మోతీలాల్ (నటుడు)
మోతీలాల్ | |
|---|---|
| జననం | మోతీలాల్ రాజవంశీ 1910 డిసెంబరు 4 సిమ్లా, పంజాబ్, బ్రిటిష్ ఇండియా (ప్రస్తుత హిమాచల్ ప్రదేశ్, భారతదేశం) |
| మరణం | 1965 జూన్ 17 (వయసు: 54)[1] బొంబాయి , మహారాష్ట్ర , భారతదేశం |
| క్రియాశీలక సంవత్సరాలు | 1934–1965 |
| Partner | శోభన సమర్థ్ |
| పురస్కారాలు | ఫిల్మ్ఫేర్ ఉత్తమ సహాయ నటుడి అవార్డు : దేవదాస్ (1955); పరాఖ్ (1960) |
మోతీలాల్ రాజవంశీ (4 డిసెంబర్ 1910-17 జూన్ 1965) ఒక భారతీయ నటుడు, దేవదాస్ (1955), పరఖ్ (1960) సినిమాలకు ఫిలింఫేర్ ఉత్తమ సహాయ నటుడు అవార్డు గెలుచుకున్నాడు.[2][3] హిందీ సినిమా తొలి సహజ నటులలో ఒకరిగా ఆయన గుర్తింపు పొందాడు.
ఆయన ఛోటీ ఛోటీ బాతేన్ (1965) సినిమాకి దర్శకత్వం వహించాడు, కానీ అది విడుదల కాకముందే మరణించాడు. 13వ జాతీయ చలనచిత్ర అవార్డులలో ఇది మూడవ ఉత్తమ ఫీచర్ ఫిల్మ్ కోసం సర్టిఫికెట్ ఆఫ్ మెరిట్ అవార్డును గెలుచుకుంది, ఆయన మరణానంతరం ఉత్తమ కథా రచయిత కోసం సర్టిఫికెట్ ఆఫ్ మెరిట్ను గెలుచుకున్నాడు.[4][5]
ప్రారంభ జీవితం
[మార్చు]1910 డిసెంబర్ 4న సిమ్లాలో జన్మించిన మోతీలాల్ ఒక విశిష్ట కుటుంబం నుండి వచ్చారు.[6] మోతీలాల్కు ఒక సంవత్సరం వయస్సు ఉన్నప్పుడు ఆయన మరణించాడు. ఉత్తర ప్రదేశ్లో సుప్రసిద్ధ సివిల్ సర్జన్ అయిన అతని మామయ్య అతన్ని పెంచాడు. మొదట, మోతీలాల్ను సిమ్లాలోని ఒక ఆంగ్ల పాఠశాలకు, ఆ తర్వాత ఉత్తర ప్రదేశ్కు పంపారు. ఆ తర్వాత, ఆయన ఢిల్లీకి మారి తన పాఠశాల, కళాశాల విద్యను కొనసాగించాడు.
సినీ జీవితం
[మార్చు]మోతీలాల్ రాజ్వాన్ష్ తన తెర కెరీర్ గురించి చెప్పారు: [7]

కాలేజీ చదువు పూర్తయ్యాక, మోతీ నావికాదళంలో చేరడానికి బొంబాయి వచ్చాడు, కానీ అతను అనారోగ్యానికి గురై పరీక్షకు హాజరు కాలేదు. విధి ఆయన కోసం వేరే మార్గాలను సిద్ధం చేసి ఉంచింది. ఒక రోజు, దర్శకుడు కేపీ ఘోష్ చిత్రీకరణ జరుపుతున్న సాగర్ స్టూడియోస్కు ఆయన సినిమా షూటింగ్ చూడటానికి వెళ్లారు. అప్పటికే మోతీలాల్ ఆ పట్టణంలో మంచి పేరున్న వ్యక్తి, దాంతో ఆయన ఘోష్ దృష్టిని ఆకర్షించారు. 1934లో (24 ఏళ్ల వయసులో), సాగర్ ఫిల్మ్ కంపెనీ ఆయనకు ' షహర్ కా జాదూ' (1934) చిత్రంలో కథానాయకుడి పాత్రను ఆఫర్ చేసింది. ఆ తర్వాత ఆయన సబితా దేవితో కలిసి 'డాక్టర్ మధురిక' (1935), 'కులవధు' (1937) వంటి అనేక విజయవంతమైన సాంఘిక నాటకాలలో నటించారు . అతను సాగర్ మూవీటోన్ బ్యానర్లో జాగీర్దార్ (1937), హమ్ తుమ్ ఔర్ వో (1938) లో మెహబూబ్ ఖాన్తో కలిసి పనిచేశాడు.[8][9] తఖ్దీర్ (1943) లో మెహబూబ్ ప్రొడక్షన్స్, కిదార్ శర్మఅర్మాన్ (1942), కలియాన్ (194). అతను SS వాసన్ చిత్రం పైగమ్ (1959) (జెమినీ స్టూడియోస్), రాజ్ కపూర్ జాగ్తే రహో (1956)లో కూడా నటించాడు.
