Jump to content

రత్తన్‌బాయి జిన్నా

వికీపీడియా నుండి
రతన్‌బాయి జిన్నా
జననం
రతన్‌బాయి పెటిట్

(1900-02-20)1900 ఫిబ్రవరి 20
బొంబాయి, బ్రిటిష్ ఇండియా
మరణం1929 ఫిబ్రవరి 20(1929-02-20) (వయసు: 29)
బొంబాయి, బ్రిటిష్ ఇండియా
జీవిత సహచరి
​
​
(m. 1918; sep. 1927)​
[1][2]
పిల్లలుదీనా వాడియా

రతన్‌బాయి జిన్నా (née పెటిట్, మర్యమ్ జిన్నా అని కూడా పిలుస్తారు; 20 ఫిబ్రవరి 1900 – 20 ఫిబ్రవరి 1929), అనౌపచారికంగా రుట్టీ అని ప్రసిద్ధి చెందిన ఆమె, ముహమ్మద్ అలీ జిన్నా భార్య. జిన్నా పాకిస్తాన్ సృష్టిలో ముఖ్యపాత్ర పోషించిన నాయకుడు, ఆ దేశ స్థాపకుడు.

పెటిట్ తన తండ్రి ద్వారా పెటిట్ కుటుంబం, జిన్నాతో వివాహం ద్వారా జిన్నా కుటుంబం అనే భారత ఉపఖండంలోని అత్యంత ప్రభావవంతమైన రెండు కుటుంబాలకు చెందినది. ఆమె కుమార్తె దీనా వాడియా, బాంబే డైయింగ్ అధ్యక్షుడు నెవిల్ వాడియాను వివాహం చేసుకుంది.[3][4]

ప్రారంభ జీవితం, నేపథ్యం

[మార్చు]

రతన్‌బాయి పెటిట్ (సాధారణంగా "రుట్టీ" అని పిలిచేవారు) 1900 ఫిబ్రవరి 20న బ్రిటిష్ భారతదేశంలోని బొంబాయి, బొంబాయి ప్రెసిడెన్సీ లో అత్యంత సంపన్నమైన, ప్రభావవంతమైన పెటిట్ కుటుంబంలో జన్మించింది. ఈ కుటుంబం పార్సీ సమాజానికి చెందినది. ఆమె వ్యాపారవేత్త సర్ దిన్షా పెటిట్, రెండవ బారోనెట్ పెటిట్, ఆయన భార్య లేడీ దినాబాయి పెటిట్‌ల ఏకైక కుమార్తె. ఆమె తాత దిన్షా మానెక్‌జీ పెటిట్, మొదటి బారోనెట్, భారతదేశంలోని తొలి పత్తి మిల్లులలో కొన్ని స్థాపించాడు. ఆయన ఖాజార్ పాలకుల చేత హింసకు గురైన ఇరాన్ జరోస్త్రియన్లకు సహాయం చేసిన దాత కూడా. ఆమె సోదరుడు ఫాలీ, తరువాత సర్ దిన్షా మానెక్‌జీ పెటిట్, 3వ బారోనెట్‌గా ప్రసిద్ధి చెందాడు; అతను టాటా కుటుంబానికి చెందిన సిల్లా టాటాను వివాహం చేసుకున్నాడు.[4] ఆమె మరో సోదరుడు జంశెడ్ పెటిట్. రతన్‌బాయి మామ బోమంజీ దిన్షా పెటిట్, ఆమె బంధువు జహంగీర్ బోమంజీ పెటిట్ ప్రసిద్ధ పారిశ్రామికవేత్తలు; ఆమె బంధువు మిథుబెన్ పెటిట్ ఒక సామాజిక కార్యకర్త. రతన్‌బాయి పెటిట్ బొంబాయిలో ప్రసిద్ధురాలు. ఆమె చదువుకున్న, ఫ్యాషన్‌ప్రియురాలు, బహిర్ముఖ స్వభావం కలిగిన, జాతీయవాద భావాలు కలిగిన రెండవ బారోనెట్ కుమార్తె మాత్రమే కాకుండా, అందగత్తెగానూ పేరుగాంచింది. ఆమె యౌవనంలోకి అడుగుపెట్టినప్పుడు బొంబాయి ఉన్నతవర్గం ఆమెను "బొంబాయి పుష్పం" అని పిలిచేది; ఆ వర్గానికి చెందిన అనేక మంది ఆమె తండ్రి ఇంటికి తరచూ అతిథులుగా వచ్చేవారు.[5]

