Jump to content

మియా ప్రజలు

వికీపీడియా నుండి

మియా
মিঞা
মিয়াঁ
Total population
c. 11-12 మిలియన్లు (అంచనా)
ముఖ్యమైన జనాభా కలిగిన ప్రాంతాలు
India (అస్సాం) 10 మిలియన్లు (అస్సాం జనాభాలో 30%)(2011 నాటికి)[1][2]
భాషలు
మతం
సున్నీ ఇస్లాం
సంబంధిత జాతి సమూహాలు
బెంగాలీ ముస్లింలు, అస్సామీ ముస్లింలు, మహిమల్

మియా ప్రజలు, తమకు తాము నా-అస్సామియా (అర్థం: నవ-అస్సామీలు) గా గుర్తించుకుంటారు. వీరు ఇప్పటి మైమన్‌సింగ్ జిల్లా, తంగాయిల్ జిల్లా, రంగ్‌పూర్ జిల్లా, రాజ్‌షాహి జిల్లా, కుమిల్లా ప్రాంతాల నుండి వలస వచ్చిన బెంగాలీ ముస్లిం వలసదారుల సంతతికి చెందినవారు.[3] ఈ వ్యక్తులు అస్సాంలో బ్రిటిష్ వలస పాలన కాలంలో 20వ శతాబ్దంలో బ్రహ్మపుత్ర లోయలో నివాసాలు ఏర్పాటు చేసుకున్నారు. మియా ప్రజల వలసలను బెంగాల్ ప్రెసిడెన్సీ నుండి బ్రిటిష్ వలస ప్రభుత్వం 1757 నుండి 1942 వరకు తీవ్రంగా ప్రోత్సహించింది. ఈ వలసల ప్రక్రియ 1947 వరకు కొనసాగింది.[3] ప్రస్తుతం, "మియా" అనే పదం ఒక నిందార్ధక పదంగా పరిగణించబడుతోంది.[4]

వ్యుత్పత్తి

[మార్చు]

"మియా" అనే పేరు యొక్క మూలాలు "మియాన్" అనే పదంలో ఉన్నాయి. ఇది ఒక ముస్లిం గృహస్థుడిని సంబోధించడానికి భారత ఉపఖండం వ్యాప్తంగా ఉపయోగించే పారశీక మూలాలు కలిగిన గౌరవప్రదమైన పదం. మొదట్లో ఈ సమాజానికి వ్యతిరేకంగా హేళనగా ఉపయోగించిన ఈ పదాన్ని, కొందరు మియా కవులు తమ సాంస్కృతిక గుర్తింపును చాటుకోవడానికి తిరిగి స్వీకరించారు.[5] ప్రస్తుతం, "మియా" లేదా "మియా ముసల్మాన్" అనే పదాలు తీవ్రమైన చర్చనీయాంశ రంగంలోకి ప్రవేశించాయి.[6]

అదే సమయంలో, అస్సామీ భాషలో "నా-అస్సామియా" అనే పదం 'నవ-అస్సామీలు' అనే సంపూర్ణ అర్థాన్ని ఇస్తుంది.[7] ఈ పదాన్ని స్థానిక నాయకుల మద్దతుతో, ఇండియన్ నేషనల్ కాంగ్రెస్, ఏఐయుడిఎఫ్ పక్షాల రాజకీయ బలంతో తమ ప్రాంతీయ అనుబంధాన్ని నిరూపించుకోవడానికి, పూర్వం లేని ఒక నూతన గుర్తింపును సృష్టించుకోవడానికి ఈ సమాజం స్వీకరించింది.[3]

ఈ సమాజానికి మరొక పేరు "చారువా ముసల్మాన్". దీని అర్థం నదీ ద్వీపాలలో (చార్లలో) నివసించే ముస్లింలు. వీరి నివాస విధానంలో ఈ ప్రాధాన్యత కనిపిస్తుంది. వీరిని "పామువా ముసల్మాన్" అని కూడా పిలుస్తారు, అనగా ముస్లిం రైతులు. వ్యవసాయమే వీరి ప్రధాన జీవనాధారం కావడమే దీనికి కారణం.[8]

చరిత్ర

[మార్చు]

అస్సాంలోకి అంతర్గత వలసలు

[మార్చు]

