Jump to content

మిల్లార్డ్ ఫిల్మోర్

లంకెలను మార్చు
వికీపీడియా నుండి
Millard Fillmore
Portrait సుమారు 1855–1865
13th President of the United States
In office
July 9, 1850 – March 4, 1853
Vice PresidentVacant[a]
అంతకు ముందు వారుZachary Taylor
తరువాత వారుFranklin Pierce
12th Vice President of the United States
In office
March 4, 1849 – July 9, 1850
అధ్యక్షుడుZachary Taylor
అంతకు ముందు వారుGeorge M. Dallas
తరువాత వారుWilliam R. King
14th Comptroller of New York
In office
January 1, 1848 – February 20, 1849
గవర్నర్
అంతకు ముందు వారుAzariah C. Flagg
తరువాత వారుWashington Hunt
Chairman of the House Ways and Means Committee
In office
March 4, 1841 – March 3, 1843
అంతకు ముందు వారుJohn Winston Jones
తరువాత వారుJames I. McKay
Member of the U.S. House of Representatives
from New York's 32nd district
In office
March 4, 1837 – March 3, 1843
అంతకు ముందు వారుThomas C. Love
తరువాత వారుWilliam A. Moseley
In office
March 4, 1833 – March 3, 1835
అంతకు ముందు వారుConstituency established
తరువాత వారుThomas C. Love
వ్యక్తిగత వివరాలు
జననం(1800-01-07)1800 జనవరి 7
Moravia, New York, U.S.
మరణం1874 March 8(1874-03-08) (వయసు: 74)
Buffalo, New York, U.S.
సమాధి స్థలంForest Lawn Cemetery
రాజకీయ పార్టీWhig (1832–1855)
ఇతర రాజకీయ
పదవులు

మిల్లార్డు ఫిల్మోరు (1800 జనవరి 7 – 1874 మార్చి 8) 13వ యునైటెడు స్టేట్సు అధ్యక్షుడుగా 1850 నుండి 1853 వరకు సేవలందించారు. వైటు హౌసులో ఉన్నప్పుడు విగు పార్టీ సభ్యుడిగా ఉన్న చివరి అధ్యక్షుడు ఆయన.[b] డెమోక్రాటు లేదా రిపబ్లికన్ కాని చివరి వ్యక్తి. యు.ఎస్. ప్రతినిధుల సభ మాజీ సభ్యుడు ఫిల్మోరు 1848 యునైటెడు స్టేట్సు ఉపాధ్యక్షుడిగా ఎన్నికయ్యాడు. 1850లో జాకరీ టేలర్ మరణించినప్పుడు అధ్యక్ష పదవిని చేపట్టారు. ఫిల్మోరు 1850 రాజీను ఆమోదించడంలో కీలక పాత్ర పోషించారు. ఇది బానిసత్వం విస్తరణ మీద జరిగిన యుద్ధంలో క్లుప్తంగా కాల్పుల విరమణకు దారితీసింది.

ఫిల్మోరు అప్స్టేటు న్యూయార్కు లోని ఫింగరు లేక్సు ప్రాంతంలో పేదరికంలో జన్మించాడు. ఆయనకు అధికారిక విద్య అంతగా లేదు. కానీ న్యాయవాది కావడానికి చదువుకున్నాడు. ఫిల్మోరు బఫెలో ప్రాంతంలో న్యాయవాదిగా, రాజకీయ నాయకుడిగా ప్రముఖుడయ్యాడు. 1828లో న్యూయార్కు అసెంబ్లీకి 1832లో ప్రతినిధుల సభకు ఎన్నికయ్యాడు. ఫిల్మోరు మొదట్లో యాంటీ-మాసోనికు పార్టీకి చెందినవాడు. కానీ 1830ల మధ్యలో ఏర్పడిన విగు పార్టీలో సభ్యుడయ్యాడు. ఆయన శిష్యుడు థర్లో వీడు విలియం హెచ్. సెవార్డుతో రాష్ట్ర పార్టీ నాయకత్వానికి ప్రత్యర్థిగా ఉన్నాడు. తన కెరీరు మొత్తంలో ఫిల్మోరు బానిసత్వాన్ని చెడుగా ప్రకటించాడు కానీ దానిని అంతం చేయడం సమాఖ్య ప్రభుత్వ శక్తికి మించినదని చెప్పాడు. దీనికి విరుద్ధంగా సమాఖ్య ప్రభుత్వానికి పాత్ర ఉందని సెవార్డు వాదించాడు. 1841లో విగ్సు చాంబరు‌ను తమ ఆధీనంలోకి తీసుకున్నప్పుడు ఫిల్మోరు యుఎస్ హౌసు ఆఫ్ రిప్రజెంటేటివ్సు స్పీకరు పదవికి పోటీ చేసి విఫలమయ్యాడు. కానీ వేసు అండు మీన్సు కమిటీకి ఛైర్మను‌గా నియమితులయ్యారు. 1844లో వైసు ప్రెసిడెంటు. న్యూయార్కు గవర్నరు పదవికి విగు నామినేషను కోసం జరిగిన బిడ్లలో ఓడిపోయిన ఫిల్మోరు 1847లో న్యూయార్కు కంప్ట్రోలరుగా ఎన్నికయ్యారు. ఎన్నికల ద్వారా ఆ పదవిని నిర్వహించిన మొదటిగా ఆయన వ్యక్తి అయ్యాడు.

వైసు ప్రెసిడెంటు‌గా, ఫిల్మోరు‌ను టేలరు ఎక్కువగా విస్మరించాడు; న్యూయార్కు‌లో పోషణను అందించడంలో కూడా టేలరు వీడు, సెవార్డు‌లను సంప్రదించాడు. సెనేటు అధ్యక్షుడిగా ఫిల్మోరు దాని కోపంతో కూడిన చర్చలకు అధ్యక్షత వహించాడు ఎందుకంటే 31వ కాంగ్రెసు మెక్సికను సెషనులో బానిసత్వాన్ని అనుమతించాలా వద్దా అని నిర్ణయించింది. టేలరు మాదిరిగా కాకుండా ఫిల్మోరు హెన్రీ క్లే ఓమ్నిబసు బిల్లుకు మద్దతు ఇచ్చాడు. ఇది 1850 రాజీకి ఆధారం. 1850 జూలైలో అధ్యక్షుడైన తర్వాత ఆయన టేలరు మంత్రివర్గాన్ని తొలగించి కాంగ్రెసు రాజీని ఆమోదించమని ఒత్తిడి చేశాడు. పలాయన బానిస చట్టం యాజమాన్యాన్ని క్లెయిం చేసుకున్న వారికి తప్పించుకున్న బానిసలను తిరిగి ఇవ్వడాన్ని వేగవంతం చేయడం. రాజీలో వివాదాస్పద భాగం. ఫిల్మోరు దానిని అమలు చేయడం విధిగా భావించాడు. అయితే అది ఆయన ప్రజాదరణను దెబ్బతీసింది. ఉత్తర. దక్షిణ వర్గాల మధ్య నలిగిపోయిన విగు పార్టీని కూడా దెబ్బతీసింది. విదేశాంగ విధానంలో ఆయన యు.ఎస్.కు మద్దతు ఇచ్చాడు. జపాను‌లో వాణిజ్యాన్ని ప్రారంభించడానికి నావికాదళ యాత్రలు, హవాయి మీద ఫ్రెంచు డిజైన్లను వ్యతిరేకించారు. నార్సిసో లోపెజు క్యూబాకు చేసిన ఫిలిబస్టరు యాత్రలతో ఇబ్బంది పడ్డారు. ఫిల్మోరు 1852లో అధ్యక్ష పదవికి విగు నామినేషను గెలవలేకపోయాడు.

ఆయన అధ్యక్ష పదవి తర్వాత విగు పార్టీ విడిపోవడంతో ఫిల్మోరు దాని సంప్రదాయవాద విభాగంలోని చాలామంది నో నథింగులలో చేరి అమెరికను పార్టీని స్థాపించారు. వలస వ్యతిరేక, కాథలిక్కు వ్యతిరేక విధానాల మీద తన పార్టీ ప్రాధాన్యత ఇచ్చినప్పటికీ 1856 అధ్యక్ష ఎన్నికలలో ఆయన వలసల గురించి పెద్దగా మాట్లాడలేదు. యూనియను పరిరక్షణ మీద దృష్టి సారించారు. మేరీల్యాండు మాత్రమే గెలిచారు. అమెరికను అంతర్యుద్ధం సమయంలో ఫిల్మోరు వేర్పాటును ఖండించారు. అవసరమైతే యూనియను‌ను బలవంతంగా నిర్వహించాలని అంగీకరించారు. కానీ అబ్రహం లింకన్ యుద్ధ విధానాలను విమర్శించారు. శాంతి పునరుద్ధరించబడిన తర్వాత ఆయన అధ్యక్షుడు ఆండ్రూ జాన్సన్ పునర్నిర్మాణం విధానాలకు మద్దతు ఇచ్చారు. ఫిల్మోరు తన అధ్యక్ష పదవి తర్వాత కూడా పౌర ప్రయోజనాలలో పాలుపంచుకున్నాడు. 1846లో ఆయన బఫెలో విశ్వవిద్యాలయం ఛాన్సలరు‌గా కూడా పనిచేశాడు. దీనిని ఆయన స్థాపించడంలో సహాయపడ్డాడు. చరిత్రకారులు సాధారణంగా ర్యాంక్ ఫిల్మోరు‌ను అమెరికను చరిత్రలో చెత్త అధ్యక్షులలో ఒకరిగా పరిగణిస్తారు. ఎక్కువగా బానిసత్వానికి సంబంధించిన ఆయన విధానాలకు అలాగే అతి తక్కువ గుర్తుండిపోయేలా ఉన్నాయి.

ప్రారంభ జీవితం - కెరీర్

[మార్చు]
ఫిల్మోర్ జన్మస్థలంలో చారిత్రక గుర్తు
న్యూయార్కు‌లోని కయుగా కౌంటీలో ఫిల్మోరు జన్మస్థలంలో చారిత్రక గుర్తు

మిల్లార్డు ఫిల్మోరు 1800 జనవరి 7న న్యూయార్క్లోని ఫింగరు లేక్సు ప్రాంతంలోని మొరావియా లోని ఒక పొలంలో లాగు క్యాబినులో జన్మించాడు. ఆయన తల్లిదండ్రులు ఫోబ్ మిల్లార్డు, నాథనియలు ఫిల్మోరు;[1] ఆయన ఎనిమిది మంది పిల్లలలో రెండవవాడు, పెద్ద కుమారుడు.[2]ఫిల్మోరులు ఇంగ్లీషు సంతతికి చెందినవారు; జాన్ ఫిల్మోరు వలసరాజ్యాల కాలంలో ఇప్స్విచు, మసాచుసెట్సుకి వచ్చారు.[3][4]

నథానియలు ఫిల్మోరు ఫ్రాంక్లిను, కనెక్టికటుకు చెందిన నథానియలు ఫిల్మోరు సీనియరు కుమారుడు. ఆయన బెన్నింగ్టను, వెర్మోంటు తొలి స్థిరనివాసులలో ఒకడు అయ్యాడు.[5] నథానియలు ఫిల్మోరు, ఫోబు మిల్లార్డు 1799లో వెర్మోంటు నుండి తరలివెళ్లారు. నథానియలు రాతి పొలంలో అందుబాటులో ఉన్న దానికంటే మెరుగైన అవకాశాల కోసం వెతుకుతున్నారు. కానీ వారి కయుగా కౌంటీ భూమి మీద హక్కు లోపభూయిష్టంగా నిరూపించబడింది. ఫిల్మోరు కుటుంబం సమీపంలోని సెంప్రోనియసుకి వెళ్లారు. అక్కడ వారు కౌలుదారు రైతుగా భూమిని లీజుకు తీసుకున్నారు. నథానియలు అప్పుడప్పుడు పాఠశాలలో బోధించారు.[6][7] చరిత్రకారుడు టైలరు అన్‌బైండరు ఫిల్మోరు బాల్యాన్ని "కష్టపడి పనిచేయడం తరచుగా కొరత, దాదాపుగా అధికారిక విద్య లేనిది"గా అభివర్ణించాడు.[1]

కాలక్రమేణా నాథనియలు సెంప్రోనియసు‌లో మరింత విజయవంతమయ్యాడు, కానీ మిల్లార్డు బాల్య దశలో, కుటుంబం తీవ్రమైన పేదరికాన్ని భరించింది.[c] జస్టిసు ఆఫ్ ది పీసు‌తో సహా స్థానిక కార్యాలయాల్లో సేవ చేయడానికి నథానియలు ఎంపికైనందుకు తగినంత గౌరవం పొందాడు.[10] తన పెద్ద కొడుకు ఏదైనా వృత్తి నేర్చుకుంటాడని ఆశతో ఆయన 14 ఏళ్ల మిల్లార్డు‌ను 1812 యుద్ధం[11]లో చేరవద్దని ఒప్పించాడు. అప్రెంటిసు ఆయనను స్పార్టాలోని బట్టల తయారీదారు బెంజమిను హంగర్ఫోర్డు‌కు పంపించాడు.[12] ఫిల్మోరు చిన్న చిన్న పనులకు దిగజారిపోయాడు. ఎటువంటి నైపుణ్యాలు నేర్చుకోకపోవడం వీలుకాకపోవడంతో పని పట్ల అసంతృప్తి చెంది ఆయన హంగరు‌ఫోర్డు ఉద్యోగాన్ని విడిచిపెట్టాడు.[13]

ఆయన తండ్రి న్యూ హోపు లోని ఒక మిల్లులో అదే వ్యాపారంలో ఆయనను ఉంచాడు.[14] తనను తాను మెరుగుపరుచుకోవాలనే కోరికతో, మిల్లార్డు ప్రసరణ లైబ్రరీలో వాటా కొని, తనకు సాధ్యమైన అన్ని పుస్తకాలను చదివాడు.[14] 1819లో ఆయన మిల్లులో ఖాళీ సమయాన్ని సద్వినియోగం చేసుకుని పట్టణంలోని ఒక కొత్త అకాడమీలో చేరాడు. అక్కడ ఆయన తన క్లాస్మేటూ అబిగైలు పవర్సుతో కలిసి ప్రేమలో పడ్డాడు.[15]

తరువాత 1819లో నథానియలు కుటుంబాన్ని మొరావియాలోని ఒక చిన్న గ్రామమైన మోంటు‌విల్లేకు తరలించాడు.[16] తన కొడుకు ప్రతిభను మెచ్చుకుని నథానియలు తన భార్య సలహాను పాటించాడు. ఫిల్మోర్సు ఇంటి యజమాని, ఆ ప్రాంతంలోని అత్యంత ధనవంతుడైన జడ్జి వాల్టరు వుడు‌ను అనుమతించమని ఒప్పించాడు. మిల్లార్డు తన న్యాయశాస్త్ర గుమస్తాగా ట్రయలు పీరియడు కోసం నియమితుడయ్యాడు.[17] వుడ్ యువ ఫిల్మోరు‌ను నియమించుకోవడానికి ఆయన చదువు చట్టలో ఉన్నప్పుడు ఆయనను పర్యవేక్షించడానికి అంగీకరించాడు.[17] ఫిల్మోరు మూడు నెలలు పాఠశాలలో బోధించడం ద్వారా డబ్బు సంపాదించాడు. ఆయన మిల్లు అప్రెంటిసు‌షిపు‌ను కొనుగోలు చేశాడు.[18] పద్దెనిమిది నెలల తర్వాత ఆయన వుడు‌ను విడిచిపెట్టాడు; న్యాయమూర్తి ఆయనకు దాదాపు ఏమీ చెల్లించలేదు. ఫిల్మోరు ఒక చిన్న కేసులో ఒక రైతుకు సలహా ఇవ్వడం ద్వారా ఒక చిన్న మొత్తాన్ని సంపాదించిన తర్వాత ఇద్దరూ గొడవ పడ్డారు.[19] మళ్ళీ అలా చేయనని ప్రతిజ్ఞ చేయడానికి నిరాకరించి ఫిల్మోరు తన గుమస్తా పదవిని వదులుకున్నాడు.[20] నథానియేలు మళ్ళీ కుటుంబాన్ని తరలించాడు. మిల్లార్డు దానితో పాటు పశ్చిమాన బఫెలో సమీపంలోని తూర్పు అరోరా [21] వెళ్ళాడు. అక్కడ నథానియేలు సంపన్నమైన ఒక పొలాన్ని కొనుగోలు చేశాడు.[22]

1821 జనవరి 7న ఫిల్మోరుకు 21 సంవత్సరాలు నిండాయి. యుక్తవయస్సు చేరుకున్నాడు.[23] ఆయన తూర్పు అరోరాలో పాఠశాలకు బోధించాడు. న్యాయ న్యాయస్థానాలలో కొన్ని కేసులను అంగీకరించాడు, వీటికి ప్రాక్టీషనరు లైసెన్సు పొందిన న్యాయవాదిగా ఉండవలసిన అవసరం లేదు.[23] ఆయన మరుసటి సంవత్సరం బఫెలోకు వెళ్లి తన న్యాయ అధ్యయనాన్ని కొనసాగించాడు. మొదట ఆయన పాఠశాలలో బోధించేటప్పుడు. తరువాత ఆసా రైసు, జోసెఫు క్లారీల న్యాయ కార్యాలయంలో. ఈలోగా ఆయన అబిగైలు పవర్సు‌తో నిశ్చితార్థం చేసుకున్నాడు.[23] 1823లో ఆయన బార్‌లో అడ్మిషను పొందాడు. బఫెలో లా సంస్థల నుండి ఆఫరు‌లను తిరస్కరించాడు. పట్టణంలోని ఏకైక నివాసి న్యాయవాదిగా ప్రాక్టీసు‌ను స్థాపించడానికి తూర్పు అరోరాకు తిరిగి వచ్చాడు.[24][25] తరువాత జీవితంలో బఫెలో అనే పెద్ద నగరంలో ప్రాక్టీసు చేయడానికి తనకు మొదట్లో ఆత్మవిశ్వాసం లేదని ఫిల్మోరు చెప్పాడు. ఆయన జీవిత చరిత్ర రచయిత పాల్ ఫింకెల్మాను తన జీవితమంతా ఇతరుల పర్యవేక్షణలో ఉన్న తర్వాత ఫిల్మోరు తన తూర్పు అరోరా అభ్యాసం స్వాతంత్ర్యాన్ని ఆస్వాదించాడని సూచించాడు.[26] మిల్లార్డు, అబిగైలు 1826 ఫిబ్రవరి 5న వివాహం చేసుకున్నారు. ఆయనకు అప్పుడు 26 సంవత్సరాలు, ఆమెకు 27 సంవత్సరాలు. వారికి ఇద్దరు పిల్లలు; మిల్లార్డు పవర్సు ఫిల్మోరు, మేరీ అబిగైలు ఫిల్మోరు ఉన్నారు.[27]

బఫెలో రాజకీయవేత్త

[మార్చు]

ఫిల్మోరు కుటుంబంలోని ఇతర సభ్యులు శాంతి న్యాయమూర్తిగా నథానియల్ సేవతో పాటు రాజకీయాలలో ప్రభుత్వంలో చురుకుగా ఉన్నారు.[d] మిల్లార్డు రాజకీయాల మీద ఆసక్తి పెంచుకున్నాడు. 1820ల చివరలో యాంటీ-మాసోనికు పార్టీ పెరుగుదల ఆయన ప్రవేశానికి దోహదపడింది.[30]

External video
టూర్ ఆఫ్ మిల్లార్డ్ ఫిల్మోర్ హౌస్ మ్యూజియం, ఈస్ట్ అరోరా, న్యూయార్క్, ఆగస్టు 19, 1995, సి-స్పాన్