పెటిట్ కుటుంబం అత్యంత ఆంగ్లీకరించబడిన కుటుంబం. వారి ప్రవర్తన, దుస్తులు, భాష, ఆహారం, సంప్రదాయాలు అన్నింటిలో పూర్తిగా బ్రిటిష్ జీవనశైలిని అనుసరించేందుకు ప్రయత్నించేది. రెండవ బారోనెట్ తన ఇంటికోసం యూరప్ నుండి అత్యుత్తమ పూలు, మార్బుల్, ఫర్నిచర్ మాత్రమే దిగుమతి చేసుకునేవాడు. ప్రతి గదిలో అనేక పర్షియన్ తివాచీలు ఉండేవి; పెటిట్ హాల్‌లో గ్రీకు శైలిలో ఒక ఫౌంటెన్ కూడా ఉండేది. సహజంగానే, వారు తమ పిల్లలకు దాదాపు అన్ని సౌకర్యాలను కల్పించారు. రుట్టీ తండ్రి ఆమెకు పుస్తకాలు, బట్టలు, పెంపుడు జంతువులు, మిఠాయిలు, విలాసవంతమైన భోజనాలు, యూరప్ లేదా భారతదేశంలోని ఇతర ప్రాంతాలకు విహారయాత్రలు వంటి బహుమతులు ఇచ్చేవాడు. రుట్టీకి ఫ్యాషన్‌పై విపరీతమైన ఆసక్తి ఉండేది. ఆమెను ఎవరూ వెంట లేకుండానే షాపింగ్‌కు వెళ్లనిచ్చేవారు; ఖర్చుకు ఎలాంటి పరిమితి ఉండేది కాదు. ఆమె తల్లిదండ్రులు పిల్లల పెంపకంలో ఎక్కువ భాగాన్ని యూరోపియన్ దాయాదులకే అప్పగించారు. ఆమె తాతామ్మలు సంప్రదాయ జరోస్త్రియన్ మతాన్ని ఆచరించినప్పటికీ, రుట్టీ మాత్రం అజ్ఞేయవాదిగా ఉండి పేరుకే పార్సీగా ఉండేది. పెటిట్ కుటుంబంలోని పిల్లలెవరినీ జరోస్త్రియన్ మతంలో పెంచలేదు; ఇంట్లో గుజరాతీ కూడా మాట్లాడబడేది కాదు. రుట్టీ, ఆమె సోదరులు నవజోత్ కార్యక్రమంలో పాల్గొన్నప్పటికీ, అది ప్రధానంగా తర్వాత గొప్ప విందు ఏర్పాటు చేయడానికి ఒక కారణంగా మాత్రమే నిర్వహించబడింది.[5]

ప్రేమ, వివాహం

[మార్చు]

అప్పుడు 42 సంవత్సరాల వయస్సు గల ముహమ్మద్ అలీ జిన్నా, రుట్టీ తండ్రికంటే కేవలం మూడు సంవత్సరాలు మాత్రమే చిన్నవాడు; ఆ ఇద్దరూ మంచి స్నేహితులు. ముంబైలోని మలబార్ హిల్ దిగువన సముద్రతీరంలో విస్తరించి ఉన్న పెటిట్ కుటుంబ నివాసమైన పెటిట్ హాల్‌కు జిన్నా తరచూ అతిథిగా వచ్చేవాడు. ఈ వాతావరణంలోనే రుట్టీ, జిన్నా పరిచయం అయ్యారు. ఇద్దరూ జాతీయవాదులు, గుర్రాలను ప్రేమించేవారు, రాజకీయాలపై అత్యంత ఆసక్తి కలిగి ఉండేవారు. అయితే వారి ప్రేమకథ డార్జిలింగ్‌లో ప్రారంభమైంది; అక్కడ ఆమె కుటుంబ సభ్యులు తెలియకుండానే వారిని ఒకే విహారయాత్రలో కలిపారు.[6][7]

ఇద్దరి మధ్య ఇరవై నాలుగు సంవత్సరాల వయస్సు తేడా ఉన్నప్పటికీ, అలాగే రుట్టీ అప్పటికి కేవలం పదహారు సంవత్సరాల వయస్సులో ఉన్నప్పటికీ, వారు వివాహం చేసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నారు.

జిన్నా ముందుగా తన స్నేహితుడితో మతాంతర, వర్గాంతర వివాహాల గురించి చర్చ మొదలుపెట్టాడు. భారతదేశంలో ఇది ఎప్పుడూ వివాదాస్పద అంశమే. ఈ విషయంపై బారోనెట్ అనుకూల అభిప్రాయం వ్యక్తం చేస్తాడని జిన్నాకు నమ్మకం. మిశ్రమ వివాహాలకు మద్దతుగా తన స్నేహితుడి సాధారణ అభిప్రాయాన్ని వెలికి తీయగానే, జిన్నా అతని కుమార్తెను వివాహం చేసుకోవాలనే తన ప్రతిపాదనను వెల్లడించాడు. ఆ బారోనెట్ తీవ్ర ఆశ్చర్యానికి గురయ్యాడు; తన స్నేహితుడు, తన కుమార్తె మధ్య ఒక సాధారణ తండ్రితన సంబంధం తప్ప మరేమీ ఉండదని అతను ఎప్పుడూ ఊహించలేదు. ఈ ఆలోచనపై అతను తీవ్ర ఆగ్రహంతో స్పందించి, దాదాపు జిన్నాను తన ఇంటి నుండి వెళ్లిపోవాలని ఆదేశించాడు. పెటిట్ కుటుంబ దృష్టిలో ఇది కేవలం మతపరమైన విషయం మాత్రమే కాదు; ముఖ్యంగా జిన్నా వయస్సు 40 కావడంతో, వారి మధ్య ఉన్న వయస్సు తేడా కూడా వారిని కలవరపరిచింది.[8]

