ముల్లైవననాథర్ ఆలయం
| తిరుముల్లైవాసల్ ముల్లైవననాథర్ ఆలయం | |
|---|---|
| திருமுல்லைவாசல் முல்லைவனநாதர் கோயில் | |
  తమిళనాడు, భారతదేశంలో స్థానం | |
| భౌగోళికం | |
| భౌగోళికాంశాలు | 11°14′00″N 79°50′00″E / 11.23333°N 79.83333°E |
| దేశం | భారత్ |
| రాష్ట్రం | తమిళనాడు |
| జిల్లా | మయిలాడుతురై జిల్లా |
| స్థలం | తిరుముల్లైవాసల్ |
| సంస్కృతి | |
| దైవం | శివుడు (ముల్లైవననాథర్, మాసిలామణీశర్) |
| ముఖ్యమైన పర్వాలు | మహా శివరాత్రి, కార్త్తికై దీపం |
| చరిత్ర, నిర్వహణ | |
| సృష్టికర్త | చోళులు |
తిరుముల్లైవాసల్ ముల్లైవననాథర్ ఆలయం అనేది తిరుజ్ఞానసంబంధర్ పాడిన దేవారంలో పేర్కొన్న పాడల్ పెట్ర శివస్థలాలలో ఒకటి. ఇది చోళనాడు కావేరి ఉత్తర తీరం ప్రాంతంలోని ప్రముఖ శివక్షేత్రం.[1] [2]
స్థానం
[మార్చు]ఈ ఆలయం మయిలాడుతురై జిల్లాలోని సిర్కాళి పట్టణానికి సమీపంలో ఉంది. ఈ స్థలం తెన్ తిరుముల్లైవాయిల్ అనే పేరుతో కూడా ప్రసిద్ధి చెందింది. దేవారం పాడల్ పొందిన చోళనాడు కావేరి ఉత్తర తీరం శివస్థలాలలో ఇది 7వ స్థలంగా గుర్తించబడింది.[3]
స్థల చరిత్ర
[మార్చు]కరికాల చోళుని తాత అయిన మొదటి క్లిల్లి వళవన్ ఒక తీవ్రమైన చర్మరోగంతో బాధపడుతూ ఉండేవాడు. ఆ వ్యాధి నివారణకు శివక్షేత్రంలోని ఒక పవిత్ర తీర్థంలో స్నానం చేయాలని రాజ వైద్యులు సూచించారు. అందువల్ల వ్యాధి నివారణ కోసం తన పరివారంతో కలిసి ఈ క్షేత్రానికి సమీపంలోని సముద్రంలో స్నానం చేయడానికి ఆయన వచ్చాడు. ఆ సమయంలో ఈ ప్రాంతం మొత్తం ముల్లై తీగలతో నిండిపోయి ఉండేది. అందుకే వారి గుర్రాల కాళ్లు ముల్లై తీగల్లో చిక్కుకుని కదలలేని పరిస్థితి ఏర్పడింది. క్లిల్లి వళవన్ తన ఖడ్గంతో ఆ తీగలను తొలగించే ప్రయత్నంలో, వాటి కింద ఉన్న ఒక స్వయంభూ లింగంపై ఖడ్గం తగిలి రక్తం ప్రవహించింది. ఆ దృశ్యాన్ని చూసి దిగ్బ్రాంతికి గురైన రాజు, తెలియకుండా మహాపాపం జరిగిపోయిందని భావించాడు. తనను తానే గాయపరుచుకునేందుకు ప్రయత్నించగా, వెంటనే పరమేశ్వరుడు పార్వతితో కలిసి ఎద్దుపై ప్రత్యక్షమై ఆయనను రక్షించాడు.
ఈ సంఘటన కారణంగా ఈ క్షేత్రానికి తిరుముల్లైవాసల్ అనే పేరు ఏర్పడింది. లింగంపై ఖడ్గం తగిలిన గాయచిహ్నం నేటికీ దర్శించవచ్చు.
ప్రత్యేకత
[మార్చు]చోళ రాజుని బ్రహ్మహత్యా దోషం తొలగిన పవిత్ర స్థలమని ఒక స్థానిక విశ్వాసం ఉంది.
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ Sri Mullaivananathar temple, Dinamalar
- ↑ Ka. Vi., Kannan (2019). River cauvery the most battl(r)ed. Notion Press. p. 40. ISBN 9781684666041.
- ↑ Ayyar, P. V. Jagadisa (1993). South Indian Shrines: Illustrated (2nd ed.). New Delhi: Asian Educational Service. p. 244. ISBN 81-206-0151-3.