Jump to content

మాసాసియో

వికీపీడియా నుండి
మసాసియో
బ్రాంకాసి చాపెల్ లోని 'సెయింట్ పీటర్ రైజింగ్ ది సన్ ఆఫ్ థియోఫిలస్, మొదటి ఆంటియోక్ బిషప్‌గా సింహాసనం అధిష్టించిన సెయింట్ పీటర్' చిత్రపు వివరాలు, ఎస్. మారియా డెల్ కార్మైన్, ఫ్లోరెన్స్
బాల్య నామంటోమాసో డి సెర్ గియోవన్నీ డి మోన్ (సిమోన్) కాస్సాయి
జననం(1401-12-21)1401 డిసెంబరు 21
శాన్ గియోవన్నీ వాల్డార్నో, ఫ్లోరెన్స్ రిపబ్లిక్
మరణం1428 ద్వితీయార్థంలో (26 ఏళ్ల వయసులో)
రోమ్, పాపల్ స్టేట్స్
రంగంచిత్రలేఖనం, ఫ్రెస్కో
ఉద్యమంతొలి పునరుజ్జీవనోద్యమం
చేసిన పనులుబ్రాంకాసి చాపెల్ (ఎక్స్‌పల్షన్ ఫ్రమ్ ది గార్డెన్ ఆఫ్ ఈడెన్, ది ట్రిబ్యూట్ మనీ) c. 1425–28
పిసా ఆల్టార్ పీస్ 1426
హోలీ ట్రినిటీ c. 1427
పోషకులుఫెలిస్ డి మిచెల్ బ్రాంకాసి
సెర్ గియులియానో డి కోలినో దెగ్లీ స్కార్సి డా శాన్ గియుస్టో

మసాసియో [1][2][3] ; డిసెంబర్ 21, 1401 – వేసవి 1428), టోమాసో డి సెర్ గియోవన్నీ డి సిమోన్ గా జన్మించిన ఇతను ఒక ఫ్లోరెంటైన్ కళాకారుడు. ఇటాలియన్ పునరుజ్జీవనోద్యమానికి చెందిన క్వాట్రోసెంటో కాలంలో మొదటి గొప్ప ఇటాలియన్ చిత్రకారుడిగా ఇతను పరిగణించబడ్డాడు. వసారి ప్రకారం, ప్రకృతిని అనుకరించడం, ప్రాణం ఉట్టిపడే బొమ్మలు, కదలికలను తిరిగి సృష్టించడంలో నైపుణ్యం, త్రిమితీయత (three-dimensionality) భావనను అద్భుతంగా సృష్టించినందున మసాసియో తన తరంలో ఉత్తమ చిత్రకారుడు.[4] ఇతను తన చిత్రాలలో నగ్న చిత్రాలు, ఫోర్‌షార్టెనింగ్ పద్ధతులను ఉపయోగించాడు. ఇతనికంటే ముందు ఇలా చేయడం చాలా అరుదు.[5]

మసాసియో అనే పేరు మాసో (టోమాసోకు సంక్షిప్త రూపం) కు హాస్యభరితమైన రూపం, దీని అర్థం "అనాగరికమైన" లేదా "అస్తవ్యస్తమైన" టామ్. అతని ప్రధాన సహకారుడైన మాసో (ఇతను మసోలినోగా ప్రసిద్ధి చెందాడు, అంటే "చిన్న/సున్నితమైన టామ్") నుండి అతనిని వేరు చేయడానికి ఈ పేరు సృష్టించబడి ఉండవచ్చు.

ఇతని కెరీర్ చిన్నదే అయినప్పటికీ ఇతర కళాకారులపై లోతైన ప్రభావాన్ని చూపాడు. 1420ల మధ్య, చివరలో ఇతని రచనలతో చిత్రలేఖనంలో ప్రారంభ ఇటాలియన్ పునరుజ్జీవనోద్యమాన్ని ప్రారంభించినట్లు భావిస్తారు. తన చిత్రలేఖనంలో సరళ దృక్కోణాన్ని (linear perspective) ఉపయోగించిన మొదటి వ్యక్తులలో ఇతను ఒకరు, చిత్రకళలో మొదటిసారిగా వానిషింగ్ పాయింట్ (vanishing point) వంటి పద్ధతులను ఉపయోగించాడు. ఇంటర్నేషనల్ గోతిక్ శైలి, జెంటిల్ డా ఫాబ్రియానో వంటి కళాకారుల విస్తృతమైన అలంకరణల నుండి దూరంగా జరిగి, ఎక్కువ వాస్తవికత కోసం దృక్కోణం, చియారోస్కురో (chiaroscuro) లను ఉపయోగించే మరింత సహజమైన విధానం వైపు మళ్లాడు. ఇరవై ఆరేళ్ల వయసులో మసాసియో మరణించాడు, అతని మరణానికి సంబంధించిన కచ్చితమైన పరిస్థితుల గురించి చాలా తక్కువగా తెలుసు.[6] మసాసియో మరణవార్త విన్న ఫిలిప్పో బ్రూనెల్లెస్చి "మనం పెద్ద నష్టాన్ని చవిచూశాము" అని వ్యాఖ్యానించాడు.[5]

తొలి జీవితం

[మార్చు]

