మేసిడోనియా

వికీపీడియా నుండి
ఇక్కడికి గెంతు: మార్గసూచీ, వెతుకు
Република Македонија
Republika Makedonija
రిపబ్లిక్ ఆఫ్ మెసిడోనియా
Flag of ది రిపబ్లిక్ ఆఫ్ మెసిడోనియా ది రిపబ్లిక్ ఆఫ్ మెసిడోనియా యొక్క చిహ్నం
జాతీయగీతం
Денес над Македонија
(ఆంగ్లం: "Today over Macedonia")
ది రిపబ్లిక్ ఆఫ్ మెసిడోనియా యొక్క స్థానం
Location of the  మేసిడోనియా  (orange)

on the European continent  (white)  —  [Legend]

రాజధాని Skopje
42°0′N, 21°26′E
Largest city రాజధాని
అధికార భాషలు Macedonian1[1]
ప్రజానామము Macedonian
ప్రభుత్వం Parliamentary republic
 -  President Branko Crvenkovski
 -  Prime Minister Nikola Gruevski
 -  President-elect Gjorge Ivanov
Independence from యుగోస్లేవియా 
 -  Independence declared
Officially recognized
8 September 1991

8 April 1993 
 -  జలాలు (%) 1.9%
జనాభా
 -  2009 అంచనా 2,114,550 (142nd)
 -  2002 జన గణన 2,022,547 
జీడీపీ (PPP) 2007 అంచనా
 -  మొత్తం $17.396 billion[2] 
 -  తలసరి $8,490[2] (IMF) 
జీడీపీ (nominal) 2007 అంచనా
 -  మొత్తం $7.685 billion[2] 
 -  తలసరి $3,750[2] (IMF) 
Gini? (2004) 29.3 (low
మా.సూ (హెచ్.డి.ఐ) (2005) Increase 0.801 (high) (69th)
కరెన్సీ Macedonian denar (MKD)
కాలాంశం CET (UTC+1)
 -  వేసవి (DST) CEST (UTC+2)
ఇంటర్నెట్ డొమైన్ కోడ్ .mk
కాలింగ్ కోడ్ +389
1 Albanian is widely spoken in the west of the country. In some areas Turkish, Serbian, Romany and Aromanian are also spoken.

మేసిడోనియా లేదా మెసిడోనియా (ఆంగ్లం : The Republic of Macedonia), అధికారికనామం రిపబ్లిక్ ఆఫ్ మెసిడోనియా. ఐరోపా లోని మధ్య బాల్కన్ సింధూశాఖ లో గల దేశం. ఇది యుగోస్లేవియా నుండి వేరుచేయబడి ఏర్పరచిన దేశం.[3][4] ఇదొక భూపరివేష్టిత దేశం. 1991లో యుగొస్లేవియా నుండి స్వతంత్రం పొంది ఇది స్వతంతేదేశంగా అవతరించింది. 1993 లో ఇది ఐఖ్యరాజ్యసమితి సభ్యదేశం అయింది.అయినప్పటికీ మెసిడోనియా అన్న విషయంలో వివాదం కొనసాగుతుంది.దేశం పూర్వనామం " యుగొస్లేవియా రిపబ్లిక్ ఆఫ్ మెసిడోనియా ". [5][6] దీని ఉత్తరసరిహద్దులో సెర్బియా మరియు కొసావో, తూర్పుసరిహద్దులో బల్గేరియా, దక్షిణసరిహద్దులో గ్రీస్ మరియు పశ్చిమసరిహద్దులో అల్బేనియా దేశాలు ఉన్నాయి. [7] దీని రాజధాని స్కోప్‌జే. 2004 జనగణన ప్రకారం జనసంఖ్య 5,06,926.

(కొన్నిసార్లు ఎఫ్.వై.ఆర్.ఒ.ఎం. మరియు పి.వై.ఆర్. మాసిడోనియాగా సంక్షిప్తీకరించబడింది), యూరోపియన్ యూనియన్, [8] " కౌంసిల్ ఆఫ్ యూరప్ " [9] మరియు నాటో వంటి అంతర్జాతీయ సంస్థలు కూడా ఈ పదం ఉపయోగిస్తున్నాయి.[10]


భూభాగం ఉన్న దేశం రిపబ్లిక్ ఆఫ్ మాసిడోనియాకు వాయవ్యసరిహద్దులో కొసావో, ఉత్తరసరిహద్దులో సెర్బియా, తూర్పుసరిహద్దులో బల్గేరియా, దక్షిణసరిహద్దులో గ్రీస్ మరియు పశ్చిమసరిహద్దులో అల్బేనియా వరకు సరిహద్దులుగా ఉన్నాయి.[11] ఇది బృహత్తరమైన మాసిడోనియా భౌగోళిక ప్రాంతంలో వాయువ్యభూభాగంలో మూడవ భాగాన్ని కలిగి ఉంది. ఇందులో ఉత్తర గ్రీస్ యొక్క పొరుగు భాగాలు మరియు నైరుతి బల్గేరియా మరియు ఆగ్నేయ అల్బేనియా యొక్క చిన్న భాగాలను కలిగి ఉంది. దేశం యొక్క భూగోళశాస్త్రం ప్రధానంగా పర్వతాలు, లోయలు మరియు నదులు ఉన్నాయి. రాజధాని మరియు అతిపెద్ద నగరం స్కోప్జే. ఈనగరంలో దేశం 2.06 మిలియన్ల నివాసితులలో దాదాపుగా పావుభాగం నివసిస్తూ ఉన్నారు. నివాసితులు ఎక్కువమంది మేసిడోనియన్ జాతిప్రజలు, దక్షిణ స్లావిక్ ప్రజలు ఉన్నారు. అల్పసంఖ్యాకులలో ఆధిఖ్యత కలిగిన అల్బేనియాలు గణనీయంగా 25% ఉన్నారు. తరువాతి స్థానాల్లో టర్కులు, రోమానీ, సెర్బులు మరియు ఇతరులు ఉన్నారు.

మాసిడోనియా చరిత్ర పురాతన కాలం నాటిది. ఇది పేయోనియా రాజ్యంతో మొదలైంది. ఇది బహుశా మిశ్రమ త్రాకో-ఇలీయ్రియన్ రాజ్యం.[12] క్రీ.పూ.6 శతాబ్దంలో ఈ ప్రాంతం పర్షియన్ అకేమెనిడ్ సామ్రాజ్యంలో చేర్చబడింది. తరువాత నాల్గవ శతాబ్దంలో మేసిడోనియా సామ్రాజ్యంతో విలీనం చేయబడింది. రోమన్లు ​​క్రీ.పూ. 2 వ శతాబ్దంలో ఈ ప్రాంతాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్నారు మరియు మాసిడోనియా ప్రధాన భూభాగంలో భాగంగా ఉంది. మేసిడోనియా బైజాంటైన్ (తూర్పు రోమన్) సామ్రాజ్యంలో భాగంగా ఉండి క్రైస్తవ యుగంలో 6 వ శతాబ్దంలో స్లావిక్ ప్రజలచే తరచుగా దాడి చేయబడి తరువాత స్లావిక్ ప్రలలకు స్థిరనివాసం అయింది. బల్గేరియన్, బైజాంటైన్ మరియు సెర్బియన్ సామ్రాజ్యాల మధ్య శతాబ్దాల మధ్య జరిగిన వివాదాల తరువాత ఇది క్రమంగా 14 వ శతాబ్దం నుండి ఒట్టోమన్ రాజ్యపాలనలోకి వచ్చింది. 1912 చివరలో మరియు 20 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో ఒక ప్రత్యేకమైన మాసిడోనియన్ గుర్తింపు ఉద్భవించింది. 1912 మరియు 1913 ల బాల్కన్ వార్స్ తరువాత, మాసిడోనియా యొక్క ఆధునిక భూభాగం సెర్బియన్ పాలనలో వచ్చింది. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం తరువాత (1914-1918) ఇది యుగోస్లేవియా " సెర్బ్-ఆధిపత్య రాజ్యంలోకి విలీనం చేయబడింది. రెండో ప్రపంచ యుద్ధం రిపబ్లిక్ (1945) గా తిరిగి స్థాపించబడిన తరువాత మరియు " సోషలిస్ట్ ఫెడరల్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ యుగోస్లేవియా 1991 లో యుగొస్లావియాలో శాంతియుత విభజన వరకు మాసిడోనియా ఒక రాజ్యాంగ సామ్యవాద గణతంత్రంగా మిగిలిపోయింది.

