Jump to content

రాఫెల్ (చిత్రకారుడు)

వికీపీడియా నుండి
రాఫెల్
రాఫెల్ స్వీయ-చిత్రంగా భావించబడుతున్నది[1]
బాల్య నామంరాఫెల్లో శాంటి (లేదా సాంజియో)
జననం28 మార్చి లేదా 6 ఏప్రిల్ 1483
అర్బినో, డచీ ఆఫ్ అర్బినో
మరణం6 ఏప్రిల్ 1520 (వయస్సు 37)
రోమ్, పాపల్ స్టేట్స్
రంగం
  • చిత్రలేఖనం
  • వాస్తుశిల్పం
ఉద్యమంహై రినైసాన్స్
చేసిన పనులురాఫెల్ రూమ్స్
సిస్టీన్ మడోన్నా
ది స్కూల్ ఆఫ్ ఏథెన్స్
ట్రాన్స్‌ఫిగరేషన్

రాఫెల్లో సాంజియో డా అర్బినో[a] (28 మార్చి లేదా 6 ఏప్రిల్ 1483 – 6 ఏప్రిల్ 1520),[2][b] ఆంగ్లంలో సాధారణంగా రాఫెల్ అని పిలుస్తారు,[4] ఇతను హై రినైసాన్స్ కాలానికి చెందిన ఒక ఇటాలియన్ చిత్రకారుడు, వాస్తుశిల్పి. ఇతని రచనలు రూప స్పష్టత, కూర్పు సౌలభ్యం, మానవ వైభవానికి చెందిన నియోప్లాటోనిక్ ఆదర్శ దృశ్య సాఫల్యానికి ప్రశంసించబడ్డాయి.[5] లియోనార్డో డా విన్సీ, మైఖేలాంజెలోలతో కలిసి ఇతను ఆ కాలపు గొప్ప మాస్టర్స్ సాంప్రదాయ త్రయాన్ని ఏర్పరుస్తాడు.[6]

ఇతని తండ్రి జియోవన్నీ శాంటి చిన్నదైనా అత్యంత సంస్కృతి గల నగరమైన అర్బినో పాలకుడి ఆస్థాన చిత్రకారుడు. రాఫెల్‌కు పదకొండేళ్ల వయసులో అతను మరణించాడు, అప్పటి నుండి కుటుంబ వర్క్‌షాప్‌ను నిర్వహించడంలో రాఫెల్ కీలక పాత్ర పోషించినట్లు తెలుస్తోంది. అతను బహుశా పియెట్రో పెరుగినో వర్క్‌షాప్‌లో శిక్షణ పొందాడు, 1500 నాటికి పూర్తి శిక్షణ పొందిన "మాస్టర్"గా వర్ణించబడ్డాడు. 1508లో పోప్ జూలియస్ II ఆహ్వానం మేరకు వాటికన్‌లోని అపోస్టోలిక్ ప్యాలెస్‌లో పనిచేయడానికి రోమ్‌కు వెళ్లే వరకు ఉత్తర ఇటలీలోని పలు నగరాల్లో పనిచేశాడు. నగరంలో అతనికి అనేక ముఖ్యమైన కమిషన్లు ఇవ్వబడ్డాయి, అక్కడ అతను వాస్తుశిల్పిగా పనిచేయడం ప్రారంభించాడు. 1520లో మరణించే సమయానికి కూడా అతను తన నైపుణ్యాల శిఖరాగ్రంలో ఉన్నాడు. రాఫెల్ అసాధారణమైన పెద్ద వర్క్‌షాప్‌ను నడుపుతూ, 37 ఏళ్ల వయసులో అకాల మరణం చెందినప్పటికీ పెద్ద సంఖ్యలో రచనలను మిగిల్చాడు. జార్జియో వసారి మొదట వర్ణించినట్లుగా ఇతని కెరీర్ సహజంగా మూడు దశలు, మూడు శైలులుగా విభజించబడింది: ఉంబ్రియాలో అతని ప్రారంభ సంవత్సరాలు, తరువాత ఫ్లోరెన్స్ కళాత్మక సంప్రదాయాలను గ్రహించిన సుమారు నాలుగు సంవత్సరాల కాలం (1504–1508), ఆ తర్వాత రోమ్‌లో ఇద్దరు పోప్‌లు, వారి సన్నిహితుల కోసం పనిచేసిన విజయవంతమైన పన్నెండు సంవత్సరాలు.[7] ఇతని అనేక రచనలు వాటికన్ ప్యాలెస్‌లో కనిపిస్తాయి, ఇక్కడ ఫ్రెస్కోలతో అలంకరించబడిన రాఫెల్ రూమ్స్ అతని కెరీర్‌లో కేంద్ర, అతిపెద్ద పని. వాటికన్ స్టాంజా డెల్లా సెగ్నాటురాలో ఉన్న ది స్కూల్ ఆఫ్ ఏథెన్స్ అత్యంత ప్రసిద్ధ రచన. రోమ్‌లో అతని ప్రారంభ సంవత్సరాల తరువాత, అతని డ్రాయింగ్‌ల ఆధారంగా అతని వర్క్‌షాప్ ద్వారా చాలా పనులు అమలు చేయబడ్డాయి. అతను తన జీవితకాలంలో అత్యంత ప్రభావవంతమైన వ్యక్తిగా ఉన్నాడు.

