విలియం మెకిన్లీ

William McKinley
William McKinley
	McKinley సుమారు 1900
25th President of the United States
	In office; March 4, 1897 – September 14, 1901
Vice President	Garret Hobart (1897–1899); Vacant (1899–1901); Theodore Roosevelt (1901);
అంతకు ముందు వారు	Grover Cleveland
తరువాత వారు	Theodore Roosevelt
39th Governor of Ohio
	In office; January 11, 1892 – January 13, 1896
Lieutenant	Andrew L. Harris
అంతకు ముందు వారు	James E. Campbell
తరువాత వారు	Asa S. Bushnell
Member of the; U.S. House of Representatives; from Ohio
	In office; March 4, 1885 – March 3, 1891
అంతకు ముందు వారు	David R. Paige
తరువాత వారు	Joseph D. Taylor
నియోజకవర్గం	20th district (1885–1887); 18th district (1887–1891);
	In office; March 4, 1877 – May 27, 1884
అంతకు ముందు వారు	Laurin D. Woodworth
తరువాత వారు	Jonathan H. Wallace
నియోజకవర్గం	17th district (1877–1879); 16th district (1879–1881); 17th district (1881–1883); 18th district (1883–1884);
వ్యక్తిగత వివరాలు
జననం	William McKinley Jr.; 1843 జనవరి 29; Niles, Ohio, U.S.
మరణం	1901 September 14 (వయసు: 58); Buffalo, New York, U.S.
మరణ కారణం	Assassination (Gangrene due to infection in gunshot wound)
సమాధి స్థలం	McKinley National Memorial,; Canton, Ohio
రాజకీయ పార్టీ	Republican Party
జీవిత భాగస్వామి	Ida Saxton (m. 1871)
సంతానం	2
తండ్రి	William McKinley Sr.
చదువు	Allegheny College; Mount Union College; Albany Law School;
నైపుణ్యం	Politician; lawyer;
సంతకం
Military service
Branch/service	United States Army (Union Army)
Years of service	1861–1865
Rank	Brevet major
Unit	23rd Ohio Infantry
Battles/wars	See list American Civil War Battle of Carnifex Ferry; Second Battle of Bull Run; Maryland campaign Battle of South Mountain; Battle of Antietam; ; Battle of Buffington Island; Battle of Cloyd's Mountain; Second Battle of Kernstown; Shenandoah Valley campaigns Battle of Berryville; Battle of Opequon; Battle of Fisher's Hill; Battle of Cedar Creek; ; ; ;
	McKinley's voice McKinley giving a campaign speech for his first presidential campaign; Recorded 1896 ఈ శ్రావ్యకాన్ని వినే ప్రయత్నంలో మీకు ఇబ్బంది ఎదురైందా? మీడియా సహాయాన్ని చూడండి.
	Other offices 1889–1891: Chair of the House Ways and Means Committee ;

విలియం మెకిన్లీ' (1843 జనవరి 29, – 1901 సెప్టెంబరు 14,) 25వ యునైటెడు స్టేట్సు అధ్యక్షుడు, 1897 నుండి 1901లో ఆయన హత్య వరకు సేవలందించారు. రిపబ్లికను పార్టీ సభ్యుడిగా ఆయన దశాబ్దాలుగా రిపబ్లికన్లను పారిశ్రామిక రాష్ట్రాలలో, దేశవ్యాప్తంగా ఎక్కువగా ఆధిపత్యం వహించేలా చేసిన పునర్వ్యవస్థీకరణకు నాయకత్వం వహించాడు. స్పానిషు-అమెరికను యుద్ధంలో మెకిన్లీ అమెరికాను విజయవంతంగా నడిపించాడు. హవాయి, ప్యూర్టో రికో, గ్వామ్, ఫిలిప్పీన్స్, అమెరికను సమోవా లను స్వాధీనం చేసుకోవడంతో అమెరికను విస్తరణ కాలాన్ని పర్యవేక్షించాడు.

అమెరికను అంతర్యుద్ధంలో పనిచేసిన చివరి అధ్యక్షుడు మెకిన్లీ; నమోదు చేయబడిన వ్యక్తిగా తన సేవను ప్రారంభించి బ్రెవెటు మేజరు‌గా ముగించిన ఏకైక వ్యక్తి ఆయన. యుద్ధం తర్వాత ఆయన కాంటను, ఒహియోలో స్థిరపడ్డాడు. అక్కడ ఆయన న్యాయవాద వృత్తిని చేపట్టాడు. ఇడా సాక్సుటనును వివాహం చేసుకున్నాడు. 1876లో మెకిన్లీ కాంగ్రెసు‌కు ఎన్నికయ్యాడు. అక్కడ ఆయన రక్షణవాదం శ్రేయస్సును తెస్తుందని నమ్మి రక్షణ సుంకం మీద రిపబ్లికను నిపుణుడయ్యాడు. ఆయన 1890 మెకిన్లీ టారిఫు చాలా వివాదాస్పదమైంది. డెమోక్రటికు పునఃవిభజనతో కలిసి. ఆయనను పదవి నుండి తొలగించడానికి జెర్రీమాండరింగు లక్ష్యంగా చేసుకుని 1890లో డెమోక్రటికు ఘన విజయం ఆయన ఓటమికి దారితీసింది. ఆయన 1891 - 1893లో ఒహియో గవర్నరుగా ఎన్నికయ్యారు మూలధనం కార్మిక ప్రయోజనాల మధ్య మితమైన మార్గాన్ని నడిపించారు.

మెకిన్లీ 1896లో అధ్యక్ష పదవికి రిపబ్లికను నామినేషను‌ను సాధించారు తీవ్ర ఆర్థిక మాంద్యం మధ్య, ఆయన డెమోక్రటికు ప్రత్యర్థి విలియం జెన్నింగ్సు బ్రయానును ఓడించారు. దీనిలో ఆయన "ధ్వని డబ్బు" (అంతర్జాతీయ ఒప్పందం ద్వారా మార్చబడకపోతే బంగారు ప్రమాణం)ను సమర్థించారు. అధిక సుంకాలు శ్రేయస్సును పునరుద్ధరిస్తాయని హామీ ఇచ్చారు. మెకిన్లీ అధ్యక్ష పదవి వేగవంతమైన ఆర్థిక వృద్ధిని చూసింది. దేశాన్ని బంగారు ప్రమాణం ఉంచాలనే ఉద్దేశంతో ఆయన ఉచిత వెండిను తిరస్కరించాడు. రక్షణాత్మక సుంకాలను పెంచాడు. తయారీదారులు, ఫ్యాక్టరీ కార్మికులను విదేశీ పోటీ నుండి రక్షించడానికి మరియు 1900 గోల్డు స్టాండర్డు చట్టం ఆమోదించబడటానికి 1897 డింగ్లీ సుంకం సంతకం చేశాడు.

మెకిన్లీ విదేశాంగ విధానం ఓషియానియా, ఆసియా, కరేబియను సముద్రం లోని గొప్ప శక్తుల యుగం విదేశీ సామ్రాజ్యవాదాన్ని అనుకరించింది. 1898లో యునైటెడు స్టేట్సు స్వతంత్ర రిపబ్లిక్కు ఆఫ్ హవాయిను విలీనం చేసుకుంది. అది 1900లో హవాయి భూభాగంగా మారింది. తిరుగుబాటుదారులైన క్యూబా కెప్టెన్సీ జనరలుకు వివాదం లేకుండా స్వాతంత్ర్యం మంజూరు చేయడానికి స్పెయిన్ను ఒప్పించాలని మెకిన్లీ ఆశించాడు. అయినప్పటికీ చర్చలు విఫలమైనప్పుడు 1898 స్పానిషు-అమెరికను యుద్ధాన్ని ప్రారంభించడానికి ఆయన కాంగ్రెసు యుద్ధ ప్రకటనను అభ్యర్థించి సంతకం చేశాడు. దీనిలో యునైటెడు స్టేట్సు త్వరితంగా నిర్ణయాత్మక విజయాన్ని సాధించింది. శాంతి పరిష్కారంలో భాగంగా స్పెయిన్ దాని ప్రధాన విదేశీ కాలనీలైన ప్యూర్టో రికో, గ్వామ్, ఫిలిప్పీన్స్ లను యునైటెడు స్టేట్సు‌కు అప్పగించింది. అయితే క్యూబాకు స్వాతంత్ర్యం హామీ ఇవ్వబడింది కానీ 1902 మే 20 వరకు యునైటెడు స్టేట్సు సైన్యం నియంత్రణలో ఉంది. ఫిలిప్పీన్సు‌లో స్వాతంత్ర్య అనుకూల తిరుగుబాటు ప్రారంభమైంది; చివరికి అది అణచివేయబడింది. గ్రేటు రాప్రోచు‌మెంటు అని పిలువబడే యుకె, యుఎస్ మధ్య సంబంధాలు వేడెక్కుతున్న కాలంలో త్రైపాక్షిక సమావేశంలో సమోవా దీవులు యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్, జర్మనీ సామ్రాజ్యంతో తన పరిపాలన విభజించినప్పుడు మెకిన్లీ ఇప్పుడు అమెరికను సమోవాగా ఉన్న ప్రాంతాన్ని సొంతం చేసుకున్నాడు.

సామ్రాజ్యవాదం, రక్షణవాదం, ఉచిత వెండి మీద దృష్టి సారించిన ప్రచారంలో 1900 అధ్యక్ష ఎన్నికలలో మెకిన్లీ మళ్ళీ బ్రయాను‌ను ఓడించాడు. 1901 సెప్టెంబరు 6న అరాచకవాది అయిన లియోను క్జోల్గోజు ఆయనను కాల్చి చంపడంతో ఆయన రెండవ పదవీకాలం ముందుగానే ముగిసింది. మెకిన్లీ ఎనిమిది రోజుల తర్వాత మరణించాడు. ఆయన తర్వాత ఉపాధ్యక్షుడు థియోడర్ రూజ్‌వెల్ట్ వచ్చాడు. చరిత్రకారులు మెకిన్లీ 1896 విజయాన్ని పునఃసమీకరణ ఎన్నికగా భావిస్తారు. దీనిలో పౌర యుద్ధానంతర యుగం రాజకీయ ప్రతిష్టంభన రిపబ్లికను ఆధిపత్యం కలిగిన నాల్గవ పార్టీ వ్యవస్థకు దారితీసింది. ఇది ప్రగతిశీల యుగంతో ప్రారంభమైంది. 1946లో స్వతంత్రంగా మారిన ఫిలిప్పీన్సు కాకుండా మెకిన్లీ స్వాధీనం చేసుకున్న ప్రధాన భూభాగాల మీద యునైటెడు స్టేట్సు నియంత్రణను కలిగి ఉంది.

ప్రారంభ జీవితం - కుటుంబం

విలియం మెకిన్లీ జూనియరు 1843లో నైల్సు, ఒహియోలో జన్మించాడు. విలియం మెకిన్లీ సీనియరు, నాన్సీ (నీ అల్లిసను) మెకిన్లీ దంపతుల తొమ్మిది మంది పిల్లలలో ఏడవవాడు.^[1] మెకిన్లీలు ఇంగ్లీషు, స్కాట్సు-ఐరిషు సంతతికి చెందినవారు. వారు 18వ శతాబ్దంలో పశ్చిమ పెన్సిల్వేనియాలో స్థిరపడ్డారు. వారి వలస పూర్వీకుడు డేవిడు మెకిన్లీ, ప్రస్తుత ఉత్తర ఐర్లాండులోని కౌంటీ ఆంట్రిం‌లోని డెర్వాకులో జన్మించాడు. విలియం మెకిన్లీ సీనియరు పెన్సిల్వేనియాలో పైను టౌన్షిపు, మెర్సరు కౌంటీలో జన్మించాడు.^[1]

సీనియరు మెకిన్లీ బాలుడిగా ఉన్నప్పుడు కుటుంబం ఒహియోకు వెళ్లి, న్యూ లిస్బను (ఇప్పుడు లిస్బను)లో స్థిరపడింది. ఆయన అక్కడ నాన్సీ అల్లిసను‌ను కలిశాడు తరువాత వారు వివాహం చేసుకున్నారు.^[1] అల్లిసను కుటుంబం ఎక్కువగా ఆంగ్ల సంతతికి చెందినది. పెన్సిల్వేనియా, తొలి స్థిరనివాసులలో ఒకటి.^[2] రెండు వైపులా కుటుంబ వ్యాపారం ఇనుము తయారీ. మెకిన్లీ సీనియరు ఒహియో అంతటా, న్యూ లిస్బను, నైల్సు, పోలాండ్, చివరకు కాంటనులలో ఫౌండ్రీలు నిర్వహించాడు.^[3] మెకిన్లీ కుటుంబం, ఒహియో వెస్ట్రను రిజర్వు నుండి వచ్చిన చాలా మందిలాగే, విగ్గిషు నిర్మూలనవాదం భావనలో మునిగిపోయింది. రెండోది కుటుంబం దృఢమైన మెథడిస్టు నమ్మకాల మీద ఆధారపడింది.^[4]

చిన్నవాడు విలియం కూడా మెథడిస్టు సంప్రదాయాన్ని అనుసరించాడు. పదహారేళ్ల వయసులో స్థానిక మెథడిస్టు చర్చిలో చురుకుగా చేరాడు.^[5] ఆయన జీవితాంతం భక్తిపరుడైన మెథడిస్టు.^[6]

1852లో ఆ కుటుంబం నైల్సు నుండి పోలాండు, ఒహియోకు తరలివెళ్లింది. తద్వారా వారి పిల్లలు మెరుగైన పాఠశాలల్లో చేరగలిగారు. 1859లో పోలాండు సెమినరీ నుండి పట్టభద్రుడైన మెకిన్లీ, మరుసటి సంవత్సరం మీడ్‌విల్లే, పెన్సిల్వేనియాలోని అల్లెఘేనీ కళాశాలలో చేరాడు. ఆయన సిగ్మా ఆల్ఫా ఎప్సిలాను సోదరభావంలో గౌరవ సభ్యుడు.^[7] ఆయన అల్లెఘేనీలో ఒక సంవత్సరం పాటు ఉండి, అనారోగ్యం, నిరాశకు గురైన తర్వాత 1860లో ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు. ఆయన అలయన్సు, ఒహియోలోని మౌంటు యూనియను కాలేజీలో ఇప్పుడు మౌంటు యూనియను విశ్వవిద్యాలయంగా పిలువబడుతున్న మౌంటు యూనియను కాలేజీలో కూడా చదువుకున్నాడు. తరువాత అక్కడే ట్రస్టీల బోర్డు సభ్యుడిగా పనిచేశాడు.^[8] ఆయన ఆరోగ్యం కోలుకున్నప్పటికీ, కుటుంబ ఆర్థిక పరిస్థితులు క్షీణించాయి. మెకిన్లీ అల్లెఘేనీకి తిరిగి రాలేకపోయాడు. ఆయన పోస్టలు క్లర్కు‌గా పనిచేయడం ప్రారంభించాడు. తరువాత ఒహియోలోని పోలాండు సమీపంలోని ఒక పాఠశాలలో బోధనా ఉద్యోగంలో చేరాడు.^[9]

అంతర్యుద్ధం

పశ్చిమ వర్జీనియా - యాంటిటెం

1861లో కాన్ఫెడరేటు రాష్ట్రాలు విడిపోయి అమెరికను అంతర్యుద్ధం ప్రారంభమైనప్పుడు. ఒహియోలోని వేలాది మంది పురుషులు సేవ కోసం స్వచ్ఛందంగా ముందుకు వచ్చారు. వారిలో మెకిన్లీ, ఆయన బంధువు విలియం మెకిన్లీ ఓస్బోర్ను ఉన్నారు. వీరు 1861 జూన్‌లో కొత్తగా ఏర్పడిన పోలాండు గార్డ్సులో ప్రైవేటు‌లుగా చేరారు.^[10] ఆ పురుషులు కొలంబసుకి బయలుదేరారు. అక్కడ వారు ఇతర చిన్న యూనిట్లతో కలిసి 23వ ఒహియో పదాతిదళాన్ని ఏర్పాటు చేశారు.^[11]

ఒహియో మునుపటి స్వచ్ఛంద సేవకుల రెజిమెంటు‌ల మాదిరిగా కాకుండా వారు తమ అధికారులను ఎన్నుకోవడానికి అనుమతించబడరని తెలుసుకుని పురుషులు అసంతృప్తి చెందారు; వీరిని ఒహియో గవర్నరు విలియం డెన్నిసను నియమిస్తాడు.^[12] డెన్నిసను కల్నలు విలియం రోజు‌క్రాన్సును రెజిమెంటు కమాండరు‌గా నియమించాడు. ఆ వ్యక్తులు కొలంబసు శివార్లలో శిక్షణ ప్రారంభించారు.^[12] మెకిన్లీ త్వరగా ఆ సైనికుడి జీవితాన్ని స్వీకరించాడు: ఆయన తన స్వస్థలమైన వార్తాపత్రికకు సైన్యం యూనియను కారణాన్ని ప్రశంసిస్తూ వరుస లేఖలు రాశాడు.^[13] యూనిఫాంలు ఆయుధాల జారీలో జాప్యం మళ్లీ సైనికులను వారి అధికారులతో ఘర్షణకు గురిచేసింది. కానీ మేజరు రూథర్ఫోర్డు బి. హేసు ప్రభుత్వం జారీ చేసిన వాటిని అంగీకరించమని వారిని ఒప్పించాడు; ఆ వ్యక్తులతో వ్యవహరించడంలో ఆయన శైలి మెకిన్లీని ఆకట్టుకుంది. 1893లో హేసు మరణించే వరకు కొనసాగిన అనుబంధం స్నేహాన్ని ప్రారంభించింది.^[14]

ఒక నెల శిక్షణ తర్వాత మెకిన్లీ, ఇప్పుడు కల్నలు ఎలియాకిం పి. స్కామను నేతృత్వంలోని 23వ ఒహియో 1861 జూలైలో కనావా డివిజనులో భాగంగా పశ్చిమ వర్జీనియా (నేడు పశ్చిమ వర్జీనియాలో భాగం)కి బయలుదేరారు.^[15] మెకిన్లీ మొదట్లో స్కామను‌ను మార్టినెటు అని భావించాడు. కానీ రెజిమెంటు యుద్ధంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు ఆయన వారి నిరంతర డ్రిల్లింగు విలువను అభినందించాడు.^[16] శత్రువుతో వారి మొదటి పరిచయం సెప్టెంబరు‌లో కార్నిఫెక్సు ఫెర్రీ.^[17] యుద్ధం జరిగిన మూడు రోజుల తర్వాత మెకిన్లీని బ్రిగేడు క్వార్టరు‌మాస్టరు కార్యాలయంలో విధులకు నియమించారు. అక్కడ ఆయన తన రెజిమెంటు‌కు సరఫరా చేయడానికి, గుమస్తాగా పనిచేశాడు.^[18] నవంబరు‌లో రెజిమెంటు ఫాయెటు‌విల్లే సమీపంలో (నేడు పశ్చిమ వర్జీనియాలో) శీతాకాలపు నివాసాలను ఏర్పాటు చేసింది.^[19] అనారోగ్యంతో ఉన్న కమిషనరీ సార్జెంటు స్థానంలో మెకిన్లీ శీతాకాలం గడిపాడు. 1862 ఏప్రిల్‌లో ఆయన ఆ పదవికి పదోన్నతి పొందాడు.^[20] ఆ వసంతకాలంలో రెజిమెంటు హేసు నాయకత్వంలో (స్కామను బ్రిగేడు‌కు నాయకత్వం వహించాడు) తన పురోగతిని తిరిగి ప్రారంభించింది. తిరుగుబాటు దళాలకు వ్యతిరేకంగా అనేక చిన్న యుద్ధాలను చేసింది.^[21]

ఆ సెప్టెంబరులో రెండవ బుల్ రన్ యుద్ధంలో జనరలు జాన్ పోపు వర్జీనియా సైన్యాన్ని బలోపేతం చేయడానికి మెకిన్లీ రెజిమెంటు‌ను తూర్పు వైపుకు పిలిచారు.^[22] వాషింగ్టను, డి.సి. గుండా వెళ్లడంలో ఆలస్యం కావడంతో, 23వ ఒహియో యుద్ధానికి సకాలంలో చేరుకోలేదు కానీ మేరీల్యాండు‌లోకి దూసుకుపోతున్న రాబర్టు ఇ. లీ ఉత్తర వర్జీనియా సైన్యాన్ని నరికివేయడానికి ఉత్తరం వైపుకు త్వరపడుతుండగా పోటోమాకు సైన్యంలో చేరింది.^[22] సెప్టెంబరు‌లో సౌతు మౌంటైను యుద్ధంలో కాన్ఫెడరేటు‌లను ఎదుర్కొన్న మొదటి రెజిమెంటు 23వది.^[23] తీవ్ర నష్టాల తర్వాత యూనియను దళాలు కాన్ఫెడరేటు‌లను వెనక్కి తరిమివేసి, మేరీల్యాండు‌లోని షార్ప్సు‌బర్గుకు కొనసాగాయి. అక్కడ వారు యుద్ధంలో అత్యంత రక్తపాత యుద్ధాలలో ఒకటైన యాంటియేటం యుద్ధంలో లీ సైన్యాన్ని ఎదుర్కొన్నారు.^[24] 23వ సైనికుడు ఆంటియేటం‌లో పోరాటంలో చిక్కుకున్నాడు. లైను‌లో ఉన్న పురుషులకు రేషన్లు తీసుకువచ్చేటప్పుడు మెకిన్లీ తీవ్ర కాల్పులకు గురయ్యాడు.^[24]^[b] మెకిన్లీ రెజిమెంటు అనేక ప్రాణనష్టాలను చవిచూసింది. కానీ పోటోమాకు సైన్యం విజయం సాధించింది. కాన్ఫెడరేట్లు వర్జీనియాలోకి వెనక్కి తగ్గాయి.^[25] మెకిన్లీ రెజిమెంటు పోటోమాకు సైన్యం నుండి వేరు చేయబడి రైలులో పశ్చిమ వర్జీనియాకు తిరిగి వచ్చింది.^[26]

షెనాండోహు లోయ - ప్రమోషను

రెజిమెంట చార్లెస్టను, వర్జీనియా (ప్రస్తుత పశ్చిమ వర్జీనియా) సమీపంలోని శీతాకాలపు క్వార్టర్సు‌లోకి వెళ్లినప్పుడు మెకిన్లీని మరికొందరు సార్జెంట్లతో కలిసి ఒహియోకు తిరిగి పంపించారు.^[27] వారు కొలంబసు‌కు వచ్చినప్పుడు, గవర్నరు డేవిడు టాడు మెకిన్లీని ఆంటియేటం‌లో ఆయన చేసిన సేవకు గుర్తింపుగా సెకండు లెఫ్టినెంటుగా కమిషను ఇచ్చి ఆశ్చర్యపరిచారు.^[27] మెకిన్లీ, ఆయన సహచరులు 1863 జూలై వరకు పెద్దగా చర్య తీసుకోలేదు. ఆ డివిజను బఫింగ్టను ద్వీపం యుద్ధంలో జాన్ హంటు మోర్గాను అశ్వికదళంతో ఘర్షణ పడింది.^[28] 1864 ప్రారంభంలో పశ్చిమ వర్జీనియాలోని ఆర్మీ కమాండు నిర్మాణం పునర్వ్యవస్థీకరించబడింది. ఆ విభాగాన్ని జార్జి క్రూకు వెస్టు వర్జీనియా సైన్యంకి అప్పగించారు.^[29] వారు త్వరలోనే దాడిని తిరిగి ప్రారంభించి శత్రువులు ఉపయోగించే ఉప్పు, సీసం గనులను నాశనం చేయడానికి నైరుతి వర్జీనియాలోకి వెళ్లారు.^[29] మే 9న, సైన్యం క్లాయిడు పర్వతం వద్ద కాన్ఫెడరేటు దళాలను ఎదుర్కొంది. అక్కడ సైనికులు శత్రువుల స్థావరాల మీద దాడి చేసి తిరుగుబాటుదారులను అక్కడి నుండి తరిమికొట్టారు.^[30] తరువాత మెకిన్లీ అక్కడ జరిగిన పోరాటం "యుద్ధ సమయంలో చూసినంత నిరాశాజనకంగా" ఉందని చెప్పాడు.^[30] ఓటమి తరువాత యూనియను దళాలు కాన్ఫెడరేటు సామాగ్రిని నాశనం చేసి శత్రువుతో మళ్ళీ విజయవంతంగా ఘర్షణ పడ్డాయి.^[30]

సైన్యాలు శీతాకాలపు స్థావరాల నుండి యుద్ధాలను తిరిగి ప్రారంభించడం వరకు విరుచుకుపడటంతో మెకిన్లీ, ఆయన రెజిమెంటు షెనాండోహు వ్యాలీకి తరలివెళ్లారు. క్రూకు దళాలు మేజరు జనరలు డేవిడు హంటరు షెనాండోహు ఆర్మీకు అనుబంధంగా ఉన్నాయి. త్వరలోనే సమాఖ్య దళాలతో తిరిగి సంబంధాలు ఏర్పడ్డాయి. జూన్ 11న లెక్సింగ్టను, వర్జీనియాను స్వాధీనం చేసుకున్నాయి.^[31] వారు దక్షిణంగా లించ్బర్గు వైపు కొనసాగారు. వారు ముందుకు సాగుతున్న కొద్దీ రైలు పట్టాలను చీల్చారు.^[31] అయితే లించు‌బర్గులోని దళాలు చాలా శక్తివంతమైనవని హంటరు నమ్మాడు. బ్రిగేడు వర్జీనియా పశ్చిమానికి తిరిగి వచ్చింది.^[32] సైన్యం మరొక ప్రయత్నం చేసేలోపు కాన్ఫెడరేటు జనరలు జుబలు ఎర్లీ మేరీల్యాండు ‌మీద దాడి చేయడం వలన వారు ఉత్తరం వైపుకు తిరిగి వెళ్ళవలసి వచ్చింది.^[33]