చాలా మంది యాంటీ-మేసను‌లు జనరలు ఆండ్రూ జాక్సన్ అధ్యక్ష అభ్యర్థిత్వాన్ని వ్యతిరేకించారు. ఆసను మేసను. ఫిల్మోరు న్యూయార్కు సమావేశానికి ప్రతినిధిగా ఉన్నారు. ఇది అధ్యక్షుడు జాన్ క్విన్సీ ఆడమ్స్ను తిరిగి ఎన్నికకు ఆమోదించింది. 1828 వేసవిలో జరిగిన రెండు యాంటీ-మాసోనికు సమావేశాలలో కూడా పనిచేసింది.[1] సమావేశాలలో ఫిల్మోరు మొదట రాజకీయ యజమాని, భవిష్యత్తు ప్రత్యర్థి థర్లో వీడ్‌ను కలిశారు. తరువాత వార్తాపత్రిక సంపాదకుడు, అక్కడ వారు ఒకరినొకరు ఆకట్టుకున్నట్లు తెలిసింది.[30] ఫిల్మోరు తూర్పు అరోరాలో ప్రముఖ పౌరుడు. న్యూయార్కు రాష్ట్ర అసెంబ్లీకి ఎన్నికలను విజయవంతంగా ప్రయత్నించారు. అల్బానీలో మూడు ఒక సంవత్సరం పదవీకాలం (1829 నుండి 1831 వరకు) పనిచేశారు.[1] ఫిల్మోరు 1828 ఎన్నికలు జాక్సోనియను డెమొక్రాటు (త్వరలో డెమొక్రాటికు పార్టీ) సాధారణ విజయంతో విభేదించాయి. ఆయన జాక్సను‌ను అధ్యక్షుడిగా ఎన్నుకున్నాడు. అల్బానీలో మెజారిటీని గెలుచుకున్నాడు. అందువల్ల ఫిల్మోరు అసెంబ్లీలో మైనారిటీలో ఉన్నాడు.[31] కోర్టు సాక్షులకు మతం కాని ప్రమాణం చేసే అవకాశాన్ని కల్పించే చట్టాన్ని ప్రోత్సహించడం ద్వారా ఆయన ఎలాగైనా సమర్థవంతంగా నిరూపించుకున్నాడు. 1830లో రుణానికి జైలు శిక్షను రద్దు చేశాడు.[11] అప్పటికి ఫిల్మోరు న్యాయవాద వృత్తిలో ఎక్కువ భాగం బఫెలోలో ఉంది. ఆ సంవత్సరం తరువాత ఆయన తన కుటుంబంతో అక్కడికి వెళ్లాడు. ఆయన 1831లో తిరిగి ఎన్నికను కోరలేదు.[32][33]

ఫిల్మోరు న్యాయవాదిగా విజయవంతమయ్యాడు. బఫెలో వేగంగా విస్తరిస్తోంది. 1812 యుద్ధం సమయంలో బ్రిటిషు దళాలచే కాల్చబడిన బఫెలో యుద్ధం నుండి కోలుకుంది. ఎరీ కెనాలు పశ్చిమ టెర్మినసు‌గా మారింది. ఎరీ కౌంటీ వెలుపలి నుండి కోర్టు కేసులు ఫిల్మోరు వైపు పడటం ప్రారంభించాయి. ఆయన బఫెలోకు వెళ్లే ముందు అక్కడ న్యాయవాదిగా ప్రాముఖ్యతను సంతరించుకున్నాడు. అతను తన జీవితకాల స్నేహితుడు నాథను కె. హాలును తూర్పు అరోరాలో లా క్లర్కు‌గా తీసుకున్నాడు. తరువాత హాలు బఫెలోలో ఫిల్మోరు భాగస్వామి అయ్యాడు. ఫిల్మోరు వచ్చినప్పుడు బఫెలో చట్టబద్ధంగా ఒక గ్రామం; ఆయన అసెంబ్లీని విడిచిపెట్టిన తర్వాత దానిని నగరంగా చేర్చే బిల్లు శాసనసభలో ఆమోదించబడినప్పటికీ ఫిల్మోరు నగర చార్టరు‌ను రూపొందించడంలో సహాయం చేశాడు.

ఫిల్మోరు బఫెలో హై స్కూలు అసోసియేషను‌ను స్థాపించడంలో సహాయపడి లైసియంలో చేరాడు. స్థానిక యూనిటేరియను చర్చిలో హాజరై బఫెలో ప్రముఖ పౌరుడు అయ్యాడు.[34] ఆయన న్యూయార్కు మిలిషియాలో కూడా చురుకుగా ఉన్నాడు. 47వ బ్రిగేడు ఇన్‌స్పెక్టరు‌గా మేజరు హోదాను పొందాడు.[35][36]

ప్రతినిధి

[మార్చు]

మొదటిసారి బఫెలోకు తిరిగి రావడం

[మార్చు]

1832లో ఫిల్మోరు యుఎస్ ప్రతినిధుల సభకి విజయవంతంగా పోటీ చేశాడు. మాజీ అటార్నీ జనరలు అయిన యాంటీ-మాసోనికు అధ్యక్ష అభ్యర్థి విలియం విర్టు వెర్మోంటు‌ను మాత్రమే గెలుచుకున్నాడు. అధ్యక్షుడు జాక్సను సులభంగా తిరిగి ఎన్నికయ్యారు. ఆ సమయంలో కాంగ్రెసు డిసెంబరు‌లో తన వార్షిక సమావేశాన్ని ఏర్పాటు చేసింది. ఫిల్మోరు తన ఎన్నిక తర్వాత తన స్థానాన్ని పొందడానికి ఒక సంవత్సరం కంటే ఎక్కువ కాలం వేచి ఉండాల్సి వచ్చింది. మాసన్రీకి వ్యతిరేకత జాతీయ పార్టీని నిర్మించడానికి చాలా ఇరుకైన పునాది అని ఫిల్మోరు, వీడ్, ఇతరులు గ్రహించారు. వారు నేషనలు రిపబ్లికనులు, యాంటీ-మాసన్లు అసంతృప్తి చెందిన డెమొక్రాట్ల నుండి విస్తృత-ఆధారిత విగు పార్టీని ఏర్పాటు చేశారు. జాక్సను పట్ల వ్యతిరేకతతో విగ్సు మొదట్లో ఐక్యమయ్యారు. కానీ యునైటెడు స్టేట్సు రెండవ బ్యాంకును రీచార్టరింగు చేయడం ద్వారా, రోడ్లు, వంతెనలు, కాలువలతో సహా సమాఖ్య నిధులతో అంతర్గత మెరుగుదలలు ద్వారా ఆర్థిక వృద్ధికి మద్దతును చేర్చడానికి వారి వేదికను విస్తరించడం ద్వారా ఒక ప్రధాన పార్టీగా అవతరించారు. [37] వీడ్ ఫిల్మోరు కంటే ముందే విగ్సు‌లో చేరి పార్టీలో ఒక శక్తిగా మారారు. బానిసత్వాన్ని ఇష్టపడని కానీ సమాఖ్య ప్రభుత్వం దాని మీద శక్తిలేనిదిగా భావించిన ఫిల్మోరు కంటే వీడ్ బానిసత్వ వ్యతిరేక అభిప్రాయాలు బలంగా ఉన్నాయి. వారు ఆబర్ను కు చెందిన మరొక ప్రముఖ న్యూయార్కు విగు విలియం హెచ్. సెవార్డుకు దగ్గరగా ఉన్నారు. ఆయన వీడ్ రక్షకుడిగా కనిపించాడు.[38]

వాషింగ్టను‌లో ఫిల్మోరు‌ను కోరారు బఫెలో నౌకాశ్రయ విస్తరణ, సమాఖ్య అధికార పరిధిలోని నిర్ణయం, ఆయన ప్రభుత్వ యాజమాన్యంలోని ఎరీ కెనాలు విస్తరణ కోసం అల్బానీని ప్రైవేటు‌గా లాబీయింగు చేశాడు. [39] 1832 ప్రచారం సమయంలో కూడా యాంటీ-మేసను‌గా ఫిల్మోరు అనుబంధం అనిశ్చితంగా ఉంది. ప్రమాణ స్వీకారం చేసిన తర్వాత ఆయన ఆ లేబులు‌ను త్వరగా తొలగించాడు. ఫిల్మోరు ప్రభావవంతమైన మసాచుసెట్సు సెనేటరు డేనియలు వెబ్‌స్టరు దృష్టికి వచ్చాడు. ఆయన కొత్త ప్రతినిధిని తన విభాగంలోకి తీసుకున్నాడు. ఫిల్మోరు గట్టి మద్దతుదారుడు అయ్యాడు. ఫిల్మోరు అధ్యక్షుడిగా ఉన్న చివరి కాలంలో వెబ్‌స్టరు మరణించే వరకు వారు తమ సన్నిహిత సంబంధాన్ని కొనసాగించారు.[40] జాతీయ అభివృద్ధికి ఒక మార్గంగా సెకండు బ్యాంకు‌కు ఫిల్మోరు మద్దతు ఇచ్చినప్పటికీ, జాక్సను చార్టరు పునరుద్ధరణ కోసం చట్టాన్ని వీటో చేసినప్పటికీ కొందరు దాని చార్టరు‌ను పునరుద్ధరించాలని సూచించిన కాంగ్రెసు చర్చలలో ఆయన మాట్లాడలేదు.[41] ఫిల్మోరు హడ్సను నది మీద నావిగేషను మెరుగుదలలకు అనుకూలంగా ఓటు వేయడం ద్వారా పోటోమాకు నది మీద వంతెనను నిర్మించడం ద్వారా మౌలిక సదుపాయాల నిర్మాణానికి మద్దతు ఇచ్చాడు.[42]

పశ్చిమ న్యూయార్కు‌లో మాసన్రీ వ్యతిరేకత ఇప్పటికీ బలంగా ఉంది. అయితే అది జాతీయ స్థాయిలో క్షీణించింది. 1834లో మాసను వ్యతిరేకత రెండవసారి ఆయనను నామినేటు చేయనప్పుడు, రెండు పార్టీలు జాక్సను వ్యతిరేక ఓటును విభజించి డెమొక్రాటు‌ను ఎన్నుకుంటాయని భావించి ఫిల్మోరు విగు నామినేషను‌ను తిరస్కరించాడు. ఫిల్మోరు పదవి నుండి నిష్క్రమించినప్పటికీ ఆయన 1834 విగు గవర్నరేషనలు అభ్యర్థి విజయవంతం కాని సెవార్డు‌తో రాష్ట్ర పార్టీ నాయకత్వానికి ప్రత్యర్థిగా ఉన్నాడు.[43] ఫిల్మోరు తన న్యాయవాద వృత్తిని నిర్మించుకోవడానికి, విగు పార్టీని బలోపేతం చేయడానికి తన సమయాన్ని వెచ్చించాడు. ఇది క్రమంగా చాలా మంది మాసను వ్యతిరేకతలను గ్రహించింది.[44] 1836 నాటికి ఫిల్మోరు జాక్సను వ్యతిరేక ఐక్యతపై తగినంత నమ్మకంతో కాంగ్రెసు‌కు విగు నామినేషను‌ను అంగీకరించాడు. డెమొక్రాట్లు, వారి అధ్యక్ష అభ్యర్థి, ఉపాధ్యక్షుడు మార్టిను వాన్ బ్యూరెను నేతృత్వంలో, దేశవ్యాప్తంగా, వాన్ బ్యూరెను స్వస్థలమైన న్యూయార్కు‌లో విజయం సాధించారు. కానీ వెస్ట్రను న్యూయార్కు విగు‌కు ఓటు వేసి ఫిల్మోరు‌ను వాషింగ్టను‌కు తిరిగి పంపింది.[45]

రెండవ నుండి నాల్గవ పదవీకాలం

[మార్చు]

జాక్సను ప్రభుత్వం బంగారం లేదా వెండిని మాత్రమే అంగీకరించమని ఆదేశించిన తర్వాత ప్రైవేటు బ్యాంకు నోట్ల సమస్యల మీద విశ్వాసం లేకపోవడం వల్ల 1837 నాటి ఆర్థిక భయాందోళన ఎదుర్కొన్న వాన్ బ్యూరెను, కాంగ్రెసు ప్రత్యేక సమావేశాన్ని పిలిచారు. జాక్సను సెకండు బ్యాంకు నుండి ప్రభుత్వ డబ్బును ఉపసంహరించుకున్నప్పటి నుండి "పెంపుడు బ్యాంకులు" అని పిలవబడే వాటిలో ప్రభుత్వ డబ్బు నిల్వ చేయబడింది. వాన్ బ్యూరెను సబ్-ట్రెజరీలలో, డబ్బును రుణాలు ఇవ్వని ప్రభుత్వ డిపాజిటరీలలో నిధులను ఉంచాలని ప్రతిపాదించాడు. దేశాన్ని అభివృద్ధి చేయడానికి ప్రభుత్వ నిధులను అప్పుగా ఇవ్వాలని నమ్మి, ఫిల్మోరు దేశం పరిమిత బంగారు డబ్బు సరఫరాను వాణిజ్యానికి దూరంగా ఉంచుతుందని భావించాడు. వాన్ బ్యూరెను సబ్-ట్రెజరీ, ఇతర ఆర్థిక ప్రతిపాదనలు ఆమోదించబడ్డాయి. కానీ కష్టకాలం కొనసాగుతుండగా విగ్సు 1837 ఎన్నికలలో పెరిగిన ఓట్లను చూసి న్యూయార్కు అసెంబ్లీని కైవసం చేసుకున్నారు. ఇది 1838 గవర్నరు నామినేషను కోసం పోరాటాన్ని ఏర్పాటు చేసింది. ఫిల్మోరు 1836 నుండి ప్రముఖ విగు ఉపాధ్యక్ష అభ్యర్థి ఫ్రాన్సిసు గ్రాంజరుకు మద్దతు ఇచ్చాడు. కానీ వీడు సెవార్డు‌కు ప్రాధాన్యత ఇచ్చాడు. వీడ్ సెవార్డు‌కు నామినేషను పొందినప్పటికీ ఫిల్మోరు విధేయతతో ప్రచారం చేశాడు. సెవార్డు ఎన్నికయ్యాడు. ఫిల్మోరు సభలో మరొకసారి గెలిచాడు.[46]

ఫిల్మోరు, సెవార్డు మధ్య పోటీ పెరుగుతున్న బానిసత్వ వ్యతిరేక ఉద్యమం ద్వారా ప్రభావితమైంది. ఫిల్మోరు బానిసత్వాన్ని ఇష్టపడనప్పటికీ అది రాజకీయ సమస్యగా ఉండటానికి ఆయనకు ఎటువంటి కారణం కనిపించలేదు. అయితే సెవార్డు, దక్షిణాది వారు క్లెయిం చేసుకున్న బానిసలను తిరిగి ఇవ్వడానికి నిరాకరించడం ద్వారా గవర్నరు‌గా బానిసత్వం పట్ల తన వ్యతిరేకతను స్పష్టం చేశాడు.[46] 1839లో బఫెలో బార్ ఫిల్మోరు‌ను ఎనిమిదవ జ్యుడీషియలు డిస్ట్రిక్టు వైసు-ఛాన్సలరు పదవికి ప్రతిపాదించినప్పుడు, సెవార్డు నిరాకరించాడు. ఫ్రెడరికు విట్లేసీని నామినేటు చేశాడు. న్యూయార్కు సెనేటు విట్లేసీని తిరస్కరించినప్పటికీ ఆయన ఫిల్మోరు‌ను నియమించనని సూచించాడు.[47]

1840 రేసు కోసం విగు నేషనలు కన్వెన్షనుకు ముందు జరిగిన అధ్యక్ష అభ్యర్థుల చర్చలలో ఫిల్మోరు చురుకుగా ఉన్నాడు. ఆయన మొదట జనరలు వింఫీల్డు ‌ఫీల్డు స్కాటు‌కు మద్దతు ఇచ్చాడు. కానీ న్యూయార్కు రాష్ట్రాన్ని మోయలేడని భావించిన బానిస యజమాని కెంటుకీ సెనేటరు హెన్రీ క్లేను ఓడించాలని నిజంగా కోరుకున్నాడు. ఫిల్మోరు ఈ సమావేశానికి హాజరు కాలేదు కానీ జనరలు విలియం హెన్రీ హారిసనును అధ్యక్షుడిగా నామినేటు చేసినప్పుడు సంతోషించాడు. మాజీ వర్జీనియా సెనేటరు జాన్ టైలర్ ను తన సహచరుడిగా నామినేటు చేశాడు.[48] ఫిల్మోరు హారిసన్ ప్రచారం కోసం వెస్ట్రను న్యూయార్కు‌ను నిర్వహించాడు. జాతీయ టికెట్టు ఎన్నికైంది. ఫిల్మోరు సులభంగా సభలో నాల్గవసారి గెలిచాడు.[49]

క్లే ప్రోద్బలంతో హారిసను త్వరగా కాంగ్రెసు ప్రత్యేక సమావేశాన్ని ఏర్పాటు చేశాడు. విగ్సు మొదటిసారిగా సభను నిర్వహించగలిగినందున, ఫిల్మోరు స్పీకరు పదవిని కోరాడు. కానీ అది క్లే సహాయకుడు, కెంటుకీకి చెందిన జాన్ వైటుకు వెళ్ళింది.[50] ఫిల్మోరు హౌసు వేసు అండ్ మీన్సు కమిటీ కి ఛైర్మను‌గా నియమితులయ్యారు.[1] క్లే, ఇతర కాంగ్రెసు విగు నాయకులు ప్రతిపాదించిన ప్రతిదానికీ హారిసను మద్దతు ఇస్తారని భావించారు, కానీ హారిసను 1841 ఏప్రిల్ 4న మరణించాడు. ఉపాధ్యక్షుడు టైలరు అధ్యక్ష పదవికి ఎదిగాడు; ఒకప్పుడు స్వతంత్రుడు అయిన డెమొక్రాటు త్వరలోనే క్లేతో విభేదించాడు. కరెన్సీని స్థిరీకరించడానికి జాతీయ బ్యాంకు కోసం కాంగ్రెసు ప్రతిపాదనల మీద ఆయన దానిని రెండుసార్లు వీటో చేశాడు. విగు పార్టీ నుండి బహిష్కరించబడ్డాడు. ఫిల్మోరు ఆ సంఘర్షణ అంచులలోనే ఉండిపోయాడు. సాధారణంగా కాంగ్రెసు విగు స్థానానికి మద్దతు ఇచ్చాడు. కానీ వేసు అండ్ మీన్సు ఛైర్మను‌గా ఆయన ప్రధాన విజయం 1842 టారిఫు. ఉన్న సుంకం తయారీని రక్షించలేదు. ఆదాయంలో కొంత భాగాన్ని రాష్ట్రాలకు పంపిణీ చేశారు. ఇది ఇప్పుడు ట్రెజరీని క్షీణింపజేస్తున్న మంచి కాలంలో తీసుకున్న నిర్ణయం. ఫిల్మోరు దేశంలో ప్రాచుర్యం పొందిన సుంకాల రేట్లను పెంచే బిల్లును సిద్ధం చేశాడు. కానీ పంపిణీని కొనసాగించడం వల్ల టైలరు వీటో, విగ్సు‌కు చాలా రాజకీయ ప్రయోజనం లభించింది. మసాచుసెట్సు జాన్ క్విన్సీ ఆడమ్స్ నేతృత్వంలోని హౌసు కమిటీ టైలరు చర్యలను ఖండించింది. ఫిల్మోరు రెండవ బిల్లును సిద్ధం చేశాడు, ఇప్పుడు పంపిణీని వదిలివేసింది. అది టైలర్ డెస్క్‌కు చేరుకున్నప్పుడు, అతను దానిపై సంతకం చేశాడు కానీ ఆ ప్రక్రియలో ఆయన పూర్వపు డెమోక్రటికు మిత్రులను బాధపెట్టాడు. ఆ విధంగా ఫిల్మోరు తన శాసనసభ లక్ష్యాన్ని సాధించడమే కాకుండా టైలర్‌ను రాజకీయంగా ఒంటరిగా చేయడంలో కూడా విజయం సాధించాడు.[51]

ఫిల్మోరు ఈ సుంకానికి ప్రశంసలు అందుకున్నాడు. కానీ 1842 జూలైలో 42 సంవత్సరాల వయస్సులో ఆయన తిరిగి ఎన్నికకు పోటీ చేయనని ప్రకటించాడు. విగ్సు ఏమైనప్పటికీ ఆయనను నామినేటు చేసారు, కానీ ఆయన నామినేషను‌ను తిరస్కరించాడు. వాషింగ్టను జీవితం, టైలరు చుట్టూ తిరిగిన సంఘర్షణతో విసిగిపోయిన ఫిల్మోరు, బఫెలోలో తన జీవితానికి, న్యాయవాద వృత్తికి తిరిగి రావాలని కోరుకున్నాడు. 1842 ఎన్నికల తర్వాత జరిగిన కాంగ్రెసు కుంటి బాతు సెషనులో ఆయన చురుకుగా పాల్గొనడం కొనసాగించారు. 1843 ఏప్రిలులో 43 సంవత్సరాల వయసులో బఫెలోకు తిరిగి వచ్చారు. ఆయన జీవిత చరిత్ర రచయిత స్కార్రీ ప్రకారం, "ఫిల్మోరు తన కాంగ్రెసు కెరీరు‌ను ఒక శక్తివంతమైన వ్యక్తిగా, తన ప్రజాదరణ అత్యున్నత స్థాయిలో ఉన్న సమయంలో సమర్థుడైన రాజనీతిజ్ఞుడిగా ముగించారు." [52]

