబడుతుంది.

తమిళ ప్రవాస సమాజంలో

[మార్చు]

మారియమ్మన్ ఆరాధన తమిళ ప్రవాస సమాజాల ద్వారా కరేబియన్, దక్షిణాఫ్రికా, మారిషస్, రియూనియన్ ద్వీపం, సింగపూర్, వియత్నాం, ఫిజీ వంటి ప్రాంతాలకు వ్యాపించింది. ఈ ప్రాంతాల్లో ఆమె పేరుతో ఆలయాలు నిర్మించబడి, ఉత్సవాలు నిర్వహించబడుతున్నాయి.

భావావేశ (ట్రాన్స్) ఆరాధన సంప్రదాయాలు కూడా గిర్మితియా కార్మికుల ద్వారా ప్రపంచంలోని అనేక ప్రాంతాలకు చేరాయి. అక్కడ తమిళనాడులో పాటించే ఆచారాలకు సమానమైన పద్ధతులు ఇప్పటికీ కొనసాగుతున్నాయి. అనేక సందర్భాల్లో మారియమ్మన్‌ను కాళి దేవితో సమన్వయపరచి ఆరాధిస్తారు.

దేవాలయాలు

[మార్చు]

మారియమ్మన్‌కు అంకితమైన చాలా ఆలయాలు సాధారణ గ్రామీణ దేవస్థానాలు లేదా చిన్న గుడిసెల రూపంలో ఉంటాయి. వీటిలో పురుషులు, మహిళలు ఇద్దరూ పూజారులుగా వ్యవహరిస్తూ పూజలు నిర్వహిస్తారు. అనేక గ్రామీణ ఆలయాలలో దేవిని ఈటె తల ఆకారంలో ఉన్న పదునైన కొన గల గ్రానైట్ శిల రూపంలో ప్రతిష్ఠిస్తారు. ఈ శిలను సాధారణంగా నిమ్మకాయలతో చేసిన హారాలు, ఎర్రని పూలతో అలంకరిస్తారు. ఇలాంటి దేవస్థానాల వద్ద తరచుగా ఒక పుట్ట (చీమల గుట్ట) ఉంటుంది. అందులో నివసించే నాగుపాము మారియమ్మన్ స్వరూపంగా భావించబడుతుంది.[19][20] ఆ నాగదేవతను ప్రసన్నం చేసేందుకు పాలు, గుడ్లు సమర్పిస్తారు.

కొన్ని మారియమ్మన్ ఆలయాలు విశేష ప్రజాదరణ పొందడంతో, అక్కడ బ్రాహ్మణులు పూజారులుగా సేవలందిస్తున్నారు. ఉదాహరణకు, తిరుచిరాపల్లి నగరానికి ఉత్తర భాగంలో కావేరి నది తీరాన ఉన్న సమయపురం మారియమ్మన్ ఆలయం సమృద్ధమైన ఆగమ సంప్రదాయాన్ని కొనసాగిస్తోంది. అక్కడి అన్ని పూజా కర్మలు గురుక్కల్లచే నిర్వహించబడుతాయి. మారియమ్మన్‌కు అంకితమైన ఇతర ముఖ్యమైన దేవాలయాల స్థానాలు:

  • పున్నైనల్లూర్ (తంజావూరు సమీపంలో) – ఒక పురాణకథనం ప్రకారం, మారియమ్మన్ తంజావూరు రాజు వెంకోజి మహారాజు ఛత్రపతికి (1676–1688) స్వప్నంలో దర్శనమిచ్చి, తాను తంజావూరుకు మూడు మైళ్ల దూరంలో ఉన్న పున్నై చెట్ల అడవిలో ఉన్నానని తెలిపింది. రాజు వెంటనే అక్కడికి చేరుకొని అడవిలోని మారియమ్మన్ విగ్రహంను వెలికితీశాడు. అతని ఆజ్ఞ మేరకు అక్కడ ఆలయం నిర్మించి, విగ్రహాన్ని ప్రతిష్ఠించారు. ఆ ప్రాంతం పున్నైనల్లూర్గా ప్రసిద్ధి చెందింది. అందువల్ల ఈ ఆలయ దేవతను పున్నైనల్లూర్ మారియమ్మన్ అని పిలుస్తారు. రోగనివారణ కోసం భక్తులు మట్టి ద్వారా తయారుచేసిన మానవ శరీర భాగాల ప్రతిరూపాలను నైవేద్యంగా సమర్పిస్తారు. తంజావూరు రాజు తులజా రాజు (1729–1735) కుమార్తె అనారోగ్యంతో చూపును కోల్పోయి, ఈ ఆలయంలో ప్రార్థించిన తరువాత తిరిగి చూపు పొందిందని విశ్వసిస్తారు. శ్రీ సదాశివ బ్రహ్మేంద్ర నాగులు నివసించిన పుట్ట మట్టితో మూలమూర్తిని తయారు చేశారని చెబుతారు.
  • సేలం – నగర మధ్యభాగంలో ఉన్న కొట్టై శ్రీ పెరియా మారియమ్మన్ ఆలయంలో ఆడి ఉత్సవం 22 రోజులపాటు ఘనంగా నిర్వహించబడుతుంది.
  • అన్బిల్ (తిరుచిరాపల్లి సమీపంలో)
  • చెన్నై (మద్రాస్) – వెలచ్చేరి ప్రధాన రహదారి ఎదురుగా ఉన్న పుట్ట (చీమల గుట్ట) కారణంగా ఇక్కడి దేవతను పుత్తు మారియమ్మన్ అని పిలుస్తారు.
  • మదురై – ఇక్కడి తెప్పకുളം శ్రీ మారియమ్మన్ ఆలయం ప్రముఖ భక్తి కేంద్రంగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఈ ఆలయం ముఖ్యంగా మారియమ్మన్, ప్రసూతి వైద్య నైపుణ్యం కారణంగా దేవతగా పూజింపబడే పెరియాచి అమ్మన్ (లేదా పేచ్చి అమ్మన్) ఆరాధనకు ప్రసిద్ధి చెందింది. ఆలయానికి పెద్ద తెప్పకുളം (పుష్కరిణి) ఉంది. ఇక్కడ పంగుని ఉత్సవం ప్రధాన పండుగ. మారియమ్మన్ భక్తులు పూ చొరిదల్ (పూల ఉత్సవం) నిర్వహిస్తారు. ఆడి మాసంలో అనేక మహిళలు ఉపవాసం, ప్రార్థనల ద్వారా దేవిని ఆరాధిస్తారు.[విడమరచి రాయాలి]
  • ఉర్వా, మంగళూరు నగరంలోని నివాస ప్రాంతం – స్థానికంగా ఉర్వా మారిగుడిగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఈ దేవాలయంలో దేవి కృపవల్ల అనేక అద్భుతాలు జరిగినట్లు భక్తులు విశ్వసిస్తారు.

ఈరోడ్ మారియమ్మన్ ఆలయ ఉత్సవం తమిళనాడులో అత్యంత ప్రసిద్ధి చెందిన పండుగలలో ఒకటి. నగరంలోని మూడు వేర్వేరు ప్రాంతాల్లో ఉన్న చిన్న మారియమ్మన్, మధ్య మారియమ్మన్, పెద్ద మారియమ్మన్ దేవతల ఆరాధనను ఒకే ఉత్సవంగా ప్రతి ఏప్రిల్ నెలలో నిర్వహిస్తారు. ఈ ఉత్సవంలో తిరువిళాతో పాటు అనేక భక్తి కార్యక్రమాలు జరుగుతాయి. చివరగా కావేరి నదిలో మారియమ్మన్ భర్త శివుని ప్రతీకగా భావించే కంబంను నిమజ్జనం చేయడం ద్వారా ఉత్సవం ముగుస్తుంది.