జూలై 24న జరిగిన కెర్ను‌స్టౌనులో ఎర్లీ సైన్యం వారిని ఆశ్చర్యపరిచింది. అక్కడ మెకిన్లీ భారీ కాల్పులకు గురై సైన్యం ఓడిపోయింది.^[34] మేరీల్యాండు‌లోకి తిరోగమించి, సైన్యం మళ్లీ పునర్వ్యవస్థీకరించబడింది: హంటరు స్థానంలో మేజరు జనరలు ఫిలిపు షెరిడాను నియమితుడయ్యాడు యుద్ధం తర్వాత కెప్టెనుగా పదోన్నతి పొందిన మెకిన్లీని జనరలు క్రూకు సిబ్బందికి బదిలీ చేశారు.^[35] ఆగస్టు నాటికి, షెరిడాను సైన్యం వెంటాడుతుండగా, ఎర్లీ లోయలో దక్షిణం వైపుకు తిరోగమిస్తోంది.^[36] వారు బెర్రీవిల్లె, అక్కడ మెకిన్లీ తన గుర్రంతో కింద నుండి దూసుకుపోయాడు. ఒపెక్వాను క్రీకు వరకు ముందుకు సాగాడు. అక్కడ వారు శత్రు శ్రేణులను ఛేదించి వారిని దక్షిణం వైపుకు వెంబడించారు.^[37] వారు సెప్టెంబరు 22న ఫిషర్సు హిలులో మరొకరితో విజయం సాధించారు. అక్టోబరు 19న సెడారు క్రీకులో మరోసారి ఒప్పందం చేసుకున్నారు.^[38] కాన్ఫెడరేటు దాడి నుండి మొదట వెనక్కి తగ్గిన తర్వాత మెకిన్లీ దళాలను సమీకరించడానికి యుద్ధం ఆటుపోట్లను తిప్పికొట్టడానికి సహాయం చేశాడు.^[38]

సెడారు క్రీకు తర్వాత మెకిన్లీ తన మొదటి అధ్యక్ష ఓటును ప్రస్తుత రిపబ్లికను తరపున వేసిన ఎన్నికల రోజు వరకు సైన్యం సమీపంలోనే ఉంది. అబ్రహం లింకన్.^[39] మరుసటి రోజు వారు లోయలో ఉత్తరం వైపుకు కెర్ను‌స్టౌను సమీపంలోని శీతాకాలపు నివాసాలకు వెళ్లారు.^[39] 1865 ఫిబ్రవరిలో క్రూకు‌ను కాన్ఫెడరేటు రైడర్లు బంధించారు.^[40] వసంతకాలపు ప్రచారం కోసం సైన్యాన్ని పునర్వ్యవస్థీకరించడంతో క్రూకు పట్టుబడటం గందరగోళాన్ని మరింత పెంచింది. మెకిన్లీ తదుపరి పదిహేను రోజులలో నలుగురు వేర్వేరు జనరల్సు సిబ్బందిలో పనిచేశాడు—క్రూకు, జాన్ డి. స్టీవెన్సను, సామ్యూలు ఎస్. కారోలు, వింఫీల్డు ఎస్. హాన్‌కాకు.^[40] చివరకు కారోలు సిబ్బందికి మళ్ళీ నియమించబడ్డాడు. మెకిన్లీ జనరలు య మొదటి ఏకైక అధికారిక సహాయకుడుగా వ్యవహరించాడు. .^[41]

లీ, ఆయన సైన్యం కొన్ని రోజుల తరువాత జనరలు యులిస్సెసు ఎస్. గ్రాంటుకు లొంగిపోయి యుద్ధాన్ని సమర్థవంతంగా ముగించారు. మెకిన్లీ వించెస్టరు, వర్జీనియాలోని ఫ్రీమేసను లాడ్జు‌లో చేరాడు (తరువాత ఆయన పేరు మార్చబడింది). ఆయన కారోలు వాషింగ్టను‌లోని హాంకాకు ఫస్ట్ వెటరన్సు కార్ప్సు‌కు బదిలీ చేయబడ్డారు.^[42] యుద్ధం ముగిసే ముందు, మెకిన్లీ తన చివరి పదోన్నతిని, బ్రెవెటు (కమిషన్‌ను మేజర్‌గా పొందాడు.^[43]జూలైలో వెటరన్సు కార్ప్సు‌ను సేవ నుండి తొలగించారు. మెకిన్లీ, కారోలు‌లను వారి విధుల నుండి తొలగించారు.^[43] హాను‌కాకు మెకిన్లీని శాంతికాల సైన్యంలో స్థానం కోసం దరఖాస్తు చేసుకోవాలని ప్రోత్సహించారు. కానీ ఆయన నిరాకరించి మరుసటి నెలలో ఒహియోకు తిరిగి వచ్చాడు.^[43]

మెకిన్లీ, ఆయనను పాటు సామ్యూలు ఎం. టేలరు జేమ్సు సి. హోవే, 1886లో ప్రచురించబడిన ఆఫీషియలు రోస్టరు ఆఫ్ ది సోల్జర్సు ఆఫ్ ది స్టేటు ఆఫ్ ఒహియో ఇన్ ది వార్ ఆఫ్ ది రెబెలియను, 1861–1866 అనే పన్నెండు వాల్యూం‌ల రచనను సహ రచయితగా ప్రచురించారు.^[44]

న్యాయవాద వృత్తి - వివాహం

1865లో యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత మెకిన్లీ న్యాయవాద వృత్తిని నిర్ణయించుకుని పోలాండు, ఒహియోలోని న్యాయవాది కార్యాలయంలో చదువు ప్రారంభించారు.^[45] మరుసటి సంవత్సరం ఆయన న్యూయార్కు రాష్ట్రంలోని అల్బానీ లా స్కూలులో చదువుకోవడం ద్వారా తన చదువును కొనసాగించాడు.^[46] అక్కడ ఒక సంవత్సరం కంటే తక్కువ కాలం చదివిన తర్వాత మెకిన్లీ ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు. 1867 మార్చిలో వారెను‌లో బార్‌లో అడ్మిషను పొందాడు, ఒహియో.^[46]

అదే సంవత్సరం ఆయన స్టార్కు కౌంటీ, ఒహియో కౌంటీ సీటు అయిన కాంటను‌కు వెళ్లి, ఒక చిన్న కార్యాలయాన్ని ఏర్పాటు చేశాడు.^[46] ఆయన త్వరలోనే అనుభవజ్ఞుడైన న్యాయవాది. మాజీ న్యాయమూర్తి అయిన జార్జి డబల్యూ. బెల్డెను‌తో భాగస్వామ్యాన్ని ఏర్పరచుకున్నాడు.^[47] ఆయన ప్రాక్టీసు కాంటను‌లోని మెయిను స్ట్రీటు‌లో భవనాల బ్లాక్కు‌ను కొనుగోలు చేసేంత విజయవంతమైంది. ఇది ఆయనకు దశాబ్దాలుగా చిన్న కానీ స్థిరమైన అద్దె ఆదాయాన్ని అందించింది.^[47]

1867లో ఆయన ఆర్మీ స్నేహితుడు రూథర్ఫోర్డు బి. హేసు గవర్నరు‌గా నామినేటు అయినప్పుడు. మెకిన్లీ స్టార్కు కౌంటీలో ఆయన తరపున ప్రసంగాలు చేశాడు. ఇది ఆయన మొదటి ప్రయత్నం రాజకీయాలు.^[48] కౌంటీ డెమొక్రాట్లు, రిపబ్లికన్ల మధ్య దగ్గరగా విభజించబడింది. కానీ ఆ సంవత్సరం హేసు తన రాష్ట్రవ్యాప్త విజయంలో దానిని కొనసాగించాడు.^[48] 1869లో మెకిన్లీ స్టార్కు కౌంటీ ప్రాసిక్యూటింగు అటార్నీ పదవికి పోటీ చేశాడు. ఇది చారిత్రాత్మకంగా డెమొక్రాట్లు నిర్వహించిన కార్యాలయం ఊహించని విధంగా ఎన్నికయ్యాడు.^[49] 1871లో మెకిన్లీ తిరిగి ఎన్నికలకు పోటీ చేసినప్పుడు, డెమొక్రాట్లు ప్రముఖ స్థానిక న్యాయవాది విలియం ఎ. లించును నామినేటు చేశారు. మెకిన్లీ 143 ఓట్ల తేడాతో ఓడిపోయాడు.^[49]

మెకిన్లీ వృత్తిపరమైన జీవితం పురోగమిస్తున్న కొద్దీ ఆయన సామాజిక న్యాయవాదిగా కూడా అలాగే ఎన్నికయ్యాడు. జీవితం వికసించింది: ఆయన ఇడా సాక్స్టను అనే ప్రముఖ కాంటను కుటుంబానికి చెందిన కుమార్తెను ప్రేమించాడు.^[50] వారు 1871 జనవరి 25న కాంటను‌లోని కొత్తగా నిర్మించిన మొదటి ప్రెస్బిటేరియను చర్చిలో వివాహం చేసుకున్నారు. ఇడా త్వరలోనే తన భర్త మెథడిస్టు చర్చిలో చేరింది.^[51] వారి మొదటి బిడ్డ కేథరీను 1871 క్రిస్మసు రోజున జన్మించింది.^[51] రెండవ కుమార్తె ఇడా 1873లో జన్మించి అదే సంవత్సరం మరణించింది.^[51] మెకిన్లీ భార్య తన బిడ్డ మరణంతో తీవ్ర నిరాశకు గురైంది. ఆమె ఆరోగ్యం ఎప్పుడూ బలంగా లేదు.^[51] రెండు సంవత్సరాల తరువాత కేథరీను టైఫాయిడు జ్వరంతో మరణించింది. ఇడా వారి కుమార్తెల మరణాల నుండి ఎన్నడూ కోలుకోలేదు. మెకిన్లీ దంపతులకు పిల్లలు లేరు.^[51] ఇడా మెకిన్లీ దాదాపు అదే సమయంలో మూర్ఛ బారిన పడింది. ఆమె భర్త ఉనికి మీద ఎక్కువగా ఆధారపడింది.^[51] ఆయన అంకితభావంతో ఉన్న భర్తగా ఉండి జీవితాంతం తన భార్య వైద్య, భావోద్వేగ అవసరాలను తీర్చాడు.^[51]

తన భర్త న్యాయవాదం, రాజకీయాలలో తన విజయవంతమైన వృత్తిని కొనసాగించాలని ఇడా పట్టుబట్టారు.^[52] 1875లో హేసు‌ను మూడవసారి గవర్నరు‌గా నామినేటు చేసిన రాష్ట్ర రిపబ్లికను సమావేశానికి ఆయన హాజరయ్యారు. ఆ శరదృతువు ఎన్నికలలో తన పాత స్నేహితుడి తరపున మళ్ళీ ప్రచారం చేశారు.^[52] మరుసటి సంవత్సరం, మెకిన్లీ సమ్మె చేస్తున్న బొగ్గు గని కార్మికుల సమూహం, స్ట్రైకు‌బ్రేకరులతో ఘర్షణ తర్వాత అల్లర్లకు పాల్పడినందుకు వారిని అరెస్టు చేశారు.^[53] 1871 ఎన్నికలలో మెకిన్లీ ప్రత్యర్థి లించు, ఆయన భాగస్వామి విలియం ఆర్. డే వ్యతిరేక న్యాయవాదిగా ఉన్నారు. గని యజమానులలో మార్కు హన్నా ఉన్నారు. క్లీవు‌ల్యాండు వ్యాపారవేత్త.^[53] కేసును ప్రో బోనోగా తీసుకుని మెకిన్లీ ఒకరిని తప్ప మిగతా మైనర్లను నిర్దోషులుగా విడుదల చేయడంలో విజయవంతమయ్యాడు.^[53] ఈ కేసు స్టార్కు కౌంటీ ఓటర్లలో కీలకమైన భాగమైన కార్మికులలో మెకిన్లీ స్థానాన్ని పెంచింది. రాబోయే సంవత్సరాల్లో ఆయనకు బలమైన మద్దతుదారుగా మారే హన్నాను కూడా పరిచయం చేసింది.^[53]

ఒహియో 17వ కాంగ్రెసు‌కు రిపబ్లికను నామినేషను కోసం ప్రచారం చేస్తున్నప్పుడు మెకిన్లీకి ఆ సంవత్సరం కార్మికులతో మంచి జిల్లా స్థానం ఉపయోగపడింది. .^[54] కౌంటీ సమావేశాలకు వచ్చిన ప్రతినిధులు ఆయన బ్లూ-కాలరు ఓటర్లను ఆకర్షించగలడని భావించారు. 1876 ఆగస్టులో మెకిన్లీ నామినేటు అయ్యాడు.^[54] ఆ సమయానికి హేసు అధ్యక్షుడిగా నామినేటు అయ్యాడు. మెకిన్లీ తన సొంత కాంగ్రెసు ప్రచారాన్ని నిర్వహిస్తూ ఆయన తరపున ప్రచారం చేశాడు.^[55] ఇద్దరూ విజయవంతమయ్యారు. రక్షణ టారిఫుకు మద్దతుగా ప్రచారం చేసిన మెకిన్లీ, డెమొక్రాటికు నామినీ లెవి ఎల్. లాంబోర్నును 3,300 ఓట్ల తేడాతో ఓడించాడు. తీవ్ర వివాదాస్పద ఎన్నికలో గెలిచి అధ్యక్ష పదవిని చేరుకున్నాడు.^[55] మెకిన్లీ విజయం వ్యక్తిగత నష్టంతో కూడుకున్నది: కాంగ్రెసు సభ్యుడిగా ఆయన ఆదాయం ఆయన న్యాయవాదిగా సంపాదించిన దానిలో సగం మాత్రమే ఉంది.^[56]

రైజింగు పొలిటీషియను (1877–1895)

రక్షణ కోసం ప్రతినిధి

స్వేచ్ఛా వాణిజ్యం కింద వ్యాపారి యజమాని, ఉత్పత్తిదారుడు బానిస. రక్షణ అనేది ప్రకృతి చట్టం, స్వీయ-సంరక్షణ, స్వీయ-అభివృద్ధి, మానవ జాతి, అత్యున్నత, ఉత్తమ విధిని పొందడం చట్టం. [అంటే] రక్షణ అనైతికమైనది;... ఎందుకు, రక్షణ 6,30,00,000 [యుఎస్ జనాభా] ప్రజలను పెంచి, పైకి లేపితే, ఆ 6,30,00,000 మంది ప్రజల ప్రభావం మిగిలిన ప్రపంచాన్ని పైకి లేపుతుంది. ప్రతిచోటా మానవాళికి ప్రయోజనం చేకూర్చకుండా మనం పురోగతి మార్గంలో ఒక్క అడుగు కూడా వేయలేము. సరే, వారు "మీరు చౌకగా కొనగలిగే చోట కొనండి" అని అంటారు... అయితే, అది మిగతా వాటితో పోలిస్తే శ్రమకు కూడా వర్తిస్తుంది. దాని కంటే వెయ్యి రెట్లు మెరుగైన ఒక సూత్రాన్ని నేను మీకు ఇస్తాను. అది రక్షణ సూత్రం: "మీరు సులభంగా చెల్లించగలిగే చోట కొనండి." భూమి ఆ ప్రదేశం శ్రమ దాని అత్యధిక ప్రతిఫలాలను గెలుచుకుంటుంది.

విలియం మెకిన్లీ 1892 అక్టోబరు 4న చేసిన ప్రసంగం, బోస్టను, మసాచుసెట్సు

1877 అక్టోబరులో అధ్యక్షుడు హేసు కాంగ్రెసు‌ను ప్రత్యేక సమావేశానికి పిలిచినప్పుడు మెకిన్లీ తన కాంగ్రెసు స్థానాన్ని పొందాడు.^[c] రిపబ్లికన్లు మైనారిటీలో ఉండటంతో, మెకిన్లీకి అప్రధానమైన కమిటీ పనులు ఇవ్వబడ్డాయి. వాటిని ఆయన మనస్సాక్షిగా చేపట్టాడు.^[57] హేసు‌తో మెకిన్లీ స్నేహం మెకిన్లీకి కాపిటలు హిలు మీద పెద్దగా ప్రయోజనం కలిగించలేదు. ఎందుకంటే అక్కడి చాలా మంది నాయకులు అధ్యక్షుడిని బాగా గౌరవించలేదు.^[58] కరెన్సీ ప్రశ్న మీద యువ కాంగ్రెసు సభ్యుడు హేసు‌తో విడిపోయాడు. కానీ అది వారి స్నేహాన్ని ప్రభావితం చేయలేదు.^[59] 1873 నాణేల చట్టం ద్వారా యునైటెడు స్టేట్సు‌ను బంగారు ప్రమాణం మీద సమర్థవంతంగా ఉంచారు; వెండి ధరలు గణనీయంగా తగ్గినప్పుడు చాలామంది బంగారంతో సమానంగా వెండిని మళ్ళీ చట్టబద్ధమైన టెండరు‌గా మార్చడానికి ప్రయత్నించారు. అలాంటి కోర్సు ద్రవ్యోల్బణంగా ఉంటుంది. కానీ పెరిగిన డబ్బు సరఫరా ఆర్థిక ప్రయోజనాలు ద్రవ్యోల్బణానికి విలువైనవని న్యాయవాదులు వాదించారు; "ఉచిత వెండి" వాగ్దానం చేసిన ప్రయోజనాలను తీసుకురాదని, అంతర్జాతీయ వాణిజ్యంలో యునైటెడు స్టేట్సు‌కు హాని కలిగిస్తుందని ప్రత్యర్థులు హెచ్చరించారు.^[60] మెకిన్లీ 1878 నాటి బ్లాండు–అల్లిసను చట్టానికి ఓటు వేశారు. ఇది డబ్బును కొట్టడం కోసం ప్రభుత్వ వెండిని పెద్ద మొత్తంలో కొనుగోలు చేయడాన్ని తప్పనిసరి చేసింది. హేసు చట్టాన్ని వీటోతో అధిగమించిన ప్రతి సభలోని పెద్ద మెజారిటీలతో కూడా చేరింది. అలా చేయడం ద్వారా మెకిన్లీ హౌసు రిపబ్లికను నాయకుడు జేమ్సు గార్ఫీల్డు తోటి ఒహియోవాసి ఆయన స్నేహితుడు స్థానానికి వ్యతిరేకంగా ఓటు వేశారు.^[61]

కాంగ్రెసు‌లో తన మొదటి పదవీకాలం నుండి మెకిన్లీ రక్షణాత్మక సుంకాలకు బలమైన న్యాయవాది. ఇటువంటి మోసగాళ్ల ప్రాథమిక ఉద్దేశం ఆదాయాన్ని పెంచడం కాదు. దేశీయ మార్కెట్లో విదేశీ పోటీదారుల కంటే ధర ప్రయోజనాన్ని ఇవ్వడం ద్వారా అమెరికను తయారీ అభివృద్ధి చెందడానికి అనుమతించడం. రక్షణ కారణంగా కాంటను వ్యవసాయ పరికరాల తయారీకి కేంద్రంగా సంపన్నంగా మారిందని ఇది ఆయన రాజకీయ అభిప్రాయాలను రూపొందించడంలో సహాయపడి ఉండవచ్చని మెకిన్లీ జీవిత చరిత్ర రచయిత మార్గరెటు లీచు పేర్కొన్నారు. రక్షణాత్మక సుంకాలను పెంచే బిల్లులను మెకిన్లీ ప్రవేశపెట్టి మద్దతు ఇచ్చాడు. వాటిని తగ్గించే లేదా ఆదాయాన్ని పెంచడానికి సుంకాలను విధించే బిల్లులను వ్యతిరేకించాడు. ^[62] 1880లో గార్ఫీల్డు అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికైన తర్వాత హౌసు వేసు అండు మీన్సు కమిటీలో ఖాళీ ఏర్పడింది; మెకిన్లీ దానిని భర్తీ చేయడానికి ఎంపిక చేయబడ్డాడు. కేవలం రెండు పదవీకాలాల తర్వాత అత్యంత శక్తివంతమైన కమిటీలో స్థానం పొందాడు.^[63]

జాతీయ రాజకీయాలో మెకిన్లీ ఒక ముఖ్యమైన వ్యక్తిగా మారాడు. 1880లో ఆయన రిపబ్లికను నేషనలు కమిటీలో ఒహియో ప్రతినిధిగా కొంతకాలం పనిచేశాడు. 1884లో ఆయన ఆ సంవత్సరం రిపబ్లికను కన్వెన్షనుకు ప్రతినిధిగా ఎన్నికయ్యాడు. అక్కడ ఆయన తీర్మానాల కమిటీకి అధ్యక్షుడిగా పనిచేశాడు. అధ్యక్షత వహించమని పిలిచినప్పుడు సమావేశాన్ని నిర్వహించినందుకు ప్రశంసలు అందుకున్నాడు. 1886 నాటికి మెకిన్లీ సెనేటరు జాన్ షెర్మాను, గవర్నరు జోసెఫు బి. ఫోరేకరు ఒహియోలో రిపబ్లికను పార్టీ నాయకులుగా పరిగణించబడ్డారు.^[64] రిపబ్లికను పార్టీని స్థాపించడంలో సహాయపడిన షెర్మాను, 1880లలో అధ్యక్ష పదవికి రిపబ్లికను నామినేషను కోసం మూడుసార్లు పోటీ చేసి ప్రతిసారీ విఫలమయ్యాడు.^[65] అయితే ఫోరేకరు దశాబ్దం ప్రారంభంలో ఒహియో రాజకీయాలలో ఉత్కంఠభరితమైన పెరుగుదలను ప్రారంభించాడు. హన్నా, ఒకసారి రాజకీయ నిర్వాహకుడిగా, ఉదారమైన సహకారిగా ప్రజా వ్యవహారాల్లోకి ప్రవేశించిన తర్వాత షెర్మాను ఆశయాలకు, అలాగే ఫోరాకరు ఆశయాలకు మద్దతు ఇచ్చాడు. 1888 రిపబ్లికను నేషనలు కన్వెన్షనులో తరువాతి సంబంధం తెగిపోయింది. అక్కడ మెకిన్లీ, ఫోరాకరు, హన్నా అందరూ షెర్మాను‌కు మద్దతు ఇచ్చే ప్రతినిధులుగా ఉన్నారు. షెర్మాను గెలవలేరని నమ్మిన ఫోరాకరు, విఫలమైన రిపబ్లికను 1884 అధ్యక్ష అభ్యర్థి మైనే సెనేటరు జేమ్సు జి. బ్లెయినుకు తన మద్దతును ఇచ్చాడు. బ్లెయిను తాను అభ్యర్థిని కాదని చెప్పినప్పుడు ఫోరాకరు షెర్మాను వద్దకు తిరిగి వచ్చాడు. కానీ నామినేషను మాజీ ఇండియానా సెనేటరు బెంజమిన్ హారిసన్కు వెళ్ళింది. ఆయన అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికయ్యాడు. సమావేశం తరువాత ఏర్పడిన తీవ్ర భావోద్వేగంలో హన్నా ఫోరాకరు‌ను విడిచిపెట్టాడు. మెకిన్లీ జీవితాంతం, ఒహియో రిపబ్లికను పార్టీ రెండు వర్గాలుగా విభజించబడింది. ఒకటి మెకిన్లీ, షెర్మాను, హన్నాతో, మరొకటి ఫోరాకరు‌తో పొత్తు పెట్టుకుంది.^[66] హన్నా మెకిన్లీని ఆరాధించడం మొదలుపెట్టింది. ఆయనకు స్నేహితురాలు, సన్నిహిత సలహాదారుగా మారింది. హన్నా వ్యాపారంలో ఇతర రిపబ్లికన్లను ప్రోత్సహించడంలో చురుకుగా ఉన్నప్పటికీ 1888 తర్వాత సంవత్సరాలలో ఆయన మెకిన్లీ రాజకీయ జీవితాన్ని పెంచడానికి ఎక్కువ సమయం గడిపింది.^[67]

1889లో రిపబ్లికన్లు మెజారిటీలో ఉండటంతో మెకిన్లీ హౌసు స్పీకరుగా ఎన్నికయ్యారు. ఆయన ఆ పదవిని పొందలేకపోయాడు. ఆ పదవి థామసు బి. రీడు మైనేకి వెళ్ళింది; అయితే స్పీకరు రీడ్ మెకిన్లీని వేసు అండ్ మీన్సు కమిటీకి ఛైర్మను‌గా నియమించారు. ఒహియోవా కాంగ్రెసు ద్వారా 1890 నాటి మెకిన్లీ టారిఫుకు మార్గనిర్దేశం చేసింది; సెనేటు‌లో ప్రత్యేక ఆసక్తుల ప్రభావం ద్వారా మెకిన్లీ పనిలో మార్పులు జరిగినప్పటికీ అది విదేశీ వస్తువుల మీద అనేక రక్షణాత్మక సుంకాలను విధించింది.^[68]

గెర్రీమాండరింగు - తిరిగి ఎన్నిక కోసం ఓటమి

మెకిన్లీ సామర్థ్యాన్ని గుర్తించిన డెమొక్రాట్లు వారు ఒహియో శాసనసభను నియంత్రించినప్పుడల్లా, గెర్రీమాండరు లేదా ఆయనను పదవి నుండి తిరిగి బహిష్కరించడానికి ప్రయత్నించారు.^[69] 1878లో మెకిన్లీని 16వ కాంగ్రెసు జిల్లాకి తిరిగి జిల్లాగా మార్చారు; ఏమైనప్పటికీ ఆయన గెలిచాడు దీనితో హేస్ "ఓహ్, మెకిన్లీ అదృష్టం! ఆయనను గెర్రీమాండరు చేసి గెర్రీమాండరు‌ను ఓడించారు! మేము కూడా ఆయనలాగే ఆనందించాము" అని సంతోషించాడు. ^[70] 1882 ఎన్నికల తర్వాత పార్టీ-లైను హౌసు ఓటు ద్వారా మెకిన్లీ ఎన్నికల పోటీలో స్థానం కోల్పోయాడు. ^[71] పదవి నుండి తప్పుకున్న ఆయన ఎదురుదెబ్బతో కొంతకాలం నిరాశ చెందాడు. కానీ త్వరలోనే మళ్ళీ పోటీ చేస్తానని ప్రతిజ్ఞ చేశాడు. డెమొక్రాట్లు మళ్ళీ 1884 ఎన్నికల కోసం స్టార్కు కౌంటీని తిరిగి జిల్లాలుగా విభజించారు; మెకిన్లీని కాంగ్రెసు‌కు తిరిగి పంపించారు.^[72]