మేసిడోనియా ఐక్యరాజ్య సమితి మరియు ఐరోపా కౌన్సిల్ సభ్యదేశం. 2005 నుంచి ఇది యూరోపియన్ యూనియన్‌లో చేరడానికి అభ్యర్థిగా ఉంది మరియు నాటో సభ్యత్వం కోసం దరఖాస్తు చేసింది. ఐరోపాలో అత్యంత పేద దేశాలలో ఒకటి అయినప్పటికీ మేసిడోనియా బహిరంగ మార్కెట్ ఆధారిత ఆర్థిక వ్యవస్థ అభివృద్ధితో గణనీయమైన పురోగతిని సాధించింది.


పేరువెనుక చరిత్ర[మార్చు]

దేశం యొక్క పేరు గ్రీక్ భాషాపదం " మకెడోనియా " మూలంగా ఉంది. [13][14] నుండి పురాతన మాసిడోనియన్ల రాజ్యం పేరిట (తరువాత మకెడోనియా ప్రాంతం) నుండి తీసుకోబడింది. వారి పేరు పురాతన గ్రీకు విశేషణము (మకెడోనస్) నుండి వచ్చింది. దీని అర్ధం "టాల్ టేపర్" [15] దీనికి " మాక్రోస్ "(అంటే పొడవైన అని అర్ధం) మూలం.[16] పురాతన గ్రీకులో "పొడవైన, పొడవైన". ఈ పేరు వాస్తవానికి ప్రజల వివరణాత్మకమైన "పర్వతారోహకులు" కాని "పొడవైన వారిని" ఉద్దేశించినట్లు భావిస్తున్నారు.[14][17] [18] ఏదేమైనా రాబర్ట్ ఎస్. పి. బీకేస్ రెండు పదాల పూర్వ గ్రీకు మూలంగా ఉందని ఇండో-యూరోపియన్ పదనిర్మాణ మూలంగా వివరించలేమని అభిప్రాయపడ్డాడు. [19]

చరిత్ర[మార్చు]

పురాతన మరియు రోమన్ కాలం[మార్చు]

Heraclea Lyncestis, a city founded by Philip II of Macedon in the 4th century BC: ruins of the Byzantine "Small Basilica"

" రిపబ్లిక్ ఆఫ్ మాసిడోనియా " సుమారు పురాతన రాజ్యమైన పేయోనియా [20][21][22][23] కు అనుగుణంగా ఉంది. ఇది పురాతన రాజ్యంలో మాసిడోనియాకు ఉత్తరాన ఉన్నది.[24] పాయోనియాలో పయోనియా ప్రజలు (థ్రేసియన్ ప్రజలు) నివసించారు.[25]వాయవ్య ప్రాంతాంలో దిర్దాని ప్రజలు మరియు నైరుతీ ప్రాంతంలో ఎంచలె, పెలాగోన్స్ మరియు లిన్సెస్తె వంటి చారిత్రాత్మకంగా తెగలకు చెందిన ప్రజలు నివసించారు.తరువాత వాయువ్య గ్రీకు సమూహంలోని ప్రజలు మోలోసియన్ తెగలగా గుర్తించబడ్డారు. ఇద్దరు మునుపుగా ఇల్ల్రియన్లను పరిగణించారు. [26][27][28][29][30][31] క్రీస్తుపూర్వం 6 వ శతాబ్దం చివరలో డారియస్ దగ్గర ఉన్న అకేమెనిడ్ పెర్షియన్లు పెయోనియన్లను స్వాధీనం చేసుకుని ప్రస్తుత విస్తారమైన మెసిడోనియా రిపబ్లిక్ భూభాగాలలో వారి భూభాగాలలో విలీనం చేసింది.[32] క్రీ.పూ 479 లో రెండవ పర్షియన్ దండయాత్రలో సంభవించిన నష్టం కారణంగా పెర్షియన్లు చివరికి వారి ఐరోపా భూభాగాల నుండి ఉపసంహరించుకున్నారు.అదే ప్రస్తుత మాసిడోనియా గణతంత్రం అయింది.

క్రీ.పూ 356 లో " మాసిడోన్ రెండవ ఫిలిప్ " మేసిటోనియా [33] ఎగువ మాసిడోనియా (లిన్కెస్టీస్ మరియు పెలోగోనియా) మరియు పేయోనియా (డ్యూరియోపస్) దక్షిణ భాగం మాసిడోనా రాజ్యంలో భాగంగా ఉంది.[34]ఫిలిప్ కొడుకు అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్ ఆ ప్రాంతంలోని మిగిలిన ప్రాంతాన్ని స్వాధీనం చేసుకుని తన సామ్రాజ్యంలో విలీనం చేశాడు. సాంరాజ్యం ఉత్తరంగా " స్కుపి " వరకు విస్తరించింది. అయితే నగరం మరియు చుట్టుప్రక్కల ప్రాంతం దర్దానియాలో భాగంగా ఉంది.[35]

రోమన్లు ​క్రీ.పూ. ​146 లో మాసిడోనియా ప్రావిన్సును స్థాపించారు. డయోక్లెటియన్ కాలము నాటికి ఈ ప్రాంతం దక్షిణాన మాసిడోనియా ప్రిమా ("మొదటి మేసిడోనియా") మధ్య ఉపవిభజన చేయబడింది. ఉత్తరాన మాసిడోనియా సామ్రాజ్యం మరియు మాసిడోనియా సలుతరిస్ (మాసిడోనియా సెక్యుండా, "రెండవ మాసిడోనియా" అని కూడా పిలువబడేది) అని పిలుస్తారు. పాక్షికంగా డార్డినియా మరియు పేయోనియా మొత్తం భూభాగాన్ని కలిగి ఉంది; [36] రోమన్ల విస్తరణ డోమిటియన్ (క్రీ.శ.81-96) సమయంలో రోమన్ పాలన స్కుపీ ప్రాంతం రోమన్ పాలనా పరిధిలోకి మారింది. తరువాత మొసెసియా ప్రావిన్స్ పరిధిలోకి వచ్చింది.[37] రోమన్ సామ్రాజ్యం తూర్పు భాగంలో గ్రీకు ప్రధాన భాషగా మిగిలిపోయింది. మాసిడోనియాలో కొంత మేరకు లాటిన్ విస్తరించింది.[38]

