లండన్ టవర్

వికీపీడియా నుండి
ఇక్కడికి గెంతు: మార్గసూచీ, వెతుకు

Coordinates: 51°30′29″N 0°4′34″W / 51.50806°N 0.07611°W / 51.50806; -0.07611

థేమ్స్ నది నుండి వాటర్-గేట్ మీదగా కనపడే లండన్ టవర్‌ను "ట్రైటర్స్ గేట్" అని పిలుస్తారు

హర్ మెజస్టీస్ రాయల్ పాలస్ అండ్ ఫోర్ట్రెస్ , సాధారణంగా లండన్ టవర్ అని పిలబడేది ఒక చారిత్రాత్మక కోట, ఇది ఇంగ్లాండ్‌లోని మధ్య లండన్‌లోని థేమ్స్ నది యొక్క ఉత్తర తీరంలో కేంద్రీకృతమై ఉంది. ఇది లండన్ బొరో ఆఫ్ టవర్ హాంలెట్స్ లోపల ఇది ఉంది, లండన్ నగరం యొక్క తూర్పు అంచు నుండి ఖాళీగా స్థలాన్ని కలిగి ఉన్న టవర్ హిల్‌చే వేరుచేయబడింది. 1066 యొక్క చివరినాటికి నార్మన్లు గెలుచుకున్న ఇంగ్లాండ్‌లో భాగంగా ఇది కనుగొనబడింది. కోట మొత్తానికి దాని పేరును అందించే వైట్ టవర్‌ను విజేత విల్లియం 1078లో నిర్మించారు మరియు హింసల చిహ్నంగా అవమానంను పొందింది, లండన్ మీద నూతన పాలనా శ్రేష్టత విధించారు. కనీసం 1100ల నాటి నుండి ఈ కోటను చెరసాలగా ఉపయోగించారు, అయినప్పటికీ ఇది ప్రాథమిక ప్రయోజనంగా లేదు. చరిత్రలో ఘనమైన రాజభవనంగా ఉన్న దీనిని రాజ గృహంగా ఉపయోగించారు. మొత్తంగా, ఈ టవర్ ఒక బహుళ భవంతుల సముదాయం రక్షణార్ధంగా ఉన్న గోడలు మరియు కందకం యొక్క రెండు వృత్తాలలో ఉంది. ఇక్కడ అనేక దశలలో విస్తరణలు జరిగాయి, ముఖ్యంగా 12 మరియు 13 శతాబ్దాలలో రాజులు రిచర్డ్ ది లయన్హార్ట్, హెన్రీ III మరియు ఎడ్వర్డ్ I ఆధ్వర్యంలో ఇవి జరిగాయి. 13వ శతాబ్దం చివరలో ఏర్పాటుచేసిన సామాన్య అమరిక, ఆ ప్రదేశంలో తరువాత జరిగిన కార్యకలాపాల తరువాత కూడా నిలిచి ఉంది.

లండన్ టవర్ ఆంగ్ల చరిత్రలో ఒక ప్రముఖమైన పాత్రను కలిగి ఉంది. దీనిని అనేకసార్లు ముట్టడి చేశారు మరియు దేశాన్ని నియంత్రించటానికి దీనిని నియంత్రించటం చాలా ముఖ్యమయ్యింది. ఈ టవర్ అనేకవిధాలుగా సేవలను అందించింది, అందులో ఆయుధశాల, కోశాగారం, జంతుప్రదర్శనశాల, రాయల్ మింట్ గృహం, ప్రజా జాబితాల కార్యాలయం మరియు సంయుక్త రాజ్యం యొక్క కిరీట ఆభరణాల గృహం ముఖ్యంగా ఉన్నాయి. 14వ శతాబ్దం ఆరంభం నుండి చార్లెస్ II పాలన వరకు ఒక ఊరేగింపును టవర్ వద్ద నుండి వెస్ట్‌మిన్స్టర్ అబ్బే వరకు రాజు కిరీట ధారణ చేసినప్పుడు జరిగేది. రాజు లేని సమయంలో, కోటకు పరిరక్షకుడుగా టవర్ కానిస్టేబుల్ ఉండేవాడు. మధ్యయుగములో ఇది ఒక శక్తివంతమైన మరియు విశ్వాసవంతమైన హోదాగా ఉండేది. 15వ శతాబ్దంలో ఈ కోట టవర్ రాకుమారుడికి చెరసాలగా ఉండేది. టుడర్ల ఆధ్వర్యంలో ఈ టవర్ రాజగృహంగా తక్కువగా ఉపయోగించబడింది మరియు కోట ప్రాకారాలను బలపరచటానికి మరియు మరమ్మత్తులు చేయటానికి ప్రయత్నాలు చేసినప్పటికీ, దాని రక్షణార్థం ఉన్నవి ఫిరంగులతో సమానంగా పనిచేయటంలో వెనకబడ్డాయి.

16 మరియు 17 శతాబ్దాలలో ఈ కోటను అత్యధికంగా ఉపయోగించారు, అనేకఎలిజబెత్ I వంటి ప్రముఖ వ్యక్తులు అపకీర్తికి పడిపోవటంతో, ఆమె రాణి అవ్వకముందు ఇక్కడ బంధీగా ఉన్నారు. ఈ విధమైన వాడకం "టవర్ కు పంపించండి(సెంట్ టు ది టవర్)" అనే పదబంధం వాడకానికి దారితీసింది. కఠినహింసలు మరియు మృత్యువుల ప్రదేశంగా ఈ స్థలం పేరు పొందినప్పటికీ, 16వ శతాబ్దపు మతప్రచారకులు మరియు 19వ శతాబ్దపు రచయితలు దీనిని ప్రముఖం చేశారు, 20వ శతాబ్దం యొక్క ప్రపంచ యుద్ధాల ముందు కేవలం ఏడుగురిని మాత్రం ఉరితీశారు. ఉరిశిక్షలు సాధారణంగా కోట ఉత్తరాన ప్రసిద్ధిగాంచిన టవర్ హిల్ మీద అమలు చేసేవారు, 400-ల సంవత్సరాల కాలంలో 112 మందిని ఉరితీశారు. 19వ శతాబ్దం చివరి అర్థభాగంలో, సంస్థలు రాయల్ మింట్ వంటివి కోట నుండి వెలుపల ఉన్న ప్రదేశాలకు మారిపోవటంతో అనేక భవంతులు ఖాళీగా మిగిలిపోయాయి. మధ్యయుగములో కనిపించిన విధంగా టవర్‌ను పరిరక్షించటంలో ఆంథోనీ సాల్విన్ మరియు జాన్ టేలర్ కృషిచేశారు, మధ్యయుగానికి ముందున్న కటట్డాలను అనేకమైనవాటిని తొలగించారు. మొదటి మరియు రెండవ ప్రపంచ యుద్ధాలలో, ఈ టవర్ ను తిరిగి చెరసాల వలే ఉపయోగించారు మరియు గూఢాచారులుగా వ్యవహరించారని 12 మందిని ఉరితీశారు. యుద్ధాల తరువాత, బ్లిట్జ్ కారణంగా అయిన నష్టానికి మరమ్మత్తు చేశారు మరియు ఈ కోట ప్రజల కొరకు తెరవబడింది. ఈనాడు లండన్ టవర్ దేశంలో ఉన్న అత్యంత ప్రజాదరణ పర్యాటక ఆకర్షణలలో ఒకటిగా ఉంది. లాభాపేక్షలేని సంస్థ హిస్టారిక్ రాయల్ ప్యాలసెస్‌చే పరిరక్షించబడుతుంది మరియు ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశంగా కాపాడబడుతుంది.

శిల్పశాస్త్రం[మార్చు]

అమరిక[మార్చు]

లండన్ టవర్ ప్రణాళిక మరియు 1597లో దాని లిబర్టీస్

సాక్సన్ లండన్‌ను పర్యవేక్షిస్తూ శక్తివంతమైన మరియు హత్తుకునేటటువంటి రక్షణలతో ఈ కట్టడం అత్యుత్తమంగా ఉంది, వాస్తుశిల్పి అలాన్ విన్స్ సూచనలు ఉద్దేశపూర్వకంగా ఉన్నాయి.[1] దృశ్యపరంగా చుట్టుప్రక్కల ప్రాంతాలన్నింటిలోకి ఆకర్షణీయంగా ఉంది థేమ్స్ నది వద్ద ప్రజలకు ఆకర్షణీయ స్థలంగా ఉండేది.[2] ఈ కోట మూడు "విభాగాలు", లేదా ఆవరణలతో నిర్మించబడింది. అన్నిటికంటే లోపల ఉండే విభాగంలో వైట్ టవర్ ఉంది మరియు ఇది కోట యొక్క మొట్టమొదటి నిర్మాణ దశగా ఉంది. లోపలి విభాగంలో ఉత్తరం, తూర్పు మరియు పశ్చిమం చుట్టూ ఉన్న దీనిని రిచర్డ్ ది లయన్హార్ట్ (1189–1199) సమయంలో నిర్మించారు. చివరగా, వెలుపలి విభాగం ఉంటుంది, ఇది కోట చుట్టూ కట్టబడింది మరియు ఎడ్వర్డ్ I ఆధ్వర్యంలో నిర్మించబడింది. అయినప్పటికీ చాలా దశల విస్తరణను విజేత విల్లియం లండన్ టవర్‌ను కనుగొన్న తరువాత చేయబడింది, 1285లో ఎడ్వర్డ్ I పునఃనిర్మాణం పూర్తి చేసేవరకు సాధారణ అమరిక అదే విధంగా ఉంది. ఈ కోట వైశాల్యం దాదాపుగా 12 acres (4.9 ha) ఉంది, లండన్ టవర్ చుట్టూ ముందు భాగంలో 6 acres (2.4 ha) టవర్ లిబర్టీస్‌ను ఏర్పరుస్తుంది – కోట యొక్క అధీనంలో ఉన్న ప్రదేశము సైనిక కారణాల వల్ల ఖాళీ చేయబడింది.[3] హెన్రీ III కోటను ఆనుకొని ఉన్న భూభాగంను ఖాళీగా ఉంచాలని ఆదేశించటం వలన, 13వ శతాబ్దంలో లిబర్టీల యొక్క భవిష్యత్తును స్థాపితం చేసింది.[4] ప్రముఖమైన కల్పనాకథలు ఉన్నప్పటికీ, లండన్ టవర్ శాశ్వతమైన టార్చర్ ఛాంబర్‌ను ఎన్నడూ కలిగి లేదు, అయినప్పటికీ తరువాత కాలాలలో వైట్ టవర్ యొక్క బేస్మెంట్‌లో ఒక విభాగాన్ని ఉంచబడింది.[5] వార్ఫ్ టవర్‌ను థేమ్స్ నది ఒడ్డున ఎడ్వర్డ్ I ఆధ్వర్యంలో నిర్మించబడింది మరియు అప్పటి పరిమాణాన్ని రిచర్డ్ II (1377–1399) యొక్క పాలనలో విస్తరించాడు.[6]

వైట్ టవర్[మార్చు]

వైట్ టవర్‌కు వాస్తవంగా ఉన్న ప్రవేశద్వారం మొదటి అంతస్థులో ఉంది.

వైట్ టవర్ ఒక కోట (దీనిని డాంజన్ అని కూడా పిలుస్తారు), ఇది మధ్యయుగంనాటి కోటలలో అతి బలమైన కట్టడంగా ఉంది మరియు ప్రభువుకు వీలుగా విడుదలను కలిగి ఉంది—ఈ సందర్భంలో ప్రభువు రాజును లేదా అతని ప్రతినిధిని సూచిస్తాడు.[7] సైనిక చరిత్రకారుడు అల్లెన్ బ్రౌన్ ప్రకారం "దానియొక్క ధృడత్వం, ఘనత మరియు ప్రభుల కొరకు ఉన్న నివాసగృహాలు, డాంజన్(అంతర్భాగం) ఆధిక్యత కారణంగా గొప్ప టవర్‌గా [వైట్ టవర్] ఉంది".[8] క్రైస్తవ ప్రపంచంలో అతి పెద్ద కోటగా ఉంది,[9] "సంపూర్ణంగా పూర్తయిన పదకొండవ-శతాబ్దపు కోట"గా వైట్ టవర్‌ను వర్ణించబడింది.[10]

వైట్ టవర్‌లో దానిని పైకి లేపి ఉంచిన మూలల కట్టడాలను తీసుకొనకుండా 36 by 32 metres (118 by 105 ft) వైశాల్యంను ఆధారంలో కలిగి ఉంది మరియు దాని ఎత్తు దక్షిణ పిట్టగోడ వద్ద 27 m (90 ft)గా ఉంది. ఈ కట్టడం మూడంతస్తుల ఎత్తులో వాస్తవానికి ఉంది, ఇందులో అట్టడుగు అంతస్థు, ప్రవేశ అంతస్థు మరియు దానిపైన ఉన్న అంతస్థుగా ఉన్నాయి. నార్మన్ కోటలలో ఉన్న విధంగానే ఉండి భూమిపైకి ఉంటుంది, ఇక్కడ ఇది దక్షిణ ముఖభాగంను కలిగి ఉంది మరియు దాడి సమయంలో తొలగించ వీలయ్యే చెక్క మెట్ల ద్వారా ప్రవేశించబడుతుంది. హెన్రీ II యొక్క పాలన సమయంలో (1154–1189), ప్రవేశ ద్వారానికి మరింత రక్షణను ఇవ్వటానికి దక్షిణ భాగంలో ముందువైపుకు ఉండే భవంతిని నిర్మించారు, కానీ అది ఎక్కువకాలం నిలిచి ఉండలేదు. ప్రతి అంతస్థు మూడు గదులలో విభజించబడింది, అతిపెద్దది పశ్చిమ వైపున, మరియు అతి చిన్నది ఈశాన్యంలో ఉన్నాయి, ఆగ్నేయం యొక్క ప్రవేశం మరియు పై అంతస్థుల వద్ద ప్రార్థనా మందిరం ఉంది.[11] భవంతి యొక్క పశ్చిమ మూలల వద్ద చదరపు బురుజులు ఉన్నాయి, ఈశాన్యంలో ఉన్న గుండ్రటి బురుజుకు మరచుట్టువలే గుండ్రంగా తిరిగిపోయే మెట్లు ఉన్నాయి. ఆగ్నేయ మూల వద్ద ఉన్న అర్థ-గోళాకార ప్రార్థనామందిరంను కలిగి ఉంది, ఇక్కడ అనేకమంది ప్రార్థన చేసే వీలు ఉంది. ఈ భవంతి సౌకర్యవంతమైన నివాసం మరియు ధృఢమైన కట్టడంగా నిర్మించినందున మరుగుదొడ్లని గోడలలోనే నిర్మించారు మరియు నాలుగు మంటలను వేసే ప్రదేశాలు వేడిని అందచేస్తాయి.[10]

ప్రధాన నిర్మాణ వస్తువుగా కెంటిష్ రాగ్-స్టోన్ ఉంది, అయినప్పటికీ స్థానికంగా దొరికే మట్టిరాళ్ళను కూడా ఉపయోగించారు. చాలా కొద్దిగా ఉన్నప్పటికీ, కేన్ స్టోన్‌, బురుజు యొక్క ముఖభాగంలో వివరాలను అందించటానికి ఉత్తర ఫ్రాన్సు నుండి దిగుమతి చేసుకోబడింది, వీటిలో చాలా వాటిని తొలగించి 17 మరియు 18వ శతాబ్దాలలో పోర్ట్‌ల్యాండ్ స్టోన్‌ను వీటి స్థానంలో ఉంచారు. 18వ శతాబ్దంలో చాలా వరకు కిటికీలను పెద్దవిగా చేసిననూ, కేవలం రెండు మూలమైన వాటిని సంరక్షించారు – గ్యాలరీ అంతస్థులోని దక్షిణపు గోడ ఉదాహరణలలో ఉంది.[12]

కొండ యొక్క ప్రక్కభాగంకు ఈ బురుజు సమానంగా ఉంది, అందుచే అడుగుమట్టం యొక్క ఉత్తరభాగం పాక్షికంగా భూస్థాయి కన్నా క్రిందకు ఉంది.[13] చాలా వరకూ అన్ని కోటలలో ఉన్న విధంగానే,[14] అడుగున ఉన్న అంతస్థు నిల్వ కొరకు ఉపయోగించే క్రైస్తవగోరీగా ఉంది. గదులలోని ఒకదానిలో బావి ఉంది. బురుజు యొక్క నిర్మాణం వరకు అమరిక అదే విధంగా ఉన్నప్పటికీ, అట్టడుగు అంతస్థు యొక్క లోపలి భాగం 18వ శతాబ్దం నాటివిగా ఉన్నాయి, ఈ సమయంలో నేల చదునును తగ్గించి గతంలోని కలప పైకప్పులను తొలగించి ఇటుకల ప్రతిరూపాలను ఉంచబడ్డది.[13] అట్టడుగు అంతస్థులోకి వెలుతురు సన్నని బీటలు నుండి వస్తుంది.[10]

