Jump to content

లాలన్ షా

వికీపీడియా నుండి
ఫకీర్
లాలన్
লালন
జ్యోతిరీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ చిత్రించిన వ్యక్తి చిత్రం (1884)
జననం1774 (1774)
ఝెనైదా జిల్లా, బెంగాల్ సుబా
మరణం1890 అక్టోబరు 17(1890-10-17) (వయసు: 115–116)
కుష్టియా, బెంగాల్ ప్రెసిడెన్సీ, బ్రిటిష్ ఇండియా
విశ్రాంతి స్థలం
లాలన్ షా సమాధి, కుమార్ఖాలి, కుష్టియా, బంగ్లాదేశ్
వృత్తి
  • ఆధ్యాత్మిక నాయకుడు
  • తత్వవేత్త
  • మార్మిక కవి
  • సామాజిక సంస్కర్త

'లాలన్ (Bengali: লালন; 1774 – 17 అక్టోబరు 1890),[1] లాలన్ షా, లాలన్ ఫకీర్, లాలన్ సాయ్, షాహ్జీ అని కూడా పిలుస్తారు. ఆయన బెంగాలీ ఆధ్యాత్మిక నాయకుడు, తత్వవేత్త, మార్మిక కవి, సామాజిక సంస్కర్త. ప్రస్తుత బంగ్లాదేశ్ లోని ఖుల్నా విభాగంలో జన్మించిన లాలన్ తన తండ్రి మాలమ్ షా, సిరాజ్ షాల శిష్యుడు. ఆయన బెంగాలీ సంస్కృతికి ప్రతీకగా పరిగణించబడతాడు. రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్,[2][3][4] కాజీ నజ్రుల్ ఇస్లాం[5], అలెన్ గిన్స్‌బర్గ్[6] సహా అనేకమంది తత్వవేత్తలు, కవులు, సామాజిక చింతకులను ఆయన ప్రేరేపించాడు, ప్రభావితం చేశాడు.

లాలన్ మానవతా తత్వం కులం, వర్గం, మత విశ్వాసాల మధ్య ఉండే అన్ని భేదాలను తిరస్కరిస్తుంది. ఇది మతశాస్త్ర సంబంధ ఘర్షణలు, జాత్యహంకారంకు వ్యతిరేకంగా నిలుస్తుంది. ఆత్మ అన్వేషణలో అన్ని లౌకిక వ్యవహారాలను నిరాకరిస్తుంది. ఉపఖండంలోని సూఫీ సంప్రదాయం, భక్తికి ఉన్న సామాజిక పరివర్తనాత్మక పాత్రను ఇది ప్రతిబింబిస్తుంది.[7]

నైరుతి బంగ్లాదేశ్‌లోని కుష్టియా రైల్వే స్టేషన్కు సుమారు 2 కి.మీ దూరంలో ఉన్న ఛెఉరియాలో లాలన్ “లాలన్ ఆఖ్రా” అనే సంస్థను స్థాపించాడు. ఆయన శిష్యులు ప్రధానంగా బంగ్లాదేశ్‌తోపాటు, పశ్చిమ బెంగాల్, త్రిపుర, అస్సాంలోని బరాక్ లోయ ప్రాంతాలలో నివసిస్తున్నారు. ప్రతి సంవత్సరం ఆయన వర్ధంతి సందర్భంగా వేలాది మంది శిష్యులు, అనుచరులు లాలన్ ఆఖ్రాలో సమావేశమై, మూడు రోజులపాటు ఆయన పాటలు, తత్వశాస్త్రంపై ఉత్సవాలు, చర్చల ద్వారా నివాళులు అర్పిస్తారు.[7]

2004లో బీబీసీ నిర్వహించిన అన్ని కాలాలలోనూ గొప్ప బెంగాలీ వ్యక్తుల ప్రజాభిప్రాయ సేకరణలో లాలన్ 12వ స్థానంలో నిలిచాడు.[8][9][10]

జీవిత చరిత్ర

[మార్చు]

“ఈ ప్రపంచంలో లాలన్ ఏ మతానికి చెందినవాడని అందరూ ఆశ్చర్యపోతారు.”
లాలన్ ఇలా అంటాడు: “మతం ఎలా కనిపిస్తుంది?
మతం అసలు రంగును నేను ఎప్పుడూ చూడలేదు.”
కొందరు మెడలో పూసల దండలు ధరిస్తారు (హిందూ జపమాలలు),
మరికొందరు తస్బీహ్ పూసలను లెక్కిస్తారు (ముస్లిం జపమాలలు),
అందువల్ల ప్రజలు వారు
వేర్వేరు మతాలకు చెందినవారని అంటారు.
కానీ, మీరు ఈ లోకానికి వచ్చినప్పుడు లేదా
ఈ లోకాన్ని విడిచివెళ్లేటప్పుడు మీ మత చిహ్నాన్ని కలిగి ఉంటారా?