రాఫెల్, ది స్కూల్ ఆఫ్ ఏథెన్స్
రాఫెల్, కార్డినల్, థియోలాజికల్ వర్చ్యూస్, 1511

అతని మరణం తరువాత అతని గొప్ప ప్రత్యర్థి మైఖేలాంజెలో ప్రభావం 18, 19వ శతాబ్దాల వరకు అతనిని మించిపోయింది, ఆ సమయంలో రాఫెల్ మరింత ప్రశాంతమైన, శ్రావ్యమైన లక్షణాలు మళ్లీ అత్యున్నత నమూనాలుగా పరిగణించబడ్డాయి. కళా చరిత్రకారుడు జోహాన్ జోచిమ్ వింకెల్‌మాన్ ప్రభావం కారణంగా అతని పని నియోక్లాసికల్ పెయింటింగ్‌పై నిర్మాణాత్మక ప్రభావాన్ని చూపింది, అయితే అతని పద్ధతులు తరువాత ప్రీ-రాఫెలైట్ బ్రదర్‌హుడ్ వంటి సమూహాలచే స్పష్టంగా తిరస్కరించబడ్డాయి.

నేపథ్యం

[మార్చు]
జియోవన్నీ శాంటి, రాఫెల్ తండ్రి; ఇద్దరు దేవదూతల మద్దతుతో క్రీస్తు, c. 1490

రాఫెల్ మార్చే ప్రాంతంలోని చిన్నదైన, కళాత్మకంగా ముఖ్యమైన ఇటాలియన్ నగరమైన అర్బినోలో జన్మించాడు.[8] ఇక్కడ అతని తండ్రి జియోవన్నీ శాంటి డ్యూక్‌కు ఆస్థాన చిత్రకారుడు. పాపల్ స్టేట్స్‌లో భాగమైన అర్బినో ఆస్థాన కీర్తిని ఫెడెరికో డా మోంటెఫెల్ట్రో స్థాపించాడు. ఫెడెరికో ఆస్థానం కళాత్మకం కంటే ఎక్కువగా సాహిత్యపరమైనది. జియోవన్నీ శాంటి చిత్రకారుడితో పాటు ఒక రకమైన కవి.

ఫెడెరికో తర్వాత అతని కుమారుడు గైడోబాల్డో డా మోంటెఫెల్ట్రో అధికారంలోకి వచ్చాడు. అతను మాంటువా పాలకుడి కుమార్తె ఎలిసబెట్టా గొంజాగను వివాహం చేసుకున్నాడు. వీరి ఆధ్వర్యంలో ఆస్థానం సాహిత్య సంస్కృతికి కేంద్రంగా కొనసాగింది. ఈ చిన్న ఆస్థాన వృత్తంలో పెరగడం రాఫెల్‌కు అద్భుతమైన మర్యాదలు, సామాజిక నైపుణ్యాలను అందించింది.[9] రాఫెల్ తన జీవితాంతం అత్యున్నత వర్గాలలో సులభంగా కలిసిపోయాడు. అయితే అతను పూర్తి మానవతావాద విద్యను పొందలేదు; అతను లాటిన్ ఎంత సులభంగా చదివాడో అస్పష్టంగా ఉంది.[10]

తొలి జీవితం, పని

[మార్చు]
1482 నుండి 1508 వరకు అర్బినో డ్యూక్ గైడోబాల్డో డా మోంటెఫెల్ట్రో చిత్రపటం, c. 1507. (ఉఫిజీ గ్యాలరీ)