మద్య యుగం మరియు ఓట్టమన్ కాలం[మార్చు]

స్లావిక్ ప్రజలు 6 వ శతాబ్దం చివరి నాటికి మాసిడోనియాతో సహా బాల్కన్ ప్రాంతంలో స్థిరపడ్డారు. 580 నాటికి మాస్కోనియా ప్రాంతంలోని బైజాంటైన్ భూభాగాలపై స్లావ్స్ దాడి చేయడానికి దోహదపడింది. తర్వాత వీరికి బల్గార్స్ సహాయం అందచేసారు. హిస్టారికల్ రికార్డ్స్ పత్రం 680 బల్గార్స్, స్లావ్స్ మరియు బైజాంటైన్ల బృందం గుజెర్ అనే బుల్గార్ నేతృత్వంలోని కెరమిసియన్ మైదానంలో స్థిరపడ్డారు. వీరు బిటోలా నగరంలో కేంద్రీకృతమైయ్యారు.[39] పర్షియన్లు విస్తరణలో బల్గేరియన్ నియంత్రణలోని మేసిడోనియా పరిసరప్రాంతంలోని స్లావిక్ గిరిజనులను చేరుకున్నారు.తరువాత 9 వ శతాబ్ధం నాటికి త్సర్ పాలనా కాలంలో (మొదటి బోరిస్;బల్గేరియా) మేసిడోనియా పరిసరప్రాంతంలో స్థిరపడిన స్లావిక్ గిరిజనులు క్రైస్తవులుగా మారారు.

1014 లో బైజాంటైన్ చక్రవర్తి రెండవ బేసిల్ బల్గేరియా జార్ సాయుయిల్ సైన్యాన్ని ఓడించాడు. నాలుగు సంవత్సరాలలో బైజాంటైన్లు 7 వ శతాబ్దం నుంచి మొదటిసారిగా బాల్కన్లపై (మేసిడోనియాతో సహా) నియంత్రణను పునరుద్ధరించారు. అయితే 12 వ శతాబ్దం చివరి నాటికి బైజాంటైన్ క్షీణత తరువాత ఈ ప్రాంతం అనేక రాజకీయ సంస్థలచే పోటీ చెయ్యబడింది. ఇందులో 1080 లలో క్లుప్తంగా నార్మన్ ఆక్రమణ కూడా ఉంది.

13 వ శతాబ్ద ప్రారంభంలో పునరుద్ధరించబడిన బల్గేరియన్ సామ్రాజ్యం ప్రాంతం నియంత్రణను పొందింది. రాజకీయ ఇబ్బందులు ఎదురైనప్పటికీ సామ్రాజ్యం అలాగే ఉంది. 14 వ శతాబ్దం ఆరంభంలో ఈ ప్రాంతం బైజాంటైన్ నియంత్రణలో మరోసారి వచ్చింది. 14 వ శతాబ్దంలో ఇది సెర్బియన్ సామ్రాజ్యంలో భాగమైంది. వీరు బైజాంటైన్ నిరంకుశత్వం నుండి విడుదలై స్వేచ్ఛగా తమ స్లావిక్ బంధువులను చేరుకున్నారు. " స్కోప్జే జార్ స్టీర్ఫాన్ డ్యూసన్ సామ్రాజ్య రాజధానిగా మారింది.


డుసాన్ మరణం తరువాత వారసుడు బలహీనంగా కనిపించాడు మరియు బానిసల మధ్య అధికార పోరాటాలు బాల్కన్లను మరోసారి విభజించాయి. ఈ సంఘటనలను అనుకూలంగా తీసుకుని ఒట్టోమన్ టర్కులు యూరప్లోకి ప్రవేశించారు. 14 వ శతాబ్దంలో సెర్బియా సామ్రాజ్యం కూలిపోవటం నుండి తలెత్తిన స్వల్పకాలిక రాజ్యాలలో ప్రిలేప్ రాజ్యం ఒకటి.[40] క్రమంగా అన్ని బాల్కానులను ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యం స్వాధీనం చేసుకున్న తరువాత ఐదు శతాబ్దాలుగా దాని ఆధిపత్యంలో ఉంది.

మెసిడోనియన్ నేషనలిజం[మార్చు]

Nikola Karev, president of the short-lived Kruševo Republic during the Ilinden Uprising
Avtonomna Makedonia periodical, Belgrade, 1905

18 వ శతాబ్దంలో బల్గేరియన్ నేషనల్ రివైవల్ ప్రారంభంలో చాలామంది సంస్కర్తలు ఈ ప్రాంతం నుండి వచ్చారు. ఇందులో మిలాడినోవ్ బ్రదర్స్, [41] రాజ్కో జిన్జిఫ్, జోకిమ్ క్రోవ్స్‌కి [42] కిరిల్ పెజికోవిక్.[43] మరియు ఇతరులు ఉన్నారు. 1870 లో బల్గేరియన్ ఎక్సార్చటే స్థాపించబడిన తర్వాత అందులో చేరడానికి స్కోప్జే, డిబ్బర్, బిటొలా, ఆహిరిడ్, వెలెస్ మరియు స్ట్రుమికా బిషప్లు ఓటు వేశారు. [44]

19 వ శతాబ్దం చివరలో మాసిడోనియా మొత్తం ప్రాంతాన్ని సమైఖ్యం చేస్తూ ఒక స్వయంప్రతిపత్తమైన మేసిడోనియా స్థాపన లక్ష్యంగా పలు ఉద్యమాలు ఆరంభం అయ్యాయి. వీరిలో మొట్టమొదటిది " మాసిడోన్ రివల్యూషన్ ఆర్గనైజేషన్ " తరువాత ఇది రహస్య సీక్రెట్ మాసిడోనియన్-అడ్రియానోపుల్ రివల్యూషన్ ఆర్గనైజేషన్ (ఎస్.ఎం.ఎ.ఆర్.ఒ)గా మారింది. 1905 లో ఇది ఇంటర్నల్ మాసిడోనియన్-అడ్రియానోపల్ రివల్యూషనరీ ఆర్గనైజేషన్ (ఐ.ఎం.ఎ.ఆర్.ఒ) గా మార్చబడింది. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం తర్వాత ఇంటర్నల్ మాసిడోనియన్ రివల్యూషనరీ ఆర్గనైజేషన్ (ఐ.ఎం.ఆర్.ఒ) మరియు ఇంటర్నల్ థ్రేసియన్ రివల్యూషనరీ ఆర్గనైజేషన్ (ఐ.టి.ఆర్.ఒ ) గా విభజించబడింది. [45]