St జాన్స్ ప్రార్థనా మందిరం వైట్ టవర్ లోపల ఉంది

ప్రవేశ అంతస్థు బహుశా టవర్ యొక్క కానిస్టేబుల్ మరియు ఇతర ముఖ్య అధికారుల ఉపయోగం కొరకు ఉద్దేశింపబడి ఉంది. 17వ శతాబ్దం సమయంలో దక్షిణ ద్వారం మూసివేయబడింది మరియు దీనిని 1973 వరకు తెరవలేదు. పై అంతస్థుకు వెళ్ళేవారు తూర్పున ఉన్న చిన్న గదిలో నుంచి వెళ్ళాలి, ఇది ప్రవేశ అంతస్థుకు కూడా జతకాబడి ఉంది. St జాన్స్ ఛాపెల్ యొక్క గోరీ ఆగ్నేయ మూలలో ఉంచబడింది మరియు దానిలోకి ప్రవేశం తూర్పు గది నుండి మాత్రమే ఉంది. గోరీ యొక్క ఉత్తర గోడలో ఒక ఖాళీ ఉంది; రాయల్ ఆర్మోరీస్ వద్ద టవర్ చరిత్రను సంరక్షించే జాఫ్రే పర్నెల్ ప్రకారం, "కిటికీలేని విధానం మరియు పరిమితమైన ప్రవేశం, రాజుల నిధులను మరియు ముఖ్యమైన పత్రాలను భద్రపరచటం కొరకు ధృఢమైన-గదిగా దీనిని ఆకృతి చేసినట్టు సూచిస్తోంది".[13]

పై అంతస్థులో పశ్చిమాన ఒక ఘనమైన సమావేశ మందిరం మరియు తూర్పున నివాస గది ఉన్నాయి– రెండు కూడా వాస్తవానికి పైకప్పు వైపుకు తెరుచుకొని ఉన్నాయి మరియు గోడలోకి నిర్మించబడిన ప్రదర్శనశాల దీని చుట్టూ ఆక్రమించి ఉంది– మరియు ఆగ్నేయంలో St జాన్స్ ఛాపెల్ ఉంది. 15వ శతాబ్దంలో ఒక నూతన అంతస్థును అప్పుడు ఉన్న పైకప్పుతో పాటు పై అంతస్థు మీద వేయటం జరిగింది.[11][15] St జాన్స్ ఛాపెల్ వాస్తవ ఆకృతి ప్రణాళిక ప్రకారం వైట్ టవర్ యొక్క భాగంగా లేదు, చుట్టూ ఉన్న ఆకారంను అట్టడుగు అంతస్థు గోడలు కట్టిన తరువాత నిర్మించబడింది.[13] టవర్ నిర్మాణం నుండి విధులు మరియు ఆకృతిలో మార్పులు మూలంగా, ప్రార్థనాగది మినహా వాస్తవంగా ఉన్న లోనిభాగాలకు చాలా కొద్దిగా స్థలంను ఉంచబడింది.[16] ఖాళీగా మరియు అలంకరణలు లేని ప్రార్థనా గది నార్మన్ కాలంలో ఇది ఏవిధంగా ఉండేదనే దాన్ని జ్ఞప్తికి తెస్తుంది. 13వ శతాబ్దంలో, హెన్రీ III యొక్క పాలనా సమయంలో, ప్రార్థనాగదిని బంగారు-రంగుతో పూత పూసిన శిలువ మరియు రంగులు అద్దిన గాజుఅద్దాల కిటికీలతో అలంకరించారు, అవి విర్జిన్ మేరీ మరియు హోలీ ట్రినిటీ చిత్తరువులను ప్రదర్శించాయి.[17]

అంతరాంతరమైన విభాగం[మార్చు]

వైట్ టవర్ వెనువెంటనే ఉన్న దక్షిణ భాగం అంతరాంతరమైన విభాగంలో ఉంది, ఇది ఒకప్పటి థేమ్స్ నది అంచు వరకు విస్తరించి ఉంది. ఇతర కోటల వలెనే, 11వ శతాబ్దం నాటి హెన్ డోమెన్‌ అంతరాంతర విభాగం బహుశా టవర్ పునాది నుండి కలప భవంతులను కలిగి ఉండవచ్చు. వైట్ టవర్ నుండి అంతరాంతర విభాగంలోకి రాజుల విడిదులు ఆక్రమించుకోవటం ఎప్పుడు ఆరంభమయ్యిందో ఖచ్చితంగా తెలియనప్పటికీ, 1170ల నాటికి ఇది ఆరంభమయ్యింది.[12] 1220లు మరియు 1230ల మధ్యకాలంలో ఈ విడిదులను నవీకృతం మరియు విస్తరణను చేశారు, ఇతర రాజగృహాలు విండ్సర్ కాసిల్ వంటివాటితో పోల్చదగినట్టుగా ఉండేవి.[18] వేక్ఫీల్డ్ మరియు లాంథ్రన్ టవర్ల యొక్క నిర్మాణం 1220ల సమయంలో ఆరంభమయ్యింది–నది వెంట ఉన్న అంతరాంతర విభాగం గోడ యొక్క మూలలో ఇది జరిగింది.[19][nb 1] రాజు మరియు రాణికి అవి వరుస క్రమంలో వ్యక్తిగత గృహాలుగా అందించబడ్డాయి. రాజుల గదులను ఏవిధంగా అలంకరించాలనే దాని ప్రాచీన నిదర్శనం హెన్రీ III యొక్క పాలన నుండి లభించింది: రాణీ గదికి తెల్లరంగు వేసి పువ్వులతో చిత్రలేఖనం చేసేవారు మరియు రాళ్ళపనిని అనుకరించారు. రెండు టవర్ల మధ్యలో విభాగం దక్షిణాన గొప్ప సమావేశమందిరం ఉంది.[20] కొద్దిగా చిన్నదిగా ఉన్నప్పటికీ, హెన్రీ III వించెస్టర్ కాసిల్ వద్ద నిర్మించిన దానివలెనే ఉంది.[21] వేకర్ఫీల్డ్ టవర్ సమీపాన వెనుక ద్వారం ఉంది, ఇది రాజు యొక్క అపార్టుమెంటులలోకి వ్యక్తిగత ప్రవేశాన్ని అనుమతిస్తుంది. అంతరాంతర విభాగం వాస్తవానికి కందకంచే చుట్టబడి ఉంటుంది, 1220ల నాటికి వీటిని నింపివేశారు. ఈ సమయం నాటికి, ఒక వంటశాలను ఈ విభాగంలో నిర్మించారు.[22] 1666 మరియు 1676 మధ్యకాలంలో, అంతరాంతర విభాగం రూపాంతరం చెందింది మరియు రాజభవన భవంతులను తొలగించబడింది.[23] వైట్ టవర్ చుట్టూ ఉన్న ప్రాంతంను ఖాళీ చేయబడింది, అందుచే దీనికి దగ్గరిగా వస్తున్నవారు ఖాళీగా ఉన్న ప్రాంతాన్ని దాటి వెళ్ళవలసి ఉంటుంది. జ్యువెల్ హౌస్‌ కూలగొట్టబడింది మరియు క్రౌన్ జ్యువెల్స్‌ మార్టిన్ టవర్‌లోకి మార్చబడ్డాయి.[24] మూస:Wideimage

అంతర్భాగం[మార్చు]

వాటర్ లూ బ్యారక్స్ యెుక్క దక్షిణ భాగం

అంతరాంతర విభాగం యొక్క పశ్చిమాన కందకంను తవ్వినప్పుడు, రిచర్డ్ మరియు లయన్హార్ట్ పాలనా సమయంలో అంతర్భాగాన్ని నిర్మించబడింది, ప్రభావవంతంగా కోట యొక్క పరిమాణాన్ని రెండింతలు చేసింది.[25][26] హెన్రీ III విభాగం యొక్క తూర్పు మరియు ఉత్తర గోడలను నిర్మించాడు మరియు విభాగం యొక్క కొలతలు ఈనాటికీ నిలిచి ఉన్నాయి.[4] హెన్రీ నిర్మించిన చాలా కట్టడాలు సురక్షితంగా ఉన్నాయి మరియు అతను నిర్మించిన తొమ్మిది టవర్లలో రెండింటినీ మాత్రమే పూర్తిగా పునఃనిర్మించారు.[27] వేక్ఫీల్డ్ మరియు లాంథన్ టవర్ల మధ్యన అంతరాంతర విభాగం యొక్క గోడ అంతర్భాగ విభాగం కొరకు పరదా గోడగా పనిచేస్తుంది.[28] అంతర్భాగ విభాగంలోకి ముఖ్య ప్రవేశం గేట్‌హౌస్ ద్వారా ఉంది, ఈ ప్రదేశంలోని పశ్చిమ గోడ ప్రస్తుత బ్యూఛాంప్ టవర్‌గా ఉండే అవకాశం ఉంది. అంతర్భాగ విభాగం యొక్క పశ్చిమ పరదా గోడను ఎడ్వర్డ్ I పునఃనిర్మించారు.[29] రోమన్లు 5వ శతాబ్దంలో నిష్క్రమించిన నాటినుండి బ్రిటన్‌లో భవంతి సామగ్రిగా ఇటుకలను అతిపెద్ద ప్రమాణంలో ఉపయోగించటాన్ని 13వ శతాబ్దపు బ్యూఛాంప్ టవర్ ప్రదర్శిస్తుంది.[30] పరదా గోడగా ఉన్న 13 టవర్లలో బ్యూచాంప్ టవర్ ఒకటిగా ఉంది. నైరుతి మూల నుండి అపసవ్య దిశలో ఉన్నవి: బెల్, బ్యూఛాంప్, డెవెర్యూక్స్, ఫ్లింట్, బోయెర్, బ్రిక్, మార్టిన్, కానిస్టేబుల్, బ్రాడ్ యారో, సాల్ట్, లాంథ్రన్, వేక్ఫీల్డ్ మరియు బ్లడీ టవర్ ఉన్నాయి.[28] ఈ టవర్లు శక్తివంతమైన విరోధికి వ్యతిరేకంగా అగ్ని సేనపార్శ్వంను సిద్ధపరిచటానికి ఈ బురుజులు స్థానాలను అందించాయి, ఇవి వసతి సౌకర్యాలను కూడా కలిగి ఉన్నాయి. దీని పేరు సూచించిన ప్రకారం, బెల్ టవర్ ఒక గంట గోపురంను కలిగి ఉంది, దాడి సమయంలో హెచ్చరిక చేయు ధ్వనిని అందివ్వటానికి ఇది ఉద్దేశింపబడింది. రాజు వింటి-తయారీదారుడు పొడవాటి విల్లులు, వంకర విల్లులు, రాళ్ళు విసురు పాతకాల పనిముట్టులు మరియు ఇతర ముట్టడి మరియు చేతితో వేసే ఆయుధాలను తయారుచేయటంలో బాధ్యతను కలిగి ఉంటాడు, బోయెర్ బురుజులో తయారుచేయు స్థలాన్ని కలిగి ఉన్నారు. లాంథర్న్ బురుజు శిఖరాన ఉన్న చిన్న గోపురంను, రాత్రి సమయంలో బురుజును సమీపంచే ట్రాఫిక్‌కు దీపంగా పనిచేసేది.[31]

హెన్రీ యొక్క విస్తరణ ఫలితంగా, St పీటర్ ఆడ్ విన్సులా అనే ఒక నార్మన్ ప్రార్థనామందిరం గతంలో బురుజు వెలుపల ఉండేది, తరువాత అది కోట లోపలికి చేర్చుకొనబడింది. హెన్రీ ప్రార్థనామందిరంను మెరిసే కిటికీలతో అతని కొరకు మరియు అతని రాణీ కొరకు ప్రార్థనా స్థలాలను అలంకరించాడు.[27] ఎడ్వర్డ్ I దాదాపు £300లతో (2008 నాటికి £142,000లు) పునఃనిర్మాణం చేశాడు,[nb 2][33] మరియు తిరిగి దీనిని హెన్రీ VIII 1519లో పునఃనిర్మాణం చేశాడు; ప్రస్తుతం ఉన్న భవనం ఈ కాలం నాటికి చెందినదే, అయినప్పటికీ ప్రార్థనామందిరంకు 19వ శతాబ్దంలో మెరుగులు దిద్దబడింది.[34] వేక్ఫీల్డ్ బురుజు యొక్క పశ్చిమం, వెనువెంటనే బ్లడీ బురుజును అంతర్భాగం యొక్క పరదా గోడగా అదే సమయంలో నిర్మించబడ్డాయి మరియు వాటర్-గేట్ వలే థేమ్స్ నది నుండి కోటలోకి ప్రవేశాన్ని అందించింది. ఇది ఒక సాధారణమైన కట్టడం, ఇది పోర్ట్‌కుల్లిస్ మరియు గేటుచే రక్షించబడుతోంది.[35] బురుజులోని రాజకుమారుడి హత్య ఇక్కడ జరిగిందని భావించటంతో బ్లడీ బురుజు ఈ పేరును 16వ శతాబ్దంలో పొందింది.[36] 1339 మరియు 1341 మధ్యకాలంలో బెల్ మరియు సాల్ట్ బురుజుల మధ్య పరదా గోడగా ఒక గేట్ హౌస్‌ను నిర్మించారు.[37] టుడర్ కాలంలో, ఉత్తర అంతర్భాగం లోపల వైపున యుద్ధసామానును నిల్వచేయటానికి అనేక భవంతులను నిర్మించారు.[38] స్టువర్ట్ పాలనాసమయంలో కోట భవంతులను నవీకృతం చేశారు, సైన్యంకు సంబంధించిన ఆయుధాల కార్యాలయం ఆధ్వర్యంలో చాలా వరకు జరిగాయి. 1663లో కేవలం £4,000లను అంతర్భాగ విభాగంలో (2008 నాటికి దాదాపు £460,000లు)[nb 3] నూతన గిడ్డంగి నిర్మాణం కొరకు వెచ్చించారు (ఇప్పడు న్యూ ఆర్మరీస్‌గా పిలవబడుతుంది).[39] అదే ప్రదేశంలో టుడర్ క్రమంలోని నిల్వ గృహాలు శిథిలం అవ్వటంతో వైట్ టవర్ యొక్క ఉత్తరాన గ్రాండ్ స్టోర్‌హౌస్ నిర్మాణం 1688లో ఆరంభమయ్యింది;[40] ఇది 1841లో అగ్నిచే నాశనం అయ్యింది. వాటర్‌లూ సిపాయి శాలలను ఈ ప్రదేశంలో నిర్మించారు మరియు అవి ఈనాటికీ నిలిచి ఉన్నాయి,[41] సింహాసన రత్నాలను ఇక్కడ ఉంచబడ్డాయి.[42]

వెలుపలి విభాగం[మార్చు]