ఫిల్మోరు‌ను "చర్చలో సమర్థుడు, కౌన్సిలు‌లో తెలివైనవాడు, తన రాజకీయ భావాలలో కఠినుడు" అని వీడ్ భావించాడు.[53]

జాతీయ వ్యక్తి

[మార్చు]

పదవి నుండి బయటకు వచ్చిన ఫిల్మోరు తన న్యాయవాద వృత్తిని కొనసాగించాడు. చాలా కాలంగా నిర్లక్ష్యం చేయబడిన తన బఫెలో ఇంటికి మరమ్మతులు చేశాడు. ఆయన ఒక ప్రధాన రాజకీయ వ్యక్తిగా కొనసాగాడు. జాన్ క్విన్సీ ఆడమ్స్‌ను బఫెలోకు స్వాగతించిన కమిటీకి నాయకత్వం వహించాడు. ఫిల్మోరు కాంగ్రెసు‌కు హాజరు కాకపోవడం పట్ల మాజీ అధ్యక్షుడు విచారం వ్యక్తం చేశారు. 1844లో విగు అధ్యక్షుడిగా ఏకాభిప్రాయంతో ఎంపికైన క్లేతో వైసు ప్రెసిడెంటు పదవికి పోటీ చేయాలని కొందరు ఫిల్మోరు‌ను కోరారు. హోరేసు గ్రీలీ "నా మొదటి ఎంపిక చాలా కాలంగా మిల్లార్డు ఫిల్మోరు" అని ప్రైవేటు‌గా రాశారు. మరికొందరు ఫిల్మోరు విగ్సు కోసం గవర్నరు భవనాన్ని తిరిగి పొందాలని ప్రయత్నించాలని భావించారు.[54] వాషింగ్టను‌కు తిరిగి రావాలని కోరుతూ, ఫిల్మోరు వైసు ప్రెసిడెంటు పదవిని కోరుకున్నారు.[55]

కళాకారుడికి ఎదురుగా నల్లటి దుస్తులు ధరించిన మిల్లార్డ్ ఫిల్మోర్ చిత్రం
ఫిల్మోరు సిర్కా 1843, కళాకారుడు తెలియదు

జాతీయ సమావేశానికి న్యూయార్కు ప్రతినిధి బృందం ఆమోదం పొందాలని ఫిల్మోరు ఆశించాడు. కానీ వీడ్ ఫిల్మోరు గవర్నరు‌గా సెవార్డు‌కు వైసు ప్రెసిడెంటు పదవిని కోరుకున్నాడు. అయితే సెవార్డు 1844 విగు నేషనలు కన్వెన్షనుకు ముందే వైదొలిగాడు. వీడ్ స్థానంలో ఉపాధ్యక్ష పదవికి పోటీ చేయబోయే విల్లిసు హాలు అనారోగ్యానికి గురైనప్పుడు ఫిల్మోరు అభ్యర్థిత్వాన్ని ఓడించి గవర్నరు పదవికి పోటీ చేయమని బలవంతం చేయడానికి వీడ్ ప్రయత్నించాడు. ఫిల్మోరు‌ను గవర్నరు అభ్యర్థిగా ప్రోత్సహించడానికి వీడ్ చేసిన ప్రయత్నాలు,ప్ "ఈ నకిలీ దయతో నేను ద్రోహంగా చంపబడటానికి ఇష్టపడను... గవర్నరు పదవికి నా నామినేషను‌ను వారు కోరుకుంటున్నారని నేను ఒక్క నిమిషం కూడా అనుకోకండి" అని రాసేందుకు కారణమయ్యాయి. [56] బాల్టిమోరు‌లోని సమావేశానికి న్యూయార్కు ఒక ప్రతినిధి బృందాన్ని పంపింది. క్లేకు మద్దతు ఇస్తానని ప్రతిజ్ఞ చేసింది. కానీ ఉపాధ్యక్షుడికి ఎలా ఓటు వేయాలో ఎటువంటి సూచనలు లేవు. న్యూయార్కు పార్టీ ఫిల్మోరు‌ను గవర్నరు అభ్యర్థిగా నియమించుకోవడానికి ఇష్టపడుతుందని వీడ్ రాష్ట్రం వెలుపల ఉన్న ప్రతినిధులకు చెప్పాడు. క్లే అధ్యక్షుడిగా నామినేటు అయిన తర్వాత టికెటు‌లో రెండవ స్థానం మాజీ న్యూజెర్సీ సెనేటరు థియోడరు ఫ్రెలింగు‌హ్యూసెనుకు పడిపోయింది.[57]

తన ఓటమి మీద మంచి ముఖం చూపిస్తూ ఫిల్మోరు ఫ్రెలింగు‌హ్యూసెను‌ను కలుసుకుని బహిరంగంగా కనిపించాడు. రాష్ట్ర సమావేశంలో వీడ్‌ను గవర్నరు‌గా నామినేటు చేయాలనే ప్రతిపాదనను నిశ్శబ్దంగా తిరస్కరించాడు. రాష్ట్ర స్థాయిలో మాత్రమే బానిసత్వాన్ని వ్యతిరేకించడంలో ఫిల్మోరు స్థానం ఆయనను రాష్ట్రవ్యాప్త విగు అభ్యర్థిగా ఆమోదయోగ్యంగా చేసింది. వీడ్ దానిని ఫిల్మోరు ‌మీద ఒత్తిడి పెంచేలా చూసుకున్నాడు. రాజకీయ సేవ కోసం ఎవరినైనా డ్రాఫ్టు చేసే హక్కు ఒక సమావేశానికి ఉందని ఫిల్మోరు పేర్కొన్నాడు. వీడ్ తన అయిష్టత ఉన్నప్పటికీ విస్తృత మద్దతు ఉన్న ఫిల్మోరు‌ను ఎన్నుకునేలా సమావేశం చేసింది.[58]

డెమొక్రాట్లు సెనేటరు సిలాసు రైటును గవర్నరు అభ్యర్థిగా మాజీ టేనస్సీ గవర్నరు జేమ్స్ కె. పోల్క్ ను అధ్యక్షుడిగా నామినేటు చేశారు. జర్మనీ-అమెరికన్లు అనే ఒక ప్రధాన నియోజకవర్గం నుండి మద్దతు పొందడానికి ఫిల్మోరు పనిచేసినప్పటికీ న్యూయార్కు నగరంలో 1844 ప్రారంభంలో మేయరు ఎన్నికలలో విగ్సు నేటివిస్టు అభ్యర్థికి మద్దతు ఇవ్వడం ఫిల్మోరు, ఆయన పార్టీ ఆ బ్రష్‌తో తడిసిపోవడం వలసదారులలో ఆయనను బాధపెట్టింది.[59] ఆయన వలసదారులతో స్నేహంగా లేడు. తన ఓటమికి "విదేశీ కాథలిక్కులు" కారణమని నిందించాడు.[60] క్లే కూడా ఓడిపోయాడు.[58] ఫిల్మోరు జీవిత చరిత్ర రచయిత పాల్ ఫింకెల్మాను వలసదారుల పట్ల ఫిల్మోరు శత్రుత్వం, బానిసత్వం మీద ఆయన బలహీనమైన వైఖరి ఆయనను గవర్నరు పదవికి ఓడించాయని సూచించారు.[61]

1846లో ఫిల్మోరు బఫెలో విశ్వవిద్యాలయ స్థాపనలో పాల్గొన్నాడు. (ఇప్పుడు బఫెలో విశ్వవిద్యాలయం). దాని మొదటి కులపతి అయ్యాడు. 1874లో మరణించే వరకు సేవలందించాడు. ఆయన టెక్సాసు విలీనాన్ని వ్యతిరేకించాడు. తరువాత జరిగిన మెక్సికను-అమెరికను యుద్ధానికి వ్యతిరేకంగా మాట్లాడాడు. యుద్ధాన్ని బానిసత్వ రాజ్యాన్ని విస్తరించడానికి ఒక కుట్రగా భావించాడు. అధ్యక్షుడు పోల్కు బఫెలోకు ప్రయోజనం చేకూర్చే నది, నౌకాశ్రయాల బిల్లును వీటో చేసినప్పుడు ఫిల్మోరు కోపంగా ఉన్నాడు. [62] ఇలా వ్రాశాడు "దేవుడు దేశాన్ని కాపాడుగాక ఎందుకంటే ప్రజలు అలా చేయరని స్పష్టంగా తెలుస్తుంది."[63] ఆ సమయంలో న్యూయార్కు గవర్నర్లు రెండేళ్ల పదవీకాలం పనిచేశారు. ఫిల్మోరు కోరుకుంటే 1846లో విగు నామినేషను పొందగలిగేవాడు. తన మద్దతుదారుడు జాన్ యంగు ఎన్నికైనందుకు నామినేషను పొందడానికి ఆయన ప్రయత్నించగా వాస్తవానికి ఆయన దానిలో ఒక ఓటు కంటే తక్కువకు వచ్చాడు. న్యూయార్కు రాష్ట్రానికి కొత్త రాజ్యాంగం కంప్ట్రోలరు పదవిని ఎన్నికైనదిగా చేసింది. అలాగే అటార్నీ జనరలు. రాష్ట్ర శాసనసభ గతంలో ఎన్నుకున్న కొన్ని ఇతర పదవులను కూడా ఎంపిక చేసింది. వేసు అండ్ మీన్సు ఛైర్మను‌గా ఫిల్మోరు చేసిన కృషి ఆయనను కంప్ట్రోలరు పదవికి స్పష్టమైన అభ్యర్థిగా చేసింది. 1847 ఎన్నికలకు విగు నామినేషను పొందడంలో ఆయన విజయం సాధించారు.[64] ఐక్య పార్టీతో ఫిల్మోరు 38,000 ఓట్ల తేడాతో గెలిచారు. ఇది న్యూయార్కు‌లో రాష్ట్రవ్యాప్త పదవికి విగు అభ్యర్థి సాధించే అతిపెద్ద తేడా.[65]

1848 జనవరి 1న పదవీ బాధ్యతలు స్వీకరించడానికి అల్బానీకి వెళ్లే ముందు తన 48వ పుట్టినరోజుకు ఆరు రోజుల ముందు ఆయన తన న్యాయ సంస్థను విడిచిపెట్టి తన ఇంటిని అద్దెకు తీసుకున్నారు. కంప్ట్రోలరు‌గా చేసిన సేవకు ఫిల్మోరు సానుకూల సమీక్షలను అందుకున్నారు. ఆ కార్యాలయంలో ఆయన రాష్ట్ర కాలువ బోర్డు సభ్యుడిగా ఉన్నారు. దాని విస్తరణకు మద్దతు ఇచ్చారు. దానిని సమర్థవంతంగా నిర్వహించేలా చూశారు. బఫెలో కాలువ సౌకర్యాల విస్తరణను ఆయన సాధించారు. కంప్ట్రోలరు బ్యాంకులను నియంత్రించాడు. ఫిల్మోరు రాష్ట్ర-చార్టర్డు బ్యాంకులు న్యూయార్కు, ఫెడరలు బాండ్లను వారు జారీ చేసిన నోట్ల విలువకు అనుగుణంగా ఉంచాలని కోరుతూ కరెన్సీని స్థిరీకరించాడు. ఇలాంటి ప్రణాళికను 1864లో కాంగ్రెసు ఆమోదించింది.[66]

1848 ఎన్నిక

[మార్చు]

నామినేషను

[మార్చు]
నలుపు మరియు తెలుపు చెక్కబడిన ఫిల్మోరు చిత్రం
ఫిల్మోరు చెక్కడం

అధ్యక్షుడు పోల్కు రెండవసారి ఎన్నిక కావాలని ప్రతిజ్ఞ చేశారు. 1846 ఎన్నికల చక్రంలో కాంగ్రెసు‌లో లాభాలతో విగ్సు 1848లో వైటు హౌసు‌ను తీసుకోవాలని ఆశించారు. పార్టీ శాశ్వత అభ్యర్థులు హెన్రీ క్లే, డేనియలు వెబ్‌స్టరు ఇద్దరూ నామినేషను కోరుకున్నారు. కాంగ్రెసు సహచరుల నుండి మద్దతును సేకరించారు. అనేక మంది సాధారణ విగ్సు మెక్సికను యుద్ధ వీరుడు జనరలు జాకరీ టేలర్ను అధ్యక్ష పదవికి మద్దతు ఇచ్చారు. టేలరు చాలా ప్రజాదరణ పొందినప్పటికీ మెక్సికో వదులుకున్న ప్రాంతాలలో బానిసత్వాన్ని అనుమతించాలా వద్దా అనే దాని మీద సెక్షనలిజం ఉద్రిక్తత ఉన్న సమయంలో లూసియానా బానిస యజమానిని ఎన్నుకోవడంలో చాలా మంది ఉత్తరాది వాసులు సంకోచించారు. టేలరు అనిశ్చిత రాజకీయ అభిప్రాయాలు ఇతరులకు విరామం ఇచ్చాయి: సైన్యంలో ఆయన కెరీరు ఆయన అధ్యక్ష పదవికి ఓటు వేయకుండా నిరోధించింది. అయినప్పటికీ ఆయన విగు మద్దతుదారుడని పేర్కొన్నాడు. కొందరు మరొక టైలరు‌ను లేదా మరొక హారిసను‌ను ఎన్నుకుంటారని భయపడ్డారు.[67]

ఎడమవైపు జాకరీ టేలరు కుడివైపు ఫిల్మోర్ చిత్రాలతో కూడిన రంగుల ప్రచార బ్యానర్
టేలర్ (ఎడమ) – నాథనియల్ కరియరుచే ఫిల్మోరు ప్రచార బ్యానరు

నామినేషను నిర్ణయించబడకపోవడంతో సెవార్డు‌ను టికెట్టు‌లో ఉంచాలని లేదా ఆయనకు క్యాబినెటు అపాయింటు‌మెంటు ఇప్పించాలని ఆశతో వీడ్ న్యూయార్కు కోసం 1848 విగు నేషనలు కన్వెన్షనుకు నిబద్ధత లేని ప్రతినిధి బృందాన్ని పంపడానికి ఉపాయం చేశాడు. నిబద్ధత లేని టికెట్టు‌కు మద్దతు ఇవ్వమని ఆయన ఫిల్మోరు‌ను ఒప్పించాడు. కానీ సెవార్డు పట్ల తన ఆశలను వెల్లడించలేదు. వీడ్ ఒక ప్రభావవంతమైన ఎడిటరు, ఆయనతో ఫిల్మోరు విగ్ పార్టీ మంచి కోసం సహకరించేవాడు. అయితే వీడ్‌కు కఠినమైన ప్రత్యర్థులు ఉన్నారు. గవర్నరు యంగు, సెవార్డును ఇష్టపడలేదు. ఆయన ఉన్నత పదవిని పొందడం చూడలేదు.[68]

వీడ్ ప్రయత్నాలు ఉన్నప్పటికీ క్లే మద్దతుదారులు, ఈశాన్య ప్రాంతం నుండి కాన్సైన్సు విగుల కోపానికి మధ్య టేలరు నాల్గవ బ్యాలెటులో నామినేటు అయ్యాడు. ఆర్డరు పునరుద్ధరించబడిన తర్వాత వీడ్‌ను వ్యతిరేకించిన న్యూయార్కరు జాన్ ఎ. కొల్లియరు సమావేశంలో ప్రసంగించారు. ప్రతినిధులు తన ప్రతి మాటను వినడానికి ఆసక్తి చూపారు. ఆయన తనను తాను క్లే పక్షపాతిగా అభివర్ణించాడు; ఆయన ప్రతి బ్యాలెటులో క్లే కు ఓటు వేశాడు. క్లేను అధ్యక్షుడిని చేసే పోరాటంలో మళ్ళీ నిరాశ చెందిన క్లే మద్దతుదారుల దుఃఖాన్ని ఆయన అనర్గళంగా వివరించాడు. పార్టీలో ఘోరమైన విచ్ఛిన్నం గురించి కొల్లియరు హెచ్చరించాడు. దానిని ఒకే ఒక విషయం నిరోధించగలదని చెప్పాడు: ఫిల్మోరు వైసు-ప్రెసిడెన్షియలు నామినేషను ఆయనను బలమైన క్లే మద్దతుదారుగా చిత్రీకరించాడు. ఫిల్మోరు వాస్తవానికి క్లే అనేక స్థానాలతో ఏకీభవించాడు కానీ అధ్యక్ష పదవికి ఆయనకు మద్దతు ఇవ్వలేదు. ఆయన ఫిలడెల్ఫియాలో లేడు. కొలియరు చెప్పినది అబద్ధమని లేదా కనీసం అతిశయోక్తి అని ప్రతినిధులకు తెలియదు. ఫిల్మోరు‌కు అనుకూలంగా పెద్ద స్పందన వచ్చింది.[69]

మసాచుసెట్సు‌కు చెందిన అబాటు లారెన్సు టేలర్‌కు కీలక మద్దతుదారుడు. ఉపాధ్యక్ష పదవికి నామినేటు అవుతాడని భావించారు.[70] వెర్మోంటు ప్రతినిధి బృందం ఛైర్మను, మాజీ ప్రతినిధి సోలమను ఫుటు మొదట్లో లారెన్సు‌కు మద్దతు ఇచ్చారు. ఆయన ఫిల్మోరు కంటే బానిసత్వాన్ని ఎక్కువగా అంగీకరిస్తాడని భావించారు.[70] లారెన్సు‌ను నామినేటు చేసి, ఉత్తర బానిసత్వ వ్యతిరేక ప్రతినిధులు పార్టీని విడిచిపెడితే విగ్సు కూలిపోయే అవకాశం ఉందని గుర్తించిన ఫుట్, తన మద్దతును ఫిల్మోరు‌కు మార్చడానికి అంగీకరించాడు.[70] ఇతర ప్రతినిధులు త్వరలోనే దీనిని అనుసరించారు. ఫిల్మోరు రెండవ బ్యాలెటు‌లో నామినేషను‌ను గెలుచుకున్నాడు.[70]

ఆ కాలపు రాజకీయ ఆచారాల ప్రకారం టేలరు, ఫిల్మోరు ఎన్నికైతే న్యూయార్కు నుండి మరెవరినీ క్యాబినెటు‌లోకి చేర్చలేరు. అంటే వీడ్ సెవార్డు కోసం ఆశయాలు నిరాశ చెందాయి. కనీసం తాత్కాలికంగానైనా. కొలియరు చర్యలలో ఫిల్మోరు పాత్ర ఉందని ఆరోపణలు వచ్చాయి. కానీ అది ఎప్పుడూ నిరూపించబడలేదు.[69] అయినప్పటికీ ఫిల్మోరు ఎంపికకు మంచి కారణాలు ఉన్నాయి. ఎందుకంటే ఆయన ఎన్నికలలో కీలకమైన న్యూయార్కు నుండి నిరూపితమైన ఓటు సంపాదించేవాడు. కాంగ్రెసు‌లో, అభ్యర్థిగా ఆయన ట్రాకు రికార్డు విగు సిద్ధాంతానికి ఆయన అంకితభావాన్ని చూపించింది. ఆయన మరొక టైలరు కావచ్చు అనే భయాలను తొలగించడం టేలరు‌కు జరగబోయేది. 1842 టారిఫు‌లో ఆయన పాత్ర కోసం ప్రతినిధులు ఆయనను గుర్తుంచుకున్నారు. లారెన్సు, ఒహియో థామసు ఎవింగుతో పాటు అతన్ని ఉపాధ్యక్షుడిగా పేర్కొనడం జరిగింది. బానిసత్వ వ్యతిరేక అభిప్రాయాలకు పేరుగాంచిన సెవార్డ్‌తో అతని వైరం, ఫిల్మోరు‌ను దక్షిణాదిలో మరింత ఆమోదయోగ్యంగా మార్చింది.[71][72][73]

