లిజిల్జనా రాయ్చెవిక్
లిజిల్జనా రైసెవిక్ (జననం 29 జూన్ 1947) సెర్బియా, మోంటెనెగ్రోలో మానవ హక్కులు, మహిళా హక్కుల కార్యకర్త. ఆమె 2006లో ఆమ్నెస్టీ ఇంటర్నేషనల్ గినెట్టా సాగన్ ఫండ్ అవార్డు గ్రహీత. రైసెవిక్ మోంటెనెగ్రో ఎస్ఓఎస్ లైన్ను సృష్టించారు, ఇది ఆ దేశంలో దుర్వినియోగ సంబంధాలలో మహిళలకు వనరులను అందించడం ద్వారా మహిళలకు సేవలందించిన మొదటి స్వచ్ఛంద సంస్థ. ఎస్ఓఎస్ లైన్కు కాల్ చేసే మహిళలకు అదనపు సహాయం, ఉండటానికి సురక్షితమైన ప్రదేశం, అలాగే వైద్య, మానసిక, న్యాయ సహాయం అవసరమని గమనించిన తరువాత, రైసెవిక్ గృహ హింస బాధితుల కోసం మోంటెనెగ్రోలో మొదటి ఆశ్రయమైన ఉమెన్స్ సేఫ్ హౌస్ను స్థాపించాడు. సేఫ్ హౌస్ తో, ఆమె మాంటెనెగ్రో పార్లమెంటులో సాక్షుల రక్షణ చట్టాన్ని ఆమోదించడానికి విజయవంతంగా లాబీయింగ్ చేసింది.[1]
జీవితచరిత్ర
[మార్చు]రైసెవిక్ మోంటెనెగ్రోలోని పోడ్గోరికాలో జన్మించారు. ఆమె తండ్రి మిలోవన్ పెట్రోవిక్, తల్లి ల్యూబోవ్, మిన్స్క్కు చెందిన బెలారస్. రైసెవిక్ పోడ్గోరికాలోని ఉన్నత పాఠశాలకు హాజరయ్యారు, అక్కడ ఆమె తల్లి రష్యన్ భాషను బోధించింది; ఆమె వాలీబాల్ ఆడింది, "బుడో టోమోవిక్" అనే సాంస్కృతిక సంఘంలో సభ్యురాలు. ఉన్నత పాఠశాల తరువాత, ఆమె నిసిక్ లోని హిస్టరీ అండ్ జాగ్రఫీ ఫ్యాకల్టీలో ప్రవేశించింది. ఆమె తన కాబోయే భర్త ఆండ్రూ లోకా రైసెవికా (మ. 1994) యువ న్యాయవాదిగా ఉన్నప్పుడు కలుసుకుంది; తరువాత మాంటెనెగ్రిన్ అంతర్గత వ్యవహారాల మంత్రిత్వ శాఖకు డిప్యూటీ మినిస్టర్ అయ్యారు. వీరికి ముగ్గురు సంతానం, ఒక కుమార్తె, ఇద్దరు కుమారులు ఉన్నారు.[2]
ఆమె 1970 నుండి 1999 లో పదవీ విరమణ చేసే వరకు పొడ్గోరికాలోని మెడికల్ ఇన్స్టిట్యూట్లో పనిచేసింది. 1985 నుంచి 1989 వరకు యూనియన్ ఆఫ్ మెడికల్ వర్కర్స్ కు అధ్యక్షురాలిగా పనిచేశారు. ఆమె లిబరల్ అలయన్స్ ఆఫ్ మోంటెనెగ్రో కోసం మునిసిపల్ పార్లమెంటులో ఎన్నికైన కౌన్సిలర్ గా కూడా పనిచేసింది. 1996 లో, ఆమె మాంటెనెగ్రోలో మొదటి మహిళా స్వచ్ఛంద సంస్థను స్థాపించింది, ఇది గృహ హింస బాధితుల కోసం హాట్లైన్,, 1999 వరకు దాని సమన్వయకర్తగా పనిచేసింది. ఆ సంవత్సరంలో, ఆమె మాంటెనెగ్రోలో గృహ హింస బాధితులకు మొదటి ఆశ్రయం అయిన ఉమెన్స్ సేఫ్ హౌస్ అనే స్వచ్ఛంద సంస్థను స్థాపించింది. 2001 లో, ఆమె మానవ అక్రమ రవాణా బాధితుల రక్షణ కోసం మోంటెనెగ్రిన్ ప్రాజెక్ట్ బోర్డులో సభ్యురాలిగా చేరింది. గృహ హింస, మానవ అక్రమ రవాణా బాధితులతో కలిసి పనిచేయడంతో పాటు, రైసిక్ ఈ సమస్యలపై పోలీసులు, రాష్ట్ర అధికారులకు అవగాహన కల్పిస్తుంది.[3]