రాఫెల్ ఎనిమిదేళ్ల వయసులో ఉన్నప్పుడు 1491లో అతని తల్లి మాజియా మరణించింది, ఆ తర్వాత 1494 ఆగస్టు 1న అప్పటికే మరో వివాహం చేసుకున్న అతని తండ్రి మరణించాడు. దీంతో రాఫెల్ పదకొండేళ్ల వయసులో అనాథ అయ్యాడు; అతని ఏకైక పితృవ్యుడు బార్టోలోమియో అతనికి అధికారిక సంరక్షకుడయ్యాడు. బాలుడు బహుశా మాస్టర్ వద్ద అప్రెంటిస్‌గా ఉండనప్పుడు తన సవతి తల్లితోనే నివసించడం కొనసాగించాడు. వసారి ప్రకారం రాఫెల్ అప్పటికే ప్రతిభను కనబరిచాడు. అతని తండ్రి వర్క్‌షాప్ కొనసాగింది, సవతి తల్లితో కలిసి రాఫెల్ చిన్న వయస్సు నుండే దానిని నిర్వహించడంలో ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించాడు. అర్బినోలో అతను గతంలో ఆస్థాన చిత్రకారుడైన పాలో ఉసెల్లో, సమీపంలోని సిట్టా డి కాస్టెల్లోలో ఉన్న లూకా సినోరెల్లి రచనలతో పరిచయం పెంచుకున్నాడు.[11]

వసారి ప్రకారం రాఫెల్ తండ్రి అతనిని ఉంబ్రియన్ మాస్టర్ పియెట్రో పెరుగినో వర్క్‌షాప్‌లో అప్రెంటిస్‌గా ఉంచాడు. అప్రెంటిస్‌షిప్ ప్రారంభించడానికి ఎనిమిదేళ్లు చాలా చిన్న వయస్సు. ప్రత్యామ్నాయ సిద్ధాంతం ప్రకారం 1495 నుండి అర్బినోలో ఆస్థాన చిత్రకారుడిగా వ్యవహరించిన టిమోటియో విటి నుండి బాలుడు కనీసం కొంత శిక్షణ పొందాడు.[12] చాలా మంది ఆధునిక చరిత్రకారులు రాఫెల్ 1500 నాటికి పెరుగినోకు సహాయకుడిగా కనీసం పనిచేశాడని అంగీకరిస్తున్నారు. రాఫెల్ ప్రారంభ పనిపై పెరుగినో ప్రభావం చాలా స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. స్టైలిస్టిక్ సామీప్యత కాకుండా, వారి పద్ధతులు కూడా చాలా పోలి ఉంటాయి. పెరుగినో వర్క్‌షాప్ పెరుజియా, ఫ్లోరెన్స్ రెండింటిలోనూ చురుకుగా ఉండేది.[13] 1500 డిసెంబర్ నాటికి రాఫెల్ "మాస్టర్"గా, అంటే పూర్తి శిక్షణ పొందిన వ్యక్తిగా వర్ణించబడ్డాడు.[14]

అతని మొదటి డాక్యుమెంట్ చేయబడిన పని సిట్టా డి కాస్టెల్లోలోని సెయింట్ నికోలస్ ఆఫ్ టోలెంటినో చర్చి కోసం చేసిన బరోన్సీ ఆల్టార్‌పీస్.[15] తరువాత సంవత్సరాల్లో అతను పెరుజియా కోసం అనేక పనులు చిత్రించాడు. ఈ కాలంలో అతను బహుశా ఫ్లోరెన్స్‌ను కూడా సందర్శించాడు.[16] రాఫెల్ తన కూర్పులను పెరుగినో శైలిలో నమ్మకంగా ప్రదర్శించాడు. అతను ఈ సంవత్సరాల్లో అనేక చిన్న సున్నితమైన క్యాబినెట్ పెయింటింగ్‌లను కూడా చిత్రించాడు. 1502లో పెరుగినో మరో శిష్యుడైన పింటురిచియో ఆహ్వానం మేరకు సియానాకు వెళ్లాడు. అతని కెరీర్ ప్రారంభ దశలోనే అతనికి చాలా డిమాండ్ ఉంది.[17]

ఫ్లోరెన్స్ ప్రభావం

[మార్చు]
మడోన్నా ఆఫ్ ది పింక్స్, c. 1506–07, నేషనల్ గ్యాలరీ, లండన్

రాఫెల్ ఉత్తర ఇటలీలోని వివిధ కేంద్రాలలో పనిచేస్తూ సంచార జీవితాన్ని గడిపాడు, అయితే 1504 నుండి ఫ్లోరెన్స్‌లో ఎక్కువ సమయం గడిపాడు.