సంస్థ ప్రారంభ సంవత్సరాల్లో బల్గేరియన్లు మాత్రమే సభ్యత్వం పొందడం ప్రారంభమైంది. కానీ తర్వాత అది వారి జాతీయత లేదా మతంతో సంబంధం లేకుండా యూరోపియన్ టర్కీలోని అన్ని నివాసితులకు తెరవబడింది.[46] అయితే చాలామంది సభ్యులలో మాసిడోనియన్ బల్గేరియన్లు ఉన్నారు.[47] 1903 లో ఐ.ఎం.ఆర్.ఒ. ఒట్టోమన్లకు వ్యతిరేకంగా ఇలిండెన్ - ప్రియోబ్రాఝెనీ తిరుగుబాటు నిర్వహించబడింది. ఇది "క్రుసేవొ రిపబ్లిక్" ఏర్పాటు ప్రారంభ విజయాల తరువాత చాలా నష్టంతో కూలిపోయింది.[48] క్రుసెవొ తిరుగుబాటు చివరకుబ్రిపబ్లిక్ మాసిడోనియన్ రాజ్యం స్థాపించడానికి మూలస్తంభంగా మరియు పూర్వగాములుగా పరిగణించబడుతుంది.[49][50][51]

సెర్బియా రాజ్యం మరియు యుగొస్లేవియా[మార్చు]

The division of the region of Macedonia after the Balkan Wars according to the Treaty of Bucharest

1912 మరియు 1913 లలో రెండు బాల్కన్ యుద్ధాలు మరియు ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యం రద్దు చేయటంతో ఐరోపాలోని భూభాగాలు అధికంగా గ్రీస్, బల్గేరియా మరియు సెర్బియాల మధ్య విభజించబడ్డాయి.[52] ఆధునిక మాసిడోనియా రాజ్యం భూభాగం సెర్బియాతో కలపబడింది మరియు జుజాన స్రిబిజా "దక్షిణ సెర్బియా" అనే పేరు పెట్టారు. విభజన తరువాత సెర్బియా మరియు గ్రీస్ నియంత్రణలో ఉన్న ప్రాంతాల్లో బల్గేరియన్ వ్యతిరేక ప్రచారం జరిగింది.[53] అధిక సంఖ్యలో 641 బల్గేరియన్ పాఠశాలలు మరియు 761 చర్చిలు సెర్బుల చేత మూసివేయబడ్డాయి. అయితే ఎక్సార్చిస్ట్ మతాధికారులు మరియు ఉపాధ్యాయులు బహిష్కరించబడ్డారు.[53] బల్గేరియన్ (అన్ని మాసిడోనియన్ మాండలికాలుతో సహా) ఉపయోగించడం నిషేధించబడింది.1915 చివరలో బల్గేరియా మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో సెంట్రల్ పవర్స్లో చేరి నేటి రిపబ్లిక్ అఫ్ మాసిడోనియా భూభాగంలో చాలా వరకు నియంత్రణ పొందింది. [53] మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం ముగిసిన తరువాత సెర్బియా, క్రోయాట్స్ మరియు స్లోవేనేల నూతన సామ్రాజ్య రాజ్యంలో భాగం సెర్బియా నియంత్రణలోకి తిరిగివచ్చింది.[54] మొట్టమొదటి ఆక్రమణ (1913-1915) బల్గేరియన్-వ్యతిరేక చర్యలను తిరిగి ప్రవేశపెట్టింది : బల్గేరియన్ ఉపాధ్యాయులు మరియు మతాధికారులను బహిష్కరించారు, బల్గేరియన్ భాష సంకేతాలు మరియు పుస్తకాలు తొలగించబడ్డాయి, మరియు అన్ని బల్గేరియన్ సంస్థలు రద్దు చేయబడ్డాయి.[53][55][56] బల్గేరియన్ తిరుగుబాటుదారులు అణిచివేయబడ్డారు, ఇంటిపేర్లు మార్చబడ్డాయి, అంతర్గత కాలనైజేషన్ మరియు బలవంతంగా కార్మికులుగా మార్చడం వంటి అణిచివేత చర్యలు చేపట్టబడ్డాయి. [57] ఈ విధానాన్ని అమలు చేయటానికి సహాయపడటానికి దాదాపు 50,000 మంది సెర్బియన్ సైన్యాలు మరియు జెండెర్మెరీలను మాసిడోనియాలో ఉంచారు. [53] 1940 నాటికి ప్రభుత్వ అంతర్గత వలసీకరణ కార్యక్రమంలో భాగంగా 280 సెర్బియా కాలనీలు (4,200 కుటుంబాలు కలిగినవి) ఏర్పడ్డాయి (ప్రారంభ ప్రణాళికలలో 50,000 కుటుంబాలు మేసిడోనియాలో స్థిరపడ్డాయి). [53] 1929 లో కింగ్డమ్ అధికారికంగా యుగోస్లేవియ రాజ్యంగా మార్చబడింది మరియు బానోవినాస్ అని పిలవబడే ప్రావిన్సులుగా విభజించబడింది. ఇప్పుడు మాసెడోనియా గణతంత్రంతో సహా దక్షిణ సెర్బియా యుగోస్లేవియా సామ్రాజ్యం " వర్డర్ బానోవినాగా " పిలువబడింది.[58]

ఇంటర్నేషనల్ మాసిడోనియా రివల్యూషనరీ ఆర్గనైజేషన్ (ఐ.ఎం.ఆర్.ఒ.) (ఇంటర్బెల్లం)లో సమైఖ్య మెసిడోనియా భావన ఉపయోగించబడింది. దాని నాయకులు - తోడార్ అలెగ్జాండ్రోవ్, అలెక్సాండర్ ప్రొజెజెరోవ్ మరియు ఇవాన్ మిహియోవ్వ్ - మాసిడోనియన్ స్వతంత్రం ప్రతిపాదించారు. మాసిడోనియన్ భూభాగం మతం మరియు జాతితో సంబంధం లేకుండా మొత్తం జనాభా సెర్బియా మరియు గ్రీస్ మధ్య విభజించబడింది.[59] 1918 లో అలెగ్జాండర్ మాలినోవ్ బల్గేరియన్ ప్రభుత్వము మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం తరువాత పిరిన్ మేసిడోనియాకు ఇవ్వాలని ప్రతిపాదించాడు.[60]

సెర్బియా మరియు గ్రీస్ దీనిని వ్యతిరేకించిన కారణంగా కానీ గ్రేట్ పవర్స్ ఈ ఆలోచనను అనుసరించలేదు ఎందుకంటే . 1924 లో కమ్యూనిస్ట్ ఇంటర్నేషనల్ అన్ని బాల్కన్ కమ్యూనిస్ట్ పార్టీలు "యునైటెడ్ మేసిడోనియా" వేదికను అనుసరించాయని సూచించాయి. కానీ ఈ ప్రతిపాదనను బల్గేరియన్ మరియు గ్రీక్ కమ్యూనిస్టులు తిరస్కరించారు.[61]

