వాసీశ్వరర్ ఆలయం
| వశీశ్వర ఆలయం | |
|---|---|
| తిరుపసూర్ ఆలయం | |
 | |
  తమిళనాడులో స్థానం | |
| భౌగోళికం | |
| భౌగోళికాంశాలు | 13°08′27″N 79°52′34″E / 13.14083°N 79.87611°E |
| దేశం | భారతదేశం |
| రాష్ట్రం | తమిళనాడు |
| జిల్లా | తిరువల్లూరు |
| సంస్కృతి | |
| దైవం | వశీశ్వరుడు (శివుడు) |
| వాస్తుశైలి | |
| నిర్మాణ శైలులు | చోళ వాస్తుశైలి |
వశీశ్వర ఆలయం (పసూర్నాథర్ ఆలయం, తిరుపసూర్ ఆలయం అని కూడా పిలుస్తారు) శివుడుకు అంకితమైన ఒక హిందూ ఆలయం. ఇది తమిళనాడు రాష్ట్రంలోని తిరువల్లూరు జిల్లాలో ఉన్న తిరుపసూర్ గ్రామంలో ఉంది. శివుడిని ఇక్కడ వశీశ్వరుడిగా పూజిస్తారు , ఆయనను లింగం రూపంలో ప్రతిష్ఠించారు. ఆయన భార్య పార్వతిను పశుపతినాయగిగా ఆరాధిస్తారు. ఈ ఆలయం పూండి జలాశయం దక్షిణ తీరంలో, తిరువల్లూరు–తిరుత్తణి రహదారిపై, పట్టణానికి సుమారు 5 కి.మీ దూరంలో ఉంది. ప్రధాన దేవుడు 7వ శతాబ్దానికి చెందిన తమిళ శైవ కేనానికల్ గ్రంథమైన తేవారంలో నాయన్మార్లచే స్తుతించబడ్డాడు. అందువల్ల ఈ ఆలయం పాడల్ పెట్ర స్థలంగా గుర్తింపు పొందింది.
ఈ ఆలయ సముదాయం సుమారు ఒక ఎకరం విస్తీర్ణంలో ఉంది , అన్ని గర్భగృహాలు వరుసగా ఉన్న ఆయతాకార గోడలతో చుట్టుముట్టబడి ఉన్నాయి. వశీశ్వరుడు, ఆయన సహచరి పశుపతి నాయకి , మురుగన్ ఆలయాలు ప్రధానమైనవి.
ఈ ఆలయంలో రోజుకు మూడు సార్లు పూజలు నిర్వహిస్తారు. ఉదయం 6:00 గంటల నుండి రాత్రి 8:30 గంటల వరకు వివిధ క్రమాల్లో సేవలు జరుగుతాయి. సంవత్సరంలో నాలుగు ప్రధాన పండుగలు జరుపుతారు. తమిళ నెల అయిన వైకాసి (మే–జూన్)లో జరిగే బ్రహ్మోత్సవం అత్యంత ముఖ్యమైన పండుగ.
ఈ ఆలయాన్ని మొదట చోళులు నిర్మించినట్లు నమ్మకం. ప్రస్తుత రాతి నిర్మాణం 16వ శతాబ్దంలో నిర్మించబడింది. ప్రస్తుతం ఈ ఆలయాన్ని తమిళనాడు ప్రభుత్వంకు చెందిన హిందూ మత , ధర్మాదాయ శాఖ నిర్వహిస్తోంది.