— లాలన్[11]
19వ శతాబ్దం చివరి భాగానికి చెందిన చేతిరాత ప్రతిలో, లాలన్ శిష్యుడు, లేఖకుడు భోలాయ్ షా అసాధారణ బెంగాలీ లిపిలో రాసిన లాలన్ పేరు

లాలన్ తన గతాన్ని వెల్లడించడంలో మౌనంగా ఉండడంతో, ఆయన ప్రారంభ జీవిత వివరాలకు విశ్వసనీయ మూలాలు చాలా తక్కువగా ఉన్నాయి.[2] ఆ కాలపు వార్తాపత్రికలు, వ్యాసాల ఆధారంగా, లాలన్ కుష్టియా జిల్లాలోని భారారా గ్రామంలో ఒక తక్కువ కుల హిందూ కుటుంబంలో జన్మించాడు. లాలన్‌కు ఎటువంటి సాంప్రదాయిక విద్య లేదు.[12] ఉవే స్కోడా ఆయన జన్మస్థలాన్ని ఝెనైదా, బెంగాల్ సుబాగా పేర్కొన్నాడు.[13]

సునీల్ గంగోపాధ్యాయ తన మోనెర్ మానుష్ పుస్తకంలో ఇలా వర్ణించాడు: లాలన్ తన స్వగ్రామానికి చెందిన ఇతరులతో కలిసి జగన్నాథుని ఆలయానికి తీర్థయాత్రకు వెళ్లినప్పుడు మశూచి వ్యాధి బారిన పడ్డాడు. అతని సహచరులు అతనిని కాళిగంగ నది ఒడ్డున వదిలి వెళ్లిపోయారు.[14] ముస్లిం జనాభా అధికంగా ఉండే ఛెఉరియా గ్రామంలోని నేత కార్మికుల సమాజానికి చెందిన మాలమ్ షా, అతని భార్య మతీజాన్ అతడిని మూర్ఛిత స్థితిలో కనుగొని, కోలుకునేందుకు తమ ఇంటికి తీసుకువెళ్లారు. ఎదుగుతున్న సమయంలో ఆయనకు ఆ గ్రామానికి చెందిన బౌల్ సాధువు సిరాజ్ సాయిన్ గురువుగా లభించాడు.

లాలన్ కుష్టియాలోని ఠాగూర్ల జమీందారీ పరిధిలో నివసించాడు. ఆయన ఠాగూర్ కుటుంబాన్ని సందర్శించాడు.[15] జమీందారు జ్యోతిరీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ 1889లో పద్మా నదిపైని తన పడవ ఇంటిలో లాలన్‌కు ఉన్న ఏకైక వ్యక్తి చిత్రాన్ని గీశాడని చెబుతారు.[16][17]

లాలన్ 118 సంవత్సరాల వయసులో 1890 అక్టోబరు 17న ఛెఉరియాలో మరణించాడు. ఆయన మరణవార్తను కంగల్ హరినాథ్ నిర్వహించిన గ్రామ్ బర్తా ప్రకాశిక పత్రిక మొదట ప్రచురించింది.[18] ఆయన ఆఖ్రా అని పిలువబడే తన నివాసస్థలం మధ్యలో లాలన్‌ను ఖననం చేశారు.[19] లాలన్ సమకాలీన సామాజిక సంస్కర్తలలో ఒకరైన, ఆయన శిష్యుడైన కంగల్ హరినాథ్ కు సన్నిహిత మిత్రుడని పరిశోధకులు పేర్కొన్నారు.[20]

తత్వశాస్త్రం

[మార్చు]

తెలియని పక్షి ఎలా వస్తుంది,
పంజరంలోకి వచ్చి మళ్లీ బయటకు వెళ్తుంది?
దానిని నేను పట్టుకోగలిగితే,
నా హృదయపు సంకెళ్లను
దాని పాదాలకు వేస్తాను.
పంజరానికి ఎనిమిది గదులు, తొమ్మిది మూసిన తలుపులు ఉన్నాయి;
అప్పుడప్పుడూ అగ్ని జ్వలిస్తుంది;
పైన ఒక ప్రధాన గది ఉంది,
అదే అద్దాల గది.