కెరీర్
[మార్చు]1970లో పొడ్గోరికాలోని మెడికల్ ఇనిస్టిట్యూట్ లో ఉద్యోగం చేసిన జిల్జానా, 1985 నుంచి 1989 వరకు మెడికల్ వర్కర్స్ యూనియన్ అధ్యక్షురాలిగా పనిచేశారు. 1999లో పదవీ విరమణ చేశారు. అంతేకాకుండా ఆమె రాజకీయాల్లోకి వచ్చారు. లిబరల్ అలయెన్స్ ఆఫ్ మోంటెనెగ్రో తరఫున మునిసిపల్ పార్లమెంటులో కౌన్సిలర్ గా పలు పర్యాయాలు ఎన్నికయ్యారు.
1996 లో, ఆమె మోంటెనెగ్రోలో మొదటి మహిళా ప్రభుత్వేతర సంస్థ అయిన ఎస్ఓఎస్ హాట్లైన్ ఫర్ విక్టిమ్స్ ఆఫ్ డొమెస్టిక్ వయోలెన్స్ ను స్థాపించింది, ఇక్కడ ఆమె 1999 వరకు ప్రధాన సమన్వయకర్తగా పనిచేసింది. 1999 లో, ఆమె సేఫ్ ఉమెన్స్ హౌస్ [4]అనే ప్రభుత్వేతర సంస్థను స్థాపించింది, ఇది మోంటెనెగ్రోలో గృహ హింసకు గురైన బాధితులకు మొదటి, ఇప్పటివరకు ఏకైక ఆశ్రయం. 2001లో, ఈ సంస్థలో మానవ అక్రమ రవాణా బాధితుల కోసం మరొక ఆశ్రయాన్ని ప్రారంభించారు.
అవార్డులు
[మార్చు]2003లో బెల్ గ్రేడ్ కు చెందిన వార్తాపత్రిక వ్రెమ్ ఆమెను "పర్సన్ ఆఫ్ ది ఇయర్"గా ఎంపిక చేసింది ఈమె 2006లో గినెట్టా సాగన్ ఫండ్ అవార్డు గ్రహీత.[5]
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ "Ginetta Sagan Award Winners". Amnesty International. Retrieved 26 April 2014.
- ↑ Abalia, J.O. (2014). "Annual meeting of experimental biology (ES), San Diego, California, USA - April 26-30, 2014". Drugs of the Future. 39 (6): 429. doi:10.1358/dof.2014.39.6.2170593. ISSN 0377-8282.
- ↑ "Razgovori sa fenomenalnim ženama (Conversations with phenomenal women)" (in Serbian). Autonomni Zenski Centar Biograd. Retrieved 26 April 2014.
{{cite web}}: CS1 maint: unrecognized language (link) - ↑ "Sigurna Ženska Kuća". 2023-04-25. Retrieved 2023-06-12.
- ↑ ""Vreme": Najuspešnija ličnost Ljiljana Raičević". vesti.rs. Vesti. 5 January 2004. Retrieved 26 April 2014.