మాల్టో భాష

మాల్టో
పహారియా
माल्टो (पहाड़िया), মাল্টো (পাহাড়িয়া)
స్థానిక భాష	భారతదేశం, బంగ్లాదేశ్
ప్రాంతం	జార్ఖండ్; పశ్చిమ బెంగాల్; బీహార్; ఒడిశా
స్వజాతీయత	మాల్టో; సౌరియా పహారియా
స్థానికంగా మాట్లాడేవారు	159,215 (2011 census)
భాషా కుటుంబము	ద్రావిడ ఉత్తర ద్రావిడ్ కురుఖ్-మాల్టో మాల్టో
ప్రాంతీయ రూపాలు	కుమార్‌భాగ్ పహారియా, సౌరియా పహారియా
వ్రాసే విధానం	దేవనాగరి
భాషా సంకేతాలు
ISO 639-3	Either: kmj – Kumarbhag Paharia mjt – Sauria Paharia
Glottolog	malt1248
ELP	Sauria Paharia

మాల్టో భాష (Malto language), లేదా పహారియా భాష (Paharia), భారతదేశపు తూర్పు ప్రాంతాల్లో మాట్లాడబడే ఒక ద్రావిడ భాష. ఇది ప్రధానంగా జార్ఖండ్, పశ్చిమ బెంగాల్, బీహార్, ఒడిశా రాష్ట్రాలలో నివసించే మాల్టో ప్రజల మాతృభాష. భాషా శాస్త్రపరంగా ఇది ద్రావిడ భాషా కుటుంబంలోని ఉత్తర ద్రావిడ శాఖకు చెందినది. కురుఖ్ భాషకు ఇది అత్యంత సమీప సంబంధం కలిగి ఉంది.

2011 భారత జనగణన ప్రకారం మాల్టో భాష మాట్లాడేవారి సంఖ్య సుమారు 1.59 లక్షలు. ఈ భాషను బంగ్లాదేశ్‌లోని కొన్ని ప్రాంతాల్లో కూడా మాట్లాడుతారు.

పేరుపుట్టుక

“మాల్టో” అనే పేరు మాల్టో లేదా మాలేర్ తెగల పేరునుంచి ఉద్భవించింది. ఈ భాషను “పహారియా”, “రాజ్‌మహాలి”, “మాల్తి”, “మాల్టు” వంటి పేర్లతో కూడా పిలుస్తారు.

వర్గీకరణ

మాల్టో భాష యొక్క భాషా వర్గీకరణ:

ద్రావిడ భాషా కుటుంబం

ఉత్తర ద్రావిడ శాఖ

కురుఖ్–మాల్టో ఉపశాఖ

మాల్టో

ఈ భాషకు అత్యంత సమీప భాష కురుఖ్.

భౌగోళిక వ్యాప్తి

మాల్టో భాష ప్రధానంగా ఈ ప్రాంతాల్లో మాట్లాడబడుతుంది:

• జార్ఖండ్
• పశ్చిమ బెంగాల్
• బీహార్
• ఒడిశా
• బంగ్లాదేశ్‌లోని కొన్ని ప్రాంతాలు

ప్రత్యేకంగా రాజ్‌మహల్ కొండల ప్రాంతంలో ఈ భాషాభిమానులు ఎక్కువగా నివసిస్తున్నారు.

ఉపభాషలు

మాల్టో భాషకు రెండు ప్రధాన రూపాలు ఉన్నాయి:

1. కుమార్‌భాగ్ పహారియా 2. సౌరియా పహారియా

కొన్ని భాషా శాస్త్రవేత్తలు వీటిని వేర్వేరు భాషలుగా కూడా పరిగణిస్తారు. ఈ రెండు రూపాల మధ్య పదసామ్యం సుమారు 80 శాతం ఉంది.

చరిత్ర

మాల్టో భాషకు ప్రధానంగా మౌఖిక సంప్రదాయం ఉంది. దీర్ఘకాలం పాటు దీనికి ప్రత్యేక లిపి లేకపోవడంతో ఇది వ్రాతరూపంలో పెద్దగా అభివృద్ధి చెందలేదు. 19వ శతాబ్దంలో ఎర్నెస్ట్ డ్రొయెస్ వంటి మిషనరీలు, భాషావేత్తలు ఈ భాషను లిఖితరూపంలో నమోదు చేయడం ప్రారంభించారు.