సాధారణ ఎన్నికలు

[మార్చు]
రాష్ట్రాల వారీగా ఎన్నికల ఫలితాలను చూపించే రంగు మ్యాప్

19వ శతాబ్దం మధ్యలో ఉన్నత పదవికి పోటీ చేసే అభ్యర్థి దానిని కోరుకోకపోవడం ఆచారం. అందువల్ల ఫిల్మోరు అల్బానీలోని కంప్ట్రోలరు కార్యాలయంలోనే ఉండి ప్రసంగాలు చేయలేదు. 1848 ప్రచారం వార్తాపత్రికలలో ర్యాలీలలో సర్రోగేటు‌ల ప్రసంగాలతో నిర్వహించబడింది. డెమొక్రాట్లు మిచిగాను సెనేటరు లూయిసు కాసును అధ్యక్షుడిగా జనరలు విలియం ఓ. బట్లరును తన సహచరుడిగా నామినేటు చేశారు. కానీ బానిసత్వ వ్యాప్తిని వ్యతిరేకించిన ఫ్రీ సాయిలు పార్టీ మాజీ అధ్యక్షుడు వాన్ బ్యూరెను‌ను ఎంచుకున్నందున ఇది త్రిముఖ పోరాటంగా మారింది.[74] టేలరు కూడా సౌతు కరోలినాలోని అసమ్మతి డెమొక్రాట్ల బృందం అధ్యక్ష నామినేషను‌ను అంగీకరించినప్పుడు విగ్సు‌లో సంక్షోభం ఏర్పడింది. ఆగస్టు చివరిలో టేలరు టైలరు లాగా మతభ్రష్టుడు పార్టీ అవుతాడని భయపడి, వీడ్ అల్బానీలో నిబద్ధత లేని అధ్యక్ష ఓటర్లను ఎన్నుకునే లక్ష్యంతో ఒక ర్యాలీని షెడ్యూలు చేశాడు. ఫిల్మోరు వీడ్‌తో జోక్యం చేసుకుని టేలరు పార్టీకి విధేయుడని ఆయన హామీ ఇచ్చాడు.[75][76]

స్వేచ్ఛా రాష్ట్రం నుండి వచ్చిన ఫిల్మోరు బానిసత్వ వ్యాప్తిని వ్యతిరేకించాడని ఉత్తరాది వారు భావించారు. దక్షిణాది వారు ఆయన నిర్మూలనవాది అని ఆరోపించారు. దానిని ఆయన తీవ్రంగా ఖండించాడు.[77] బానిసత్వం ఒక దుష్టత్వమని విస్తృతంగా ప్రచురించబడిన లేఖలో ఫిల్మోరు ఒక అలబామియను‌కు ప్రతిస్పందించాడు. కానీ సమాఖ్య ప్రభుత్వానికి దాని మీద అధికారం లేదు.[78] టేలరు, ఫిల్మోరు సెప్టెంబరు‌లో రెండుసార్లు ఉత్తర ప్రత్యుత్తరాలు జరిపారు. దక్షిణ కరోలినియన్ల మీద సంక్షోభం పరిష్కారమైనందుకు టేలరు సంతోషంగా ఉన్నారు. ఫిల్మోరు తన పోటీదారునికి ఎన్నికలలో టికెట్టు కోసం అవకాశాలు బాగానే ఉన్నాయని హామీ ఇచ్చాడు. ముఖ్యంగా ఈశాన్య ప్రాంతంలో. [79]

చివరికి టేలరు-ఫిల్మోరు టికెట్టు స్వల్ప తేడాతో గెలిచింది. న్యూయార్కు ఎన్నికల ఓట్లు మళ్ళీ కీలకం. [80] విగు టికెట్టు 1,361,393 (47.3%) నుండి 1,223,460 (42.5%) వరకు ప్రజాదరణ పొందిన ఓట్లను గెలుచుకుంది. ఎలక్టోరలు కాలేజులో 163 ​​నుండి 127 వరకు విజయం సాధించింది. [e] మైనరు-పార్టీ అభ్యర్థులు ఎటువంటి ఎన్నికల ఓట్లను తీసుకోలేదు. [81] కానీ పెరుగుతున్న బానిసత్వ వ్యతిరేక ఉద్యమం బలం వాన్‌కు ఓటు ద్వారా చూపబడింది. బ్యూరెను, ఏ రాష్ట్రాలనూ గెలవలేదు కానీ 2,90,501 ఓట్లు (10.1%) సాధించాడు. న్యూయార్కు, వెర్మోంటు, మసాచుసెట్సు‌లలో రెండవ స్థానంలో నిలిచాడు.[82]

వైసు ప్రెసిడెన్సీ (1849–1850)

[మార్చు]
1849లో ఫిల్మోరు డాగ్యురోటైపు చిత్రం
ఫిల్మోరు 1849లో మాథ్యూ బ్రాడీచే ఛాయాచిత్రం తీసుకోబడింది

ఫిల్మోరు 1849 మార్చి 5న సెనేటు చాంబరులో ఉపాధ్యక్షుడిగా ప్రమాణ స్వీకారం చేశారు. మార్చి 4 (అప్పటికి స్వాగత దినోత్సవం) ఆదివారం కావడంతో ప్రమాణ స్వీకారం మరుసటి రోజుకు వాయిదా పడింది. ఫిల్మోరు యునైటెడు స్టేట్సు ప్రధాన న్యాయమూర్తి రోజరు బి. టానీ నుండి ప్రమాణం చేయించారు. ప్రతిగా సెనార్డు‌తో సహా వారి పదవీకాలం ప్రారంభించిన సెనేటర్లతో ప్రమాణం చేశారు. ఫిబ్రవరిలో న్యూయార్కు శాసనసభ ద్వారా ఎన్నికయ్యారు.[f][83]

ఫిల్మోరు ఎన్నికలకు, ప్రమాణ స్వీకారానికి మధ్య నాలుగు నెలలు న్యూయార్కు విగ్సు ద్వారా సత్కరించబడి, కంప్ట్రోలరు కార్యాలయంలో వ్యవహారాలను ముగించే సమయం గడిపారు. టేలరు అతనికి లేఖ రాసి కొత్త పరిపాలనలో ప్రభావాన్ని వాగ్దానం చేశాడు. అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికైన ఉపాధ్యక్షుడు క్యాబినెటు సభ్యుడని తప్పుగా భావించాడు. ఇది 19వ శతాబ్దంలో నిజం కాదు. ఫిల్మోరు, సెవార్డుం వీడ్ సమావేశమై న్యూయార్కు‌లో సమాఖ్య ఉద్యోగాలను ఎలా విభజించాలనే దాని మీద ఒక సాధారణ ఒప్పందానికి వచ్చారు. వాషింగ్టను‌కు వెళ్ళిన తర్వాత, సెవార్డు టేలరు క్యాబినెటు నామినీలు, సలహాదారులు, జనరలు సోదరుడితో స్నేహపూర్వక సంబంధాన్ని ఏర్పరచుకున్నాడు. రాబోయే పరిపాలన, వీడ్ యంత్రం మధ్య త్వరలోనే ఫిల్మోరు వెనుక ఒక పొత్తు ఏర్పడింది. మద్దతుకు బదులుగా, సెవార్డుం వీడు న్యూయార్కు‌లో సమాఖ్య ఉద్యోగాలను ఎవరు భర్తీ చేయాలో నిర్ణయించడానికి అనుమతించబడ్డారు. ఫిల్మోరు‌కు అంగీకరించిన దానికంటే చాలా తక్కువ ప్రభావం ఇవ్వబడింది. ఎన్నికల తర్వాత ఆయన టేలరు వద్దకు వెళ్లాడని ఫిల్మోరు కనుగొన్నప్పుడు ఇది ఫిల్మోరు ప్రభావానికి వ్యతిరేకంగా యుద్ధాన్ని మరింత బహిరంగంగా చేసింది. సమావేశంలో ఆయనను నామినేటు చేసిన కొల్లియరు వంటి ఫిల్మోరు మద్దతుదారులను వీడ్ మద్దతు ఉన్న అభ్యర్థులు తిరస్కరించారు. ఆయన బఫెలోలో కూడా విజయం సాధించాడు. ఇది న్యూయార్కు రాజకీయాలలో వీడ్ ప్రభావాన్ని బాగా పెంచింది. ఫిల్మోరు ప్రభావాన్ని తగ్గించింది. రేబ్యాకు అభిప్రాయం ప్రకారం 1849 మధ్య నాటికి ఫిల్మోరూ పరిస్థితి నిరాశాజనకంగా మారింది."[83] ఆయన ప్రభావం లేకపోయినా పదవీ విరమణ చేసినవారు ఆయనను వేధించారు. ఆ సమయంలో అధికారిక ఉపాధ్యక్ష నివాసం లేనందున అద్దెకు ఇవ్వడానికి లేదా అమ్మడానికి ఇల్లు ఉన్నవారు కూడా అఆయనను వేధించారు. జీవితాంతం నేర్చుకోవాలనే ప్రేమ కారణంగా ఆయన తన పదవిలోని ఒక అంశాన్ని ఆస్వాదించాడు: ఆయన స్మిత్సోనియను ఇన్స్టిట్యూషను పరిపాలనలో దాని బోర్డు ఆఫ్ రీజెంట్సు ఎక్సుఅఫీషియో సభ్యుడిగా లోతుగా పాల్గొన్నాడు.[84]

1849 వరకు ఈ ప్రాంతాలలో బానిసత్వం పరిష్కారం కాని సమస్యగా ఉంది. టేలరు కాలిఫోర్నియా, న్యూ మెక్సికోలను ప్రవేశపెట్టాలని వాదించాడు. ఆధునిక రాష్ట్రాలైన న్యూ మెక్సికో, అరిజోనా [g] తక్కువ దక్షిణాది బానిసత్వ యజమాని అయినప్పటికీ కొత్త భూభాగాల్లో బానిసత్వాన్ని ప్రవేశపెట్టడానికి అధ్యక్షుడు మద్దతు ఇవ్వలేదని తెలుసుకుని దక్షిణాదివారు ఆశ్చర్యపోయారు. ఎందుకంటే ఈ సంస్థ శుష్క నైరుతిలో అభివృద్ధి చెందదని ఆయన నమ్మాడు. దక్షిణాదిలో పార్టీ శ్రేణులలో కోపం ఉంది. ఇక్కడ భూభాగాలను బానిసత్వం లేకుండా చేయడం దక్షిణాదివారిని జాతీయ వారసత్వం నుండి మినహాయించినట్లు భావించారు. 1849 డిసెంబరులో కాంగ్రెసు సమావేశమైనప్పుడు. స్పీకరు ఎన్నికలో ఈ అసమ్మతి వ్యక్తమైంది. దీనికి వారాలు పట్టింది. డజన్ల కొద్దీ బ్యాలెట్లు పరిష్కరించడానికి పట్టింది. ఎందుకంటే సభ సెక్షనలు లైన్లలో విభజించబడింది.[85][86]

న్యూయార్కు రాష్ట్రంలో సారూప్యత కలిగిన విగ్సు నెట్వర్కు‌ను నిర్మించడం ద్వారా ఫిల్మోరు ‌ వీడ్ యంత్రాన్ని ఎదుర్కొన్నాడు. ధనవంతులైన న్యూయార్కు వాసుల మద్దతుతో వీడ్ అల్బనీ ఈవినింగు జర్నలుకు ప్రత్యర్థి వార్తాపత్రికను స్థాపించడం ద్వారా వారి స్థానాలు ప్రచారం చేయబడ్డాయి. ఫిల్మోరు, వీడ్ మధ్య స్నేహం గురించి ఉన్న అన్ని ఊహాగానాలు 1849 నవంబరులో న్యూయార్కు నగరంలో కలుసుకుని ఆరోపణలు చేసుకున్నప్పుడు మాయమయ్యాయి.[87]

ఓల్డ్ సెనేట్ చాంబర్‌లో హెన్రీ క్లే మాట్లాడుతున్నట్లు చెక్కబడిన ఫిల్మోర్ పై కుడివైపున కూర్చున్న దృశ్యం
పీటరు ఎఫ్. రోథర్మెలు చెక్కబడిన చిత్రం నుండి: హెన్రీ క్లే ఓల్డ్ సెనేటు చాంబరులో రాజీ చర్చలకు వైస్ ప్రెసిడెంట్ ఫిల్మోర్ (కుడివైపున ఎగువన) అధ్యక్షత వహిస్తున్నారు. జాన్ సి. కాల్హౌను (ఫిల్మోర్ కుడి వైపున నిలబడి ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది), డేనియలు వెబ్‌స్టరు (క్లే ఎడమ వైపున కూర్చున్నట్లు) చూస్తున్నారు.

ఫిల్మోరు అధ్యక్షత వహించారు[h] సెనేటు భూభాగాలలో బానిసత్వాన్ని అనుమతించాలా వద్దా అనే దాని మీద చర్చించినప్పుడు అమెరికను చరిత్రలో అత్యంత ముఖ్యమైన, ఉద్వేగభరితమైన చర్చలకు ఇది దారితీసింది. 1850 జనవరి 21న అధ్యక్షుడు టేలరు కాంగ్రెసు‌కు ఒక ప్రత్యేక సందేశాన్ని పంపినప్పుడు, కాలిఫోర్నియాను వెంటనే తరువాత న్యూ మెక్సికోను అనుమతించాలని, టెక్సాసు రాష్ట్రం ఇప్పుడు న్యూ మెక్సికో రాష్ట్రంలో ఎక్కువ భాగాన్ని క్లెయిం చేసుకున్న సరిహద్దు వివాదాన్ని పరిష్కరించాలని కోరుతూ ఒక ప్రత్యేక సందేశాన్ని పంపినప్పుడు కొనసాగుతున్న విభాగాల వివాదం ఇప్పటికే చాలా చర్చను రేకెత్తించింది. [88] జనవరి 29న క్లే తన "ఓమ్నిబసు బిల్లు"ను ప్రవేశపెట్టాడు,[i] ఇది కాలిఫోర్నియాను స్వేచ్ఛా రాష్ట్రంగా అంగీకరించడం ద్వారా, న్యూ మెక్సికో, ఉటాలో ప్రాదేశిక ప్రభుత్వాలను నిర్వహించడం ద్వారా, కొలంబియా జిల్లాలో బానిస వ్యాపారాన్ని నిషేధించడం ద్వారా ఉత్తర దక్షిణ రెండింటికీ విజయాలను ఇస్తుంది. ఉత్తరాదిలోని కొన్ని ప్రాంతాలలో అమలుకు ప్రతిఘటన చాలా కాలంగా దక్షిణాదికి బాధగా ఉన్నందున ఈ బిల్లు 1793 నాటి పారిపోయిన బానిస చట్టంను కూడా కఠినతరం చేస్తుంది. క్లే బిల్లు టెక్సాసు-న్యూ మెక్సికో సరిహద్దు వివాదాన్ని పరిష్కరించడానికి అందించింది. భూభాగాల్లో బానిసత్వం స్థితిని అక్కడ నివసించే వారు నిర్ణయిస్తారు (ప్రజా సార్వభౌమాధికారం). కాంగ్రెసు‌లో నిలిచిపోయిన ఈ బిల్లు గురించి టేలరు ఉత్సాహంగా లేడు. వారాల తరబడి జరిగిన చర్చల తర్వాత, సెనేటర్లు బిల్లు మీద సమానంగా విభజిస్తే, తాను అనుకూలంగా తన ఓటు వేస్తానని ఫిల్మోరు 1850 మేలో ఆయనకు తెలియజేశాడు. [1] సెనేటర్ల మధ్య శాంతిని కాపాడటానికి ఫిల్మోరు తన వంతు కృషి చేశాడు, వారిని అస్తవ్యస్తంగా మార్చడానికి ఉపాధ్యక్షుడి అధికారాన్ని వారికి గుర్తు చేశాడు. కానీ ఏప్రిల్ 17న మిస్సిస్సిప్పికి చెందిన హెన్రీ ఎస్. ఫుటు మిస్సోరికి చెందిన థామసు హార్టు బెంటను మధ్య భౌతిక ఘర్షణ చెలరేగినప్పుడు శాంతిని కాపాడడంలో విఫలమైనందుకు ఆయనకు నిందించబడ్డాడు. ఇతర సెనేటర్లు జోక్యం చేసుకుని వారిని వేరు చేయడానికి ముందే, బెంటను ఆయన మీదకు దూసుకుపోతుండగా ఫుట్ తన సహోద్యోగి మీద తుపాకీ గురిపెట్టాడు. [89]

ప్రెసిడెన్సీ (1850–1853)

[మార్చు]

సంక్షోభం మధ్య వారసత్వం

[మార్చు]
బ్యూరో ఆఫ్ ఎన్గ్రేవింగ్ అండ్ ప్రింటింగు-అధ్యక్షుడిగా ఫిల్మోరు చెక్కబడిన చిత్రం
File:FILLMORE, Millard-President (BEP engraved portrait).jpg
బ్యూరో ఆఫ్ ఎన్గ్రేవింగ్ అండ్ ప్రింటింగు-అధ్యక్షుడిగా ఫిల్మోరు చెక్కబడిన చిత్రం

1850 జూలై 4 వాషింగ్టను‌లో చాలా వేడిగా ఉండే రోజు వాషింగ్టను మాన్యుమెంటు మూలస్తంభాన్ని వేయడానికి జూలై నాల్గవ వేడుకలకు హాజరైన అధ్యక్షుడు టేలరు, బహుశా చల్లని పాలు, చెర్రీలతో తనను తాను రిఫ్రెషు చేసుకున్నాడు. ఆయన తిన్న దాని వల్ల ఆయనకు గ్యాస్ట్రోఎంటెరిటిసు వచ్చింది. ఆయన జూలై 9న 65 సంవత్సరాల వయసులో మరణించాడు. "ఓల్డ్ రఫ్ అండ్ రెడీ" అనే మారుపేరుతో టేలరు వేడిలో తన సైనిక ప్రచారం ద్వారా దృఢత్వానికి పేరు పొందాడు. ఆయన ఆకస్మిక మరణం దేశాన్ని దిగ్భ్రాంతికి గురిచేసింది. [90]

జూలై 8న సెనేటు‌కు అధ్యక్షత వహించే తన కుర్చీ నుండి ఫిల్మోరు‌ను పిలిచారు. వైటు హౌసు‌లోని టేలరు బెడ్‌రూం వెలుపల జాగరణలో క్యాబినెటు సభ్యులతో కూర్చున్నారు. జూలై 9 సాయంత్రం విల్లార్డు హోటలులోని తన నివాసంలో అధ్యక్షుడి మరణం గురించి అ అధికారిక నోటిఫికేషను అందింది. లేఖను అంగీకరించి నిద్రలేని రాత్రి గడిపిన తర్వాత[91] ఫిల్మోరు ప్రతినిధుల సభకు వెళ్లారు అక్కడ కాంగ్రెసు ఉమ్మడి సమావేశంలో ఫెడరలు కోర్టు ఫర్ కొలంబియా ప్రధాన న్యాయమూర్తి అధ్యక్షుడు టైలరు ప్రమాణ స్వీకారం చేసిన వ్యక్తి ద్వారా అధ్యక్షుడిగా ప్రమాణ స్వీకారం చేశారు. కొత్త అధ్యక్షుడు బాధ్యతలు స్వీకరించినప్పుడు ఆచారంగా ఉన్న విధంగా క్యాబినెటు అధికారులు తమ రాజీనామాలను సమర్పించారు. కానీ ఫిల్మోరు తిరస్కరించి వారిని పదవిలో కొనసాగడానికి అనుమతిస్తారని ఆశించారు. క్యాబినెటు సభ్యులు ఆయనను పక్కన పెట్టారు. ఆయన రాజీనామాలను అంగీకరించారు అయినప్పటికీ ఆయన వారిని ఒక నెల పాటు కొనసాగమని కోరారు. చాలా మంది దానిని చేయడానికి నిరాకరించారు. మరణం లేదా రాజీనామా ద్వారా విజయం సాధించిన ఏకైక అధ్యక్షుడు ఫిల్మోరు. కనీసం ప్రారంభంలో తన పూర్వీకుల మంత్రివర్గాన్ని నిలుపుకోలేకపోయారు. ఆయన ఇప్పటికే విగు నాయకులతో చర్చలు జరుపుతున్నాడు. జూలై 20న సెనేటు‌కు కొత్త నామినేషన్లను పంపడం ప్రారంభించాడు. ఫిల్మోరు క్యాబినెటు‌ను విదేశాంగ కార్యదర్శిగా వెబ్‌స్టరు నడిపించనున్నారు. క్లే బిల్లుకు మద్దతు ఇవ్వడం ద్వారా వెబ్‌స్టరు తన మసాచుసెట్సు నియోజకవర్గాలను ఆగ్రహించాడు. 1851లో ఆయన సెనేటు పదవీకాలం ముగియడంతో ఆయన తన సొంత రాష్ట్రంలో రాజకీయ భవిష్యత్తు లేదు. ఫిల్మోరు తన పాత లా భాగస్వామి నాథను హాలు‌ను పోస్టు‌మాస్టరు జనరలు‌గా నియమించాడు. ఇది అనేక పోషక నియామకాలను నియంత్రించే క్యాబినెటు పదవి.[92] కొత్త విభాగాధిపతులు ఎక్కువగా ఫిల్మోరూ లాగా రాజీకి మద్దతుదారులు.[93]