— బ్రదర్ జేమ్స్ అనువదించిన లాలన్ పాట

లాలన్ మతపరమైన ఘర్షణలకు వ్యతిరేకి. ఆయన అనేక పాటలు సమాజాలను విభజించి హింసను సృష్టించే గుర్తింపు రాజకీయాలను ఎగతాళి చేస్తాయి.[21] భారత ఉపఖండంలో వలసవాద వ్యతిరేక జాతీయవాద ఉద్యమాలు ఉచ్ఛస్థితిలో ఉన్న సమయంలో కూడా ఆయన జాతీయవాదాన్ని తిరస్కరించాడు.[22]

ఆయన వర్గాలు, కులాలను, విచ్ఛిన్నమైన, స్థరాలుగా విభజించబడిన సమాజాన్ని నమ్మలేదు; జాత్యహంకారానికి వ్యతిరేకంగా నిలిచాడు.[23] ఆత్మ కోసం లౌకిక జీవితాన్ని త్యజించే సాధారణ “మార్మిక” లేదా “ఆధ్యాత్మిక” వ్యక్తి మూసకు లాలన్ సరిపోడు. బదులుగా, ఆయన ఉపఖండంలోని భక్తి, సూఫీ సంప్రదాయాల సామాజిక పరివర్తన స్ఫూర్తిని ప్రతిబింబించాడు. జీవితాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి, దానిని ఆస్వాదించడానికి మేధో, భావోద్వేగ స్థితులను సంగీతం మార్చగలదని ఆయన నమ్మాడు.

ఆయన గీతాల పాఠాలు బెంగాల్ తాత్విక సంవాదాలను ప్రతిబింబిస్తాయి. ముఖ్యంగా నేపాల్, బెంగాల్, గంగా మైదానంలలోని భారత ఉపఖండపు తాంత్రిక సంప్రదాయాలను కొనసాగిస్తాయి. హిందూ, జైన, బౌద్ధ, ఇస్లామీయ సంప్రదాయాల నుంచి ఉద్భవించిన వివిధ తాత్విక దృక్పథాలను ఆయన స్వీకరించాడు. మిశ్రమవాదం లేదా సమన్వయవాదంలో పడకుండా వాటిని ఒక పొందికైన తాత్విక సంవాదంగా అభివృద్ధి చేశాడు.

ఆయన తనను తాను నదియా సంప్రదాయంతో, అద్వైత ఆచార్య, నిత్యానందుడు, చైతన్య మహాప్రభులతో స్పష్టంగా అనుసంధానించుకున్నాడు. కులం, మత విశ్వాసం, మతం అనే భేదాలకు వ్యతిరేకంగా చైతన్యుడు ప్రారంభించిన సామాజిక ఉద్యమం లాలన్‌పై గణనీయ ప్రభావం చూపింది. ఆయన పాటలు, సరైంది–తప్పు అనే ఏ సంపూర్ణ ప్రమాణాన్నీ అంగీకరించవు; భౌతికంగా లేదా ఆధ్యాత్మికంగా ప్రజలను విభజించే ప్రతి ప్రయత్నపు అల్పత్వాన్ని వెల్లడిస్తాయి.

రచనలు

[మార్చు]

లాలన్ తన తత్వశాస్త్రాన్ని వివరించే అనేక పాటలు, కవితలు రచించాడు. ఆయన సుమారు 2,000 నుంచి 10,000 పాటలు రచించాడని అంచనా; వాటిలో సుమారు 800 పాటలను మాత్రమే సాధారణంగా ప్రామాణికమైనవిగా భావిస్తారు.[24] లాలన్ తన పాటలకు ఎటువంటి లిఖిత ప్రతులను వదిలిపెట్టలేదు. అవి మౌఖికంగా ప్రసారమై, తరువాత ఆయన అనుచరులు లిఖిత రూపంలోకి మార్చారు. ఆయన అనుచరులలో చాలా మందికి చదవడం, రాయడం కూడా రాకపోవడం వల్ల, ఆయన పాటలు కొన్నే లిఖిత రూపంలో లభించాయి.[25] రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ లాలన్ పాటలలో కొన్నింటిని కోల్‌కతాకు చెందిన ప్రబాసీ మాసపత్రికలో ప్రచురించాడు.[26]