మసాసియో, గియోవన్నీ డి సిమోన్ కాస్సాయ్, జాకోపా డి మార్టినోజో దంపతులకు కాస్టెల్ శాన్ గియోవన్నీ డి అల్టురాలో జన్మించాడు. ఇది ప్రస్తుతం శాన్ గియోవన్నీ వాల్డార్నో (ఈరోజు టుస్కానీలోని అరెజో ప్రావిన్స్‌లో భాగం).[7] అతని తండ్రి నోటరీ, తల్లి ఫ్లోరెన్స్‌కు ఉత్తరాన కొన్ని మైళ్ల దూరంలో ఉన్న బార్బెరినో డి ముగెల్లోలో ఒక సత్రం యజమాని కుమార్తె. అతని ఇంటిపేరు కాస్సాయ్ అతని పితామహుడు సిమోన్, తాత లోరెంజోల వృత్తి నుండి వచ్చింది, వారు వడ్రంగులు/క్యాబినెట్ తయారీదారులు (కాస్సే అంటే క్యాబినెట్, దాని నుండి కాస్సాయ్ వచ్చింది). 1406లో మసాసియో తండ్రి మరణించాడు, అప్పటికి అతనికి ఐదేళ్లు మాత్రమే; ఆ సంవత్సరం తరువాత తండ్రి పేరు మీద గియోవన్నీ (1406-1486) అనే సోదరుడు జన్మించాడు. అతను కూడా "స్ప్లింటర్" అనే అర్థం వచ్చే లో స్చెగ్గియా అనే మారుపేరుతో చిత్రకారుడయ్యాడు.[8] 1412లో మొన్నా జాకోపా ఒక వృద్ధ అపోథెకరీని వివాహం చేసుకుంది, టెడెస్కో డి మాస్ట్రో ఫియోకి అప్పటికే చాలా మంది కుమార్తెలు ఉన్నారు. వారిలో ఒకరు కాస్టెల్ శాన్ గియోవన్నీకి చెందిన ఏకైక ఇతర నమోదిత చిత్రకారుడు మారియోట్టో డి క్రిస్టోఫానో (1393-1457) ని వివాహం చేసుకుంది.

మసాసియో కళాత్మక విద్యకు ఎటువంటి ఆధారాలు లేవు;[9] అయితే పునరుజ్జీవనోద్యమ చిత్రకారులు సాంప్రదాయకంగా 12 సంవత్సరాల వయస్సులో ఒక నిష్ణాతుడైన మాస్టర్ వద్ద అప్రెంటిస్‌షిప్ ప్రారంభించేవారు. మసాసియో తన శిక్షణ పొందడానికి ఫ్లోరెన్స్‌కు వెళ్లి ఉండాలి, కానీ జనవరి 7, 1422న స్వతంత్ర మాస్టర్‌గా పెయింటర్స్ గిల్డ్ (ఆర్టే దే మెడిసి ఇ స్పెజియాలి) లో చేరే వరకు ఆ నగరంలో అతని గురించి ఎలాంటి దాఖలాలు లేవు. అప్పుడు "మాసస్ ఎస్. జోహానిస్ సైమోనిస్ పిక్టర్ పోపులి ఎస్. నికోలే డి ఫ్లోరెన్షియా" అని సంతకం చేశాడు.

మొదటి కళాఖండాలు

[మార్చు]

మసాసియోకి ఆపాదించబడిన మొదటి రచనలు శాన్ గియోవెనాల్ ట్రిప్టిచ్ (1422), ఇప్పుడు ఫ్లోరెన్స్ సమీపంలోని కాసియా డి రెగెల్లోలోని పవిత్ర కళల మసాసియో మ్యూజియంలో ఉంది, ఉఫిజీలో 'వర్జిన్ అండ్ చైల్డ్ విత్ సెయింట్ అన్నే' (శాంటాన్నా మెట్టెర్జా) (సుమారు 1424) ఉన్నాయి.

శాన్ గియోవెనాల్ ట్రిప్టిచ్ (1422)

శాన్ గియోవనాల్ బలిపీఠం 1961లో మసాసియో స్వగ్రామానికి చాలా దగ్గరలో ఉన్న కాసియా డి రెగెల్లోలోని శాన్ గియోవెనాల్ చర్చిలో కనుగొనబడింది. ఇది మధ్య ప్యానెల్‌లో దేవదూతలతో వర్జిన్, చైల్డ్ ను, ఎడమ ప్యానెల్‌లో సెయింట్ బార్తోలోమ్యూ, బ్లేజ్ లను, కుడి ప్యానెల్‌లో సెయింట్ జువెనాల్ (అంటే శాన్ గియోవెనాల్), ఆంథోనీ అబాట్ లను వర్ణిస్తుంది. ఈ పెయింటింగ్ అసలు ఫ్రేమింగ్‌ను చాలా వరకు కోల్పోయింది, దాని ఉపరితలం బాగా దెబ్బతింది.[10] అయినప్పటికీ వాల్యూమెట్రిక్ బొమ్మలు, కుదించబడిన రూపాల ద్వారా త్రిమితీయతను సూచించడంలో మసాసియో ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది, సమకాలీన పోకడల కొనసాగింపు కంటే జియోట్టో విధానానికి పునరుద్ధరణగా నిలుస్తుంది.