1890లో డెమొక్రాట్లు మెకిన్లీని చివరిసారిగా గెర్రీమాండరు చేశారు. స్టార్కు కౌంటీని బలమైన డెమోక్రాటు అనుకూల కౌంటీలలో ఒకటిగా హోమ్సులో డెమొక్రాటికు పెన్సిల్వేనియా డచ్చు జనాభా ఉన్న జిల్లాలో ఉంచారు. గత ఫలితాల ఆధారంగా కొత్త సరిహద్దులు 2,000 నుండి 3,000 వరకు డెమోక్రటికు మెజారిటీని ఉత్పత్తి చేయాలని డెమోక్రాట్లు భావించారు. 1891 వరకు శాసనసభ ఎన్నికలు జరగనందున రిపబ్లికన్లు జెర్రీమాండరు‌ను తిప్పికొట్టలేకపోయారు. కానీ వారు తమ శక్తినంతా జిల్లాకు విసరగలరు. దేశవ్యాప్తంగా డెమోక్రటికు ప్రచారంలో మెకిన్లీ టారిఫు ఒక ప్రధాన ఇతివృత్తం, మెకిన్లీ జాతి మీద గణనీయమైన శ్రద్ధ చూపబడింది. రిపబ్లికను పార్టీ తన ప్రముఖ వక్తలను కాంటను‌కు పంపింది. వారిలో బ్లెయిను (అప్పటి సెక్రటరీ ఆఫ్ స్టేటు), స్పీకరు రీడు అధ్యక్షుడు హారిసను ఉన్నారు. డెమోక్రాట్లు టారిఫు సమస్యల మీద తమ ఉత్తమ ప్రతినిధులతో ప్రతిఘటించారు.^[73] మెకిన్లీ తన కొత్త జిల్లాను అవిశ్రాంతంగా అడ్డుకున్నాడు. దాని 40,000 మంది ఓటర్లను తన టారిఫు‌కు వివరించడానికి చేరుకుంది:

ప్రజల కోసం రూపొందించబడింది... వారి పరిశ్రమలకు రక్షణగా, వారి చేతుల శ్రమకు రక్షణగా, అమెరికన్ కార్మికుల సంతోషకరమైన ఇళ్లకు రక్షణగా, మరియు వారి విద్య, వారి వేతనాలు మరియు వారి పెట్టుబడులకు భద్రతగా... ఇది ఈ దేశానికి మన స్వంత చరిత్రలో అసమానమైన మరియు ప్రపంచ చరిత్రలో సాటిలేని శ్రేయస్సును తెస్తుంది."^[74]

డెమొక్రాట్లు మాజీ లెఫ్టినెంటు గవర్నరు జాన్ జి. వార్వికులో బలమైన అభ్యర్థిని పోటీ చేశారు. తమ వాదనను ముందుకు తీసుకెళ్లడానికి వారు యువకులను వాలంటీర్లుగా అద్దెకు తీసుకుని ఇంటింటికీ వెళ్లి గృహిణులకు 25-సెంట్ల టిన్వేరు‌ను 50 సెంట్లకు అందిస్తున్నారని వివరించారు. ధరల పెరుగుదల మెకిన్లీ సుంకం కారణంగానే జరిగిందని వివరించారు. చివరికి మెకిన్లీ 300 ఓట్ల తేడాతో ఓడిపోయాడు. కానీ రిపబ్లికన్లు రాష్ట్రవ్యాప్తంగా మెజారిటీ సాధించి నైతిక విజయాన్ని సాధించారు.^[75]

ఒహియో గవర్నరు (1892–1896)

మెకిన్లీ కాంగ్రెసు‌లో తన పదవీకాలం పూర్తి కావడానికి ముందే, గవర్నరు పదవికి పోటీ చేయమని కోరుతూ ఒహియో వాసుల ప్రతినిధి బృందాన్ని కలిశాడు. 1889లో ఫోరాకరు‌ను ఓడించిన డెమొక్రాటు గవర్నరు జేమ్సు ఇ. కాంపు‌బెలు 1891లో తిరిగి ఎన్నిక కావాలని కోరారు. ఒహియో రిపబ్లికను పార్టీ విభజించబడింది. కానీ మెకిన్లీ నిశ్శబ్దంగా 1891 రాష్ట్ర రిపబ్లికను సమావేశంలో ఫోరాకరు‌ను నామినేటు చేయడానికి ఏర్పాటు చేశాడు. ఇది మెకిన్లీని ప్రశంసలతో ఎంపిక చేసింది. మాజీ కాంగ్రెసు సభ్యుడు 1891 రెండవ భాగంలో ఎక్కువ సమయం కాంపు‌బెలు‌కు వ్యతిరేకంగా ప్రచారం చేస్తూ గడిపాడు. ఇది ఆయన జన్మస్థలమైన నైల్సు‌లో ప్రారంభమైంది. అయితే హన్నా ప్రచారంలో చాలా తక్కువగా కనిపించింది; 1892 సెనేటోరియలు ఎన్నికలలో షెర్మాను‌కు ఓటు వేస్తామని ప్రతిజ్ఞ చేసిన శాసనసభ్యుల ఎన్నికల కోసం నిధులను సేకరించడంలో ఆయన ఎక్కువ సమయం గడిపారు (రాష్ట్ర శాసనసభ్యులు ఇప్పటికీ యుఎస్ సెనేటర్లుగా ఎన్నికయ్యారు).^[76]^[77]^[d] మెకిన్లీ 1891 ఎన్నికలలో దాదాపు 20,000 ఓట్ల తేడాతో గెలిచారు;^[78] తరువాతి జనవరిలో, హన్నా నుండి గణనీయమైన సహాయంతో షెర్మాను, యుఎస్ సెనేటు‌లో మరొక పదవీకాలం కోసం శాసనసభ ఓటును గెలవడానికి ఫోరేకరు చేసిన సవాలును తిప్పికొట్టారు.^[79]

ఒహియో గవర్నరు‌కు సాపేక్షంగా తక్కువ అధికారం ఉంది - ఉదాహరణకు ఆయన చట్టాన్ని సిఫార్సు చేయగలడు. కానీ దానిని వీటో చేయడు - కానీ ఒహియో కీలకమైన స్వింగు స్టేటుతో, దాని గవర్నరు జాతీయ రాజకీయాలలో ఒక ప్రధాన వ్యక్తి.^[80] దేశం ఆరోగ్యం వ్యాపారం మీద ఆధారపడి ఉంటుందని మెకిన్లీ నమ్మినప్పటికీ శ్రమతో వ్యవహరించడంలో ఆయన నిష్పాక్షికంగా వ్యవహరించాడు.^[81] పని వివాదాలను పరిష్కరించడానికి మధ్యవర్తిత్వ బోర్డును ఏర్పాటు చేసే చట్టాన్ని ఆయన సేకరించాడు. యూనియను‌లో సభ్యులుగా ఉన్నందుకు కార్మికులను తొలగించిన యజమానులకు జరిమానా విధించే చట్టాన్ని ఆమోదించాడు.^[82]

అధ్యక్షుడు హారిసను ప్రజాదరణ పొందలేదని నిరూపించబడ్డాడు; 1892 సంవత్సరం ప్రారంభమై హారిసను తన పునః ఎన్నిక కార్యక్రమాన్ని ప్రారంభించడంతో రిపబ్లికను పార్టీలో కూడా విభేదాలు తలెత్తాయి. ప్రకటిత రిపబ్లికను అభ్యర్థి ఎవరూ హారిసను‌ను వ్యతిరేకించనప్పటికీ ప్రత్యామ్నాయం బయటపడితే చాలా మంది రిపబ్లికన్లు అధ్యక్షుడి టికెట్టు నుండి హారిసనును తొలగించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు. మెకిన్లీ, రీడు, వృద్ధ బ్లెయిను వంటి అభ్యర్థులు ప్రస్తావించబడ్డారు. ఒహియో గవర్నరు అభ్యర్థిగా ఉద్భవిస్తారని భయపడి, హారిసను నిర్వాహకులు మెకిన్లీని మిన్నియాపోలిసులోని కన్వెన్షనుకి శాశ్వత ఛైర్మను‌గా ఏర్పాటు చేశారు. దీని వలన ఆయన బహిరంగ, తటస్థ పాత్ర పోషించాల్సి వచ్చింది. హన్నా కన్వెన్షను హాలు సమీపంలో అనధికారిక మెకిన్లీ ప్రధాన కార్యాలయాన్ని స్థాపించింది. అయినప్పటికీ ప్రతినిధులను మెకిన్లీ లక్ష్యానికి మార్చడానికి ఎటువంటి చురుకైన ప్రయత్నం జరగలేదు. మెకిన్లీ తనకు ఓట్లు వేయడాన్ని వ్యతిరేకించాడు; అయినప్పటికీ ఆయన తిరిగి నామినేటు చేయబడిన హారిసను తర్వాత రెండవ స్థానంలో నిలిచాడు. కానీ బ్లెయిను కంటే ముందు ఉన్నాడు. ఆయన తనను పరిగణనలోకి తీసుకోకూడదని పంపాడు.^[83] మెకిన్లీ రిపబ్లికను టికెట్టు కోసం విధేయతతో ప్రచారం చేసినప్పటికీ నవంబరు ఎన్నికలలో మాజీ అధ్యక్షుడు గ్రోవర్ క్లీవ్‌ల్యాండ్|క్లీవు‌ల్యాండు చేతిలో హారిసను ఓడిపోయాడు. క్లీవు‌ల్యాండు విజయం తర్వాత 1896లో మెకిన్లీని కొంతమంది రిపబ్లికను అభ్యర్థిగా భావించారు.^[84]

క్లీవు‌ల్యాండు తిరిగి అధికారంలోకి వచ్చిన వెంటనే 1893 నాటి భయాందోళనతో దేశాన్ని కష్టకాలం ముంచెత్తింది.యంగ్సు‌టౌనులోని ఒక వ్యాపారవేత్త, రాబర్టు వాకరు, వారి చిన్న నాటి రోజులలో మెకిన్లీకి డబ్బు అప్పుగా ఇచ్చాడు; కృతజ్ఞతగా మెకిన్లీ తరచుగా తన వ్యాపారం కోసం వాకరు రుణాలకు హామీ ఇచ్చేవాడు. గవర్నరుగా తాను సంతకం చేస్తున్న దాని గురించి ఎప్పుడూ ట్రాకు చేయలేదు; వాకరు మంచి వ్యాపారవేత్త అని ఆయన నమ్మాడు. వాస్తవానికి వాకరు మెకిన్లీని మోసం చేశాడు. కొత్త నోట్లు వాస్తవానికి పరిపక్వమైన వాటి పునరుద్ధరణలు అని ఆయనకు చెప్పాడు. వాకరు మాంద్యం వల్ల నాశనమయ్యాడు; 1893 ఫిబ్రవరిలో మెకిన్లీని తిరిగి చెల్లించమని పిలిచారు.^[85] మొత్తం బాకీ $1,00,000 ($3.5 మిలియన్లకు సమానం) తో నిరాశ చెందిన మెకిన్లీ మొదట గవర్నరు పదవికి రాజీనామా చేసి న్యాయవాదిగా డబ్బు సంపాదించాలని ప్రతిపాదించాడు.^[86] బదులుగా, హన్నా, చికాగో ప్రచురణకర్త హెచ్.హెచ్ కోల్సాటు‌సాటుతో సహా మెకిన్లీ సంపన్న మద్దతుదారులు నోట్సు చెల్లించబడే నిధికి ట్రస్టీలుగా మారారు. విలియం, ఇడా మెకిన్లీ ఇద్దరూ తమ ఆస్తిని ఫండు ట్రస్టీల చేతులలో ఉంచారు (వీరిలో హన్నా, కోలు‌సాటు కూడా ఉన్నారు), మద్దతుదారులు గణనీయమైన మొత్తాన్ని సేకరించి విరాళంగా ఇచ్చారు. 1893 చివరి నాటికి ఆ దంపతుల ఆస్తి అంతా వారికి తిరిగి ఇవ్వబడింది. చివరికి తిరిగి చెల్లిస్తానని హామీ ఇచ్చిన మెకిన్లీ, చందాదారుల జాబితాను అడిగినప్పుడు దానిని తిరస్కరించారు. కష్టకాలంలో బాధపడిన చాలా మంది మెకిన్లీ పట్ల సానుభూతి వ్యక్తం చేశారు. ఆయన ప్రజాదరణ పెరిగింది.^[86] ఆయన 1893 నవంబరులో సులభంగా తిరిగి ఎన్నికయ్యాడు. అంతర్యుద్ధం తర్వాత ఏ ఒహియో గవర్నరు ఓటులోనూ అత్యధిక శాతం పొందాడు.^[87]

1894 మధ్యంతర కాంగ్రెసు ఎన్నికలలో మెకిన్లీ రిపబ్లికన్ల కోసం విస్తృతంగా ప్రచారం చేశాడు; ఆయన మాట్లాడిన జిల్లాల్లోని అనేక పార్టీ అభ్యర్థులు విజయవంతమయ్యారు. ఒహియోలో ఆయన రాజకీయ ప్రయత్నాలకు ప్రతిఫలంగా 1895 నవంబరు‌లో గవర్నరు‌గా రిపబ్లికను వారసుడు అసా బుష్నెలు ఎన్నిక, ఫోరాకరు‌ను సెనేటు‌కు ఎన్నుకున్న రిపబ్లికను శాసనసభ జరిగింది. మెకిన్లీ సెనేటుకు ఫోరాకరుకు, గవర్నరుగా బుష్నెలు (ఫోరాకరు వర్గానికి చెందినవాడు) కు మద్దతు ఇచ్చాడు; ప్రతిగా, కొత్తగా ఎన్నికైన సెనేటరు మెకిన్లీ అధ్యక్ష ఆశయాలకు మద్దతు ఇవ్వడానికి అంగీకరించాడు. ఒహియోలో పార్టీ శాంతి హామీతో, మెకిన్లీ జాతీయ వేదిక వైపు మొగ్గు చూపాడు.^[88]

1896 ఎన్నిక

నామినేషను పొందడం

విలియం మెకిన్లీ అధ్యక్ష పదవికి పోటీ చేయడానికి ఎప్పుడు తీవ్రంగా సిద్ధం చేయడం ప్రారంభించాడో అస్పష్టంగా ఉంది. మెకిన్లీ జీవిత చరిత్ర రచయిత కెవిను ఫిలిప్సు పేర్కొన్నట్లుగా "మార్కు హన్నా (లేదా మరెవరికైనా) రాసిన రహస్య లేఖలు ఏవీ ఆయన రహస్య ఆశలను లేదా దాచిన వ్యూహాలను కలిగి లేవు."^[89] ప్రారంభం నుండి మెకిన్లీ సన్నాహాలలో హన్నా పాల్గొన్నారు. ఆమె జీవిత చరిత్ర రచయిత విలియం టి. హార్నరు ఇలా పేర్కొన్నాడు, "1888లో ఇద్దరు వ్యక్తులు దగ్గరి పని సంబంధాన్ని పెంచుకోవడం ప్రారంభించారు. ఇది మెకిన్లీని వైటు హౌసు‌లో ఉంచడానికి సహాయపడింది."^[90] 1888 తర్వాత షెర్మాను మళ్ళీ అధ్యక్ష పదవికి పోటీ చేయలేదు. కాబట్టి హన్నా ఆ పదవి కోసం మెకిన్లీ ఆశయాలను హృదయపూర్వకంగా సమర్ధించగలిగింది.^[91]

హన్నా డబ్బు, సంస్థాగత నైపుణ్యాల మద్దతుతో మెకిన్లీ 1895 ప్రారంభంలో అధ్యక్ష పదవికి పోటీ చేయడానికి నిశ్శబ్దంగా మద్దతును నిర్మించాడు. 1896 లో స్పీకరు రీడ్, అయోవా సెనేటరు విలియం బి. అల్లిసను వంటి ఇతర పోటీదారులు రిపబ్లికన్లను వారి అభ్యర్థులకు మద్దతుగా నిర్వహించడానికి వారి రాష్ట్రాల వెలుపల ఏజెంట్లను పంపినప్పుడు హన్నా ఏజెంట్లు వారి కంటే ముందే ఉన్నారని వారు కనుగొన్నారు. 1896 ఎన్నికల అధ్యయనంలో చరిత్రకారుడు స్టాన్లీ జోన్సు అభిప్రాయం ప్రకారం:

రీడ్, అల్లిసను ప్రచారాలకు సాధారణమైన మరొక లక్షణం ఏమిటంటే మెకిన్లీ వైపు పరుగెత్తుతున్న ఆటుపోట్లకు వ్యతిరేకంగా వారు ముందుకు సాగడంలో విఫలమయ్యారు. వాస్తవానికి, వారు ప్రారంభించిన క్షణం నుండి రెండు ప్రచారాలు తిరోగమనంలో ఉన్నాయి. ప్రతి అభ్యర్థి తన సొంత వర్గం దేశంలోని మద్దతును ప్రకటించుకున్న ప్రశాంతమైన విశ్వాసం త్వరలోనే ... హన్నా వారి విభాగాలలో మెకిన్లీకి మద్దతును పొందడం ద్వారా ఆట నియమాలను ఉల్లంఘించిందనే తీవ్ర ఆరోపణలకు దారితీసింది. ^[92]

మెకిన్లీ తరపున హన్నా, న్యూయార్కు‌కు చెందిన థామసు ప్లాటు, పెన్సిల్వేనియాకు చెందిన సెనేటరు మాథ్యూ క్వే వంటి తూర్పు రిపబ్లికను రాజకీయ బాసులను కలిశారు. వారు పోషణ మరియు కార్యాలయాలకు సంబంధించిన వాగ్దానాలకు బదులుగా మెకిన్లీ నామినేషను‌కు హామీ ఇవ్వడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు. అయితే మెకిన్లీ ఒప్పందాలు చేసుకోకుండా నామినేషను పొందాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. హన్నా ఆ నిర్ణయాన్ని అంగీకరించింది. ^[93] వారి ప్రారంభ ప్రయత్నాలలో ఎక్కువ భాగం దక్షిణాది మీద దృష్టి సారించాయి; హన్నా దక్షిణ జార్జియాలో ఒక సెలవు గృహాన్ని పొందింది. అక్కడ మెకిన్లీ ఆ ప్రాంతం నుండి రిపబ్లికను రాజకీయ నాయకులను సందర్శించి కలిశాడు. నామినేషను పొందడానికి మెకిన్లీకి 453½ డెలిగేటు ఓట్లు అవసరం; ఆయన దక్షిణ, సరిహద్దు రాష్ట్రాల నుండి దాదాపు సగం సంపాదించాడు. ప్లాటు తన జ్ఞాపకాలలో "మనలో కొందరు మేల్కొనే ముందు [హన్నా] దక్షిణాదిని ఆచరణాత్మకంగా దృఢంగా ఉంచింది" అని విలపించాడు.^[94]

క్వే, ప్లాటు ఇప్పటికీ సమావేశంలో మెకిన్లీకి మొదటి బ్యాలెటు మెజారిటీని నిరాకరించాలని ఆశించారు. స్థానిక ఇష్టమైన కుమారుడు అభ్యర్థులైన క్వే, న్యూయార్కు గవర్నరు ( మాజీ ఉపాధ్యక్షుడు) లెవి పి. మోర్టను, ఇల్లినాయిసు సెనేటరు షెల్బీ కల్లంలకు మద్దతు పెంచడం ద్వారా. చికాగో వ్యాపారవేత్త ( భవిష్యత్తు ఉపాధ్యక్షుడు) చార్లెసు జి. డావ్సు వంటి మెకిన్లీ మద్దతుదారులు సెయింటు లూయిసు‌లో జరిగిన జాతీయ సమావేశంలో మెకిన్లీకి ఓటు వేస్తామని ప్రతిజ్ఞ చేసిన ప్రతినిధులను ఎన్నుకోవడానికి ప్రయత్నించడంతో, ప్రతినిధులు అధికంగా ఉన్న ఇల్లినాయిసు ఒక కీలకమైన యుద్ధభూమిగా మారింది. స్థానిక రిపబ్లికను యంత్రాల మద్దతు ఉన్నప్పటికీ కల్లం మెకిన్లీని ఎదుర్కోలేకపోయాడు; ఏప్రిల్ చివరిలో జరిగిన రాష్ట్ర సమావేశంలో మెకిన్లీ ఇల్లినాయిసు ప్రతినిధుల సంఖ్యను దాదాపుగా పెంచాడు.^[95] మాజీ అధ్యక్షుడు హారిసను రేసులోకి ప్రవేశిస్తే ఆయన పోటీదారుగా పరిగణించబడ్డాడు; హారిసను మూడవ నామినేషను కోరబోనని తెలియజేసినప్పుడు, మెకిన్లీ సంస్థ ఇండియానాను హారిసను ప్రైవేటు‌గా అనాలోచితంగా భావించిన వేగంతో నియంత్రణలోకి తీసుకుంది. ఇండియానాకు ప్రయాణించిన మోర్టను కార్యకర్తలు మెకిన్లీ కోసం రాష్ట్రం సజీవంగా ఉందని కనుగొన్నట్లు తిరిగి పంపారు. ^[96] వ్యోమింగు సెనేటరు ఫ్రాన్సిసు వారెను ఇలా రాశారు. "రాజకీయ నాయకులు ఆయన మీద గట్టి పోరాటం చేస్తున్నారు. కానీ ప్రజలు మాట్లాడగలిగితే యూనియను‌లోని మొత్తం రిపబ్లికను ఓటర్లలో కనీసం 75% మంది మెకిన్లీని ఎంపిక చేసుకుంటారు". ^[97]

1896 జూన్ 16న సెయింటు లూయిసులో జాతీయ సమావేశం ప్రారంభమయ్యే సమయానికి, మెకిన్లీకి విస్తారమైన మెజారిటీ ప్రతినిధులు ఉన్నారు. కాంటను‌లోనే ఉన్న మాజీ గవర్నరు, సమావేశంలో జరిగిన సంఘటనలను టెలిఫోను ద్వారా నిశితంగా అనుసరించారు. ఫోరాకరు ప్రసంగంలో కొంత భాగాన్ని ఆయనను నామినేటు చేయడాన్ని వినగలిగారు. రాష్ట్రాల జాబితాలో ఒహియో చేరినప్పుడు దాని ఓట్లు మెకిన్లీకి నామినేషను ఇచ్చాయి. రిపబ్లికను అభ్యర్థి ఇంటి వద్ద గుమిగూడిన అనేక మందిలో మొదటి వ్యక్తిని ఊహించి తన స్నేహితులు ఇంటి నుండి పారిపోతుండగా ఆయన తన భార్య, తల్లిని కౌగిలించుకుని జరుపుకున్నాడు. మెకిన్లీ తన ముందు వాకిలి నుండి మాట్లాడటం వినడానికి ఆ సాయంత్రం కాంటను, చుట్టుపక్కల పట్టణాల నుండి వేలాది మంది పక్షపాతులు వచ్చారు. కన్వెన్షను న్యూజెర్సీకి చెందిన రిపబ్లికను నేషనలు కమిటీ వైసు చైర్మను గారెటు హోబార్టును వైసు ప్రెసిడెంటు‌గా నామినేటు చేసింది. వాస్తవానికి చాలా ఖాతాల ప్రకారం హన్నా ఈ ఎంపికను తీసుకున్నది.. ధనవంతుడైన న్యాయవాది, వ్యాపారవేత్త, మాజీ రాష్ట్ర శాసనసభ్యుడు హోబార్టు విస్తృతంగా తెలియదు. కానీ హన్నా జీవిత చరిత్ర రచయిత హెర్బర్టు క్రోలీ ఎత్తి చూపినట్లుగా "ఆయన టికెట్టు‌ను బలోపేతం చేయడానికి తక్కువ చేసినప్పటికీ ఆయన దానిని బలహీనపరచడానికి ఏమీ చేయలేదు".^[98]^[99]

సాధారణ ఎన్నికల ప్రచారం

రిపబ్లికను సమావేశానికి ముందు మెకిన్లీ కరెన్సీ ప్రశ్నలో "స్ట్రెడిలు బగ్"గా ఉన్నాడు. అంతర్జాతీయ ఒప్పందం ద్వారా బైమెటలిజం సాధించడం వంటి వెండి మీద మితవాద స్థానాలకు అనుకూలంగా ఉన్నాడు. సమావేశానికి ముందు చివరి రోజులలో రాజకీయ నాయకులు, వ్యాపారవేత్తల నుండి విన్న తర్వాత వేదిక బంగారు ప్రమాణాన్ని ఆమోదించాలని మెకిన్లీ నిర్ణయించుకున్నాడు. అయితే ఇది ఇతర దేశాలతో సమన్వయం ద్వారా బైమెటలిజాన్ని అనుమతించాలి. ఈ వేదికను స్వీకరించడం వలన కొలరాడో సెనేటరు హెన్రీ ఎం. టెల్లరు నేతృత్వంలోని కొంతమంది పాశ్చాత్య ప్రతినిధులు సమావేశం నుండి వాకౌటు చేశారు. అయితే డెమొక్రాట్లతో పోలిస్తే ఈ అంశం మీద రిపబ్లికను విభేదాలు ( ముఖ్యంగా మెకిన్లీ వెండి న్యాయవాదులకు భవిష్యత్తులో రాయితీలు ఇస్తానని హామీ ఇచ్చినందున) తక్కువగా ఉన్నాయి. ^[100]^[101]^[102]

ఆర్థిక చెడు కాలం కొనసాగింది. ఉచిత వెండి కోసం శక్తుల చేతిని బలోపేతం చేసింది. ఈ సమస్య డెమొక్రాటికు పార్టీని తీవ్రంగా విభజించింది; అధ్యక్షుడు క్లీవు‌ల్యాండు బంగారు ప్రమాణాన్ని గట్టిగా సమర్ధించారు. కానీ పెరుగుతున్న సంఖ్యలో గ్రామీణ డెమొక్రాట్లు వెండిని కోరుకున్నారు. ముఖ్యంగా దక్షిణ, పశ్చిమ ప్రాంతాలలో. సిల్వరు‌రైట్లు 1896 డెమోక్రటికు నేషనలు కన్వెన్షనును నియంత్రించారు. విలియం జెన్నింగ్సు బ్రయానును అధ్యక్షుడిగా ఎంచుకున్నారు; ఆయన తన క్రాసు ఆఫ్ గోల్డు ప్రసంగంతో ప్రతినిధులను ఉత్తేజపరిచాడు. బ్రయాను ఆర్థిక తీవ్రవాదం బ్యాంకర్లను దివాళా తీస్తుందని, ఆయన ద్రవ్యోల్బణ కార్యక్రమం రైలు మార్గాలను దివాళా తీస్తుందని, ఆర్థిక వ్యవస్థను నాశనం చేస్తుందని వారు భావించారు. ఎన్నికలలో గెలవడానికి తన వ్యూహానికి మద్దతు కోసం హన్నా వారిని సంప్రదించింది. వారు స్పీకర్లకు $3.5 మిలియన్లు మరియు డబ్బు, సుంకాల ప్రశ్నల మీద రిపబ్లికను వైఖరిని సమర్థించే 200 మిలియన్లకు పైగా కరపత్రాలను ఇచ్చారు.^[103]^[104]

మెకిన్లీ తన ముందు వాకిలి నుండి మాట్లాడుతున్నాడు

విలియం మెకిన్లీ యొక్క చారిత్రక రికార్డింగ్. ఈ సౌండ్ ఫైల్ యొక్క చివరి 1:08 (5:40 నుండి ప్రారంభమవుతుంది) అతని 1896 ప్రచార ప్రసంగాలలో ఒకదాని నుండి ఒక సారాంశాన్ని కలిగి ఉంది.