ఆయన ప్రసిద్ధ పాటలలో కొన్ని:

  • Shob Loke Koy Lalon Ki Jat Shongshare
  • Khachar Bhitor Ochin Pakhi kyamne ashe jaay
  • Jat Gelo Jat Gelo Bole
  • Dekhna Mon Jhokmariay Duniyadari
  • Pare Loye Jao Amai
  • Milon Hobe Koto Dine
  • Ar Amare Marishne Ma
  • Tin Pagoler Holo Mela
  • Dhonno Dhonno Boli Tare
  • Emon Manob Jonom Aar Ki Hobe

లాలన్ పాటలు వాస్తవికతకు అతీతమైన, వర్ణించలేని వాస్తవాన్ని లక్ష్యంగా చేసుకుంటాయి. ఆయన సామాజిక పరిస్థితులను గమనించేవాడు; సరళమైనప్పటికీ హృదయాన్ని కదిలించే భాషలో రోజువారీ సమస్యల గురించి ఆయన పాటలు మాట్లాడాయి. ఆయన తత్వశాస్త్రం మౌఖికంగా, పాటలు, ఇంట్లో లభించే వస్తువులతో తయారు చేయగలిగిన జానపద వాయిద్యాల ద్వారా వ్యక్తమైంది. వీటిలో ఏకతార (ఏకతంత్రి వాయిద్యం), దుగ్గి (డ్రమ్) ఉన్నాయి.

లాలన్ పాటలు ప్రధానంగా బౌల్ సమూహాలకే పరిమితమయ్యాయి. బంగ్లాదేశ్ స్వాతంత్ర్యం తర్వాత, స్థిరపడిన గాయకుల ద్వారా అవి పట్టణ ప్రజలకు చేరాయి. వారిలో అనేకమంది ఏకతారకు బదులుగా ఇతర వాయిద్యాలను ఉపయోగించడం ప్రారంభించారు. కొందరు పట్టణ ప్రజల అభిరుచిని ఆకర్షించడానికి శాస్త్రీయ సంగీత పునాదులను ఉపయోగించి మెరుగైన ప్రదర్శన పద్ధతిని అభివృద్ధి చేశారు.

ప్రసిద్ధ లాలన్ గాయని ఫరీదా పర్వీన్ ప్రకారం, పదాల అర్థాలను స్పష్టంగా చేయడానికి వాటి ఉచ్చారణను కూడా మెరుగుపరిచారు. అయితే బౌలుల ఉచ్చారణపై స్థానిక ప్రభావం ఉండే అవకాశం ఉంది.[12]

వారసత్వం, ప్రజాదరణ పొందిన సంస్కృతిలో చిత్రణలు

[మార్చు]
లాలన్ సమాధి
లాలన్ ఆఖ్రాలో ఆయన పాటలను అభ్యసిస్తున్న శిష్యులు

1963లో బంగ్లాదేశ్‌లోని కుష్టియాలో ఆయన సమాధి ఉన్న ప్రదేశంలో సమాధి మందిరం, పరిశోధన కేంద్రాన్ని నిర్మించారు. సంవత్సరానికి రెండుసార్లు, ఫల్గుణ మాసంలోని దోల్ పూర్ణిమ సందర్భంగా (ఫిబ్రవరి–మార్చి), అక్టోబరులో ఆయన వర్ధంతి సందర్భంగా వేలాది మంది ఈ సమాధి ప్రదేశానికి (బెంగాలీలో ఆఖ్రా) వస్తారు. మూడు రోజుల పాటు జరిగే ఈ గీతాల జాతరలలో, ముఖ్యంగా ముస్లిం ఫకీర్లు, బౌలులు ఆయనకు నివాళులు అర్పిస్తారు. ఆధునిక బౌల్ సంగీత గాయకులలో ఫరీదా పర్వీన్, అనుషే అనాదిల్ లాలన్ పాటల గానానికి అంతర్జాతీయంగా ప్రసిద్ధి చెందారు. లాలన్ జీవిత తత్వంపై ఎం. షహీనూర్ రహ్మాన్ రాసిన Bengali poet Fakir Lalon Shah: Oral poetry and tradition in the social context of contemporary Bangladesh సిద్ధాంత గ్రంథం ప్రాథమిక రచనలలో ఒకటి.[27]