ఐ.ఎం.ఆర్.ఒ. తరువాత మాడ్రిడ్ యూత్ సీక్రెట్ రివల్యూషనరీ ఆర్గనైజేషన్‌తో కలిసి వర్డర్ బానోవినాలో ఒక తిరుగుబాటు యుద్ధాన్ని ప్రారంభించి అక్కడ సెర్బియన్ పాలనాధికారి మరియు సైనిక అధికారులకు వ్యతిరేకంగా గెరిల్లా దాడులను నిర్వహించింది. 1923 లో స్మిప్‌లో బల్గేరియన్ బాండిట్స్‌కు వ్యతిరేకంగా అసోసియేషన్ అని పిలిచే ఒక పారామిలిటరీ సంస్థ, సెర్బియన్ ఛెట్నిక్స్, ఐ.ఎం.ఆర్.ఒ. రెనెగేడ్లు మరియు మాసిడో ఫెడరేటివ్ ఆర్గనైజేషన్ (ఎం.ఎఫ్.ఒ.) సభ్యులు ఐ.ఎం.ఆర్.ఒ. మరియు ఎం.ఎం.టి.ఆర్.ఒ. లను వ్యతిరేకించాయి. [62] యుగోస్లేవ్ వర్దర్ మేసిడోనియాలో మరియు బల్గేరియాలోని ప్రవాసులలో మేడిజనిస్ట్ ఆలోచనలు అధికరించాయి. దీనికి కమెంటెర్న్ మద్దతు లభించింది. [63] 1934 లో ఇది ఒక ప్రత్యేక తీర్మానాన్ని విడుదల చేసింది ఇందులో ప్రత్యేకమైన మాసిడోనియన్ దేశం మరియు మాసిడోనియన్ లాంగ్వేజీ ఉనికిని గుర్తిస్తూ మొదటిసారిగా ఆదేశాలు జారీచేయబడ్డాయి.[64]

రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం[మార్చు]

రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో 1941 నుండి 1945 వరకు యాక్సిస్ పవర్స్ యుగోస్లేవియాను ఆక్రమించుకుంది. వర్డర్ బానోవినా బల్గేరియా మరియు ఇటాలియన్ ఆక్రమిత అల్బేనియా మధ్య విభజించబడింది. నూతన బల్గేరియన్ పాలన మరియు సైన్యం కోసం ఈ ప్రాంతాన్ని సిద్ధం చేయడానికి బల్గేరియన్ యాక్షన్ కమిటీలు స్థాపించబడ్డాయి. [65] ఈ కమిటీలు ఎక్కువగా ఐ.ఎం.ఆర్.ఒ. పూర్వ సభ్యులచే ఏర్పడ్డాయి. అయితే పాంకో బ్రష్నారోవ్, స్ట్రాహిల్ గిగోవ్ మరియు మెటోడి షటోరోవ్ వంటి కొంతమంది కమ్యూనిస్టులు కూడా పాల్గొన్నారు.[66][67] వార్డార్ మేసిడోనియా కమ్యూనిస్టుల నాయకుడిగా, షటోరోవ్ యుగోస్లావ్ కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ నుండి బల్గేరియన్ కమ్యూనిస్ట్ పార్టీకి [67][68] మారి బల్గేరియన్ సైన్యానికి వ్యతిరేకంగా సైనిక చర్యను ప్రారంభించేందుకు నిరాకరించాడు. [69]జర్మనీ ఒత్తిడిలో బల్గేరియన్ అధికారులు[70] స్కోప్జే మరియు బిటోలాలో 7,000 మందికిపైగా యూదుల నిర్భంధం మరియు బహిష్కరణకు కారణమయ్యారు.[71] 1943 తరువాత జోసిప్ బ్రోజ్ టిటో కమ్యునిస్ట్ పక్షపాత ప్రతిఘటన ఉద్యమానికి మద్దతు ఇవ్వడానికి అనేక మంది మాసిడోనియన్లను ప్రోత్సహించారు.[72] 1944 చివరినాటికి జర్మనీ దళాలను మాసిడోనియా నుండి తొలగించటంతో జాతీయ విముక్తి యుద్ధం మొదలైంది.[73][74]


1944 లో వర్దర్ మాసిడోనియాలో బల్గేరియన్ తిరుగుబాటు తరువాత బల్గేరియన్ దళాలను చుట్టుముట్టిన జర్మన్ దళాలు బల్గేరియా పాత సరిహద్దుల వైపు తిరిగి పోరాడాయి. [75] కొత్త బల్గేరియన్ ప్రో సోవియట్ ప్రభుత్వ నాయకత్వంలో నాలుగు సైన్యాలు మొత్తంగా 4,55,000 బలగాలు సమీకృతంచేసుకుని మరియు పునర్వ్యవస్థీకరించబడ్డాయి. 1944 అక్టోబర్‌లో వారిలో చాలామంది యుగోస్లావియాను ఆక్రమించుకున్నారు. సోఫియా నుండి నిస్, స్కోప్జే మరియు ప్రిస్టినాకు వెళ్లారు. జర్మన్ దళాలు గ్రీస్ నుండి ఉపసంహరించుకోవడంపై వ్యూహాత్మక విధిని నిర్వహించారు. [76] సోవియట్ యూనియన్ ఒక పెద్ద సౌత్ స్లావ్ ఫెడరేషన్ ఏర్పడటంపై దృష్టి సారించింది. బల్గేరియన్ ప్రభుత్వం మరోసారి 1945 లో పిసిను మేసిడోనియాను " యునైటెడ్ మేసిడోనియాకు " ఇవ్వాలని ప్రతిపాదించింది.

సోషలిస్ట్ యుగొస్లేవియా కాలం[మార్చు]

Macedonia (dark red) was one of the republics within the Socialist Yugoslavia.

1944 లో నేషనల్ లిబరేషన్ ఆఫ్ మాసిడోనియా (ఎ.ఎస్.ఎన్.ఒ.ఎం.) కు వ్యతిరేక ఫాసిస్ట్ అసెంబ్లీ పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ మాసిడోనియాను పీపుల్స్ ఫెడరల్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ యుగోస్లేవియాలో భాగంగా ప్రకటించింది. [77] యుద్ధం ముగింపు వరకు ఎ.ఎస్.ఎన్.ఒ.ఎం. ఒక తాత్కాలిక ప్రభుత్వంగా మిగిలిపోయింది. మసడోనియన్ అక్షరమాల అస్నం భాషావేత్తలచే క్రోడీకరించబడింది. వీరు వుక్ స్టెఫానొవిక్ మరియు క్రిస్టీ పెట్కోవ్ మిసిర్కోవ్ సూత్రాలపై వర్ణమాలపై ఆధారపడి ఉన్నారు.

కొత్త రిపబ్లిక్ యుగోస్లేవ్ సమాఖ్య ఆరు రిపబ్లిక్లలో ఒకటిగా మారింది. 1963 లో సోషలిస్ట్ ఫెడరల్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ యుగోస్లేవియాగా ఫెడరేషన్ పేరు మార్చడంతో పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ మాసిడోనియా కూడా మాస్కోనియా సామ్యవాద రిపబ్లిక్గా మారింది.

[78][79][80] గ్రీసులో పౌర యుద్ధం (1946-1949) సమయంలో మాసిడోనియన్ కమ్యూనిస్టు తిరుగుబాటుదారులు గ్రీకు కమ్యూనిస్ట్లకు మద్దతు ఇచ్చారు. అనేక మంది శరణార్థులు అక్కడ నుండి మాసిడోనియా సామ్యవాద రిపబ్లిక్కి పారిపోయారు. 1991 లో యుగోస్లేవియా నుండి శాంతియుతంగా విడిపోయినప్పుడు "సోషలిస్ట్" అనే పేరును రాజ్య ప్రభుత్వం తొలగించింది.