ఈ శ్రావ్యకాన్ని వినే ప్రయత్నంలో మీకు ఇబ్బంది ఎదురైందా? మీడియా సహాయాన్ని చూడండి.

బ్రయాను ప్రచారం గరిష్ఠంగా $500,000 అంచనా వేయబడింది. రేసులో ఆయన ప్రధాన ఆస్తులు ఆయన వాగ్ధాటి, యవ్వన శక్తితో బ్రయాను అపూర్వమైన స్థాయిలో రైలులో విజిలు-స్టాపు రాజకీయ పర్యటనను నిర్ణయించుకున్నాడు. హన్నా మెకిన్లీని బ్రయాను పర్యటనను తన స్వంత పర్యటనతో సరిపోల్చమని కోరాడు; డెమొక్రాటు మెరుగైన స్టంపు స్పీకరు అనే కారణంతో అభ్యర్థి తిరస్కరించారు: "నేను నా ముందు పచ్చికలో ట్రాపెజీని ఏర్పాటు చేసుకుని, బ్రయాను‌కు వ్యతిరేకంగా మాట్లాడటానికి వెళ్ళినట్లే, కొంతమంది ప్రొఫెషనలు అథ్లెటుతో పోటీ పడవచ్చు. నేను మాట్లాడేటప్పుడు ఆలోచించాలి."^[105] ప్రజల వద్దకు వెళ్లే బదులు, మెకిన్లీ కాంటను‌లోని ఇంట్లోనే ఉండి ప్రజలను తన వద్దకు రావడానికి అనుమతిస్తాడు; 1896 ఎన్నికల మీద తన పుస్తకంలో చరిత్రకారుడు ఆర్. హాల్ విలియమ్సు అభిప్రాయం ప్రకారం "ఇది ఒక అద్భుతమైన వ్యూహం. మెకిన్లీ 'ఫ్రంటు పోర్చు ప్రచారం' అమెరికను రాజకీయ చరిత్రలో ఒక పురాణగాథగా మారింది."^[105]

మెకిన్లీ ఆదివారం తప్ప ప్రతి రోజు ప్రజలకు అందుబాటులో ఉండేవాడు. తన ఇంటి ముందు వరండా నుండి ప్రతినిధులను స్వీకరిస్తాడు. రైలుమార్గాలు సందర్శకులకు తక్కువ విహారయాత్ర రేట్లతో సబ్సిడీ ఇచ్చాయి - ప్రో-సిల్వరు క్లీవు‌ల్యాండు ప్లెయిను డీలరు కాంటను‌కు వెళ్లడం "ఇంట్లో ఉండటం కంటే చౌకగా" చేయబడిందని అసహ్యంగా పేర్కొన్నాడు.^[106]^[107] ప్రతినిధులు రైల్వే స్టేషను నుండి నార్తు మార్కెటు స్ట్రీటు‌లోని మెకిన్లీ ఇంటికి వీధుల గుండా కవాతు చేశారు. అక్కడికి చేరుకున్న తర్వాత వారు ముందు వరండాకు దగ్గరగా గుమిగూడారు - అక్కడి నుండి వారు రహస్యంగా సావనీరు‌లను తెల్లగా చేశారు - వారి ప్రతినిధి మెకిన్లీని ఉద్దేశించి ప్రసంగించారు. అప్పుడు అభ్యర్థి ప్రతినిధి బృందం ఆసక్తికి అనుగుణంగా రూపొందించిన ప్రసంగంలో ప్రచార అంశాల మీద మాట్లాడుతూ ప్రతిస్పందించాడు. ప్రసంగాలు ఆకస్మిక వ్యాఖ్యలను నివారించడానికి జాగ్రత్తగా స్క్రిప్టు చేయబడ్డాయి; ప్రతినిధి వ్యాఖ్యలను కూడా మెకిన్లీ లేదా ప్రతినిధి ఆమోదించారు. 1884లో బ్లెయిను‌కు జరిగింది కాబట్టి మరొకరు తన మీద తప్పుడు వ్యాఖ్యలు చేస్తారేమోనని అభ్యర్థి భయపడి ఇలా చేశారు. ^[108]^[109]^[110]

చాలా డెమోక్రటికు వార్తాపత్రికలు బ్రయాను‌కు మద్దతు ఇవ్వడానికి నిరాకరించాయి, ప్రధాన మినహాయింపు న్యూయార్కు జర్నలు, దీనిని విలియం రాండోల్ఫు హర్స్టు నియంత్రించారు. ఆయనను సంపద వెండి గనుల మీద ఆధారపడి ఉంది. పక్షపాత రిపోర్టింగు‌లో, హోమరు డావెను‌పోర్టు పదునైన కార్టూను‌ల ద్వారా, హన్నాను ప్లూటోక్రాటుగా శ్రమను తొక్కే వ్యక్తిగా దుర్మార్గంగా వర్ణించారు. మెకిన్లీని చిన్నతనంలో చిత్రీకరించారు. పెద్ద వ్యాపారవేత్తలచే సులభంగా నియంత్రించబడ్డారు.^[111] నేటికీ ఈ వర్ణనలు హన్నా, మెకిన్లీ చిత్రాలను ఇప్పటికీ చిత్రీకరిస్తున్నాయి: ఒకటి హృదయం లేని వ్యాపారవేత్తగా, మరొకటి హన్నా ఆయన వంటి ఇతరుల జీవిగా.^[112]

డెమొక్రాట్ల వద్ద కరపత్రాలు కూడా ఉన్నాయి. అయినప్పటికీ అంతగా లేవు. జోన్సు రెండు పార్టీల విద్యా ప్రచారాలకు ఓటర్లు ఎలా స్పందించారో విశ్లేషించారు:

ప్రజలకు ఇది అధ్యయనం, విశ్లేషణ, ఉద్బోధ, నమ్మకం ప్రచారం - ఆర్థిక, రాజకీయ సత్యం కోసం అన్వేషణ ప్రచారం. చదవడానికి, మళ్ళీ చదవడానికి, అధ్యయనం చేయడానికి, చర్చించడానికి, ఆర్థిక ఆలోచన, రాజకీయ చర్యకు మార్గదర్శకాలుగా మారడానికి కరపత్రాలు ప్రెసు‌ల నుండి పడిపోయాయి. వాటిని మిలియన్ల మంది ముద్రించి పంపిణీ చేశారు... కానీ ప్రజలు మరిన్నింటి కోసం ఆరాటపడ్డారు. ఇష్టమైన కరపత్రాలు కుక్క చెవులవి, దిగులుగా మారాయి, వాటి యజమానులు శ్రమతో వారి వాదనలను తిరిగి అధ్యయనం చేసి ప్రభుత్వ, ప్రైవేటు చర్చలలో వాటి నుండి ఉటంకించడంతో విరిగిపోయాయి.^[113]

మెకిన్లీ ఎల్లప్పుడూ తనను తాను సుంకం మనిషిగా భావించుకున్నాడు. ద్రవ్య సమస్యలు ఒక నెలలో మసకబారుతాయని ఆశించాడు. ఆయన పొరబడ్డాడు వెండి, బంగారం ప్రచారంలో ఆధిపత్యం చెలాయించింది.^[114]

యుద్ధభూమి మిడ్‌వెస్ట్ అని నిరూపించబడింది - దక్షిణం, పశ్చిమంలో ఎక్కువ భాగం బ్రయాను‌కు ఇవ్వబడింది - డెమొక్రాటు తన ఎక్కువ సమయాన్ని ఆ కీలకమైన రాష్ట్రాలలో గడిపాడు.^[115] మైనే ముందస్తు ఓటింగు రాష్ట్రాలు, వెర్మోంటు సెప్టెంబరు‌లో ఆయనకు మద్దతు ఇచ్చిన తర్వాత ఈశాన్య ప్రాంతం మెకిన్లీకి అత్యంత సురక్షితమైనదిగా పరిగణించబడింది.^[116] అప్పటికి వెండికి ప్రజల మద్దతు తగ్గిందని స్పష్టమైంది, మెకిన్లీ సుంకం సమస్యను నొక్కి చెప్పడం ప్రారంభించాడు. సెప్టెంబరు చివరి నాటికి రిపబ్లికన్లు వెండి సమస్య మీద ముద్రణ సామగ్రిని నిలిపివేసి పూర్తిగా సుంకం ప్రశ్న మీద దృష్టి సారించారు.^[117] 1896 నవంబరు 3న ఓటర్లు తమ అభిప్రాయాన్ని చెప్పారు. మెకిన్లీ మొత్తం ఈశాన్య, మిడ్వెస్టు‌లను గెలుచుకున్నాడు; ఆయన 51% ఓట్లను ఎలక్టోరలు కాలేజులో అధిక మెజారిటీని గెలుచుకున్నాడు. బ్రయాను పూర్తిగా వెండి సమస్య మీద దృష్టి పెట్టాడు. పట్టణ కార్మికులను ఆకర్షించలేదు. నగరాల్లోని ఓటర్లు మెకిన్లీకి మద్దతు ఇచ్చారు; బ్రయాను దక్షిణం వెలుపల 1,00,000 కంటే ఎక్కువ జనాభా కలిగిన ఏకైక నగరం డెన్వర్, కొలరాడో.^[118]

1896 పునఃసమీకరణ

1896 అధ్యక్ష ఎన్నికలు పునఃసమీకరణ ఎన్నికలు దీనిలో రక్షణాత్మక సుంకాలు, బంగారం ఆధారంగా డాలరు ద్వారా అమెరికను పరిశ్రమను నిర్మించే బలమైన కేంద్ర ప్రభుత్వం మెకిన్లీ దృక్పథం విజయం సాధించింది.^[119]^[120] అప్పుడు స్థాపించబడిన ఓటింగు విధానాలు మూడవ పార్టీ వ్యవస్థలో అంతర్యుద్ధం నుండి ప్రధాన పార్టీలు చూసిన దాదాపు ప్రతిష్టంభనను స్థానభ్రంశం చేశాయి. కొత్త రిపబ్లికను ఆధిపత్యం నాల్గవ పార్టీ వ్యవస్థను ప్రారంభించింది. ఇది 1932 ముగిసింది. ఫ్రాంక్లిను రూజ్వెల్టు న్యూ డీలు సంకీర్ణం ఆధిక్యంతో మరొక పునఃసమీకరణ ఎన్నిక.^[121] బ్రయాను‌ను ఓడించగల ఏకైక రిపబ్లికను మెకిన్లీ అని ఫిలిప్సు వాదించాడు— కీలకమైన మిడ్వెస్టు‌లో ఇల్లినాయిసు‌లో జన్మించిన బ్రయాను ‌మీద తూర్పు అభ్యర్థులు చెడుగా రాణించి ఉండేవారని ఆయన నిర్ధారించాడు. గ్రామీణ ఓటర్లలో బ్రయాను ప్రజాదరణ పొందినప్పటికీ "మెకిన్లీ చాలా భిన్నమైన పారిశ్రామికీకరణ, పట్టణీకరణ అమెరికాకు విజ్ఞప్తి చేశాడు."^[122]

ప్రెసిడెన్సీ (1897–1901)

ప్రమాణస్వీకారం - నియామకాలు

1897 మార్చి 4,న మెకిన్లీ అధ్యక్షుడిగా ప్రమాణ స్వీకారం చేశారు. ఆయన భార్య, తల్లి చూస్తున్నారు. కొత్త అధ్యక్షుడు సుదీర్ఘ ప్రారంభోపన్యాసం చేశారు; ఆయన సుంకాల సంస్కరణను కోరారు, కరెన్సీ సమస్య సుంకాల చట్టం కోసం వేచి ఉండాల్సి ఉంటుందని పేర్కొన్నారు. "మనం ఆక్రమణ యుద్ధాలను కోరుకోము. ప్రాదేశిక దురాక్రమణ ప్రలోభాలను మనం నివారించాలి" అని ఆయన విదేశీ జోక్యాలకు వ్యతిరేకంగా హెచ్చరించారు. ^[123]

మెకిన్లీ అత్యంత వివాదాస్పదమైన క్యాబినెటు నియామకం జాన్ షెర్మాను‌ను విదేశాంగ కార్యదర్శిగా నియమించడం. షెర్మాను‌కు అత్యుత్తమ ఖ్యాతి ఉంది. కానీ వృద్ధాప్యం ఆయన సామర్థ్యాలను వేగంగా తగ్గించింది. హన్నాను సెనేటు‌కు నియమించాల్సిన అవసరం మెకిన్లీకి ఉంది. కాబట్టి సెనేటరు షెర్మాను‌ను ఉన్నత స్థాయికి తరలించారు. ^[124] 1896లో కూడా షెర్మాను మానసిక సామర్థ్యాలు క్షీణిస్తున్నాయి; ఇది రాజకీయ వర్గాలలో విస్తృతంగా మాట్లాడబడింది. కానీ మెకిన్లీ ఆ పుకార్లను నమ్మలేదు. ^[124] అయినప్పటికీ మెకిన్లీ తన బంధువు విలియం మెకిన్లీ ఓస్బోర్ను‌ను 73 ఏళ్ల సెనేటరు‌తో విందు చేయడానికి పంపాడు; షెర్మాను ఎప్పటిలాగే స్పష్టంగా ఉన్నట్లు ఆయన తిరిగి నివేదించాడు.^[125] నియామకం ప్రకటించిన తర్వాత మెకిన్లీ ఇలా వ్రాశాడు, "సెనేటరు షెర్మాను 'మానసిక క్షయం' గురించిన కథనాలు ఆధారం లేనివి ... నేను చివరిసారిగా అతన్ని చూసినప్పుడు అతని శారీరకంగా, మానసికంగా పరిపూర్ణ ఆరోగ్యం, జీవిత అవకాశాలు చాలా బాగున్నాయని నాకు నమ్మకం కలిగింది."^[125]

మెకిన్లీ ట్రెజరీ కార్యదర్శిగా మైనే ప్రతినిధి నెల్సను డింగ్లీ జూనియరు ఎంపిక; అతను దానిని తిరస్కరించాడు. వేసు అండ్ మీన్సు కమిటీ ఛైర్మను‌గా ఉండటానికి ఇష్టపడ్డాడు. ప్రచార సమయంలో చికాగోలో హన్నా లెఫ్టినెంటు‌గా ఉన్న చార్లెసు డావ్సు‌ను ట్రెజరీ పదవికి పరిగణించారు. కానీ కొన్ని ఖాతాల ప్రకారం డావ్సు తనను తాను చాలా చిన్నవాడిగా భావించాడు. చివరికి డావ్సు కరెన్సీ కంట్రోలరు అయ్యాడు; విజయవంతమైన అభ్యర్థి లైమాను జె. గేజు, ఫస్ట్ నేషనలు బ్యాంకు ఆఫ్ చికాగో అధ్యక్షుడు. గోల్డు డెమొక్రాటు. నేవీ డిపార్టుమెంటును కార్యదర్శిగా నియమించాలని తాను గట్టిగా కోరినట్లు ఆయన తన ప్రచురించిన డైరీలో నమోదు చేసుకున్నాడు. ఫస్టు నేషనలు బ్యాంకు ఆఫ్ చికాగో అధ్యక్షుడు, గోల్డు డెమొక్రాటు.^[126] నేవీ డిపార్టు‌మెంటును 1897 జనవరి 30న హౌసు నుండి పాత స్నేహితుడు అయిన మాజీ మసాచుసెట్సు కాంగ్రెసు సభ్యుడు జాన్ డేవిసు లాంగుకి ఆఫరు చేశారు.^[127] లాంగు తన సొంత సహాయకుడిని ఎంచుకునేందుకు మెకిన్లీ మొదట్లో అనుమతించడానికి మొగ్గు చూపినప్పటికీ, న్యూయార్కు నగర పోలీసు కమిషను అధిపతి ప్రచురించబడిన నావికా చరిత్రకారుడు అయిన థియోడర్ రూజ్‌వెల్ట్ను నియమించాలని అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికైన వ్యక్తి మీద గణనీయమైన ఒత్తిడి ఉంది. మెకిన్లీ అయిష్టంగానే రూజ్వెల్టు మద్దతుదారుడితో, "నాకు శాంతి కావాలి, మీ స్నేహితుడు థియోడరు ఎల్లప్పుడూ అందరితో గొడవ పడుతున్నాడని నాకు చెప్పబడింది" అని అన్నాడు. అయినప్పటికీ ఆయన అపాయింట్మెంటు తీసుకున్నాడు.^[128]

షెర్మానుతో పాటు, మెకిన్లీ మరొక తప్పుడు క్యాబినెటు నియామకాన్ని చేసాడు.^[129] సెక్రటరీ ఆఫ్ వార్ నియామకాలను చేసాడు. ఇది మాజీ జనరలు, మిచిగాను గవర్నరు రస్సెలు ఎ. అల్గరు చేతులలోకి వెళ్ళింది. శాంతి సమయంలో తగినంత సమర్థుడైన అల్గరు, స్పెయిన్‌తో వివాదం ప్రారంభమైన తర్వాత సరిపోలేదని నిరూపించాడు. యుద్ధ విభాగం కుంభకోణంతో బాధపడటంతో 1899 మధ్యలో మెకిన్లీ అభ్యర్థన మేరకు అల్గరు రాజీనామా చేశాడు. ^[130] ఆ సమయంలో ఆచారం ప్రకారం ఉపాధ్యక్షుడు హోబర్టు‌ను క్యాబినెటు సమావేశాలకు ఆహ్వానించలేదు. అయితే ఆయన మెకిన్లీకి ఆయన క్యాబినెటు సభ్యులకు విలువైన సలహాదారుగా నిరూపించుకున్నాడు. ధనవంతుడైన ఉపాధ్యక్షుడు వైటు హౌసు‌కు దగ్గరగా ఒక నివాసాన్ని లీజుకు తీసుకున్నాడు; రెండు కుటుంబాలు లాంఛనప్రాయంగా లేకుండా ఒకరినొకరు సందర్శించుకున్నాయి. ఉపాధ్యక్షుడి భార్య జెన్నీ టటిలు హోబర్టు, ఇడా మెకిన్లీ అనారోగ్యంతో ఉన్నప్పుడు కొన్నిసార్లు ఎగ్జిక్యూటివు మాన్షను హోస్టెసు‌గా ప్రత్యామ్నాయంగా ఉండేది.^[131] మెకిన్లీ పరిపాలనలో ఎక్కువ భాగం, జార్జి బి. కోర్టులీయు ఆయన వ్యక్తిగత కార్యదర్శిగా పనిచేశారు. థియోడరు రూజ్వెల్టు కింద మూడు క్యాబినెటు పదవులలో పనిచేసిన కోర్టెలియౌ, మెకిన్లీకి ప్రెసు సెక్రటరీ, చీఫ్ ఆఫ్ స్టాఫు, కలయికగా మారారు.^[132]

క్యూబా సంక్షోభం - స్పెయిను‌తో యుద్ధం

క్యూబాలో జోక్యాన్ని ప్రోత్సహించే సంపాదకీయ కార్టూను. కొలంబియా (అమెరికన్ ప్రజలు) 1897లో అణచివేతకు గురైన క్యూబాకు సహాయం చేయడానికి ముందుకు వస్తారు, అయితే అంకుల్ సాం (యుఎస్ ప్రభుత్వం) సంక్షోభాన్ని పట్టించుకోకుండా గుడ్డిగా ఉంది మరియు సహాయం కోసం దాని శక్తివంతమైన తుపాకులను ఉపయోగించదు. *జడ్జి* పత్రిక, 1897 ఫిబ్రవరి 6,.

దశాబ్దాలుగా క్యూబా లోని తిరుగుబాటుదారులు స్పానిషు వలస పాలన నుండి విముక్తి కోసం అడపాదడపా ప్రచారం చేశారు. 1895 నాటికి ఈ వివాదం క్యూబా స్వాతంత్ర్య యుద్ధంగా విస్తరించింది.^[133] యుద్ధం ద్వీపాన్ని చుట్టుముట్టడంతో తిరుగుబాటుదారుల మీద స్పానిషు ప్రతీకార చర్యలు మరింత కఠినంగా మారాయి. అమెరికను ప్రజాభిప్రాయం తిరుగుబాటుదారులకు అనుకూలంగా ఉంది. స్పానిషు విధానాలకు వ్యతిరేకంగా మెకిన్లీ వారి ఆగ్రహాన్ని పంచుకున్నారు.^[134] అయితే క్యూబాను విముక్తి చేయడానికి ప్రజాభిప్రాయం యుద్ధం కోసం పిలుపునిచ్చినప్పటికీ చర్చల ద్వారా స్పెయిను క్యూబాకు స్వాతంత్ర్యం ఇవ్వడానికి లేదా కనీసం క్యూబన్లకు కొంత స్వయంప్రతిపత్తిని అనుమతించడానికి ఒప్పించబడుతుందని ఆశించి మెకిన్లీ శాంతియుత విధానాన్ని ఇష్టపడ్డాడు.^[135] 1897లో యునైటెడు స్టేట్సు, స్పెయిను ఈ అంశం మీద చర్చలు ప్రారంభించాయి. కానీ స్పెయిన్ క్యూబా స్వాతంత్ర్యాన్ని ఎప్పటికీ అంగీకరించదని స్పష్టమైంది అయితే తిరుగుబాటుదారులు (వారి అమెరికన్ మద్దతుదారులు) ఎన్నటికీ తక్కువకు అంగీకరించరు.^[136]^[137]

1898 జనవరిలో స్పెయిను తిరుగుబాటుదారులకు కొన్ని రాయితీలు ఇస్తామని హామీ ఇచ్చింది. కానీ అమెరికను కాన్సులు ఫిట్జుగు లీ హవానాలో అల్లర్లను నివేదించినప్పుడు మెకిన్లీ యుద్ధనౌక యుఎస్‌ఎస్ మైనేను పంపడానికి అంగీకరించింది.^[138] ఫిబ్రవరి 15న మైనే పేలిపోయి 266 మంది మరణించడంతో మునిగిపోయింది.^[139] ప్రజల దృష్టి సంక్షోభం మీద కేంద్రీకృతమైంది. బాంబును ఎవరు అమర్చినా, స్పెయిన్ క్యూబా మీద నియంత్రణ కోల్పోయిందని ఏకాభిప్రాయం ఉంది. కోర్టు ఆఫ్ ఎంక్వైరీ మొదట పేలుడు ప్రమాదవశాత్తు జరిగిందా అని నిర్ధారించాలని మెకిన్లీ పట్టుబట్టారు.^[140] కోర్టు సాక్ష్యాలను పరిగణనలోకి తీసుకున్నందున స్పెయిన్‌తో చర్చలు కొనసాగాయి. కానీ మార్చి 20న, మైనే నీటి అడుగున గని ద్వారా పేల్చివేయబడిందని కోర్టు తీర్పు ఇచ్చింది.^[141] కాంగ్రెసు‌లో యుద్ధానికి ఒత్తిడి పెరగడంతో మెకిన్లీ క్యూబా స్వాతంత్ర్యం కోసం చర్చలు కొనసాగించాడు.^[142] స్పెయిన్ మెకిన్లీ ప్రతిపాదనలను తిరస్కరించింది. ఏప్రిల్ 11న, మెకిన్లీ ఈ విషయాన్ని కాంగ్రెసు‌కు అప్పగించాడు. ఆయన యుద్ధం కోరలేదు కానీ కాంగ్రెసు నిర్ణయం తీసుకుని ఏప్రిల్ 20న యుద్ధం ప్రకటించింది. క్యూబాను విలీనం చేసుకునే ఉద్దేశ్యాన్ని నిరాకరించిన టెల్లరు సవరణను కూడా చేర్చింది. ^[143] మెకిన్లీ చర్యలు బాహ్య ఒత్తిళ్ల మీద కాకుండా మధ్యవర్తిత్వం, శాంతివాదం, మానవతావాదం, పురుష స్వీయ-నిగ్రహం అనే ఆయన విలువల మీద ఆధారపడి ఉన్నాయని నిక్ కపూరు చెప్పారు.^[144]

టెలిగ్రాఫు విస్తరణ, టెలిఫోను అభివృద్ధి మెకిన్లీకి మునుపటి అధ్యక్షులు అనుభవించిన దానికంటే యుద్ధం రోజువారీ నిర్వహణ మీద ఎక్కువ నియంత్రణను ఇచ్చింది. ఆయన సైన్యం, నావికాదళ కదలికలను తనకు సాధ్యమైనంతవరకు నిర్దేశించడానికి కొత్త సాంకేతిక పరిజ్ఞానాలను ఉపయోగించాడు.^[145] మెకిన్లీ యుద్ధ కార్యదర్శిగా అల్జరు సరిపోలేదని భావించాడు. సైన్యం కమాండింగు జనరలు నెల్సను ఎ. మైల్సుతో సరిపెట్టుకోలేదు.^[146] వాటిని దాటవేసి ఆయన మొదట మైల్సు పూర్వీకుడు జనరలు జాన్ స్కోఫీల్డు నుండి. తరువాత అడ్జుటెంటు నుండి వ్యూహాత్మక సలహా కోసం చూశాడు. జనరలు హెన్రీ క్లార్కు కార్బిను.^[146] యుద్ధం మెకిన్లీ మంత్రివర్గంలో మార్పుకు దారితీసింది. అధ్యక్షుడు షెర్మాను విదేశాంగ కార్యదర్శి రాజీనామాను ఆమోదించారు. విలియం ఆర్. డే యుద్ధం ముగిసే వరకు కార్యదర్శిగా పనిచేయడానికి అంగీకరించారు.^[147]