పెరుగినో, ఇతరులతో మునుపటిలాగే రాఫెల్ ఫ్లోరెంటైన్ కళ ప్రభావాన్ని సమీకరించగలిగాడు. 1505 నాటి పెరుజియాలోని ఫ్రెస్కోలు బొమ్మలలో కొత్త స్మారక నాణ్యతను చూపుతాయి, ఇది రాఫెల్ స్నేహితుడని వసారి చెప్పిన ఫ్రా బార్టోలోమియో ప్రభావాన్ని సూచిస్తుంది. అయితే ఈ సంవత్సరాల పనిలో అత్యంత అద్భుతమైన ప్రభావం లియోనార్డో డా విన్సీది, అతను 1500 నుండి 1506 వరకు నగరానికి తిరిగి వచ్చాడు. రాఫెల్ బొమ్మలు మరింత డైనమిక్, సంక్లిష్టమైన స్థానాలను తీసుకోవడం ప్రారంభిస్తాయి. లియోనార్డో కూర్పు ఆవిష్కరణలలో ఒకటైన పిరమిడ్ పవిత్ర కుటుంబం అతని అత్యంత ప్రసిద్ధ ఈసెల్ పెయింటింగ్‌లలో పునరావృతమైంది.[18]

లియోనార్డో రాఫెల్ కంటే ముప్పై ఏళ్లు పెద్దవాడు, అయితే ఈ కాలంలో రోమ్‌లో ఉన్న మైఖేలాంజెలో అతని కంటే కేవలం ఎనిమిదేళ్లు మాత్రమే పెద్దవాడు. మైఖేలాంజెలో అప్పటికే లియోనార్డోను ఇష్టపడలేదు, రోమ్‌లో రాఫెల్‌ను మరింత అసహ్యించుకున్నాడు, తనకు వ్యతిరేకంగా కుట్రలు పన్నాడని ఆపాదించాడు.[19] రాఫెల్ ఈ సంవత్సరాల్లో తన అత్యంత అసలైన పనిలో భిన్నమైన దిశలో పయనించాడు. అతని డిపోజిషన్ ఆఫ్ క్రైస్ట్ చిత్ర స్థలం ముందు భాగంలో బొమ్మలను వ్యాప్తి చేయడానికి క్లాసికల్ సార్కోఫాగిని ఆకర్షిస్తుంది.

రోమన్ కాలం

[మార్చు]

వాటికన్ "స్టాంజ్"

[మార్చు]

1508లో రాఫెల్ రోమ్‌కు మారాడు, అక్కడ అతను తన జీవితాంతం నివసించాడు. కొత్త పోప్ జూలియస్ II ద్వారా అతను ఆహ్వానించబడ్డాడు. తన మొదటి పిలుపు తర్వాత చాలా నెలల పాటు రోమ్‌లో వేచి ఉంచబడిన మైఖేలాంజెలో వలె కాకుండా,[20] జూలియస్ ద్వారా రాఫెల్ వెంటనే వాటికన్ ప్యాలెస్‌లో ఫ్రెస్కో పనులు చేయడానికి నియమించబడ్డాడు.[21] ఇది అతనికి మునుపెన్నడూ లభించని చాలా పెద్ద, ముఖ్యమైన కమిషన్. జూలియస్ అసహ్యించుకునే ముందున్న అలెగ్జాండర్ VI నియమించిన పలువురు కళాకారులు అప్పటికే వేర్వేరు గదుల్లో పని చేస్తున్నారు.[22] ఈలోగా మైఖేలాంజెలో సిస్టీన్ చాపెల్ పైకప్పుకు రంగులు వేయడానికి నియమించబడ్డాడు.[23]

ది పర్నాసస్, 1511, స్టాంజా డెల్లా సెగ్నాటురా

ఈ "రాఫెల్ రూమ్స్" పెయింట్ చేయబడిన మొదటిది, రోమన్ కళపై అద్భుతమైన ప్రభావాన్ని చూపింది. ఇది అతని గొప్ప కళాఖండంగా పరిగణించబడుతుంది. రాఫెల్ పెరుగినో, సినోరెల్లితో సహా ఇతర కళాకారులను స్థానభ్రంశం చేస్తూ పెయింట్ చేయడానికి మరిన్ని గదులను అప్పగించాడు. 1513లో జూలియస్ మరణం పనికి అంతరాయం కలిగించలేదు, ఎందుకంటే అతని తర్వాత మెడిసి పోప్ లియో X వచ్చాడు, అతనితో రాఫెల్ మరింత సన్నిహిత సంబంధాన్ని ఏర్పరచుకున్నాడు.[24]