మూడవ విభాగాన్ని ఎడ్వర్డ్ I యొక్క బురుజు విస్తరణలో ఏర్పరచబడింది, వెడల్పు తక్కువగా ఉన్న వసారాగా కోట చుట్టూ పూర్తిగా కట్టబడింది. అదే సమయంలో లెగ్గేస్ మౌంట్ అని పిలవబడే కోట బురుజును కోట యొక్క వాయువ్య దిశలో నిర్మించారు. ఈశాన్య దిశలో ఉన్న కోట బురుజు బ్రాస్ మౌంట్ తరువాత కట్టబడింది. తూర్పు గోడ వెంట ఉన్న మూడు దీర్ఘ చతురస్రాకార బురుజులు15 metres (49 ft) కొంతవరకు 1843లో ధ్వంసం చేయబడ్డాయి. టుడర్ కాలంనాటివని ఈ కోటబురుజులు చెప్పబడినప్పటికీ, దీనికి మద్ధతును ఇచ్చే రుజువు లేదు; ఎడ్వార్డియన్ కాలానికి లెగ్గే మౌంట్ చెందినదిగా పురావస్తు పరిశోధనా సంబంధ అన్వేషణలు తెలిపాయి.[43] లెగ్గే మౌంట్ యొక్క దక్షిణ భాగంలోని అడ్డంగా ఉంచబడిన పిట్టగోడలు (వీటిని కోట పిట్టగోడలు అని కూడా పిలుస్తారు) మాత్రమే లండన్ టవర్ వద్ద మధ్యకాలంనాటి మిగిలి ఉన్న పిట్టగోడలుగా ఉన్నాయి (మిగితావి విక్టోరియన్ ప్రతిక్షేపాలుగా ఉన్నాయి).[44] ఒక నూతన 50-metre (160 ft) కందకంను కోట యొక్క నూతన సరిహద్దుల వెనుక త్రవ్వబడింది;[45] ఇది వాస్తవానికి ఇప్పడు ఉన్నప్పటికంటే 4.5 metres (15 ft) మధ్యలో లోతుగా ఉండేది.[43] నూతన పరదా గోడ చేరికతో, లండన్ టవర్‌కు ఉన్న పురాతన ముఖ్య ద్వారం మరుగై నిరుపయోగం అయ్యింది; వెలుపలి గోడ నైరుతి మూలలో నూతన ప్రవేశాన్ని ఏర్పాటు చేయబడింది. ఈ భవనసముదాయం అంతర్భాగ మరియు బహిరంగ గేట్ హౌస్‌ను మరియు వెలుపలి రక్షణను కలిగి ఉండేవి,[46] కనీసం 1330ల నాటి దాకా రాయల్ మెనాగరీలో భాగంగా జంతువులతో సంబంధం కలిగి ఉండటం వలన ఇది లయన్ టవర్ అని ప్రసిద్ధి చెందింది.[47] లయన్ టవర్ ప్రస్తుతం ఉనికిలో లేదు.[46] లండన్ టవర్ యొక్క దక్షిణ భాగంలో, గతంలో థేమ్స్ నదిచే ముణిగిపోయిన భూమి వైపుకు, ఎడ్వర్డ్ విస్తరణ చేశాడు. ఈ గోడలో అతను St థామస్ టవర్‌ను 1275 మరియు 1279 మధ్యకాలంలో నిర్మించాడు; తరువాత ఇది ట్రైటర్స్ గేట్ గా ప్రసిద్ధి చెందింది, ఇది కోట యొక్క వాటర్-గేట్ గా ఉన్న బ్లడీ టవర్‌ను స్థానభ్రంశం చేసింది. ఈ భవంతి ఇంగ్లాండ్ లో విలక్షణంగా ఉంటుంది మరియు పారిస్‌లోని లౌవ్ర్ వద్ద ఈమధ్య పడగొట్టబడిన వాటర్-గేట్ దీనికి సమానమైనదిగా ఉండేది. నది నుండి చేసే దాడిని ఎదుర్కోవటానికి రేవు మొత్తం యారోసిల్ట్‌ల ఆచ్ఛాదనాన్ని కలిగి ఉండేది; ప్రవేశించే వారిని నియంత్రించటానికి పోర్ట్ కుల్లిస్(లోహం కమ్ములతో చేయబడిన గుంట మూత) ప్రవేశంలో ఉండేది. మొదటి అంతస్థులో విలాసవంతమైన విడిదులు ఉండేవి.[48] ఎడ్వర్డ్ టవర్‌లోని రాయల్ మింట్ లోకి మారాడు, దానియొక్క ఖచ్చితమైన స్థానం గతంలో బహిర్గతం కాకుండా ఉండేది, అయినప్పటికీ ఇది బహుశా వెలుపలి భాగం లేదా లయన్ టవర్‌లో ఉండిఉండచ్చు.[49] 1560నాటికి, సాల్ట్ టవర్ సమీపాన ఉన్న వెలుపలి భాగంలోని భవంతిలో మింట్ ఉంది.[50] 1348 మరియు 1355 మధ్యకాలంలో, రెండవ వాటర్-గేట్ క్రాడిల్ టవర్‌ను St థామస్ టవర్ యొక్క తూర్పులో రాజు యొక్క వ్యక్తిగత అవసరాల కోసం చేర్చబడింది.[37] మూస:Wideimage

స్థాపన మరియు ఆరంభ చరిత్ర[మార్చు]

14 అక్టోబర్ 1066న హేస్టింగ్స్ యుద్ధంలో విజయం సాధించి, ముట్టడిచేసిన డ్యూక్ ఆఫ్ నార్మండీ విజేత విల్లియం ముఖ్య స్థానాలను కలిగి ఉండడం ద్వారా, అతని అధీనంలో ఉంచుకొని మిగతా సంవత్సరాన్ని గడిపాడు. అతను అనేక కోటలను ఆ మార్గంలో నిర్మించాడు, కానీ లండన్ వెళ్ళటానికి దూరంగా ఉండే మార్గాన్ని ఎంచుకున్నాడు;[51][52] ఆ సమయంలోనే అతను ఇంగ్లాండ్‌లోని అతిపెద్ద నగరం క్యాంటెర్బరీని చేరాడు. లండన్‌లోకి వెళ్ళే, కందంకం మొదలైన వాటిచే శక్తివంతంగా ఉన్న ఈ వంతెన సాక్సన్ బలగాల అధీనంలో ఉంది, దక్షిణ ఇంగ్లాండ్ చుట్టూ అతని ప్రయాణంను కొనసాగించే ముందు సౌత్వార్క్‌ను ధ్వంసం చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.[53] ఈ మార్గం వెంట సాధించిన నార్మన్ విజయాల పరంపర నగరం యొక్క సరఫరా మార్గాలను నిలిపివేసింది మరియు డిసెంబర్ 1066లో వేర్పాటు కాబడి భయాందోళనలకు గురయ్యింది, దీని నాయకులు పోరాటం లేకుండా లండన్‌ను ఆర్జించారు.[54][55] 1066 మరియు 1087 మధ్యకాలంలో విల్లియం 36 కోటలను స్థాపించాడు,[52] అయినప్పటికీ డోమ్స్‌డే పుస్తకంలో సూచించిన దాని ప్రకారం వీటిలో చాలా వాటిని అతని అనుచరులు స్థాపించినట్టు తెలపబడింది.[56] "భూస్వామ్య ఐరోపా యొక్క మొత్తం చరిత్రలో కోట నిర్మాణం యొక్క అత్యంత విస్తరణీయమైన మరియు కేంద్రీకృతమైన కార్యక్రమం"గా వర్ణింపబడిన దానిని నూతన పాలన చేపట్టింది.[57] బహుళ-అవసరాల కొరకు ఈ భవంతులు ఉండేవి, ఇవి దుర్గంలుగా (శత్రు స్థావరంలో కార్యకలాపాల కేంద్రంగా ఉపయోగపడేవి), పాలనా కేంద్రాలుగా మరియు నివాసాలుగా ఉపయోగపడేవి.[58]

విల్లియం అతని ప్రవేశం కోసం, అతని విజయ ఉత్సవాన్ని జరుపుకోవటం కొరకు కోటను కనుగొనటానికి తనకన్నా ముందుగా బృందాలను పంపాడు; విల్లియం యొక్క జీవితచరిత్రకారుడు, విల్లియం ఆఫ్ పొయిటైర్స్ మాటలలో, "అతిపెద్ద సమూహంలో ఉన్న క్రూరమైన జనాభా అశాంతికి వ్యతిరేకంగా అట్లాంటి దుర్గాలను పూర్తిచేశారు. మొట్టమొదట లండన్ వాసులను బెదిరించటం అవసరమని అతను [విల్లియం] భావించాడు".[51] ఆ సమయంలో, ఇంగ్లాండ్‌లో లండన్ అతిపెద్ద పట్టణంగా ఉంది; వెస్ట్‌మిన్స్టర్ ప్రార్థనా మందిరం మరియు ఎడ్వర్డ్ ది కన్ఫెసర్ అధీనంలోని పాలస్ ఆఫ్ వెస్ట్‌మినిస్టర్ పరిపాలనా కేంద్రంగా దీనిని గుర్తింపు పొందేటట్టు చేశాయి మరియు సమృద్ధిగా ఉన్న నౌకాశ్రయంగా ఈ స్థావరం మీద నియంత్రణ పొందటం నార్మన్లకు ముఖ్యమయ్యింది.[55] లండన్ లోని మిగిలిన రెండు కోటలు బేనార్డ్స్ కోట మరియు మోంట్ఫిచెట్స్ కోటలను అదే సమయంలో స్థాపించారు.[59] తరువాత లండన్ టవర్‌గా పిలవబడిన ఈ దుర్గాన్ని రోమన్ నగర గోడల యొక్క ఈశాన్య మూలలో నిర్మించారు,థేమ్స్ నది అదనపు భద్రతను అందిస్తుండగా వీటిని ముందుగానే నిర్మించబడిన రక్షణలుగా ఉపయోగించారు.[51] కోట యొక్క ఈ ప్రాచీన భాగాన్ని ఒక గుంటతో కప్పివేశారు మరియు దీనికి రక్షణను కలప కంచెచే అందించారు మరియు విల్లియంకు వీలయ్యే నివాసంను బహుశా ఇది కలిగి ఉంది.[60]

వైట్ టవర్ 11వ శతాబ్దానికి చెందినదిగా ఉంది

చాలా వరకు ప్రాచీన నార్మన్ కోటలు కలపచే నిర్మించబడ్డాయి, కానీ 11వ శతాబ్దం నాటికి లండన్ టవర్‌తో సహా చాలా కొన్నింటిని రాళ్ళతో నవీకృతం లేదా స్థానభ్రంశం చేశారు.[59] వైట్ టవర్ మీద చేసిన పనితనం—ఇదే కోటకు దానిపేరును అందిస్తుంది—[9] ఇది సాధారణంగా 1078లో ఆరంభమయినట్టు భావించబడుతుంది, అయినప్పటికీ ఖచ్చితమైన తారీఖు స్పష్టంగా తెలియలేదు. ఈ నిర్మాణంకు బాధ్యులుగా రోచెస్టర్ క్రైస్తవ గురువు గుండుల్ఫ్‌ను విల్లియం నియమించారు, అయినప్పటికీ 1087లో విల్లియం మరణించిన తరువాతనే ఇవి పూర్తయ్యాయి.[9] వైట్ టవర్ ప్రాచీనమైన శిలా కోటగా ఇంగ్లాండ్‌లో ఉంది మరియు ప్రతి కోటలోను అది ఒక బలీయమైన విషయంగా ఉండేది. రాజుకు ఘనమైన నివాసం కూడా ఇది కలిగి ఉండేది.[61] చిట్టచివరన ఉన్న ఆధారాల ప్రకారం, మతగురువు రనుల్ఫ్ ఫ్లాంబార్డ్ అక్కడ ఖైదు కాబడిన 1100లు నాటికి ఇది బహుశా పూర్తయి ఉండవచ్చు.[16][nb 4] కఠినమైన పన్నులను విధించటంతో ఫ్లాంబార్డ్‌ను ఆంగ్లేయులు ఈసడించుకునేవారు. టవర్‌లో ఉంచిన మొదటి ఖైదీగా అతను నమోదుకాబడినప్పటికీ, తప్పించుకు పారిపోయినవాడిలో కూడా అతను మొదటి వాడుగా ఉన్నాడు, మిగిలిన ద్రాక్షసారాయిలో రహస్యంగా దాచి ఉంచిన దొంగిలించిన త్రాడు సహాయంతో పారిపోయాడు. అతను విలాసవంతంగా మరియు పరిమితమైన సేవకుల మధ్య ఉంచబడ్డాడు, కానీ 2 ఫిబ్రవరి 1101న అతను తనని పట్టుకొనిన వారి కొరకు ఒక విందును నిర్వహించాడు. వారిని మద్యపానంలో ముంచెత్తిన తరువాత, అతను టవర్ నుండి తప్పించుకుపోయాడు.. తప్పించుకోవటం ఒక ఆశ్చర్యకరమైన విషయం అయ్యింది, సమకాలీన చరిత్రకారుడు మతగురువు యొక్క మంత్రవిద్యను దూషించాడు.[63]

ఆంగ్లో-సాక్సన్ క్రానికల్ నమోదు చేసిన ప్రకారం, 1097లో రాజు విల్లియం II లండన్ టవర్ చుట్టూ ఒక గోడను నిర్మించాలని ఆదేశించాడు; దీనిని రాళ్ళతో కట్టారు మరియు రోమన్ వాల్ మరియు థేమ్స్ నది మధ్యన ఉన్న కోట యొక్క ఉత్తర మరియు పశ్చిమ భాగాలను ధనురాకారంలో ఉన్న కలప కంచెను స్థానభ్రంశం చేశారు.[64] లండన్ మీద నార్మన్ విజయం ఒక నూతన పాలనా తరగతిని విశదంచేయటమే కాకుండా, ఈ దశలో నగరం కూడా ఆకృతి కాబడింది.. భూమిని సర్కారు కలుపుకొని నార్మన్లకు పునఃపంపిణీ చేసింది, వీరు ఆర్థిక సంబంధ కారణాల కొరకు వందలకొద్దీ యూదులను ఇక్కడకు తీసుకువచ్చారు.[65] సింహాసనం యొక్క ప్రత్యక్ష భద్రత కొరకు యూదులు ఆగమనం చేయటంతో యూదుల సమాజాలు కోటల సమీపాన అధికంగా నివసించేవి.[66] యూదుల-వ్యతిరేక హింస జరిగినప్పుడు, యూదులు ఈ బురుజును ఒక ఆశ్రయంగా ఉపయోగించుకునేవారు.[65]

1135లో హెన్రీ I మరణం ఇంగ్లాండ్‌ను వివాదస్పదమైన పరంపరలో మిగిల్చింది; చక్రవర్తి భార్య మటిల్డా కొరకు మద్ధతును తెలుపటానకి రాజు అతని శక్తివంతమైన సైనికులను సమ్మతపరిచినప్పటికీ, హెన్రీ మరణించిన కొద్దిరోజులకే సింహాసనంను కోరుతూ ఫ్రాన్సు నుండి స్టీఫెన్ ఆఫ్ బ్లోయిస్ ఆగమనం చేశాడు. లండన్ పొందినంత వేగవంతంగానే, నగరం మరియు దానియొక్క టవర్ యొక్క ప్రాముఖ్యత గుర్తింపును పొందాయి. కొంతకాలం రాజనివాసంగా ఉపయోగించబడని ఈ కోట, ఆ సమయంలో కానిస్టేబుల్ స్థానంలో ఉన్న జాఫ్రీ డె మాండెవిల్లే అధీనంలో ఉంచబడింది. వ్యూహాత్మకంగా ముఖ్యమైన స్థానంలో ఆక్రమించుకోవటానికి వీలులేని కోటగా ఈ దుర్గంను భావించబడుతుంది. మాండెవిల్లె దీనిని నాశనం చేశాడు, 1141 సమయంలో లింకన్ యుద్ధ సమయంలో స్టీఫెన్ ఆక్రమణ చేసిన తరువాత మటిల్డాకు అతని రాజభక్తిని అమ్మివేశాడు. ఒకసారి ఆమె సహకారం తగ్గిపోయిన తరువాత, అతని విధేయతను తిరిగి స్టీఫెన్‌కు అమ్మివేశాడు. టవర్ యొక్క కానిస్టేబుల్‌గా ఉన్న సమయంలో, మాండెవిల్లె "ఇంగ్లాండ్‌లో అత్యంత ధనిక మరియు శక్తివంతమైన వ్యక్తిగా అయ్యాడు".[67] అతను తిరిగి ఈ కపట పథకాన్ని ప్రయత్నించినప్పుడు, ఈసారి రహస్య చర్చలను మటిల్డాతో జరిపాడు, స్టీఫెన్ ను ఖైదు చేయించాడు, ఓడిపోయి అతని కోటల యొక్క నియంత్రణను బలవంతంగా ఇచ్చివేశాడు మరియు అతని బదులుగా తన విధేయులను నియమించుకున్నాడు. దీనికి ముందు వరకు ఈ స్థానం వారసత్వంగా ఇవ్వబడేది, దీనిని వాస్తవానికి జాఫ్రీ డె మాండెవిల్లె (విజేత విల్లియం స్నేహితుడు మరియు స్టీఫెన్ ఇంకా మటిల్డా వ్యవహారం నడిపిన జాఫ్రీ యొక్క పూర్వీకుడు) పొంది ఉన్నారు, కానీ హోదాల యొక్క అధికారం ఈ నియామకం తరువాత రాజు యొక్క నియమితుల చేతిలో నిలిచి ఉండేది. నిజానికి ఈ స్థానంను ప్రాముఖ్యం ఉన్న వ్యక్తికి ఇవ్వబడేది, వీరు ఇతర విధుల కారణంగా కోటలో ఎన్నడూ ఉండేవారు కాదు. కానిస్టేబుల్, కోట మరియు దానియొక్క బలగాల నిర్వహణకు బాధ్యతను కలిగి ఉన్నప్పటికీ, ఆరంభ దశ నుండి ఈ విధిలో సహాయపడటానికి ఒక అనుచరుడిని కలిగి ఉండేవాడు: అతను టవర్ యొక్క లెఫ్టనంట్.[67] కానిస్టేబుల్స్ నగరానికి సంబంధించి పౌర విధులను కూడా కలిగి ఉండేవారు. వారికి సాధారణంగా నగర నియంత్రణను ఇవ్వబడుతుంది మరియు పన్నులను విధించటంకు, చట్టాన్ని అమలుచేయటానికి మరియు ఉత్తరువును కొనసాగించటానికి బాధ్యులుగా ఉండేవారు. 1191లో లార్డ్ మేయర్ ఆఫ్ లండన్ స్థానం ఏర్పాటు కారణంగా కానిస్టేబుల్ యొక్క అనేక పౌర అధికారాలను తొలగించబడ్డది మరియు కొన్నిసార్లు వీరువురి మధ్య ఉద్రిక్తత కూడా నెలకొనేది.[68]