మసోలినో, మసాసియో వేసిన వర్జిన్ అండ్ చైల్డ్ విత్ సెయింట్ అన్నే (సుమారు 1424), ఉఫిజి

రెండవ కళాఖండం బహుశా పాత, అప్పటికే ప్రసిద్ధి చెందిన కళాకారుడు మసోలినో డా పానికలే (1383/4–సుమారు 1436) తో మసాసియో మొదటి సహకారం. ఈ ఇద్దరు కళాకారుల సహకారం పరిస్థితులు అస్పష్టంగా ఉన్నాయి; మసోలినో వయసులో చాలా పెద్దవాడు కాబట్టి అతను మసాసియోని తన ఆధీనంలోకి తీసుకున్నాడని అనిపిస్తుంది. కానీ 'వర్జిన్ అండ్ చైల్డ్ విత్ సెయింట్ అన్నే' లో చేతుల విభజన చాలా స్పష్టంగా ఉంటుంది, ఈ కమీషన్‌లో పాత కళాకారుడిని నియంత్రించే వ్యక్తిగా చూడటం కష్టం.[11] మసోలినో సెయింట్ అన్నే బొమ్మను, ఆమె వెనుక గౌరవ వస్త్రాన్ని పట్టుకున్న దేవదూతలను చిత్రించాడని నమ్ముతారు, మసాసియో వారి సింహాసనంపై మరింత ముఖ్యమైన వర్జిన్, చైల్డ్ ను చిత్రించాడు. మసోలినో బొమ్మలు సున్నితంగా, మనోహరంగా, కొంత చదునుగా ఉంటాయి, మసాసియో బొమ్మలు ఘనంగా, బరువుగా ఉంటాయి.

పరిణితి

[మార్చు]

ఫ్లోరెన్స్‌లో మసాసియో జియోట్టో రచనలను అధ్యయనం చేశాడు, బ్రూనెల్లెస్చి, డొనాటెల్లో లతో స్నేహం చేశాడు. వసారి ప్రకారం 1423లో వారి ప్రోత్సాహంతో మసాసియో మసోలినోతో కలిసి రోమ్‌కు ప్రయాణించాడు: అప్పటి నుండి పీసాలోని కార్మెలైట్ చర్చికి సంబంధించిన బలిపీఠంలో చూసినట్లుగా అతను గోతిక్, బైజాంటైన్ ప్రభావం నుండి విముక్తుడయ్యాడు. మసాసియో కొన్ని రచనలలో ఉన్న పురాతన రోమన్, గ్రీకు కళల ప్రభావాల జాడలు బహుశా ఈ పర్యటన నుండే ఉద్భవించి ఉండవచ్చు: ఫ్లోరెన్స్‌లోని శాంటా మారియా డెల్ కార్మైన్ చర్చి ప్రతిష్ఠాపన వేడుక కోసం (ఏప్రిల్ 19, 1422) కమీషన్ చేయబడిన కుడ్యచిత్రం అయిన 'సగ్రా' (ఈ రోజు మైఖేలాంజెలో గీసిన దానితో సహా కొన్ని చిత్రాల ద్వారా తెలుసు) లో కూడా అవి ఉండి ఉండాలి. 16వ శతాబ్దం చివరలో చర్చి క్లోయిస్టర్ పునర్నిర్మించబడినప్పుడు అది నాశనమైంది.

బ్రాంకాసి చాపెల్

[మార్చు]
ఫ్లోరెన్స్‌లోని శాంటా మారియా డెల్ కార్మైన్‌లో ఉన్న బ్రాంకాసి చాపెల్‌లోని కుడ్యచిత్రం ది ట్రిబ్యూట్ మనీ

1424లో శక్తివంతమైన, సంపన్నమైన ఫెలిస్ బ్రాంకాసి, ఫ్లోరెన్స్‌లోని శాంటా మారియా డెల్ కార్మైన్ చర్చిలోని బ్రాంకాసి చాపెల్ కోసం కుడ్యచిత్రాల చక్రాన్ని అమలు చేయడానికి మసాసియో, మసోలినో "ప్రసిద్ధ ద్వయం"కి కమీషన్ ఇచ్చాడు. ఇద్దరు కళాకారులు బహుశా ఏకకాలంలో పని చేయడంతో చిత్రలేఖనం 1425లో ప్రారంభమైంది, కానీ తెలియని కారణాల వల్ల చాపెల్ అసంపూర్తిగా మిగిలిపోయింది, 1480లలో ఫిలిప్పినో లిప్పీ దానిని పూర్తి చేశాడు. ఫ్రెస్కో అలంకరణ ఐకానోగ్రఫీ కొంత అసాధారణమైనది; కుడ్యచిత్రాలలో ఎక్కువ భాగం సెయింట్ పీటర్ జీవితాన్ని సూచిస్తాయి, చాపెల్ స్థలపు గడపకు ఇరువైపులా ఉన్న రెండు దృశ్యాలు ఆడమ్, ఈవ్‌ల ప్రలోభాలను, బహిష్కరణను వర్ణిస్తాయి. మొత్తంమీద కుడ్యచిత్రాలు సెయింట్ పీటర్ జీవితాన్ని రక్షణ కథలాగా వివరిస్తాయి.[12] మసాసియో దృశ్యాల శైలి ముఖ్యంగా జియోట్టో ప్రభావాన్ని చూపుతుంది. బొమ్మలు పెద్దవిగా, బరువుగా, ఘనంగా ఉంటాయి; భావోద్వేగాలు ముఖాలు, హావభావాల ద్వారా వ్యక్తమవుతాయి; పెయింటింగ్స్ అంతటా సహజత్వం ఒక బలమైన ముద్ర వేస్తుంది. అయితే జియోట్టో వలె కాకుండా మసాసియో సరళ, వాతావరణ దృక్కోణం, డైరెక్షనల్ లైట్, చియారోస్కురో (ఇది ఆకృతులు లేకుండా కాంతి, రంగుల ద్వారా రూపాన్ని సూచించడం) లను ఉపయోగిస్తాడు. పర్యవసానంగా, అతని కుడ్యచిత్రాలు అతని ముందటి వారికంటే నమ్మదగినంత ప్రాణంతో కూడుకున్నవి.