ఈ గదిని చిత్రించే క్రమంలో రాఫెల్ మైఖేలాంజెలో సిస్టీన్ చాపెల్ సీలింగ్ ద్వారా స్పష్టంగా ప్రభావితమయ్యాడు. బ్రమంటే రహస్యంగా తనను ప్రార్థనా మందిరంలోకి అనుమతించాడని వసారి చెప్పాడు. రాఫెల్ 1511లో తన పనిలో మొదటి విభాగాన్ని పూర్తి చేశాడు. మైఖేలాంజెలో అద్భుతమైన శక్తి పట్ల ఇతర కళాకారుల స్పందన ఆ తర్వాతి దశాబ్దాల్లో ఇటాలియన్ కళలో ఆధిపత్య ప్రశ్నగా మారింది. మైఖేలాంజెలో రాఫెల్‌పై దోపిడీ ఆరోపణలు చేశాడు, "కళ గురించి అతనికి తెలిసినదంతా నా నుండి పొందాడు" అని ఫిర్యాదు చేశాడు.[25]

వాస్తుశిల్పం

[మార్చు]
పలాజో బ్రాంకోనియో డెల్ ఆక్విలా, ఇప్పుడు ధ్వంసమైంది

1514లో బ్రమంటే మరణం తర్వాత రాఫెల్ కొత్త సెయింట్ పీటర్స్ వాస్తుశిల్పిగా ఎంపికయ్యాడు. అక్కడ అతని పని చాలా భాగం అతని మరణం తర్వాత మార్చబడింది లేదా కూల్చివేయబడింది, మైఖేలాంజెలో రూపకల్పన అంగీకరించబడింది, అయితే కొన్ని డ్రాయింగ్‌లు మనుగడలో ఉన్నాయి.

అతను అనేక ఇతర భవనాలకు రూపకల్పన చేశాడు, పాపసీ చుట్టూ ఉన్న ఒక చిన్న సమూహం కోసం పని చేస్తూ కొద్దికాలం పాటు రోమ్‌లో అత్యంత ముఖ్యమైన వాస్తుశిల్పిగా ఉన్నాడు. జూలియస్ రోమ్ వీధి ప్రణాళికలో మార్పులు చేశాడు, అనేక కొత్త వీధులను సృష్టించాడు, వాటిని అద్భుతమైన ప్యాలెస్‌లతో నింపాలని కోరుకున్నాడు.[26]

కార్డినల్ గియులియో డి మెడిసి, తరువాత పోప్ క్లెమెంట్ VII విలాసవంతమైన కొండపాంత నివాసం విల్లా మాడమా ఎన్నడూ పూర్తి కాలేదు, అతని పూర్తి ప్రణాళికలను ఊహాజనితంగా పునర్నిర్మించాల్సి ఉంటుంది. అతను ఒక డిజైన్‌ను తయారు చేశాడు, దాని నుండి ఆంటోనియో డా సంగాల్లో ది యంగర్ ద్వారా తుది నిర్మాణ ప్రణాళికలు పూర్తయ్యాయి.

రాఫెల్ మార్కో ఫాబియో కల్వోని విట్రువియస్ 'ఫోర్ బుక్స్ ఆఫ్ ఆర్కిటెక్చర్'ను ఇటాలియన్‌లోకి అనువదించమని కోరాడు; ఇది 1514 ఆగస్టు చివరిలో అతనికి అందింది. ఇది రాఫెల్ చేతివ్రాత మార్జిన్ నోట్స్‌తో మ్యూనిచ్‌లోని లైబ్రరీలో భద్రపరచబడింది.[27]

ప్రాచీనత

[మార్చు]

1510 ప్రాంతంలో సమకాలీన కాపీల గురించి తీర్పు చెప్పమని బ్రమంటే రాఫెల్‌ను కోరాడు. 1515లో నగరం వెలుపల తవ్విన అన్ని పురాతన వస్తువులపై అధికారాలు ఇవ్వబడ్డాయి. పురాతన వస్తువులను తవ్వే ఎవరైనా మూడు రోజుల్లోగా రాఫెల్‌కు తెలియజేయాలి, అనుమతి లేకుండా శాసనాలను నాశనం చేయడానికి రాతి పనివారికి అనుమతి లేదు. పురాతన కట్టడాల విధ్వంసాన్ని ఆపే మార్గాలను సూచిస్తూ పోప్ లియోకు రాఫెల్ ఒక లేఖ రాశాడు.

