రెండవ చార్లెస్
రెండవ చార్లెస్ (29 మే 1630 – 6 ఫిబ్రవరి 1685) 1649 నుండి 1651 వరకు స్కాట్లాండ్ రాజు, 1660 రాచరిక పునరుద్ధరణ నుండి 1685లో మరణించే వరకు ఇంగ్లాండ్, స్కాట్లాండ్, ఐర్లాండ్ రాజు.
రెండవ చార్లెస్ ఇంగ్లాండ్, స్కాట్లాండ్, ఐర్లాండ్ రాజైన మొదటి చార్లెస్, హెన్రియాట్టా మారియాలకు ప్రాణాలతో మిగిలిన సంతానంలో పెద్దవాడు. 30 జనవరి 1649న వైట్హాల్లో ఆంగ్ల అంతర్యుద్ధం తీవ్రస్థాయిలో ఉన్నప్పుడు జరిగిన మొదటి చార్లెస్ మరణశిక్ష అమలు తర్వాత, స్కాట్లాండ్ పార్లమెంటు 5 ఫిబ్రవరి 1649న రెండవ చార్లెస్ను రాజుగా ప్రకటించింది. అయితే ఇంగ్లాండ్ ఆంగ్ల ఇంటర్రెగ్నమ్, కామన్వెల్త్ ఆఫ్ ఇంగ్లాండ్గా పిలువబడే కాలంలోకి ప్రవేశించి, అంతిమంగా ఆలివర్ క్రోమ్వెల్ నేతృత్వంలోని రిపబ్లికన్ ప్రభుత్వంలోకి వెళ్ళింది. 3 సెప్టెంబర్ 1651న జరిగిన వోర్సెస్టర్ యుద్ధంలో క్రోమ్వెల్ రెండవ చార్లెస్ను ఓడించాడు, చార్లెస్ ఐరోపా ప్రధాన భూభాగంకి పారిపోయాడు. క్రోమ్వెల్ ఇంగ్లాండ్, స్కాట్లాండ్, ఐర్లాండ్లకు డిక్టేటర్ అయ్యాడు. చార్లెస్ తదుపరి తొమ్మిది సంవత్సరాలు ఫ్రాన్స్, డచ్ రిపబ్లిక్, స్పానిష్ నెదర్లాండ్స్లో అజ్ఞాతవాసంలో గడిపాడు. 1658లో క్రోమ్వెల్ మరణం తర్వాత తలెత్తిన రాజకీయ సంక్షోభం 1660లో రాచరిక పునరుద్ధరణకు దారితీసింది, బ్రిటన్కు తిరిగి రావాలని చార్లెస్ను ఆహ్వానించారు. 29 మే 1660న అతని 30వ పుట్టినరోజున ప్రజల హర్షాతిరేకాల మధ్య లండన్లో అతనికి స్వాగతం లభించింది.
పునరుద్ధరించబడిన చర్చి ఆఫ్ ఇంగ్లాండ్ స్థానాన్ని బలోపేతం చేయడానికి చార్లెస్ ఆంగ్ల పార్లమెంటు క్లారెండన్ కోడ్ను చట్టంగా చేసింది. చార్లెస్ మతపరమైన సహనం విధానాన్ని ఇష్టపడినప్పటికీ ఈ కొత్త చట్టాలకు అంగీకరించాడు. అతని ప్రారంభ పాలనలో ప్రధాన విదేశాంగ విధాన సమస్య రెండవ ఆంగ్లో-డచ్ యుద్ధం. 1670లో అతను తన దాయాది ఫ్రాన్స్ రాజు పద్నాలుగవ లూయీతో పొత్తు కుదుర్చుకుంటూ డోవర్ ఒప్పందాన్ని కుదుర్చుకున్నాడు. మూడవ ఆంగ్లో-డచ్ యుద్ధంలో అతనికి సహాయం చేయడానికి, అతనికి పింఛను చెల్లించడానికి లూయీ అంగీకరించాడు, చార్లెస్ భవిష్యత్తులో పేర్కొనబడని తేదీలో కాథలిక్ మతం స్వీకరించడానికి రహస్యంగా వాగ్దానం చేశాడు. చార్లెస్ 1672 నాటి తన రాచరిక ప్రకటన ద్వారా కాథలిక్కులు, ప్రొటెస్టంట్ అసమ్మతివాదులకు మతస్వేచ్ఛను ప్రవేశపెట్టడానికి ప్రయత్నించాడు, కానీ ఆంగ్ల పార్లమెంటు దానిని ఉపసంహరించుకునేలా ఒత్తిడి చేసింది. 1679లో చార్లెస్ సోదరుడు, కాబోయే వారసుడు అయిన జేమ్స్, డ్యూక్ ఆఫ్ యార్క్ కాథలిక్గా మారాడని వెల్లడైనప్పుడు టైటస్ ఓట్స్ అల్లిన కల్పిత కథ ఎక్స్క్లూజన్ క్రైసిస్ను రేకెత్తించింది. ఈ సంక్షోభం ఎక్స్క్లూజన్ అనుకూల విగ్ పార్టీ, ఎక్స్క్లూజన్ వ్యతిరేక టోరీ పార్టీ ఆవిర్భావానికి దారితీసింది. చార్లెస్ టోరీల పక్షం వహించాడు, 1683లో చార్లెస్, జేమ్స్లను హత్య చేయడానికి పన్నిన కుట్ర బయటపడిన తర్వాత కొంతమంది విగ్ నాయకులకు మరణశిక్ష విధించారు, కొందరిని అజ్ఞాతవాసంలోకి పంపారు. చార్లెస్ 1681లో ఆంగ్ల పార్లమెంటును రద్దు చేసి 1685లో మరణించే వరకు ఒంటరిగా పాలించాడు.