టేలరు మరణంతో జాతీయ దుఃఖం కారణంగా రాజకీయాల నుండి వచ్చిన కొద్దిసేపు విరామం సంక్షోభాన్ని తగ్గించలేదు. టెక్సాసు న్యూ మెక్సికోలో తన అధికారాన్ని నిలబెట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించింది రాష్ట్ర గవర్నరు పీటరు హెచ్. బెలు, అధ్యక్షుడు టేలరు‌కు యుద్ధోన్మాద లేఖలు పంపారు.[94] ఫిల్మోరు అధ్యక్షుడైన తర్వాత మరొక లేఖను అందుకున్నాడు. ఆయన ఆ ప్రాంతంలో సమాఖ్య దళాలను బలోపేతం చేసి శాంతిని కాపాడాలని బెల్‌ను హెచ్చరించాడు.[93]

జూలై 31 నాటికి క్లే బిల్లు పూర్తిగా నిలిచిపోయింది. ఎందుకంటే ఉతా టెరిటరీ సంస్థ కాకుండా ఇతర ముఖ్యమైన నిబంధనలు సవరణ ద్వారా తొలగించబడ్డాయి. ఒక వాగు చెప్పినట్లుగా, "మోర్మాన్సు" మాత్రమే ఆమ్నిబసు‌లో మిగిలి ఉన్న ప్రయాణీకులు. [95] ఇల్లినాయిసు సెనేటరు స్టీఫెను ఎ. డగ్లసు క్లే ఒప్పందంతో ముందుకు వచ్చి, ఆమ్నిబసు బిల్లును ఒక్కొక్క బిల్లుగా విభజించి వాటిని ముక్కలుగా ఆమోదించాలని ప్రతిపాదించారు. [95] ఫిల్మోరు ఆ వ్యూహాన్ని ఆమోదించారు. ఇది చివరికి రాజీని ఐదు బిల్లులుగా విభజించింది. [1]

ఫిల్మోరు 1850 ఆగస్టు 6న కాంగ్రెసు‌కు ప్రత్యేక సందేశాన్ని పంపాడు; గవర్నరు బెల్ నుండి వచ్చిన లేఖ అతని సమాధానాన్ని వెల్లడించాడు; సాయుధ టెక్సాన్‌లను చొరబాటుదారులుగా చూస్తారని హెచ్చరించాడు; రాజీని ఆమోదించడం ద్వారా సెక్షనలు ఉద్రిక్తతలను తగ్గించాలని కాంగ్రెసు‌ను కోరాడు. జాన్ సి. కాల్హౌను, వెబ్‌స్టరు, క్లే గ్రేటు ట్రయంవైరేటు లేకుండా, సెనేటు‌ను చాలా కాలంగా ఆధిపత్యం వహించిన జాన్ సి. కాల్హౌను, వెబ్‌స్టరు విదేశాంగ కార్యదర్శిగా ఉన్నారు.ఆయన క్లే బిల్లు తరపున తన శ్రమల నుండి న్యూపోర్టు, రోడ్ ఐలాండులో కోలుకుంటున్నందున హాజరు కాలేదు. డగ్లసు, ఇతరులు సెనేటు‌ను పరిపాలన-మద్దతుగల బిల్లుల ప్యాకేజీ వైపు నడిపించగలిగారు. ప్రతి బిల్లును సెనేటు ఆమోదించింది. అన్ని బిల్లులు ఆమోదించబడాలని నిశ్చయించుకున్న కొంతమంది సభ్యులతో. ఆ తర్వాత యుద్ధం జనాభా కారణంగా ఉత్తరాది మెజారిటీ ఉన్న సభకు మారింది. అత్యంత వివాదాస్పదమైనది ఫ్యుజిటివు స్లేవు బిల్లు, దీని నిబంధనలు నిర్మూలనవాదులకు అసహ్యంగా ఉన్నాయి. న్యూయార్కు వాసులతో సహా నార్తర్ను విగ్సు బిల్లును వ్యతిరేకించడానికి బదులుగా దూరంగా ఉండేలా ఫిల్మోరు ఒత్తిడి తెచ్చాడు. శాసన ప్రక్రియ ద్వారా, న్యూ మెక్సికో టెరిటరీ. టెక్సాసు మధ్య సరిహద్దును ఏర్పాటు చేయడంతో సహా మార్పులు చేయబడ్డాయి, ఏవైనా క్లెయిం‌లను పరిష్కరించడానికి రాష్ట్రానికి చెల్లింపు ఇవ్వబడింది. కాలిఫోర్నియాను స్వేచ్ఛా రాష్ట్రంగా అంగీకరించారు, డిస్ట్రిక్టు ఆఫ్ కొలంబియా బానిస వ్యాపారం ముగిసింది. న్యూ మెక్సికో ఉతాలో బానిసత్వం తుది స్థితి తరువాత పరిష్కరించబడుతుంది. ఫిల్మోరు తన డెస్కు‌కు చేరుకునేటప్పుడు బిల్లుల మీద సంతకం చేశాడు. కొత్త అటార్నీ జనరలు జాన్ జె. క్రిటెండెను నుండి దాని రాజ్యాంగబద్ధతకు అనుకూలమైన అభిప్రాయం వచ్చే వరకు రెండు రోజుల పాటు ఫ్యుజిటివు స్లేవు బిల్లును కొనసాగించాడు. కొంతమంది ఉత్తరాది వాసులు పారిపోయిన బానిస చట్టం పట్ల అసంతృప్తిగా ఉన్నప్పటికీ, బానిసత్వ ప్రశ్నను పరిష్కరించే ఆశతో ఉపశమనం విస్తృతంగా వ్యాపించింది.[96][97]

గృహ వ్యవహారాలు

[మార్చు]
బోస్టన్ పోలీసులు పారిపోయిన బానిస చట్టాన్ని అమలు చేస్తారని హెచ్చరిక పోస్టరు

పారిపోయిన బానిస చట్టం దాని అమలు తర్వాత వివాదాస్పదంగానే ఉంది. దక్షిణాది వాసులు దాని దరఖాస్తులో ఏదైనా సానుభూతి గురించి తీవ్రంగా ఫిర్యాదు చేశారు. కానీ దాని అమలు చాలా మంది ఉత్తరాది వాసులకు చాలా అభ్యంతరకరంగా ఉంది. పారిపోయిన బానిసకు సహాయం చేసే ఎవరైనా కఠినంగా శిక్షించబడతారు. పారిపోయిన వ్యక్తికి మేజిస్ట్రేటు ముందు సాక్ష్యం చెప్పలేని విధంగా తగిన ప్రక్రియను మంజూరు చేయనందున, నిర్మూలనవాదులు చట్టం అసమానతలను పఠించారు. పారిపోయిన వ్యక్తి బానిస అని నిర్ణయించినందుకు విచారణ మేజిస్ట్రేటు‌కు అధిక చెల్లింపును కూడా చట్టం అనుమతించింది. అయినప్పటికీ ఫిల్మోరు అధ్యక్షుడిగా తన ప్రమాణం, పారిపోయిన బానిస చట్టాన్ని అమలు చేయడానికి రాజీలో చేసిన బేరసారానికి కట్టుబడి ఉన్నానని నమ్మాడు. కొన్ని ప్రాసిక్యూషన్లు లేదా బానిసలను తిరిగి ఇచ్చే ప్రయత్నాలు ప్రభుత్వానికి చెడుగా ముగిసినప్పటికీ ఆయన అలా చేశాడు; నిర్దోషులుగా విడుదలలు జరిగాయి. ఒక సంఘటనలో ఒక బానిస ఫెడరలు కస్టడీ నుండి బోస్టను గుంపు ద్వారా విడిపించబడ్డాడు. ఇటువంటి కేసులు ఉత్తర, దక్షిణ ప్రాంతాలలో విస్తృతంగా ప్రచారం చేయబడ్డాయి. రెండు చోట్లా ఉద్రిక్తతలను రేకెత్తించాయి. రాజీ తరువాత ఉన్న మంచి భావనను దెబ్బతీశాయి.[98]

ఆగస్టు 1850లో సామాజిక సంస్కర్త డోరోథియా డిక్సు ఫిల్మోరు‌కు లేఖ రాసి, పేద మానసిక రోగులకు ఆశ్రయాలకు ఆర్థిక సహాయం చేయడానికి భూమి మంజూరు కోసం కాంగ్రెసు‌లో తన ప్రతిపాదనకు మద్దతు ఇవ్వాలని కోరారు. ఆమె ప్రతిపాదన ఆమోదం పొందకపోయినా, వారు స్నేహితులయ్యారు, వ్యక్తిగతంగా కలుసుకున్నారు. ఫిల్మోరు అధ్యక్ష పదవి తర్వాత బాగా సంబంధాలు కొనసాగించారు.[99]

సెప్టెంబరు 1850లో ఫిల్మోరు చర్చి ఆఫ్ జీససు క్రైస్టు ఆఫ్ లాటరు-డే సెయింట్సు నాయకుడు బ్రిఘం యంగును ఉటా టెరిటరీ మొదటి గవర్నరు‌గా నియమించారు.[100] కృతజ్ఞతగా యంగు మొదటి ప్రాదేశిక రాజధానికి "ఫిల్మోరు" అని చుట్టుపక్కల కౌంటీకి "మిల్లార్డు" అని పేరు పెట్టాడు.[101]

దీర్ఘకాలం జాతీయ మౌలిక సదుపాయాల అభివృద్ధికి మద్దతుదారుగా ఫిల్మోరు ఇల్లినాయిసు సెంట్రలు చికాగో నుండి మొబైలు వరకు రైలుమార్గం, సాల్టు స్టీ. మేరీ వద్ద ఒక కాలువకు సబ్సిడీ ఇచ్చే బిల్లుల మీద సంతకం చేశాడు. 1851లో న్యూయార్కు‌లో ఎరీ రైల్రోడ్డు పూర్తయిన తర్వాత ఫిల్మోరు, ఆయన మంత్రివర్గం అనేక మంది ప్రముఖులతో కలిసి న్యూయార్కు నగరం నుండి లేక్ ఎరీ వరకు మొదటి రైలులో ప్రయాణించారు. రైలు వెనుక ప్లాట్ఫా‌రం నుండి దారి పొడవునా ఫిల్మోరు అనేక ప్రసంగాలు చేశాడు. రాజీని అంగీకరించమని కోరాడు. తరువాత తన దక్షిణ మంత్రివర్గ సభ్యులతో కలిసి న్యూ ఇంగ్లాండు పర్యటనకు వెళ్లాడు. ట్రాన్సు కాంటినెంటలు రైలు‌రోడ్డుకు అధికారం ఇవ్వాలని ఫిల్మోరు కాంగ్రెసు‌ను కోరినప్పటికీ అది ఒక దశాబ్దం తరువాత వరకు అలా చేయలేదు.[102]

ఫిల్మోరు యునైటెడు స్టేట్సు సుప్రీం కోర్టుకు ఒక న్యాయమూర్తిని, యునైటెడు స్టేట్సు డిస్ట్రిక్టు కోర్టు లకు నలుగురిని నియమించారు. వీరిలో ఆయన లా పార్టనరు, క్యాబినెటు ఆఫీసరు నాథను హాలు, బఫెలోలోని ఫెడరలు డిస్ట్రిక్టు కోర్టు ఉన్నారు.[103] సుప్రీం కోర్టు న్యాయమూర్తి లెవి వుడ్‌బరీ 1851 సెప్టెంబరులో సెనేటు సెషను‌లో లేనప్పుడు మరణించినప్పుడు, ఫిల్మోరు బెంజమిను రాబిన్సు కర్టిసు రిసెసు అపాయింట్మెంటును కోర్టుకు పంపారు. డిసెంబరు‌లో కాంగ్రెసు సమావేశమైన తర్వాత ఫిల్మోరు అధికారికంగా కర్టిసు‌ను నామినేటు చేశాడు. ఆయన ధృవీకరించబడ్డాడు. 1857లో జస్టిసు కర్టిసు డ్రెడు స్కాటు వర్సెసు శాంజ్డు‌ఫోర్డు బానిసత్వ కేసులో కోర్టు నిర్ణయంతో విభేదించారు. కొంతకాలం తర్వాత సూత్రప్రాయంగా రాజీనామా చేశారు.[104]

1852లో జస్టిసు జాన్ మెకిన్లీ మరణంతో ఆ ఖాళీని భర్తీ చేయడానికి అధ్యక్షుడు పదే పదే చేసిన ప్రయత్నాలు ఫలించలేదు. న్యూ ఓర్లీన్సు న్యాయవాది ఎడ్వర్డు ఎ. బ్రాడ్‌ఫోర్డు నామినేషను ‌మీద సెనేటు ఎటువంటి చర్య తీసుకోలేదు. ఫిల్మోరు రెండవ ఎంపిక అయిన జార్జి ఎడ్మండు బ్యాడ్జరు తన పేరును ఉపసంహరించుకోవాలని కోరారు. సెనేటరు‌గా ఎన్నికైన జుడా పి. బెంజమిను తన పదవికి రాజీనామా చేయడానికి నిరాకరించారు. బెంజమిను సిఫార్సు చేసిన న్యూ ఓర్లీన్సు న్యాయవాది విలియం సి. మికో నామినేషను ‌మీద సెనేటు చర్య తీసుకోలేదు. ఫిల్మోరు పదవీకాలం తర్వాత అధ్యక్షుడు ఫ్రాంక్లిన్ పియర్స్ జాన్ ఆర్చిబాల్డు కాంపు‌బెలును నామినేటు చేయడంతో ఈ ఖాళీ భర్తీ చేయబడింది, ఆయన సెనేటు ద్వారా ధృవీకరించబడింది.[105]

విదేశీ సంబంధాలు

[మార్చు]
ఫిల్మోర్ యొక్క అధికారిక వైట్ హౌస్ చిత్రం, నిలబడి అతని కుడి వైపు చూస్తున్నాడు
జార్జి పీటరు అలెగ్జాండరు హీలీ,సిర్కా 1857 ద్వారా ఫిల్మోరు అధికారిక చిత్రం

ఫిల్మోరు ఇద్దరు అత్యంత సమర్థులైన విదేశాంగ కార్యదర్శులను పర్యవేక్షించారు: డేనియలు వెబ్‌స్టరు, వెబ్‌స్టరు 1852 మరణం తర్వాత, ఎడ్వర్డు ఎవెరెటు. ఫిల్మోరు అన్ని ప్రధాన నిర్ణయాలు తీసుకున్నాడు.[106] ఆయన ముఖ్యంగా ఆసియా, పసిఫికు‌లో చురుకుగా ఉన్నాడు, ముఖ్యంగా జపాను‌కు సంబంధించి అప్పటికీ, ఇప్పటికీ దాదాపు అన్ని విదేశీ సంబంధాలను నిషేధించింది. అమెరికను వ్యాపారులు, ఓడల యజమానులు జపాన్ "తెరవాలని" కోరుకున్నారు. ఇది వాణిజ్యాన్ని అనుమతిస్తుంది. అమెరికను నౌకలు శిక్షించబడకుండా నిబంధనల కోసం, అత్యవసర పరిస్థితులలో అక్కడికి వెళ్లడానికి అనుమతిస్తుంది. జపనీస్ తీరంలో బహిష్కరించబడిన అమెరికను నావికులను జైలులో పెట్టారని వారు ఆందోళన చెందారు.[107] ఫిల్మోరు, వెబ్‌స్టరు జపాను‌ను బయటి ప్రపంచానికి తెరవడానికి కమోడోరు మాథ్యూ పెర్రీ మాథ్యూ సి. పెర్రీ పెర్రీ యాత్రలో పంపారు. ఫిల్మోరు పదవీకాలం ముగిసిన నాలుగు నెలల తర్వాత జూలై 1853లో పెర్రీ, ఆయన నౌకలు జపాన్ చేరుకున్నాయి.[107]

ఫిల్మోరు హవాయిలో యూరోపియను ప్రభావాన్ని తీవ్రంగా వ్యతిరేకించాడు. చక్రవర్తి 3వ నెపోలియను నేతృత్వంలో ఫ్రాన్సు, హవాయిని స్వాధీనం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించింది, కానీ ఫిల్మోరు "యునైటెడు స్టేట్సు అలాంటి చర్యకు నిలబడదు" అని గట్టిగా హెచ్చరించిన సందేశాన్ని జారీ చేసిన తర్వాత వెనక్కి తగ్గింది.[107]

1812 యుద్ధం నాటి అమెరికను వాదనల చెల్లింపు కోసం టేలరు పోర్చుగలు‌ను ఒత్తిడి చేశాడు. మధ్యవర్తిత్వ ప్రతిపాదనలను తిరస్కరించాడు. కానీ ఫిల్మోరు అనుకూలమైన పరిష్కారాన్ని పొందాడు.[108]

చాలా మంది దక్షిణాది వాసులు ఈ ద్వీపాన్ని అమెరికను బానిస ప్రాంతంగా చూడాలని ఆశించినందున క్యూబా స్పానిషు కాలనీ విషయంలో ఫిల్మోరు‌కు ఇబ్బందులు ఎదురయ్యాయి.[107] వెనిజులా సాహసికుడు నార్సిసో లోపెజు స్పానిషు పాలనను పడగొట్టే ఆశతో క్యూబాకు మూడు ఫిలిబస్టరింగు యాత్రలకు అమెరికన్లను నియమించుకున్నాడు. 1850లో రెండవ ప్రయత్నం తర్వాత, లోపెజు, ఆయన అనుచరులు కొందరు తటస్థ చట్టం ఉల్లంఘించినందుకు అభియోగాలు మోపబడ్డారు. కానీ స్నేహపూర్వక దక్షిణ జ్యూరీలు త్వరగా నిర్దోషులుగా నిర్ధారించబడ్డారు.[107] చివరి లోపెజు యాత్ర స్పానిషు వారిచే ఆయనను ఉరితీయడంతో ముగిసింది. వారు అటార్నీ జనరలు క్రిటెండెను మేనల్లుడుతో సహా అనేక మంది అమెరికన్లను కాల్పుల దళం ముందు ఉంచారు. దీని ఫలితంగా న్యూ ఓర్లీన్సు‌లో స్పానిషు వారి మీద అల్లర్లు చెలరేగాయి. దీని ఫలితంగా వారి కాన్సులు పారిపోయేవారు. టేలరు, ఫిల్మోరు అధ్యక్ష పదవుల గురించి రాసిన చరిత్రకారుడు ఎల్బర్టు బి. స్మితు, ఫిల్మోరు కోరుకుంటే స్పెయిను‌ మీద యుద్ధం చేసి ఉండేవాడని సూచించాడు. బదులుగా, ఫిల్మోరు, వెబ్‌స్టరు మరియు స్పానిషు సాయుధ పోరాటం లేకుండా సంక్షోభాన్ని పరిష్కరించే ముఖ రక్షణ చర్యల శ్రేణిని రూపొందించారు. విగ్సు‌తో సహా చాలా మంది దక్షిణాది వారు ఫిలిబస్టర్లకు మద్దతు ఇచ్చారు. 1852 ఎన్నికలు సమీపిస్తున్న కొద్దీ ఫిల్మోరు ప్రతిస్పందన ఆయన పార్టీని విభజించడానికి సహాయపడింది. [109]