పక్షం రోజులలో కమోడోరు జార్జి డ్యూయీ ఫిలిప్పీన్సు‌లోని మనీలా బే యుద్ధంలో స్పానిషు నౌకాదళాన్ని నాశనం చేయడంతో నావికాదళం మొదటి విజయాన్ని సాధించింది.^[148] డ్యూయీ అఖండ విజయం కరేబియను‌లో కేంద్రీకృతమై ఉన్న యుద్ధం నుండి స్పెయిను అన్ని పసిఫికు కాలనీల విధిని నిర్ణయించే యుద్ధ పరిధిని విస్తరించింది.^[149] మరుసటి నెలలో మెకిన్లీ ఫిలిప్పీన్సు‌కు పంపబడిన దళాల సంఖ్యను పెంచాడు. దళ కమాండరు మేజరు జనరలు వెస్లీ మెరిటుకి చట్టపరమైన వ్యవస్థలను ఏర్పాటు చేయడానికి పన్నులను పెంచే అధికారాన్ని ఇచ్చాడు - దీర్ఘకాల ఆక్రమణకు అవసరమైనవి.^[150] జూన్ చివరిలో దళాలు ఫిలిప్పీన్సు‌కు చేరుకునే సమయానికి 1898లో స్పెయిన్ తన ద్వీపసమూహాన్ని అమెరికాకు అప్పగించాలని మెకిన్లీ నిర్ణయించాడు.^[151] ఈ విషయం మీద అన్ని అభిప్రాయాలకు తాను సిద్ధంగా ఉన్నానని ఆయన ప్రకటించారు; అయితే, యుద్ధం సాగుతున్న కొద్దీ, యుద్ధ బహుమతిగా దీవులను నిలుపుకోవాలని ప్రజలు డిమాండు చేస్తారని ఆయన నమ్మాడు.^[152]

ఇంతలో కరేబియను థియేటరు‌లో, క్యూబా మీద దండయాత్ర కోసం టంపా, ఫ్లోరిడా సమీపంలో రెగ్యులరు సైనికులు, స్వచ్ఛంద సేవకుల పెద్ద దళం గుమిగూడింది.^[153] చాలా ఆలస్యం తర్వాత జూన్ 22న మేజరు జనరలు విలియం రూఫసు షాఫ్టరు నేతృత్వంలోని సైన్యం శాంటియాగో డి క్యూబా సమీపంలో దిగింది.^[154] జూలై 2న శాన్ జువాను హిలు యుద్ధంలో షాఫ్టరు సైన్యం స్పానిషు దళాలతో తలపడింది.^[155] ఒక రోజంతా జరిగిన తీవ్రమైన యుద్ధంలో అమెరికను దళం విజయం సాధించింది. అయినప్పటికీ రెండు వైపులా భారీ నష్టాలు, ప్రాణనష్టం చవిచూశాయి.^[156] మరుసటి రోజు శాంటియాగో నౌకాశ్రయంలో ఆశ్రయం పొందిన స్పెయిన్ కరేబియను స్క్వాడ్రను సముద్రంలోకి దూసుకెళ్లింది. యుద్ధంలో అతిపెద్ద నావికా యుద్ధంలో ఉత్తర అట్లాంటికు స్క్వాడ్రను చేత నాశనం చేయబడింది.^[157] షాఫ్టరు శాంటియాగో నగరాన్ని ముట్టడించాడు. అది జూలై 17న లొంగిపోయింది. క్యూబాను ప్రభావవంతమైన అమెరికను నియంత్రణలో ఉంచింది.^[158] మెకిన్లీ, మైల్సు కూడా ప్యూర్టో రికో మీద దండయాత్రకు ఆదేశించారు. ఇది జూలైలో దిగినప్పుడు పెద్దగా ప్రతిఘటనను ఎదుర్కొలేదు.^[158] స్పెయిన్ నుండి దూరంగా స్పానిషు నావికాదళం నాశనం కావడం వల్ల తిరిగి సరఫరా అసాధ్యం అయింది. స్పానిషు ప్రభుత్వం యుద్ధాన్ని ముగించే మార్గాన్ని వెతకడం ప్రారంభించింది.^[159]

శాంతి - ప్రాదేశిక లాభం

స్పెయిన్ క్యూబా ప్యూర్టో రికోలను విడిచిపెట్టాలని మెకిన్లీ మంత్రివర్గం ఆయనతో అంగీకరించింది. కానీ వారు ఫిలిప్పీన్సు‌తో విభేదించారు. కొందరు మొత్తం ద్వీపసమూహాన్ని స్వాధీనం చేసుకోవాలని కోరుకున్నారు. మరికొందరు ఈ ప్రాంతంలో నావికా స్థావరాన్ని మాత్రమే ఉంచుకోవాలని కోరుకున్నారు.^[160] ప్రజాభిప్రాయం ఫిలిప్పీన్సు‌ను స్వాధీనం చేసుకోవాలని అనుకూలంగా అనిపించినప్పటికీ డెమొక్రాట్లు బ్రయాను, క్లీవ్‌ల్యాండు, కొత్తగా ఏర్పడిన అమెరికను యాంటీ-ఇంపీరియలిస్టు లీగుతో సహా అనేక మంది ప్రముఖ రాజకీయ నాయకులు తమ వ్యతిరేకతను తెలియజేశారు.^[161]

క్యూబను విముక్తి, ప్యూర్టో రికో విలీనం ఆధారంగా స్పెయిను‌తో చర్చలు ప్రారంభించాలని మెకిన్లీ ప్రతిపాదించారు. ఫిలిప్పీన్సు తుది స్థితి మరింత చర్చకు లోబడి ఉంటుంది.^[162] అమెరికను సైన్యం పసుపు జ్వరం బారిన పడినప్పుడు క్యూబాలో సైనిక పరిస్థితి క్షీణించడం ప్రారంభించినప్పటికీ ఆయన ఆ డిమాండు‌లో దృఢంగా నిలిచాడు.^[162] స్పెయిను చివరికి ఆగస్టు 12న ఆ నిబంధనల మీద కాల్పుల విరమణకు అంగీకరించింది. 1898 సెప్టెంబరులో పారిసు‌లో ఒప్పంద చర్చలు ప్రారంభమయ్యాయి.^[163] పారిసు ఒప్పందం మీద సంతకం చేసిన డిసెంబరు 18 వరకు చర్చలు కొనసాగాయి.^[164] యునైటెడు స్టేట్సు ప్యూర్టో రికో, ఫిలిప్పీన్సు‌లను అలాగే గ్వామ్ ద్వీపాన్ని స్వాధీనం చేసుకుంది. స్పెయిను క్యూబా మీద తన వాదనలను వదులుకుంది; బదులుగా, యునైటెడు స్టేట్సు స్పెయిను‌కు $20 మిలియన్లు (756 మిలియన్లకు సమానం) చెల్లించడానికి అంగీకరించింది.^[164] అవసరమైన మూడింట రెండు వంతుల ఓటు ద్వారా ఒప్పందాన్ని ఆమోదించడానికి సెనేటు‌ను ఒప్పించడంలో మెకిన్లీ ఇబ్బంది పడ్డాడు. కానీ ఆయన, ఉపాధ్యక్షుడు హోబర్టు లాబీయింగు చివరికి విజయవంతమైంది. ఎందుకంటే సెనేటు 1899 ఫిబ్రవరి 6న 57 నుండి 27 తేడాతో అనుకూలంగా ఓటు వేసింది.^[165]

హవాయి

యుద్ధ సమయంలో మెకిన్లీ రిపబ్లికు ఆఫ్ హవాయి విలీనాన్ని కూడా అనుసరించాడు. వ్యాపార ప్రయోజనాల ఆధిపత్యంలో ఉన్న కొత్త గణతంత్రం 1893లో రాణిని పడగొట్టింది బయోనెటు రాజ్యాంగాన్ని రద్దు చేయడం ద్వారా రాచరికం అధికారాలను పునరుద్ధరించడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు.^[166] విలీనానికి బలమైన అమెరికను మద్దతు ఉంది. మనీలా యుద్ధం తర్వాత యుద్ధ సమయంలో పసిఫికు స్థావరాల అవసరం స్పష్టమైంది.^[167] మెకిన్లీ విలీనానికి మద్దతుదారుగా పదవీ బాధ్యతలు స్వీకరించాడు. కాంగ్రెసు చర్య తీసుకోవాలని లాబీయింగు చేశాడు. ఏమీ చేయకపోవడం రాచరిక ప్రతి-విప్లవాన్ని లేదా జపనీస్ ఆక్రమణను ఆహ్వానిస్తుందని హెచ్చరించాడు.^[167] విలీన ఒప్పందాన్ని ఆమోదించడానికి సెనేటు‌లో మూడింట రెండు వంతుల మందిని పొందడంలో ఇబ్బందిని ముందుగానే ఊహించిన మెకిన్లీ, బదులుగా కాంగ్రెసు ఉభయ సభల ఉమ్మడి తీర్మానం ద్వారా ఫలితాన్ని సాధించడానికి నెవాడా డెమొక్రాటికు ప్రతినిధి ఫ్రాన్సిసు జి. న్యూలాండ్సు ప్రయత్నానికి మద్దతు ఇచ్చాడు.^[168] ఫలితంగా వచ్చిన న్యూలాండ్సు తీర్మానం రెండు సభలను విస్తృత ఆధిక్యంతో ఆమోదించింది. మెకిన్లీ 1898 జూలై 8న దాని మీద చట్టంగా సంతకం చేశాడు.^[168] మెకిన్లీ జీవిత చరిత్ర రచయిత హెచ్. వేన్ మోర్గాను ఇలా పేర్కొన్నాడు. "హవాయిని స్వాధీనం చేసుకోవడం వెనుక మెకిన్లీ మార్గదర్శక స్ఫూర్తి, దానిని కొనసాగించడంలో దృఢత్వాన్ని చూపించాడు";^[169] అధ్యక్షుడు కోర్టెలియౌతో ఇలా అన్నాడు. "కాలిఫోర్నియా కంటే మనకు హవాయి చాలా ఎక్కువ అవసరం. ఇది స్పష్టమైన విధి."^[170]

విదేశాలలో ప్రభావాన్ని విస్తరించడం

చైనాలో తలుపు తెరవడం

స్పెయిన్‌తో శాంతి చర్చలు ప్రారంభానికి ముందే మెకిన్లీ కాంగ్రెసు‌ను కోరాడు ఆసియాలో వాణిజ్య అవకాశాలను పరిశీలించడానికి ఒక కమిషను‌ను ఏర్పాటు చేసి, "ఓపెను డోరు పాలసీ"ను ఆమోదించింది. దీనిలో అన్ని దేశాలు చైనాతో స్వేచ్ఛగా వ్యాపారం చేస్తాయి. ఆ దేశం ప్రాదేశిక సమగ్రతను ఎవరూ ఉల్లంఘించడానికి ప్రయత్నించరు.^[171]

బాక్సరు తిరుగుబాటు చైనాలో విదేశీయులను బెదిరించినప్పుడు అమెరికను మిషనరీలను చంపుతామని బెదిరించారు.^[172] పెకింగులోని అమెరికన్లను, ఇతర పాశ్చాత్యులను ముట్టడించారు. ఇతర పాశ్చాత్య శక్తుల సహకారంతో మెకిన్లీ 1900 జూన్‌లో నగరానికి 5000 మంది సైనికులను ఆదేశించాడు. చైనా రిలీఫు ఎక్స్‌పెడిషను.^[173] పాశ్చాత్యులను మరుసటి నెలలో రక్షించారు. కానీ శాసనసభను సంప్రదించకుండా మెకిన్లీ దళాలను పంపడాన్ని అనేక మంది కాంగ్రెసు డెమొక్రాట్లు వ్యతిరేకించారు.^[172] మెకిన్లీ చర్యలు ఆయన వారసులలో చాలా మంది సైన్యం మీద ఇలాంటి స్వతంత్ర నియంత్రణను కలిగి ఉండటానికి దారితీసిన ఒక ఉదాహరణను ఏర్పాటు చేశాయి.^[173] తిరుగుబాటు ముగిసిన తర్వాత యునైటెడు స్టేట్సు ఓపెను డోర్ విధానానికి తన నిబద్ధతను పునరుద్ఘాటించింది. ఇది చైనా పట్ల అమెరికను విధానానికి ఆధారం అయ్యింది.^[174]

పనామా కాలువ

ఇంటికి దగ్గరగా మెకిన్లీ, హే మధ్య అమెరికా అంతటా కాలువ నిర్మాణం మీద బ్రిటను‌తో చర్చలు జరిపారు. 1850లో రెండు దేశాలు సంతకం చేసిన క్లేటను-బుల్వరు ఒప్పందం అక్కడ కాలువ మీద ప్రత్యేక నియంత్రణను ఏర్పాటు చేయడాన్ని నిషేధించింది. పసిఫికు చేరుకోవడానికి నావికాదళం దక్షిణ అమెరికా చుట్టూ పూర్తిగా ప్రయాణించాల్సి వచ్చినప్పుడు రెండు మహాసముద్రాల నావికాదళాన్ని నిర్వహించడం ఎంత కష్టమో ఈ యుద్ధం బయటపెట్టింది. ^[175] ఇప్పుడు అమెరికను వ్యాపార, సైనిక ప్రయోజనాలు ఆసియాలో మరింత ఎక్కువగా పాల్గొంటున్నందున ఒక కాలువ ఎప్పుడూ లేనంతగా అవసరమని అనిపించింది. మెకిన్లీ ఒప్పందం మీద తిరిగి చర్చలు జరపాలని ఒత్తిడి చేశారు. ^[175] హే, బ్రిటిషు రాయబారి, జూలియను పాన్సెఫోటు, యునైటెడు స్టేట్సు భవిష్యత్తు కాలువను నియంత్రించగలదని అంగీకరించారు. అయితే అది అన్ని షిప్పింగు‌లకు తెరిచి ఉంటుంది కానీ బలవర్థకమైనది కాదు. ^[176] మెకిన్లీ నిబంధనలతో సంతృప్తి చెందాడు. కానీ సెనేటు వాటిని తిరస్కరించింది. యునైటెడు స్టేట్సు కాలువను బలపరచడానికి అనుమతించాలని డిమాండు చేసింది. ^[176] హే తిరస్కరణకు సిగ్గుపడి రాజీనామా ప్రతిపాదించాడు. కానీ మెకిన్లీ దానిని తిరస్కరించి సెనేటు డిమాండ్లను సాధించడానికి చర్చలు కొనసాగించమని ఆదేశించాడు.^[177] చివరికి ఆయన విజయం సాధించాడు. కొత్త ఒప్పందం రూపొందించబడి ఆమోదించబడింది ( కానీ 1901లో మెకిన్లీ హత్యకు ముందు కాదు) .^[177] రూజ్‌వెల్టు పాలనలో ఫలితంగా పనామా కాలువ ఏర్పడింది.

టారిఫు‌లు - బైమెటలిజం

మెకిన్లీ కాంగ్రెసు‌లో అధిక సుంకాల మీద తన ఖ్యాతిని పెంచుకున్నాడు. అమెరికను వ్యాపారానికి, బాగా జీతం పొందే యుఎస్ ఫ్యాక్టరీ కార్మికులకు రక్షణ కల్పిస్తానని హామీ ఇచ్చాడు. కాంగ్రెసు‌ను రిపబ్లికన్లు నియంత్రించడంతో వేసు అండు మీన్సు చైర్మను డింగ్లీ “ డింగ్లీ చట్టం “ను ప్రవేశపెట్టారు. ఇది ఉన్ని, చక్కెర, విలాసవంతమైన వస్తువుల మీద సుంకం రేట్లను పెంచుతుంది. కాంగ్రెసు మెకిన్లీ మద్దతుతో ఈ చట్టాన్ని ఆమోదించింది. ఆయన అధ్యక్ష పదవికి ఐదు నెలల లోపే 1897 జూలై 24న దాని మీద చట్టంగా సంతకం చేశారు.^[178]^[179]

అమెరికను సంధానకర్తలు త్వరలోనే ఫ్రాన్సు‌తో ఒక పరస్పర ఒప్పందాన్ని ముగించారు. బైమెటలిజం పట్ల బ్రిటిషు ఉత్సాహాన్ని అంచనా వేయడానికి రెండు దేశాలు బ్రిటను‌ను సంప్రదించాయి.^[180] ప్రధాన మంత్రి లార్డు సాలిసు‌బరీ, ఆయన ప్రభుత్వం ఈ ఆలోచన మీద కొంత ఆసక్తిని కనబరిచారు. వైస్రాయి ఎగ్జిక్యూటివు కౌన్సిలు అంగీకరిస్తే భారతదేశంలోని మింటు‌లను వెండి నాణేలకు తిరిగి తెరవడానికి తాను సిద్ధంగా ఉన్నానని అమెరికను ఎడ్వర్డు ఓ. వోల్కాటుతో అన్నారు.^[181] బంగారు ప్రమాణం నుండి వైదొలగే అవకాశం ఉందనే వార్తలు దాని పక్షపాతుల నుండి తక్షణ వ్యతిరేకతను రేకెత్తించాయి. భారత పరిపాలన సందేహాలు బ్రిటను‌ను తిరస్కరించే ప్రతిపాదనకు దారితీశాయి.^[182] అంతర్జాతీయ ప్రయత్నం విఫలమైనందున మెకిన్లీ వెండి నాణేల తయారీకి దూరంగా ఉండి బంగారు ప్రమాణాన్ని స్వీకరించాడు.^[183] ఒప్పందం లేకపోయినా యునైటెడు స్టేట్సు‌కు సంపద తిరిగి రావడం ప్రారంభించడంతో ఉచిత వెండి కోసం ఆందోళన తగ్గింది. యుకాను ఆస్ట్రేలియాలో ఇటీవలి సమ్మెల నుండి బంగారం వెండి నాణేల తయారీ లేకుండా కూడా ద్రవ్య సరఫరాను పెంచింది.^[184] అంతర్జాతీయ ఒప్పందం లేనప్పుడు మెకిన్లీ బంగారు ప్రమాణాన్ని అధికారికంగా ధ్రువీకరించడానికి చట్టాన్ని సమర్థించాడు. కానీ మొదట సెనేటు‌లో వెండి బలం కారణంగా నిరోధించబడింది.^[185] 1900 నాటికి మరొక ప్రచారం ముందుకు రావడం మంచి ఆర్థిక పరిస్థితులు ఉన్నందున మెకిన్లీ కాంగ్రెసును అటువంటి చట్టాన్ని ఆమోదించమని కోరాడు. గోల్డు స్టాండర్డు ‌మీద సంతకం చేశాడు. 1900 మార్చి 1న బంగారు పెన్ను ఉపయోగించి అలా చేశారు.^[186]

పౌర హక్కులు

1896లో మెక్‌కిన్లీ ఎన్నికైన తర్వాత నల్లజాతీయులు సమానత్వం వైపు పురోగతి సాధిస్తారని ఆశాభావం వ్యక్తం చేశారు. గవర్నరు‌గా ఉన్నప్పుడు మెక్‌కిన్లీ లించింగుకు వ్యతిరేకంగా మాట్లాడారు. ఇప్పటికీ ఓటు వేయగల చాలా మంది నల్లజాతీయులు 1896లో ఆయనకు మద్దతు ఇచ్చారు. అయితే మెక్‌కిన్లీ ప్రాధాన్యత సెక్షనలిజాన్ని అంతం చేయడం. వారు ఆయన విధానాలు, నియామకాల పట్ల నిరాశ చెందారు. మెకిన్లీ నల్లజాతీయులను తక్కువ స్థాయి ప్రభుత్వ పదవులకు నియమించినప్పటికీ దానికి కొంత ప్రశంసలు లభించినప్పటికీ ఆ నియామకాలు మునుపటి రిపబ్లికను పరిపాలనల కంటే తక్కువగా ఉన్నాయి. ^[187]

జాతి హింసకు మెకిన్లీ పరిపాలన ప్రతిస్పందన తక్కువగా ఉంది. దీని వలన ఆయన నల్లజాతి మద్దతును కోల్పోయాడు. ^[187] 1897లో హోగాన్సు‌విల్లే, జార్జియా, మరుసటి సంవత్సరం లేకు సిటీ, సౌతు కరోలినా వద్ద నల్లజాతి పోస్టు ‌మాస్టర్ల మీద దాడి జరిగినప్పుడు. మెకిన్లీ ఎటువంటి ఖండన ప్రకటన జారీ చేయలేదు. నల్లజాతి నాయకులు మెకిన్లీని నిష్క్రియాత్మకంగా విమర్శించినప్పటికీ మద్దతుదారులు అధ్యక్షుడు జోక్యం చేసుకోవడానికి చేయగలిగేది చాలా తక్కువ అని చెబుతూ స్పందించారు. విమర్శకులు హారిసను చేసినట్లుగా కనీసం బహిరంగంగా ఇలాంటి సంఘటనలను ఖండించగలరని బదులిచ్చారు.^[188]

1898 విల్మింగ్టను తిరుగుబాటుగా గుర్తించబడిన ఒక సంఘటనలో తెల్లజాతి ఆధిపత్యవాదుల బృందం 1898 నవంబరు 10న ఉత్తర కరోలినాలోని విల్మింగ్టను‌లో ఎన్నికైన ప్రభుత్వాన్ని హింసాత్మకంగా కూల్చివేసినప్పుడు. నల్లజాతి పౌరులను రక్షించడానికి ఫెడరలు మార్షల్సు లేదా ఫెడరలు దళాలను పంపమని నల్లజాతి నాయకులు చేసిన అభ్యర్థనలను మెకిన్లీ తిరస్కరించారు.^[189] నగర నివాసితుల విజ్ఞప్తిని విస్మరించారు నల్లజాతీయులు ఎక్కువగా నివసించే బ్రూక్లిను పరిసరాల విస్తృత విధ్వంసం నుండి కోలుకోవడానికి సహాయం చేయండి.^[190] చరిత్రకారుడు క్లారెన్సు ఎ. బాకోటు ప్రకారం "స్పానిషు-అమెరికను యుద్ధానికి ముందు నీగ్రోలు కొన్ని తప్పులు చేసినప్పటికీ మెకిన్లీని తమకు ఉన్న ఉత్తమ స్నేహితుడిగా భావించారు."^[191] నల్లజాతి నాయకుల ఒత్తిడితో లెఫ్టినెంటు హోదా కంటే ఎక్కువ ఉన్న నల్లజాతి అధికారులను నియమించాలని మెకిన్లీ యుద్ధ శాఖను కోరాడు. మెకిన్లీ 1898 చివరిలో దక్షిణాదిలో పర్యటించి విభాగ సయోధ్యను ప్రోత్సహించాడు. టస్కేగీ ఇన్స్టిట్యూటు ప్రసిద్ధ నల్లజాతి విద్యావేత్త బుకర్ టి. వాషింగ్టన్లను సందర్శించాడు. ఆయన కాన్ఫెడరేటు స్మారక చిహ్నాలను కూడా సందర్శించాడు. దక్షిణాది పర్యటనలో మెకిన్లీ జాతి ఉద్రిక్తతలు లేదా హింస గురించి ప్రస్తావించలేదు. దక్షిణాది శ్వేతజాతీయుల నుండి అధ్యక్షుడికి ఉత్సాహభరితమైన స్వాగతం లభించినప్పటికీ అధికారిక స్వాగత కమిటీల నుండి మినహాయించబడిన చాలా మంది నల్లజాతీయులు అధ్యక్షుడి మాటలు, చర్యలతో దూరం అయ్యారని భావించారు. ^[192]^[193] జాతి గురించి గౌల్డు ఇలా ముగించారు. "మెక్కిన్లీకి తన కాలంలోని పక్షపాతాలను అధిగమించి, అన్ని అమెరికన్లకు మెరుగైన భవిష్యత్తును సూచించే దృక్పథం లేదు".^[194]

1900 ఎన్నికలు

1899లో దేశవ్యాప్తంగా జరిగిన రాష్ట్ర, స్థానిక ఎన్నికలలో రిపబ్లికన్లు సాధారణంగా విజయం సాధించారు. 1900లో తిరిగి ఎన్నికయ్యే అవకాశాల గురించి మెకిన్లీ ఆశాజనకంగా ఉన్నాడు.^[195] మెకిన్లీ తన మొదటి పదవీకాలంలో పొందిన ప్రజాదరణ ఆయనకు రెండవసారి తిరిగి నామినేషను వేయడానికి హామీ ఇచ్చింది.^[196] రిపబ్లికను టికెట్టు గురించిన ఏకైక ప్రశ్న ఉపాధ్యక్ష నామినేషను‌కు సంబంధించినది; 1899 చివరలో హోబర్టు మరణించడంతో మెకిన్లీకి కొత్త రన్నింగు మేటు అవసరం.^[197] మెకిన్లీ మొదట్లో ఎలిహు రూటును ఇష్టపడ్డాడు. ఆయన అల్జరు తర్వాత సెక్రటరీ ఆఫ్ వార్‌గా వచ్చాడు. కానీ రూట్ వార్ డిపార్టు‌మెంటు‌లో చాలా మంచి పనిచేస్తున్నాడని మెకిన్లీ నిర్ణయించుకున్నాడు.^[197] అల్లిసను కార్నెలియసు న్యూటను బ్లిసుతో సహా ఇతర ప్రముఖ అభ్యర్థులను అతను పరిగణించాడు. కానీ రిపబ్లికను పార్టీ రైజింగు స్టారు థియోడర్ రూజ్‌వెల్ట్ అంత ప్రజాదరణ పొందిన వారు ఎవరూ లేరు.^[198] నేవీ అసిస్టెంటు సెక్రటరీగా కొంతకాలం పనిచేసిన తర్వాత రూజ్‌వెల్టు రాజీనామా చేసి ఒక అశ్వికదళ రెజిమెంటును స్థాపించాడు; వారు క్యూబాలో ధైర్యంగా పోరాడారు. రూజ్‌వెల్టు కీర్తితో ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు. 1898లో సంస్కరణ వేదిక మీద న్యూయార్కు గవర్నరు‌గా ఎన్నికైన రూజ్వెల్టు అధ్యక్ష పదవి మీద దృష్టి పెట్టారు. ^[197] చాలా మంది మద్దతుదారులు టికెట్టు‌లో రెండవ స్థానానికి ఆయనను మెకిన్లీకి సిఫార్సు చేశారు. 1904లో అధ్యక్ష పదవికి ఇది ఒక అద్భుతమైన మెట్టు అవుతుందని రూజ్వెల్టు విశ్వసించారు. ^[197] మెకిన్లీ బహిరంగంగా నిబద్ధత లేకుండానే ఉన్నాడు. కానీ హన్నా న్యూయార్కు గవర్నరు‌ను గట్టిగా వ్యతిరేకించింది. ^[199] ఒహియో సెనేటరు న్యూయార్కరు‌ను అతిగా ఉద్రేకపూరితంగా భావించాడు; రూజ్వెల్టు సంస్కరణల ఎజెండాను ఇష్టపడని రాజకీయ నాయకుడు, న్యూయార్కు సెనేటరు థామసు సి. ప్లాటు, గవర్నరు‌ను ఉపాధ్యక్షుడిని చేయడం ద్వారా పక్కన పెట్టడానికి ప్రయత్నించడంతో ఆయన వైఖరి దెబ్బతింది. ^[200]