మారినో సానుటో ది యంగర్ డైరీ ప్రకారం, 1519లో రాఫెల్ 90,000 డుకాట్లకు ఒక స్మారక చిహ్నాన్ని సెయింట్ పీటర్స్ స్క్వేర్‌కు రవాణా చేయడానికి ముందుకొచ్చాడు. రాఫెల్ ప్రాచీన రోమ్ పురావస్తు మ్యాప్‌ను తయారు చేయాలని ఉద్దేశించాడు కానీ అది ఎప్పుడూ అమలు కాలేదు. కళాకారుడికి చెందిన నాలుగు పురావస్తు డ్రాయింగ్‌లు సంరక్షించబడ్డాయి.[28]

ఇతర చిత్రలేఖన ప్రాజెక్టులు

[మార్చు]
ది మిరాక్యులస్ డ్రాఫ్ట్ ఆఫ్ ఫిషెస్, 1515 (విక్టోరియా అండ్ ఆల్బర్ట్ మ్యూజియం)

వాటికన్ ప్రాజెక్ట్‌లు అతని ఎక్కువ సమయాన్ని తీసుకున్నాయి, అయినప్పటికీ అతను ఇద్దరు పోప్‌లు జూలియస్ II, లియో X లతో సహా పలు చిత్రపటాలను చిత్రించాడు. ఇతర పాలకుల కోసం కూడా పనిచేశాడు. అపారమైన ధనవంతుడైన బ్యాంకర్, పాపల్ కోశాధికారి అగోస్టినో చిగి కోసం అతను ట్రయంఫ్ ఆఫ్ గలాటియాను చిత్రించాడు.

అతని అత్యంత ముఖ్యమైన పాపల్ కమిషన్‌లలో ఒకటి రాఫెల్ కార్టూన్లు (ఇప్పుడు విక్టోరియా అండ్ ఆల్బర్ట్ మ్యూజియంలో ఉన్నాయి). కార్టూన్లు పియర్ వాన్ ఎల్స్ట్ వర్క్‌షాప్‌లో నేయడానికి బ్రస్సెల్స్‌కు పంపబడ్డాయి. రాఫెల్ మరణానికి ముందే పూర్తయిన సిరీస్‌ను చూసే అవకాశం ఉంది. అతను ఎక్స్‌టసీ ఆఫ్ సెయింట్ సిసిలియా, సిస్టీన్ మడోన్నాతో సహా అనేక ముఖ్యమైన ఆల్టార్‌పీస్‌లను కూడా నిర్మించాడు.

చిత్రలేఖన సామాగ్రి

[మార్చు]

రాఫెల్ తన రచనలలో చాలా వరకు కలప ఆసరాగా (మడోన్నా ఆఫ్ ది పింక్స్) చిత్రించాడు, కానీ అతను కాన్వాస్ (సిస్టీన్ మడోన్నా) కూడా ఉపయోగించాడు. అతను లిన్సీడ్, వాల్‌నట్ నూనెలను ఉపయోగించినట్లు తెలుస్తుంది. అతని ప్యాలెట్ సమృద్ధిగా ఉండేది, అల్ట్రామెరైన్, లెడ్-టిన్-ఎల్లో, కార్మైన్, వెర్మిలియన్, మాడర్ లేక్, వర్డిగ్రిస్, ఓచర్స్ వంటి అప్పట్లో అందుబాటులో ఉన్న దాదాపు అన్ని వర్ణద్రవ్యాలను ఉపయోగించాడు.[29]

వర్క్‌షాప్

[మార్చు]

వసారి ప్రకారం రాఫెల్ చివరికి యాభై మంది శిష్యులు, సహాయకుల వర్క్‌షాప్‌ను కలిగి ఉన్నాడు, వీరిలో చాలా మంది తరువాత వారి స్వంత హక్కులో ముఖ్యమైన కళాకారులుగా మారారు. పాత మాస్టర్ పెయింటర్ ఆధ్వర్యంలో సమీకరించబడిన అతిపెద్ద వర్క్‌షాప్ బృందం బహుశా ఇదే.

అత్యంత ముఖ్యమైన వ్యక్తులలో రోమ్‌కు చెందిన యువ శిష్యుడు గియులియో రొమానో, ఫ్లోరెంటైన్ మాస్టర్ జియాన్‌ఫ్రాన్సిస్కో పెన్నీ ఉన్నారు. రాఫెల్ మరణం తరువాత వర్క్‌షాప్‌ను కొంత మేర వీరు కొనసాగించారు. చాలా మంది కళాకారులు తరువాత చెల్లాచెదురయ్యారు, కొందరు 1527 రోమ్ విధ్వంసంలో చంపబడ్డారు.[30] రాఫెల్ చాలా శ్రావ్యమైన, సమర్థవంతమైన వర్క్‌షాప్‌ను నడిపాడని వసారి నొక్కిచెప్పాడు. పెన్నీ, గియులియో ఇద్దరూ రాఫెల్ చేతులను వేరు చేయడం ఇప్పటికీ కొన్నిసార్లు కష్టం.