బ్రిటిష్ బెంగాల్ ప్రెసిడెన్సీ (ప్రస్తుత బంగ్లాదేశ్) కి చెందిన రంగ్‌పూర్, రాజ్‌షాహి జిల్లా, కుమిల్లా, మైమన్‌సింగ్, పాబ్నా జిల్లా, బోగ్రా జిల్లా ల నుండి కామరూప్ (ప్రస్తుత అస్సాం) కు బెంగాలీ ముస్లింల అంతర్గత వలసలు 1901-1911 జనాభా లెక్కల దశాబ్దంలో ప్రారంభమయ్యాయి.[9] జనాభా లెక్కల నివేదికల ప్రకారం, 1911 - 1941 మధ్యకాలంలో తూర్పు బెంగాల్ నుండి అస్సాంకు భారీ స్థాయిలో మానవ వలసలు జరిగాయి.[10] వలస వచ్చిన వారిలో 85% మంది సామాజికంగా, ఆర్థికంగా వెనుకబడిన ముస్లింలు. వీరు అస్సాంలోని బంజరు భూముల్లో స్థిరపడ్డారు.[10] అంతర్గత వలసదారులలో ఎక్కువ మంది ప్రస్తుత బంగ్లాదేశ్‌లోని నాటి ఉమ్మడి మైమన్‌సింగ్, రంగ్‌పూర్ జిల్లాల నుండి వచ్చారు. ఇవి పూర్వపు కామరూప రాజ్యం లోని ప్రాంతాలు.[11]

తూర్పు పాకిస్థాన్ లోని తూర్పు బెంగాల్ నుండి ముస్లిం రైతులకు చెందిన అంతర్గత వలసలను భారత విభజనకు ముందు బ్రిటిష్ ఇంపీరియలిస్టులు, అఖిల భారత ముస్లిం లీగ్, అస్సామీ వర్గాలలోని కొందరు ప్రముఖులు అధికారికంగా ప్రోత్సహించారు. 1947 లో భారత విభజన తర్వాత అస్సాం ఇండియాలో భాగమై, తూర్పు బెంగాల్ పాకిస్థాన్‌లో చేరిన తర్వాత మాత్రమే ఇది అక్రమంగా పరిగణించబడింది.[12][better source needed] ఈ వలస ముస్లింలలో చాలామంది బ్రహ్మపుత్ర నది తీరంలోని చార్లలో (నదీ ద్వీపాలు), ఇతర లోతట్టు ప్రాంతాలలో స్థిరపడ్డారు. 1947 లో భారత స్వాతంత్ర్యం పొందిన తర్వాత, ఈ సమూహం తమ బెంగాలీ భాషా గుర్తింపును విడిచిపెట్టి, అస్సామీ భాషను తమ మాతృభాషగా స్వీకరించింది. క్రమంగా వారు అస్సామీ సంస్కృతిని అలవర్చుకున్నారు. ఇది వారిని 'నా-అస్సామియా' (నవ-అస్సామీలు, బెంగాలీ మూలాలు ఉన్నవారు) గా పిలవడానికి దారితీసింది. నా-అస్సామీలు అస్సాంలోని నాలుగు ప్రధాన ముస్లిం నృశాస్త్ర సమూహాలలో అతిపెద్ద సమూహంగా ఏర్పడ్డారు. వీరందరూ కలిసి అస్సాం ఓటర్లలో మూడో వంతు ఉన్నారు.[13]

మతాబ్బార్లు, బార్పేటియా మాటిగిరిలు, మార్వాడీలు, అస్సామీ వడ్డీ వ్యాపారులతో సహా అస్సాంలోని స్థానిక ప్రముఖులు తమ స్వప్రయోజనాల కోసం ఈ అంతర్గత వలసలను ప్రోత్సహించారు. మతాబ్బార్లు (బెంగాలీలో 'ప్రభావవంతమైన వ్యక్తి') మొదట్లో వచ్చిన వలసదారులు. వీరు 1,000 నుండి 5,000 ఎకరాల వరకు సాగు చేయని బంజరు భూములను కలిగి ఉండేవారు. భూస్వాములు కావాలనే ఆశయంతో, నాటి తూర్పు బెంగాల్‌లోని తమ స్వగ్రామాల్లోని పేద బంధువులకు సాగు భూములు అందుబాటులో ఉన్నాయని వర్తమానం పంపేవారు. ఆ తర్వాత వలస వచ్చిన ముస్లింలకు తమ భూములను అనధికారికంగా కౌలుకు ఇవ్వడం లేదా తమ భూములను సాగు చేయడానికి వారిని నియమించడం చేసేవారు. అలా వారు భూస్వాములుగా వ్యవహరించేవారు. బార్పేటియా మాటిగిరిలు బార్పేట జిల్లాలోని అస్సామీ ప్రముఖులలో ఒక వర్గం. వీరు మిగులు భూములను అంతర్గత వలస ముస్లింలకు విక్రయించి లాభాలు పొందారు, త్వరిత లాభాల కోసం మరింత వలసలను ప్రోత్సహించారు. మార్వాడీలు, అస్సామీ వడ్డీ వ్యాపారులు జపానీస్ జనపనార, ఆహు వరి, పప్పుధాన్యాలు, కూరగాయల సాగు కోసం అంతర్గత వలస ముస్లింలకు నిధులు సమకూర్చేవారు.[మూలాలు అవసరం]