మాల్టో ప్రజలు చాలా కాలం వరకు కొండప్రాంతాల్లో ఒంటరిగా జీవించడం వల్ల ఈ భాష బాహ్య ప్రభావాలకు తక్కువగా గురైంది.

లిపి

మాల్టో భాష సంప్రదాయంగా వ్రాతభాష కాదు. ప్రస్తుతం దీన్ని ప్రధానంగా **దేవనాగరి లిపి**లో రాస్తారు. కొన్ని సందర్భాల్లో బెంగాళీ, లాటిన్ లిపులను కూడా ఉపయోగిస్తారు.

ధ్వనిశాస్త్రం

మాల్టో భాషలో సాధారణ ద్రావిడ భాషల మాదిరిగానే పది స్వరాలు ఉంటాయి:

• /a, e, i, o, u/
• వాటి దీర్ఘ రూపాలు

ఈ భాషలో ద్విస్వరాలు (diphthongs) సాధారణంగా కనిపించవు. మాల్టో ధ్వని వ్యవస్థలో ఉవ్యూలర్, గ్లోట్టల్ ధ్వనులు కూడా ఉన్నాయి.

వ్యాకరణం

మాల్టో భాషలో నామవాచకాలకు మూడు లింగాలు ఉంటాయి:

• పుంలింగం
• స్త్రీలింగం
• నపుంసకలింగం

పురుషులకు సంబంధించిన పదాలు పుంలింగంలో, మహిళలు ఇంకా కొన్ని దేవతలకు సంబంధించిన పదాలు స్త్రీలింగంలో ఉంటాయి. మిగతా పదాలు సాధారణంగా నపుంసక లింగంలో ఉంటాయి.

ఈ భాష వ్యాకరణ నిర్మాణం చుట్టుపక్కల ద్రావిడ, ఇండో-ఆర్యన్ భాషల ప్రభావాన్ని కూడా కలిగి ఉంది.

మాల్టో ప్రజలు

మాల్టో భాషను మాట్లాడే ప్రజలను మాల్టో లేదా మాలేర్ ప్రజలు అంటారు. వీరు భారతదేశంలోని ఆదివాసీ సమూహాలలో ఒకరు. వీరు ప్రధానంగా వ్యవసాయం, అడవి వనరులు, జూమ్ సాగుపై ఆధారపడి జీవిస్తారు.

ప్రస్తుత పరిస్థితి

మాల్టో భాష ప్రస్తుతం అంతరించిపోతున్న భాషలలో ఒకటిగా పరిగణించబడుతోంది. యువతలో హిందీ, బెంగాళీ వంటి ప్రధాన భాషల ప్రభావం పెరగడంతో మాల్టో వాడకం తగ్గుతోంది. అయినప్పటికీ స్థానిక సంఘాలు, భాషా పరిశోధకులు ఈ భాష పరిరక్షణ కోసం కృషి చేస్తున్నారు.

నమూనా వాక్యం

మానవ హక్కుల విశ్వ ప్రకటనలోని ఒక వాక్యం మాల్టో భాషలో ఈ విధంగా ఉంటుంది:

“నబిర్కి కెతబెనొ కుర్క్పెథ్ ఇణ్య్ కోడిథ్ టున్డ ఏన్ ఎణ్గ్కి ఛాక్రియన్ నిణ్గ్ అగ్దు తెయిన్…”

ఇది “అన్ని మనుషులు స్వేచ్ఛగా, సమాన గౌరవంతో జన్మిస్తారు” అనే భావాన్ని సూచిస్తుంది.

ఉపయుక్త గ్రంథాలు

• కృష్ణమూర్తి, భద్రిరాజు (2003), The Dravidian Languages, Cambridge University Press, ISBN 0-521-77111-0
• Droese, Ernest (1884), Introduction to the Malto Language, Agra: Secundra Orphanage Press
• Frawley, William J. (2003). International encyclopedia of linguistics (2nd ed.). New York: Oxford University Press. p. 468. ISBN 0195139771. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 11 May 2015.
• Comrie, Bernard (November 2000). "Reviewed Work: The Dravidian Languages by Sanford B. Steever". Journal of Linguistics. 36 (3). Cambridge University Press: 640–644. JSTOR 4176629.
• Tuttle, Edwin H. (1923). "Dravidian Z". The American Journal of Philology. 44 (1). The Johns Hopkins University Press: 71–72. doi:10.2307/289648. JSTOR 289648.