విల్వనాథేశ్వర ఆలయం
| విల్వనాథేశ్వర ఆలయం | |
|---|---|
.jpg) | |
  తమిళనాడులో స్థానం | |
| భౌగోళికం | |
| భౌగోళికాంశాలు | 12°59′02″N 79°16′0″E / 12.98389°N 79.26667°E |
| దేశం | భారతదేశం |
| రాష్ట్రం | తమిళనాడు |
| జిల్లా | వెల్లూరు |
| సంస్కృతి | |
| దైవం | విల్వనాథేశ్వర (శివ) |
| వాస్తుశైలి | |
| నిర్మాణ శైలులు | ద్రావిడ శిల్పకళ |
విల్వనాథేశ్వర ఆలయం, కొన్నిసార్లు బిల్వనాథేశ్వర ఆలయం అని కూడా అంటారు,[1] ఇది శివ దేవునికి అంకితం చేయబడిన హిందూ దేవాలయం, తిరువాళం, వెల్లూరు జిల్లా, తమిళనాడులో ఉంది. శివుడిని విల్వనాథేశ్వరర్ గా పూజిస్తారు. ఆయనను లింగం రూపంలో చూపిస్తారు. ఆయన సహచరి పార్వతిను వాలంబిగైగా చూపిస్తారు. ప్రధాన దేవతను 7వ శతాబ్దపు తమిళ సైవి సాంప్రదాయ కవిత్వం తేవారం లో స్తుతించినట్లుగా, నాయనార్లు పేర్కొన్నారు, ఇది పాదల్ పెత్ర స్థలం గా వర్గీకరించబడింది.
ఆలయ సముదాయం సుమారు ఒక ఎకరం విస్తీర్ణంలో ఉంది, ఐదు మడుగుల గోపురం ద్వారా ప్రవేశిస్తారు. ఆలయంలో అనేక పూజాస్థలాలు ఉన్నాయి, వీటిలో విల్వనాథేశ్వరుడు, వాలంబిగై ప్రధానంగా ఉన్నాయి. అన్ని పూజాస్థలాలు పెద్ద సుమ్రూ కొలతల గ్రానైట్ గోడలతో చుట్టబడ్డాయి. ఆలయం 8వ శతాబ్దపు నందివర్మ II కాలం, తర్వాతి యుగాల నుండి అనేక చారిత్రక శిలాశాసనాలున్నాయి.[1] ఆలయం ఉత్తర గోడలో తేవారం గాయకుల గురించి ప్రథమంగా ప్రస్తావించిన శాసనాలను చూడవచ్చు.[2]
చాలా భాగాలు చోళ రాజవంశానికి చెందినవని భావించబడుతుంది, 16వ శతాబ్దంలో మదురై నాయకులు ప్రస్తుత నిర్మాణాన్ని చేశారు. ఆధునిక కాలంలో, ఈ ఆలయం తమిళనాడు ప్రభుత్వం యొక్క హిందూ ధార్మిక, చారిటబుల్ ఫౌండేషన్స్ విభాగం ద్వారా నిర్వహించబడుతుంది. ఆలయంలో రోజువారీగా నాలుగు పూజలు జరుగుతాయి, సంవత్సరానికి నాలుగు ప్రధాన పండుగలు ఉంటాయి. బ్రహ్మోత్సవం పండుగ మాగం నెలలో (ఫిబ్రవరి - మార్చి) జరుపబడుతుంది, ఇది ప్రధాన పండుగ.
పురాణం
[మార్చు].jpg)
.jpg)
హిందూ పురాణాల ప్రకారం, నారదుడు శివుడికి ఒక పవిత్ర మామిడి ఇచ్చి, దానిని ఒక్కరికి ఇవ్వాలని కోరాడు. వినాయకుడు, మురుగన్ లు బలంగా ఆ మామిడి కోసం పోరాడుతున్నారు. శివుడు ఒక ప్రతిబంధకాన్ని పెట్టారు: "ఎవరైనా ప్రపంచం చుట్టూ మూడు సార్లు తిరిగినవారు ఈ మామిడి పొందుతారు". మురుగన్ తన వాహనంపై ప్రపంచం చుట్టూ తిరిగాడు. వినాయకుడు, తక్కువ శక్తివంతమైన ఎద్దు పైన తిరుగుతూ, తన తల్లిదండ్రులను ప్రపంచంగా పరిగణించి, వారిని మూడు సార్లు చుట్టాడు. ఈ కారణంగా, ఈ ప్రదేశం తిరువాళం అని పిలవబడింది. మరొక పురాణం ప్రకారం, ఆలయానికి సమీపంలో ఉన్న కంజన్ పర్వతం నుండి రోజువారీగా నీరు తీసుకువెళ్లే పూజారి ఒక రాక్షసుడు కంజా కారణంగా బాధపడ్డాడు. ఆయన ప్రార్థించి, శివుడు నందిని పూజారిని రక్షించడానికి పంపారు.[3] మరో పురాణం ప్రకారం, శివుడు నీ వా అని పిలవడం వల్ల నెవా నది ఏర్పడింది. ఇది పున్నై నదిగా కూడా పిలవబడుతుంది.[4]