ఫిల్మోరు అధ్యక్ష పదవిలో బాగా ప్రచారం చేయబడిన సంఘటన 1851 చివరిలో విఫలమైన హంగేరియను విప్లవం బహిష్కరించబడిన నాయకుడు లాజోసు కోసుతు రాక. యునైటెడు స్టేట్సు హంగేరీ స్వాతంత్ర్యాన్ని గుర్తించాలని కోసుతు కోరుకున్నాడు. చాలా మంది అమెరికన్లు హంగేరియను తిరుగుబాటుదారుల పట్ల సానుభూతి చూపారు. ముఖ్యంగా ఇటీవలి జర్మనీ వలసదారులు ఇప్పుడు పెద్ద సంఖ్యలో వస్తున్నారు. వారు ఒక ప్రధాన రాజకీయ శక్తిగా మారారు. కోసుతు‌ను కాంగ్రెసు సత్కరించింది. కోసుతు దానిని రాజకీయం చేయడానికి ప్రయత్నించడని వార్త అందిన తర్వాత ఫిల్మోరు వైటు హౌసు సమావేశాన్ని అనుమతించాడు. తన వాగ్దానం ఉన్నప్పటికీ కోసుతు తన లక్ష్యాన్ని ప్రచారం చేస్తూ ప్రసంగం చేశాడు. కోసుతు పట్ల అమెరికన్ల ఉత్సాహం తగ్గిపోయింది. ఆయన యూరపు‌కు బయలుదేరాడు. తటస్థంగా ఉండాలనే అమెరికను విధానాన్ని మార్చడానికి ఫిల్మోరు నిరాకరించాడు.[110]

1852 ఎన్నిక - పదవీకాలం ముగింపు

[మార్చు]

1852 అధ్యక్ష ఎన్నికలు సమీపిస్తున్న కొద్దీ ఫిల్మోరు అధ్యక్షుడిగా పూర్తి పదవీకాలం పోటీ చేయాలా వద్దా అనే దాని మీద ఇంకా నిర్ణయం తీసుకోలేదు. కార్యదర్శి వెబ్‌స్టరు చాలా కాలంగా అధ్యక్ష పదవిని కోరుకున్నాడు. 70 ఏళ్లు దాటాడు కానీ వైటు హౌసు‌ను పొందేందుకు చివరి ప్రయత్నం చేయాలని ప్లాను చేశాడు. తన చిరకాల స్నేహితుడి ఆశయాలకు సానుభూతితో ఉన్న ఫిల్మోరు 1851 చివరిలో తాను పూర్తి పదవీకాలం కోరుకోవడం లేదని పేర్కొంటూ ఒక లేఖ జారీ చేశాడు. కానీ పార్టీని సెవార్డైటు‌లు స్వాధీనం చేసుకుంటారనే భయంతో ఫిల్మోరు దానిని తోసిపుచ్చడానికి ఇష్టపడలేదు. అందువలన జూన్ 1852లో బాల్టిమోరు‌లో జరగనున్న జాతీయ సమావేశంకు చేరుకున్నప్పుడు. ప్రధాన అభ్యర్థులు ఫిల్మోరు, వెబ్‌స్టరు, జనరలు స్కాటు. వీడ్, సెవార్డు స్కాటు‌కు మద్దతు ఇచ్చారు. మే చివరలో డెమొక్రాట్లు మాజీ న్యూ హాంపు‌షైరు సెనేటరు ఫ్రాంక్లిను పియర్సు‌ను నామినేటు చేశారు ఆయన దాదాపు దశాబ్దం పాటు సమాఖ్య రాజకీయాలకు దూరంగా ఉన్నారు. కానీ మెక్సికను యుద్ధంలో సైనిక సేవ చేసిన తర్వాత ఆయన ప్రొఫైలు పెరిగింది. బానిసత్వం మీద దక్షిణాది దృక్పథానికి సానుభూతిపరుడైన ఉత్తరాది వ్యక్తిగా ఆయన నామినేషను డెమొక్రాట్లను ఏకం చేసింది. విగు అభ్యర్థి తీవ్ర పోరాటాన్ని ఎదుర్కోవలసి ఉంటుంది.[111]

ఫూజిటివు స్లేవు చట్టం మీద సంతకం చేసి అమలు చేసినందుకు ఫిల్మోరు ఉత్తరాది విగ్సు‌తో ప్రజాదరణ పొందలేదు. కానీ దక్షిణాది నుండి ఇప్పటికీ గణనీయమైన మద్దతు లభించింది, అక్కడ ఆయన పార్టీని ఏకం చేయగల ఏకైక అభ్యర్థిగా పరిగణించబడ్డారు. బానిసత్వ ప్రశ్నకు తుది పరిష్కారంగా రాజీని ఆమోదించే పార్టీ వేదికను సమావేశం ఆమోదించిన తర్వాత ఫిల్మోరు ఉపసంహరించుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడు. తన మద్దతుదారులలో చాలామంది వెబ్‌స్టరు‌ను అంగీకరించలేరని ఆయన చర్య స్కాటు‌ను నామినేటు చేస్తుందని ఆయన కనుగొన్నాడు. జూన్ 19 శనివారం వరకు సమావేశం నిలిచిపోయింది. మొత్తం 46 బ్యాలెట్లు తీసుకోబడ్డాయి. ప్రతినిధులు సోమవారం వరకు వాయిదా పడ్డారు. పార్టీ నాయకులు ఫిల్మోరు, వెబ్‌స్టరు‌లకు ఒక ఒప్పందాన్ని ప్రతిపాదించారు: తరువాతి అనేక బ్యాలెట్లలో ఆయన ఓట్ల మొత్తాన్ని పెంచగలిగితే తగినంత ఫిల్మోరు మద్దతుదారులు ఆయనను అగ్రస్థానంలో ఉంచడానికి ముందుకు వస్తారు. లేకపోతే, వెబ్‌స్టరు ఫిల్మోరు‌కు అనుకూలంగా ఉపసంహరించుకుంటాడు. అధ్యక్షుడు త్వరగా అంగీకరించాడు కానీ వెబ్స్టరు సోమవారం ఉదయం వరకు అలా చేయలేదు. 48వ బ్యాలెటు‌లో వెబ్‌స్టరు ప్రతినిధులు స్కాటు‌కు ఫిరాయించడం ప్రారంభించారు. జనరలు 53వ బ్యాలెటు‌లో నామినేషను‌ను పొందాడు. కార్యదర్శి రాజీనామాను తిరస్కరించిన ఫిల్మోరు కంటే వెబ్‌స్టరు ఫలితం మీద చాలా అసంతృప్తి చెందాడు. దక్షిణాదిలోని చాలా మంది, శాంతియుత ఖండన వాణిజ్యం మీద ఆధారపడిన ఉత్తరాది వారి ఓట్లు లేకుండా నవంబరు‌లో స్కాటు‌ను పియర్సు సులభంగా ఓడించాడు. విగ్సు ఫిల్మోరు‌తో చాలా మెరుగ్గా రాణించి ఉండవచ్చని స్మితు సూచించాడు.[112]

ఫిల్మోరు పదవీకాలం చివరి నెలలు అసమానంగా ఉన్నాయి. వెబ్‌స్టరు అక్టోబరు 1852లో మరణించాడు. కానీ తన చివరి అనారోగ్యం సమయంలో ఫిల్మోరు ఎటువంటి సంఘటన లేకుండా తన సొంత విదేశాంగ కార్యదర్శిగా సమర్థవంతంగా వ్యవహరించాడు. ఎవెరెటు వెబ్‌స్టరు స్థానంలోకి సమర్ధవంతంగా అడుగుపెట్టాడు. డిసెంబరు‌లో తన చివరి వార్షిక సందేశంలో ఫిల్మోరు ‌ కాంగ్రెసు‌కు బానిసత్వం మీద ఉపన్యాసం ఇవ్వాలని అనుకున్నాడు కానీ ఆయన మంత్రివర్గం దాని గురించి చర్చించింది. దేశం శ్రేయస్సును ఎత్తి చూపడం, సేవ చేసే అవకాశం కోసం కృతజ్ఞతను వ్యక్తం చేయడంతో ఆయన సంతృప్తి చెందాడు. కాంగ్రెసు కుంటి-డక్ సెషను‌లో బానిసత్వం గురించి చాలా తక్కువ చర్చ జరిగింది. ఫిల్మోరు 1853 మార్చి 4న పదవీ విరమణ చేశాడు. ఆయన తర్వాత పియర్సు వచ్చాడు.[113]

ప్రెసిడెన్సీ తర్వాత (1853–1874)

[మార్చు]

వ్యక్తిగత విషాదాలు

[మార్చు]

స్వతంత్ర సంపద లేదా భూమి ఆస్తి లేకుండా వ్యక్తిగత జీవితానికి తిరిగి వచ్చిన మొదటి అధ్యక్షుడు ఫిల్మోరు. ఊహించినంత పెన్షను లేకపోవడంతో ఆయన జీవనోపాధి పొందవలసి వచ్చింది. అది తన పూర్వ పదవి గౌరవాన్ని నిలబెట్టే విధంగా ఉండాలని భావించాడు. న్యూయార్కు ఉన్నత న్యాయస్థానాలలో న్యాయవాదిగా ప్రాక్టీసు చేయడం సముచితమని ఆయన స్నేహితుడు జడ్జి హాల్ ఆయనకు హామీ ఇచ్చాడు. ఫిల్మోరు అలాగే అనుకున్నాడు.[114] ఫిల్మోర్సు వైటు హౌసు నుండి బయలుదేరిన తర్వాత దక్షిణాది పర్యటనను ప్లాను చేసుకున్నారు. కానీ అధ్యక్షుడు పియర్సు పదవీ స్వీకారోత్సవంలో అబిగైలు జలుబు చేసి, న్యుమోనియా బారిన పడి 1853 మార్చి 30న వాషింగ్టను‌లో మరణించింది. విచారంగా ఉన్న ఫిల్మోరు ఖననం కోసం బఫెలోకు తిరిగి వచ్చాడు.[115] ఆయన దుఃఖంలో ఉండటం ఆయన సామాజిక కార్యకలాపాలను పరిమితం చేసింది. ఆయన తన పెట్టుబడుల నుండి వచ్చే ఆదాయంతో జీవితాలను గడిపాడు.[116] 1854 జూలై 26న ఆయన ఏకైక కుమార్తె మేరీ కలరాతో మరణించినప్పుడు ఆయన మళ్ళీ మరణించాడు.[117]

తదుపరి రాజకీయ కార్యకలాపాలు

[మార్చు]

మాజీ అధ్యక్షుడు 1854 ప్రారంభంలో సెనేటరు డగ్లసు కాన్సాసు–నెబ్రాస్కా బిల్లు మీద చర్చగా తన ఏకాంత జీవితాన్ని ముగించారు. దేశాన్ని ఇరకాటంలో పడేసింది. ఈ బిల్లు లూసియానా పర్చేజు ఉత్తర భాగాన్ని 1820 మిస్సౌరీ రాజీ కింద బానిసత్వం మీద ఉత్తర పరిమితిని పరిష్కరించడానికి, ముగించడానికి తెరుస్తుంది. ఫిల్మోరు చాలా మంది మద్దతుదారులను నిలుపుకున్నాడు. రాజకీయేతర జాతీయ పర్యటనను ప్లాను చేశాడు. యూనియను‌ను కాపాడటానికి, అధ్యక్ష పదవికి పోటీలో ఆయనకు మద్దతు ఇవ్వడానికి అసంతృప్తి చెందిన విగు రాజకీయ నాయకులను ప్రైవేటుగా సమీకరించాడు. ఫిల్మోరు రైలు మార్గాలను తెరవడం, సెనేటరు క్లే సమాధిని సందర్శించడం ద్వారా బహిరంగంగా కనిపించాడు కానీ 1854 శీతాకాలం చివరి, వసంతకాలంలో ప్రజల దృష్టికి వెలుపల రాజకీయ నాయకులను కలిశాడు. [118]

అటువంటి పునరాగమనం విగ్ పార్టీ ఆధ్వర్యంలో జరగలేదు. దాని అవశేషాలను పియర్సు మద్దతుతో ఆమోదించిన కాన్సాసు-నెబ్రాస్కా చట్టం ద్వారా విభజించారు. ఉత్తరాన ఉన్న సెవార్డు వంటి బానిసత్వానికి వ్యతిరేకులైన అనేక మంది కొత్త రిపబ్లికను పార్టీ వైపు ఆకర్షితులయ్యారు. కానీ ఫిల్మోరు అక్కడ తనకు నివాసం లేదని భావించాడు. 1850ల ప్రారంభంలో వలసదారుల పట్ల, ముఖ్యంగా ఇటీవల పెద్ద సంఖ్యలో యుఎస్‌కు వచ్చిన కాథలిక్కుల పట్ల గణనీయమైన వ్యతిరేకత ఉండేది. ఆర్డరు ఆఫ్ ది స్టారు స్పాంగిల్డు బ్యానరుతో సహా అనేక స్థానిక సంస్థలు ప్రతిస్పందనగా పుట్టుకొచ్చాయి. 1854 నాటికి ఈ క్రమం అమెరికను పార్టీగా రూపాంతరం చెందింది, దీనిని నో నథింగ్సు అని పిలుస్తారు. దాని ప్రారంభ రోజులలో సభ్యులు దాని అంతర్గత చర్చలను ప్రైవేటు‌గా ఉంచుతామని అడిగితే వాటి గురించి తమకు ఏమీ తెలియదని చెప్పేవారు.[119]

ఫిల్మోరు "నేషనలు విగు" వర్గం నుండి చాలా మంది 1854 నాటికి నో నథింగ్సు‌లో చేరారు. స్థానికవాదంతో పాటు కారణాలను చేపట్టడానికి సంస్థను ప్రభావితం చేశారు.[120] 1854 మధ్యంతర ఎన్నికలలో నో నథింగ్సు విజయంతో ఫిల్మోరు ప్రోత్సహించబడ్డాడు. దీనిలో వారు ఈశాన్యంలోని అనేక రాష్ట్రాలలో గెలిచారు. దక్షిణాదిలో బలాన్ని ప్రదర్శించారు. 1855 జనవరిన ఆయన అమెరికను ఎన్నికలలో వలసదారుల ప్రభావం గురించి హెచ్చరించే ఒక లేఖను ప్రచురణ కోసం పంపాడు. ఆయన త్వరలోనే ఆ క్రమంలో చేరాడు.[121]

ఆ సంవత్సరం తరువాత ఫిల్మోరు విదేశాలకు వెళ్లి, తనకు పదవి లేకపోవడంతో తాను ప్రయాణించవచ్చని బహిరంగంగా ప్రకటించాడు. పర్యటన చేయడం ద్వారా ఆనాటి వివాదాస్పద సమస్యలలో పాల్గొనకుండా ఉండవచ్చని భావించిన రాజకీయ స్నేహితుల సలహా మేరకు ఈ పర్యటన జరిగింది. ఆయన మార్చి 1855 నుండి జూన్ 1856 వరకు యూరపు, మధ్యప్రాచ్యంలో గడిపాడు. విక్టోరియా రాణి మాజీ అధ్యక్షుడిని తాను చూసిన అత్యంత అందమైన వ్యక్తిగా పేర్కొన్నారని చెబుతారు. హౌసు ఆఫ్ కామన్సు గ్యాలరీలో వాన్ బ్యూరెను‌తో ఆయన యాదృచ్చికంగా కనిపించడం ఎంపి జాన్ బ్రైటు నుండి వ్యాఖ్యను రేకెత్తించింది.[122]

డోరోథియా డిక్సు ఆయన కంటే ముందే యూరపు‌కు వెళ్లి మానసిక రోగులకు పరిస్థితులను మెరుగుపరచడానికి లాబీయింగు చేశారు. వారు అనేకసార్లు ఉత్తరప్రత్యుత్తరాలు కొనసాగించారు. కలుసుకున్నారు.[123] రోం‌లో ఫిల్మోరు పోపు పియసుతో ప్రేక్షకులు ఉన్నారు. పియసు‌తో సమావేశం రాజకీయ లాభాలు, నష్టాలను ఆయన జాగ్రత్తగా తూకం వేశారు. పోపు చేతిని మోకరిల్లి ముద్దు పెట్టుకోవలసి ఉంటుందని చెప్పినప్పుడు ఆయన సమావేశం నుండి దాదాపుగా వైదొలిగాడు. దాన్ని నివారించడానికి పియసు సమావేశం అంతటా కూర్చుని ఉన్నాడు.[124][125]

1856 ప్రచారం

[మార్చు]
ఆండ్రూ డోనెల్సన్ చిత్రపటం
ఆండ్రూ డోనెల్సను

ఫిల్మోరు మిత్రులు అమెరికను పార్టీ మీద పూర్తి నియంత్రణలో ఉన్నారు. ఆయన యూరపు‌లో ఉన్నప్పుడు దాని అధ్యక్ష నామినేషను పొందేలా ఏర్పాట్లు చేశాయి. నో నథింగు కన్వెన్షను ఫిల్మోరు రన్నింగు మేటు‌ను ఎంచుకుంది: కెంటుకీకి చెందిన ఆండ్రూ డోనెల్సను, వివాహం ద్వారా మేనల్లుడు, ఒకప్పుడు అధ్యక్షుడు జాక్సన్ వార్డు. ఫిల్మోరు జూన్ 1856లో న్యూయార్కు నగరంలో జరిగిన భారీ రిసెప్షను‌కు రావడంతో ప్రారంభించి రాష్ట్రవ్యాప్తంగా బఫెలోకు కొనసాగి, వరుస స్వాగత కార్యక్రమాలలో మాట్లాడటం ద్వారా జరుపుకునే తిరిగి వచ్చాడు. ఈ ప్రసంగాలను ప్రచార ప్రసంగాలుగా కాకుండా ఆయన రిసెప్షను‌కు కృతజ్ఞతా వ్యక్తీకరణలుగా చిత్రీకరించారు. వీటిని అధ్యక్ష పదవి ఆశించే వ్యక్తి చేస్తే అవి చట్టవిరుద్ధమైన పదవీ విరమణగా పరిగణించవచ్చు. దక్షిణాదిలో మద్దతు లేని రిపబ్లికను అభ్యర్థి, మాజీ కాలిఫోర్నియా సెనేటరు జాన్ సి. ఫ్రెమాంటును ఎన్నుకోవడం అంతర్యుద్ధానికి దారితీస్తుందని ఫిల్మోరు హెచ్చరించారు. ఫిల్మోరు, డెమొక్రాటికు అభ్యర్థి, మాజీ పెన్సిల్వేనియా సెనేటరు జేమ్స్ బుకానన్ ఇద్దరూ బానిసత్వం ప్రధానంగా రాష్ట్రాలకు సంబంధించిన విషయం, సమాఖ్య ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన విషయం కాదని అంగీకరించారు. ఫిల్మోరు వలసల సమస్య గురించి చాలా అరుదుగా మాట్లాడాడు. సెక్షనలు విభజన మీద దృష్టి పెట్టాడు. యూనియను‌ను కాపాడాలని కోరాడు.[126][127]

1856 ఎన్నికల ఫలితాలను చూపించే మ్యాప్
ఫిల్మోర్ మేరీల్యాండ్ (పింక్) మాత్రమే గెలిచాడు.