కళలు, శాస్త్రాలకు పోషకుడైన చార్లెస్ తన స్నేహపూర్వక స్వభావానికి, ప్రజలు తనను సులభంగా కలుసుకునే అవకాశం కల్పించడానికి ప్రసిద్ధి చెందాడు. కానీ అతను తన రాజకీయ అజెండాల విషయంలో అత్యంత గోప్యతను పాటించాడు. అతని ఆస్థానం నైతిక విలువల పట్ల ఉదాసీనంగా వ్యవహరిస్తుందనే అపఖ్యాతిని మూటగట్టుకుంది.[1] చార్లెస్, కేథరీన్ ఆఫ్ బ్రగాన్జాల వివాహ బంధం వల్ల బతికి ఉన్న పిల్లలు పుట్టలేదు, కానీ రాజు వివిధ ఉంపుడుగత్తెల ద్వారా కనీసం 12 మంది అక్రమ సంతానాన్ని తన పిల్లలుగా అంగీకరించాడు. అతని తర్వాత అతని సోదరుడు జేమ్స్ సింహాసనం అధిష్టించాడు.
బాల్యం, అంతర్యుద్ధం, అజ్ఞాతవాసం
[మార్చు]
చార్లెస్ 29 మే 1630న సెయింట్ జేమ్స్ ప్యాలెస్లో జన్మించాడు. అతను ఇంగ్లాండ్, స్కాట్లాండ్, ఐర్లాండ్ రాజు మొదటి చార్లెస్, అతని భార్య పదమూడవ లూయీ సోదరి హెన్రియాట్టా మారియాలకు ప్రాణాలతో మిగిలిన మొదటి కుమారుడు. చార్లెస్ వారి రెండవ సంతానం (మొదటివాడు సుమారు ఒక సంవత్సరం ముందు జన్మించిన కుమారుడు, అతను పుట్టిన రోజునే మరణించాడు).[2] పుట్టుకతో చార్లెస్ స్వయంచాలకంగా డ్యూక్ ఆఫ్ కార్న్వాల్, డ్యూక్ ఆఫ్ రోత్సే అయ్యాడు, దానికి అనుబంధంగా ఉన్న అనేక ఇతర బిరుదులను పొందాడు. అతని ఎనిమిదవ పుట్టినరోజు సమయంలో అతను ప్రిన్స్ ఆఫ్ వేల్స్గా నియమితుడయ్యాడు, కానీ అధికారికంగా ఎప్పుడూ పట్టాభిషేకం జరగలేదు.[2]
ఆగష్టు 1642లో మొదటి చార్లెస్, ఇంగ్లాండ్ పార్లమెంటు మధ్య సుదీర్ఘ కాలంగా జరుగుతున్న వివాదం మొదటి ఆంగ్ల అంతర్యుద్ధం ప్రారంభంతో పతాక స్థాయికి చేరుకుంది. అక్టోబర్లో ప్రిన్స్ చార్లెస్, అతని తమ్ముడు జేమ్స్ ఎడ్జ్హిల్ యుద్ధంలో పాల్గొన్నారు, రాచరిక మద్దతుదారుల రాజధాని ఆక్స్ఫర్డ్లో తదుపరి రెండేళ్లు గడిపారు. జనవరి 1645లో చార్లెస్కు అతని స్వంత కౌన్సిల్ ఇవ్వబడింది, వెస్ట్ కంట్రీలోని రాచరిక దళాలకు నామమాత్రపు అధిపతిగా చేయబడ్డాడు.[3] 1646 వసంతకాలం నాటికి ఎక్కువ భాగాన్ని పార్లమెంట్ దళాలు ఆక్రమించాయి, పట్టుబడకుండా ఉండేందుకు చార్లెస్ అజ్ఞాతవాసంలోకి వెళ్ళాడు. కార్న్వాల్లోని ఫాల్మౌత్ నుండి అతను మొదట ఐల్స్ ఆఫ్ సిల్లీకి, ఆపై జెర్సీకి, చివరకు ఫ్రాన్స్కు వెళ్ళాడు, అక్కడ అతని తల్లి అప్పటికే తన దాయాది అయిన ఎనిమిదేళ్ల పద్నాలుగవ లూయీ రక్షణలో నివసిస్తోంది.[4] మే 1646లో మొదటి చార్లెస్ లొంగిపోయాడు.