రిపబ్లికను కన్వెన్షను ఆ జూన్‌లో ఫిలడెల్ఫియాలో ప్రారంభమైనప్పుడు ఏ ఉపాధ్యక్ష అభ్యర్థికీ అఖండ మద్దతు లభించలేదు. కానీ రూజ్వెల్టు‌కు దేశవ్యాప్తంగా విస్తృత మద్దతు లభించింది. ^[197] మెకిన్లీ ఆ ఎంపిక తనకు కాదు సమావేశానికే చెందుతుందని ధ్రువీకరించారు. ^[201] జూన్ 21న మెకిన్లీ ఏకగ్రీవంగా తిరిగి నామినేటు చేయబడ్డాడు. హన్నా అయిష్టంగానే అంగీకరించడంతో రూజ్వెల్టు మొదటి బ్యాలెటు‌లో ఉపాధ్యక్షుడిగా నామినేటు అయ్యాడు. ^[202] డెమోక్రటికు కన్వెన్షను తరువాతి నెలలో కాన్సాసు సిటీలో సమావేశమై విలియం జెన్నింగ్సు బ్రయాను‌ను నామినేటు చేసింది. 1896 పోటీ పునఃపోటీని ఏర్పాటు చేసింది.^[203]

అభ్యర్థులు ఒకేలా ఉన్నారు. కానీ ప్రచారంలోని అంశాలు మారిపోయాయి: వెండి ఉచితం అనేది ఇప్పటికీ చాలా మంది ఓటర్లను ఉత్సాహపరిచే ప్రశ్న కానీ రిపబ్లికన్లు యుద్ధంలో విజయం, స్వదేశంలో శ్రేయస్సు మీద దృష్టి సారించారు ఎందుకంటే వారు తమ పార్టీకి అనుకూలంగా ఉన్న అంశాలుగా వారు విశ్వసించారు.^[204] సామ్రాజ్యవాద సమస్య అంత కచ్చితంగా లేనప్పటికీ యుద్ధం ప్రజాదరణ పొందిందని డెమొక్రాట్లకు తెలుసు. కాబట్టి వారు ట్రస్టులు, కార్పొరేటు శక్తి సమస్య మీద దృష్టి సారించారు. మెకిన్లీని మూలధనం, పెద్ద వ్యాపార సేవకుడిగా చిత్రించారు.^[205] 1896లో మాదిరిగానే మెకిన్లీ తన నామినేషను‌ను అంగీకరించడానికి ఇంట్లోనే ఉండగా ఈసారి ఒకే ఒక ప్రసంగం చేస్తూ బ్రయాను దేశవ్యాప్తంగా ప్రసంగ పర్యటనకు బయలుదేరాడు.^[206] రూజ్వెల్టు ప్రచారానికి ప్రాథమిక వక్తగా నిలిచారు. హన్నా పని చేయడం ద్వారా ఆ లక్ష్యానికి సహాయం చేశాడు. పెన్సిల్వేనియాలో బొగ్గు గని కార్మికుల సమ్మెను పరిష్కరించడానికి.^[207] 1896లో జరిగినట్లుగా బ్రయాను ప్రచారం ఓటర్లను ఉత్తేజపరచడంలో విఫలమైంది. మెకిన్లీ తాను తిరిగి ఎన్నికవుతానని ఎప్పుడూ సందేహించలేదు.^[208] 1900 నవంబరు 6న ఆయన చెప్పింది నిజమేనని నిరూపించబడింది. 1872 తర్వాత ఏ రిపబ్లికను‌కైనా ఇది అతిపెద్ద విజయమే.^[209] బ్రయాను సౌతు వెలుపల కేవలం నాలుగు రాష్ట్రాలను మాత్రమే కలిగి ఉన్నాడు. మెకిన్లీ బ్రయాను స్వస్థలమైన నెబ్రాస్కాను కూడా గెలుచుకున్నాడు.^[209]

రెండవ పదం

మెకిన్లీ ప్రారంభోత్సవం థామసు ఎడిసను ద్వారా చిత్రీకరించబడింది

1901 మార్చి 4న ఆయన రెండవ ప్రారంభోత్సవం తర్వాత, విలియం, ఇడా మెకిన్లీ దేశంలో ఆరు వారాల పర్యటనను చేపట్టారు. ఎక్కువగా రైలులో ప్రయాణిస్తూ, మెకిన్లీలు దక్షిణం గుండా నైరుతికి ప్రయాణించి ఆపై పసిఫికు తీరం, తూర్పు వైపుకు తిరిగి ప్రయాణించి 1901 జూన్ 13న బఫెలో,న్యూయార్కులో పాన్-అమెరికను ఎక్స్‌పోజిషను సందర్శనతో ముగించారు.^[210] అయితే ప్రథమ మహిళ కాలిఫోర్నియాలో అనారోగ్యానికి గురైంది. దీని వలన ఆమె భర్త తన బహిరంగ కార్యక్రమాలను పరిమితం చేసుకున్నాడు. వాణిజ్య పరస్పరతను ప్రోత్సహించడానికి ఆయన ఇవ్వాలనుకున్న ప్రసంగాల శ్రేణిని రద్దు చేసుకున్నాడు. బఫెలో సందర్శనకు ముందు వాషింగ్టను‌లో ఒక నెల, కాంటను‌లో రెండు నెలలు ప్లాను చేసుకుని ఆయన ఫెయిరు సందర్శనను సెప్టెంబరు వరకు వాయిదా వేశాడు.^[211]

హత్య

మెకిన్లీ మీద కాల్పులు జరపడం గురించి కళాకారుడి భావన

మెకిన్లీ ప్రజలను కలవడం ఆనందించినప్పటికీ ఇటీవలి ఐరోపా‌లో అరాచకవాదుల హత్యల కారణంగా గత సంవత్సరం ఇటలీ రాజు 1వ ఉంబెర్టో హత్య వంటి కారణాల వల్ల కోర్టెల్యు తన భద్రత గురించి ఆందోళన చెందాడు. అధ్యక్షుడు తిరిగి షెడ్యూలు చేసిన ప్రదర్శన సందర్శన నుండి ప్రజా స్వాగత కార్యక్రమాన్ని తొలగించడానికి ఆయన రెండుసార్లు ప్రయత్నించాడు. మెకిన్లీ నిరాకరించాడు. కార్టెలియౌ ఈ పర్యటనకు అదనపు భద్రతను ఏర్పాటు చేశాడు.^[212] సెప్టెంబరు 5న మెకిన్లీ 50,000 మంది ప్రేక్షకుల ముందు ఫెయిరు‌గ్రౌండ్సు‌లో తన ప్రసంగాన్ని ఇచ్చాడు. తన చివరి ప్రసంగంలో మెకిన్లీ అమెరికను తయారీదారులకు విదేశీ మార్కెట్లలో ప్రవేశం కల్పించడానికి ఇతర దేశాలతో పరస్పర ఒప్పందాలను కోరాడు. రెండవసారి తన ప్రణాళికలకు ఈ ప్రసంగాన్ని కీలకాంశంగా ఆయన ఉద్దేశించారు.^[213]^[214]

లియోను క్జోల్గోస్జు అనే గుంపులో ఉన్న వ్యక్తి మెకిన్లీని హత్య చేయాలని ఆశించాడు. క్లీవు‌ల్యాండు‌లో అరాచకవాది ఎమ్మా గోల్డుమను చేసిన ప్రసంగాన్ని విన్న తర్వాత జోల్గోస్జు ఆ లక్ష్యాన్ని ముందుకు తీసుకువెళుతుందని ఆయన నమ్మే చర్య తీసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఆయన అధ్యక్షుడి పోడియానికి దగ్గరగా వెళ్ళగలిగాడు. కానీ తన లక్ష్యాన్ని ఛేదించగలడని అనిశ్చితంగా ఉండడంతో కాల్పులు జరపలేదు.^[213] సెప్టెంబరు 5న తగినంత దగ్గరగా రాలేకపోయిన తర్వాత అధ్యక్షుడు ప్రజలను కలవాల్సిన ప్రదర్శన స్థలంలోని టెంపులు ఆఫ్ మ్యూజికు వద్ద మరుసటి రోజు వరకు జోల్గోసు వేచి ఉన్నాడు. జోల్గోసు తన తుపాకీని రుమాలులో దాచిపెట్టి లైను ముందు భాగానికి చేరుకున్నప్పుడు మెకిన్లీ కడుపు మీద దగ్గరగా రెండుసార్లు కాల్చాడు.^[215]

మెకిన్లీ తన సహాయకులను ఇడాకు సున్నితంగా వార్తను తెలియజేయమని జోల్గోస్జు ‌మీద దాడి చేసిన గుంపును విరమించమని కోరాడు. ఇది ఆయన హంతకుడి ప్రాణాలను కాపాడి ఉండవచ్చు.^[216] మెకిన్లీని ఎక్స్‌పోజిషను సహాయ కేంద్రానికి తీసుకెళ్లారు. అక్కడ వైద్యుడు రెండవ బుల్లెటు‌ను గుర్తించలేకపోయాడు. ప్రదర్శన స్థలంలో ఒక పురాతన ఎక్స్-రే యంత్రం ప్రదర్శించబడుతున్నప్పటికీ దానిని ఉపయోగించలేదు. మెకిన్లీని పాన్-అమెరికను ఎక్స్‌పోజిషను కంపెనీ అధ్యక్షుడు జాన్ జి. మిల్బర్ను ఇంటికి తీసుకెళ్లారు.^[217]

కాల్పుల తర్వాత రోజులలో మెకిన్లీ మెరుగుపడినట్లు కనిపించాడు. వైద్యులు మరింత ఆశావాద బులెటిను‌లను జారీ చేశారు. ఆ వార్త విని బఫెలోకు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చిన క్యాబినెటు సభ్యులు చెల్లాచెదురుగా వెళ్ళిపోయారు. ఉపాధ్యక్షుడు రూజ్వెల్టు అడిరోను‌డాక్సుకు క్యాంపింగు ట్రిపు‌కు బయలుదేరాడు.^[218]

లీచు ఇలా వ్రాశాడు:

అధ్యక్షుడి వైద్యులు ఆయన కోలుకోవాలని చూస్తున్న ఆశావాదాన్ని అర్థం చేసుకోవడం కష్టం. ఆయన గాయాలు సెప్టికు‌గా మారే అత్యంత తీవ్రమైన ప్రమాదం స్పష్టంగా ఉంది. అలా అయితే ఆయన దాదాపు చనిపోయే అవకాశం ఉంది. ఎందుకంటే ఇన్ఫెక్షను‌ను నియంత్రించే మందులు అందుబాటులో లేవు... ప్రముఖ న్యూయార్కు నగర వైద్యుడు డాక్టరు మెక్‌బర్నీ కరస్పాండెంట్ల మీద హృదయ విదారక హామీల వర్షం కురిపించడంలో అత్యంత దారుణమైన నేరస్థుడుగా పరిగణించబడ్డాడు. ఈ కేసు మీద ఉన్న ఏకైక పెద్ద-నగర సర్జను‌గా, ఆయనను ఆసక్తిగా ప్రశ్నించి ఉటంకించారు. ఆయన రోజీ అంచనాలు ఎక్కువగా అమెరికను ప్రజల భ్రమకు దోహదపడ్డాయి.^[219]

సెప్టెంబరు 13 ఉదయం మెకిన్లీ పరిస్థితి మరింత దిగజారింది. నిపుణులను పిలిపించారు; మొదట కొంతమంది వైద్యులు బలహీనమైన గుండెతో మెకిన్లీ బతికే అవకాశం ఉందని ఆశించినప్పటికీ మధ్యాహ్నం నాటికి కేసు నిరాశాజనకంగా ఉందని వారికి తెలుసు. వైద్యులకు తెలియకుండానే గ్యాంగ్రీను మెకిన్లీ కడుపు గోడల మీద పెరుగుతూ ఆయన రక్తాన్ని నెమ్మదిగా విషపూరితం చేస్తోంది. మెకిన్లీ రోజంతా స్పృహలో లేకుండా పోయాడు, కానీ మేల్కొన్నప్పుడు ఆయన ఒక ఆదర్శ రోగి. సాయంత్రం నాటికి మెకిన్లీ కూడా తాను చనిపోతున్నానని తెలుసుకోగా "ఇది పనికిరానిది, పెద్దమనుషులు. మనం ప్రార్థన చేయాలి అని నేను అనుకుంటున్నాను."^[220]^[221] బంధువులు, స్నేహితులు మరణ శయ్య చుట్టూ గుమిగూడారు. ప్రథమ మహిళ అతని మీద ఏడుస్తూ, "నేను కూడా వెళ్లాలనుకుంటున్నాను. నేను కూడా వెళ్లాలనుకుంటున్నాను" అని చెప్పింది. ^[222] ఆమె భర్త, "మనమందరం వెళ్తున్నాము, మనమందరం వెళ్తున్నాము. దేవుని చిత్తమే జరుగుతుంది, మనది కాదు" అని బదులిచ్చాడు. చివరి శక్తితో ఆమె చుట్టూ చేయి వేశాడు. ^[223] ఆయన తనకు ఇష్టమైన "నియరు, మై గాడు, టు థీ" అనే కీర్తనలో కొంత భాగాన్ని కూడా పాడి ఉండవచ్చు. ^[224] అయితే మరికొన్ని కథనాలలో ప్రథమ మహిళ దానిని ఆయనకు సున్నితంగా పాడినట్లు ఉంది. ^[223]

1901 సెప్టెంబరు 14న తెల్లవారుజామున 2:15 గంటలకు మెకిన్లీ మరణించాడు. థియోడరు రూజ్వెల్టు బఫెలోకు తిరిగి వెళ్లి అధ్యక్షుడిగా ప్రమాణ స్వీకారం చేశారు. మెకిన్లీ మరణించిన తొమ్మిది రోజుల తర్వాత హత్య కేసులో విచారణకు గురైన క్జోల్గోజు దోషిగా నిర్ధారించబడి సెప్టెంబరు 26న మరణశిక్ష విధించబడింది. 1901 అక్టోబరు 29న ఎలక్ట్రికు చైరు చేత ఉరితీయబడింది.^[225]

అంత్యక్రియలు, స్మారక చిహ్నాలు - వారసత్వం

అంత్యక్రియలు - విశ్రాంతి స్థలం

గౌల్డు ప్రకారం "మెకిన్లీ మరణ వార్త విని దేశం నిజమైన దుఃఖాన్ని చవిచూసింది."^[226] ఆకస్మిక అనిశ్చితిని ఎదుర్కొన్న స్టాక్ మార్కెట్టు, శోకసంద్రంలో దాదాపుగా గుర్తించబడకుండా పోయింది. దేశం తన దృష్టిని ఎగ్జిక్యూటివు మాన్షను పేటిక మీద కేంద్రీకరించింది. అది తూర్పు గదిలో తరువాత రైలులో కాంటను‌కు తరలించబడే ముందు కాపిటలు‌లోని రాష్ట్రంలో ఉంది. .^[227] కాపిటలు రోటుండా లోని బహిరంగ పేటిక ద్వారా దాదాపు 1,00,000 మంది ప్రజలు ప్రయాణించారు. చాలామంది వర్షంలో గంటల తరబడి వేచి ఉన్నారు. కాంటను‌లో సెప్టెంబరు 18న స్టార్కు కౌంటీ కోర్టుహౌసు‌లో కూడా అంతే సంఖ్యలో ప్రజలు ఇదే విధంగా చేశారు. మరుసటి రోజు, ఫస్ట్ మెథడిస్టు చర్చిలో అంత్యక్రియల సేవ జరిగింది. ఆ తర్వాత పేటికను సీలు చేసి మెకిన్లీ ఇంటికి తీసుకెళ్లారు. అక్కడ బంధువులు తుది నివాళులు అర్పించారు.^[228] ఆ తర్వాత మెకిన్లీ స్మారక చిహ్నం నిర్మాణం ఇప్పటికే ప్రణాళికలో ఉందని కాంటను‌లోని వెస్టు లాన్ శ్మశానవాటిక వద్ద ఉన్న రిసీవింగు వాల్టు‌కు తరలించారు.^[229]

ఇడా మెకిన్లీ తన భర్తను ఎక్కువ కాలం బ్రతికించరని విస్తృత అంచనా ఉంది; విలియం మెకిన్లీ మరణిస్తున్నప్పుడు. వారు డబులు అంత్యక్రియలకు సిద్ధంగా ఉండాలని ఒక కుటుంబ స్నేహితుడు పేర్కొన్నాడు.^[230] అయితే ఇది జరగలేదు. మాజీ ప్రథమ మహిళ తన భర్తతో పాటు అంత్యక్రియల రైలులో వెళ్లింది. "అంత్యక్రియల రైలు కంపార్టు‌మెంటు‌లో గుమిగూడి ప్రభువు తన ప్రియమైన ప్రేమతో ఆమెను తీసుకెళ్లాలని ప్రార్థిస్తున్న స్త్రీకి చుట్టుముట్టే ప్రయాణం ఒక క్రూరమైన పరీక్ష" అని లీచు పేర్కొన్నాడు. ^[231] వాషింగ్టను లేదా కాంటను‌లో సేవలకు హాజరు కావడానికి ఆమె చాలా బలహీనంగా భావించబడింది. అయినప్పటికీ ఆమె నార్తు మార్కెటు స్ట్రీటు‌లోని తన ఇంట్లో తన భర్త కోసం జరిగే సేవను తలుపు వద్ద వింటుంది. ఆమె తన జీవితాంతం కాంటను‌లోనే ఉండి. తన ఇంట్లో ఒక మందిరాన్ని ఏర్పాటు చేసుకుని 1907 మే 26న 59 సంవత్సరాల వయసులో ఆమె మరణించే వరకు తరచుగా ఖజానాను సందర్శించింది. ^[230] ఆమె కాంటను‌లోని తన భర్తకు పెద్ద పాలరాయి స్మారక చిహ్నం పూర్తి కావడానికి కొన్ని నెలల ముందు మరణించింది. దీనిని అధ్యక్షుడు రూజ్వెల్టు 1907 సెప్టెంబరు 30, న అంకితం చేశారు. విలియం, ఇడా మెకిన్లీలను వారి కుమార్తెలతో కలిసి కాంటను నగరానికి ఎదురుగా ఉన్న కొండపై ఖననం చేశారు. ^[232]

అధ్యక్షుడు మెకిన్లీ అంత్యక్రియలు, 1901, భాగం 1
అధ్యక్షుడు మెకిన్లీ అంత్యక్రియలు, 1901, భాగం 2
అధ్యక్షుడు మెకిన్లీ అంత్యక్రియలు, 1901, భాగం 3

ఇతర స్మారక చిహ్నాలు

కాంటను సైటు‌తో పాటు, అనేక ఇతర స్మారక చిహ్నాలు మెకిన్లీని గౌరవిస్తాయి. విలియం మెకిన్లీ మాన్యుమెంటు కొలంబసు‌లోని ఒహియో స్టేటు‌హౌసు ముందు ఉంది. నైల్సు‌లోని ఆయన జన్మస్థలం వద్ద మెకిన్లీ పెద్ద పాలరాయి విగ్రహం ఉంది. ఇరవై ఒహియో పాఠశాలలు మెకిన్లీ పేరును కలిగి ఉన్నాయి. ^[233] యునైటెడు స్టేట్సు‌లోని అనేక పాఠశాలలకు మెకిన్లీ స్కూలు అని పేరు పెట్టారు. మెకిన్లీ మరణం తర్వాత సంవత్సరంలో మెకిన్లీ స్మారక చిహ్నాల నిర్మాణం కోసం దాదాపు మిలియన్ల డాలర్లు ఇస్తామని సహకారులు ప్రతిజ్ఞ చేశారు. అలాగే ప్రజా నిధుల నుండి కేటాయించారు.^[234] మెకిన్లీ జీవిత చరిత్ర రచయిత కెవిను ఫిలిప్సు, ఒహియోలో మెకిన్లీకి ఉన్న గణనీయమైన సంఖ్యలో ప్రధాన స్మారక చిహ్నాలు, మెకిన్లీ మరణం తర్వాత సంవత్సరాలలో ఆయన గొప్ప అధ్యక్షులలో స్థానం పొందుతాడని ఒహియో వాసులలో ఉన్న అంచనాను ప్రతిబింబిస్తాయని సూచిస్తున్నారు.^[235]

మెకిన్లీ చిత్రాన్ని కలిగి ఉన్న విగ్రహాలు డజనుకు పైగా రాష్ట్రాలలో కనిపిస్తాయి. వీధులు, పౌర సంస్థలు, గ్రంథాలయాల మీద ఆయన పేరును ఉంచారు. 1896లో ఒక బంగారు గ్రహీత ఉత్తర అమెరికాలోని ఎత్తైన పర్వతం అయిన డెనాలికి మెకిన్లీ పేరును ఇచ్చాడు. ఇది 20,310 అడుగులు (6,190 మీ.) ఎత్తులో ఉంది. 1975లో అలాస్కా బోర్డు ఆఫ్ జియోగ్రాఫికు నేమ్సు పర్వతం పేరును దాని స్థానిక నామమైన డెనాలిగా మార్చింది. అంతర్గత విభాగం 2015 ఆగస్టులో అధ్యక్షుడు బరాక్ ఒబామా అలాస్కా పర్యటనలో భాగంగా దీనిని అనుసరించాడు.^[236] 2025 జనవరి 20న అధ్యక్షుడు డోనాల్డ్ ట్రంప్ పర్వతానికి మెకిన్లీ పేరును పునరుద్ధరించడానికి ఒక కార్యనిర్వాహక ఉత్తర్వు జారీ చేశారు.^[237] దేనాలి నేషనలు పార్కు 1980 డిసెంబరు 2 వరకు మౌంటు మెకిన్లీ నేషనలు పార్కు అని పిలువబడింది. ఆ తర్వాత అధ్యక్షుడు జిమ్మీ కార్టర్ సంతకం చేసిన చట్టం ద్వారా దీనిని మార్చారు.^[233]

వారసత్వం - చారిత్రక చిత్రం

మెకిన్లీ జీవిత చరిత్ర రచయిత హెచ్. వేన్ మోర్గాను మెకిన్లీ చరిత్రలో అత్యంత ప్రియమైన అధ్యక్షుడిగా మరణించాడని వ్యాఖ్యానించాడు.^[238] అయితే యువ ఉత్సాహభరితమైన రూజ్వెల్టు త్వరగా ప్రజల దృష్టిని ఆకర్షించాడు. మెకిన్లీ ఇతర దేశాలతో చర్చలు జరపాలని ఉద్దేశించిన వాణిజ్య అన్యోన్యతను పొందేందుకు కొత్త అధ్యక్షుడు పెద్దగా ప్రయత్నించలేదు. మెకిన్లీ జ్ఞాపకాలు మసకబారడంతో రూజ్వెల్టు తన ఏడున్నర సంవత్సరాల అధ్యక్ష పదవిలో వివాదం, ప్రజా ప్రయోజనం చుట్టుముట్టాయి; 1920 నాటికి గౌల్డు ప్రకారం మెకిన్లీ పరిపాలన "థియోడరు రూజ్వెల్టు శక్తి, శక్తికి ఒక సాధారణమైన ముందుమాట" అని భావించబడింది.^[226] 1950ల నుండి మెకిన్లీకి మరింత అనుకూలమైన మూల్యాంకనాలు లభించాయి; అయితే, అమెరికను అధ్యక్షుల ర్యాంకింగు సర్వేలలో ఆయన సాధారణంగా మధ్యలో ఉంచబడ్డాడు. తరచుగా హేసు, క్లీవు‌ల్యాండు వంటి సమకాలీనుల కంటే వెనుకబడి ఉన్నాడు.^[226] మెకిన్లీ అధ్యక్షుడిగా ఉన్నప్పుడు అనేక నిర్ణయాలు దేశం భవిష్యత్తును తీవ్రంగా ప్రభావితం చేసినప్పటికీ ఆయన దానిని నడిపించడం కంటే ప్రజాభిప్రాయాన్ని ఎక్కువగా అనుసరించాడని, అధ్యక్ష పదవి మీద మారిన ప్రజా అంచనాల కారణంగా మెకిన్లీ స్థానం దెబ్బతింటుందని చరిత్రకారులలో ఒక అభిప్రాయం ఉందని మోర్గాను సూచిస్తున్నాడు.^[239]

మూడవ నాల్గవ పార్టీ వ్యవస్థలుగా పిలువబడే రెండు రాజకీయ యుగాల మధ్య పరివర్తన సమయంలో మెకిన్లీ ఎన్నిక జరిగిందని చరిత్రకారులలో విస్తృత ఒప్పందం ఉంది.^[240] కెన్నెతు ఎఫ్. వారెన్ మెకిన్లీ ప్రాతినిధ్యం వహించే వ్యాపార అనుకూల, పారిశ్రామిక, ఆధునీకరణ కార్యక్రమానికి జాతీయ నిబద్ధతను నొక్కిచెప్పారు.^[241] 1896 ప్రచారం మీద మెకిన్లీ వ్యక్తిగత నియంత్రణ, పార్టీ వేదికను అనుసరించడానికి బదులుగా, తనను తాను ప్రజల గొంతుగా ప్రాతినిధ్యం వహించడం ద్వారా అధ్యక్ష పదవిని పునర్నిర్మించే అవకాశాన్ని ఇచ్చిందని చరిత్రకారుడు డేనియల్ పి. క్లింగ్‌హార్డు వాదించాడు.^[242] రిపబ్లికను కార్లు రోవు 2000లలో జార్జి బుష్ వెనుక విస్తృత రాజకీయ పునర్వ్యవస్థీకరణకు నమూనాగా మెకిన్లీని ఉన్నతీకరించాడు^[243]— కాంగ్రెసు ఆధిపత్యం నుండి ఆధునిక, శక్తివంతమైన అధ్యక్షుడిగా మారడంలో మెకిన్లీని కీలక వ్యక్తిగా చూడటం ఉత్సాహం కలిగిస్తున్నప్పటికీ ఈ మార్పు 19వ శతాబ్దపు చివరి, 20వ శతాబ్దపు ప్రారంభంలో జరిగిన ఒక దశాబ్ద ప్రక్రియ అని చరిత్రకారుడు మైఖేలు జె. కోర్జీ వాదించారు. ^[244]