పద్మా నదిపై నిర్మించిన లాలన్ షా వంతెనకు 2004లో ఆయన పేరు పెట్టారు.[28]

కుష్టియాలోని ఇస్లామిక్ విశ్వవిద్యాలయం, బంగ్లాదేశ్ లో ఒక పురుష విద్యార్థి వసతి గృహానికి లాలన్ షా హాల్ అని పేరు పెట్టారు.[29]

చలనచిత్రం, సాహిత్యం

[మార్చు]

లాలన్‌ను సాహిత్యం, చలనచిత్రం, టెలివిజన్ నాటకం, రంగస్థలం వంటి మాధ్యమాలలో చిత్రించారు. లాలన్‌పై రూపొందిన తొలి జీవిత చరిత్ర చిత్రం లాలన్ ఫకీర్ (1973). దీనికి సయ్యద్ హసన్ ఇమామ్ దర్శకత్వం వహించాడు.[30] శక్తి ఛటర్జీ దర్శకత్వం వహించిన భారతీయ బెంగాలీ భాషా జీవిత చరిత్ర నాటక చిత్రం లాలన్ ఫకీర్ 1978లో విడుదలైంది. ఇందులో అసీమ్ కుమార్ లాలన్ పాత్ర పోషించాడు.[31]

అలెన్ గిన్స్‌బర్గ్ 1992లో “ఆఫ్టర్ లాలన్” అనే కవిత రాశాడు. ఇందులో ఆయన కీర్తి వల్ల కలిగే ప్రమాదాలు, లౌకిక విషయాలపై బంధాల గురించి ప్రజలను హెచ్చరించాడు.[32]

2004లో తన్వీర్ మొకమ్మెల్ లాలన్ చిత్రానికి దర్శకత్వం వహించాడు. ఇందులో రైసుల్ ఇస్లాం అసద్ లాలన్ పాత్ర పోషించాడు.[33]

లాలన్ జీవితం, తత్వశాస్త్రం ఆధారంగా రూపొందిన 2010 బెంగాలీ చిత్రం మోనెర్ మానుష్లో ప్రసేన్‌జిత్ ఛటర్జీ లాలన్ పాత్ర పోషించాడు.[34] ఈ చిత్రం సునీల్ గంగోపాధ్యాయ అదే పేరుతో రాసిన జీవిత చరిత్ర నవల ఆధారంగా రూపొందింది. గౌతమ్ ఘోష్ దర్శకత్వం వహించిన ఈ చిత్రం 58వ భారత జాతీయ చలనచిత్ర పురస్కారాలలో “జాతీయ సమైక్యతపై ఉత్తమ చలనచిత్రం” పురస్కారాన్ని గెలుచుకుంది.[35] 2010 నవంబరు 22 నుంచి డిసెంబరు 2 వరకు గోవాలో జరిగిన 41వ భారత అంతర్జాతీయ చలనచిత్రోత్సవంలో ఇది ఉత్తమ చలనచిత్ర పురస్కారాన్ని కూడా సాధించింది.[36]

చిత్రమాలిక

[మార్చు]

ఇవి కూడా చూడండి

[మార్చు]