చాపెల్ కళాఖండాలు

[మార్చు]
మసాసియో గీసిన కుడ్యచిత్రం ది ఎక్స్‌పల్షన్ (1426–1427)
1980లలో దీన్ని శుభ్రం చేసినప్పుడు, అదనంగా పెట్టిన అంజూరపు ఆకులు తొలగించబడ్డాయి.

'ది ఎక్స్‌పల్షన్ ఫ్రమ్ ది గార్డెన్ ఆఫ్ ఈడెన్' (ఈడెన్ తోట నుండి బహిష్కరణ) ఒక భయంకరమైన దేవదూత తోట నుండి తరిమివేస్తుండగా బాధలో ఉన్న ఆడమ్, ఈవ్‌లను వర్ణిస్తుంది. ఆడం తన సిగ్గును వ్యక్తం చేయడానికి తన ముఖాన్ని పూర్తిగా కప్పుకుంటాడు, ఈవ్ తన వక్షోజాలను, గజ్జలను కప్పుకుంటుంది. ఈ కుడ్యచిత్రం మైఖేలాంజెలో, అతని పనిపై భారీ ప్రభావాన్ని చూపింది. 'ది ట్రిబ్యూట్ మనీ' (కప్పం డబ్బు) మరొక ప్రధాన కళాఖండం, ఇందులో యేసు, అపొస్తలులు నియో-క్లాసికల్ ఆర్కిటైప్‌లుగా చిత్రీకరించబడ్డారు. బొమ్మల నీడలన్నీ చాపెల్ కిటికీకి దూరంగా పడటాన్ని పండితులు తరచుగా గుర్తించారు, దానికి కారణం కిటికీ కాంతి బొమ్మలపై పడుతున్నట్లుగా ఉండడమే; ఇది మసాసియో వినూత్న మేధస్సుకు మరింత నిదర్శనం. 'ది రిజరెక్షన్ ఆఫ్ ది సన్ ఆఫ్ థియోఫిలస్'లో అతను దృక్కోణంలో ఒక కాలిబాటను చిత్రించాడు. ఇది బొమ్మలు చుట్టుపక్కల వాటికి అనులోమానుపాతంలో ఉంచబడిన త్రిమితీయ స్థలాన్ని పొందేందుకు పెద్ద భవనాలచే రూపొందించబడింది. కొత్తగా కనుగొన్న దృక్కోణ నియమాలను వర్తింపజేయడంలో అతను మార్గదర్శకుడు.

సెప్టెంబర్ 1425లో మసోలినో పనిని విడిచిపెట్టి హంగరీకి వెళ్ళాడు. ఫెలిస్‌తో డబ్బు తగాదాలు లేదా మసాసియోతో కళాత్మక భేదాభిప్రాయాల వల్ల ఇది జరిగిందా అనేది తెలియదు. మసోలినో ఈ పర్యటనను మొదటి నుండి ప్లాన్ చేశాడని, అతను వెళ్ళిన తర్వాత పనిని కొనసాగించగల సన్నిహిత సహకారి అవసరమని కూడా ఊహించబడింది. కానీ ఇతర కమీషన్‌లకు ప్రతిస్పందించడానికి బహుశా అదే పోషకుడి నుండి రావడంతో మసాసియో 1426లో కుడ్యచిత్రాలను అసంపూర్తిగా విడిచిపెట్టాడు. అయినప్పటికీ ఫెలిస్ బ్రాంకాసి ఆర్థిక పరిస్థితి క్షీణించడం వల్ల తదుపరి పనికి చెల్లించడానికి సరిపోలేదని, కాబట్టి చిత్రకారుడు ఇతర చోట్ల పని వెతుక్కున్నాడని కూడా సూచించబడింది.

'రైజింగ్ ఆఫ్ ది సన్ ఆఫ్ థియోఫిలస్ ఆఫ్ ఆంటియోక్', మసాసియో స్వీయ-చిత్రం ఇందులో ఉంది (కుడి నుండి మూడవది)

మసాసియో 1427లో కార్మైన్‌లో మళ్లీ పని చేయడానికి తిరిగి వచ్చి, 'రిజరెక్షన్ ఆఫ్ ది సన్ ఆఫ్ థియోఫిలస్' ప్రారంభించాడు. కానీ దానిని కూడా అసంపూర్తిగా వదిలివేసినట్లు తెలుస్తోంది. ఆ పెయింటింగ్ తీవ్రంగా దెబ్బతిన్నదని, దానికి కారణం బ్రాంకాసి కుటుంబ సభ్యుల పోర్ట్రెయిట్‌లను కలిగి ఉండటమేనని సూచించబడింది. ఆ సమయంలో వారు మెడిసికి శత్రువులుగా బహిష్కరించబడ్డారు.[13] ఈ పెయింటింగ్‌ను యాభై సంవత్సరాల కంటే ఎక్కువ కాలం తర్వాత ఫిలిప్పినో లిప్పీ పునరుద్ధరించాడు లేదా పూర్తి చేశాడు.