స్వతంత్ర ప్రకటన[మార్చు]

యుగోస్లేవియా మాజీ రిపబ్లిక్కులు భవిష్యత్తు యూనియన్లో పాల్గొనడం చట్టవిరుద్ధం అయినప్పటికీ ఈ దేశం 1991 సెప్టెంబరు 8 న స్వాతంత్ర్య దినోత్సవంగా అధికారికంగా జరుపుకుంది. యుగోస్లేవియా నుండి స్వాతంత్ర్యం ఆమోదించిన ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ చేసిన రోజు స్వాతంత్ర్య దినోత్సవం (మాసిడోనియా: దెన్ న నెజ్విస్నోస్టా) గా జరుపుకుంటుంది.[81] ఆగష్టు 2 న ఇలిండెన్ తిరుగుబాటు (సెయింట్ ఎలిజా డే) వార్షికోత్సవం కూడా గణతంత్ర దినోత్సవంగా అధికారిక స్థాయిలో జరుపుకుంది. యుగోస్లేవియాపై శాంతి సమావేశం ఆర్బిట్రేషన్ కమీషన్ అధిపతిగా రాబర్ట్ బాడిన్టర్ క్రీ.శ 1992 జనవరిలో గుర్తింపును సిఫార్సు చేశాడు. [82]


1990 ల ప్రారంభంలో యుగోస్లేవ్ యుద్ధాల ద్వారా మేసిడోనియా శాంతియుతంగా ఉంది. యుగోస్లేవియాతో సరిహద్దులో కొన్ని చాలా చిన్న మార్పులు రెండు దేశాల మధ్య సరిహద్దు రేఖతో సమస్యలను పరిష్కరించడానికి అంగీకరించాయి. ఏదేమైనా కొసావోలో 3,60,000 అల్బేనియన్ జాతి ప్రజలు దేశంలో శరణార్ధులయ్యారు. 1999 లో కొసావో యుద్ధం ద్వారా ఇది అస్థిరత్వం పొందింది.[83] యుద్ధ సమయంలో కొంతకాలం వారు విడిచిపెట్టినప్పటికీ సరిహద్దు రెండు వైపులా అల్బేనియన్ జాతీయవాదులు మేసిడోనియా అల్బేనియా ప్రజల నివాసిత ప్రాంతాలకు స్వయంప్రతిపత్తి లేదా స్వాతంత్ర్యం కోసం ప్రయత్నించారు.[83][84]

అల్బేనియన్ చొరబాటు[మార్చు]

2001 ఫిబ్రవరి మరియు ఆగస్టు మద్య దేశంలోని ఉత్తర మరియు పడమర ప్రాంతాలలో ప్రభుత్వ మరియు అల్బేనియన్ జాతి తిరుగుబాటుదారుల మధ్య వివాదం జరిగింది.[84][85][86][87] ఈ యుద్ధం ఒక నాటో కాల్పుల విరమణ పర్యవేక్షణ దళం జోక్యంతో ముగిసింది. ఒహ్రిడ్ ఒప్పందం ప్రకారం అల్బేనియన్ మైనారిటీకి అధిక రాజకీయ అధికారం మరియు సాంస్కృతిక గుర్తింపును పరిమితం చేయడానికి ప్రభుత్వం అంగీకరించింది.[88] అల్బేనియన్ పక్షం వేర్పాటువాద డిమాండ్లను వదలి అన్ని మాసిడోనియన్ సంస్థలను పూర్తిగా గుర్తించేందుకు అంగీకరించింది. అంతేకాకుండా ఈ ఒప్పందం ప్రకారం ఎన్.ఎల్.ఎ.లను నిరాయుధులను చేది వారి ఆయుధాలను నాటో దళానికి అప్పగించాలని నిర్ణయించింది.[89]

మూలాలు[మార్చు]


చిత్రమాలిక[మార్చు]

పాదపీఠికలు మరియు మూలాలు[మార్చు]

