మే కెయిన్
మే కెయిన్ (మార్చి 15, 1872 - ఆగస్టు 24, 1955) 20వ శతాబ్దపు అమెరికన్ ఓటు హక్కుదారు, మహిళా హక్కుల కార్యకర్త, పౌర నాయకురాలు, నెవాడాలో ప్రభుత్వ అధికారి. ఎల్కో కౌంటీలోని సఫ్రేజ్ సొసైటీ అధ్యక్షురాలు , ఆమె నెవాడ ఈక్వల్ ఫ్రాంచైజ్ సొసైటీకి వైస్ ప్రెసిడెంట్ కూడా, వాషింగ్టన్, డి.సిలో జరిగిన నేషనల్ అమెరికన్ ఉమెన్ సఫ్రేజ్ అసోసియేషన్ యొక్క 45వ సమావేశానికి నెవాడ నుండి ప్రతినిధి.[1]
నిర్మాణాత్మక సంవత్సరాలు, కుటుంబం
[మార్చు]మార్చి 15, 1872న నెవాడాలోని వెల్స్లో మేరీ ఇ. గ్రిఫిన్గా జన్మించిన మే కెయిన్, జేమ్స్ జె. గ్రిఫిన్, మరియా హనాఫిన్ గ్రిఫిన్ దంపతుల కుమార్తె. ఆగస్టు 30, 1898న, ఆమె ఉటాలోని ఓగ్డెన్లో ఎడ్విన్ ఇ. కెయిన్ను వివాహం చేసుకుంది. వారికి ముగ్గురు పిల్లలు ఉన్నారు, వారిలో ఒకరు - పాల్ కెయిన్ - మాత్రమే యుక్తవయస్సు వరకు జీవించాడు. వారి యూనియన్ ప్రారంభ సంవత్సరాల్లో స్థానిక పాఠశాలలో ప్రిన్సిపాల్గా ఉద్యోగం చేసిన ఆమె భర్త, తరువాత న్యాయవాది అయ్యాడు, అమెరికా కాంగ్రెస్కు విజయవంతం కాని అభ్యర్థి అయ్యాడు . ఆమె 1922లో అతనిచే వితంతువు అయ్యింది.[2]
ఓటు హక్కు పని, రాజకీయ జీవితం
[మార్చు]
మే 17, 1912న నెవాడాలోని ఎల్కో కౌంటీలో తన స్థానిక ఓటుహక్కు సంఘానికి అధ్యక్షురాలిగా ఎన్నికయ్యారు, మే కెయిన్ యునైటెడ్ స్టేట్స్లో మహిళా ఓటుహక్కు ఉద్యమంలో జాతీయ, రాష్ట్ర స్థాయిలలో కూడా చురుకుగా ఉన్నారు. నవంబర్ 29 నుండి డిసెంబర్ 5, 1913 వరకు వాషింగ్టన్, డి.సి లో జరిగిన నేషనల్ అమెరికన్ ఉమెన్ సఫ్రేజ్ అసోసియేషన్ కన్వెన్షన్కు నెవాడా ప్రతినిధిగా నియమితులయ్యారు, ఆమె నెవాడా ఈక్వల్ ఫ్రాంచైజ్ సొసైటీతో నాయకత్వ పదవులకు కూడా నియమించబడ్డారు, ఎన్నికయ్యారు - మొదట ఆమె కౌంటీ ప్రతినిధిగా - ఆపై, 1913, 1914లో, వైస్ ప్రెసిడెంట్గా. ఆమె జాతీయ ప్రొఫైల్ పెరగడంతో, ఆమె షెడ్యూల్ మరింత బిజీగా మారడంతో, ఆమె 1914లో కౌంటీ స్థాయిలో తన నాయకత్వ పాత్రకు రాజీనామా చేసింది. నెవాడా ఈక్వల్ ఫ్రాంచైజ్ సొసైటీ నాయకులు ఫిబ్రవరి 1915లో నెవాడా ఉమెన్స్ సివిక్ లీగ్ను ప్రారంభించినప్పుడు, ఆమె ఆ కొత్త సంస్థకు వైస్ ప్రెసిడెంట్గా ఎన్నికయ్యారు. 1915లో ఆమె, ఆమె తోటి పౌర లీగ్ సభ్యులు పనిచేసిన అంశాలలో "మహిళలకు ఎనిమిది గంటల చట్టానికి సంబంధించిన చట్టాన్ని ఆమోదించాలని; సమ్మతి వయస్సును 18 సంవత్సరాలకు పెంచడం; ఉపాధ్యాయుల పెన్షన్ బిల్లు; వితంతువు లేదా భార్య యొక్క మెరుగైన రక్షణ కోసం కమ్యూనిటీ ఆస్తి చట్టం; యూరోపియన్ యుద్ధంలో భయంకరమైన బాధలను విచారించడం; జాతీయ ఓటు హక్కు సవరణకు అనుకూలంగా ఉండటం", అలాగే "విడాకుల చర్య అయిన అసెంబ్లీ బిల్లు నంబర్ 11పై సంతకం చేయడానికి వ్యతిరేకంగా నిరసనలు" ఉన్నాయి.[3]
నెవాడా ఫెడరేషన్ ఆఫ్ ఉమెన్స్ క్లబ్స్లో సభ్యురాలిగా, ఆమె తరువాత ఎల్కో ట్వంటీయత్ సెంచరీ క్లబ్లో సభ్యురాలిగా కూడా చేరింది—ఆ సంస్థతో ఆమె మూడు దశాబ్దాలకు పైగా సంబంధం కలిగి ఉంది. ఆమె సాధించిన విజయాలలో, ఆమె ఎల్కోలో ఒక పబ్లిక్ లైబ్రరీని సృష్టించడంలో సహాయపడింది, 1926లో దాని మొదటి లైబ్రేరియన్ అయ్యింది.[4]
1927లో, ఆమె నెవాడాలోని ఎల్కో కౌంటీకి కౌంటీ క్లర్క్గా నియమించబడ్డారు, ఈ పదవిలో ఆమె 1950 వరకు కొనసాగారు.[5]
మరణం, అంతరాయం
[మార్చు]మే ఇ. కెయిన్ ఆగస్టు 24, 1955న 83 సంవత్సరాల వయసులో ఎల్కో కౌంటీలో మరణించారు, ఆ కౌంటీలోని బర్న్స్ మెమోరియల్ గార్డెన్ కాథలిక్ స్మశానవాటికలో ఖననం చేయబడ్డారు.[5]
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ Reno, Mona. “Mae Caine,” in “Nevada Women's History Project.” Reno, Nevada: Nevada Suffrage Centennial, retrieved online June 18, 2021.
- ↑ Reno, Mona. “Mae Caine,” in “Nevada Women's History Project,” Nevada Suffrage Centennial.
- ↑ “Convention Is Ended Today: Suffragists Propose to Start Official Publication; Pass Resolutions.” Reno, Nevada: Reno Gazette-Journal, February 25, 1914, p. 8.
- ↑ “Library Plans Are Made.” Reno, Nevada: Reno Gazette-Journal, January 7, 1926, p. 10.
- ↑ 5.0 5.1 “Biography of Mary "Mae" Griffin Caine (Mrs. E.E.), 1872-1955,” in “Biographical Database of NAWSA Suffragists, 1890-1920.”