ఆయన 1965లో భోజ్పురి సినిమా సోలాహో సింగర్ కరే దుల్హనియాలో కూడా నటించాడు.[1]
బహుశా ఆయనకు అత్యంత విమర్శనాత్మక ప్రశంసలు లభించిన పాత్ర ఎస్. ఎస్. వాసన్ ఆర్. కె. నారాయణ్ పుస్తకం మిస్టర్ సంపత్ (1952) అనుసరణలో పెద్దమనిషి మోసగాడు పాత్ర. బిమల్ రాయ్ దేవదాస్ (1955) లో "చున్నీ బాబు" పాత్రకు ఆయన చాలా గుర్తుండిపోయారు, దీనికి ఆయన తన మొదటి ఫిల్మ్ఫేర్ ఉత్తమ సహాయ నటుడి అవార్డును గెలుచుకున్నారు. నటుడు నసీరుద్దీన్ షా ఒకప్పుడు ఆయనను బలరాజ్ సాహ్ని, యాకూబ్లతో పాటు హిందీ సినిమా చరిత్రలోనే అత్యుత్తమ నటులలో ముగ్గురిలో ఒకరిగా అభివర్ణించాడు.
వ్యక్తిగత జీవితం
[మార్చు]మోతీలాల్ చాలా సౌమ్యంగా, మెరుగుపడి, ఉన్నత సమాజంలోకి వెళ్ళాడు, అయితే తన జీవితపు చివరి భాగంలో అతను ఆర్థిక ఇబ్బందుల్లో ఉన్నాడు. సంపూర్ణమైన పెద్దమనిషి అయినప్పటికీ, అతను జూదం, జాతులను ఆస్వాదించాడు, 1965లో దాదాపు నిరుపేదగా మరణించాడు.
ఆయన నటి నాదిరా తో చాలా సంవత్సరాలు ప్రేమ సంబంధంలో ఉన్నాడు. ఆమె తన భర్త నుండి విడిపోయిన తరువాత అతను నటి శోభనా సమర్థ్ సంబంధం కలిగి ఉన్నాడు, శోభనా తొలి సినిమా ' హమారీ బేటీ'లో అతను సమర్థ్ నిజ జీవిత కుమార్తె నూతన్ తండ్రి పాత్రను పోషించాడు.[10] అతను 'అనారీ'లో ఆమె సంరక్షకుడిగా కూడా నటించాడు , అయితే ఈసారి ఆ పాత్రలో విలన్ ఛాయలు ఉన్నాయి.
నివాళి
[మార్చు]
అమితాబ్ బచ్చన్ ది హండ్రెడ్ లూమినరీస్ ఆఫ్ హిందీ సినిమా ముందుమాటలో ఇలా వ్రాశారు: "ఒక గొప్ప, చాలా సహజ నటుడిని ప్రశంసిస్తూ పెద్దగా వ్రాయబడలేదు. ఆయన (మోతిలాల్) తన కాలానికి చాలా ముందు ఉన్నాడు. ఆయన ఈ రోజు జీవించి ఉంటే అతని పరిపూర్ణ బహుముఖ ప్రజ్ఞ అతనికి ఇప్పుడు కూడా స్థానం కల్పించి ఉండేది. వాస్తవానికి, ఆయన మనలో చాలా మంది కంటే మెరుగ్గా పనిచేస్తూ ఉండేవాడు".