మెకిన్లీ తక్కువ రేటింగు అనర్హమైనదని, వాషింగ్టను, లింకను వంటి గొప్ప అధ్యక్షుల తర్వాత ఆయనకు స్థానం కల్పించాలని ఫిలిప్సు రాశారు. రిపబ్లికన్లను ఒక తరం పాటు అధికారంలో ఉంచిన ఎన్నికల సంకీర్ణాన్ని నిర్మించడంలో మెకిన్లీ సాధించిన విజయాన్ని ఆయన ఎత్తి చూపారు. ^[245] మెకిన్లీ వారసత్వంలో ఒక భాగం తన పరిపాలనలో చేర్చబడిన వ్యక్తులు, ఆయన మరణం తర్వాత పావు శతాబ్దం పాటు రిపబ్లికను పార్టీని ఆధిపత్యం చేసిన వ్యక్తులు అని ఫిలిప్సు విశ్వసిస్తున్నారు. ఈ అధికారులలో రూజ్వెల్టు కింద మూడు క్యాబినెటు పదవులలో పనిచేసిన కోర్టిలియు కూలిడ్జి కింద వైసు ప్రెసిడెంటు అయిన డావ్సు ఉన్నారు. తరువాత ప్రధాన వ్యక్తులుగా మారిన ఇతర మెకిన్లీ నియామకాలలో డే ఉన్నారు. వీరిలో రూజ్వెల్టు దాదాపు 20 సంవత్సరాలు సుప్రీం కోర్టుకు పదోన్నతి పొందాడు. మెకిన్లీ ఫిలిప్పీన్సు గవర్నరు-జనరలుగా నియమించబడ్డాడు. రూజ్వెల్టు ‌తర్వాత అధ్యక్షుడిగా నియమించబడ్డాడు. విలియం హోవార్డ్ టాఫ్ట్.^[246] హత్య తర్వాత కాంగ్రెసు అధ్యక్ష రక్షణ దాని విధులలో భాగంగా ఉండాలని భావించినప్పుడు ప్రస్తుత యునైటెడు స్టేట్సు సీక్రెటు సర్వీసు ఉనికిలోకి వచ్చింది.^[247]

మెకిన్లీ అధ్యక్ష పదవిలో వివాదాస్పద అంశం ప్రాదేశిక విస్తరణ, సామ్రాజ్యవాదం; 1946లో స్వాతంత్ర్యం ఇచ్చిన ఫిలిప్పీన్సు మినహా మెకిన్లీ ఆధీనంలోకి తీసుకున్న భూభాగాలను యునైటెడు స్టేట్సు ఇప్పటికీ నిలుపుకుంది. ^[248] 1898 నాటి ప్రాదేశిక విస్తరణను చరిత్రకారులు తరచుగా అమెరికన్ సామ్రాజ్యం ప్రారంభంగా చూస్తారు. ^[249] మోర్గాను ఆ చారిత్రక చర్చను అమెరికా ప్రపంచ శక్తిగా ఎదగడం మీద చర్చ ఉపసమితిగా చూస్తాడు; మెకిన్లీ చర్యల మీద చర్చ పరిష్కారం లేకుండా నిరవధికంగా కొనసాగుతుందని ఆయన ఆశిస్తున్నారు. అమెరికను విస్తరణలో మెకిన్లీ చర్యలను ఒకరు ఎలా తీర్పు చెప్పినా ఫిలిప్పీన్సు, క్యూబన్ల జీవితాలను మంచిగా మార్చడమే ఆయన ప్రేరణలలో ఒకటి అని ఆయన పేర్కొన్నారు.^[250]

ఒక రాజకీయ సంప్రదాయవాది,^[251]^[252]^[253] మెకిన్లీ విదేశాంగ విధానం, పౌర హక్కులు, ఆర్థిక వ్యవస్థకు సంబంధించి సంప్రదాయవాద విధానాలను అనుసరించే పరిపాలనకు అధ్యక్షత వహించారు. తరువాతి విషయానికి వస్తే, ఒక చరిత్రకారుడు "మెకిన్లీ పాలనలో ఆర్థిక వ్యవస్థలో ప్రభుత్వ జోక్యం గురించి, విధానం నిర్ణయాత్మకంగా లాస్సెజు-ఫెయిరు‌గా ఉంది" అని వాదించాడు.^[254]

ఇటీవలి దశాబ్దాలలో మరింత దృఢమైన అమెరికను విదేశాంగ విధానం మీద చర్చలో భాగంగా మెకిన్లీ మీద ఆసక్తి పెరగడాన్ని మోర్గాను సూచిస్తున్నాడు:

అమెరికను చరిత్రలోని కొన్ని ముఖ్యమైన సంఘటనలలో మెకిన్లీ ఒక ప్రధాన పాత్ర పోషించాడు. ఆయన నిర్ణయాలు భవిష్యత్తు విధానాలను, ప్రజా వైఖరులను రూపొందించాయి. ఆయన జీవితాన్ని వివరంగా అధ్యయనం చేసే మేధావుల అంచనాలో ఆయన్ సాధారణంగా ఉన్నతంగా ఉంటాడు. ఆయన విధానాలు, నిర్ణయాలతో విభేదించే వారు కూడా ఆయన నిర్ణయం తీసుకోవడంలో బాధ్యతాయుతమైన, సమాచారం ఉన్న భాగస్వామిగా చూస్తారు. ఆయన గౌరవప్రదమైన ప్రవర్తన, సూక్ష్మ కార్యకలాపాలు ఆయనను ప్రజల అవగాహన నుండి కొంత దూరంగా ఉంచుతాయి. కానీ ఆయన మళ్ళీ సంఘటనల మధ్యలో ఉన్నాడు. ఆయన ఎక్కడ ప్రారంభించాడో అక్కడ.^[255]

స్మారక చిహ్నాల గ్యాలరీ

మెకిన్లీ జన్మస్థలం స్మారక బంగారు డాలరు 1916 - 1917లో ముద్రించబడింది
మెకిన్లీ సమాధి కాంటను, ఒహియోలో
విలియం మెకిన్లీ స్మారక చిహ్నం కొలంబస్‌లోని ఒహియో స్టేటు‌హౌసు ముందు హెర్మాను మెక్‌నీలుచే
మెకిన్లీ మాన్యుమెంటు అలెగ్జాండరు ఫిమిస్టరు ప్రాక్టరుచే బఫెలో సిటీ హాలు, బఫెలో ముందు
లూకాసు కౌంటీ కోర్ట్‌హౌసు, టోలెడో, ఒహియో ముందు మెకిన్లీ మాన్యుమెంటు

మూలాలు

ఉల్లేఖన లోపం: "lower-alpha" అనే గ్రూపులో <ref> ట్యాగులు ఉన్నాయి గానీ, దానికి సంబంధించిన <references group="lower-alpha"/> ట్యాగు కనబడలేదు

↑ ^1.0 ^1.1 ^1.2 లీచ్, p. 4; మోర్గాన్, p. 2.
↑ మోర్గాన్, p. 3.
↑ ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 4–6; మోర్గాన్, pp. 2–3; ఫిలిప్స్, p. 13.
↑ ఫిలిప్స్, pp. 17–18; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, p. 8; మోర్గాన్, pp. 10–11.
↑ ఫిలిప్స్, p. 16; లీచ్, pp. 4–5.
↑ మోర్గాన్, pp. 9–10.
↑ Levere, William (1911). History of the Sigma Alpha Epsilon Fraternity, Volume 2. Chicago: Lakeside Press. pp. 204–19.
↑ ఫిలిప్స్, p. 20; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, p. 5.
↑ Armstrong, p. 6; Morgan, pp. 11–12.
↑ Armstrong, pp. 3–4; Philips, pp. 20–21.
↑ Armstrong, pp. 8–10.
↑ ^12.0 ^12.1 ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 8–10.
↑ ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 10–11.
↑ Armstrong, pp. 12–14.
↑ Hoogenboom, pp. 120–21; Armstrong, p. 14.
↑ Armstrong, pp. 15–16.
↑ హూగెన్‌బూమ్, pp. 125–26; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 18–22.
↑ ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 22–23.
↑ హూగెన్‌బూమ్, pp. 128–30; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 24–25.
↑ Armstrong, pp. 25–29; Philips, p. 21.
↑ Hoogenboom, pp. 136–41; Armstrong, pp. 30–33.
↑ ^22.0 ^22.1 హూగెన్‌బూమ్, pp. 141–43; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 33–36.
↑ హూగెన్‌బూమ్, pp. 146–48; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 36–38.
↑ ^24.0 ^24.1 ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 38–41; ఫిలిప్స్, p. 21.
↑ Armstrong, pp. 38–41; Philips, p. 21.
↑ Armstrong, pp. 43–44.
↑ ^27.0 ^27.1 ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 44–45.
↑ హూగెన్‌బూమ్, pp. 157–58; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 47–55.
↑ ^29.0 ^29.1 హూగెన్‌బూమ్, pp. 162–64; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, p. 63–65.
↑ ^30.0 ^30.1 ^30.2 Hoogenboom, pp. 162–64; Armstrong, p. 63–65.
↑ ^31.0 ^31.1 హూగెన్‌బూమ్, pp. 166–68; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 66–69.
↑ Hoogenboom, pp. 166–68; Armstrong, pp. 66–69.
↑ Armstrong, pp. 70–71.
↑ హూగెన్‌బూమ్, pp. 168–69; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 72–73.
↑ హూగెన్‌బూమ్, pp. 170–71; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 75–77.
↑ ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 78–80.
↑ హూగెన్‌బూమ్, pp. 172–73; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 80–82.
↑ ^38.0 ^38.1 ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 84–91.
↑ ^39.0 ^39.1 Armstrong, pp. 84–91.
↑ ^40.0 ^40.1 Armstrong, pp. 95–96.
↑ Armstrong, pp. 98–99.
↑ ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 99–101.
↑ ^43.0 ^43.1 ^43.2 ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 103–05.
↑ మెకిన్లీ, టేలర్, హోవే, 1886
↑ మోర్గాన్, pp. 28–30.
↑ ^46.0 ^46.1 ^46.2 మోర్గాన్, pp. 30–31.
↑ ^47.0 ^47.1 మోర్గాన్, pp. 31–33; లీచ్, pp. 12, 21.
↑ ^48.0 ^48.1 Leech, pp. 11–12.
↑ ^49.0 ^49.1 Morgan, pp. 34–35.
↑ మోర్గాన్, pp. 34–35.
↑ ^51.0 ^51.1 ^51.2 ^51.3 ^51.4 ^51.5 ^51.6 మోర్గాన్, pp. 37–39; లీచ్, pp. 16–20.
↑ ^52.0 ^52.1 మోర్గాన్, pp. 39–40.
↑ ^53.0 ^53.1 ^53.2 ^53.3 మోర్గాన్, pp. 40–41; వీసెన్‌బర్గర్, pp. 78–80.
↑ ^54.0 ^54.1 మోర్గాన్, p. 42.
↑ ^55.0 ^55.1 మోర్గాన్, p. 43.
↑ మెక్‌ఎల్‌రాయ్, p. 31.
↑ Leech, p. 20.
↑ Leech, p. 37.
↑ Morgan, p. 47.
↑ హార్నర్, pp. 180–81.
↑ మోర్గాన్, pp. 46–47; హార్నర్, pp. 181–82.
↑ లీచ్, pp. 36–37; ఫిలిప్స్, pp. 42–44.
↑ మోర్గాన్, p. 55.
↑ ఫిలిప్స్, pp. 60–61.
↑ మోర్గాన్, pp. 73–74.
↑ హార్నర్, pp. 59–60, 72–78.
↑ హార్నర్, pp. 80–81.
↑ ఫిలిప్స్, pp. 27, 42–43.
↑ ఫిలిప్స్, p. 27.
↑ మోర్గాన్, p. 54.
↑ మోర్గాన్, pp. 59–60.
↑ మోర్గాన్, pp. 60–62.
↑ జెన్సెన్, pp. 150–51.
↑ మెకిన్లీ, p. 464.
↑ జెన్సన్, pp. 151–53.
↑ హార్నర్, p. 46.
↑ మోర్గాన్, pp. 117–19.
↑ విలియమ్స్, p. 50.
↑ హార్నర్, pp. 86–87.
↑ విలియమ్స్, p. 117.
↑ గౌల్డ్, p. 7.
↑ విలియమ్స్, p. 122.
↑ Horner, pp. 92–96.
↑ Morgan, pp. 128–29.
↑ మోర్గాన్, pp. 129–30.
↑ ^86.0 ^86.1 మోర్గాన్, pp. 130–34.
↑ ఫిలిప్స్, p. 67.
↑ ఫిలిప్స్, pp. 69–70.
↑ ఫిలిప్స్, p. 61.
↑ హార్నర్, p. 81.
↑ హార్నర్, p. 92.
↑ జోన్స్, p. 103.
↑ జోన్స్, p. 105.
↑ విలియమ్స్, p. 57.
↑ జోన్స్, pp. 119–25.
↑ జోన్స్, pp. 117–19.
↑ ఫిలిప్స్, pp. 71–72.
↑ హార్నర్, pp. 159–62.
↑ విలియమ్స్, p. 59.
↑ ఫిలిప్స్, pp. 52, 81–82.
↑ చెర్నీ, pp. 55–56.
↑ జోన్స్, p. 177.
↑ Gould, pp. 10–11.
↑ Leech, pp. 85–87.
↑ ^105.0 ^105.1 విలియమ్స్, pp. 130–31.
↑ లీచ్, pp. 88–89.
↑ హార్పైన్, p. 52.
↑ Leech, pp. 88–89.
↑ Williams, pp. 131, 226.
↑ Jones, p. 285.
↑ జోన్స్, pp. 176–77.
↑ హార్నర్, pp. 272, 318.
↑ జోన్స్, p. 332.
↑ మోర్గాన్, p. 170.
↑ కాజిన్, p. 68.
↑ ఫిలిప్స్, p. 75.
↑ మోర్గాన్, p. 184.
↑ కాజిన్, pp. 76–77.
↑ కెవిన్ ఫిలిప్స్, విలియం మెకిన్లీ (2003) పేజీలు 57-85.
↑ ఆర్. హాల్ విలియమ్స్, రీఅలైన్నింగ్ అమెరికా: మెకిన్లీ, బ్రయాన్, మరియు ది రిమార్కబులు ఎలక్షను ఆఫ్ 1896 (2010) పేజీలు 169-170.
↑ వాల్టర్ డీన్ బర్న్‌హామ్, "ది సిస్టమ్ ఆఫ్ 1896: ఆన్ అనాలిసిస్" ఇన్ పాల్ క్లెప్నర్ మరియు ఇతరులు. ది ఎవల్యూషను ఆఫ్ అమెరికను ఎలక్టోరలు సిస్టమ్సు (గ్రీన్వుడు, 1981) పేజీలు 147-202.
↑ ఫిలిప్స్, pp. 73–77.
↑ ఫిలిప్స్, pp. 207–08.
↑ ^124.0 ^124.1 గౌల్డ్, pp. 17–18.
↑ ^125.0 ^125.1 మోర్గాన్, pp. 194–95, 285; లీచ్, pp. 152–53.
↑ గౌల్డ్, p. 15; హార్నర్, pp. 236–38.
↑ గౌల్డ్, p. 14.
↑ మోర్గాన్, pp. 199–200.
↑ ఫిలిప్స్, p. 127.
↑ గౌల్డ్, pp. 16–17, 174–76.
↑ కొన్నోలీ, pp. 29–31.
↑ హార్నర్, pp. 139–40, 240–41.
↑ గౌల్డ్, p. 60.
↑ Leech, p. 148.
↑ Gould, pp. 65–66.
↑ Gould, pp. 68–70.
↑ ఇటీవలి చరిత్ర చరిత్ర ప్రారంభ యుద్ధ నిర్ణయం కోసం మానవతావాద ప్రేరణలను నొక్కి చెబుతుంది. జెఫ్రీ బ్లడ్‌వర్త్, "ఫర్ లవ్ ఆర్ ఫర్ మనీ?: విలియం మెకిన్లీ అండ్ ది స్పానిష్–అమెరికన్ వార్" వైట్ హౌస్ స్టడీస్ (2009) 9#2 పేజీలు 135–57.
↑ గౌల్డ్, pp. 71–72.
↑ గౌల్డ్, p. 74.
↑ Leech, pp. 171–72.
↑ Leech, p. 173; Gould, pp. 78–79.
↑ Gould, pp. 79–81.
↑ Gould, pp. 86–87.
↑ నిక్ కపూర్, "విలియం మెకిన్లీ విలువలు మరియు స్పానిష్-అమెరికన్ యుద్ధం యొక్క మూలాలు: ఒక పునర్విమర్శ." ప్రెసిడెన్షియల్ స్టడీస్ క్వార్టర్లీ 41.1 (2011): 18–38 ఆన్‌లైన్.
↑ గౌల్డ్, pp. 91–93.
↑ ^146.0 ^146.1 గౌల్డ్, pp. 102–03.
↑ గౌల్డ్, p. 94; లీచ్, p. 191.
↑ లీచ్, pp. 203–07.
↑ గౌల్డ్, p. 96.
↑ గౌల్డ్, pp. 97–98.
↑ Gould, p. 101.
↑ మోర్గాన్, pp. 467–68.
↑ లీచ్, pp. 214–15.
↑ గౌల్డ్, pp. 107–09.
↑ లీచ్, pp. 249–52.
↑ Gould, pp. 109–10.
↑ Leech, pp. 253–58.
↑ ^158.0 ^158.1 Gould, pp. 110–12.
↑ Gould, pp. 112–13.
↑ Gould, p. 117.
↑ Gould, p. 116.
↑ ^162.0 ^162.1 Gould, pp. 118–19.
↑ Gould, pp. 120–21.
↑ ^164.0 ^164.1 Gould, pp. 142–43.
↑ Gould, pp. 144–50; Morgan, p. 320.
↑ గౌల్డ్, p. 48.
↑ ^167.0 ^167.1 గౌల్డ్, pp. 49–50.
↑ ^168.0 ^168.1 Gould, pp. 98–99.
↑ Morgan, p. 223.
↑ Morgan, p. 225.
↑ Gould, p. 201.
↑ ^172.0 ^172.1 Gould, pp. 220–22.
↑ ^173.0 ^173.1 Lafeber, p. 714.
↑ Gould, p. 233.
↑ ^175.0 ^175.1 Gould, pp. 196–98.
↑ ^176.0 ^176.1 మెక్‌కుల్లౌ, pp. 256–59.
↑ ^177.0 ^177.1 మెక్‌కల్లో, pp. 256–59.
↑ Gould, pp. 44–45.
↑ "విలియం మెకిన్లీ ఈవెంట్ టైమ్‌లైన్". Retrieved మే 24, 2024. {{cite web}}: Unknown parameter |తేదీ= ignored (help); Unknown parameter |వెబ్‌సైట్= ignored (help)
↑ గౌల్డ్, pp. 44–45.
↑ గౌల్డ్, pp. 45–46.
↑ Gould, pp. 45–46.
↑ Morgan, pp. 217–18.
↑ Nichols, p. 586; Gould, p. 46.
↑ Morgan, pp. 218–19.
↑ Gould, pp. 169–71.
↑ ^187.0 ^187.1 Gould, pp. 153–54.
↑ Gould, p. 155.
↑ "1898 విల్మింగ్టన్ ఊచకోత అనేది రాష్ట్ర హింస నల్లజాతి అమెరికన్లను ఎలా లక్ష్యంగా చేసుకుందో దానిలో ఒక ముఖ్యమైన పాఠం". Time Magazine. July 1, 2020. Archived from the original on 2021-09-16. Retrieved 2025-10-17.
↑ "విల్మింగ్టన్‌లోని ఒక ఆఫ్రికన్ అమెరికన్ పౌరుడు అధ్యక్షుడికి రాసిన లేఖ". Learn NC, చాపెల్ హిల్‌లోని నార్త్ కరోలినా విశ్వవిద్యాలయం. నవంబరు 13, 1898. Archived from the original on 2017-12-26. Retrieved 2025-10-17.
↑ బాకోట్, p. 234.
↑ Gould, pp. 156–57.
↑ Bacote, pp. 235–37; Leech, p. 348.
↑ Gould, pp. 159–60; ఫిలిప్స్, p. 149.
↑ గౌల్డ్, pp. 207–08.
↑ గౌల్డ్, pp. 213–14.
↑ ^197.0 ^197.1 ^197.2 ^197.3 ^197.4 Gould, pp. 215–17.
↑ ఫిలిప్స్, pp. 120–22.
↑ Leech, pp. 531–33.
↑ Horner, pp. 260–66.
↑ Gould, p. 218.
↑ Leech, pp. 540–42.
↑ గౌల్డ్, pp. 219–20.
↑ Gould, pp. 226–27; Leech, pp. 543–44.
↑ Gould, pp. 227–28; Leech, pp. 544–46.
↑ Leech, pp. 549–57.
↑ గౌల్డ్, p. 228.
↑ గౌల్డ్, p. 229; లీచ్, p. 558.
↑ ^209.0 ^209.1 లీచ్, p. 559.
↑ మిల్లర్, pp. 289–90.
↑ Gould, pp. 247–49.
↑ మిల్లర్, p. 294.
↑ ^213.0 ^213.1 మిల్లర్, pp. 298–300.
↑ గౌల్డ్, pp. 250–51.
↑ మిల్లర్, pp. 300–01.
↑ మిల్లర్, pp. 301–02.
↑ లీచ్, pp. 596–97; మిల్లర్, pp. 312–15.
↑ మిల్లర్, pp. 315–17; మోర్గాన్, pp. 401–02.
↑ Leech, p. 599.
↑ Leech, p. 600.
↑ Miller, pp. 318–319.
↑ మిల్లర్, pp. 319–320.
↑ ^223.0 ^223.1 మిల్లర్, p. 320.
↑ లీచ్, p. 601.
↑ మిల్లర్, pp. 321–30.
↑ ^226.0 ^226.1 ^226.2 గౌల్డ్, p. 252.
↑ మోర్గాన్, pp. 402–03.
↑ మెక్‌ఎల్‌రాయ్, p. 167.
↑ మోర్గాన్, p. 403.
↑ ^230.0 ^230.1 మిల్లర్, p. 348.
↑ Leech, p. 602.
↑ మెకిన్లీ, pp. 189–93; మోర్గాన్, p. 406.
↑ ^233.0 ^233.1 మెక్‌ఎల్‌రాయ్, p. 189.
↑ ఓల్కాట్, p. 388.
↑ ఫిలిప్స్, p. 161.
↑ Hirschfeld Davis, Julie (August 30, 2015). "Mount McKinley పేరును డెనాలిగా మార్చనున్నారు". The New York Times. Retrieved August 30, 2015.
↑ "అమెరికన్ గొప్పతనాన్ని గౌరవించే పేర్లను పునరుద్ధరించడం". White House. జనవరి 20, 2025. Retrieved జనవరి 21, 2025.
↑ మోర్గాన్, p. 404.
↑ మోర్గాన్, p. 472.
↑ నైస్, p. 448.
↑ మూస:ఉదయం పుస్తకం
↑ క్లింగ్‌హార్డ్, pp. 736–60.
↑ రోవ్.
↑ కోర్జీ, p. 281.
↑ ఫిలిప్స్, pp. 156–57.
↑ ఫిలిప్స్, pp. 163–64.
↑ ఎస్చ్నర్. "అధ్యక్షుడు విలియం మెకిన్లీ హత్య ఆధునిక రహస్యానికి ఎలా దారితీసింది సర్వీస్". {{cite web}}: Unknown parameter |First= ignored (|first= suggested) (help); Unknown parameter |యాక్సెస్-డేట్= ignored (help)
↑ ఫిలిప్స్, p. 154.
↑ ఫిలిప్స్, p. 99.
↑ మోర్గాన్, p. 468.
↑ ప్రెసిడెన్షియల్ పెర్ఫార్మెన్స్ ఎ కాంప్రహెన్సివ్ రివ్యూ బై మాక్స్ జె. స్కిడ్‌మోర్, 2014, P.170
↑ కోసం+ధైర్యంగా+తీసుకున్న+స్టేట్‌మెంట్.&pg=PA181&printsec=frontcover ది గిల్డెడ్ ఏజ్ బై జుడిత్ ఫ్రీమాన్ క్లార్క్, 2009, P.181
↑ An Interpretive History of the American Economy By Jimmy M. Skaggs, 1975, P.239
↑ అమెరికన్ కన్జర్వేటిజం చరిత్ర, సిద్ధాంతం మరియు అభ్యాసం బ్రియాన్ ఫార్మర్, 2005, P.189
↑ మోర్గాన్, p. 473.

[FOOTNOTEలీచ్4మోర్గాన్2-2] 1.0 ^1.1 ^1.2 లీచ్, p. 4; మోర్గాన్, p. 2.

[FOOTNOTEమోర్గాన్3-3] మోర్గాన్, p. 3.

[FOOTNOTEఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్4–6మోర్గాన్2–3ఫిలిప్స్13-4] ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 4–6; మోర్గాన్, pp. 2–3; ఫిలిప్స్, p. 13.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్17–18ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్8మోర్గాన్10–11-5] ఫిలిప్స్, pp. 17–18; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, p. 8; మోర్గాన్, pp. 10–11.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్16లీచ్4–5-6] ఫిలిప్స్, p. 16; లీచ్, pp. 4–5.

[FOOTNOTEమోర్గాన్9–10-7] మోర్గాన్, pp. 9–10.

[8] Levere, William (1911). History of the Sigma Alpha Epsilon Fraternity, Volume 2. Chicago: Lakeside Press. pp. 204–19.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్20ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్5-9] ఫిలిప్స్, p. 20; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, p. 5.

[FOOTNOTEArmstrong6Morgan11–12-10] Armstrong, p. 6; Morgan, pp. 11–12.

[FOOTNOTEArmstrong3–4Philips20–21-11] Armstrong, pp. 3–4; Philips, pp. 20–21.

[FOOTNOTEArmstrong8–10-12] Armstrong, pp. 8–10.

[FOOTNOTEఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్8–10-13] 12.0 ^12.1 ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 8–10.

[FOOTNOTEఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్10–11-14] ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 10–11.

[FOOTNOTEArmstrong12–14-15] Armstrong, pp. 12–14.

[FOOTNOTEHoogenboom120–21Armstrong14-16] Hoogenboom, pp. 120–21; Armstrong, p. 14.

[FOOTNOTEArmstrong15–16-17] Armstrong, pp. 15–16.

[FOOTNOTEహూగెన్‌బూమ్125–26ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్18–22-18] హూగెన్‌బూమ్, pp. 125–26; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 18–22.

[FOOTNOTEఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్22–23-19] ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 22–23.

[FOOTNOTEహూగెన్‌బూమ్128–30ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్24–25-20] హూగెన్‌బూమ్, pp. 128–30; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 24–25.