"అన్ని విషయాలను పక్కన పెడితే, ఆమెకు అప్పటికీ పదహారు సంవత్సరాలు కూడా నిండలేదు. కొత్త శతాబ్దపు ఆధునిక తల్లిదండ్రులు తమ కుమార్తెలు ఆ వయస్సులోనే వివాహానికి తొందరపడతారని ఆశించేవారు కాదు; అయితే మరింత సంప్రదాయ కుటుంబాల్లో ఆ వయస్సుకే అమ్మాయిలు నిశ్చితార్థం చేసుకునేవారు లేదా ఇప్పటికే వివాహితులై ఉండేవారు. సర్ దిన్షా యొక్క ఏకైక సోదరి హుమాబాయి, నైస్‌లోని ఫ్రెంచ్ బోర్డింగ్ పాఠశాలలో బాకలరియట్ పూర్తి చేసిన తర్వాత కూడా ఇరవై తొమ్మిది సంవత్సరాల వయస్సులో అవివాహితగానే ఉండేది; దీనిపై ఎవరూ ఆశ్చర్యం వ్యక్తం చేయలేదు."[7]

రుట్టీ ఇంకా మైనర్ కావడంతో, ఆమె తండ్రి కొంతకాలం పాటు ఈ వివాహాన్ని అడ్డుకోగలిగాడు. ఈ విషయం ఏడాది కంటే ఎక్కువ కాలం ఎలాంటి పరిష్కారం లేకుండా కొనసాగింది. రుట్టీ తన తల్లిదండ్రుల ఏకైక కుమార్తె (ఆమెకు ముగ్గురు సోదరులు ఉన్నారు), అందువల్ల ఆమె జన్మదినాన్ని వారు ఎప్పుడూ ఘనంగా జరుపుకునేవారు. కుటుంబంలో ఉద్రిక్తతలు ఉన్నప్పటికీ, ఆమె ప్రాయపూర్తి జన్మదిన వేడుకను నిర్లక్ష్యం చేయడం సాధ్యం కాలేదు. ఈ సందర్భంగా ముంబైలోని తాజ్ మహల్ హోటల్లో ఘన విందు ఏర్పాటు చేశారు.[9] విందు అనంతరం బారోనెట్ తన అతిథులను చమత్కారమైన ప్రసంగంతో అలరించిన తరువాత, రుట్టీ లేచి “ధన్యవాదాలు, పాపా...” అని చెప్పి అందరినీ ఆశ్చర్యానికి గురిచేసే ప్రకటన చేసింది. తాను జిన్నా వివాహ ప్రతిపాదనను అంగీకరించానని, త్వరలోనే వారిద్దరూ వివాహం చేసుకోబోతున్నారని ఆమె ప్రశాంతంగా ప్రకటించి, అందరూ వారికి ఆశీస్సులు అందించాలని కోరింది. ఆ తరువాత అక్కడ ఘోర నిశ్శబ్దం నెలకొంది. తీవ్ర ఆగ్రహం, వ్యతిరేకత ఉన్నప్పటికీ, ఇంత బహిరంగమైన విషయాన్ని ఇక వెనక్కి తీసుకోవడం సాధ్యం కాలేదు; అలాగే రుట్టీ తన నిర్ణయాన్ని మార్చుకునేలా ఒప్పించడం కూడా ఎవరికీ సాధ్యపడలేదు. చివరి వరకు కూడా, ఆమె తల్లిదండ్రులు ఈ పరిణామాన్ని అంగీకరించలేకపోయారు. వారి అభ్యంతరాలు అనేకం — మతభేదం, విపరీతమైన వయస్సు తేడా,, తమ స్నేహితుడిగా భావించిన వ్యక్తి చేత మోసపోయామనే భావన. రుట్టీ పార్సీ సమాజాన్ని విడిచి ముస్లిం సమాజంలో చేరాల్సిన సమయం వచ్చినప్పుడు, ఆమెను కుటుంబం పూర్తిగా తృణీకరించింది; తండ్రి ఇంటిని వెంటనే విడిచి వెళ్లాల్సి వచ్చింది. 1918లో, తన 18వ పుట్టినరోజుకు కేవలం కొన్ని వారాల తరువాత, రుట్టీ 42 సంవత్సరాల వయస్సున్న ముహమ్మద్ అలీ జిన్నాను వివాహం చేసుకుంది. అనంతరం ఆమె తన కుటుంబంతో పాటు పార్సీ సమాజంతోనూ అన్ని సంబంధాలను తెంచుకుంది.[10][11]