ఫిల్మోగ్రఫీ
[మార్చు]నటుడు
[మార్చు]- యే జిందగీ కిత్నీ హసీన్ హై (1966)
- ఛోటీ ఛోటీ బాతేన్ (1965)
- వక్త్ (1965)
- సోలాహో సింగర్ కరే దుల్హనియా (భోజ్పురి) (1965)
- జీ చాహతా హై (1964)
- నాయకుడు (1964)
- యే రాస్తే హై ప్యార్ కే (1963)
- అస్లీ-నఖ్లీ (1962)
- పరాఖ్ (1960)
- అనారి (1959)
- పైఘమ్ (1959)
- అబ్ దిల్లీ దూర్ నహీ (1957)
- జాగతే రహో (1956)
- దేవదాస్ (1955)
- ధూన్ (1953)
- ఏక్ దో తీన్ (1953)
- అప్నీ ఇజ్జత్ (1952)
- శ్రీ సంపత్ (1952)
- హమారీ బేటీ (1950)
- హాన్స్టే ఆన్సూ (1950)
- ఏక్ థీ లడ్కీ (1949)
- లేఖ్ (1949)
- గజ్రే (1948)
- మేరా మున్నా (1948)
- ఆజ్ కి రాత్ (1948)
- దో దిల్ (1947)
- ఫూల్వారీ (1946)
- పెహ్లీ నజర్ (1945)
- దోస్త్ (1944)
- ముజ్రిమ్ (1944)
- రౌనక్ (1944)
- ఉమాంగ్ (1944)
- ఆగే కదమ్ (1943)
- తఖ్దీర్ (1943)
- తస్వీర్ (1943)
- అర్మాన్ (1942)
- పర్దేసి (1941)
- ససురల్ (1941)
- అచుత్ (1940)
- హోలీ (1940)
- ఆప్ కి మర్జీ (1939)
- సచ్ హై (1939)
- హమ్ తుమ్ ఔర్ వో (1938)
- తీన్ సౌ దిన్ కే బాద్ (1938)
- కెప్టెన్ కీర్తి కుమార్ (1937)
- జాగీర్దార్ (1937)
- కులవధు (1937)
- కోకిల (1937)
- దిలావర్ (1936)
- దో దివానే (1936)
- జీవన్ లత (1936)
- లగ్న బంధన్ (1936)
- దో ఘడి కి మౌజ్ (1935)
- డాక్టర్ మధురిక (1935)
- సిల్వర్ కింగ్ (1935)
- షహర్ కా జాదూ (1934)
- వతన్ పరాస్తా (1934)
మూలాలు
[మార్చు]- 1 2 "A trip down memory lane with actor Motilal – Times of India". The Times of India. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 14 October 2016.
- ↑ Filmfare Awards
- ↑ Sukanya Verma (25 September 2014). "Classic Revisited: Bimal Roy's satirical gem, Parakh". Rediff.com movies. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 26 September 2014.
- ↑ "13th National Film Awards". International Film Festival of India. the original నుండి 20 October 2012 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 15 September 2011.
- ↑ "13th National Film Awards (PDF)" (PDF). Directorate of Film Festivals. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 15 September 2011.
- ↑ Indian movie stars died at 54 Archived 2021-03-02 at the Wayback Machine. Pathetic Facts. Retrieved on 9 November 2018.
- ↑ Motilal. Cineplot.com. Retrieved on 9 November 2018.
- ↑ Ashish Rajadhyaksha; Paul Willemen (10 July 2014). Encyclopedia of Indian Cinema. Routledge. pp. 276–. ISBN 978-1-135-94318-9. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 28 August 2015.
- ↑ Darlingji by Kishwar Desai Filmography pg. 433. Published by Harper Collins India ISBN 978-81-7223-697-7
- ↑ D, Johnny (31 January 2006). "Star couples search for love". HindustanTimes.com. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 25 December 2016.