  1. "Languages Law passed in Parliament". macedoniaonline.eu. 2008-07-26. Retrieved 2008-07-27. Using the Badenter principles, the Parliament had passed the use of languages law that will touch all ethnicities in Macedonia. The law doesn't allow for use of Albanian or any other minority language as a second official language on Macedonia's territory. 
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 "Report for Selected Countries and Subjects". 
  3. UN Resolutions #817 of April 7 and #845 of June 18 of 1993, see UN resolutions made on 1993
  4. "Note on Yugoslavia". Retrieved 2008-05-10.  "By resolution A/RES/47/225 of 8 April 1993, the General Assembly decided to admit as a Member of the United Nations the State being provisionally referred to for all purposes within the United Nations as "The former Yugoslav Republic of Macedonia" pending settlement of the difference that had arisen over its name."
  5. United Nations, A/RES/47/225, 8 April 1993
  6. United Nations Security Council Resolutions 817 of 7 April and 845 June 18 of 1993, see UN resolutions made on 1993
  7. The Republic of Macedonia - BASIC FACTS, Republic of Macedonia, Ministry of foreign affairs
  8. "The former Yugoslav Republic of Macedonia". Retrieved 12 March 2016. 
  9. "The former Yugoslav Republic of Macedonia – 47 States, one Europe". Retrieved 12 March 2016. 
  10. "NATO's relations with the former Yugoslav Republic of Macedonia". Retrieved 12 March 2016. 
  11. The Republic of Macedonia – BASIC FACTS, Republic of Macedonia, Ministry of foreign affairs Archived 16 November 2008 at the Wayback Machine.
  12. "Paeonia - historical region". 
  13. Μακεδονία, Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, on Perseus
  14. 14.0 14.1 Macedonia, Online Etymology Dictionary
  15. μακεδνός, Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, on Perseus
  16. μακρός, Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, on Perseus
  17. Eugene N. Borza, Makedonika, Regina Books, ISBN 0-941690-65-2, p.114: The "highlanders" or "Makedones" of the mountainous regions of western Macedonia are derived from northwest Greek stock; they were akin both to those who at an earlier time may have migrated south to become the historical "Dorians".
  18. Nigel Guy Wilson, Encyclopedia of Ancient Greece, Routledge, 2009, p.439: The latest archaeological findings have confirmed that Macedonia took its name from a tribe of tall, Greek-speaking people, the Makednoi.
  19. Beekes, Robert (2010), Etymological Dictionary of Greek, II, Leiden, Boston: Brill, p. 894 
  20. Ovid (2005). Green, Peter, ed. The Poems of Exile: Tristia and the Black Sea Letters. University of California Press. p. 319. ISBN 0520242602. Ovid was lax in his geography, not least over Paeonia (in fact roughly coextensive with the present Slav republic of Macedonia). 
  21. Roisman, Joseph; Worthington, Ian (2010). A Companion to Ancient Macedonia. John Wiley and Sons. p. 13. ISBN 1-4051-7936-8. Retrieved 2016-02-10. 
  22. Reames, Jeanne; Howe, Timothy (2008). Macedonian Legacies: Studies in Ancient Macedonian History and Culture in Honor of Eugene N. Borza. Regina Books. p. 239. ISBN 1930053568. Having just conquered Paeonia (roughly where the Former Yugoslav Republic of Macedonia is today). 
  23. Peshkopia, Ridvan (2015). Conditioning Democratization: Institutional Reforms and EU Membership Conditionality in Albania and Macedonia. Anthem Press. p. 189. ISBN 0857283251. Indeed, the territory of the Republic of Macedonia encompasses little of the ancient kingdom of Macedon, which, in most part, overlaps with the current region of the contemporary Greece, but the name Macedonia "flowed" northward with the creation of Roman region of Macedonia, after the Romans occupied Greece in 168 BC. Besides the former kingdom of Macedon, the Roman region included the territories of Paeonia, where the contemporary FYR Macedonia rests. 
  24. Strabo, Geography, Book 7, Frg. 4:
  25. Bauer, Susan Wise: The History of the Ancient World: From the Earliest Accounts to the Fall of Rome (2007), ISBN 0-393-05974-X, page 518: "...to the north, Thracian tribes known collectively as the Paeonians."
  26. Willkes, John (1996). The Illyrians. Wiley-Blackwell. p. 49. ISBN 978-0-631-19807-9. Retrieved 2016-02-10. 
  27. Sealey, Raphael (1976). A history of the Greek city states, ca. 700-338 B.C. University of California Press. p. 442. ISBN 978-0-520-03177-7. 
  28. Evans, Thammy (2007). Macedonia. Bradt Travel Guides. p. 13. ISBN 978-1-84162-186-9. 
  29. Borza, Eugene N. (8 September 1992). In the shadow of Olympus: the emergence of Macedon. Princeton University Press. pp. 74–75. ISBN 978-0-691-00880-6. 
  30. Lewis, D.M. et al. (ed.) (1994). The Cambridge ancient history: The fourth century B.C. Cambridge University Press. pp. 723–724. ISBN 978-0-521-23348-4. Retrieved 2016-02-10. 
  31. The Cambridge Ancient History Volume 3, Part 3: The Expansion of the Greek World, Eighth to Sixth Centuries BC by John Boardman and N. G. L. Hammond,1982,ISBN 0-521-23447-6, page 284
  32. "Persian influence on Greece (2)". Retrieved 17 December 2014. 
  33. Warfare in the ancient world: from the Bronze Age to the fall of Rome. By Stefan G. Chrissanthos, page 75
  34. Poulton, Hugh (23 February 2000). Who are the Macedonians?. C. Hurst & Co. Publishers. p. 14. ISBN 978-1-85065-534-3. 
  35. Macedonia yesterday and today Author Giorgio Nurigiani, Publisher Teleurope, 1967 p. 77.
  36. A Companion to Ancient Macedonia, By Joseph Roisman and Ian Worthington, page 549
  37. "Encyclopædia Britannica – Scopje". Britannica.com. Retrieved 6 June 2011. 
  38. A. F. Christidis, A History of Ancient Greek: From the Beginnings to Late Antiquity, Cambridge University Press, 2007, p.351: "Despite Roman domination, there was no retreat on the part of Greek tradition in the eastern part of the empire, and only in Macedonia did Latin spread in some extent".
  39. "Acta Sancti Demetrii", V 195–207, Гръцки извори за българската история, 3, стр. 159–166
  40. Nicol, Donald Macgillivray (1993). The last Centuries of Byzantium, (1261–1453). Cambridge University Press. p. 500. ISBN 978-0-521-43991-6. Retrieved 2016-02-10. 
  41. Phillips, John (2004). Macedonia: Warlords and Rebels in the Balkans. I.B.Tauris. p. 41. ISBN 1-86064-841-X. 
  42. Becoming Bulgarian: The Articulation of Bulgarian Identity in the Nineteenth Century in its International Context: an Intellectual History, Ost-European studies, Janette Sampimon, Pegasus, 2006, ISBN 90-6143-311-8, p. 234.
  43. James Franklin Clarke, Dennis P. Hupchick – "The pen and the sword: studies in Bulgarian history", Columbia University Press, 1988, ISBN 0-88033-149-6, page. 221 (...Peichinovich of Tetovo, Macedonia, author of one of the first Bulgarian books...)
  44. Gawrych, George Walter (2006). The Crescent and the Eagle: Ottoman Rule, Islam and the Albanians, 1874–1913. I.B.Tauris. p. 28. ISBN 1-84511-287-3.
  45. Historical dictionary of the Republic of Macedonia, Dimitar Bechev, Scarecrow Press, 2009, ISBN 0-8108-5565-8, p. 100. Google Books. Retrieved 14 November 2011. 
  46. Roth, Klaus; Brunnbauer, Ulf (1 January 2008). "Region, Regional Identity and Regionalism in Southeastern Europe". LIT Verlag Münster – via Google Books. 
  47. Stanford J. Shaw (27 May 1977). History of the Ottoman Empire and Modern Turkey: Volume 2, Reform, Revolution, and Republic: The Rise of Modern Turkey 1808–1975. Cambridge University Press. p. 209. ISBN 978-0-521-29166-8. 
  48. There was even an attempt to form a kind of revolutionary government led by the socialist Nikola Karev. The Krushevo manifesto was declared, assuring the population that the uprising was against the Sultan and not against Muslims in general, and that all peoples would be included. As the population of Krushevo was two thirds hellenised Vlachs and Patriarchist Slavs, this was a wise move. Despite these promises, the insurgent flew Bulgarian flags everywhere and in many places the uprising did entail attacks on Muslim Turks and Albanians who themselves organised for self-defence." Who are the Macedonians? Hugh Poulton, C. Hurst & Co. Publishers, 1995, ISBN 1850652384, p. 57.