[FOOTNOTEArmstrong25–29Philips21-21] Armstrong, pp. 25–29; Philips, p. 21.

[FOOTNOTEHoogenboom136–41Armstrong30–33-22] Hoogenboom, pp. 136–41; Armstrong, pp. 30–33.

[FOOTNOTEహూగెన్‌బూమ్141–43ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్33–36-23] 22.0 ^22.1 హూగెన్‌బూమ్, pp. 141–43; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 33–36.

[FOOTNOTEహూగెన్‌బూమ్146–48ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్36–38-24] హూగెన్‌బూమ్, pp. 146–48; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 36–38.

[FOOTNOTEఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్38–41ఫిలిప్స్21-25] 24.0 ^24.1 ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 38–41; ఫిలిప్స్, p. 21.

[FOOTNOTEArmstrong38–41Philips21-27] Armstrong, pp. 38–41; Philips, p. 21.

[FOOTNOTEArmstrong43–44-28] Armstrong, pp. 43–44.

[FOOTNOTEఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్44–45-29] 27.0 ^27.1 ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 44–45.

[FOOTNOTEహూగెన్‌బూమ్157–58ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్47–55-30] హూగెన్‌బూమ్, pp. 157–58; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 47–55.

[FOOTNOTEహూగెన్‌బూమ్162–64ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్63–65-31] 29.0 ^29.1 హూగెన్‌బూమ్, pp. 162–64; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, p. 63–65.

[FOOTNOTEHoogenboom162–64Armstrong63–65-32] 30.0 ^30.1 ^30.2 Hoogenboom, pp. 162–64; Armstrong, p. 63–65.

[FOOTNOTEహూగెన్‌బూమ్166–68ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్66–69-33] 31.0 ^31.1 హూగెన్‌బూమ్, pp. 166–68; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 66–69.

[FOOTNOTEHoogenboom166–68Armstrong66–69-34] Hoogenboom, pp. 166–68; Armstrong, pp. 66–69.

[FOOTNOTEArmstrong70–71-35] Armstrong, pp. 70–71.

[FOOTNOTEహూగెన్‌బూమ్168–69ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్72–73-36] హూగెన్‌బూమ్, pp. 168–69; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 72–73.

[FOOTNOTEహూగెన్‌బూమ్170–71ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్75–77-37] హూగెన్‌బూమ్, pp. 170–71; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 75–77.

[FOOTNOTEఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్78–80-38] ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 78–80.

[FOOTNOTEహూగెన్‌బూమ్172–73ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్80–82-39] హూగెన్‌బూమ్, pp. 172–73; ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 80–82.

[FOOTNOTEఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్84–91-40] 38.0 ^38.1 ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 84–91.

[FOOTNOTEArmstrong84–91-41] 39.0 ^39.1 Armstrong, pp. 84–91.

[FOOTNOTEArmstrong95–96-42] 40.0 ^40.1 Armstrong, pp. 95–96.

[FOOTNOTEArmstrong98–99-43] Armstrong, pp. 98–99.

[FOOTNOTEఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్99–101-44] ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 99–101.

[FOOTNOTEఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్103–05-45] 43.0 ^43.1 ^43.2 ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్, pp. 103–05.

[46] మెకిన్లీ, టేలర్, హోవే, 1886

[FOOTNOTEమోర్గాన్28–30-47] మోర్గాన్, pp. 28–30.

[FOOTNOTEమోర్గాన్30–31-48] 46.0 ^46.1 ^46.2 మోర్గాన్, pp. 30–31.

[FOOTNOTEమోర్గాన్31–33లీచ్12,_21-49] 47.0 ^47.1 మోర్గాన్, pp. 31–33; లీచ్, pp. 12, 21.

[FOOTNOTELeech11–12-50] 48.0 ^48.1 Leech, pp. 11–12.

[FOOTNOTEMorgan34–35-51] 49.0 ^49.1 Morgan, pp. 34–35.

[FOOTNOTEమోర్గాన్34–35-52] మోర్గాన్, pp. 34–35.

[FOOTNOTEమోర్గాన్37–39లీచ్16–20-53] 51.0 ^51.1 ^51.2 ^51.3 ^51.4 ^51.5 ^51.6 మోర్గాన్, pp. 37–39; లీచ్, pp. 16–20.

[FOOTNOTEమోర్గాన్39–40-54] 52.0 ^52.1 మోర్గాన్, pp. 39–40.

[FOOTNOTEమోర్గాన్40–41వీసెన్‌బర్గర్78–80-55] 53.0 ^53.1 ^53.2 ^53.3 మోర్గాన్, pp. 40–41; వీసెన్‌బర్గర్, pp. 78–80.

[FOOTNOTEమోర్గాన్42-56] 54.0 ^54.1 మోర్గాన్, p. 42.

[FOOTNOTEమోర్గాన్43-57] 55.0 ^55.1 మోర్గాన్, p. 43.

[FOOTNOTEమెక్‌ఎల్‌రాయ్31-58] మెక్‌ఎల్‌రాయ్, p. 31.

[FOOTNOTELeech20-60] Leech, p. 20.

[FOOTNOTELeech37-61] Leech, p. 37.

[FOOTNOTEMorgan47-62] Morgan, p. 47.

[FOOTNOTEహార్నర్180–81-63] హార్నర్, pp. 180–81.

[FOOTNOTEమోర్గాన్46–47హార్నర్181–82-64] మోర్గాన్, pp. 46–47; హార్నర్, pp. 181–82.

[FOOTNOTEలీచ్36–37ఫిలిప్స్42–44-65] లీచ్, pp. 36–37; ఫిలిప్స్, pp. 42–44.

[FOOTNOTEమోర్గాన్55-66] మోర్గాన్, p. 55.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్60–61-67] ఫిలిప్స్, pp. 60–61.

[FOOTNOTEమోర్గాన్73–74-68] మోర్గాన్, pp. 73–74.

[FOOTNOTEహార్నర్59–60,_72–78-69] హార్నర్, pp. 59–60, 72–78.

[FOOTNOTEహార్నర్80–81-70] హార్నర్, pp. 80–81.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్27,_42–43-71] ఫిలిప్స్, pp. 27, 42–43.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్27-72] ఫిలిప్స్, p. 27.

[FOOTNOTEమోర్గాన్54-73] మోర్గాన్, p. 54.

[FOOTNOTEమోర్గాన్59–60-74] మోర్గాన్, pp. 59–60.

[FOOTNOTEమోర్గాన్60–62-75] మోర్గాన్, pp. 60–62.

[FOOTNOTEజెన్సెన్150–51-76] జెన్సెన్, pp. 150–51.

[FOOTNOTEమెకిన్లీ464-77] మెకిన్లీ, p. 464.

[FOOTNOTEజెన్సన్151–53-78] జెన్సన్, pp. 151–53.

[FOOTNOTEహార్నర్46-79] హార్నర్, p. 46.

[FOOTNOTEమోర్గాన్117–19-80] మోర్గాన్, pp. 117–19.

[FOOTNOTEవిలియమ్స్50-82] విలియమ్స్, p. 50.

[FOOTNOTEహార్నర్86–87-83] హార్నర్, pp. 86–87.

[FOOTNOTEవిలియమ్స్117-84] విలియమ్స్, p. 117.

[FOOTNOTEగౌల్డ్7-85] గౌల్డ్, p. 7.

[FOOTNOTEవిలియమ్స్122-86] విలియమ్స్, p. 122.

[FOOTNOTEHorner92–96-87] Horner, pp. 92–96.

[FOOTNOTEMorgan128–29-88] Morgan, pp. 128–29.

[FOOTNOTEమోర్గాన్129–30-89] మోర్గాన్, pp. 129–30.

[FOOTNOTEమోర్గాన్130–34-90] 86.0 ^86.1 మోర్గాన్, pp. 130–34.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్67-91] ఫిలిప్స్, p. 67.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్69–70-92] ఫిలిప్స్, pp. 69–70.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్61-93] ఫిలిప్స్, p. 61.

[FOOTNOTEహార్నర్81-94] హార్నర్, p. 81.

[FOOTNOTEహార్నర్92-95] హార్నర్, p. 92.

[FOOTNOTEజోన్స్103-96] జోన్స్, p. 103.

[FOOTNOTEజోన్స్105-97] జోన్స్, p. 105.

[FOOTNOTEవిలియమ్స్57-98] విలియమ్స్, p. 57.

[FOOTNOTEజోన్స్119–25-99] జోన్స్, pp. 119–25.

[FOOTNOTEజోన్స్117–19-100] జోన్స్, pp. 117–19.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్71–72-101] ఫిలిప్స్, pp. 71–72.

[FOOTNOTEహార్నర్159–62-102] హార్నర్, pp. 159–62.

[FOOTNOTEవిలియమ్స్59-103] విలియమ్స్, p. 59.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్52,_81–82-104] ఫిలిప్స్, pp. 52, 81–82.

[FOOTNOTEచెర్నీ55–56-105] చెర్నీ, pp. 55–56.

[FOOTNOTEజోన్స్177-106] జోన్స్, p. 177.

[FOOTNOTEGould10–11-107] Gould, pp. 10–11.

[FOOTNOTELeech85–87-108] Leech, pp. 85–87.

[FOOTNOTEవిలియమ్స్130–31-109] 105.0 ^105.1 విలియమ్స్, pp. 130–31.

[FOOTNOTEలీచ్88–89-110] లీచ్, pp. 88–89.

[FOOTNOTEహార్పైన్52-111] హార్పైన్, p. 52.

[FOOTNOTELeech88–89-112] Leech, pp. 88–89.

[FOOTNOTEWilliams131,_226-113] Williams, pp. 131, 226.

[FOOTNOTEJones285-114] Jones, p. 285.

[FOOTNOTEజోన్స్176–77-115] జోన్స్, pp. 176–77.

[FOOTNOTEహార్నర్272,_318-116] హార్నర్, pp. 272, 318.

[FOOTNOTEజోన్స్332-117] జోన్స్, p. 332.

[FOOTNOTEమోర్గాన్170-118] మోర్గాన్, p. 170.

[FOOTNOTEకాజిన్68-119] కాజిన్, p. 68.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్75-120] ఫిలిప్స్, p. 75.

[FOOTNOTEమోర్గాన్184-121] మోర్గాన్, p. 184.

[FOOTNOTEకాజిన్76–77-122] కాజిన్, pp. 76–77.

[123] కెవిన్ ఫిలిప్స్, విలియం మెకిన్లీ (2003) పేజీలు 57-85.

[124] ఆర్. హాల్ విలియమ్స్, రీఅలైన్నింగ్ అమెరికా: మెకిన్లీ, బ్రయాన్, మరియు ది రిమార్కబులు ఎలక్షను ఆఫ్ 1896 (2010) పేజీలు 169-170.

[125] వాల్టర్ డీన్ బర్న్‌హామ్, "ది సిస్టమ్ ఆఫ్ 1896: ఆన్ అనాలిసిస్" ఇన్ పాల్ క్లెప్నర్ మరియు ఇతరులు. ది ఎవల్యూషను ఆఫ్ అమెరికను ఎలక్టోరలు సిస్టమ్సు (గ్రీన్వుడు, 1981) పేజీలు 147-202.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్73–77-126] ఫిలిప్స్, pp. 73–77.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్207–08-127] ఫిలిప్స్, pp. 207–08.

[FOOTNOTEగౌల్డ్17–18-128] 124.0 ^124.1 గౌల్డ్, pp. 17–18.

[FOOTNOTEమోర్గాన్194–95,_285లీచ్152–53-129] 125.0 ^125.1 మోర్గాన్, pp. 194–95, 285; లీచ్, pp. 152–53.

[FOOTNOTEగౌల్డ్15హార్నర్236–38-130] గౌల్డ్, p. 15; హార్నర్, pp. 236–38.

[FOOTNOTEగౌల్డ్14-131] గౌల్డ్, p. 14.

[FOOTNOTEమోర్గాన్199–200-132] మోర్గాన్, pp. 199–200.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్127-133] ఫిలిప్స్, p. 127.

[FOOTNOTEగౌల్డ్16–17,_174–76-134] గౌల్డ్, pp. 16–17, 174–76.

[FOOTNOTEకొన్నోలీ29–31-135] కొన్నోలీ, pp. 29–31.

[FOOTNOTEహార్నర్139–40,_240–41-136] హార్నర్, pp. 139–40, 240–41.

[FOOTNOTEగౌల్డ్60-137] గౌల్డ్, p. 60.

[FOOTNOTELeech148-138] Leech, p. 148.

[FOOTNOTEGould65–66-139] Gould, pp. 65–66.

[FOOTNOTEGould68–70-140] Gould, pp. 68–70.

[141] ఇటీవలి చరిత్ర చరిత్ర ప్రారంభ యుద్ధ నిర్ణయం కోసం మానవతావాద ప్రేరణలను నొక్కి చెబుతుంది. జెఫ్రీ బ్లడ్‌వర్త్, "ఫర్ లవ్ ఆర్ ఫర్ మనీ?: విలియం మెకిన్లీ అండ్ ది స్పానిష్–అమెరికన్ వార్" వైట్ హౌస్ స్టడీస్ (2009) 9#2 పేజీలు 135–57.

[FOOTNOTEగౌల్డ్71–72-142] గౌల్డ్, pp. 71–72.

[FOOTNOTEగౌల్డ్74-143] గౌల్డ్, p. 74.

[FOOTNOTELeech171–72-144] Leech, pp. 171–72.

[FOOTNOTELeech173Gould78–79-145] Leech, p. 173; Gould, pp. 78–79.

[FOOTNOTEGould79–81-146] Gould, pp. 79–81.

[FOOTNOTEGould86–87-147] Gould, pp. 86–87.

[148] నిక్ కపూర్, "విలియం మెకిన్లీ విలువలు మరియు స్పానిష్-అమెరికన్ యుద్ధం యొక్క మూలాలు: ఒక పునర్విమర్శ." ప్రెసిడెన్షియల్ స్టడీస్ క్వార్టర్లీ 41.1 (2011): 18–38 ఆన్‌లైన్.

[FOOTNOTEగౌల్డ్91–93-149] గౌల్డ్, pp. 91–93.

[FOOTNOTEగౌల్డ్102–03-150] 146.0 ^146.1 గౌల్డ్, pp. 102–03.

[FOOTNOTEగౌల్డ్94లీచ్191-151] గౌల్డ్, p. 94; లీచ్, p. 191.

[FOOTNOTEలీచ్203–07-152] లీచ్, pp. 203–07.

[FOOTNOTEగౌల్డ్96-153] గౌల్డ్, p. 96.

[FOOTNOTEగౌల్డ్97–98-154] గౌల్డ్, pp. 97–98.

[FOOTNOTEGould101-155] Gould, p. 101.

[FOOTNOTEమోర్గాన్467–68-156] మోర్గాన్, pp. 467–68.

[FOOTNOTEలీచ్214–15-157] లీచ్, pp. 214–15.

[FOOTNOTEగౌల్డ్107–09-158] గౌల్డ్, pp. 107–09.

[FOOTNOTEలీచ్249–52-159] లీచ్, pp. 249–52.

[FOOTNOTEGould109–10-160] Gould, pp. 109–10.

[FOOTNOTELeech253–58-161] Leech, pp. 253–58.

[FOOTNOTEGould110–12-162] 158.0 ^158.1 Gould, pp. 110–12.

[FOOTNOTEGould112–13-163] Gould, pp. 112–13.

[FOOTNOTEGould117-164] Gould, p. 117.

[FOOTNOTEGould116-165] Gould, p. 116.

[FOOTNOTEGould118–19-166] 162.0 ^162.1 Gould, pp. 118–19.

[FOOTNOTEGould120–21-167] Gould, pp. 120–21.

[FOOTNOTEGould142–43-168] 164.0 ^164.1 Gould, pp. 142–43.

[FOOTNOTEGould144–50Morgan320-169] Gould, pp. 144–50; Morgan, p. 320.

[FOOTNOTEగౌల్డ్48-170] గౌల్డ్, p. 48.

[FOOTNOTEగౌల్డ్49–50-171] 167.0 ^167.1 గౌల్డ్, pp. 49–50.

[FOOTNOTEGould98–99-172] 168.0 ^168.1 Gould, pp. 98–99.

[FOOTNOTEMorgan223-173] Morgan, p. 223.

[FOOTNOTEMorgan225-174] Morgan, p. 225.

[FOOTNOTEGould201-175] Gould, p. 201.

[FOOTNOTEGould220–22-176] 172.0 ^172.1 Gould, pp. 220–22.

[FOOTNOTELafeber714-177] 173.0 ^173.1 Lafeber, p. 714.

[FOOTNOTEGould233-178] Gould, p. 233.

[FOOTNOTEGould196–98-179] 175.0 ^175.1 Gould, pp. 196–98.

[FOOTNOTEమెక్‌కుల్లౌ256–59-180] 176.0 ^176.1 మెక్‌కుల్లౌ, pp. 256–59.

[FOOTNOTEమెక్‌కల్లో256–59-181] 177.0 ^177.1 మెక్‌కల్లో, pp. 256–59.

[FOOTNOTEGould44–45-182] Gould, pp. 44–45.

[ucsb-183] "విలియం మెకిన్లీ ఈవెంట్ టైమ్‌లైన్". Retrieved మే 24, 2024. {{cite web}}: Unknown parameter |తేదీ= ignored (help); Unknown parameter |వెబ్‌సైట్= ignored (help)

[FOOTNOTEగౌల్డ్44–45-184] గౌల్డ్, pp. 44–45.

[FOOTNOTEగౌల్డ్45–46-185] గౌల్డ్, pp. 45–46.

[FOOTNOTEGould45–46-186] Gould, pp. 45–46.

[FOOTNOTEMorgan217–18-187] Morgan, pp. 217–18.

[FOOTNOTENichols586Gould46-188] Nichols, p. 586; Gould, p. 46.

[FOOTNOTEMorgan218–19-189] Morgan, pp. 218–19.

[FOOTNOTEGould169–71-190] Gould, pp. 169–71.

[FOOTNOTEGould153–54-191] 187.0 ^187.1 Gould, pp. 153–54.

[FOOTNOTEGould155-192] Gould, p. 155.

[Time-193] "1898 విల్మింగ్టన్ ఊచకోత అనేది రాష్ట్ర హింస నల్లజాతి అమెరికన్లను ఎలా లక్ష్యంగా చేసుకుందో దానిలో ఒక ముఖ్యమైన పాఠం". Time Magazine. July 1, 2020. Archived from the original on 2021-09-16. Retrieved 2025-10-17.

[LearnNC-194] "విల్మింగ్టన్‌లోని ఒక ఆఫ్రికన్ అమెరికన్ పౌరుడు అధ్యక్షుడికి రాసిన లేఖ". Learn NC, చాపెల్ హిల్‌లోని నార్త్ కరోలినా విశ్వవిద్యాలయం. నవంబరు 13, 1898. Archived from the original on 2017-12-26. Retrieved 2025-10-17.

[FOOTNOTEబాకోట్234-195] బాకోట్, p. 234.

[FOOTNOTEGould156–57-196] Gould, pp. 156–57.

[FOOTNOTEBacote235–37Leech348-197] Bacote, pp. 235–37; Leech, p. 348.

[FOOTNOTEGould159–60ఫిలిప్స్149-198] Gould, pp. 159–60; ఫిలిప్స్, p. 149.

[FOOTNOTEగౌల్డ్207–08-199] గౌల్డ్, pp. 207–08.

[FOOTNOTEగౌల్డ్213–14-200] గౌల్డ్, pp. 213–14.

[FOOTNOTEGould215–17-201] 197.0 ^197.1 ^197.2 ^197.3 ^197.4 Gould, pp. 215–17.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్120–22-202] ఫిలిప్స్, pp. 120–22.

[FOOTNOTELeech531–33-203] Leech, pp. 531–33.

[FOOTNOTEHorner260–66-204] Horner, pp. 260–66.

[FOOTNOTEGould218-205] Gould, p. 218.

[FOOTNOTELeech540–42-206] Leech, pp. 540–42.

[FOOTNOTEగౌల్డ్219–20-207] గౌల్డ్, pp. 219–20.

[FOOTNOTEGould226–27Leech543–44-208] Gould, pp. 226–27; Leech, pp. 543–44.

[FOOTNOTEGould227–28Leech544–46-209] Gould, pp. 227–28; Leech, pp. 544–46.

[FOOTNOTELeech549–57-210] Leech, pp. 549–57.

[FOOTNOTEగౌల్డ్228-211] గౌల్డ్, p. 228.

[FOOTNOTEగౌల్డ్229లీచ్558-212] గౌల్డ్, p. 229; లీచ్, p. 558.

[FOOTNOTEలీచ్559-213] 209.0 ^209.1 లీచ్, p. 559.

[FOOTNOTEమిల్లర్289–90-214] మిల్లర్, pp. 289–90.

[FOOTNOTEGould247–49-215] Gould, pp. 247–49.

[FOOTNOTEమిల్లర్294-216] మిల్లర్, p. 294.

[FOOTNOTEమిల్లర్298–300-217] 213.0 ^213.1 మిల్లర్, pp. 298–300.

[FOOTNOTEగౌల్డ్250–51-218] గౌల్డ్, pp. 250–51.

[FOOTNOTEమిల్లర్300–01-219] మిల్లర్, pp. 300–01.

[FOOTNOTEమిల్లర్301–02-220] మిల్లర్, pp. 301–02.

[FOOTNOTEలీచ్596–97మిల్లర్312–15-221] లీచ్, pp. 596–97; మిల్లర్, pp. 312–15.

[FOOTNOTEమిల్లర్315–17మోర్గాన్401–02-222] మిల్లర్, pp. 315–17; మోర్గాన్, pp. 401–02.

[FOOTNOTELeech599-223] Leech, p. 599.

[FOOTNOTELeech600-224] Leech, p. 600.

[FOOTNOTEMiller318–319-225] Miller, pp. 318–319.

[FOOTNOTEమిల్లర్319–320-226] మిల్లర్, pp. 319–320.

[FOOTNOTEమిల్లర్320-227] 223.0 ^223.1 మిల్లర్, p. 320.

[FOOTNOTEలీచ్601-228] లీచ్, p. 601.

[FOOTNOTEమిల్లర్321–30-229] మిల్లర్, pp. 321–30.

[FOOTNOTEగౌల్డ్252-230] 226.0 ^226.1 ^226.2 గౌల్డ్, p. 252.

[FOOTNOTEమోర్గాన్402–03-231] మోర్గాన్, pp. 402–03.

[FOOTNOTEమెక్‌ఎల్‌రాయ్167-232] మెక్‌ఎల్‌రాయ్, p. 167.

[FOOTNOTEమోర్గాన్403-233] మోర్గాన్, p. 403.

[FOOTNOTEమిల్లర్348-234] 230.0 ^230.1 మిల్లర్, p. 348.

[FOOTNOTELeech602-235] Leech, p. 602.

[FOOTNOTEమెకిన్లీ189–93మోర్గాన్406-236] మెకిన్లీ, pp. 189–93; మోర్గాన్, p. 406.

[FOOTNOTEమెక్‌ఎల్‌రాయ్189-237] 233.0 ^233.1 మెక్‌ఎల్‌రాయ్, p. 189.

[FOOTNOTEఓల్కాట్388-238] ఓల్కాట్, p. 388.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్161-239] ఫిలిప్స్, p. 161.

[240] Hirschfeld Davis, Julie (August 30, 2015). "Mount McKinley పేరును డెనాలిగా మార్చనున్నారు". The New York Times. Retrieved August 30, 2015.

[241] "అమెరికన్ గొప్పతనాన్ని గౌరవించే పేర్లను పునరుద్ధరించడం". White House. జనవరి 20, 2025. Retrieved జనవరి 21, 2025.

[FOOTNOTEమోర్గాన్404-242] మోర్గాన్, p. 404.

[FOOTNOTEమోర్గాన్472-243] మోర్గాన్, p. 472.

[FOOTNOTEనైస్448-244] నైస్, p. 448.

[245] మూస:ఉదయం పుస్తకం

[FOOTNOTEక్లింగ్‌హార్డ్736–60-246] క్లింగ్‌హార్డ్, pp. 736–60.

[FOOTNOTEరోవ్-247] రోవ్.

[FOOTNOTEకోర్జీ281-248] కోర్జీ, p. 281.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్156–57-249] ఫిలిప్స్, pp. 156–57.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్163–64-250] ఫిలిప్స్, pp. 163–64.

[251] ఎస్చ్నర్. "అధ్యక్షుడు విలియం మెకిన్లీ హత్య ఆధునిక రహస్యానికి ఎలా దారితీసింది సర్వీస్". {{cite web}}: Unknown parameter |First= ignored (|first= suggested) (help); Unknown parameter |యాక్సెస్-డేట్= ignored (help)

[FOOTNOTEఫిలిప్స్154-252] ఫిలిప్స్, p. 154.

[FOOTNOTEఫిలిప్స్99-253] ఫిలిప్స్, p. 99.

[FOOTNOTEమోర్గాన్468-254] మోర్గాన్, p. 468.

[255] ప్రెసిడెన్షియల్ పెర్ఫార్మెన్స్ ఎ కాంప్రహెన్సివ్ రివ్యూ బై మాక్స్ జె. స్కిడ్‌మోర్, 2014, P.170

[256] కోసం+ధైర్యంగా+తీసుకున్న+స్టేట్‌మెంట్.&pg=PA181&printsec=frontcover ది గిల్డెడ్ ఏజ్ బై జుడిత్ ఫ్రీమాన్ క్లార్క్, 2009, P.181

[257] An Interpretive History of the American Economy By Jimmy M. Skaggs, 1975, P.239

[258] అమెరికన్ కన్జర్వేటిజం చరిత్ర, సిద్ధాంతం మరియు అభ్యాసం బ్రియాన్ ఫార్మర్, 2005, P.189

[FOOTNOTEమోర్గాన్473-259] మోర్గాన్, p. 473.

[a]

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]

[20]

[21]

[22]

[23]

[24]

[b]

[25]

[26]

[27]

[28]

[29]

[30]

[31]

[32]

[33]

[34]

[35]

[36]

[37]

[38]

[39]

[40]

[41]

[42]

[43]

[44]

[45]

[46]

[47]

[48]

[49]

[50]

[51]

[52]

[53]

[54]

[55]

[56]

[c]

[57]

[58]

[59]

[60]

[61]

[62]

[63]

[64]

[65]

[66]

[67]

[68]

[69]

[70]

[71]

[72]

[73]

[74]

[75]

[76]

[77]

[d]

[78]

[79]

[80]

[81]

[82]

[83]

[84]

[85]

[86]

[87]

[88]

[89]

[90]

[91]

[92]

[93]

[94]

[95]

[96]