పార్సీ సమాజం రుట్టీపైనే కాకుండా ఆమె తల్లిదండ్రులపైనా తీవ్ర ఆగ్రహం వ్యక్తం చేసింది. రతన్‌జీ దాదాభాయి టాటా ఫ్రెంచ్ మహిళ సుజన్నే బ్రైరే ను (తర్వాత జరోస్త్రియన్ మతంలోకి మారింది) వివాహం చేసుకున్న తరువాత నుంచే, అనేక పరంపరావాద పార్సీలు పార్సీ ఉన్నతవర్గంలో వేగంగా పెరుగుతున్న ఆంగ్లీకరణ, మతపరమైన నిర్లక్ష్యం, భౌతికవాద జీవనశైలిపై ఆందోళన చెందుతున్నారు. అంతేకాకుండా, రుట్టీ వయస్సు గల సంపన్న కుటుంబాల పార్సీ యువతలో చాలామంది మతం పట్ల నిర్లక్ష్యంగా ఉండేవారు లేదా పూర్తిగా నాస్తికులుగా మారిపోయేవారు; వారి తల్లిదండ్రులు వారికి మతపరమైన విద్య ఇవ్వడంలో చాలా తక్కువ శ్రద్ధ చూపారు. జిన్నా–రుట్టీ వివాహం జరిగిన తరువాత, అది చివరి దెబ్బగా భావించిన పరంపరావాద పార్సీలు, మొబెడ్లు తమ యువతను మతపరంగా మళ్లీ శిక్షణ ఇవ్వాలని పిలుపునిచ్చారు. పెటిట్ కుటుంబానికి సంబంధించి, పార్సీ పంచాయతీ రెండు ఎంపికలు ఇచ్చింది — తమ కుమార్తెతో కలిసి సమాజం నుండి బహిష్కరణకు గురికావడం లేదా ఆమెను బహిరంగంగా వారసత్వం నుండి తొలగించి, ఆమెతో అన్ని సంబంధాలు తెంచుకుని సమాజంలో కొనసాగడం. ఆమె కుటుంబం రెండో మార్గాన్ని ఎంచుకుంది. అయితే లేడీ దిన్షా మాత్రం తన మనవరాలి జీవితంలో భాగమవ్వాలని ప్రయత్నించింది; రుట్టీ, జిన్నా విడిపోయిన తరువాత ఆమెకు ఆ అవకాశం లభించింది.[5]

దాంపత్య సమస్యలు

[మార్చు]

జిన్నా దంపతులు ప్రధానంగా మలబార్ హిల్‌లోని సౌత్ కోర్ట్ మాన్షన్ లో నివసించేవారు; అది పెటిట్ హాల్‌కు చాలా సమీపంలోనే ఉండేది. అయినప్పటికీ, వారికీ పెటిట్ కుటుంబానికీ ఎలాంటి సంబంధాలు లేకుండానే కొనసాగింది. రుట్టీ ఏకైక సంతానం దీనా వాడియా తదుపరి సంవత్సరం జన్మించిన తరువాత కూడా ఈ దూరం కొనసాగింది. తన కుటుంబం నుండి దూరమవడమే కాకుండా, రుట్టీపై పార్సీ సమాజం కూడా అసాధారణమైన కఠిన చర్యలు తీసుకుంది. ఆమెను సమాజం నుండి పూర్తిగా బహిష్కరించి, వారి సామాజిక సమావేశాలన్నింటి నుండి వెలివేశారు.[12]

రుట్టీ తన పెంపుడు జంతువులతో కలిసి ఇంటికి వచ్చినప్పుడు, అది వాస్తవానికి దాదాపు ఖాళీ ఇంటిలా ఉండేది. వారి వివాహం ప్రారంభ దశలోనే జిన్నా తన ఇంటిని, తన దుస్తుల అలమారను పూర్తిగా ఆమెకు అప్పగించాడు. ఆమెకు ఇల్లు తనకు నచ్చిన విధంగా పూర్తిగా అలంకరించుకునే స్వేచ్ఛ ఇచ్చారు. జిన్నా దుస్తుల విషయంలో కూడా, ఆమెకు ఫ్యాషన్‌పై మంచి అభిరుచి ఉందని తెలుసుకున్న జిన్నా, తన సూట్లు కొనడం, వాటిని సమన్వయం చేయడమే కాకుండా, తన జుట్టు శైలిని కూడా ఆమె నిర్ణయించేందుకు అనుమతించాడు. ఈ ఏర్పాటుతో జిన్నాకు రాజకీయంగా ప్రయోజనం కలిగింది; ఎందుకంటే అది అతనిని ఆధునిక, ఫ్యాషన్‌కు అనుగుణమైన ముస్లిం నాయకుడిగా ప్రజల ముందు చూపించింది.[5] వారు తరచూ యూరప్ పర్యటనలు కూడా చేసేవారు, అక్కడ చాలాకాలం గడిపేవారు. వారు చూసినవారిని ఆకట్టుకునే జంటగా పేరొందారు; ఎందుకంటే వారు ఒకరికొకరు అసమానంగా కనిపించడమే కాకుండా, రుట్టీ ఫ్యాషన్, విలాసానికి పరాకాష్టగా నిలవాలని కోరుకుంది, డబ్బు ఆమెకు అసలు సమస్యే కాదు. ఆమె పొడవాటి జుట్టును తాజా పూలతో అలంకరించేది; ప్రకాశవంతమైన పట్టు, షిఫాన్ దుస్తులు ధరించేది; వాటిని వజ్రాలు, మాణిక్యాలు, పచ్చలతో అలంకరించిన హెడ్‌బ్యాండ్లు, టియారాలతో మరింత మెరిపించేది. ఆమెకు ఇష్టమైన దుస్తులు చేతులులేని బ్లౌజ్‌తో కూడిన షిఫాన్ చీరలు. ఆమె ధైర్యవంతమైన దుస్తుల శైలి ముస్లిం సమాజానికే కాకుండా బ్రిటిష్ వారినీ ఆశ్చర్యానికి గురిచేసేది. అయినప్పటికీ, జిన్నా తన చిన్నపిల్లల వంటి భార్యను ఎంతో ప్రేమతో చూసుకునేవాడు, ఆమె ప్రతి కోరికను తీర్చేవాడు; అలాగే ఆమె కూడా తన ప్రియమైన భర్త “J” చేత లాలించబడటంలో ఆనందించేది. చాలా ఆధారాల ప్రకారం, వారి వివాహం తొలి కొన్ని సంవత్సరాల్లో ఆ దంపతులు అత్యంత సంతోషంగా ఉన్నారు.[13]