కరూర్ మారియమ్మన్ ఆలయ ఉత్సవం ప్రతి సంవత్సరం మే నెల చివర్లో దేవి గౌరవార్థం ఘనంగా నిర్వహించబడుతుంది.

2012లో గాయని హరిణి సమయపురం మారియమ్మన్ దేవిపై ఒక భక్తిగీతాన్ని స్వరపరిచింది. ఈ పాట Om Nava Sakthi Jaya Jaya Sakthi అనే ఆల్బమ్‌లో విడుదలైంది. ఈ గీతం సమయపురం అమ్మన్ రూపంలోని శక్తి మహిమను వర్ణిస్తూ, ఆ ప్రాంత ప్రజలు విశ్వసించినట్లుగానే పెరువలై నదిని పవిత్ర తీర్థమైన పుణ్య తీర్థంతో సమానంగా పేర్కొంటుంది.[21]

భారతదేశం వెలుపల

[మార్చు]
మెడాన్‌లోని శ్రీ మారియమ్మన్ ఆలయం, ఇండోనేషియా

మారియమ్మన్‌కు అంకితమైన అనేక ఆలయాలు మారిషస్, మలేషియా, సింగపూర్, థాయ్‌లాండ్, ఫిజీ, గయానా, వియత్నాం, ట్రినిడాడ్, టొబాగో, జర్మనీ[22], దక్షిణాఫ్రికా దేశాలలో ఉన్నాయి. ఇవి ప్రధానంగా తమిళ ప్రవాస సమాజాల కృషి ఫలితంగా ఏర్పడ్డాయి.

వాటిలో ముఖ్యమైనవి శ్రీ మారియమ్మన్ ఆలయం, సింగపూర్, బ్యాంకాక్‌లోని శ్రీ మారియమ్మన్ ఆలయం, ప్రిటోరియాలోని మారియమ్మన్ ఆలయం, అలాగే ఇండోనేషియాలోని మెడాన్ మారియమ్మన్ ఆలయం.[citation needed]

మలేషియాలోని ప్రతి రాష్ట్రంలోనూ మారియమ్మన్ ఆలయాలు ఉన్నాయి. వాటిలో కొన్ని ప్రముఖ ఆలయాలు:

శ్రీలంకలోని మటలే నగరంలో కూడా మారియమ్మన్‌కు అంకితమైన అత్యంత ప్రసిద్ధ ఆలయం ఉంది.[23]

చిత్రమాలిక

[మార్చు]

ఇవి కూడా చూడండి

[మార్చు]