మసాసియో, మసోలినో పూర్తి చేసిన కొన్ని దృశ్యాలు 1771లో జరిగిన అగ్నిప్రమాదంలో ధ్వంసమయ్యాయి; వసారి జీవితచరిత్ర ద్వారా మాత్రమే వాటి గురించి మనకు తెలుసు. మిగిలి ఉన్న భాగాలు పొగతో విస్తృతంగా నల్లబడ్డాయి. ఇరవయ్యవ శతాబ్దంలో పెయింటింగ్స్ రెండు ప్రాంతాలను కప్పి ఉంచిన పాలరాయి పలకలను తొలగించడం వల్ల కళాఖండపు అసలు రూపం వెల్లడైంది.[14]

పిసా ఆల్టార్ పీస్

[మార్చు]

ఫిబ్రవరి 19, 1426న గియులియానో డి కొలినో డెగ్లీ స్కార్సి డా శాన్ గియుస్టో పీసాలోని శాంటా మారియా డెల్ కార్మైన్ చర్చిలోని తన చాపెల్ కోసం ఒక ప్రధాన బలిపీఠం పిసా ఆల్టార్ పీస్ ను చిత్రించడానికి 80 ఫ్లోరిన్‌ల మొత్తానికి మసాసియోను నియమించాడు. ఈ పని 18వ శతాబ్దంలో విడదీయబడింది, చెదరగొట్టబడింది, దాదాపు ఇరవై అసలు ప్యానెల్‌లలో పదకొండు మాత్రమే ప్రపంచవ్యాప్తంగా వివిధ సేకరణలలో మళ్లీ కనుగొనబడ్డాయి.[15] బలిపీఠం మధ్య ప్యానెల్ (ది మడోన్నా అండ్ చైల్డ్) ఇప్పుడు లండన్‌లోని నేషనల్ గ్యాలరీలో ఉంది. ఇది చాలా దెబ్బతిన్నప్పటికీ పనిలో ఒక శిల్ప సంబంధిత, మానవ మడోన్నాతో పాటు ఆమె సింహాసనాన్ని నమ్మదగిన దృక్కోణ వర్ణన ఉంది. మసాసియో బహుశా పీసాలో దీనిపై పూర్తిగా పనిచేశాడు, అటూ ఇటూ ఫ్లోరెన్స్‌కు వెళ్లాడు, అక్కడ అతను బ్రాంకాసి చాపెల్‌లో ఇంకా పనిచేస్తున్నాడు. ఈ సంవత్సరాల్లో డొనాటెల్లో నేపుల్స్‌కు పంపబడే కార్డినల్ రినాల్డో బ్రాంకాసి స్మారక చిహ్నం కోసం పీసాలో కూడా పనిచేస్తున్నాడు. బ్రూనెల్లెస్చి మరింత శాస్త్రీయ విధానాన్ని అధ్యయనం చేయకముందే మసాసియో ప్లాస్టిసిటీ, దృక్కోణంలో తన మొదటి ప్రయత్నాలకు డొనాటెల్లో శిల్పకళను ఆధారం చేసుకున్నాడని సూచించబడింది.

హోలీ ట్రినిటీ

[మార్చు]
హోలీ ట్రినిటీ, పూర్తి పేరు: ట్రినిటీ విత్ ది వర్జిన్, సెయింట్ జాన్ ది ఎవాంజెలిస్ట్, దాతలు (సుమారు 1427) – ఫ్రెస్కో, శాంటా మారియా నోవెల్లా, ఫ్లోరెన్స్

1427 లో ఫ్లోరెన్స్‌లోని శాంటా మారియా నోవెల్లా డొమినికన్ చర్చి కోసం హోలీ ట్రినిటీ (పవిత్ర త్రిమూర్తులు) ను రూపొందించడానికి మసాసియో ఒక ప్రతిష్టాత్మకమైన కమీషన్‌ను గెలుచుకున్నాడు. ఫ్రెస్కో పోషకుడిని ఏ సమకాలీన పత్రాలు నమోదు చేయలేదు, కానీ ఇటీవల ఫ్లోరెన్స్‌లోని శాంటా మారియా నోవెల్లా క్వార్టర్‌కు చెందిన బెర్టీ కుటుంబం రికార్డులలో కుడ్యచిత్రం పాదాల వద్ద ఉన్న సమాధి యాజమాన్యం ప్రస్తావనలు కనుగొనబడ్డాయి; ఈ కార్మిక వర్గ కుటుంబం త్రిమూర్తుల పట్ల దీర్ఘకాల భక్తిని వ్యక్తం చేసింది, మసాసియో పెయింటింగ్‌ను వారే కమీషన్ చేసి ఉండవచ్చు.[16] పెయింటింగ్‌లో వర్జిన్‌కు ఎడమ వైపున మగ పోషకుడు, సెయింట్ జాన్ ది ఎవాంజెలిస్ట్‌కు కుడి వైపున అతని భార్య ప్రాతినిధ్యం వహించి ఉండవచ్చు. మసాసియో అత్యుత్తమ కళాఖండంగా చాలా మంది పరిగణించే ఈ కుడ్యచిత్రం, క్రమబద్ధమైన సరళ దృక్కోణాన్ని ఉపయోగించిన మొట్టమొదటి పెయింటింగ్. బ్రూనెల్లెస్చి సహాయంతో మసాసియో దీనిని రూపొందించి ఉండవచ్చు.[17]