జనసాంద్రత

[మార్చు]

మియాలు 10 మిలియన్లకు పైగా జనాభాను కలిగి ఉన్నారు. 2021 అంచనాల ప్రకారం అస్సాం మొత్తం జనాభాలో వీరు 21% ఉన్నారు.[14] వీరు ప్రధానంగా బర్ పేట జిల్లా, ధుబ్రి జిల్లా, గోపాల్‌పారా జిల్లా, కామరూప్ జిల్లా, నాగావ్ జిల్లా, హోజాయ్ జిల్లా, దర్రాంగ్ జిల్లా, చిరాంగ్ జిల్లా, కోక్రాఝార్ జిల్లా, దక్షిణ సల్మారా జిల్లా, నల్బారి జిల్లా, మోరిగావ్ జిల్లా, సోనిత్‌పూర్ జిల్లా, బొంగాయ్‌గావ్ జిల్లా లలో ఎక్కువగా నివసిస్తున్నారు.[15][16][1]

1940 లో జోర్హాట్ లో జరిగిన అస్సాం సాహిత్య సభ అధ్యక్షుడి ప్రసంగంలో అస్సామీ ముస్లిం అయిన డాక్టర్ మోయిదుల్ ఇస్లాం బోరా, వలస ముస్లిం సమాజానికి చెందిన ఒక నాయకుడు ప్రధాన స్రవంతి అస్సామీ సంస్కృతిలో భాగం కావాలనే తమ సమాజం నిర్ణయాన్ని గర్వంగా అంగీకరించారని సంతోషంగా పేర్కొన్నారు. భారత విభజన తర్వాత, ముస్లిం లీగ్ అస్సాంలో తన పార్టీని రద్దు చేసి, ముస్లింలను కాంగ్రెస్‌లో చేరాలని కోరింది.[10] ముస్లింలు తాము నివసిస్తున్న దేశం యొక్క భాషను, సంస్కృతిని స్వీకరించాలని ముస్లిం లీగ్ నాయకత్వం ప్రతిపాదించింది.[10] తదనుగుణంగా, జనాభా లెక్కల సమయంలో అస్సామీ మాట్లాడేవారుగా నమోదు చేసుకోవాలని నాయకత్వం అస్సాం ముస్లింలను కోరింది. ముస్లింలు తమను అస్సామీలుగా గుర్తించుకోవాలని, తమ పిల్లలను అస్సామీ మీడియం పాఠశాలలకు పంపాలని కూడా నాయకత్వం కోరింది.[10] ముస్లిం లీగ్ నాయకత్వం ఆదేశించినట్లుగా, వలస ముస్లింలు తమ భాషా గుర్తింపును విడిచిపెట్టి అస్సామీని తమ భాషగా స్వీకరించారు. 1951 జనాభా లెక్కల్లో అస్సాంలో అస్సామీ మాట్లాడేవారి సంఖ్య 56.7% కి పెరిగింది.[10]

క్రమంగా అస్సామీ మేధావులు కూడా వలస ముస్లింలను అస్సామీ గుర్తింపు పరిధిలోకి అంగీకరించడం ప్రారంభించారు. 1956 లో ధుబ్రి లో జరిగిన అస్సాం సాహిత్య సభ అధ్యక్షుడు బెనుధర్ శర్మ, కోచ్, కచారి, అహోమ్‌లు లాగానే అంతర్గత వలస ముస్లింలను అస్సామీ సమాజంలోకి స్వాగతించడానికి ప్రధాన స్రవంతి అస్సామీ ప్రజలు సంతోషిస్తున్నారని అభిప్రాయపడ్డారు. ఈ సమయానికి వలస ముస్లింలు అస్సామీ-మీడియం పాఠశాలలు, కళాశాలలను స్థాపించడం ప్రారంభించారు, అస్సామీ సంస్కృతి యొక్క ప్రధాన స్రవంతిలో తమను తాము విలీనం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించారు.[10] 1961 లో నా-అస్సామియా ప్రజలు అస్సామీ భాషను నేర్చుకోవడానికి, తమ పిల్లలను అస్సామీ మీడియం పాఠశాలలకు పంపడానికి నిజాయితీగా ఉన్నారని జనాభా లెక్కల కమిషనర్ నివేదించారు. ఈ విధంగా వలస ముస్లింలను నా-అస్సామియా అని పిలవడం ప్రారంభమైంది. నేటికీ నా-అస్సామియా ప్రజల ఆధిపత్యం ఉన్న ప్రాంతాల్లో ఒక్క బెంగాలీ మీడియం పాఠశాల కూడా లేదు.[17]