రేఖాచిత్రాలు

[మార్చు]

రాఫెల్ పాశ్చాత్య కళా చరిత్రలో అత్యుత్తమ డ్రాఫ్ట్స్‌మెన్‌లలో ఒకడు, తన కూర్పులను ప్లాన్ చేయడానికి డ్రాయింగ్‌లను విస్తృతంగా ఉపయోగించాడు. తుది కూర్పును సాధించినప్పుడు పూర్తి-పరిమాణ కార్టూన్‌లు తరచుగా తయారు చేయబడేవి. రాఫెల్ సర్కిల్‌లోని ప్రింట్‌మేకర్‌లు, వాస్తుశిల్పులు దిగువ చర్చించబడ్డారు.

ప్రింట్‌మేకింగ్

[మార్చు]

రాఫెల్ స్వయంగా ప్రింట్లు చేయలేదు, కానీ రాఫెల్ డిజైన్‌ల ప్రకారం చెక్కడం (ఎంగ్రేవింగ్) కోసం మార్కంటోనియో రైమొండితో సహకరించాడు, ఇది శతాబ్దపు అత్యంత ప్రసిద్ధ ఇటాలియన్ ప్రింట్‌లను సృష్టించింది. రాఫెల్ సన్నాహక డ్రాయింగ్‌లను రూపొందించాడు, వాటిని రైమొండి చెక్కడం కోసం ఉపయోగించాడు.

సహకారం ఫలితంగా లభించిన అత్యంత ప్రసిద్ధ ఒరిజినల్ ప్రింట్లు లుక్రెటియా, జడ్జిమెంట్ ఆఫ్ పారిస్, ద మాసాకర్ ఆఫ్ ద ఇన్నోసెంట్స్.

వ్యక్తిగత జీవితం, మరణం

[మార్చు]
లా ఫోర్నారినా, రాఫెల్ ఉంపుడుగత్తె

1517 నుండి అతని మరణం వరకు రాఫెల్ బ్రమంటే రూపొందించిన ప్యాలెస్‌లో నివసించాడు. అతను ఎప్పుడూ వివాహం చేసుకోలేదు, కానీ 1514 లో కార్డినల్ బిబ్బియానా మేనకోడలు మరియా బిబ్బియానాతో నిశ్చితార్థం చేసుకున్నాడు. రాఫెల్ పోప్ "గ్రూమ్ ఆఫ్ ది ఛాంబర్"గా నియమించబడ్డాడు, ఇది అతనికి ఆస్థానంలో హోదా, అదనపు ఆదాయాన్ని అందించింది.

రాఫెల్ గుడ్ ఫ్రైడే, ఏప్రిల్ 6, 1520న మరణించాడు, అది బహుశా అతని 37వ పుట్టినరోజు కావచ్చు. గుడ్ ఫ్రైడే రోజునే రాఫెల్ జన్మించాడని, పనిపై ఉన్నప్పుడు విరామం లేని శృంగార ఆసక్తుల వల్ల కలిగిన అలసట కారణంగా కళాకారుడు మరణించాడని జార్జియో వసారి చెప్పాడు. అతని పదిహేను రోజుల అనారోగ్య సమయంలో రాఫెల్ తన పాపాలను ఒప్పుకుని తన వ్యవహారాలను చక్కదిద్దుకున్నాడు. అతని అభ్యర్థన మేరకు రాఫెల్‌ను పాంథియోన్‌లో ఖననం చేశారు.

విమర్శకుల స్పందన

[మార్చు]
సిస్టీన్ మడోన్నా (1512)

రాఫెల్ తన సమకాలీనులచే ఎంతో ప్రశంసించబడ్డాడు. అతని మరణ సమయంలో ప్రారంభమైన మానరిజం, ఆ తరువాత బరోక్ రాఫెల్ లక్షణాలకు పూర్తి విరుద్ధమైన దిశలో కళను తీసుకువెళ్లాయి.

రాఫెల్ కూర్పులు ఎల్లప్పుడూ ఆరాధించబడ్డాయి, అకాడెమీ ఆఫ్ ఆర్ట్ శిక్షణకు మూలరాయిగా మారాయి. 19వ శతాబ్దంలో జర్మనీలో నాజరీన్ ఉద్యమం మతపరమైన కళపై రాఫెల్ అపారమైన ప్రభావాన్ని చూపాడు.