విస్తరణ[మార్చు]

రిచర్డ్ ది లయన్‌హార్ట్ (1189–1199) యొక్క పాలన వరకు 1100లో స్థాపించబడినప్పటి నుండి ఈ కోట దాని ఆకృతిని నిలుపుకొని ఉంది.[69] ఈ కోట విస్తరణ విల్లియం లాంగ్‌చాంప్ ఆధ్వర్యంలో జరిగింది, ఇతను రిచర్డ్ యొక్క లార్డ్ ఛాన్సలర్ మరియు అతను దండయాత్రలో ఉన్నప్పుడు ఇంగ్లాండ్ అధికారంను కలిగి ఉండేవాడు. 3 డిసెంబర్ 1189 మరియు 11 నవంబర్ 1190 మధ్యకాలంలో లండన్ టవర్ వద్ద పైప్ రోల్స్ £2,881 1s 10d ఖర్చుపెట్టినట్టు,[70] ఇంగ్లాండ్‌లోని కోట నిర్మాణం కొరకు £7,000లను రిచర్డ్ వెచ్చించినట్టు నమోదయ్యింది.[71] సమకాలీన చరిత్రకారుడు రోజర్ ఆఫ్ హౌడెన్ ప్రకారం, లాంగ్‌ఛాంప్ ఒక కందకాన్ని కోట చుట్టూ త్రవ్వారు మరియు దానిని థేమ్స్‌తో నింపటానికి ప్రయత్నించి విఫలమయ్యారు.[25] లాంగ్ ఛాంప్ కూడా టవర్ యొక్క కానిస్టేబుల్ గా ఉండేవాడు మరియు రిచర్డ్ తమ్ముడు రాకుమారుడు జాన్ తో యుద్ధ సన్నాహంలో ఉన్నప్పుడు దీని విస్తరణను చేపట్టాడు, ఇతను రిచర్డ్‌లేని సమయంలో అధికారాన్ని చేజిక్కించుకోవటానికి ఇంగ్లాండ్ వచ్చాడు. లాంగ్ ఛాంప్ యొక్క ప్రధాన కోటగా, అతను ఎంత వీలయితే అంత ధృఢంగా ఈ టవర్‌ను తయారుచేశాడు. టవర్ దాని చరిత్రలో మొదటిసారి ముట్టడి కాబడినప్పుడు, ఈ నూతన దుర్గాలు మొదటిసారిగా అక్టోబర్ 1191న పరీక్షకు లోనయ్యాయి. మూడు రోజుల తరువాత లాంగ్‌ఛాంప్ జాన్‌కు పట్టుబడ్డాడు, దీర్ఘకాలం నిరోధించే ప్రయత్నం చేయటం కన్నా లొంగిపోవటమే లాభదాయకమని నిర్ణయించుకున్నాడు.[72]

దక్షిణం వైపున థేమ్స్ నది మరియు టవర్ బ్రిడ్జ్‌తో ఉన్న టవర్13వ శతాబ్దంలో పరదా గోడలను స్థాపించారు.

1199లో రిచర్డ్ తరువాత జాన్ రాజయ్యాడు, కానీ అతని అనేక సైనికశిబిరాలు అతనికి వ్యతిరేకంగా స్పదించటంతో, అతని పాలన ప్రజాదరణను పొందలేకపోయింది. 1214లో, రాజు విండ్సర్ కోటలో ఉన్నప్పుడు, రాబర్ట్ ఫిట్జ్‌వాల్టర్ సైనికదళాన్ని లండన్‌లోకి నడిపించి ఈ టవర్ ముట్టడి చేశాడు. సైనిక బృందాలు తక్కువగా ఉన్నప్పటికీ, ఈ టవర్ రక్షించబడింది మరియు మాగ్న ఒప్పందం మీద జాన్ సంతకం చేసిన తరువాత ముట్టడిని తొలగించబడింది.[73] సంస్కరణల యొక్క వాగ్దానాల మీద రాజు మాటతప్పటంతో, మొదటి సైనిక యుద్ధం చోటుచేసుకుంది. మాగ్నా కార్టా మీద సంతకం చేసిన తరువాత కూడా, ఫిట్జ్‌వాల్టర్ తన నియంత్రణను లండన్ మీద కొనసాగించాడు. యుద్ధ సమయంలో, టవర్ యొక్క బృందాలు సైనిక బృందాలతో చేయి కలిపాయి. జాన్‌ను 1216లో స్థానభ్రష్టుని చేశారు మరియు బృందాలు ఇంగ్లీష్ సింహాసనంను ఫ్రెంచి రాజు పెద్దకుమారుడు అయిన రాకుమారుడు లూయిస్‌కు అందించారు. అయినప్పటికీ, అక్టోబర్ 1216 జాన్ మరణం తరువాత, అనేకమంది అతని పెద్ద కుమారుడు రాకుమారుడు హెన్రీ దావాకు మద్ధతును ఇచ్చారు. ఫిట్జ్‌వాల్టర్ తన సహకారంను లూయిస్‌కు ఇవ్వగా, లూయిస్ మరియు హెన్రీకు మద్ధతును ఇచ్చే అసమ్మతిపరుల మధ్య యుద్ధం కొనసాగింది. ఫిట్జ్‌వాల్టర్ అప్పటికీ లండన్ మరియు టవర్ మీద నియంత్రణను కలిగి ఉన్నాడు, హెన్రీ యొక్క మద్ధతుదారులు గెలుస్తారని స్పష్టం అయ్యేదాకా రెండిటి మీద పట్టును కలిగి ఉన్నారు.[73]

13వ శతాబ్దంలో, రాజులు హెన్రీ III (1216–1272) మరియు ఎడ్వర్డ్ I (1272–1307) కోటను విస్తరించారు, ముఖ్యంగా ఈనాడు అది ఉన్న విధంగా దానిని రూపొందించారు.[19] హెన్రీ అతని సైనిక బృందాల నుండి వేరుకాబడినాడు మరియు పరస్పర అవగాహన లోపించటంతో అశాంతి మరియు అతని పాలన మీద ద్వేషం తలెత్తాయి. ఫలితంగా, అతను లండన్ టవర్ బలీయమైన దుర్గంగా నిశ్చయపరచటానికి ఆదుర్దాను కనపరిచాడు; అదే సమయంలో రసజ్ఞానం ఉన్నవాడిగా హెన్రీ, కోటను నివాసయోగ్యంగా చేయాలని భావించాడు.[74] 1216 నుండి 1227 వరకు దాదాపుగా £10,000లను లండన్ టవర్ మీద వెచ్చించారు; ఈ సమయంలో విండ్సర్ కోట మీద పెట్టిన ఖర్చు అధికంగా ఉంది (£15,000). అంతరాంతర విభాగం యొక్క ఘనమైన భవంతుల మీద అధిక పని కేంద్రీకరించబడింది.[18] వైట్ టవర్ (దాని నుండే ఈ పేరును పొందింది)కు తెల్ల సున్నం వేసే ఆచారం 1240లో ఆరంభమయ్యింది.[75]

1238 సమయంలో ఆరంభమయ్యి, ఈ కోట తూర్పు, ఉత్తరం మరియు వాయువ్యం వైపుకు విస్తరించబడింది. ఈ పని హెన్రీ III మరియు ఎడ్వర్డ్ I పాలనలో కూడా కొనసాగింది, పౌర అశాంతి కారణంగా మధ్యమధ్యలో ఆపివేయబడింది. నూతన నిర్మాణాలలో రక్షణార్థం చేసిన చుట్టు కంచె, పశ్చిమ, ఉత్తరం మరియు తూర్పు దిశలలో బురుజులపై అలంకరణ, నదిచే రక్షణను కలిగిలేని గోడకు రక్షణగా గుంటను తవ్వబడింది. తూర్పు విస్తరణ కోటను రోమన్ స్థావరాల ఆవలకు తీసుకువెళ్ళింది, కోట రక్షణగా ఉంచబడిన నగర గోడచే గుర్తింపబడింది.[75] ఈ టవర్ చాలా కాలం ఉపద్రవాలకు చిహ్నంగా ఉంది, లండన్ వాసులు దీనిని నీచంగా చూసేవారు మరియు హెల్రీ యొక్క భవంతి కార్యక్రమం ప్రజాదరణను పొందలేదు. 1240లో గేట్‌హౌస్ కూలిపోయినప్పుడు, స్థానికులు ఆనందించారు.[76] స్థానికంగా భంగాన్ని ఈ విస్తరణ కలుగ చేసింది మరియు £166ను St కాథరీన్స్ ఆసుపత్రి మరియు హోలీ ట్రినిటీకు నష్టపరిహారంగా చెల్లించబడ్డది.[77]

హెన్రీ III తరచుగా లండన్ టవర్‌లో సమావేశమయ్యేవాడు మరియు సైనికబృందాలు అపాయాన్ని కలుగచేసేంత క్రూరంగా అవుతున్నారని అతను భావించినప్పుడు కనీసం రెండు సందర్భాలలో (1236 మరియు 1261) ప్రజాప్రతినిధి సభను నిర్వహించాడు. 1258లో, సైమన్ డె మోంట్ఫోర్ట్ నాయకత్వంలో అసంతృప్తితో ఉన్న సైనికబృందాలు, క్రమవారీగా ప్రజాప్రతినిధి సభలను నిర్వహించటంతో పాటు ఇతర సంస్కరణలను రాజు ఒప్పుకునేటట్టు బలవంతపెట్టాయి. ఈ నిబంధనలలో లండన్ టవర్‌ను విడిచి పెట్టటం కూడా ఉంది. హెన్రీ III కోల్పోతున్న అధికారాన్ని అవమానంగా తలచాడు మరియు అతని వాగ్దానంను అతిక్రమించటానికి పోప్ అనుమతిని కోరాడు. ధనాపేక్ష కొరకు సైనికులుగా ఉన్నవారి సహకారంతో, హెన్రీ తనని తాను టవర్‌లో 1261లో సౌకర్యవంతంగా స్థిరపరుచుకున్నాడు. సైనికబృందాలతో లావాదేవీలు కొనసాగుతుండగా, రాజు కోటలో తనని తాను స్థాపితం చేసుకున్నాడు, అయినప్పటికీ ఏ సైన్యం దానిని తీసుకోవటానికి ముందుకు రాలేదు. టవర్ యొక్క నియంత్రణను తిరిగి అందివ్వాలనే నిబంధనతో ఒక సంధి ఒప్పుకొనబడింది. హెన్రీ 1265లో జరిగిన ఇవెషమ్ యుద్ధంలో గణనీయమైన గెలుపును సాధించాడు, అది అతనిని తిరిగి దేశం మరియు లండన్ టవర్ మీద నియంత్రణను తిరిగి పొందటానికి అనుమతించింది. కార్డినల్ ఒట్టోబౌన్ ఇంకను తిరుగుబాటుదారులుగా ఉన్నవారిని బహిష్కరించటానికి వచ్చారు; ఈ చర్యను ప్రజలు వ్యతిరేకించారు మరియు కార్డినల్ కు టవర్ యొక్క రక్షణను మంజూరు చేసినప్పుడు ఈ పరిస్థితి మరింత ఉద్రేకింపచేసింది. గిల్బర్ట్ డె క్లేర్, 6వ ఎర్ల్ ఆఫ్ హెర్ట్‌ఫోర్డ్ ఏప్రిల్ 1267న నిరసన ప్రకటించారు మరియు కోటను ముట్టడి చేశారు, టవర్ యొక్క భద్రత అనేది "క్రైస్తవ గురువు కన్నా తక్కువ స్థానంలో ఉన్న ఒక విదేశీ చేతుల్లో పెట్టే హోదా కాదని" ప్రకటించారు.[78] భారీ సైనికదళం మరియు ముట్టడి ఇంజన్లు ఉన్నప్పటికీ, గిల్బర్ట్ డె క్లేర్ కోటను కబ్జా చేయలేకపోయాడు. ఎర్ల్‌ను రహస్య స్థలంలో ఉంచటం ద్వారా, రాజు రాజధాని మీద నియంత్రణను పొందగలిగాడు మరియు హెన్రీ యొక్క మిగిలిన పాలనా సమయంలో టవర్ శాంతిని కలిగి ఉంది.[79]

లండన్ లో అతను చాలా అరుదుగా ఉన్నప్పటికీ, ఎడ్వర్డ్ I ఖర్చుతో కూడిన టవర్ పునరుద్ధరణను చేపట్టారు, 1275 మరియు 1285 మధ్యకాలంలో £21,000లను ఖర్చుపెట్టారు, హెన్రీ III యొక్క మొత్తం పాలనా సమయంలో కోట మీద ఖర్చు పెట్టిన దానికన్నా ఇది రెట్టింపుగా ఉంది[80] మరియు 2008లోని £10.5 మిలియన్లకు సమానంగా ఉంది.[nb 5] ఎడ్వర్డ్ I అనుభవవంతుడైన కోట నిర్మాణశిల్పి మరియు కోట నిర్మాణంకు కొత్తమార్పులను దండయాత్రల సమయంలో తీసుకురావటానికి ముట్టడి యుద్ధ కార్యకలాపాల యొక్క అతని అనుభవాన్ని ఉపయోగించాడు.[80] వేల్స్‌లో కోట నిర్మాణం యొక్క కార్యక్రమంలో అతను ఈస్టర్న్ ప్రభావాలను తీసుకుంటూ, ఐరోపా అంతటా కోట గోడలలో యారోస్లిట్ల విస్తారమైన వాడకం యొక్క పరిచయంను చాటింపు వేయించాడు.[81] లండన్ టవర్ వద్ద, హెన్రీ III తవ్వించిన కందకాన్ని ఎడ్వర్డ్ పూడ్చివేయించాడు మరియు దీని వెంట ఒక నూతన పరదా ప్రహారాన్ని కట్టడంతో నూతన విభాగం ఏర్పడింది. ఒక నూతన కందకం నూతన పరదా గోడ ముందుభాగంలో నిర్మించబడ్డది. హెన్రీ III యొక్క పరదా గోడ యొక్క పశ్చిమ భాగము, బ్యూచాంప్ టవర్ కోట యొక్క పురాతన గేట్‌హౌస్ స్థానంలో రావటంతో పరదా గోడ పునఃనిర్మించబడింది. ఒక నూతన ప్రవేశద్వారంను విశాలమైన రక్షక కవచాలతో ఏర్పాటుచేయబడింది, ఇందులో రెండు గేట్‌హౌస్‌లు మరియు ఒక బార్బికాన్ కూడా ఉన్నాయి.[82] ఈ కోటను సరిపడేంతగా చేసే ప్రయత్నంలో, ఎడ్వర్డ్ I రెండు వాటర్‌మిల్‌లను చేర్చాడు.[83] 1278లో లండన్ టవర్ లో ఆరు వందల మంది యూదులు ఖైదు కాబడ్డారు, వీరి మీద కాయిన్ క్లిప్పింగ్ ఆరోపణలు చేయబడ్డాయి.[65] ఎడ్వర్డ్ ఆధ్వర్యంలో దేశంలోని యూదుల జనాభాను పీడించటం 1276లో ఆరంభమయ్యింది మరియు యూదులను బలవంతంగా దేశ బహిష్కరణ కావించే బహిష్కరణ ప్రకటనను 1290లో చేసినప్పుడు ఇది తారస్థాయిని చేరింది.[84]