ఫిల్మోరు బఫెలోలో ఇంటికి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత, ప్రసంగాలు చేయడానికి ఆయనకు ఎటువంటి కారణం లేదు. ఆఆయన ప్రచారం 1856 వేసవి శరదృతువులో స్తబ్దుగా ఉంది. వీడ్ వంటి విగ్సు‌గా ఉన్న రాజకీయ ఫిక్సర్లు రిపబ్లికను పార్టీలో చేరడానికి మొగ్గు చూపారు. నో నథింగ్సు‌కు నేటివిజం తప్ప మరేమీ అమ్మడంలో అనుభవం లేదు. దీని ప్రకారం, ఫిల్మోరు యూనియను అనుకూల వైఖరి ఎక్కువగా వినబడలేదు. దక్షిణాది ఫిల్మోరు పట్ల స్నేహపూర్వకంగా ఉన్నప్పటికీ, ఫ్రెమోంటు విజయం విభజనకు దారితీస్తుందని చాలా మంది భయపడ్డారు. ఫిల్మోరు పట్ల సానుభూతి చూపిన కొందరు ఫ్రెమోంటు వ్యతిరేక ఓటు చీలిపోతుందనే భయంతో బుకానను శిబిరంలోకి వెళ్లారు. [128] 1856 నాటి సంఘటనలు, కాన్సాసు భూభాగంలో సంఘర్షణ, సెనేటు అంతస్తులో చార్లెసు సమ్నరు‌ మీద లాఠీచార్జితో సహా, దేశాన్ని ధ్రువీకరించాయని, ఫిల్మోరు మితవాద వైఖరిని వాడుకలో లేకుండా చేశాయని స్కార్రీ సూచించారు. [129]

బుకానను 1,836,072 ఓట్లు (45.3%), 174 ఎలక్టోరల్ ఓట్లతో గెలిచాడు, ఫ్రెమోంటు 1,342,345 ఓట్లు (33.1%), 114 ఎలక్టోరలు ఓట్లతో గెలిచాడు. ఫిల్మోరు, డోనెల్సను 873,053 ఓట్లు (21.6%) గెలుచుకుని మూడవ స్థానంలో నిలిచారు, మేరీల్యాండు రాష్ట్రం, దాని ఎనిమిది ఎలక్టోరలు ఓట్లను కలిగి ఉన్నారు.[j] అనేక దక్షిణాది రాష్ట్రాల్లో అమెరికను పార్టీ టికెట్టు తృటిలో ఓడిపోయింది: లూసియానా, కెంటుకీ, టేనస్సీలలో 8,000 కంటే తక్కువ ఓట్ల మార్పు ఎన్నికలను ప్రతినిధుల సభకు విసిరివేసేది, అక్కడ విభాగాల విభజన ఫలితాన్ని అనిశ్చితంగా చేసి ఉండేది.[131]

చరిత్రకారుడు అల్లను నెవిన్సు ఫిల్మోరు నో నథింగు లేదా నేటివిస్టు కాదని రాశాడు. నామినేషను వచ్చినప్పుడు ఫిల్మోరు దేశం వెలుపల ఉన్నాడని పోటీ చేయడం గురించి ఆయనతో సంప్రదించలేదని మద్దతుగా అందిస్తున్నాడు. "అమెరికను సిద్ధాంతాలకు ఆయన తన మాట లేదా వ్రాతపూర్వక సూచన ఇవ్వలేదు" అని నెవిన్సు ఫిల్మోరు గురించి రాశాడు.[132][133] కానీ ఫిల్మోరు 1855 లేఖ ఎన్నికలలో వలసదారుల ప్రభావాన్ని స్పష్టంగా ఖండిస్తుంది.[134] ఫిల్మోరు అమెరికను పార్టీ "ఏకైక ఆశ" అని అన్నారు "నిరంతర, అపసవ్య బానిసత్వ ఆందోళనను విస్మరించే నిజమైన జాతీయ పార్టీ ఇది."[1]

పునర్వివాహం, తరువాతి జీవితం - మరణం

[మార్చు]
సూటిగా చూస్తున్న కరోలిన్ ఫిల్‌మోర్ చిత్రం
కరోలిను ఫిల్మోరు సిర్కా 1865

1856లో తన ఓటమితో తన రాజకీయ జీవితం ముగిసినట్లు ఫిల్మోరు భావించాడు. ఆయన మళ్ళీ న్యాయవాద వృత్తికి తిరిగి రావడానికి ఆటంకం కలిగించినట్లు భావించాడు. అయితే 1858 ఫిబ్రవరి 10న ఆయన కరోలిను మెక్‌ఇంతోషు అనే సంపన్న వితంతువును వివాహం చేసుకున్నప్పుడు ఆయన ఆర్థిక చింతలు తొలగిపోయాయి. వారి మొత్తం సంపద బఫెలోలోని నయాగరా స్క్వేరులో ఒక పెద్ద ఇంటిని కొనుగోలు చేయడానికి వీలు కల్పించింది. అక్కడ వారు తన జీవితాంతం నివసించారు.[135] అక్కడ ఫిల్మోర్సు వినోదం దాతృత్వానికి తమను తాము అంకితం చేసుకున్నారు. చరిత్రకారుడు స్మితు ప్రకారం "వారు దాదాపు ప్రతి ఊహించదగిన కారణానికి ఉదారంగా మద్దతు ఇచ్చారు."[136] వీటిలో బఫెలో జనరలు హాస్పిటలు ఉంది. దీనిని ఆయన కనుగొనడంలో సహాయం చేశాడు.[137]

నడుము నుండి పైకి ఫిల్మోరు ఛాయాచిత్రం
అంతర్యుద్ధం సమయంలో ఫిల్మోరు

1860 అధ్యక్ష ఎన్నికల్లో ఫిల్మోరు డెమొక్రాటికు అభ్యర్థులలో ఒకరైన సెనేటరు డగ్లసు‌కు ఓటు వేశారు. రిపబ్లికను అభ్యర్థి, మాజీ ఇల్లినాయిసు ప్రతినిధి అబ్రహం లింకన్ ఎన్నికైన ఓటింగు తర్వాత చాలామంది ఫిల్మోరు అభిప్రాయాలను వెతికారు. కానీ ఆ తర్వాత వచ్చిన వేర్పాటు సంక్షోభంలో పాల్గొనడానికి ఆయన నిరాకరించాడు. తనకు ప్రభావం లేదని భావించాడు.[138] రాష్ట్రాలు యూనియను‌ను విడిచిపెట్టినప్పుడు జేమ్స్ బుకానన్ (యుఎస్ అధ్యక్షుడు)బుకానను నిష్క్రియాత్మకతను ఆయన ఖండించారు. సమాఖ్య ప్రభుత్వం ఒక రాష్ట్రాన్ని బలవంతం చేయలేకపోయినా వేర్పాటును సమర్థించే వారిని దేశద్రోహులుగా పరిగణించాలని రాశారు. లింకను తన ప్రమాణ స్వీకారానికి బఫెలోకు వచ్చినప్పుడు, ఫిల్మోరు ఆయనను స్వీకరించడానికి ఎంపిక చేసిన కమిటీకి నాయకత్వం వహించాడు. ఆయన భవనంలో ఆయనకు ఆతిథ్యం ఇచ్చి చర్చికి తీసుకెళ్లాడు. అంతర్యుద్ధం ప్రారంభమైన తర్వాత, యూనియను‌ను కాపాడుకోవడానికి లింకను చేసిన ప్రయత్నాలకు ఫిల్మోరు మద్దతు ఇచ్చాడు.[139] ఆయన అప్‌స్టేటు న్యూయార్కు నుండి 45 ఏళ్లు పైబడిన హోం గార్డుల దళమైన యూనియను కాంటినెంటల్సుకు నాయకత్వం వహించాడు. కెనడా నుండి కాన్ఫెడరేటు దాడి జరిగినప్పుడు బఫెలో ప్రాంతాన్ని రక్షించడానికి కాంటినెంటల్సు శిక్షణ పొందాయి. వారు కవాతులు, అంత్యక్రియలు, ఇతర కార్యక్రమాలలో సైనిక కసరత్తులు, ఉత్సవ కార్యక్రమాలను నిర్వహించారు. బఫెలోలో లింకను అంత్యక్రియల రైలును యూనియను కాంటినెంటల్సు కాపలాగా ఉంచాయి. యుద్ధం తర్వాత వారు కార్యకలాపాలను కొనసాగించారు. ఫిల్మోరు దాదాపు తన మరణం వరకు వారితో చురుకుగా ఉన్నాడు.[140][141]

యుద్ధ ప్రయత్నంలో ఫిల్మోరు ఉత్సాహంగా ఉన్నప్పటికీ ఆయన 1864 ప్రారంభంలో యుద్ధం తర్వాత దక్షిణాది పట్ల ఉదారత కోసం పిలుపునిస్తూ ఒక ప్రసంగం చేశాడు. దాని ఆర్థిక, రక్తపాత నష్టాన్ని లెక్కించాడు. లింకను పరిపాలన ఈ ప్రసంగాన్ని ఎన్నికల సంవత్సరంలో సహించలేని దాడిగా భావించింది. ఫిల్మోరు‌ను అనేక వార్తాపత్రికలు విమర్శించాయి. కాపర్హెడు, ఒక దేశద్రోహిగా కూడా అభివర్ణించాయి. దీని వలన అనేక వర్గాలలో ఫిల్మోరు పట్ల శాశ్వత ద్వేషం ఏర్పడింది.[142]

1864 అధ్యక్ష ఎన్నికలులో ఫిల్మోరు డెమొక్రాటికు అభ్యర్థి జార్జి బి. మెక్‌క్లెల్లనుకు మద్దతు ఇచ్చారు. ఎందుకంటే పోరాటాన్ని వెంటనే నిలిపివేయడం, విడిపోయిన రాష్ట్రాలు బానిసత్వంతో తిరిగి రావడానికి అనుమతించడం అనే డెమొక్రాటికు పార్టీ ప్రణాళిక యూనియను‌ను పునరుద్ధరించడానికి ఉత్తమ అవకాశం అని ఆయన విశ్వసించారు.[143] 1865 ఏప్రిల్‌లో అబ్రహం లింకన్ హత్య తర్వాత ఫిల్మోరు ఇంటి మీద నల్ల సిరా చల్లారు ఎందుకంటే అది ఇతరుల మాదిరిగా దుఃఖంతో కప్పబడి లేదు. ఫిల్మోరు ఆ సమయంలో పట్టణం వెలుపల ఉన్నట్లుగా కనిపించాడు. ఆయన తిరిగి వచ్చిన తర్వాత కిటికీలకు నల్లటి తెరలు వేశాడు. ఆయన బఫెలో ప్రముఖ పౌరుడిగా తన స్థానాన్ని నిలుపుకున్నాడు. లింకను అంత్యక్రియల రైలు బఫెలో గుండా వెళుతున్నప్పుడు మృతదేహాన్ని తీసుకెళ్లడానికి ఎంపిక చేయబడిన వారిలో ఆయన ఒకడు. కానీ చాలా మంది ఆయన యుద్ధ సమయ స్థానాల కోసం అతని మీద కోపంగా ఉన్నారు.[144] ఫిల్మోరు అధ్యక్షుడు ఆండ్రూ జాన్సన్ పునర్నిర్మాణం విధానాలకు మద్దతు ఇచ్చాడు ఎందుకంటే ఆయన దేశాన్ని వీలైనంత త్వరగా సమన్వయం చేసుకోవాలని భావించాడు.[145] ఆయన తన ఎక్కువ సమయాన్ని పౌర కార్యకలాపాలకు కేటాయించాడు. బఫెలోకు శాశ్వత ఆర్ట్ గ్యాలరీ (బఫెలో ఫైను ఆర్ట్సు అకాడమీ) ఉన్న మూడవ అమెరికను నగరంగా అవతరించడానికి ఆయన సహాయం చేశారు. .[146]

యాంకరు మరణం ఫిల్మోరు ‌తన జీవితాంతం వరకు మంచి ఆరోగ్యంతో ఉన్నాడు. 1874 ఫిబ్రవరిలో ఆయనకు స్ట్రోకు వచ్చింది. రెండవ స్ట్రోకు తర్వాత మార్చి 8న 74 సంవత్సరాల వయసులో మరణించాడు. రెండు రోజుల తర్వాత, వందలాది మందితో కూడిన అంత్యక్రియల ఊరేగింపు తర్వాత ఆయనను బఫెలోలోని ఫారెస్టు లాన్ స్మశానవాటికలో ఖననం చేశారు.[147]

లెగసీ - చారిత్రక వీక్షణ

[మార్చు]
మిల్లార్డ్ ఫిల్మోర్ అధ్యక్ష డాలరు నాణెం ఆబ్వర్సు వైపు స్కెచు
2010 ప్రెసిడెన్షియలు డాలరు

ఫిల్మోరు అనేది చరిత్రకారులు, రాజకీయ శాస్త్రవేత్తలచే ర్యాంకు చేయబడింది చెత్త యుఎస్ అధ్యక్షులలో ఒకరిగా.[148] బానిసత్వం వంటి ప్రధాన రాజకీయ సమస్యలను ఆయన నిర్వహించడం వల్ల చాలా మంది చరిత్రకారులు ఆయనను బలహీనంగా అసమర్థుడిగా అభివర్ణించారు.[148] జీవిత చరిత్ర రచయిత స్కార్రీ ప్రకారం: "యునైటెడు స్టేట్సు అధ్యక్షుడు ఎవరూ... మిల్లార్డు ఫిల్మోరు లాగా ఎగతాళికి గురికాలేదు."[149] అంతర్యుద్ధానికి ముందు పనిచేసిన అధ్యక్షులను నాయకత్వం లేకపోవడం వల్ల కించపరిచే ధోరణికి ఈ దుర్వినియోగాన్ని స్కార్రీ ఆపాదించాడు. ఉదాహరణకు, అధ్యక్షుడు హ్యారీ ఎస్. ట్రూమాన్ తరువాత "ఫిల్మోరు‌ను బలహీనమైన, అల్పమైన బొటనవేలు తిప్పే వ్యక్తిగా, ఎవరినీ కించపరచని వ్యక్తిగా", యుద్ధానికి పాక్షికంగా బాధ్యత వహించాడని వర్ణించారు.[150]

ఫిల్మోరు పేరు జనాదరణ పొందిన సంస్కృతిలో సులభంగా మరచిపోయే, అసంభవమైన అధ్యక్షులకు ఒక ఉపమానంగా మారింది.[151] 2010లో అన్నా ప్రియరు ది వాల్ స్ట్రీటు జర్నలులో ఫిల్మోరు అనే పేరు సామాన్యతను సూచిస్తుందని రాశారు.[152] మరొక ఫిల్మోరు జీవిత చరిత్ర రచయిత ఫింకెల్మాను, "యుగంలోని కేంద్ర సమస్యల మీద ఆయన దృష్టి మృదువుగా ఉంది. ఆయన వారసత్వం అధ్వాన్నంగా ఉంది ... చివరికి ఫిల్మోరు ఎల్లప్పుడూ గొప్ప నైతిక, రాజకీయ సమస్యలలో తప్పు వైపు ఉండేవాడు" అని వ్యాఖ్యానించారు.[153] కానీ రేబ్యాకు "యూనియను‌ను సమర్థించిన వెచ్చదనం, జ్ఞానం"ను ప్రశంసించాడు,[154] స్మితు ఫిల్మోరు‌ను "మనస్సాక్షికి కట్టుబడిన అధ్యక్షుడు"గా గుర్తించాడు. ఆయన తన వ్యక్తిగత ప్రాధాన్యతల ఆధారంగా పరిపాలించడానికి బదులుగా 1850 ఫ్యుజిటివు స్లేవు చట్టాన్ని అమలు చేయడం ద్వారా తన ప్రమాణ స్వీకారాన్ని గౌరవించాడు.[155] స్టీవెను జి. కాలాబ్రేసి, క్రిస్టోఫరు ఎస్. యూ, అధ్యక్ష అధికారం గురించి వారి అధ్యయనంలో ఫిల్మోరు‌ను "మంచి, చెడు కోసం యునైటెడు స్టేట్సు చట్టాలను నమ్మకమైన అమలుదారుడు – "గా భావిస్తారు.[156] కానీ స్మితు అభిప్రాయం ప్రకారం చట్టం అమలు ఫిల్మోరు‌కు అనర్హమైన దక్షిణాది అనుకూల ఖ్యాతిని ఇచ్చింది. "రాజీకి మద్దతు ఇచ్చినందుకు ఆయనకు అధిక మార్కులు ఇచ్చిన వారు కూడా దాదాపు అయిష్టంగానే అలా చేశారు. బహుశా 1856లో ఆయన నో-నథింగు అభ్యర్థిత్వం వల్ల కావచ్చు" కాబట్టి చరిత్రలో ఫిల్మోరు స్థానం దెబ్బతింది. [157] ఫిల్మోరు నో నథింగ్సు‌తో అనుబంధం పునరాలోచనలో చాలా అధ్వాన్నంగా కనిపిస్తుందని [121] ఎన్నికలలో వలస ప్రభావం గురించి భయాన్ని రేకెత్తించిన 1855 లేఖ ఉన్నప్పటికీ([121] (ఎన్నికలలో వలస ప్రభావం గురించి భయాన్ని రేకెత్తించిన 1855 లేఖ ఉన్నప్పటికీ) ఫిల్మోరు నేటివిజం ద్వారా ప్రేరేపించబడలేదని స్మితు వాదించాడు.. [121]

ఫిల్మోరు సమాధిని గుర్తించే పింక్ ఒబెలిస్కు ఛాయాచిత్రం
గేదె ఫారెస్టు లాన్ స్మశానవాటిక

సంభావ్య సమస్యలను నివారించడంలో ఫిల్మోరు పరిపాలన సామర్థ్యం చాలా తరచుగా విస్మరించబడుతుందని బెన్సను లీ గ్రేసను సూచిస్తున్నారు. మెక్సికో మీద ఫిల్మోరు నిరంతరం దృష్టి పెట్టడం వల్ల మెక్సికను-అమెరికను యుద్ధం తిరిగి ప్రారంభం కాకుండా నివారించబడింది. గాడ్సు‌డెను ఒప్పందంకు పునాది వేసింది.[158] ఫిల్మోరు పరిపాలన టేలరు పరిపాలన నుండి మిగిలిపోయిన పోర్చుగలు‌తో వివాదాన్ని కూడా పరిష్కరించింది, [159] గ్వానో దీవులు మీద పెరూతో ఉన్న విభేదాలను చక్కదిద్దింది. క్యూబా మీద బ్రిటను, ఫ్రాన్సు, స్పెయిను లతో వివాదాలను శాంతియుతంగా పరిష్కరించింది. ఇవన్నీ యుఎస్ యుద్ధానికి వెళ్లకుండా లేదా ఓటమి పాలవకుండానే.[160] 1850 సంక్షోభ సమయంలో న్యూ మెక్సికోలో టెక్సాసు ఆశయాలకు వ్యతిరేకంగా ఫిల్మోరు దృఢంగా నిలబడటాన్ని గ్రేసను కూడా ప్రశంసించాడు.[161] ఫ్రెడు I. గ్రీన్‌స్టెయిను డేల్ ఆండర్సను ఫిల్మోరు తన పదవిలో ఉన్న తొలి నెలల్లో ఆయన సంకల్పానికి ప్రశంసించారు. ఫిల్మోరు గమనించండి. "సాధారణంగా నిష్కపటమైన, చప్పగా, సాంప్రదాయికంగా వర్ణించబడతారు. కానీ అలాంటి పదాలు టెక్సాసు-న్యూ మెక్సికో సరిహద్దు సంక్షోభాన్ని ఆయన నిర్వహించడం టేలరు మొత్తం మంత్రివర్గాన్ని భర్తీ చేయాలనే నిర్ణయం 1850 రాజీని ముందుకు తీసుకెళ్లడంలో ఆయన ప్రభావాన్ని తక్కువగా అంచనా వేస్తాయి."[162] రాజకీయ శాస్త్రవేత్త జేమ్సు ఇ. కాంపు‌బెలు ఫిల్మోరు ‌వారసత్వాన్ని సమర్థిస్తూ, "చరిత్రకారులు ఆయనను తక్కువ అంచనా వేశారు. ఆయనను విమర్శించేవారు అన్యాయంగా ఆయనను దూషించారు. ఆయన గౌరవప్రదంగా సేవ చేసిన సంస్థలు ఆయనను అగౌరవపరిచాయి" అని వ్రాస్తున్నారు. 1850 నాటి రాజీ "దేశానికి, బానిసత్వ వ్యతిరేక కారణంకి హాని కంటే ఎక్కువ మేలు చేసింది" అని కాంప్బెలు వాదిస్తున్నారు.[163]

ఫిల్మోరు, ఆయన భార్య అబిగైలు మొదటి వైటు హౌసు లైబ్రరీని స్థాపించారు.[164] ఆయన తూర్పు అరోరా ఇల్లు ఇప్పటికీ ఉంది. ఆయన జన్మస్థలం, బాల్య గృహంలో ఆయన గౌరవించే ప్రదేశాలు ఉన్నాయి. ఇక్కడ మిల్లార్డు ఫిల్మోరు మెమోరియలు అసోసియేషను 1963లో ప్రతిరూప లాగ్ క్యాబిను‌ను అంకితం చేసింది.[165] ఒక విగ్రహం ఫిల్మోరు విగ్రహం బఫెలో సిటీ హాలు వెలుపల ఉంది.[166] 2010 ఫిబ్రవరి 18న యునైటెడు స్టేట్సు మింటు ఫిల్మోరు పోలికను కలిగి ఉన్న ప్రెసిడెన్షియలు $1 కాయిను ప్రోగ్రాంలో 13వ నాణెంను విడుదల చేసింది.[152][167]

వర్జీనియా విశ్వవిద్యాలయం లోని మిల్లరు సెంటరు ఆఫ్ పబ్లికు అఫైర్సు ప్రకారం:[168]

ఒక శతాబ్దంన్నర క్రితం సేవలందించిన అధ్యక్షుడి ఏదైనా అంచనాను ఆయనను నివసించిన ఆసక్తికరమైన కాలాల పరిశీలన ద్వారా వక్రీభవనం చేయాలి. ఫిల్మోరు రాజకీయ జీవితం నేడు మనకు తెలిసిన రెండు పార్టీల వ్యవస్థ వైపు కఠినమైన మార్గాన్ని చుట్టుముట్టింది. విగ్సు బానిసత్వ గందరగోళాన్ని తట్టుకుని నిలబడటానికి తగినంత ఐక్యంగా లేరు. అయితే యాంటీ-మాసోనిక్సు, నో-నథింగ్సు వంటి పార్టీలు చాలా తీవ్రవాదులు. అధ్యక్షుడిగా, ఫిల్మోరు పారిపోయిన బానిస చట్టాన్ని అమలు చేయమని ఆదేశించడంలో బానిసత్వ వ్యతిరేక అంశాలకు మద్దతు ఇచ్చినప్పుడు, ఆయన తాను చివరి విగు అధ్యక్షుడని హామీ ఇచ్చాడు. విగ్సుం డెమొక్రాట్ల మొదటి ఆధునిక ద్విపార్టీ వ్యవస్థ 1850ల నాటికి దేశాన్ని రెండుగా విభజించడంలో మాత్రమే విజయం సాధించింది. ఏడు సంవత్సరాల తరువాత, మొదటి రిపబ్లికను అధ్యక్షుడు అబ్రహం లింకను ఎన్నిక అంతర్యుద్ధానికి హామీ ఇచ్చింది.