  49. In fact Macedonian historians as Blaze Ristovski have recognized, that the "government" of the "republic", nowadays a symbol of Macedonian statehood, was actually composed of people who identified themselves as "Greeks", "Vlachs" and "Bulgarians". "We, the People: Politics of National Peculiarity in Southeastern Europe" Diana Mishkova, Central European University Press, 2009, ISBN 9639776289, p. 124.
  50. "The IMARO activists saw the future autonomous Macedonia as a multinational polity, and did not pursue the self-determination of Macedonian Slavs as a separate ethnicity. Therefore, Macedonian was an umbrella term covering Bulgarians, Turks, Greeks, Vlachs, Albanians, Serbs, Jews, and so on." Historical Dictionary of Macedonia, Historical Dictionaries of Europe, Dimitar Bechev, Scarecrow Press, 2009, ISBN 0810862956, Introduction.
  51. The political and military leaders of the Slavs of Macedonia at the turn of the century seem not to have heard the call for a separate Macedonian national identity; they continued to identify themselves in a national sense as Bulgarians rather than Macedonians.[...] (They) never seem to have doubted "the predominantly Bulgarian character of the population of Macedonia". "The Macedonian conflict: ethnic nationalism in a transnational world", Princeton University Press, Danforth, Loring M. 1997, ISBN 0691043566, p. 64.
  52. Nicolle 2008, p. 162
  53. 53.0 53.1 53.2 53.3 53.4 53.5 Banac, Ivo (1984). The National Question in Yugoslavia. Origins, History, Politics. London and Ithaka: Cornell University Press. p. 317. ISBN 0801416752. 
  54. "Kraljevina Jugoslavija! Novi naziv naše države. No, mi smo itak med seboj vedno dejali Jugoslavija, četudi je bilo na vseh uradnih listih Kraljevina Srbov, Hrvatov in Slovencev. In tudi drugi narodi, kakor Nemci in Francozi, so pisali že prej v svojih listih mnogo o Jugoslaviji. 3. oktobra, ko je kralj Aleksander podpisal "Zakon o nazivu in razdelitvi kraljevine na upravna območja", pa je bil naslov kraljevine Srbov, Hrvatov in Slovencev za vedno izbrisan." (Naš rod ("Our Generation", a monthly Slovenian language periodical), Ljubljana 1929/30, št. 1, str. 22, letnik I.)
  55. మూస:Google books
  56. మూస:Google books
  57. "An article by Dimiter Vlahov about the persecution of the Bulgarian population in Macedonia". newspaper "Balkanska federatsia", No. 140, 20 August 1930, Vienna, original in Bulgarian. Retrieved 2007-08-03. 
  58. మూస:Google books
  59. Fischer, Bernd Jürgen (1 January 2007). "Balkan Strongmen: Dictators and Authoritarian Rulers of South Eastern Europe". Purdue University Press – via Google Books. 
  60. Gerginov, Kr., Bilyarski, Ts. Unpublished documents for Todor Alexandrov's activities 1910–1919, magazine VIS, book 2, 1987, p.214 – Гергинов, Кр. Билярски, Ц. Непубликувани документи за дейността на Тодор Александров 1910–1919, сп. ВИС, кн. 2 от 1987, с. 214.
  61. Victor Roudometof, Collective Memory, National Identity, and Ethnic Conflict: Greece, Bulgaria, and the Macedonian Question, Praeger, 2002 p.100
  62. Vassil Karloukovski. "Гиза, Антони, "Балканските държави и Македония", Македонски Научен Институт София, 2001 г". Promacedonia.org. Retrieved 28 April 2010. 
  63. Bechev, Dimitar (13 April 2009). "Historical Dictionary of the Republic of Macedonia". Scarecrow Press – via Google Books. 
  64. Duncan Perry, "The Republic of Macedonia: finding its way" in Karen Dawisha and Bruce Parrot (eds.), Politics, power and the struggle for Democracy in South-Eastern Europe, Cambridge University Press, 1997, pp. 228–229.
  65. Bulgarian Campaign Committees in Macedonia – 1941 Dimitre Mičev
  66. "Forming of the Local Campaign Committees". kroraina.com. 
  67. 67.0 67.1 Historical dictionary of the Republic of Macedonia, Valentina Georgieva, Sasha Konechni, Scarecrow Press, 1998, ISBN 0-8108-3336-0, p. 223.
  68. Hugh Poulton (1995). Who are the Macedonians?. C. Hurst & Co. Publishers. p. 102. ISBN 978-1-85065-238-0. Retrieved 2016-02-10. 
  69. Miller, Marshall Lee (1975). Bulgaria during the Second World War. Stanford University Press. p. 314. ISBN 978-0-8047-0870-8. Retrieved 2016-02-10. 
  70. Bulgaria managed to save its entire 48,000-strong Jewish population during World War II from deportation to Nazi concentration camps, but under German pressure those Jews from their newly annexed territories without Bulgarian citizenship were deported, such as those from Vardar Macedonia and Western Thrace. The Holocaust in Macedonia: Deportation of Monastir Jewry United States Holocaust Memorial Museum
  71. Mark Cohen, The Holocaust in Macedonia: Deportation of Monastir Jewry, United States Holocaust Memorial Museum
  72. This policy changed after 1943 with the arrival of Tito's envoy Montenegrin Serb Svetozar Vukmanović-Tempo. He began in earnest to organise armed resistance to the Bulgarian rule and sharply criticised Sharlo's pro-Bulgarian policy. At a meeting of the partisan brigades, as well as a group of battalions in the Resen region on 21 December 1943, Tempo makes the following comments about Shatorov and the leadership of the MCP: "They thought that the Macedonian people were Bulgarians and that they were oppressed by the hegemony of Great Serbia and had to be transferred to Bulgaria. Their basic slogan is: 'All non-Macedonians out of Macedonia'. The capital J [Serbo-Croatian spelling of Yugoslavia, Yugoslavian, etc.] was deleted from all documents. In fact they did not want Yugoslavia, no matter where it stood politically. When the war started, the initial decision of this leadership was to be separate from Yugoslavia and from Tito. They declared that Macedonia would be free as soon as the Bulgarians came...."
  73. "НОБ на Македонија" Јован Поповски. Скопје, 1962
  74. "Историја на Македонскиот Народ" Александар Стојановски, Иван Катарџиев, Данчо Зографски. Скопје, 1988
  75. History of Bulgaria, Petar Delev et al., 2001, p.364
  76. "Axis Forces in Yugoslavia 1941–45". Bloomsbury USA. 13 March 1995 – via Google Books. 
  77. Мичев, Добрин. Партизанското движение във Вардарска Македония, 1941–1944 г. сп. Македонски преглед, кн. 2, стр. 5–40.
  78. Constitution of the Socialist Republic of Macedonia, 1974 – Official Gazette of the Republic of Macedonia మూస:Mk icon
  79. Устав Федеративне Народне Републике Југославије (1946), sr.wikisource.org, retrieved on 19 October 2007. మూస:Hbs icon
  80. Устав Социјалистичке Федеративне Републике Југославије (1963), sr.wikisource.org, retrieved on 19 October 2007. మూస:Hbs icon
  81. Nohlen, D & Stöver, P (2010) Elections in Europe: A data handbook, p1278 ISBN 978-3-8329-5609-7
  82. "Recognition of States: Annex 3". Web.archive.org. Archived from the original on 15 February 2005. Retrieved 28 April 2010. 
  83. 83.0 83.1 Thomas, Nigel (2006). The Yugoslav Wars (2): Bosnia, Kosovo And Macedonia 1992–2001. Osprey Publishing. 
  84. 84.0 84.1 "Who are the rebels?". BBC News. 20 March 2001. 
  85. "404 Error Page" (PDF). mod.uk. 
  86. "Census of Population, Households and Dwellings in the Republic of Macedonia, 2002 – Book XIII, Skopje, 2005." (PDF). State Statistical Office of the Republic of Macedonia. 
  87. Huggler, Justin (12 March 2001). "KLA veterans linked to latest bout of violence in Macedonia". The Independent. London. Retrieved 4 April 2010. 
  88. Brunnbauer, Ulf (2002). "The implementation of the Ohrid Agreement: Ethnic Macedonian resentments" (PDF). Journal on Ethnopolitics and Minority Issues in Europe (1/2002). Retrieved 2015-05-18. 
  89. [1]

బయటి లింకులు[మార్చు]

Republic of Macedonia గురించిన మరింత సమాచారము కొరకు వికీపీడియా యొక్క సోదర ప్రాజెక్టులు:అన్వేషించండి

Wiktionary-logo.svg నిఘంటువు నిర్వచనాలు విక్క్షనరీ నుండి
Wikibooks-logo.svg పాఠ్యపుస్తకాలు వికీ పుస్తకాల నుండి
Wikiquote-logo.svg ఉదాహరణలు వికికోటు నుండి
Wikisource-logo.svg మూల పుస్తకాల నుండి వికి మూల పుస్తకాల నుండి
Commons-logo.svg చిత్రాలు మరియు మాద్యమము చిత్రాలు మరియు మాద్యమము నుండి
Wikinews-logo.png వార్తా కథనాలు వికీ వార్తల నుండి

ప్రభుత్వం