పునర్నిర్మాణం ప్రకారం[18] మసాసియో గోడపై కూర్పు, దృక్కోణ రేఖల కఠినమైన డ్రాయింగ్‌ను రూపొందించడం ద్వారా ప్రారంభించాడు. కుడ్యచిత్రం చేయడానికి డ్రాయింగ్ తాజా ప్లాస్టర్‌తో కప్పబడింది. స్కెచ్ నుండి ప్లాస్టర్‌కు పర్స్పెక్టివ్ లైన్ల కచ్చితమైన బదిలీని నిర్ధారించడానికి మసాసియో శిలువ పునాది కింద ఒక మేకును కొట్టి దానికి తీగలను జోడించాడు. వాటిని అతను ప్లాస్టర్‌లోకి నొక్కాడు (లేదా చెక్కాడు). సన్నాహక పనుల గుర్తులు ఇప్పటికీ కనిపిస్తాయి.

పవిత్రమైన బొమ్మలు, దాతలు సర్కోఫాగస్‌పై పడి ఉన్న అస్థిపంజరం చిత్రం పైన సూచించబడ్డారు. అస్థిపంజరం పైన గోడపై చెక్కబడినట్లు కనిపించే ఒక శాసనం ఇలా చెబుతుంది: "నేను ఒకప్పుడు మీరు ఉన్నట్లే ఉన్నాను, నేను ఉన్నట్లుగా మీరు కూడా అవుతారు". ఈ అస్థిపంజరం మరణాన్ని తీసుకువచ్చిన పాపం చేసిన ఆదాముకు సూచన, భూమిపై వారి సమయం తాత్కాలికమని వీక్షకులకు రిమైండర్ కూడా. త్రిమూర్తులపై విశ్వాసం ద్వారా మాత్రమే ఎవరైనా ఈ మరణాన్ని జయించగలరని ఫ్రెస్కో సూచిస్తుంది.[19] యేసు పైన పరిశుద్ధాత్మ పావురం రూపంలో కనిపిస్తుంది.[20] త్రిమూర్తులు, మరణం, క్షీణత కలయికను జెరూసలేంలోని పవిత్ర సమాధి చర్చిలో "గొల్గొతా చాపెల్ మార్పుగా అన్వయించవచ్చు".[18]

ఇతర చిత్రాలు

[మార్చు]

రోమ్ వెళ్ళే ముందు మసాసియో మరో రెండు చిత్రాలను (ఒక 'నేటివిటీ', ఒక 'అనన్సియేషన్') రూపొందించాడు, ఇవి ఇప్పుడు కనుమరుగయ్యాయి. రోమ్‌లో అతని సహచరుడు మసోలినో బసిలికా డి శాన్ క్లెమెంటేలో సెయింట్ కేథరీన్ జీవితంలోని దృశ్యాలతో ఒక చాపెల్‌లో ఫ్రెస్కో చేస్తున్నాడు. మసాసియో ఆ పనిలో సహకరించాడన్నది ఎన్నడూ నిర్ధారించబడలేదు. అతను బసిలికా డి శాంటా మారియా మాగ్గియోర్ బలిపీఠం కోసం మసోలినో పాలిప్టిచ్‌కు (బహుళ పలకలున్న చిత్రం) సహకారం అందించి ఉండొచ్చు. ఇందులో 'సెయింట్ జెరోమ్', 'సెయింట్ జాన్ ది బాప్టిస్ట్' ప్యానెల్ ఉన్నాయి, ఇది ఇప్పుడు లండన్‌లోని నేషనల్ గ్యాలరీలో ఉంది. 1428 చివరిలో మసాసియో మరణించాడు. ఒక పురాణం ప్రకారం అతను అసూయపడే ప్రత్యర్థి చిత్రకారుడిచే విషప్రయోగం చేయబడ్డాడు.[21]

మసాసియో స్వయంగా వేసిన కేవలం నాలుగు కుడ్యచిత్రాలు మాత్రమే నేడు నిస్సందేహంగా ఉనికిలో ఉన్నాయి, అనేక ఇతర పనులు కనీసం పాక్షికంగా అతనికి ఆపాదించబడ్డాయి. మిగతావి నాశనమైనట్లు భావిస్తున్నారు.

వారసత్వం

[మార్చు]

మసాసియో చిత్రకళను తీవ్రంగా ప్రభావితం చేశాడు, చిత్రకళలో ప్రారంభ ఇటాలియన్ పునరుజ్జీవనోద్యమాన్ని ప్రారంభించినట్లు పరిగణించబడ్డాడు. అతను ఇటాలియన్ పెయింటింగ్ దిశను మార్చాడు, దానిని గోతిక్ కళ ఆదర్శీకరణల నుండి దూరంగా తీసుకువెళ్లాడు. మొదటిసారిగా దానిని మరింత లోతైన, సహజ, మానవతావాద ప్రపంచంలో భాగంగా అందించాడు. అదనంగా మసాసియో అతను బతికి ఉన్నప్పుడు, మరణానంతరం కూడా ఎంతో మంది కళాకారులను ప్రభావితం చేశాడు. అతని ప్రభావం ముఖ్యంగా ఫ్లోరెంటైన్ మైనర్ మాస్టర్లైన ఆండ్రియా డి గియుస్టో, గియోవన్నీ దాల్ పోంటే వంటి వారి రచనలలో గుర్తించదగినది. వారు అతని ప్రకాశవంతమైన, ప్రాణం ఉట్టిపడే రూపాలను పునరావృతం చేయడానికి ప్రయత్నించారు. 1817లో అగస్టే కౌడర్ 'ది డెత్ ఆఫ్ మసాసియో'ను చిత్రించాడు.