మూలాలు

[మార్చు]
  1. ↑ Basantakumar Pal, Sri (2012). Chowdhury, Abul Ahasan (ed.). Mahātmā Lālana Phakira (1. Bhāratīẏa saṃskaraṇa. ed.). Kalakātā: Gāṅacila. ISBN 9789381346280. Retrieved 30 June 2015.
  2. 1 2 Caudhurī, Ābadula Āhasāna (1992). Lālana Śāha, 1774 – 1890 (1. punarmudraṇa. ed.). Ḍhākā: Bāṃlā Ekāḍemī. ISBN 978-9840725977. OCLC 246442470.
  3. ↑ Urban, Hugh B. (2001). Songs of ecstasy tantric and devotional songs from colonial Bengal. New York: Oxford University Press. p. 18. ISBN 978-0-19-513901-3. Retrieved 30 June 2015.
  4. ↑ Tagore, Rabindranath; K. Stewart, Tony (Translation); Twichell, Chase (Translation) (2003). The lover of God. Port Townsend, Wash.: Consortium Book Sales & Dist. p. 94. ISBN 978-1556591969.
  5. ↑ Hossain, Abu Ishahaq (2009). Lalon Shah, the great poet. Dhaka: Palal Prokashoni. p. 148. ISBN 978-9846030679. Retrieved 30 June 2015.
  6. ↑ Ginsberg, Allen; Foley, Jack (Winter–Spring 1998). "Same Multiple Identity: An Interview with Allen Ginsberg". Discourse. 20 (1/2, The Silent Beat): 158–181. ISSN 1522-5321. JSTOR 41389881.
  7. 1 2 Ahmed, Wakil; Karim, Anwarul (2012). "Lalon Shah". In Islam, Sirajul; Jamal, Ahmed A. (eds.). Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh (Second ed.). Asiatic Society of Bangladesh.
  8. ↑ "Listeners name 'greatest Bengali'" (in బ్రిటిష్ ఇంగ్లీష్). 14 April 2004. Retrieved 11 January 2018.
  9. ↑ "The Daily Star Web Edition Vol. 4 Num 313". The Daily Star. Archived from the original on 25 December 2018. Retrieved 11 January 2018.
  10. ↑ "International : Mujib, Tagore, Bose among 'greatest Bengalis of all time'". The Hindu. 17 April 2004. Archived from the original on 25 December 2018. Retrieved 11 January 2018.
  11. ↑ Lopez, Donald (1995). Religions in India in Practice - "Baul Songs". Princeton, NJ: Princeton University Press. pp. 187–208. ISBN 978-0-691-04324-1.
  12. 1 2 Tamanna Khan (29 October 2010). "Lalon Purity vs Popularity". The Daily Star. Archived from the original on 4 March 2016. Retrieved 1 July 2015.
  13. ↑ Uwe Skoda; Birgit Lettmann (30 October 2017). India and Its Visual Cultures: Community, Class and Gender in a Symbolic Landscape. SAGE Publishing India. pp. 165–. ISBN 978-93-86446-69-5.
  14. ↑ Capwell, Charles (May 1988). "The popular expression of religious syncretism: the Bauls of Bengal as Apostles of Brotherhood". Popular Music. 7 (2): 123–132. doi:10.1017/S0261143000002701. S2CID 162424600.
  15. ↑ Banerji, Debashish (2015). "Tagore Through Portraits: An Intersubjective Picture Gallery". In Banerji, Debashish (ed.). Rabindranath Tagore in the 21st Century. Sophia Studies in Cross-cultural Philosophy of Traditions and Cultures. Vol. 7. Springer India. pp. 243–264. doi:10.1007/978-81-322-2038-1_17. ISBN 978-81-322-2037-4.
  16. ↑ "Fakir Lalon Shai ... 120 years on". The Daily Star. Archived from the original on 1 July 2015. Retrieved 30 June 2015.
  17. ↑ "Interview: Bengali Film Actor Priyangshu Chatterjee". Washington Bangla Radio USA. Archived from the original on 24 September 2011. Retrieved 30 June 2015.
  18. ↑ "Fakir Lalon Shai …123 years on". Archived from the original on 1 July 2015. Retrieved 30 June 2015.
  19. ↑ "Lalon memorial festival begins in Kushtia today". The Financial Express. Dhaka. Retrieved 30 June 2015.
  20. ↑ Lorea, Carola Erika (2013). "'Playing the Football of Love on the Field of the Body': The Contemporary Repertoire of Baul Songs". Religion and the Arts. 17 (4): 416–451. doi:10.1163/15685292-12341286. ISSN 1568-5292.
  21. ↑ L. Parshall, Philip (10 April 2007). Bridges to Islam A Christian Perspective on Folk Islam. InterVarsity Press. p. 89. ISBN 978-0830856152. Retrieved 30 June 2015.
  22. ↑ Muthukumaraswamy, M.D.; Kaushal, Molly, eds. (1 January 2004). Folklore, public sphere, and civil society. New Delhi: Indira Gandhi National Centre for the Arts. p. 161. ISBN 978-8190148146. Retrieved 30 June 2015.
  23. ↑ Mazhar, Farhad; Buckles, Daniel (1 January 2007). Food sovereignty and uncultivated biodiversity in South Asia essays on the poverty and the wealth of the social landscape. New Delhi: Academic Foundation in association with International Development Research Centre. p. 69. ISBN 978-8171886142. Retrieved 30 June 2015.
  24. ↑ Rahman, Syedur (27 April 2010). Historical Dictionary of Bangladesh. Scarecrow Press. p. 179. ISBN 978-0810874534.
  25. ↑ Lalon (2002). Āhamada, Oẏākila (ed.). Lālana gīti samagra. Ḍhākā: Baipatra. p. 12. ISBN 9789848116463. Retrieved 30 June 2015.
  26. ↑ Tofayell, Z. A. (1968). Lalon Shah and lyrics of the Padma. Dacca: Ziaunnahar. p. 144. OCLC 569538154. Retrieved 30 June 2015.
  27. ↑ Amt, Chowdhury; Supratim (2021-10-02). "A Comparative Study to Identify the Impact of Fakir Lalon Shah's Ideology in Modern Vision Management Concept of the Organisation". Social Science Research Network (in ఇంగ్లీష్). Rochester, NY: 21 page. ISSN 2770-0003. SSRN 3934797.
  28. ↑ "Lalon Shah Bridge". Structurae. 22 July 2014. Retrieved 16 September 2021.
  29. ↑ "Islamic University Bangladesh Official Website". Retrieved 16 September 2021.
  30. ↑ "Feature Film". Banglapedia - the National Encyclopedia of Bangladesh. Asiatic Society, Dhaka. Retrieved 17 November 2016.
  31. ↑ "Lalan Fakir", Eros Now (in ఇంగ్లీష్), retrieved 5 May 2021
  32. ↑ Raskin, Jonah (7 April 2004). American Scream Allen Ginsberg's Howl and the Making of the Beat Generation. Berkeley: University of California Press. p. 208. ISBN 978-0520939349. Retrieved 30 June 2015.
  33. ↑ "Tanvir Mokammel films screened in Morocco". The Daily Star. Archived from the original on 30 June 2015. Retrieved 30 June 2015.
  34. ↑ Acharya, Anindita (3 March 2015). "Prosenjit Chatterjee starts an Indo-Bangladesh production". Hindustan Times. Archived from the original on 6 March 2015. Retrieved 30 June 2015.
  35. ↑ "Moner Manush receives Indian National Film Award". The Daily Star. 9 September 2011. Archived from the original on 30 June 2015. Retrieved 30 June 2015.
  36. ↑ Singh, Shalini (2 December 2010). "Moner Manush shines at IFFI". The Hindustan Times. Retrieved 30 June 2015.