  • విగ్రహం బ్రయంటు బేకరు రాసిన బఫెలో సిటీ హాల్, బఫెలో, న్యూయార్కు, 1930
    విగ్రహం బ్రయంటు బేకరు రాసిన బఫెలో సిటీ హాల్, బఫెలో, న్యూయార్కు, 1930
  • ఫిల్మోరు తూర్పు అరోరా ఇంటిని మెయిను స్ట్రీటు నుండి తరలించారు.
    ఫిల్మోరు తూర్పు అరోరా ఇంటిని మెయిను స్ట్రీటు నుండి తరలించారు.
  • ఈ ఇంటిని జాతీయ చారిత్రక మైలురాయిగా గుర్తించారు.
    ఈ ఇంటిని జాతీయ చారిత్రక మైలురాయిగా గుర్తించారు.
  • డాటర్సు ఆఫ్ ది అమెరికను రివల్యూషను (డిఎఆర్) 1931లో ఈ ఫలకాన్ని ఇంటి మీద ఉంచారు..
    డాటర్సు ఆఫ్ ది అమెరికను రివల్యూషను (డిఎఆర్) 1931లో ఈ ఫలకాన్ని ఇంటి మీద ఉంచారు..
  • బఫెలోలోని తన ప్లాట్ చుట్టూ ఉన్న గేటుపై ఫిల్మోరు‌కు ఒక స్మారక చిహ్నం
    బఫెలోలోని తన ప్లాట్ చుట్టూ ఉన్న గేటుపై ఫిల్మోరు‌కు ఒక స్మారక చిహ్నం
  • బఫెలోలోని ఫిల్మోరు ఒబెలిస్కు వివరాలు
    బఫెలోలోని ఫిల్మోరు ఒబెలిస్కు వివరాలు

మూలాలు

[మార్చు]


ఉల్లేఖన లోపం: "lower-alpha" అనే గ్రూపులో <ref> ట్యాగులు ఉన్నాయి గానీ, దానికి సంబంధించిన <references group="lower-alpha"/> ట్యాగు కనబడలేదు

  1. ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 అమెరికన్ నేషనల్ బయోగ్రఫీ.
  2. ↑ ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; ప్రీ ప్రెసిడెంట్ అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  3. ↑ రాబర్ట్ J. స్కార్రీ (February 9, 2010). మిల్లార్డ్ ఫిల్మోర్. మెక్‌ఫార్లాండ్, ఇన్కార్పొరేటెడ్, పబ్లిషర్స్. p. 11. ISBN 978-0-7864-4340-6.
  4. ↑ మిల్లార్డ్ ఫిల్మోర్ (1907). మిల్లార్డ్ ఫిల్మోర్ పేపర్స్. బఫెలో హిస్టారికల్ సొసైటీ.
  5. ↑ బాసెట్, Mayరీ కూలీ; జాన్స్టన్, సారా హాల్ (1914). లినేజ్ బుక్, నేషనల్ సొసైటీ ఆఫ్ ది డాటర్స్ ఆఫ్ ది అమెరికన్ రివల్యూషన్. Vol. 39. Harrisburg, PA: Telegraph Printing Company. p. 111. Archived from the original on February 19, 2017. Retrieved February 18, 2017.
  6. ↑ Rayback, 191–197.
  7. ↑ Storke, Elliot G (1879). Cayuga కౌంటీ చరిత్ర, న్యూ యార్క్. Syracuse, NY: డి. మాసన్ & కో. p. 513. Retrieved April 11, 2022 – via Internet Archive Digital Library.
  8. ↑ Snyder, p. 50.
  9. ↑ Fillmore, మిల్లార్డ్; విచ్ఛిన్నం, ఫ్రాంక్ హెచ్. (1970) [1907]. మిల్లార్డ్ ఫిల్మోర్ పేపర్స్. Vol. 2. బఫెలో, NY: బఫెలో హిస్టారికల్ సొసైటీ. pp. 151, 510. ISBN 978-1-62376-576-7. Retrieved October 4, 2016.
  10. ↑ Smith, Henry Perry (1884). History of the City of Buffello and Erie County. Vol. I. Syracuse, NY: D. మాసన్ & కో. p. 197.
  11. ↑ 11.0 11.1 Scarry, 18.
  12. ↑ Doty, Lockwood Lyon (1876). ఎ హిస్టరీ ఆఫ్ లివింగ్‌స్టన్ కౌంటీ, న్యూయార్క్. Geneseo, New York: Edward L. Doty. pp. 673–676. OCLC 14246825. Archived from the original on August 21, 2008. Retrieved November 16, 2019.
  13. ↑ Scarry, 19.
  14. ↑ 14.0 14.1 స్కార్రీ, 20.
  15. ↑ రేబ్యాక్, 224–258.
  16. ↑ స్కార్రీ, 22.
  17. ↑ 17.0 17.1 Scarry, 23.
  18. ↑ Scarry, 24.
  19. ↑ Scarry, 25.
  20. ↑ Rayback, 258–308.
  21. ↑ ఫింకెల్మాన్, p. 5.
  22. ↑ Dayer, Donald H.; Utts, Harold L.; Utts, Janet R. (2000). అరోరా పట్టణం: 1818–1930. Mount Pleasant, SC: Arcadia Publishing. p. 24. ISBN 978-0-7385-0445-2.
  23. ↑ 23.0 23.1 23.2 Scarry, 26.
  24. ↑ Finkelman, p. 5.
  25. ↑ Scarry, 528–34.
  26. ↑ ఫింకెల్మాన్, pp. 5–6.
  27. ↑ స్కార్రీ, 128–134.
  28. ↑ జాన్సన్, క్రిస్ఫీల్డ్ (1876). సెంటెనియల్ హిస్టరీ ఆఫ్ ఎరీ కౌంటీ, న్యూయార్క్. బఫెలో, NY: మాథ్యూస్ & వారెన్. pp. 355–356. Archived from the original on February 18, 2017. Retrieved February 18, 2017.
  29. ↑ సెంటెనియల్ హిస్టరీ ఆఫ్ ఎరీ కౌంటీ, న్యూయార్క్.
  30. ↑ 30.0 30.1 ఫింకెల్మాన్, pp. 12–13.
  31. ↑ Scarry, 42.
  32. ↑ Finkelman, pp. 12–13.
  33. ↑ Smith, p. 45.
  34. ↑ రేబ్యాక్, 314, 750–810.
  35. ↑ Skinner, Roger Sherman (1830). 1830 కోసం న్యూయార్క్ స్టేట్ రిజిస్టర్. న్యూయార్క్: Clayton & Van Norden. p. 361. Archived from the original on November 17, 2016. Retrieved June 27, 2015.
  36. ↑ మిల్లార్డ్ ఫిల్మోర్ పేపర్స్.
  37. ↑ Scarry, 936–940, 993–999.
  38. ↑ "Millard Fillmore: Life Before the Presidency". American President: Miller Center of Public Affairs. 2010. Archived from the original on October 18, 2016. Retrieved October 19, 2016.
  39. ↑ రేబ్యాక్, 878–905.
  40. ↑ ఫింకెల్‌మాన్, p. 13.
  41. ↑ రేబ్యాక్, 1261.
  42. ↑ స్కార్రీ, 999.
  43. ↑ ఫింకెల్‌మాన్, p. 14.
  44. ↑ స్కార్రీ, 1079.
  45. ↑ రేబ్యాక్, 1495–1508.
  46. ↑ 46.0 46.1 రేబ్యాక్, 1556–1679.
  47. ↑ స్కారీ, 1326–1331.
  48. ↑ స్కార్రీ, 1356–1361.
  49. ↑ స్కార్రీ, 1891.
  50. ↑ రేబ్యాక్, 1950–1957.
  51. ↑ Rayback, 1957–2186.
  52. ↑ స్కార్రీ, 1729–1776.
  53. ↑ స్కార్రీ, 1766.
  54. ↑ స్కార్రీ, 1776–1820.
  55. ↑ రేబ్యాక్, 2417.
  56. ↑ రేబ్యాక్, 2425–2471.
  57. ↑ రేబ్యాక్, 2471–2486.
  58. ↑ 58.0 58.1 రేబ్యాక్, 2486–2536.
  59. ↑ రేబ్యాక్, 2536–2562.
  60. ↑ ఫింకెల్మాన్, p. 24.
  61. ↑ ఫింకెల్మాన్, pp. 23–24.
  62. ↑ ఫింకెల్మాన్, pp. 35, 152.
  63. ↑ రేబ్యాక్, 2620.
  64. ↑ రేబ్యాక్, 2735–2763.
  65. ↑ ఫింకెల్‌మాన్, p. 25.
  66. ↑ రేబ్యాక్, 2769–2799.
  67. ↑ Finkelman, pp. 43–45.
  68. ↑ Rayback, 2902–2955.
  69. ↑ 69.0 69.1 Rayback, 3001–3008.
  70. ↑ 70.0 70.1 70.2 70.3 హోల్ట్, pp. 327–329.
  71. ↑ Finkelman, pp. 47–49.
  72. ↑ Snyder, p. 37.
  73. ↑ Brinkley, Dyer, p. 146.
  74. ↑ స్కార్రీ, 3138–3150.
  75. ↑ ఫింకెల్‌మన్, p. 53.
  76. ↑ స్కార్రీ, 3188–3245.
  77. ↑ Finkelman, p. 51.
  78. ↑ Finkelman, p. 53.
  79. ↑ Scarry, 3245–3258.
  80. ↑ Rayback, 3090.
  81. ↑ Scarry, 3283.
  82. ↑ Finkelman, pp. 51–52.
  83. ↑ 83.0 83.1 రేబ్యాక్, 3101–3307.
  84. ↑ స్మిత్, pp. 160–162.
  85. ↑ Rayback, 3307–3367.
  86. ↑ Smith, pp. 93–94.
  87. ↑ Rayback, 3367–3399.
  88. ↑ Scarry, 3445–3467.
  89. ↑ స్మిత్, pp. 138–139, 163–165.
  90. ↑ ఫింకెల్మాన్, p. 1.
  91. ↑ Snyder, p. 43.
  92. ↑ ఫింకెల్‌మాన్, pp. 72–77.
  93. ↑ 93.0 93.1 గ్రీన్‌స్టెయిన్ & ఆండర్సన్, p. 48.
  94. ↑ స్మిత్, pp. 152–157.
  95. ↑ 95.0 95.1 స్మిత్, pp. 158–160.
  96. ↑ Scarry, 4025–4102.
  97. ↑ Finkelman, pp. 82–85.
  98. ↑ స్మిత్, pp. 208–13.
  99. ↑ Snyder, pp. 80–82.
  100. ↑ "ది అమెరికన్ ఫ్రాంచైజ్". అమెరికన్ ప్రెసిడెంట్, ఆన్ ఆన్‌లైన్ రిఫరెన్స్ రిసోర్స్. మిల్లర్ సెంటర్ ఆఫ్ పబ్లిక్ అఫైర్స్, యూనివర్సిటీ ఆఫ్ వర్జీనియా. Archived from the original on April 21, 2008. Retrieved మార్చి 13, 2008.
  101. ↑ Winder, Michael Kent (2007). Presidents and Prophets: The Story of America's Presidents and the LDS Church. American Fork, UT: Covenant Communications. ISBN 978-1-59811-452-2.
  102. ↑ స్మిత్, pp. 199–200.
  103. ↑ "బయోగ్రాఫికల్ డిక్షనరీ ఆఫ్ ది ఫెడరల్ జ్యుడీషియరీ". వాషింగ్టన్, DC: ఫెడరల్ జ్యుడీషియల్ సెంటర్. Archived from the original on July 30, 2016. Retrieved మార్చ్ 4, 2012. {{cite web}}: Check date values in: |access-date= (help) పేజీ నుండి శోధనలు నడుస్తాయి, "పరిశోధన వర్గాలను ఎంచుకోండి" ఆపై "కోర్టు రకం", "నామినేటింగు ప్రెసిడెంట్"ను తనిఖీ చేయండి, ఆపై యుఎస్. డిస్ట్రిక్టు కోర్టులు (లేదా యుఎస్ సర్క్యూటు కోర్టులు), మిల్లార్డు ఫిల్మోరు‌ను కూడా ఎంచుకోండి.
  104. ↑ స్మిత్, pp. 218, 247.
  105. ↑ "సుప్రీం కోర్ట్ నామినేషన్లు, 1789–ప్రస్తుతం". Senate.gov. U.S. సెనేట్. Archived from the original on డిసెంబరు 26, 2017. Retrieved సెప్టెంబరు 8, 2014.
  106. ↑ స్మిత్, p. 233.
  107. ↑ 107.0 107.1 107.2 107.3 107.4 "మిల్లార్డ్ ఫిల్మోర్: విదేశాంగ వ్యవహారాలు". అమెరికన్ అధ్యక్షుడు: మిల్లర్ సెంటర్ ఆఫ్ పబ్లిక్ అఫైర్స్. 2010. Archived from the original on జూన్ 9, 2020. Retrieved అక్టోబరు 6, 2020.
  108. ↑ స్మిత్, pp. 72–73.
  109. ↑ స్మిత్, p. 228.
  110. ↑ స్మిత్, pp. 230–232.
  111. ↑ స్మిత్, pp. 238–244.
  112. ↑ స్మిత్, pp. 244–247.
  113. ↑ స్మిత్, pp. 247–249.
  114. ↑ రేబ్యాక్, 5726–5745.
  115. ↑ రేబ్యాక్, 5858–5865.
  116. ↑ రేబ్యాక్, 6025–6031.
  117. ↑ మిల్లార్డ్ ఫిల్మోర్, రచయిత, ఫ్రాంక్ హెచ్. సెవెరెన్స్, ఎడిటర్, మిల్లార్డ్ ఫిల్మోర్ పేపర్స్ Archived నవంబరు 17, 2016 at the Wayback Machine, వాల్యూమ్ X, 1907, పేజీ 25.
  118. ↑ రేబ్యాక్, 6038–6057.
  119. ↑ రేబ్యాక్, 5900–5966.
  120. ↑ రేబ్యాక్, 5952–5959.
  121. ↑ 121.0 121.1 121.2 121.3 స్మిత్, pp. 252–253.
  122. ↑ రేబ్యాక్, 6191–6234.
  123. ↑ స్నైడర్, pp. 217–218.
  124. ↑ Rayback, 6248.
  125. ↑ Finkelman, p. 132.
  126. ↑ Scarry, 6650–6699.
  127. ↑ Rayback, 6326–6411.
  128. ↑ రేబ్యాక్, 6398–6458.
  129. ↑ స్కారీ, 6918.
  130. ↑ "అధ్యక్ష ఎన్నికలు, 1789–2016". infoplease.com. Archived from the original on February 8, 2017. Retrieved January 11, 2017.
  131. ↑ Rayback, 6458–6473.
  132. ↑ Nevins, Allan (1947). Ordeal of the Union: A House Dividing 1852–1857. New York City: Charles Scribner's Sons. p. 467.
  133. ↑ Gienapp, William E. (1987). The Origins of the Republican Party, 1852–1856. p. 260n.
  134. ↑ Smith, pp. 252–253.
  135. ↑ రేబ్యాక్, 6476–6518.
  136. ↑ Smith, pp. 254–255.
  137. ↑ "Hospital History". Kaleida Health. Archived from the original on December 2, 2016. Retrieved December 31, 2016.
  138. ↑ Scarry, 7285–7297.
  139. ↑ Rayback, 6578–6600.
  140. ↑ ప్రొసీడింగ్స్, వాల్యూమ్‌లు 23–37. Buffalo Historical Society. 1885. p. 72. Archived from the original on April 7, 2015. Retrieved June 27, 2015.
  141. ↑ స్మిత్, pp. 264–265.
  142. ↑ Rayback, 6667–6706.
  143. ↑ నీల్ ఎ. హామిల్టన్, అధ్యక్షులు: ఒక జీవిత చరిత్ర నిఘంటువు Archived నవంబరు 17, 2016 at the Wayback Machine, 2010, పేజీ 111.
  144. ↑ రేబ్యాక్, 6706.
  145. ↑ ఫింకెల్మాన్, p. 154.
  146. ↑ రేబ్యాక్, 6783–6790.
  147. ↑ రేబ్యాక్, 6930–6946.
  148. ↑ 148.0 148.1 మూస:సైట్ బుక్
  149. ↑ Scarry, 8151.
  150. ↑ Scarry, 8157–8161.
  151. ↑ Jacoby, Jeff (February 18, 2017). "మిల్లార్డ్ ఫిల్మోర్‌ను మరచిపోవడానికి అర్హత ఉంది, కానీ అతని రాజకీయాలు సుపరిచితం". The Boston Globe. Retrieved మార్చి 3, 2021.
  152. ↑ 152.0 152.1 "నో జోక్: బఫెలో మరియు మొరావియా డ్యూక్ ఇట్ అవుట్ ఓవర్ మిల్లార్డ్ ఫిల్మోర్". Archived from the original on డిసెంబరు 24, 2013. {{cite web}}: Unknown parameter |తేదీ= ignored (help); Unknown parameter |యాక్సెస్-డేట్= ignored (help); Unknown parameter |రచయిత= ignored (help); Unknown parameter |వర్క్= ignored (help)
  153. ↑ ఫింకెల్మాన్, p. 137.
  154. ↑ రేబ్యాక్, 6953.
  155. ↑ స్మిత్, pp. 257, 260.
  156. ↑ కాలాబ్రేసి & యూ, p. 151.
  157. ↑ స్మిత్, pp. 260–261.
  158. ↑ గ్రేసన్, p. 120.
  159. ↑ గ్రేసన్, p. 83.
  160. ↑ గ్రేసన్, pp. 103–109.
  161. ↑ స్మిత్, pp. 288–289.
  162. ↑ గ్రీన్‌స్టెయిన్ & ఆండర్సన్, p. 55.
  163. ↑ Campbell, James E. (September 19, 2020). "Millard Fillmore విజయాలను జరుపుకోవాలి, దూషించకూడదు". The Buffalo News. Retrieved August 18, 2022.
  164. ↑ "ఫస్ట్ లేడీ బయోగ్రఫీ: అబిగైల్ ఫిల్మోర్". ది నేషనల్ ఫస్ట్ లేడీస్ లైబ్రరీ. Archived from the original on మే 9, 2012. Retrieved డిసెంబరు 19, 2013.
  165. ↑ Rayback, 8151–8157.
  166. ↑ Scarry, 6946–6953.
  167. ↑ స్మిత్, లెస్టర్ (ed.). "మిల్లార్డ్ ఫిల్మోర్ ప్రెసిడెన్షియల్ $1 కాయిన్ – 13వ అధ్యక్షుడు, 1850–1853". యునైటెడ్ స్టేట్స్ మింట్. Archived from the original on డిసెంబరు 14, 2016. Retrieved డిసెంబరు 1, 2016.
  168. ↑ మిల్లర్ సెంటర్ ఆఫ్ పబ్లిక్ అఫైర్స్, వర్జీనియా విశ్వవిద్యాలయం (October 4, 2016). "మిల్లర్డ్ ఫిల్మోర్: ఇంపాక్ట్ అండ్ లెగసీ". Archived from the original on November 4, 2016. Retrieved November 19, 2016.
"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=మిల్లార్డ్_ఫిల్మోర్&oldid=4684192" నుండి వెలికితీశారు