బ్రాంకాసి చాపెల్ ప్రాముఖ్యతను ప్రత్యేకంగా నొక్కి చెబుతూ వసారి తన 'విటే' లో ఇలా రాశాడు:[22]

అతని కాలం నుండి ఇప్పటి వరకు అత్యంత ప్రసిద్ధ శిల్పులు, చిత్రకారులందరూ బ్రాంకాసి చాపెల్‌లో అతని రచనలను అధ్యయనం చేశారు. లియోనార్డో డా విన్సీ, పెరుగినో, దైవిక మైఖేల్ ఏంజెలో, రాఫెలో డా అర్బినో, ఆండ్రియా డెల్ సార్టో, మరెందరో ఉన్నారు. అక్కడ అధ్యయనం చేయడానికి ఆ చాపెల్‌కు వెళ్ళిన చాలా మంది ఫ్లోరెంటైన్‌లను, అపరిచితులను నేను ప్రస్తావించకపోతే దానికి కారణం కళాకారులు ఎక్కడికి వెళితే ఇతరులు వారిని అనుసరిస్తారు. అతని రచనలు ఎల్లప్పుడూ అలాంటి పేరుప్రఖ్యాతులలో ఉంచబడినప్పటికీ అతనికి మరణం రాకపోతే అతను మరింత గొప్ప ఫలాలను ఇచ్చి ఉండేవాడన్నది చాలా మంది గట్టి నమ్మకం - ఇరవై ఆరేళ్ల వయసులో అతను అంత అకస్మాత్తుగా వెళ్ళిపోవడమే దీనికి కారణం...

ప్రధాన కళాఖండాలు

[మార్చు]
సూడో-అరబిక్ హాలోతో ఉన్న వర్జిన్ మేరీ, మసాసియో గీసిన చిత్రం (1426).[23]
  • శాన్ గియోవెనాల్ ట్రిప్టిచ్ (1422) ప్యానెల్ పై టెంపెరా, 108 x 153 సెం.మీ, కాసియా డి రెగెల్లో
  • మడోన్నా విత్ చైల్డ్ (1424) – ప్యానెల్ పై టెంపెరా, 24 x 18 సెం.మీ, పాలాజ్జో వెక్కియో, ఫ్లోరెన్స్
  • వర్జిన్ అండ్ చైల్డ్ విత్ సెయింట్ అన్నే (1424–1425) – ప్యానెల్ పై టెంపెరా, 175 x 103 సెం.మీ, ఉఫిజి, ఫ్లోరెన్స్
  • ది ట్రిబ్యూట్ మనీ (1424–1428) – ఫ్రెస్కో, 247 x 597 సెం.మీ, బ్రాంకాసి చాపెల్, ఫ్లోరెన్స్
  • హోలీ ట్రినిటీ (1425–1428) – ఫ్రెస్కో, 667 x 317 సెం.మీ, శాంటా మారియా నోవెల్లా, ఫ్లోరెన్స్
  • పోర్ట్రెయిట్ ఆఫ్ ఏ యంగ్ మ్యాన్ (1425) – చెక్క, నేషనల్ గ్యాలరీ ఆఫ్ ఆర్ట్, వాషింగ్టన్, డి.సి.
  • మడోన్నా విత్ చైల్డ్ అండ్ ఏంజెల్ (1426) – టేబుల్ పై ఆయిల్, నేషనల్ గ్యాలరీ, లండన్
  • క్రూసిఫిక్షన్ (సుమారు 1426) – ప్యానెల్ పై టెంపెరా, 83 x 63 సెం.మీ, ముసియో డి కాపోడిమోంటే, నేపుల్స్
  • సెయింట్ పాల్ (1426) – ప్యానెల్ పై టెంపెరా, 51 x 30 సెం.మీ, ముసియో నాజియోనేల్, పీసా
  • సెయింట్ జెరోమ్ అండ్ సెయింట్ జాన్ ది బాప్టిస్ట్ (సుమారు 1426–1428) ప్యానెల్, 114 x 55 సెం.మీ, నేషనల్ గ్యాలరీ, లండన్
  • నేటివిటీ (బెర్లిన్ టోండో) (1427–1428) – చెక్కపై టెంపెరా, వ్యాసం 56 సెం.మీ, స్టాట్లిచ్ మ్యూజియమ్, బెర్లిన్
  • సెయింట్ ఆండ్రూ – టేబుల్ పై ఆయిల్, 51 x 31 సెం.మీ, జె. పాల్ గెట్టీ మ్యూజియం, లాస్ ఏంజిల్స్