అస్సామీ భాష అధికారిక అంగీకారంతో, గోఆల్పారియా భాషా శైలులకు దగ్గరగా ఉండటంతో, మియా ప్రజలు ఒక క్రెయోల్ మియా గృహ భాషను అభివృద్ధి చేసుకున్నారు. భాషా ఉద్యమంలో మియాలు అధికారికంగా అస్సామీ భాషను స్వీకరించారు.[18][విడమరచి రాయాలి]

వివక్ష

[మార్చు]

సంస్కృతి

[మార్చు]

కవిత్వం

[మార్చు]

మియా సమాజానికి చెందిన అనేకమంది పండితులు ప్రధానంగా మియా కవిత్వం ద్వారా మియా సమాజ శ్రేయస్సు కోసం ప్రయత్నాలలో నిమగ్నమై ఉన్నారు.[19] ముస్లిమేతరులు ఉపయోగించినప్పుడు తరచుగా అవమానకరమైన అర్థాన్ని ఇచ్చే "మియా" అనే పదాన్ని తిరిగి గౌరవప్రదంగా మార్చుకోవడం ఈ సాహిత్య ప్రయత్నం యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశం.[4] మియా కవిత్వం యొక్క ఇతివృత్తం పేదరికం, జనాభా పెరుగుదల, మియా సమాజంలో అక్షరాస్యతను ప్రోత్సహించడం వంటి బహుముఖ సవాళ్లను పరిష్కరించడంపై కేంద్రీకృతమై ఉంటుంది.

మియా కవిత్వం ఆవిర్భావం అస్సాం సామాజిక-సాంస్కృతిక రంగాన వివాదానికి దారితీసింది, ముఖ్యంగా స్థానిక ప్రజల నుండి తీవ్ర ప్రతిస్పందనలను పొందింది. ఈ ఉద్యమం యొక్క ప్రారంభం 2016 లో హఫీజ్ అహ్మద్ రాసిన "రాయండి, నేను మియాను" అనే కవిత ప్రచురణతో జరిగింది.[20] మియా కవిత్వం అస్సామీ భాషలోనే రచించబడినప్పటికీ, చట్ట అమలు సంస్థలకు అందిన ఫిర్యాదులు, మీడియా ప్రచారాల వలన ఈ సాహిత్య వ్యక్తీకరణను "అస్సామీ వ్యతిరేకం" గా చిత్రీకరించే ఆరోపణలకు దారితీసింది.[21][22][23]

ప్రముఖ వ్యక్తులు

[మార్చు]
  • హఫీజ్ అహ్మద్ (జననం 1962), సామాజిక కార్యకర్త
  • ఒస్మాన్ అలీ సదాగర్ (1856–1948), రాజకీయ నాయకుడు, విద్యావేత్త
  • మహబూబుల్ హక్, మేఘాలయలోని యూనివర్సిటీ ఆఫ్ సైన్స్ అండ్ టెక్నాలజీ ఛాన్సలర్[మూలాలు అవసరం]

ఇవి కూడా చూడండి

[మార్చు]
  • దేశీ ప్రజలు
  • చొరబాటుదారుల (ట్రిబ్యునల్ ద్వారా నిర్ధారణ) చట్టం, 1983