వారి ఏకైక సంతానం అయిన కుమార్తె దీనా, 1919 ఆగస్టు 15న అకాల ప్రసవంతో జన్మించింది. తొలి ఎనిమిది సంవత్సరాల పాటు దీనా తల్లిదండ్రులిద్దరిచేత కూడా నిర్లక్ష్యానికి గురైంది; ఎందుకంటే ఆమె తండ్రి రాజకీయాల్లో నిమగ్నమై ఉండగా, ఆమె తల్లి దీనా సంరక్షణను దాయాదులు, సేవకుల చేతిలో వదిలేసింది. వాస్తవానికి, దీనాకు ఆమె తల్లిదండ్రులిద్దరిలో ఎవ్వరూ పేరు కూడా పెట్టలేదు [విడమరచి రాయాలి].[5]

జిన్నా సోదరి ఫాతిమా జిన్నా కూడా ఈ వివాహాన్ని సానుకూలంగా స్వీకరించలేదు. 1901లో వారి తండ్రి మరణించిన తర్వాత ఎనిమిదేళ్ల వయసు నుంచే ఆమె తన అన్న సంరక్షణలో పెరిగింది. కొత్త వధువుకు స్థలం కల్పించాలనే ఉద్దేశంతో మొదట ఫాతిమాను మరో సోదరి ఇంటికి పంపించారు. అయితే తరువాత ఆమె సౌత్ కోర్ట్‌లోని జిన్నా నివాసంలో ప్రతి ఆదివారం గడపడం అలవాటు చేసుకుంది.[14] అప్పటికే 19 ఏళ్లకే తల్లిగా మారిన యువ రుట్టీ, ఇకపై జిన్నా ప్రేమాభిమానాల ఏకైక కేంద్రం తాను కాదని గుర్తించింది. అంతేకాకుండా, ఆమెకూ ఫాతిమాకూ స్వభావ పరంగా కూడా విపరీతమైన తేడాలు ఉండేవి. ఫాతిమా తరచూ ఖురాన్ చదువుతుండటాన్ని చూసి, “ఖురాన్ అనేది మాట్లాడుకోవడానికి ఉన్న గ్రంథం, చదవడానికి కాదు!” అని రుట్టీ ఒకసారి ఆమెపై అరిచిందని చెప్పబడుతుంది. ఫాతిమాను గంభీర స్వభావం కలిగినవారిగా, అలాగే జిన్నా మాదిరిగానే క్రమశిక్షణా ప్రియురాలిగా భావించేవారు.[14]

1919లో జిన్నా ఫాతిమాను డెంటల్ కాలేజీలో చేర్పించాడు. 1923లో బొంబాయిలో ఆమె స్వంత క్లినిక్ ప్రారంభించుకునేందుకు కూడా సహాయం చేశాడు.[15] అయినప్పటికీ, జిన్నా, రుట్టీ మధ్య ఏర్పడిన దూరాన్ని తగ్గించడంలో ఇవి పెద్దగా సహాయపడలేదు.[14][15]