1648లో రెండవ ఆంగ్ల అంతర్యుద్ధం సమయంలో చార్లెస్ ది హేగ్ నగరానికి మారాడు, అక్కడ ఫ్రాన్స్లోని తన తల్లి బంధువుల కంటే అతని సోదరి మేరీ, అతని బావమరిది విలియం రాచరిక పోరాటానికి గణనీయమైన సహాయం అందించే అవకాశం ఉందని భావించాడు.[5] పార్లమెంటరీ నౌకాదళంలోని కొంతభాగం ఫిరాయించినప్పటికీ, న్యూ మోడల్ ఆర్మీ ద్వారా ప్రెస్టన్ యుద్ధంలో ఓడిపోవడానికి ముందు అది డ్యూక్ ఆఫ్ హామిల్టన్ నేతృత్వంలోని రాయలిస్ట్ సైన్యంతో కలవడానికి సకాలంలో స్కాట్లాండ్ చేరుకోలేకపోయింది.[6]
_-_Google_Art_Project.jpg)
స్కాట్లతో చార్లెస్ పొత్తు 1650 నుండి 1652 వరకు జరిగిన ఆంగ్లో-స్కాటిష్ యుద్ధానికి దారితీసింది. 3 సెప్టెంబర్ 1650న డన్బార్ వద్ద ఆలివర్ క్రోమ్వెల్ కమాండర్గా ఉన్న చాలా చిన్న దళం చేతిలో కవెనంటర్లు ఓడిపోయారు. స్కాట్లు మితవాద ఎంగేజర్లు, మరింత తీవ్రవాద కిర్క్ పార్టీగా విభజించబడ్డారు, వారు ఒకరితో ఒకరు కూడా పోరాడారు. ఈ విభజనలతో భ్రమలు తొలగి చార్లెస్ అక్టోబర్లో ఎంగేజర్ దళంలో చేరడానికి ఉత్తరం వైపు పయనించాడు, ఈ సంఘటన "ది స్టార్ట్"గా పిలువబడుతుంది, కానీ రెండు రోజుల్లోనే కిర్క్ పార్టీ సభ్యులు అతనిని తిరిగి తీసుకువచ్చారు.[7] అయినప్పటికీ రాజ్యాధికారాన్ని తిరిగి పొందేందుకు స్కాట్లాండ్ చార్లెస్ ఉత్తమ ఆశగా మిగిలిపోయింది, 1 జనవరి 1651న స్కాన్ అబ్బేలో స్కాట్లాండ్ రాజుగా పట్టాభిషేకం చేసుకున్నాడు. స్కాట్లాండ్లో చార్లెస్ స్థానానికి క్రోమ్వెల్ దళాల నుండి ముప్పు పొంచి ఉండటంతో ఇంగ్లాండ్పై దాడి చేయాలని నిర్ణయించారు, అయితే మతపరమైన కారణాలతో కిర్క్ పార్టీ వారి అత్యంత అనుభవజ్ఞులైన చాలా మంది సైనికులను మినహాయించింది, వీరి నాయకులు లార్డ్ ఆర్గిల్తో సహా పాల్గొనడానికి నిరాకరించారు. ఇది ప్రధానంగా స్కాటిష్ సైన్యం కావడం వల్ల ఆంగ్ల రాజవంశీయులు పెద్దగా చేరలేదు, దండయాత్ర 3 సెప్టెంబర్ 1651న వోర్సెస్టర్ యుద్ధంలో ఓటమితో ముగిసింది. చార్లెస్ ఎలాగోలా తప్పించుకుని పారిపోయి ఆరు వారాల తర్వాత అక్టోబర్ 16న నార్మాండీ చేరుకున్నాడు, అతని తలపైన £1,000 రివార్డ్ ఉన్నప్పటికీ, అతనికి సహాయం చేస్తూ పట్టుబడితే మరణశిక్ష విధించే ప్రమాదం ఉన్నప్పటికీ అతన్ని గుర్తించడం కష్టంగా మారింది, ఆ కాలంలో అసాధారణమైన ఎత్తుగా భావించే ఆరు అడుగులకు పైగా ఎత్తు ఉండటమే ఇందుకు కారణం.[8]{{efn|ఆ సమయంలో వెయ్యి పౌండ్లు ఒక పెద్ద మొత్తం, సగటు కార్మికుడి జీవితకాల సంపాదన కంటే ఎక్కువ.
వర్గాలు
[మార్చు]- ↑ Fraser 1979, pp. 361–363.
- ↑ 2.0 2.1 Weir 1996, pp. 255–257.
- ↑ Fraser 1979, p. 32; Hutton 1989, pp. 6–7.
- ↑ Fraser 1979, pp. 38–45; Miller 1991, p. 6.
- ↑ Fraser 1979, pp. 55–56.
- ↑ Fraser 1979, pp. 57–60.
- ↑ Fraser 1979, pp. 96–97; Hutton 1989, pp. 56–57.
- ↑ Fraser 1979, pp. 98–128; Hutton 1989, pp. 53–69.