మధ్యయుగము తరువాత కాలం[మార్చు]

ఎడ్వర్డ్ 1 ఆధ్వర్యంలో విస్తరణ యెుక్క చివరి దశగా అనిపించిన లండన్ టవర్ నమూనా

ఎడ్వర్డ్ II యొక్క పాలనా సమయంలో (1307–1327) లండన్ టవర్ వద్ద చాలా కొద్దిగా కార్యకలాపాలు జరిగేవి.[85] అయినప్పటికీ, ఈ సమయంలోనే ప్రివీ వార్డ్‌రోబ్‌ కనుగొనబడింది. ఈ సంస్థ టవర్ కేంద్రంగా కలిగి ఉంది మరియు దేశ సాయుధాలను నిర్వహించటంలో బాధ్యతను కలిగి ఉంది.[86] మార్గరెట్ డె క్లేర్, బారోనెస్ బాడ్లెస్మేర్ లీడ్స్ కోట[87]లోకి రాణి ఇసబెల్లా ప్రవేశాన్ని నిరోధించి మరియు ఇసబెల్లా మీద కాల్పులను జరపటానికి ఆమె విలుకారులను ఆదేశించటంతో, ఆరుగురు రాజ అంగరక్షకులు ఈ సంఘటనలో మృతి చెందిన తరువాత ఈమెను ఖైదు చేశారు, లండన్ టవర్‌లో ఖైదు కాబడిన మొదటి మహిళగా ఈమె అయ్యారు.[88][89][90] ఉన్నత-హోదాలలోని వారి కొరకు సాధారణంగా ఉంచబడే ప్రదేశంగా, ఈ టవర్ దేశంలోని అత్యంత ముఖ్యమైన రాచరిక ఖైదుగా ఉంది.[91] అయినప్పటికీ ఇది అంత భద్రమైన స్థానంకాదు మరియు దీని చరిత్రలో పారిపోయిన వారందరూ రక్షకభటులకు లంచాలను అందించి పారిపోయారు. 1322లో రోజర్ మోర్టిమెర్, 1వ ఎర్ల్ ఆఫ్ మార్చ్ కు టవర్ నుండు పారిపోవటానికి టవర్ యొక్క సబ్-లెఫ్టనంట్ సహాయాన్ని అందించారు, ఇతను మోర్టమెర్ యొక్క మనుషులను లోపలికి వదిలాడు. వారు అతను ఉన్న చెరసాల గదికి ఒక కంతను చేయగా, తనకై ఎదురుచూస్తున్న పడవలో మోర్టమెర్ పారిపోయాడు. అతను ఫ్రాన్సుకు పారిపోయి ఎడ్వర్డ్ రాణిని హత్యచేశాడు. వారిరువురు మధ్య సంబంధం మొదలయ్యి, రాజును కూలదోయాలనే పన్నాగంను చేశారు. మోంటిమెర్ ఇంగ్లాండ్ ప్రవేశించిన తరువాత చేసిన మొదటి పనులలో ఒకటి టవర్‌ను కబ్జా చేసుకోవటం మరియు అక్కడ ఖైదు కాబడిన వారిని విడుదలచేయటం. ఎడ్వర్డ్ III తనంతట తాను పాలన చేయటానికి చాలా చిన్నవాడుగా ఉండటం వలన అతను మూడు సంవత్సరాలు పరిపాలించాడు; 1330లో ఎడ్వర్డ్ మరియు అతను అనుచరులు మోర్టమెర్‌ను బంధించారు మరియు టవర్ లోపల పారివేశారు.[92] ఎడ్వర్డ్ III యొక్క పాలనలో (1312–1377), అతని తండ్రి పాలనలో స్కాట్లు మరియు ఫ్రెంచ్ వారికి వ్యతిరేకంగా రాజ్యాన్ని వెనుకంజలో ఉంచిన తరువాత, ఇంగ్లాండ్ యుద్ధకార్యకలాపాలలో నవీకృతమైన విజయాన్ని అనుభవించింది. ఎడ్వర్డ్ యొక్క విజయాలలో క్రెసీ మరియు పొయిటైర్స్ యుద్ధం ఉంది, ఇందులో రాజు జాన్ II ఆఫ్ ఫ్రాన్స్‌ను ఖైదీ వద్దకు తీసుకువెళ్ళారు మరియు రాజు డేవిడ్ II ఆఫ్ స్కాట్లాండ్ యొక్క స్వాధీనంను నెవిల్లేస్ క్రాస్ వద్ద చేశారు. ఈ సమయంలో లండన్ టవర్ అనేక మంది ప్రముఖ యుద్ధ ఖైదులను ఖైదు చేసింది.[93] మరమ్మత్తులు కూడా చేయలేని స్థితికి లండన్ టవర్‌ను ఎడ్వర్డ్ II తీసుకువచ్చాడు,[37] ఎడ్వర్డ్ III పాలనా సమయానికి ఈ కోట అసౌకర్యమైన ప్రదేశంగా అయ్యింది. దీని గోడలలోపల బందీయైన ఘనత కారణంగా వేట వంటి కార్యకలాపాలను చేయలేకపోయారు, ఇవి విండ్సర్ వంటి చెరసాలల వలే ఉపయోగించిన ఇతర రాజ కోటలలో అనుమతిని కలిగి ఉండేవి. కోట పునరుద్ధరణ చేయవలసిందేనని ఎడ్వర్డ్ III ఆదేశించాడు.[94]

వందసంవత్సరాల యుద్ధం సమయంలో అత్యంత శక్తివంతమైన ఫ్రెంచి ్యస్కాంతాలలో ఒకదానిని ఫ్రాన్సు రాజు మేనల్లుడు, ఓర్లియాన్స్ డ్యూక్ చార్లెస్ ఉంచారు.పైన పేర్కొన్న 15వ శతాబ్దపు చిత్రం లండన్ టవర్ యెుక్క ప్రాచీన సంక్షిప్తం-కాని చిత్రం. ఇది వైట్ టవర్ మరియు వాటర్-గేట్‌ను చూపిస్తుంది.[95]

రిచర్డ్ II 1377లో సింహాసనాన్ని అధిరోహించినప్పుడు, అతను టవర్ నుండి వెస్ట్‌మినిస్టర్ అబ్బే వరకు ఊరేగింపుగా నడిపించాడు. ఈ సంప్రదాయం 14వ శతాబ్దం ఆరంభంలో మొదలయ్యి 1660 వరకు కొనసాగింది.[93] 1381 యొక్క పీసంట్స్ తిరుగుబాటు సమయంలో, రాజు లోపల ఉండగా లండన్ టవర్‌ను ముట్టడి చేశారు. తిరుగుబాటు నాయకుడు వాట్ టైలర్‌ను కలవటానికి రిచర్డ్ వెలుపలకు రాగా, పెద్దసంఖ్యలో ప్రజలు అడ్డగించటాన్ని దాటుకుంటూ కోట లోపలికి ప్రవేశించారు మరియు ఆభరణాల గృహాన్ని కొల్లగొట్టారు. కాంటెబరీ యొక్క క్రీస్తుమత ప్రధాన గురువు, సైమన్ సుడ్బురీ ఆశ్రయాన్ని St జాన్స్ ప్రార్థనామందిరంలో పొందారు, అల్లరిమూక పుణ్యస్థానంను గౌరవిస్తాయని ఆశించారు. అయినప్పటికీ, అతనిని ్క్కడ నుండి తీసుకువెళ్ళబడ్డది మరియు టవర్ హిల్ మీద శిరచ్ఛేదం చేయబడ్డది.[96] ఆరు సంవత్సరాల తరువాత తిరిగి పౌర అశాంతి నెలకొంది మరియు రిచర్డ్ క్రిస్మస్‌ను సాధారణంగా జరుపుకునే విండ్సర్‌లో కాకుండా టవర్ యొక్క భద్రతలో జరుపుకున్నాడు.[97] హెన్రీ బోలింగ్‌బ్రోక్ నిషేదం నుండి 1399లో తిరిగి వచ్చిన తరువాత, రిచర్డ్‌ను వైట్ టవర్‌లో ఖైదు చేశారు. అతను తన అధికారాన్ని విడిచిపెట్టాడు మరియు బోలింగ్ బ్రోక్‌చే స్థానభ్రంశం చెందాడు, ఇతను హెన్రీ IV రాజుగా అయ్యాడు.[96] 15వ శతాబ్దంలో, లండన్ టవర్ వద్ద కొంచంగా భవంతి నిర్మాణ పని జరిగింది, శరణార్థ స్థలంగా ఈ కోట అప్పటికీ ముఖ్యమైనదిగా మిగిలి ఉంది. మరణించిన రిచర్డ్ II యొక్క మద్ధతుదారులు అధికారాన్ని కూలదోయటానికి ప్రయత్నించగా, హెన్రీ IV లండన్ టవర్‌లో భద్రతను పొందాడు. ఈ సమయంలో, ఈ కోట అనేకమంది పేరున్న వారిని ఖైదులుగా కలిగి ఉంది. రాజు జేమ్స్ I ఆఫ్ స్కాట్లాండ్ తరువాత స్కాటిష్ సింహాసనానికి వారసుడుగా ఉన్న అతనిని ఫ్రాన్సుకు ప్రయాణిస్తుండగా 1406లో కిడ్నాప్ చేయబడ్డాడు మరియు టవర్ లోపల ఉంచబడ్డాడు. హెన్రీ V (1413–1422) పాలన, ఫ్రాన్సుకు వ్యతిరేకంగా వందసంవత్సరాల యుద్ధంలో ఇంగ్లాండ్ అదృష్టం పునరుద్ధరణ అయ్యింది. అగిన్‌కోర్ట్ యుద్ధం వంటి హెన్రీ విజయాల ఫలితంగా, అనేక ఉన్నత-హోదా ఉన్న ఖైదీలు, విడుదల చేయటానికి సొమ్మును ఇచ్చేవరకు లండన్ టవర్‌లో ఉంచబడ్డారు.[98]

15వ శతాబ్దంలోని రెండవ సగభాగం రోజెస్ యుద్ధాలచే నిండి ఉంది, సింహాసనం తమదని పోరే లాంకస్టర్ మరియు యోర్క్ సభల మధ్య ఇది జరిగింది.[99] ఈ కోట 1460లో తిరిగి ముట్టడికి లోనయ్యింది, యోర్కిస్ట్ బలగంచే కాబడింది. ఈ టవర్ ఫిరంగుల కాల్పులకు దెబ్బతింది, నార్తంటన్ యుద్ధం వద్ద హెన్రీ VI పట్టుబడ్డప్పుడే లొంగిపోవటం జరిగింది. రిచర్డ్ నెవిల్లె, 16వ ఎర్ల్ ఆఫ్ వార్విక్ సహాయంతో("రాజును చేసేవాడిగా" ముద్దుపేరును కలిగి ఉన్నాడు) హెన్రీ కొద్దికాలం కొరకు సింహాసనాన్ని 1470లో తిరిగి ఆక్రమించుకున్నాడు. అయినప్పటికీ, ఎడ్వర్డ్ IV త్వరలోనే నియంత్రణను పొందాడు మరియు హెన్రీ VIను లండన్ టవర్‌లో ఖైదు చేశాడు, అక్కడ బహుశా అతను హత్యకు గురయ్యాడు.[96] యుద్ధాల సమయంలో, ఈ టవర్‌ను స్థిరంగా ఉండే తుపాకీ కాల్పులతో రక్షించేవారు మరియు ఫిరంగులు మరియు చేతితుపాకుల కొరకు రంధ్రాలను చేసేవారు: ఈ అవసరం కొరకు టవర్ యొక్క దక్షిణాన ఒక చుట్టుగోడను ఏర్పాటు చేయబడింది, కానీ ఇది ఎక్కువ కాలం నిలవలేదు.[99]

రాకుమారులు ఎడ్వర్డ్ మరియు రిచర్డ్ ఇద్దరూ టవర్‌లోపల, 1483లో సర్ జాన్ ఎవ్రెట్ మిలైస్, 1878లోని రాయల్ హాలోవే చిత్ర సేకరణలో ఉన్నారు.

ఎడ్వర్డ్ IV 1483లో మరణించిన కొద్దికాలానికి, టవర్‌లోని రాకుమారి యొక్క హత్య జరిగిందని సంప్రదాయకంగా నమ్మబడింది. లండన్ టవర్‌తో సంబంధం ఉన్న ప్రఖ్యాతికాని సంఘటనలలో ఈ సంఘటన ఒకటిగా ఉంది.[100] ఎడ్వర్డ్ V యొక్క అంకుల్ రిచర్డ్ డ్యూక్ ఆఫ్ గ్లౌసెస్టర్ లార్డ్ ప్రొటెక్టర్ గా ప్రకటించబడ్డారు, అయితే పాలించటానికి రాకుమారుడు చాలా చిన్నవయస్కుడిగా ఉన్నాడు.[101] 12-సంవత్సరాల ఎడ్వర్డ్ అతని సోదరుడు రిచర్డ్ తో కలసి లండన్ టవర్‌కు మాత్రమే పరిమితం అయ్యాడు. డ్యూక్ ఆఫ్ గ్లౌసెస్టర్ జులైలో రాజు రిచర్డ్ IIIను కట్టడి చేశాడు. ఈ రాకుమారులను బహిరంగంగా చివరిసారి జూన్ 1483లో చూడబడింది;[100] 1483 వేసవి చివరలో వారు హత్యకు గురికాబడడం వలన వారు బహిరంగంగా కనిపించలేదనే కారణం అధికంగా వినిపించింది.[101] 12వ శతాబ్దానికి చెందిన వైట్ టవర్ ప్రవేశం ద్వారం ముందున్న భవంతిని 1674లో పడగొడుతున్నప్పుడు, కనుగొనబడిన ఎముకలు వారివేనని భావించబడింది. 1485లో హెన్రీ VII వలే సింహాసనంను అధిష్టించిన లంకాస్ట్రియన్ హెన్రీ టుడార్ చేతిలో బోస్వర్త్ యుద్ధంలో రిచర్డ్‌ను ఓడించేనాటికి, అతని మీద వ్యతిరేకత పెరిగిపోయింది.[100]

ఉపయోగించటంలో మార్పు[మార్చు]

టుడార్ కాలంలో రాజ నివాసంగా లండన్ టవర్ ఖ్యాతి తిరోగమించటం ఆరంభమయ్యింది. 16వ శతాబ్దం చరిత్రకారుడు రాఫెల్ హోలింషెడ్ మాట్లాడుతూ, ఈ టవర్ "ఆయుధశాలగా మరియు తుపాకీ మందు గుండుసామాను ఉంచేదిగా ఉంది, తద్వరా ఈ ప్రదేశం రాజు లేదా రాణీ కొరకు తాత్కాలిక నివాసంగా కన్నా నేరాలు చేసిన వారిని సురక్షితంగా ఉంచే ప్రదేశంగా అధికంగా ఉంది".[95] యోమన్ వార్డెర్లు 1509 నాటి నుండి రాజుల అంగరక్షకులుగా ఉన్నారు.[102] హెన్రీ VIII యొక్క పాలనా సమయంలో, పరిరక్షణల మీద గణనీయమైన పని చేయవలసిన అవసరం ఉండగా ఈ టవర్‌ ఖర్చు అంచనావేయబడింది. 1532లో థామస్ కార్న్వెల్ దాదాపు £3,593లను (2008 నాటికి దాదాపు £1.4 మిలియన్లు)[nb 6] మరమ్మత్తుల కొరకు ఖర్చుచేశాడు మరియు ఇంచుమించు 3000 టన్నుల కేన్ రాళ్ళను ఈ పని కొరకు దిగుమతి చేసుకున్నాడు.[34] అయిననూ, సమకాలీన సైనిక దుర్గాల యొక్క ప్రమాణానికి కోటను తీసుకురావటానికి ఇది సరిపోలేదు, శక్తివంతమైన ఫిరంగులును తట్టుకోవటానికి దీనిని ఆకృతి చేశారు.[103] రక్షకదళాలను మెరుగుపరిచినప్పటికీ, హెన్రీ మరణం తరువాత ఈ రాజభవనంను నిర్యక్షంగా వదిలివేశారు. వాస్తవానికి అక్కడ నివసించలేనంతగా వాటి పరిస్థితి క్షీణించింది.[95] 1547 పిమ్మట నుండి, లండన్ టవర్‌ను దానియొక్క చారిత్రాత్మక మరియు రాజకీయ ప్రతీకాత్మక లక్షణాలను ఉపయోగకరంగా భావించటంతో రాజ గృహంగానే దీనిని ఉపయోగించారు, ఉదాహరణకి ఎడ్వర్డ్ VI, మేరీ I మరియు ఎలిజబెత్ I వీరందరూ కిరీటం ధరించే ముందు కొద్దికాలం ఇక్కడ నివసించారు.[104]

Two signatures
6 నవంబర్ 1605న గయ్ ఫాక్స్‌ను టవర్‌కు తీసుకురాబడింది; కఠిన హింసల తరువాత మందుగుండు పదార్థాల కుతంత్రాన్ని అతను ఒప్పుకున్నాడు.[105] ఫాక్స్ సంతకం తరువాత సంఘటనతో పోలిస్తే ఏవిధమైన రుజువును కలిగి లేదు.