1922 మధ్య నాటికి, హిందూ–ముస్లిం విభేదాలతో చీలిపోయిన దేశంలో వేర్పాటువాద భావజాలానికి స్వరం కావడానికి జిన్నా తన ప్రతి ఖాళీ క్షణాన్నీ రాజకీయాలకు అంకితం చేయడంతో, అతడు రాజకీయంగా ఒంటరితనాన్ని ఎదుర్కొంటున్నాడు. ఇది రుట్టీ పార్సీ సమాజం నుండి బహిష్కరణకు గురైన పరిస్థితిని కొంతవరకు ప్రతిబింబించింది.[12] జిన్నా ఇంటికి మరింత ఆలస్యంగా రావడం, వారిద్దరి మధ్య దూరం పెరుగుతుండటం రుట్టీని నిర్లక్ష్యానికి గురైన భావనలోకి నెట్టింది.[16] మొదట్లో ఉన్న మోహం క్రమంగా తగ్గిపోయింది; జిన్నాకు తనపై పెరుగుతున్న బాధ్యతలు భారంగా, చికాకుగా అనిపించసాగాయి. ఈ మార్పును రుట్టీ అర్థం చేసుకోలేకపోయింది, అంగీకరించలేకపోయింది కూడా.

తన భర్తతో ఉన్న సంక్లిష్ట సంబంధాన్ని ఆమె చివరిసారి రాసిన లేఖలోని కొన్ని భాగాల ద్వారా అర్థం చేసుకోవచ్చు:

"...జీవితం యొక్క నిజ స్వరూపానికి (అది అంతిమంగా మరణమే) నేను ఎంత దగ్గరగా వెళ్లానో, ప్రియతమా, అటువంటి సందర్భంలో మనసుకు గుర్తుండిపోయేది అందమైన, సున్నితమైన క్షణాలే; మిగతావన్నీ అర్ధముసుగులో కనిపించే అవాస్తవాల మబ్బుల్లా మారిపోతాయి. నన్ను గుర్తుచేసుకునేప్పుడు, ప్రియుడా, నీవు కోసుకున్న పువ్వులా గుర్తుచేసుకో, నీవు తొక్కేసిన పువ్వులా కాదు..." అని ఆమె రాసింది. లేఖ చివర్లో, "..ప్రియతమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను – ప్రేమిస్తున్నాను – నేను నిన్ను కొంచెం తక్కువగా ప్రేమించి ఉంటే, బహుశా నీతోనే ఉండిపోయేదాన్ని. కానీ ఎంతో అందమైన పువ్వును సృష్టించిన తర్వాత దానిని బురదలో లాగరు. నీవు నీ ఆదర్శాన్ని ఎంత ఎత్తుకు తీసుకెళ్తే, అది పడిపోయినప్పుడు అంత దిగువకు పడుతుంది. నా ప్రియతమా, కొద్దిమంది పురుషులకు మాత్రమే లభించేంతగా నేను నిన్ను ప్రేమించాను. ప్రేమతో ప్రారంభమైన ఈ విషాదం ప్రేమతోనే ముగియాలని మాత్రమే నేను ప్రార్థిస్తున్నాను..." అని పేర్కొంది.[17]

చివరి రోజులు, మరణం

[మార్చు]
ముంబైలోని తాజ్ మహల్ ప్యాలెస్ హోటల్, ఇక్కడే పెట్టిట్ తన జీవితపు చివరి సంవత్సరాలు గడిపింది.

రుట్టీ, జిన్నా విడిపోయిన తర్వాత, వారి కుమార్తె తన తల్లి రుట్టీ తల్లిని కలుసుకునే అవకాశం పొందింది. లేడీ పెట్టిట్ తన మనవరాలు దినాతో ఎంతో సన్నిహితంగా మారింది. ఆ అనుబంధం కారణంగా దినా తన మాతామహి మొదటి పేరును స్వీకరించింది.[5]

రుట్టీ జిన్నా ప్రేగుల సంబంధిత వ్యాధులతో బాధపడింది. ఆమెకు క్యాన్సర్ ఉండి ఉండవచ్చని ఊహించబడింది. ఆమె తీవ్ర నిరాశతో కూడా బాధపడింది; అయితే ఆ కాలంలో ఆ మానసిక పరిస్థితి గురించి సరైన అవగాహన లేదు. 1928 ప్రారంభంలో, ఆమె బొంబాయిలోని తాజ్ మహల్ ప్యాలెస్ హోటల్‌లోని ఒక సూట్‌లోకి మారింది. ఎనిమిదేళ్ల దినాను జిన్నా ఇంట్లోనే వదిలి వెళ్లింది. అదే వసంతకాలంలో, తన తల్లితో కలిసి పారిస్‌ను సందర్శిస్తున్నప్పుడు, రుట్టీ అకస్మాత్తుగా కోమాలోకి వెళ్లి మరణానికి దగ్గరగా చేరుకుంది. రెండు నెలల తరువాత, 1929 ఫిబ్రవరి 19న, ముంబైలోని తాజ్ మహల్ ప్యాలెస్ హోటల్‌లో తన గదిలో ఆమె స్పృహ కోల్పోయింది. మరుసటి రోజు, ఫిబ్రవరి 20న — అదే ఆమె 29వ జన్మదినం — ఆమె మరణించింది.[18]