మరింత సమాచారం

[మార్చు]
  • Salomon, Carol (2017) City of Mirrors: Songs of Lālan Sā̃i. Edited by Keith Cantú and Saymon Zakaria. Oxford University Press, South Asia Research Series, New York.
  • Muhammad Enamul Haq (1975), A History of Sufism in Bangla, Asiatic Society, Dhaka.
  • Qureshi, Mahmud Shah (1977), Poèmes Mystiques Bengalis. Chants Bauls Unesco. Paris.
  • Siddiqi, Ashraf (1977), Our Folklore Our Heritage, Dhaka.
  • Karim, Anwarul (1980), The Bauls of Bangladesh. Lalon Academy, Kushtia.
  • Capwell, Charles (1986), The Music of the Bauls of Bengal. Kent State University Press, USA 1986.
  • Bandyopadhyay, Pranab (1989), Bauls of Bengal. Firma KLM Pvt, Ltd., Calcutta.
  • Mcdaniel, June (1989), The Madness of the Saints. Chicago.
  • Sarkar, R. M. (1990), Bauls of Bengal. New Delhi.
  • Brahma, Tripti (1990), Lalon : His Melodies. Calcutta.
  • Gupta, Samir Das (2000), Songs of Lalon. Sahitya Prakash, Dhaka.
  • Karim, Anwarul (2001), Rabindranath O Banglar Baul (బెంగాలీ భాషలో), Dhaka.
  • Choudhury, Abul Ahsan (editor) (2008), Lalon Samagra, Pathak Samabesh.

బాహ్య లింకులు

[మార్చు]
"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=లాలన్_షా&oldid=4960169" నుండి వెలికితీశారు