మూలాలు

[మార్చు]
  1. ↑ "Mariamman – the Village Goddess who travelled". Storytrails. 30 September 2020. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 7 August 2021.
  2. ↑ Neuenhofer, Christa (27 November 2012). Ayyanar and Mariamman, Folk Deities in South India (in ఇంగ్లీష్). Blurb, Incorporated. ISBN 978-1-4579-9010-6.
  3. ↑ PremKV (2025-10-31). Documentary - Grama Devatas - a prequel to Agastyamuni series. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 2026-03-29 – via YouTube.
  4. ↑ Pillai, S. Devadas (1997). Indian sociology through Ghurye, a dictionary. Bombay: Popular Prakashan. pp. 72, 193.
  5. ↑ Dhumal, Suraj Nandkumar; Banekar, Tushar Vinayak; Bhattacharya, Zinnia (February 2026). "Devotion, Rituals, and Symbolism: The Cult of Potaraj". Whispers of Forgotten Tales. Singapore: Springer Nature. pp. 97–100. ISBN 978-981-95-5975-6.
  6. ↑ Proceedings (in ఇంగ్లీష్). Indian History Congress. 1980. p. 100.
  7. ↑ "ஆயி உமையானவளே ஆதிசிவன் தேவியரே" (ఓ తల్లి ఉమా, శివుని దేవీ!) – Mariamman Thalattu.
  8. ↑ "The truthful Kali who guarded the homesteads sat with her, The Kali sat together with Durga continuously with her". Mariamman Lullaby.
  9. ↑ Viraraghavacharya, T. K. T. (1997). History of Tirupati: The Thiruvengadam Temple (in ఇంగ్లీష్). Tirumala Tirupati Devasthanams. p. 486.
  10. ↑ Ricci, Ronit (21 November 2019). Banishment and Belonging: Exile and Diaspora in Sarandib, Lanka and Ceylon (in ఇంగ్లీష్). Cambridge University Press. p. 151. ISBN 978-1-108-48027-7.
  11. ↑ Harvey, Graham (8 April 2016). Religions in Focus: New Approaches to Tradition and Contemporary Practices (in ఇంగ్లీష్). Routledge. ISBN 978-1-134-93690-8.
  12. ↑ Manickam, Valliappa Subramaniam (1968). A glimpse of Tamilology. Academy of Tamil Scholars of Tamil Nadu. p. 75.
  13. ↑ Lal, Mohan (2006). The Encyclopaedia Of Indian Literature (Volume Five (Sasay To Zorgot), Volume 5. Sahitya Akademi. p. 4396. ISBN 8126012218.
  14. 1 2 Narayan, M. K. V. (April 2007). Flipside of Hindu Symbolism: Sociological and Scientific Linkages in Hinduism (in ఇంగ్లీష్). Fultus Corporation. p. 76. ISBN 978-1-59682-117-0.
  15. ↑ Kottayam), Dr Jyothi Susan Abraham (Assistant Professor, Baselius College, Kottayam) Dr Kavitha Gopalakrishnan (Assistant Professor, Baselius College, Kottayam) Ms Meera Elizabeth James (Assistant Professor, Baselius College (11 February 2022). Pandemic Reverberations and Altered Lives (in ఇంగ్లీష్). Co-Text Publishers. p. 23. ISBN 978-81-952253-4-7.{{cite book}}: CS1 maint: multiple names: authors list (link)
  16. ↑ "What is the Story of Mariamman?". www.exoticindiaart.com (in ఇంగ్లీష్). ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 10 February 2026.
  17. ↑ M. K. V. Narayan, Exploring the Hindu Mind: Cultural Reflection and Symbolism, Readworthy, 2009, p. 93
  18. ↑ Younger, Paul. "Journal of the American Academy of Religion." A Temple Festival of Māriyamman (1980): 493–513. ATLA Religion Database. Web. 28 September 2014.
  19. ↑ Bremner, Lindsay; Cullen, Beth; Geros, Christina Leigh; Bhat, Harshavardhan; Powis, Anthony (2022-05-25). Monsoon as Method: Assembling Monsoonal Multiplicities (in అరబిక్). Actar D, Inc. ISBN 978-1-63840-804-8.
  20. ↑ "Mariamman Thalattu". Hindupedia, the Hindu Encyclopedia (in ఇంగ్లీష్). 2023-04-07. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 2026-02-15.
  21. ↑ "Amma Mariamma" – via Amazon.
  22. ↑ "Temples: Sri Maha Mari Amman Temple, Germany". Dinamalar. 28 December 2007. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 29 October 2011.
  23. ↑ "Sri Muthumariamman Temple Matale". ceylonpages.lk. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 1 October 2023.

సాధారణ గ్రంథసూచి

[మార్చు]
  • Kolenda, Pauline. "Pox and the Terror of Childlessness: Images and Ideas of the Smallpox Goddess in a North Indian Village" in P. Kolenda, Caste, Cult and Hierarchy: Essays on the Culture of India. New Delhi: Folklore Institute, 1983. pp. 198–221.
  • Rigopoulos, Antonio. The Life and Teachings of Sai Baba of Shirdi. Albany: State University of New York Press, 1993. ISBN 0-7914-1268-7. pp. 78, 80, 160, 224, 226, 250.

బాహ్య లింకులు

[మార్చు]
"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=మారియమ్మన్&oldid=4849269" నుండి వెలికితీశారు