ఆమె మరణానికి అధికారిక వైద్య రికార్డు ఏదీ లేకపోవడంతో, కారణంపై అనేక ఊహాగానాలు వెలువడ్డాయి. క్యాన్సర్ నుండి పెద్దప్రేగు వాపు వరకు పలు కారణాలు చెప్పబడినా, చాలామంది అది ఆత్మహత్య అయి ఉండవచ్చని నమ్ముతారు. ఆ సమయంలో జిన్నా ఢిల్లీలో ఉన్నాడు. తన భార్య మరణించిన విషయాన్ని అతడు వెంటనే తెలుసుకోలేదు; తన మామగారు బొంబాయి నుండి ఫోన్ చేసి రుట్టీ మరణించిందని తెలియజేసిన తర్వాతే విషయం తెలిసింది.[5]

తన భార్య మరణించిన సంవత్సరాల తరువాత, జిన్నా తన స్నేహితుడితో మాట్లాడుతూ, “ఆమె ఒక చిన్నపిల్లే; నేను ఆమెను వివాహం చేసుకోకూడదు. అది నా తప్పు,” అని అన్నాడని చెబుతారు. రుట్టీ ప్రవర్తనను అతడు “పిల్లల మాదిరి ప్రవర్తన”గా భావించేవాడని దీనితో తెలుస్తుంది.[14]

వింతైన యాదృచ్ఛికంగా, అంతర్మత, అంతర్-సమాజ వివాహాల విషయంలో జిన్నా స్వయంగా తీసుకున్న వైఖరినే తరువాత అతని కుమార్తె దినా ప్రశ్నించింది. దినా పార్సీ పారిశ్రామికవేత్త నెవిల్ వాడియాను వివాహం చేసుకోవాలని నిర్ణయించుకుంది. సర్ దిన్షా పెట్టిట్, రుట్టీ మధ్య జరిగిన ఘర్షణలాగే, ముస్లిం సమాజానికి వెలుపల వివాహం చేసుకోవాలనే దినా నిర్ణయంపై జిన్నా కూడా ఆమెతో ఘర్షణకు దిగాడు.

ఆ సమయంలో జిన్నాకు సహాయకుడిగా పనిచేసిన ముహమ్మద్ అలీ కరీం చాగ్లా తన ఆత్మకథ Roses in Decemberలో ఇలా రాశాడు: “జిన్నా దినాతో — ‘భారతదేశంలో లక్షలాది ముస్లిం అబ్బాయిలు ఉన్నారు; నువ్వు ఎదురు చూసింది ఇతడికోసమేనా?’ అని అడిగాడు. దానికి దినా — ‘భారతదేశంలో లక్షలాది ముస్లిం అమ్మాయిలు ఉన్నారు; మరి మీరు నా తల్లినే ఎందుకు వివాహం చేసుకున్నారు?’ అని ప్రత్యుత్తరం ఇచ్చింది.” దీనికి జిన్నా సమాధానం — “ఆమె ముస్లింగా మారింది.”[19]

ముహమ్మద్ అలీ జిన్నా అత్యంత వ్యక్తిగత స్వభావం కలిగిన వ్యక్తి. ఆయన తన భావోద్వేగాలను బహిరంగంగా చాలా అరుదుగానే వ్యక్తపరచేవాడు. ప్రజల ముందర ఆయన ఏడ్చిన సందర్భాలు కేవలం రెండే ఉన్నాయని చెబుతారు; ఆ రెండు సందర్భాలూ రుట్టీతోనే సంబంధం కలిగినవే. ఒకటి 1929లో ఆమె అంత్యక్రియల సమయంలో; మరొకటి 1947 ఆగస్టులో, పాకిస్తాన్‌కు వెళ్లే ముందు చివరిసారిగా ఆమె సమాధిని సందర్శించినప్పుడు. జిన్నా 1947 ఆగస్టులో భారతదేశాన్ని విడిచిపోయాడు; తిరిగి ఎప్పుడూ రాలేదు.[20]

తన భార్య మరణం, తన కుమార్తె వివాహం తరువాత,[21] జిన్నా వారిని ఎంతోగా మిస్సయ్యాడని కనిపిస్తుంది. జి. అల్లానా Quaid-i-Azam Jinnah: The Story of a Nation అనే జిన్నా జీవితచరిత్రను రచించాడు. అందులో జిన్నా డ్రైవర్ చెప్పిన ఒక సంఘటనను ఆయన పేర్కొన్నాడు. ఆ డ్రైవర్ మాటల్లో:

"ఇంటి పనివాళ్లకు ఇంట్లో జరుగుతున్న ప్రతిదీ తెలిసిపోతుంది. కొన్నిసార్లు అందరికంటే ఎక్కువగా కూడా తెలుసుకుంటారు. బేగం జిన్నా [శ్రీమతి జిన్నా] మరణించి పన్నెండు సంవత్సరాలకు పైగా గడిచిన తర్వాత కూడా, అర్ధరాత్రి సమయంలో సాహెబ్ ఒక పెద్ద పాత చెక్క పెట్టెను తెరవమని ఆదేశించేవారు. ఆ పెట్టెలో ఆయన మరణించిన భార్య, వివాహిత కుమార్తె బట్టలు భద్రపరిచి ఉండేవి. వాటిని పెట్టెలో నుంచి తీసి కార్పెట్‌పై పరిచినప్పుడు, ఆయన ఎంతో శ్రద్ధగా వాటిని చూస్తూ ఉండేవారు. చాలా సేపు మౌనంగా వాటిని తిలకించేవారు. ఆ తరువాత ఆయన కళ్లలో నీరు కమ్ముకొనేది..."[22]

మూలాలు

[మార్చు]
  1. ↑ "గతాన్ని తిరిగి చూసుకుంటే: తప్పుదోవ పట్టిన ఒక అద్భుత ప్రేమకథ". Dawn. 20 February 2010. Retrieved 5 March 2026. వారి వివాహానికి పది సంవత్సరాల లోపే ఆమె జిన్నా నుండి వాస్తవానికి విడిపోయింది, 1927లో బొంబాయిలోని తాజ్ మహల్ హోటల్‌కు మారింది.
  2. ↑ Reddy, Sheela (2017). భారతదేశాన్ని కుదిపేసిన వివాహం: మిస్టర్ అండ్ మిసెస్ జిన్నా. Penguin Random House India. 1927 నాటికి రుట్టీ జిన్నా నుండి వాస్తవంగా విడిపోయి బొంబాయిలోని తాజ్ మహల్ హోటల్‌లో నివసిస్తోంది.
  3. ↑ "Maryam Jinnah". Dawn. Retrieved 2018-05-28.
  4. 1 2 "Mr and Mrs Jinnah". The Nation. Retrieved 2018-05-28.
  5. 1 2 3 4 5 6 7 Reddy, Sheela (2017), Mr and Mrs Jinnah: The Marriage that Shook India, Penguin India.
  6. ↑ "How Jinnah lost his love, and political relevance - Times of India". The Times of India. Retrieved 2018-05-28.
  7. 1 2 "Jinnah and Ruttie: Life, love and lament - Mumbai Mirror -". Mumbai Mirror. Retrieved 2018-05-28.
  8. ↑ Walsh, Judith E. (10 July 2017). A Brief History of India. Infobase Publishing. ISBN 9781438108254 – via Google Books.
  9. ↑ "Mr and Mrs Jinnah: How the failed marriage forms backdrop of the national divorce we call Partition". India Today (in ఇంగ్లీష్). 5 June 2017. Retrieved 2018-05-28.
  10. ↑ "First lady: The Flower of Bombay". DAWN.COM (in ఇంగ్లీష్). 3 March 2012. Retrieved 24 May 2017.
  11. ↑ "Maryam Jinnah". DAWN.COM (in ఇంగ్లీష్). 21 December 2012. Retrieved 24 May 2017.
  12. 1 2 Punch, The (2018-02-24). "Jinnah and Ruttie: When politics broke up a marriage". Daily Times (in అమెరికన్ ఇంగ్లీష్). Retrieved 2018-05-28.
  13. ↑ Ruttie Jinnah's Letters, pakistaniat.com. Accessed 8 May 2025.
  14. 1 2 3 4 "'Mr and Mrs Jinnah: The marriage that shook India' shows Jinnah in a positive light - Daily Times". Daily Times (in అమెరికన్ ఇంగ్లీష్). 2018-02-24. Retrieved 2018-05-28.
  15. 1 2 "Jinnah, Pakistan and Islamic Identity". archive.nytimes.com. Retrieved 2018-05-28.
  16. ↑ Ruttie Jinnah – Story of Pakistan Archived 24 అక్టోబరు 2008 at the Wayback Machine
  17. ↑ The life of Ruttie Jinnah in pictures, flickr.com. Accessed 8 May 2025.
  18. ↑ "How Jinnah lost his love, and political relevance". ది టైమ్స్ ఆఫ్ ఇండియా. 28 June 2015.
  19. ↑ "Jinnah's Daughter". Indian American Magazine (in అమెరికన్ ఇంగ్లీష్). Retrieved 2018-05-28.
  20. ↑ A look at the life of Ruttie's last letter to her husband Jinnah, pakistaniat.com. 10 September 2007.
  21. ↑ Dina Wadia. In Quest of Jinnah: Diary, Notes & Correspondence of Hector Bolitho. Oxford: 2007, p. 89
  22. ↑ Ganje Firishte pp 9, 1955, Saadat Hassan Manto

గ్రంథసూచి

[మార్చు]
  • Chagla, M. C. (1961), Individual and the State, Asia Publishing House.
  • Reddy, Sheela (2017), Mr and Mrs Jinnah: The Marriage that Shook India, Penguin India.
  • Wolpert, Stanley (1984), Jinnah of Pakistan, Oxford University Press. ISBN 0-614-21694-X
"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=రత్తన్‌బాయి_జిన్నా&oldid=4843038" నుండి వెలికితీశారు