ఇవి కూడా చూడండి

[మార్చు]
  • డొమెనికో అల్ఫానీ, రాఫెల్ ప్రాణస్నేహితుడు
  • అర్బినోలో పునరుజ్జీవనం
  • జార్జియో వసారి

గమనికలు

[మార్చు]

ఫుట్‌నోట్స్

  1. Other variants include Raffaello Santi, Raffaello da Urbino, Rafael Sanzio da Urbino, or Raphael Sanzio. The surname Sanzio derives from the latinization of the Italian Santi into Santius. He normally signed documents as Raphael Urbinas – a latinized form. Gould:207
  2. He is said to have been born on Good Friday (March 28, 1483), but the inscription on his tomb states that he was born on the same date as his death (he died three hours after the Ave Maria of Good Friday). It is not possible for both these birth dates to be true.[3]

మూలాలు

[మార్చు]
  1. Jones and Penny, పేజీలు. 171. The portrait of Raphael is probably "a later adaptation of the one likeness which all agree on": that in The School of Athens, vouched for by Vasari.
  2. Jones and Penny, పేజీలు. 1 and 246.
  3. Salmi et al. 1969, pp. 585, 597.
  4. From the Latin and ultimately from biblical Hebrew. మూస:Cite Dictionary.com
  5. On Neoplatonism, see Chapter 4, "The Real and the Imaginary" Archived డిసెంబరు 16, 2018 at the Wayback Machine, in Kleinbub, Christian K., Vision and the Visionary in Raphael, 2011, Penn State Press, ISBN 978-0271037042
  6. See, for example, Honour, Hugh; Fleming, John (1982). A World History of Art. London: Macmillan Reference Books. p. 357. ISBN 978-0333235836. OCLC 8828368.; " Britannica online, "High Renaissance": "High Renaissance art, which flourished for about 35 years, from the early 1490s to 1527, when Rome was sacked by imperial troops, revolved around three towering figures: Leonardo da Vinci (1452–1519), Michelangelo (1475–1564), and Raphael (1483–1520)."
  7. Vasari, pp. 208, 230 and passim.
  8. Osborne, June. Urbino: The Story of a Renaissance City. p. 39 on the population, as a "few thousand" at most; even today it is only 15,000 without the students of the University.
  9. Vasari:207 & passim
  10. Jones & Penny:204
  11. Jones and Penny: 4–5, 8 and 20
  12. Jones & Penny:8
  13. Jones & Penny:2–5
  14. Ettlinger & Ettlinger:19
  15. Ettlinger & Ettlinger:20
  16. Ettlinger & Ettlinger:39, 41
  17. Ettlinger & Ettlinger:25–27
  18. Jones & Penny:21–45
  19. Vasari, Michelangelo:251
  20. Vasari:247
  21. Jones & Penny:4952
  22. Jones & Penny:49
  23. Graham-Dixon, Andrew (2008). Michelangelo and the Sistine Chapel. London: Weidenfeld & Nicolson. ISBN 9781602393684.
  24. Jones & Penny:49–128
  25. Blunt:76, Jones & Penny:103–05
  26. Jones & Penny:210–11
  27. Salmi et al. 1969, pp. 572–73, 588.
  28. Salmi et al. 1969, p. 579.
  29. Roy, A., Spring, M., Plazzotta, C. 'Raphael's Early Work in the National Gallery: Paintings before Rome'. National Gallery Technical Bulletin Vol. 25, pp. 4–35
  30. Vasari, Life of Polidoro

ఆధారాలు

[మార్చు]
  • ఆంథోనీ బ్లంట్, Artistic Theory in Italy, 1450–1660, 1940 (refs to 1985 edn), OUP, ISBN 0-19-881050-4
  • సెసిల్ గౌల్డ్, The Sixteenth Century Italian Schools, National Gallery Catalogues, London 1975, ISBN 0-947645-22-5
  • ఎట్లింగర్, లియోపోల్డ్ డి., హెలెన్ ఎస్. ఎట్లింగర్, Raphael, Oxford: Phaidon, 1987, ISBN 0714823031
  • రోజర్ జోన్స్, నికోలస్ పెన్నీ, Raphael, Yale, 1983, ISBN 0-300-03061-4

బాహ్య లింకులు

[మార్చు]
వికీవ్యాఖ్యలో ఈ విషయానికి సంబంధించిన వ్యాఖ్యలు చూడండి.