మూలాలు

[మార్చు]
  1. 1 2 "From history to lungis: How this Assam politician is battling for a distinct Miya Muslim identity". scroll.in. 20 మార్చి 2022.
  2. ↑ Singh, Bikash. "Assam's indigenous Muslims may soon get a development board". The Economic Times.
  3. 1 2 3 Saikia, Yasmin (3 సెప్టెంబరు 2021). "Muslim Belonging in Assam: History, Politics and the Future". South Asia: Journal of South Asian Studies (in ఇంగ్లీష్). 44 (5): 868–887. doi:10.1080/00856401.2021.1962061. ISSN 0085-6401.
  4. 1 2 Dasgupta, Sneharshi (29 అక్టోబరు 2022). "The Politics of Identity in Assam: Deaths, Defiance, and Doubtful Voters". TravellersUniversity (in ఇంగ్లీష్). Retrieved 27 జనవరి 2024.
  5. ↑ Daniyal, Shoaib (14 జూలై 2019). "'I am Miya': Why poetry by Bengal-origin Muslims in their mother tongue is shaking up Assam". Scroll.in (in అమెరికన్ ఇంగ్లీష్). Retrieved 27 జనవరి 2024.
  6. ↑ Kumar, Aletta Andre,Abhimanyu. "Protest poetry: Assam's Bengali Muslims take a stand". Al Jazeera (in ఇంగ్లీష్). Retrieved 27 జనవరి 2024.{{cite web}}: CS1 maint: multiple names: authors list (link)
  7. ↑ Rahim, Mir Abdur (2021). "The Problems And Prospects Of The East Bengal Origin Assamese Muslims: A Critical Study". Elementary Education Online (in ఇంగ్లీష్). 20 (6). ISSN 1305-3515. Archived from the original on 9 సెప్టెంబరు 2024.
  8. ↑ Wouters, Jelle J. P.; Subba, Tanka Bahadur, eds. (2023). The Routledge companion to Northeast India. London New York: Routledge. ISBN 978-1-003-28554-0.
  9. ↑ Baruah (1999), p. 56: "The disappointment of the nineteenth-century colonial officials, however, gave way to optimism by 1911, as dramatic trends of migration began to appear just prior to that census."
  10. 1 2 3 4 5 6 7 Ahmed, Shahiuz Zaman (2006). "Identity Issue, Foreigner's Deportation Movement and Erstwhile East Bengal (Present Bangladesh) Origin People of Assam". Proceedings of the Indian History Congress. 67 (2006–2007). Indian History Congress: 624–639. JSTOR 44147982.
  11. ↑ Sharma (2011), p. 100: "Entire households moved into Assam from the East Bengal districts of Mymensingh, Pabna, Bogra, Rangpur and Rajshahi."
  12. ↑ "Miya, Muslim and Assamese Socio-Political History of Assam". Indilens.com. 7 సెప్టెంబరు 2016. Archived from the original on 27 మార్చి 2019. Retrieved 27 మార్చి 2019.
  13. ↑ Bhaumik, Subir (ఏప్రిల్ 2011). "Risk of durable disorder". Seminar (620). New Delhi: Seminar Publications. Retrieved 10 జూలై 2017.
  14. ↑ "The JSPA claims Assam today has about 1.4 crore Muslims as of 2021". The Hindu. 15 ఏప్రిల్ 2021.
  15. ↑ "Dehumanising Muslims in Assam". thehoot.org. 23 డిసెంబరు 2016. Retrieved 27 మార్చి 2019.
  16. ↑ https://web.archive.org/web/20190327145905/https://indilens.com/514954-miya-muslim-and-assamese-socio-cultural-history-of-assam/ Miya on History
  17. ↑ Wadud, Aman (21 మే 2016). "All Hindu Consolidation or the last battle to protect Assamese Identity: Assam Polls Results". Sabrang. Retrieved 13 జూలై 2017.
  18. ↑ "East Bengal rooted Muslim or Miyah and Line System in Assam-1920". Indilens.com. 11 డిసెంబరు 2016. Archived from the original on 25 మార్చి 2019. Retrieved 27 మార్చి 2019.
  19. ↑ "Miya Poetry". Economic and Political Weekly (in ఇంగ్లీష్). 57 (17). 23 ఏప్రిల్ 2022.
  20. ↑ Baishya, Amit R. (21 మార్చి 2020). ""Multipartner Mud Dances": The Uneventful Entanglement of Humans and Animals in Two Assamese Poems". Café Dissensus. No. 4. Archived from the original on 24 జూలై 2026. Retrieved 24 జూలై 2026.
  21. ↑ Zaidi, Annie (2020). Bread, Cement, Cactus: A Memoir of Belonging and Dislocation. Cambridge University Press. pp. 59–60. ISBN 9781108840644.
  22. ↑ "Interview | There is a Conspiracy to Show Bengal-Origin Muslims as Anti-Assamese: Hafiz Ahmed". The Wire. Retrieved 27 జూలై 2019.
  23. ↑ আসামের মিঞা কবিতার ইতিহাস, ভূগোল ও দেশপ্রেম. The Indian Express (Opinion).

ఇంకనూ చదవడానికి

[మార్చు]