16వ శతాబ్దంలో, నిరాకరణకు గురైన, అనుమతించని చెరసాలగా ఈ టవర్ కీర్తిని గడించింది. ఇది అన్నివేళలా అలా ఉండలేదు. రాజ కోటగా, వివిధ కారణాలపై ప్రజలను ఖైదు చేయటానికి దీనిని రాజు ఉపయోగించేవాడు, అయినప్పటికీ సాధారణంగా ఇందులో కొద్దికాలాల కొరకు ఉన్నత-స్థాయిలో ఉండే వ్యక్తులు ఉండేవారు, ఎందుకంటే సామాన్య ప్రజానీకానికి ఇతరచోట్లలో ఇట్లాంటి అనేక చెరసాలలు ఉండేవి. టవర్ యొక్క ప్రముఖ రూపానికి విరుద్ధంగా, ఖైదీలు వారి జీవితాన్ని సౌకర్యవంతంగా చేసుకుంటూ, మంచి ఆహారాన్ని లేదా బట్టలను టవర్ యొక్క లెఫ్టనంట్ నుండి కొనుక్కునేవారు.[106] ఖైదీలను పట్టుకోవటం సాధారణంగా ఒక యాధృచ్ఛికమైన విషయంగా టవర్ కలిగి ఉన్నప్పటికీ– అన్ని కోటలలో ఈ విధంగానే ఉన్నప్పటికీ –1687 వరకు ఖైదీల కొరకు నిర్మించబడిన నివాసం లేదు, "సైనికుల కొరకు చెరసాల"ను ఇటుక షెడ్డుతో వైట్-టవర్ యొక్క వాయువ్య దిశలో నిర్మించారు. 16వ శతాబ్దంకు చెందిన ప్రచారకర్తలు మరియు 19వ శతాబ్దంకు చెందిన ఆంగ్ల కవులు, కఠినహింసలు మరియు ఖైదు చేయటంలో టవర్ యొక్క ఖ్యాతిని అధికంగా ఉపయోగించారు.[105] టవర్ యొక్క ఖ్యాతి చాలా వరకు హెచ్చు చేసి చెప్పినప్పటికీ, 16వ మరియు 17వ శతాబ్దాలు కోట యొక్క ఉచ్ఛయదశను చెరసాల వలే గుర్తించాయి, అనేక మతసంబంధ మరియు రాజకీయ వ్యతిరేకవాదులను బంధించబడింది.[105] కఠినహింసలు పెట్టటానికి స్వకీయమైన మండలి అనుమతిని ఇవ్వవలసి ఉంది, అందుచే దీనిని తరచుగా చేసేవారు కాదు; 1540 మరియు 1640 మధ్యకాలంలో, టవర్ యొక్క ఖైదులో అత్యధికంగా, కఠినహింసలకు గురికాబడినవారు 48 మంది నమోదయ్యారు. హింసలు పెట్టటానికి మూడు సాధారణ రకాలను ఉపయోగించేవారు, అవి రాక్(చిత్రవధ చేయు సాధనం), స్కావెంజర్స్ డాటర్ మరియు మనాకిల్స్ (చేతిసంకెళ్ళు).[107] రాక్‌ను ఇంగ్లాండ్‌లోకి 1447లో టవర్ కానిస్టేబుల్ అయిన డ్యూక్ ఆఫ్ ఎక్సేటర్ ప్రవేశపెట్టారు; అందుచే దీనిని డ్యూక్ ఆఫ్ ఎక్సేటర్స్ డాటర్ అని కూడా పిలిచేవారు.[108]

పట్టుబడి ఇక్కడ ఉరికి గురయిన వారిలో అన్నే బోలెయ్న్ కూడా ఉన్నారు.[105] యోమన్ వార్డెర్స్ ఒకప్పుడు రాజుల అంగరక్షకులుగా ఉన్నప్పటికీ, 16 మరియు 17 శతాబ్దాల నాటికి ఖైదీల బాగోగులను చూసుకోవటం వారి ప్రథమ కర్తవ్యంగా అయ్యింది.[109] వ్యాధులు త్వరగా వ్యాపించే, లండన్‌లోని ఫ్లీట్ వంటి ఇతర చెరసాలల కన్నా ఈ టవర్ సురక్షితమైన ప్రదేశంగా ఉండేది. ఉన్నత-స్థాయి ఖైదీలు బయట వారు నివసించాలనుకునే విధంగా, వారి నిబంధనలకు అనుసారంగా నివసించేవారు; వాల్టర్ రాలే టవర్ లో బంధింపడినప్పుడు అతని గదులను అతని కుటుంబం కూడా నివసించటానికి అనువుగా మార్పులు చేశారు, అంతేకాకుండా 1605లో అతని కుమారుడు కూడా ఇక్కడనే జన్మించాడు.[107] ఉరితీయటాలు సాధారణంగా లండన్ టవర్‌లో కాకుండా టవర్ హిల్ మీద నిర్వర్తించేవారు మరియు 112 మందిని 400ల సంవత్సరాలలో కొండ మీద ఉరితీయబడ్డది.[110] 20వ శతాబ్దం ముందు, కోట లోపల ఉన్న టవర్ గ్రీన్ లో ఏడు ఉరిశిక్షలు అమలుచేశారు అలానే లేడీ జేన్ గ్రేలో కూడా జరిగింది, బహిరంగ ఉరిశిక్షలు ప్రమాదకరం అని భావించే వారి కొరకు ఇది ఉంచబడేది.[110] 12 ఫిబ్రవరి 1554లో లేడీ జేన్ గ్రే యొక్క ఉరిశిక్ష తరువాత,[111] రాణీ మేరీ I తన సోదరి ఎలిజబెత్‌ను, తరువాత రాణీ ఎలిజబెత్ Iను టవర్‌లోఖైదు చేశారు, తిరుగుబాటుదారుడు సర్ థామస్ వ్యాట్ ఒక తిరుగుబాటును ఎలిజబెత్ పేరు మీదగా మేరీకు వ్యతిరేకంగా చేశాడనే అనుమానంతో వీరిని ఖైదు చేయటం జరిగింది.[112]

టవర్ హిల్ యెుక్క బాగుచేసిన ఉపరితలం లండన్ టవర్ ఉత్తరాన ఉంది.400ల సంవత్సరాల పాటు, 112 మనుషులను ఈ కొండమీద ఉరితీశారు.[110]

సాయుధదళాలు మరియు యుద్ధపరికరాల కార్యలయాలు 15వ శతాబ్దంలో కనుగొనబడ్డాయి, రాజు యొక్క ఆయుధశాల మరియు విలువైన వస్తువులను కాపాడిన తరువాత రహస్యమైన బట్టల గది విధులను చేపట్టడం జరిగింది.[113] 1661 వరకు ఏ విధమైన ప్రత్యామ్నాయ సైనికదళం లేకపోవటంచే, యుద్ధ సమయాలలో సరఫరాలను మరియు ఉపకరణాలను సేకరించటానికి ఒక యోగ్యమైన కేంద్రంగా ఉండటంలో లండన్ టవర్ వద్ద ఉన్న రాజ ఆయుధశాల ప్రాముఖ్యాన్ని గడించింది. ఈ రెండు సంఘాలు కనీసం 1454 నుండి ఇక్కడనే నివసించాయి మరియు 16వ శతాబ్దం నాటికి స్థానంను అంతర్భాగానికి మార్చబడింది.[114] 17వ శతాబ్దం యొక్క రెండవ త్రైమాసికంలో చార్లెస్ I మరియు పార్లమెంట్ మధ్య రాజకీయ ఉద్రిక్తతలు రాజుకు విధేయంగా ఉన్న బలగాలు టవర్ మరియు దానియొక్క విలువైన వస్తువులను రక్షించటానికి దారితీశాయి, వీటిలో ధనం మరియు యుద్ధ పరికరాలు కూడా ఉన్నాయి. లండన్ యొక్క ట్రైన్డ్ బాండ్స్ అనే సైనిక బలం 1640లో కోటలోకి ప్రవేశించింది. రక్షణ కొరకు పథకాలను తయారిచేయబడ్డది మరియు తుపాకీలను కాల్చటానికి వేదికలను నిర్మించి, యుద్ధం కొరకు టవర్‌ను తయారుచేయబడింది. తయారీలను ఎన్నడూ పరీక్షించలేదు. 1642లో చార్లెస్ I పార్లమెంట్ యొక్క ఐదుగురు సభ్యులను ఖైదు చేయటానికి ప్రయత్నించాడు. అది విఫలమయినప్పుడు అతను నగరాన్ని వదిలి పారిపోయాడు మరియు టవర్ లెఫ్టనంట్ సర్ జాన్ బైరన్‌ను తొలగించటం ద్వారా పార్లమెంట్ ప్రతీకారం తీర్చుకుంది. ట్రైన్డ్ బాండ్స్ వారు మద్ధతును ఇచ్చే పక్షాలను మార్పు చేసి, పార్లమెంట్‌కు ఇవ్వటం ఆరంభించాయి; లండన్ పౌరులతో సమిష్టిగా టవర్‌ను ముట్టడి చేశారు. రాజు నుండి అనుమతి వచ్చిన తరువాత, బైరన్ టవర్ నియంత్రణను ఆస్వాదించాడు. పార్లమెంట్ బైరన్ స్థానంలో తాము ఎంపికచేసిన వ్యక్తి సర్ జాన్ కాన్యెర్స్‌ను నియమించింది. ఆ సమయానికి 1642లో ఇంగ్లీష్ పౌర యుద్ధం చోటు చేసుకుంది, లండన్ టవర్ అప్పటికే పార్లమెంట్ నియంత్రణలో ఉంది.[115]

టవర్ నుండి వెస్ట్ మినిస్టర్ వరకు ఊరేగింపును తీసుకువెళ్ళే సంప్రదాయాన్ని చివరిసారిగా 1660లో కిరీటాన్ని ధరించిన చార్లెస్ II నిర్వహించారు. ఆ సమయంలో కోట యొక్క నివాసం చాలా దయనీయమైన పరిస్థితిలో ఉంది, కిరీటధారణ జరిగే ముందు రోజు రాత్రీ కూడా అతను అక్కడ ఉండలేదు.[116] స్టువర్ట్ రాజుల ఆధ్వర్యంలో టవర్ భవంతులు పునరుద్ధరించబడ్డాయి, చాలా వరకు ఫిరంగుల కార్యాలయం యొక్క ఆశ్రయంలో జరిగాయి. కేవలం £4,000 (2008 నాటికి దాదాపు £460,000లు)[nb 7]లను 1663లో నూతన నిల్వ గృహాలను నిర్మించటానికి వెచ్చించారు, ఈనాడు అంతర్భాగంలో ఉన్న న్యూ ఆర్మరీస్ గా ఇది పేరొందింది.[39] 17వ శతాబ్దంలో ట్రేస్ ఇటాలియన్ శైలిలో టవర్ రక్షణలను మెరుగుపరచటానికి ప్రణాళికలు చేయబడ్డాయి, కానీ అవి ఎన్నడూ కార్యరూపం దాల్చలేదు. 1670లో కోటలోని బలగాల సౌకర్యాలను సైనికుల కొరకు మొదటి సౌకర్యవంతమైన-వసతులను నిర్మించటం ద్వారా మెరుగుపరిచినప్పటీ ("ఐరిష్ బ్యారక్స్"), సామాన్య వసతిగృహాలు అప్పటికి దయనీయమైన దశలోనే ఉన్నాయి.[117]

హానోవేరియన్ వంశం సింహాసనంను అధిష్టించిన తరువాత, వారి స్థితి అనిశ్చితంగా అయ్యింది మరియు స్కాటిష్ తిరుగుబాటు సంభావ్యతను దృష్టిలో ఉంచుకొని లండన్ టవర్ మరమ్మత్తు చేయబడింది. స్టువర్ట్స్ అధీనంలో నిర్మించిన తుపాకీ వేదికలు నాశనం అయ్యాయి. టవర్ వద్ద తుపాకీలను 118 నుండి 45కు తగ్గించబడింది మరియు ఒక సమకాలీన వ్యాఖ్యాత సూచించిన ప్రకారం, ఈ కోట "ముట్టడి కొరకు సిద్ధమవుతున్న సైనికదళాన్ని ఇరవైనాలుగు గంటలు నిలిపి ఉంచలేదని" తెలిపారు.[118] రక్షణ కొరకు 18వ శతాబ్దంలో చేసిన పనిలో అధిక భాగం స్పాస్మోడిక్ మరియు పీస్మీల్‌గా ఉంది, అయినప్పటికీ దక్షిణ పరదా గోడలోని ఒక నూతన గేట్‌వే‌ ఓడ సరుకులను దించే ప్రదేశం నుండి వెలుపలి విభాగంకు ప్రవేశాన్ని అనుమతించటానికి 1774లో జోడించారు. కోట చుట్టూ ఉన్న కందకం శతాబ్దాల కాలంలో పూడిక తీయబడింది, తొలగించాలని ప్రయత్నాలు చేసినప్పటికీ దీనిని ఏర్పరచటం జరిగింది. కోట యొక్క రక్షణలో ఇది ముఖ్య భాగం అయ్యింది, అందుచే 1830లో టవర్ కానిస్టేబుల్ డ్యూక్ ఆఫ్ వెల్లింగ్టన్ అనేక అడుగుల పూడికను అతిపెద్ద ప్రమాణంలో చేయటాన్ని ఆదేశించారు. అయినప్పటికీ 1841లో పేలవమైన నీటి సరఫరా కారణంగా యుద్ధ సమూహాలలో వ్యాధుల విజృంభణను ఆపలేకపోయింది,దీని కారణంగా అనేక మరణాలు సంభవించాయి. మరింత ఆరోగ్య సమస్యలు ప్రబలటాన్ని నిరోధించటం కొరకు, కందకం నుండి నీటిని తొలగించి దానిని మట్టితో నేలమట్టం చేయాలని ఆదేశించబడింది. 1843లో ఈ పని ఆరంభమయ్యింది మరియు దాదాపు రెండు సంవత్సరాల తరువాత ఈ పని ముగిసింది. అంతర్భాగంలోని వాటర్‌లూ బారక్స్ నిర్మాణం 1845లో, డ్యూక్ ఆఫ్ వెల్లింగ్టన్ శంకుస్థాపన చేసిన తరువాత ఆరంభమయ్యింది. ఈ భవంతిలో 1,000 మంది వ్యక్తులను కలిగి ఉంది; అదే సమయంలో అధికారుల కొరకు ప్రత్యేక వసతిగృహాలను వైట్ టవర్ యొక్క ఈశాన్యంలో నిర్మించబడ్డది ఈ భవంతి ఇప్పుడు రాయల్ రెజిమెంట్ ఆఫ్ ఫుసిలైర్స్ యొక్క ప్రధాన కార్యాలయంగా ఉంది.[119] 1828 మరియు 1858 మధ్య కాలంలో జరిగిన చార్టిస్ట్ ఉద్యమం యొక్క ప్రాముఖ్యం పౌర అశాంతి సంఘటనలో లండన్ టవర్ ను బలపరిచింది. కోట వద్ద జరిగిన అతిపెద్ద బలపరిచే కార్యక్రమంగా ఇది అయ్యింది. ఈ కాలానికి చెందిన ఫిరంగులు మరియు మందు గుండు ఆయుధాలు యొక్క వాడకం కొరకు అధిక స్థాపనలు చేయబడ్డాయి.[120]

మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో, పదకొండు మంది వ్యక్తిగతంగా గూఢాచారి పనిని ప్రయత్నించారు మరియు కాల్పులు జరిపే బృందం చేతిలో మరణించారు.[121] రెండవ ప్రపంచ యుద్ధసమయంలో, ఈ టవర్‌ను తిరిగి ఖైదీలను ఉంచటానికి ఉపయోగించారు. అందులో ఒక వ్యక్తి అడాల్ఫ్ హిట్లర్ యొక్క సహాయకుడు రుడాల్ఫ్ హెస్, 1941లో కేవలం నాలుగు రోజులు మాత్రం ఇతనిని ఉంచారు. కోటలో ఉంచబడిన చివరి రాష్ట్ర ఖైదీగా ఉన్నాడు.[122] టవర్ వద్ద ఉరిశిక్షకు గురికాబడిన చివరి వ్యక్తి జర్మన్ గూఢచారి జోసెఫ్ జేకబ్స్, ఇతనిని 14 ఆగష్టు 1941న ఉరి తీయబడ్డది.[122] గూఢచారిగా ఉన్నందుకు మరణదండనలు ముందుగా నిర్ణయించబడిన రైఫిల్ యుద్ధ సమయంలో బహిరంగ విభాగంలో చేటుచేసుకునేవి, దీనిని 1969లో పడగొట్టారు.[123]

యధాస్థితి మరియు పర్యాటక రంగం[మార్చు]

ఎడ్వర్డ్ I యెుక్క పడకగది St థామస్ టవర్‌లో ఉంది[124]

18 మరియు 19వ శతాబ్దాలలో, ఘనమైన భవంతులు ఇతర అవసరాల కొరకు ఉపయోగించబడేవి మరియు నాశనం చేయబడేవి. కేవలం వేక్ఫీల్డ్ మరియు St థామస్ బురుజులు మాత్రమే మిగిలి ఉన్నాయి.[116] ఇంగ్లాండ్ యొక్క మధ్యయుగపు గతంలో ఆసక్తి పెరగటం18వ శతాబ్దంలో కనపడింది. ప్రభావాలలో గోతిక్ రివైవల్ ఆర్కిటెక్చర్ యొక్క అత్యవశ్యం ఉంది. టవర్ యొక్క నిర్మాణశిల్పిలో, వైట్ టవర్ యొక్క దక్షిణ భాగానికి విరుద్ధంగా న్యూ హార్స్ ఆర్మరీ 1825లో నిర్మించిన్పపుడు ఇది విశదమయ్యింది. పిట్టగోడల వంటి గోతిక్ రివైవల్ వాస్తుశిల్పి యొక్క అంశాలను కలిగి ఉంది. ఇతర భవంతులు ఈ శైలితో సరితూగటానికి నవీకృతం చేయబడ్డాయి మరియు వాటర్ లూ బారక్స్‌ "15వ శతాబ్దం యొక్క కోటలోని గోతిక్"గా వర్ణించబడింది.[125][126] 1845 మరియు 1885 మధ్యకాలంలో మింట్ వంటి సంస్థలు శతాబ్దాల తరబడి కోటలో ఉన్నవి ఇతర ప్రదేశాలకు మారిపోయాయి; మధ్యయుగపు-పూర్వంనాటి కట్టడాలలో చాలా వరకు ఖాళీ ఉన్నవాటిని కూలగొట్టారు. 1855లో యుద్ధ కార్యాలయం, ఆయుధ కార్యాలయం నుండి ఆయుధాల నిల్వ మరియు తయారీ యొక్క బాధ్యతలను తీసుకుంది, ఇది నిదానంగా కోట నుండి వెలుపలకు వచ్చింది. అదే సమయంలో, లండన్ టవర్ యొక్క చరిత్ర మీద గొప్ప ఆసక్తిని కనపరచారు.[125]

సమకాలీన రచయితలచే ప్రజా ఆసక్తి పాక్షికంగా పురోగమించింది, అందులో విల్లియం హారిసన్ ఐన్స్‌వర్త్ యొక్క వ్రాతలు ముఖ్యంగా ప్రభావవంతంగా ఉండేవి. ది టవర్ ఆఫ్ లండన్: అ హిస్టారికల్ రొమాన్స్ ‌లో తప్పలను ఒప్పుకోవటం కొరకు దాగి ఉన్న కఠిన హింసల గదులు మరియు పరికరాల యొక్క చిత్తరువును అతను రూపొందించాడు, అది ప్రజల ఊహలో నిలిచిపోయింది.[105] హారిసన్ టవర్ యొక్క చరిత్రలో ఇంకొక పాత్రను కూడా పోషించాడు, 16 మరియు 17 శతాబ్దాల నాటి చెక్కిన రాతలను చూడటానికి ప్రజలను బ్యాచాంప్ టవర్‌లో ప్రవేశింపచేయాలని సూచించాడు. ఈ సలహా మీద పనిచేస్తూ, ఆంథోనీ సాల్విన్ టవర్‌ను మరల మెరుగుపెట్టాడు మరియు రాకుమారుడు ఆల్బర్ట్ యొక్క ఉత్తరువు మీద విస్తారమైన పూర్వస్థితి కొరకు మరింత కార్యక్రమాలను చేపట్టారు. జాన్ టేలర్ తరువాత ఈ పనిని సాల్విన్ చేపట్టాడు. మధ్యయుగపు వాస్తుశాస్త్రంలో అతను ఆశించిని విధంగా ఏదైనా జరగకపోతే, టేలర్ నిర్ధాక్షణ్యంగా తొలగించేవాడు; ఫలితంగా కోట లోపల ఉన్న అనేక ముఖ్య భవంతులు కూల్చబడ్డాయి మరియు కొన్ని సందర్భాలలో మధ్య-యుగం తరువాత చేసిన అంతర్గత అలంకరణలు తొలగించబడ్డాయి.[127]

లండన్ టవర్ ప్రధాన ద్వారం. ఈనాడు ఈ టవర్ ఒక ప్రముఖ పర్యాటక ఆకర్షణగా ఉంది.

మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో ఒకే ఒక్క బాంబు లండన్ టవర్ మీద పడ్డప్పటికీ( అది ఏ విధమైన కీడు చేయకుండా కందకంలో పడింది), రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం దీని మీద అధిక ప్రభావం చూపింది. 23 సెప్టెంబర్ 1940న, బ్లిట్జ్ సమయంలో అత్యధికమైన పేలుడు పదార్థాల బాంబులు కోటను దెబ్బతీశాయి, అనేక భవంతులను నాశనం చేశాయి మరియు వైట్ టవర్ తృటిలో ఈ ప్రమాదం నుండి తప్పించుకుంది. యుద్ధ అనంతరం, ఈ నష్టాన్ని మరమ్మత్తు చేయబడింది మరియు లండన్ టవర్ ప్రజల కొరకు తిరిగి ఆరంభించబడింది.[128]

దేశంలోనే అత్యంత ప్రజాదరణ పొందిన పర్యాటక ఆకర్షణలలో ఒకటిగా లండన్ టవర్ ఉంది. ఇది పర్యాటక ఆకర్షణగా కనీసం ఎలిజబెత్ కాలం నుండి ఉంది, లండన్ ప్రదేశాల గురించి విదేశీ పర్యాటకులు వ్రాసిన వాటిలో ఇది ఒకటి. దీనియొక్క అత్యంత ప్రజాదరణ పొందిన ఆకర్షణీయాలలో రాయల్ మెనగెరీ మరియు కవచ ప్రదర్శనలు ఉండేవి. కిరీట ఆభరణాలు కూడా అధిక ఆసక్తిని రాబట్టింది మరియు 1669 నుండి ప్రజా ప్రదర్శనలో ఉంది. 19వ శతాబ్దం మొత్తం, పర్యాటకులకు డ్యూక్ ఆఫ్ వెల్లింగ్టన్ యొక్క వ్యతిరేకత ఉన్నప్పటికీ, పర్యాటకులతో ఈ టవర్ స్థిరంగా ప్రజాదరణను పొందింది. 1851 నాటికి ఈ అంకెలు చాలా అధికం అయ్యాయి, అవసరార్థం-నిర్మించబడిన టికెట్టు కార్యాలయంను స్థాపించబడింది. శతాబ్దం చివరినాటికి, దాదాపు 500,000 మంది ప్రతి సంవత్సరం కోటను సందర్శించేవారు.[129]

20వ శతాబ్దంలో పర్యాటక రంగం టవర్ యొక్క ప్రాథమికమైన పాత్రగా ఉంది, మిగిలిన దినవారీ సైనిక కార్యకలాపాలు రాయల్ లాజిస్టిక్ కార్ప్స్ ఆధ్వర్యంలో చేయబడ్డాయి, శతాబ్దం యొక్క తరువాయి భాగంలో దెబ్బతిని, కోట నుండి వెలుపలకు వచ్చింది.[128] అయినప్పటికీ, ఈ టవర్ ఇంకనూ రాయల్ రెజిమెంట్ ఆఫ్ ఫుసిలైర్స్ యొక్క ఆచారసంబంధమైన పటాలం యొక్క ప్రధాన కార్యాలయంకు కేంద్రంగా ఉంది మరియు ఈ వస్తుప్రదర్శనలను దీనికి మరియు దీనికన్నా ముందున్న రాయల్ ఫుసిలైర్స్‌కు అంకితం ఇవ్వబడింది.[130][131] బకింగ్‌హామ్ ప్యాలస్ వద్ద రాణీకు రక్షణను అందించే విభాగ విడతీత, టవర్ వద్ద ఇంకనూ రక్షణను అధికం చేసింది మరియు యోమన్ వార్డెర్స్ ప్రతి దినం కీస్ ఉత్సవంలో పాల్గొంటారు.[132][133][134] సంవత్సరంలో జరిగే అనేక సందర్భాలలో గన్ సాల్యూట్లను టవర్ నుండి గౌరవప్రథమైన ఫిరంగి సంస్థలచే కాల్చబడతాయి, రాజులకు సంబంధించిన కార్యక్రమాలలో ఇవి 62 రౌండ్లు కాల్చబడతాయి మరియు ఇతర సందర్భాలలో 41 సార్లు కాల్చబడతాయి.[135] 1974లో, వైట్ టవర్‌లోని మోర్టర్ గదిలో బాంబు పేలుడు జరిగింది, ఒక వ్యక్తి మరణించాడు మరియు 35 మంది గాయపడ్డారు. ఈ దాడికి బాధ్యులమని ఎవ్వరూ ముందుకురాలేదు, కానీ దీని వెనకాల IRA హస్తం ఉందనే అనుమానంతో పోలీసులు పరిశోధన చేశారు.[136]

లండన్ టవర్‌ స్వతంత్ర్య సేవాసంస్థ హిస్టారిక్ రాయల్ పాలసెస్‌చే రక్షించబడుతోంది, ఇది ఏవిధణైన నిధులను ప్రభుత్వం లేదా కిరీటం నుండి స్వీకరించదు.[137] దీని యొక్క విశ్వవ్యాప్త ప్రాముఖ్యం మరియు ఈ ప్రదేశాన్ని కాపాడి పరిరక్షించినందుకు గుర్తింపుగా 1988లో, లండన్ టవర్‌ను ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశాల యొక్క UNESCO జాబితాలో చేర్చబడింది.[138][139] అయినప్పటికీ సమీపంలో నిర్మించిన బహుళ అంతస్థుల భవంతుల నిర్మాణం వంటి ఇటీవలి అభివృద్ధులు, ప్రమాదకర జాబితాలోని ఐక్యరాజ్యసమితి యొక్క వారసత్వం వైపుకు ఈ టవర్ చేరే స్థితికి వచ్చింది.[140] మధ్యయుగపునాటి రాజభవనం యొక్క శేషాలు ప్రజల సందర్శనార్థం 2006 నుండి తెరవబడ్డది. సందర్శకులు ఒకప్పుడు రాజులు మరియు రాణులు ఉపయోగించిన, వారి గత వైభవంను కాపాడిన గదులను సందర్శకులు చూడవచ్చును.[141] టవర్ కానిస్టేబుల్ యొక్క స్థానం టవర్ వద్ద అత్యధిక స్థానంగా మిగిలి ఉన్నప్పటికీ,[142] దినవారీ పాలన యొక్క బాధ్యత అక్కడ నివసించే గవర్నర్‌కు ఇవ్వబడింది.[143] కనీసం ఆరు నల్లని కాకులను టవర్ వద్ద అన్ని సమయాలలో ఉంచేవారు, వారి విశ్వాసం ప్రకారం అవి ఉండకపోతే సామ్రాజ్యం కూలిపోతుందని భావించేవారు.[144] యోమెన్ వార్డెర్స్ యొక్క పరిరక్షణలో అవి ఉంటాయి. టవర్ కాకి యొక్క సూచనగా, 1883లో వార్తాపత్రిక ది పిక్టోరియల్ వరల్డ్ ‌లో దీని చిత్రాన్ని వేయబడింది.[145] ఉత్సవ సంబంధ విధులతో పాటు, యోమెన్ వార్డెర్స్ టవర్ చుట్టుప్రక్కల మార్గ దర్శక పర్యటనలను కూడా అందిస్తారు.[102][109] అసోసియేషన్ ఆఫ్ లీడింగ్ విజిటర్ అట్రాక్షన్స్‌చే విడుదల చేయబడిన అంకెల ప్రకారం, దాదాపు 2.4 మిలియన్ల మంది 2009లో ఈ టవర్‌ను సందర్శించారు.[146]

కిరీట ఆభరణాలు(కిరీట ఆభరణాలు)[మార్చు]

ఇంపీరియల్ స్టేట్ క్రౌన్

లండన్ టవర్‌లో కిరీట ఆభరణాలు ఉంచటమనే సంప్రదాయం హెన్రీ III యొక్క పాలనా సమయం నుండి ఉంది. ఈ జువెల్ హౌస్‌ ముఖ్యంగా రాజుల అలంకరణలను ఉంచటానికి నిర్మించబడింది, ఇందులో నగలు, పళ్ళాలు మరియు కిరీటం, రాజదండం మరియు ఖడ్గం వంటి రాచరికపు చిహ్నాలు ఉన్నాయి. ధనాన్ని సేకరించాల్సి వచ్చినప్పుడు, కోశాగరం రాజుచే కుదవ పెట్టబడేది. కోశాగారం రాజుకు పాలిచటం నుండి స్వతంత్రంను అనుమతిస్తుంది మరియు ఫలితంగా దీనిని జాగ్రత్తగా పరిరక్షించేవారు. "ఆభరణాలు, ఫిరంగులు మరియు ఇతర వస్తువులను చూసే" నూతన స్థానంను ఏర్పరచబడింది,[147] దీనికి మంచి పురస్కారాన్ని అందించేవారు; ఎడ్వర్డ్ III (1312–1377) యొక్క పాలనలో ఈ పనిని చేసేవారికి రోజుకు 12d చెల్లించేవారు. ఈ హోదా ఇతర విధులను చేర్చుకొనటానికి పెంచబడింది, ఇందులో రాజుల ఆభరణాలు, బంగారం మరియు వెండి కొనుగోలు చేయటం మరియు రాజుల కొరకు కంసాలులను మరియు నగల తయారీదారులను నియమించటం ఉన్నాయి.[147] 1649లో, ఆంగ్ల పౌర యుద్ధం సమయంలో జువెల్ హౌస్‌లో ఉన్న వస్తువులు ఇతర రాజుల ఆస్తులతో పాటు అమ్మివేయబడ్డాయి. లోహపు వస్తువులను కరిగించి తిరిగి ఉపయోగించటానికి మింట్‌కు పంపేవారు మరియు కిరీటాలు"పూర్తిగా విరిగిపోయి రూపురేఖలు మారిపోయాయి".[148] 1660లో రాజ్యంను పునఃస్థాపించినప్పుడు, కిరీటం ధరించిన సమయంలో మిగిలి ఉన్న వస్తువులలో 12వ శతాబ్దపు చెంచా మరియు మూడు ఉత్సవ సమయ ఖడ్గాలు ఉన్నాయి. కిరీట ఆభరణాలు యొక్క మిగిలిన భాగమంతా పునఃనిర్మాణం చేయబడింది. 1669లో జువెల్ హౌస్‌ను పడవేశారు[24] మరియు కిరీట ఆభరణాలు ఇక్కడ నుండి మార్టిన్ టవర్‌లోకి మార్చబడ్డాయి, చెల్లింపు ద్వారా ప్రజలు వీటిని చూసే అవకాశం పొందారు. రెండు సంవత్సరాల తరువాత కల్నల్ థామస్ బ్లడ్ వీటిని దొంగిలించటానికి ప్రయత్నించినప్పుడు స్వార్థపూరితంగా సంగ్రహించబడింది.[129] బ్లడ్ మరియు అతని అనుచరులు సమిష్టిగా జువెల్ హౌస్ రక్షకుడిని మాట్లాడనీకుండా చేశారు. ఇంపీరియల్ స్టేట్ క్రౌన్, రాజదండం మరియు వర్తులం మీద చేతులు వేసినప్పటికీ, రక్షకుని కుమారుడు ఊహించని విధంగా అరవటంతో వీరు భంగపడ్డారు.[148][149] కిరీట ఆభరణాలను ప్రస్తుతం టవర్ వద్ద ఉన్న వాటర్‌లూ బారక్స్ వద్ద భద్రపరచబడ్డాయి.[42]