పురాణకథ
[మార్చు]
హిందూ పురాణాల ప్రకారం, ఈ ప్రాంతం ఒకప్పుడు వెదురు అడవిగా ఉండేది. ఒక ఆవు ప్రతిరోజూ ఒక ఎత్తైన మట్టిగుట్టపై పాలు పోయడం గమనించారు. దీనిని గొల్లవాడు రాజుకు తెలియజేశాడు. రాజు ఆ ప్రాంతాన్ని ‘వశి’ అనే పనిముట్టుతో తవ్వగా, అక్కడ నుంచి రక్తం ఉప్పొంగింది. ఇది చూసి రాజు , సైన్యం భయభ్రాంతులకు గురయ్యారు. శత్రువులు పాములతో నిండిన ఒక కుండను వదిలివెళ్లారు. ఒక పాముల వశీకర్త వచ్చి రాజును రక్షించాడు. ఆ రాత్రి శివుడు రాజుకు కలలో దర్శనమిచ్చి, ఆ పాముల వశీకర్త తానేనని తెలిపాడు. ఆనందించిన రాజు అక్కడ లభించిన లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించి ఆలయం నిర్మించాడు. ఆలయంలో లింగం కొంచెం వంగి ఉండటానికి కారణం అదే వశి పనిముట్టు దెబ్బ అని నమ్మకం.[1]
మరో కథ ప్రకారం, ఒకసారి విష్ణువు , బ్రహ్మ తమలో ఎవరు గొప్పవారనే విషయంపై వాదించుకున్నారు. అప్పుడు శివుడు అగ్నిస్థంభంగా ప్రత్యక్షమై, తన ఆరంభం లేదా అంతం కనుగొనమని సవాల్ విసిరాడు. బ్రహ్మ హంస రూపంలో ఆకాశానికి ఎగిరి పైభాగాన్ని వెతికాడు, విష్ణువు వరాహ రూపంలో భూమిలోకి వెళ్లి అడుగును వెతికాడు. ఈ దృశ్యాన్ని లింగోద్భవం అంటారు. ఇది చాలామంది శివాలయాల్లో గర్భగృహ పశ్చిమ గోడపై కనిపిస్తుంది. ఇద్దరికీ శివుని ఆరంభం లేదా అంతం లభించలేదు. విష్ణువు తన ఓటమిని అంగీకరించగా, బ్రహ్మ అబద్ధం చెప్పాడు. శివుడు బ్రహ్మను భూమిపై ఆలయారాధన లేకుండా శపించాడు. బ్రహ్మకు సహాయపడిన తాళంబు పువ్వును కూడా శపించి, శివారాధనలో వాడకూడదని ఆజ్ఞాపించాడు. అయితే శివరాత్రి పండుగ సమయంలో మాత్రం మినహాయింపు ఇచ్చాడు.[2]
చరిత్ర
[మార్చు]ఈ ఆలయాన్ని మొదట చోళులు నిర్మించినట్లు నమ్మకం. ప్రస్తుతం కనిపించే రాతి నిర్మాణం 16వ శతాబ్దానికి చెందింది. ఇక్కడ రాజరాజ చోళుడు I (985–1014), కులోత్తుంగ చోళుడు I (1070–1120) , రాజేంద్ర చోళుడు III (1246–1279) కాలానికి చెందిన శాసనాలు ఉన్నాయి.[3] మొదటి శాసనం ఆలయ సేవలపై రాజాధిరాజదేవ , ఆలయ అర్చకుడి మధ్య జరిగిన ఒప్పందాన్ని సూచిస్తుంది. మరొక శాసనం కులోత్తుంగ చోళుడి మూడవ పాలన సంవత్సరంలో ఆలయానికి ధాన్య దానం చేసినట్లు పేర్కొంటుంది. ఇంకొకటి రాజరాజ చోళుడి కాలానికి చెందింది. చివరి శాసనం దీపాల నిర్వహణ కోసం చేసిన దానాలను వివరిస్తుంది.[4]
వాస్తుశైలి
[మార్చు]
వాసీశ్వరర్ ఆలయం తిరువళ్లూరు-తిరుత్తణి రహదారిపై, తిరువళ్లూరు నుండి సుమారు 5 కి.మీ (3.1 మైళ్ళు) దూరంలో ఉన్న తిరుపసూర్ అనే గ్రామంలో ఉంది. ఈ ఆలయానికి దక్షిణం వైపుకు ఐదు అంతస్తుల గోపురం ఉంది, ప్రవేశ ద్వారం , ఆలయంలోని అన్ని మందిరాలు ఏకకేంద్రక దీర్ఘచతురస్రాకార గ్రానైట్ గోడలతో చుట్టుముట్టబడి ఉన్నాయి. ప్రధాన మందిరానికి దక్షిణం వైపున ఉన్న ప్రక్క ద్వారాల గుండా చేరుకోవచ్చు, ఇవి ప్రవేశ ద్వారానికి సరళరేఖలో పార్వతి, మురుగన్ , వినాయక మందిరాల గుండా వెళ్తాయి, ఈ మందిరాలన్నీ శివ మందిరానికి సమాంతరంగా ఉంటాయి. తూర్పు ముఖంగా ఉన్న ప్రధాన మందిరంలో లింగ రూపంలో వాసీశ్వరర్ విగ్రహం ఉంది. ఈ విగ్రహంపై పనిముట్టుతో దాడి చేసిన గుర్తు ఉంది , అది ఎడమ వైపుకు వంగి ఉంటుంది. గర్భగుడిపై ఉన్న విమానం గజపృష్ఠ ఆకారంలో (ఏనుగు కూర్చున్న భంగిమ వలె) ఉంటుంది. తూర్పు ముఖంగా ఉన్న పశుపతి నాయకి (మోహనాంబాల్ అని కూడా పిలుస్తారు) మందిరానికి గోపురం ఆకారంలో పైకప్పు ఉంది. ప్రధాన మందిరానికి మహామండపం , అర్థమండపం గుండా చేరుకోవచ్చు. తమిళనాడులోని ఇతర శివాలయాల మాదిరిగానే, వినాయకుడు, మురుగన్, నవగ్రహాలు, చండీకేశ్వరుడు , దుర్గాదేవి మందిరాలు ప్రధాన మందిరం ప్రాంగణం చుట్టూ ఉన్నాయి. రెండవ ప్రాంగణంలో నాలుగు స్తంభాల మండపం , ప్రహరీ గోడ చుట్టూ ఒక తోట ఉన్నాయి.[1] ఆలయంలో ఆది శంకరాచార్యులచే ప్రతిష్ఠించబడిన సప్తమాతృకలు , శ్రీచక్రం విగ్రహాలు ఉన్నాయి. [5]
మతపరమైన ప్రాముఖ్యత , పండుగలు
[మార్చు]
7వ శతాబ్దానికి చెందిన శైవ కవి తిరుజ్ఞాన సంబంధర్ ఈ ఆలయాన్ని తేవారంలో పది పాసురాలలో స్తుతించాడు. 8వ శతాబ్దానికి చెందిన అప్పర్ కూడా ఈ దేవాలయాన్ని స్తుతించాడు. ఈ ఆలయం పాడల్ పొందిన స్థలంగా గుర్తించబడింది.[6]
ఆలయంలో ప్రతిరోజూ మూడు పూజలు జరుగుతాయి – కలసంతి (ఉదయం 8:00), ఉచ్చికాలం (మధ్యాహ్నం 12:00), సాయరక్షై (సాయంత్రం 6:00). ప్రతి పూజలో అభిషేకం, అలంకారం, నైవేద్యం , దీపారాధన జరుగుతుంది. ఇతర శివాలయాల మాదిరిగా ఇక్కడ నూనె అభిషేకం చేయరు.[7] వారపు, పక్షపు , నెలవారీ ఉత్సవాలు జరుగుతాయి. వైకాసి నెలలో జరిగే బ్రహ్మోత్సవం ప్రధాన పండుగ.[8][9]
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ "Sri Vaseeswarar temple". Dinamalar. 2014. Retrieved 24 November 2015.
- ↑ "Sri Vaseeswarar temple". Dinamalar. 2014. Retrieved 24 November 2015.
- ↑ "Pasoor". Thevaaram.org. 2011. Retrieved 14 March 2016.
- ↑ Sewell, Robert (1882). Lists of the Antiquarian Remains in the Presidency of Madras, Volume 1. E. Keys, at the Government Press. p. 174.
- ↑ R., Dr. Vijayalakshmy (2001). An introduction to religion and Philosophy - Tévarám and Tivviyappirapantam (1st ed.). Chennai: International Institute of Tamil Studies. pp. 336–7.
- ↑ R., Dr. Vijayalakshmy (2001). An introduction to religion and Philosophy - Tévarám and Tivviyappirapantam (1st ed.). Chennai: International Institute of Tamil Studies. pp. 336–7.
- ↑ R., Dr. Vijayalakshmy (2001). An introduction to religion and Philosophy - Tévarám and Tivviyappirapantam (1st ed.). Chennai: International Institute of Tamil Studies. pp. 336–7.
- ↑ "Sri Vaseeswarar temple". Dinamalar. 2014. Retrieved 24 November 2015.
- ↑ R., Dr. Vijayalakshmy (2001). An introduction to religion and Philosophy - Tévarám and Tivviyappirapantam (1st ed.). Chennai: International Institute of Tamil Studies. pp. 336–7.
బాహ్య లింకులు
[మార్చు]