ఇవి కూడా చూడండి

[మార్చు]
  • చిత్రకళా చరిత్ర
  • పాశ్చాత్య చిత్రకళ

మూలాలు

[మార్చు]
  1. ↑ "Masaccio" (US) and "Masaccio". Lexico UK English Dictionary. Oxford University Press. Archived from the original on 2020-03-22.
  2. ↑ మూస:Cite American Heritage Dictionary
  3. ↑ "Masaccio". Merriam-Webster.com Dictionary. Merriam-Webster. OCLC 1032680871. Retrieved June 1, 2019.
  4. ↑ Giorgio Vasari, Le Vite de' piu eccellenti pittori, scultori ed architettori, ed. Gaetano Milanesi, Florence, 1906, II, 287–288.
  5. 1 2 Vasari, Giorgio, "The Lives of the Artists" Translated by Julia Conaway Bondanella and Peter Bondanella, Oxford World Classics.
  6. ↑ "The Guardian, Masaccio, the old master who died young". TheGuardian.com. 7 July 2008.
  7. ↑ John T. Spike, Masaccio, New York: 1996, 21–64, and Diane Cole Ahl, The Cambridge Companion to Masaccio, Cambridge, 2002, 3–5.
  8. ↑ On Giovanni's career, see Luciano Bellosi and Margaret Haines, Lo Scheggia, Florence, 1999.
  9. ↑ Vasari (II, 295) implies that Masolino was Masaccio's teacher, but the earliest known work by Masaccio (the San Giovenale Triptych) is painted in a style so different from Masolino's approach that it is hard to tie the two together (Luciano Berti, "Masaccio 1422," Commentari 12 (1961) 84–107. Scholars cannot agree on any teacher for the young artist, though several names (Mariotto di Cristofano, Bicci di Lorenzo, Niccolo di ser Lapo) have been put forward. Recently scholars have also suggested that he may have trained as a manuscript illuminator. Roberto Bellucci and Cecilia Frosinini, "Masaccio: Technique in Context," in The Cambridge Companion to Masaccio, ed. Diane Cole Ahl, Cambridge, 2002, 105–122.
  10. ↑ Roberto Bellucci and Cecilia Frosinini, "The San Giovenale Altarpiece," in The Panel Paintings of Masolino and Masaccio, ed. Carl Brandon Strehlke, Milan, 2002, 69–79; Dillian Gordon, "The Altarpieces of Masaccio," in The Cambridge Companion to Masaccio, ed. Diane Cole Ahl, Cambridge, 2002, 124–126.
  11. ↑ Roberto Longhi, "Fatti di Masolino e di Masaccio," Critica d'arte 25-6 (1940) 145–191.
  12. ↑ Umberto Baldini and Ornella Casazza, The Brancacci Chapel, New York, 1990; Diane Cole Ahl, "The Brancacci Chapel," in The Cambridge Companion to Masaccio, ed. Diane Cole Ahl, Cambridge, 2002, 138–157; J.T. Spike, “The Brancacci Code,” in Watching Art: Writings in Honor of James Beck, ed. L. Catterson and M. Zucker (Todi: Ediart, 2006), pp. 247–54.
  13. ↑ Casazza, Ornella. 1990. Masaccio and the Brancacci Chapel. Antella, Firenze, Italy: Scala. p. 46. OCLC 25093965
  14. ↑ Casazza, Ornella. 1990. Masaccio and the Brancacci Chapel. Antella, Firenze, Italy: Scala. p. 15. OCLC 25093965
  15. ↑ Jill Dunkerton and Dillian Gordon, "The Pisa Altarpiece", in The Panel Paintings of Masolino and Masaccio: The Role of Technique, ed. Carl Brandon Strehlke, Milan, 2002, 89–109.
  16. ↑ Rita Maria Comanducci, "'L'altare Nostro de la Trinità': Masaccio's Trinity and the Berti Family," The Burlington Magazine, 145 (2003) 14–21. Most scholars had thought that the Lenzi family commissioned the fresco: Ugo Procacci, "Nuove testimonianze su Masaccio," Commentari, 27 (1976) 233-4; Rona Goffen, Masaccio's "Trinity," Cambridge, 1998; Timothy Verdon, "Masaccio's Trinity," in The Cambridge Companion to Masaccio, ed. Diane Cole Ahl, Cambridge, 2002, 158–160.
  17. ↑ "Masaccio (1401-28)". 11 March 2018. Archived from the original on 9 April 2018. Retrieved 8 April 2018.
  18. 1 2 B. Deimling, Early Renaissance Art in Florence and Central Italy, in R. Tolman (ed.), The Art of Italian Renaissance, Konemann, 1995, p. 244-246
  19. ↑ Alessandro Cortesi, "Una lettura teologica," in La Trinità di Masaccio: il restauro dell'anno duemila, ed. Cristina Danti, Florence, 2002, 49–56; Verdon, 158–161.
  20. ↑ Cothren, Marilyn Stokstad Michael W. (2010). Art History Portable, Book 4 14th–17th Century Art (4th ed., Portable ed.). Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall. ISBN 978-0205790944.
  21. ↑ "Tommaso Cassai Masaccio Biography". Artble (in ఇంగ్లీష్). Retrieved 2017-02-14.
  22. ↑ Stories of the Italian Artists from Vasari (abridged). Arranged and translated by E. L. Seeley. Duffield, London/New York 1908, p. 56 (ch. V, Filippo di Ser Brunelleschi).
  23. ↑ Mack, p.66
వనరులు
  • Mack, Rosamond E. Bazaar to Piazza: Islamic Trade and Italian Art, 1300–1600, University of California Press, 2001 ISBN 0-520-22131-1

బాహ్య లింకులు

[మార్చు]
"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=మాసాసియో&oldid=4882624" నుండి వెలికితీశారు