క్రూరమృగ ప్రదర్శనశాల[మార్చు]

రాజరిక క్రూరమృగ ప్రదర్శనశాలను మొదటిసారి హెన్రీ III యొక్క పాలనలో సూచించారు. రాజు యొక్క పోలార్ బేర్‌ను సంరక్షించటానికి 1251లో షెరీఫ్లను రోజుకు నాలుగు పెన్స్‌లను చెల్లించమని ఆదేశించారు; ఈ ఎలుగుబంటు థేమ్స్ నదిలో చేపలను పట్టుకుంటున్నప్పుడు లండన్ వాసుల దృష్టిని అమితంగా ఆకర్షించింది. 1254లో, టవర్ వద్ద ఏనుగు గృహం యొక్క నిర్మాణంకు ధన సహాయం తీసుకోమని షెరీఫ్లను ఆదేశించారు.[65][nb 8] మధ్యయుగపు నాటి క్రూరమృగప్రదర్శనశాల యొక్క ఖచ్చితమైన స్థానం తెలియలేదు, అయినప్పటికీ సింహాలను లయన్ టవర్‌గా పేరొందిన బర్బికాన్‌లో ఉంచేవారు.[151] రాజుల సేకరణ రాయబార బహుమతులచే అధికం అయ్యేది, ఇందులో మూడు చిరుతలను హోలీ రోమన్ చక్రవర్తి నుండి పొందారు.[150] 18వ శతాబ్దం నాటికి, జంతుప్రదర్శనశాల ప్రజల కొరకు తెరవబడింది; దరఖాస్తు ఖర్చు మూడున్నర-పెన్స్ లేదా పిల్లిని లేదా కుక్కను సింహానికి తినిపించటంగా ఉండేది.[152] 1835లో సింహాలు ఒక సైనికుడిని గాయపరిచాయని ఆరోపించటంతో, మిగిలిన జంతువులను రీజెంట్స్ పార్క్‌కు మార్చబడ్డాయి.[153] రాజుల జంతుప్రదర్శనశాల యొక్క పరిరక్షకుడు, లయన్ టవర్‌ను నివసించటానికి ఉపయోగించటానికి వీలు కల్పించారు. తదనంతరం, జంతువులు భవంతిని వదిలి వెళ్ళినప్పటికీ, లయన్ టవర్‌ను 1853లో దీని పరిరక్షకుడు మరణించే వరకు కూలగొట్టలేదు.[153]

దయ్యాలు[మార్చు]

1536లో రాజు హెన్రీ VIIIకు వ్యతిరేకంగా చేసిన రాజద్రోహంకు శిరచ్ఛేదంకు గురయిన రాణీ అన్నే బోలెయ్న్ దయ్యం, St పీటర్ మరియు వింకులా యొక్క మతగురువును వెంటాడుతుందని ఆరోపించబడింది, ఆమె ఇక్కడనే పాతిపెట్టబడింది మరియు ఆమె చంకలో తన తలను ఉంచుకొని వైట్ టవర్ చుట్టూ తిరుగుతుందని చెప్పబడుతుంది.[154] ఇతర దయ్యాలలో హెన్రీ VI, లేడీ జేన్ గ్రే, మార్గరెట్ పోల్ మరియు టవర్‌లోని రాకుమారి ఉన్నారు.[155] జనవరి 1816లో జువెల్ హౌస్ బయట రక్షణలో ఉన్న ఒక సైనికుడు ఒక ఎలుగుబంటి దయ్యం అతని వైపు వస్తూ ఉండే దృశ్యాన్ని చూశాడు మరియు కొద్దిరోజుల తరువాత భయపడిన కారణంగా మృతిచెందాడు.[155] అక్టోబర్ 1817న కిరీట ఆభరణాలు యొక్క రక్షకుడు ఎడ్ముండ్ లెంతల్ స్విఫ్టె జువెల్ హౌస్‌లో నాళాకారంలో మెరుస్తున్న దయ్యాన్ని చూసినట్టు తెలిపాడు. అతని భార్య యొక్క భుజం మీద నుండి ఈ దయ్యం ఎగరటంతో ఆమె: "ఓ, క్రైస్ట్! ఇది నన్ను కట్టవేసింది!" అని అరిచింది. ఇతర పేరులేని మరియు రూపంలేని భయాలు ఇటీవల టవర్ వద్ద ఉన్న రాత్రి పనిచేసే సిబ్బందిచే పేర్కొనబడ్డాయి.[156]

వీటిని కూడా చూడండి[మార్చు]

  • లండన్ టవర్ యొక్క ఖైదీల జాబితా
  • ప్రముఖ సంస్కృతిలో లండన్ టవర్

సూచనలు[మార్చు]

గమనికలు
  1. Wakefield Tower was originally called Blundeville Tower.[19]
  2. Comparing relative purchasing power of £300 in 1290 with 2008[32]
  3. Comparing relative purchasing power of £4,000 in 1663 with 2008[32]
  4. Flambard, Bishop of Durham, was imprisoned by Henry I "for the many injustices which Henry himself and the king's other sons had suffered".[62]
  5. Comparing relative purchasing power of £21,000 in 1285 with 2008[32]
  6. Comparing relative purchasing power of £3,593 in 1532 with 2008[32]
  7. Comparing relative purchasing power of £4,000 in 1663 with 2008[32]
  8. The elephant, a gift from the king of France, died after just two years in England.[150]
సమగ్ర విషయాలు
  1. Vince 1990 in Creighton 2002, p. 138
  2. Creighton 2002, p. 138
  3. Parnell 1993, p. 11
  4. 4.0 4.1 Parnell 1993, pp. 32–33
  5. Wilson 1998, p. 39
  6. Parnell 1993, p. 49
  7. Friar 2003, p. 163
  8. Allen Brown 1976, p. 15
  9. 9.0 9.1 9.2 Allen Brown 1976, p. 44
  10. 10.0 10.1 10.2 Impey & Parnell 2000, p. 16
  11. 11.0 11.1 Parnell 1993, pp. 20–23
  12. 12.0 12.1 Parnell 1993, p. 22
  13. 13.0 13.1 13.2 13.3 Parnell 1993, p. 20
  14. Friar 2003, p. 164
  15. Impey & Parnell 2000, p. 17
  16. 16.0 16.1 Allen Brown & Curnow 1984, p. 12
  17. Parnell 1993, p. 32
  18. 18.0 18.1 Parnell 1993, p. 27
  19. 19.0 19.1 19.2 Allen Brown & Curnow 1984, p. 17
  20. Parnell 1993, p. 28
  21. Impey & Parnell 2000, p. 31
  22. Allen Brown & Curnow 1984, pp. 17–18
  23. Parnell 1993, p. 65
  24. 24.0 24.1 Parnell 1993, p. 67
  25. 25.0 25.1 Allen Brown & Curnow 1984, pp. 15–17
  26. Parnell 1993, p. 24
  27. 27.0 27.1 Parnell 1993, p. 33
  28. 28.0 28.1 Parnell 1993, p. 10
  29. Parnell 1993, pp. 34–35
  30. Parnell 1993, p. 42
  31. Wilson 1998, p. 34
  32. 32.0 32.1 32.2 32.3 32.4 Officer, Lawrence H. (2009), Purchasing Power of British Pounds from 1264 to Present, MeasuringWorth, retrieved 29 May 2010 
  33. Parnell 1993, p. 46
  34. 34.0 34.1 Parnell 1993, p. 55
  35. Parnell 1993, p. 29
  36. Bloody Tower, Historic Royal Palaces, retrieved 2010-07-22 
  37. 37.0 37.1 37.2 Parnell 1993, p. 47
  38. Parnell 1993, p. 58
  39. 39.0 39.1 Parnell 1993, p. 64
  40. Parnell 1993, p. 70
  41. Parnell 1993, p. 90
  42. 42.0 42.1 Jewel House, Historic Royal Palaces, retrieved 2010-06-22 
  43. 43.0 43.1 Parnell 1993, pp. 35–37
  44. Parnell 1993, pp. 43–44
  45. Impey & Parnell 2000, p. 34
  46. 46.0 46.1 Parnell 1993, pp. 40–41
  47. Impey & Parnell 2000, p. 36
  48. Parnell 1993, pp. 38–39
  49. Parnell 1993, p. 43
  50. Parnell 1993, p. 61
  51. 51.0 51.1 51.2 Allen Brown & Curnow 1984, p. 5
  52. 52.0 52.1 Liddiard 2005, p. 18
  53. Bennett 2001, p. 45
  54. Bennett 2001, pp. 45–47
  55. 55.0 55.1 Wilson 1998, p. 1
  56. Allen Brown 1976, p. 30
  57. Allen Brown 1976, p. 31
  58. Friar 2003, p. 47
  59. 59.0 59.1 Wilson 1998, p. 2
  60. Allen Brown & Curnow 1984, pp. 5–9
  61. Allen Brown & Curnow 1984, pp. 9–10
  62. Wilson 1998, p. 5
  63. Wilson 1998, pp. 5–6
  64. Allen Brown & Curnow 1984, pp. 12–13
  65. 65.0 65.1 65.2 65.3 Parnell 1993, p. 54
  66. Creighton 2002, p. 147
  67. 67.0 67.1 Wilson 1998, pp. 6–9
  68. Wilson 1998, pp. 14–15
  69. Allen Brown & Curnow 1984, p. 13
  70. Allen Brown & Curnow 1984, p. 15
  71. Gillingham 2002, p. 304
  72. Wilson 1998, pp. 13–14
  73. 73.0 73.1 Wilson 1998, pp. 17–18
  74. Wilson 1998, pp. 19–20
  75. 75.0 75.1 Allen Brown & Curnow 1984, p. 20
  76. Wilson 1998, p. 21
  77. Allen Brown & Curnow 1984, pp. 20–21
  78. Wilson 1998, pp. 24–27
  79. Wilson 1998, p. 27
  80. 80.0 80.1 Parnell 1993, p. 35
  81. Cathcart King 1988, p. 84
  82. Parnell 1993, pp. 35–44
  83. Wilson 1998, pp. 31
  84. Wilson 1998, pp. 34, 36
  85. Impey & Parnell 2000, p. 41
  86. Lapper & Parnell 2000, p. 28
  87. Wilson 1998, p. 40
  88. Costain 1958, pp. 193–195
  89. పేటెంట్ రోల్స్ యెుక్క క్యాలండర్. 1321–1327. p. 29
  90. Strickland 1840, p. 201
  91. Friar 2003, p. 235
  92. Wilson 1998, pp. 34, 42–43
  93. 93.0 93.1 Impey & Parnell 2000, p. 42
  94. Wilson 1998, p. 45
  95. 95.0 95.1 95.2 Impey & Parnell 2000, p. 51
  96. 96.0 96.1 96.2 Parnell 1993, p. 53
  97. Impey & Parnell 2000, p. 44
  98. Impey & Parnell 2000, p. 45
  99. 99.0 99.1 Impey & Parnell 2000, p. 46
  100. 100.0 100.1 100.2 Impey & Parnell 2000, pp. 46–47
  101. 101.0 101.1 Horrox 2004
  102. 102.0 102.1 Yeoman Warders, Historic Royal Palaces, retrieved 2010-07-21 
  103. Impey & Parnell 2000, p. 73
  104. Impey & Parnell 2000, p. 52
  105. 105.0 105.1 105.2 105.3 105.4 Impey & Parnell 2000, p. 91
  106. Wilson 1998, pp. 10–11
  107. 107.0 107.1 Impey & Parnell 2000, p. 92
  108. Black 1927, p. 345
  109. 109.0 109.1 Parnell 1993, p. 117
  110. 110.0 110.1 110.2 Impey & Parnell 2000, p. 94
  111. Plowden 2004
  112. Collinson 2004
  113. Impey & Parnell 2000, p. 47
  114. Impey & Parnell 2000, p. 57
  115. Impey & Parnell 2000, p. 74
  116. 116.0 116.1 Impey & Parnell 2000, pp. 54–55
  117. Parnell 1993, pp. 76–77
  118. Impey & Parnell 2000, p. 78
  119. Impey & Parnell 2000, pp. 79–80
  120. Impey & Parnell 2000, p. 81
  121. Executions at The Tower Of London (PDF), Historic Royal Palaces, retrieved 2010-07-31 
  122. 122.0 122.1 Impey & Parnell 2000, p. 123
  123. Parnell 1993, pp. 117–118
  124. [311]
  125. 125.0 125.1 Impey & Parnell 2000, p. 117
  126. Parnell 1993, p. 96
  127. Impey & Parnell 2000, pp. 118–121
  128. 128.0 128.1 Impey & Parnell 2000, p. 124
  129. 129.0 129.1 Parnell 1993, p. 111
  130. "Regimental History", British Army website (Royal Regiment of Fusiliers), 2010, retrieved 2010-06-16 
  131. Royal Regiment of Fusiliers (London) Museum, Army Museums Ogilby Trust, retrieved 2010-06-16 
  132. The Ceremony of the Keys, Historic Royal Palaces, 2004–2010, retrieved 2010-06-16 
  133. The Queen's Guard, British Army, 2010, retrieved 2010-06-16 
  134. Yeomen Warders, Royal Household of the United Kingdom, 2008/09, retrieved 2010-06-16 
  135. Gun salutes, Royal Household of the United Kingdom, 2008/09, retrieved 2010-06-16 
  136. On This Day 1974: Bomb blast at the Tower of London, BBC News Online, 17 July 1974, retrieved 2010-06-16 
  137. Cause and principles, Historic Royal Palaces, retrieved 201-04-30 
  138. UNESCO Constitution, UNESCO, retrieved 2009-08-17 
  139. Tower of London, UNESCO, retrieved 2009-07-28 
  140. UNESCO warning on Tower of London, BBC News Online, 21 October 2006, retrieved 2010-06-16 
  141. Medieval Palace: Press Release, Historic Royal Palaces, retrieved 2010-07-19 
  142. The Constable of the Tower, Historic Royal Palaces, retrieved 2010-09-27 
  143. Maj Gen Keith Cima: Resident Governor HM Tower of London, Historic Royal Palaces, retrieved 2010-09-27 
  144. Jerome 2006, pp. 148–149
  145. Sax 2007, pp. 272–274
  146. Visits Made in 2009 to Visitor Attractions in Membership with ALVA, ALVA – Association of Leading Visitor Attractions, retrieved 2010-07-07 
  147. 147.0 147.1 Wilson 1998, p. 29
  148. 148.0 148.1 Impey & Parnell 2000, p. 106
  149. Colonel Blood's raid, Historic Royal Palaces, retrieved 2010-06-22 
  150. 150.0 150.1 Wilson 1998, p. 23
  151. Parnell 1993, pp. 40, 54
  152. Blunt 1976, p. 17
  153. 153.0 153.1 Parnell 1993, p. 94
  154. Farson 1978, pp. 14–16
  155. 155.0 155.1 Hole 1951, pp. 61–62, 155
  156. Roud 2009, pp. 60–61
గ్రంథ సూచిక

మరింత పఠనం[మార్చు]

  • Bennett, Edward Turner (1829), The Tower Menagerie: Comprising the Natural History of the Animals Contained in that Establishment; with Anecdotes of their Characters and History, Robert Jennings 
  • Harman, A. (1864), Sketches of the Tower of London as a Fortress, a Prison, and a Palace, J. Wheeler 
  • Parnell, Geoffrey (2009), The Tower of London: Past & Present, History Press, ISBN 978-0752450360 

బాహ్య లింకులు[మార్చు]

Commons-logo.svg
వికీమీడియా కామన్స్‌లో కి సంబంధించిన మీడియా ఉంది.
"http://te.wikipedia.org/w/index.php?title=లండన్_టవర్&oldid=936481" నుండి వెలికితీశారు