ఈ ప్రదేశం ఒకప్పుడు మారేడు వనం (విల్వవనం) అని నమ్ముతారు. అక్కడ ఒక ఆవు పాలు కురిపించే చోట ఒక పుట్ట ఉండేదట. ఆ పుట్ట కరిగిపోయి చివరికి ఒక లింగంగా మారిందని, దాని చుట్టూనే ప్రస్తుత ఆలయం నిర్మించబడిందని చెబుతారు. ఆలయంలోని శాసనాల ప్రకారం, ఈ ఆలయాన్ని తీక్కాలి వల్లం అని పిలుస్తారు. సంబంధర్ కీర్తనలలో ఈ ప్రదేశాన్ని తిరువల్లం అని ప్రస్తావించగా, 15వ శతాబ్దంలో అరుణగిరినాథర్ ఈ ఆలయాన్ని తిరువలం అని, ఇక్కడి ప్రధాన దైవాన్ని తిరువల్లం ఉడైయార్ అని పేర్కొన్నారు.[5][6]
వాస్తుశిల్పం
[మార్చు]ఈ ఆలయంలో చోళుల కాలం నాటి అనేక శాసనాలు ఉన్నాయి.[6] ఆలయానికి దక్షిణం వైపున ఐదు అంతస్తుల గోపురం ఉంది, ఆలయంలోని అన్ని మందిరాలు ఏకకేంద్రక దీర్ఘచతురస్రాకార గ్రానైట్ గోడలతో చుట్టుముట్టబడి ఉన్నాయి. ఈ ఆలయం సుమారు 4 ఎకరాల (1.6 హెక్టార్లు) విస్తీర్ణంలో ఉంది. ప్రధాన మందిరంలో తూర్పు ముఖంగా లింగ రూపంలో ఉన్న విల్వనాథేశ్వరర్ విగ్రహం ఉంది. ఇతర దేవాలయాలలో నంది గర్భగుడికి ఎదురుగా ఉండే అక్షంపై ఉండగా, ఈ ఆలయంలో నంది వ్యతిరేక దిశలో ఉంటుంది. గర్భగుడి కందకం రూపంలో నిర్మించబడింది. ప్రధాన మందిరానికి ధ్వజస్తంభం, మహామండపం గుండా చేరుకోవచ్చు, ఇవి రెండూ గోపురానికి ఒకే అక్షంపై ఉన్నాయి. శివుని భార్య అయిన వలంబిగై మందిరం పశ్చిమాభిముఖంగా గర్భగుడికి దారితీసే మహామండపంలో ఉంది. తమిళనాడులోని ఇతర శివాలయాల మాదిరిగానే, వినాయకుడు, మురుగన్, నవగ్రహాలు, చండికేశుడు, దుర్గ మందిరాలు ప్రధాన మందిరం ప్రాంగణం చుట్టూ ఉన్నాయి. గర్భగుడి సమీపంలో నటరాజ మందిరం ఉంది. వినాయకుడి విగ్రహం చతురస్రాకార పీఠం, పద్మ పీఠంపై చెక్కబడింది, తన తొండంలో మామిడి పండును పట్టుకుని ఉన్నట్లుగా ఉంటుంది. గర్భగుడి ప్రవేశ ద్వారం ఇరువైపులా ఉన్న ద్వారపాలక విగ్రహాలు నిర్మాణపరంగా ముఖ్యమైనవి. వాటిలో ఒకటి ప్రత్యేకమైనది, పైకెత్తిన చేతితో నృత్య భంగిమలో ఉంటుంది. మొదటి ప్రాంగణంలో పాతాళేశ్వరర్ మందిరం ఉంది, ఇక్కడ లింగం భూగర్భంలో ఉంది..[7] ఆధునిక కాలంలో, ఆలయం తమిళనాడు ప్రభుత్వం యొక్క హిందూ ధార్మిక, చారిటబుల్ ఫౌండేషన్స్ విభాగం ద్వారా నిర్వహించబడుతుంది.[8]
ధార్మిక ప్రాముఖ్యత, పండుగలు
[మార్చు].jpg)
ఇది 275 పాడల్ పెట్ర స్థలాలలో ఒకటి, మధ్యయుగ తొలికాలపు తేవారం పద్యాలలో తమిళ శైవ నాయనార్ సుందరర్ చేత కీర్తించబడిన శివ క్షేత్రాలలో ఇది ఒకటి. ఈ ఆలయంలో శివుని విగ్రహం ముందు దక్షిణామూర్తి శిష్యుడైన సనకరుని సమాధి ఉంది. శివానంద మౌన గురు స్వామిగళ్ తపస్సు చేసిన ప్రదేశం కూడా ఈ ఆలయమే. ఈ ఆలయం తేవరంలో కీర్తించబడినందున, ఇది పాడల్ పెట్ర స్థలంగా వర్గీకరించబడింది, శైవ ఆగమాలలో ప్రస్తావించబడిన 275 దేవాలయాలలో ఇది ఒకటి. 276 దేవాలయాల జాబితాలో ఈ ఆలయం 242వదిగా పరిగణించబడుతుంది.
ఆలయ పూజారులు పండుగలు, ప్రతిరోజూ పూజలు (ఆచారాలు) నిర్వహిస్తారు. ఆలయ ఆచారాలు రోజుకు నాలుగు సార్లు నిర్వహిస్తారు; ఉదయం 8:00 గంటలకు కలసంధి, మధ్యాహ్నం 12:00 గంటలకు ఉచ్చికాలం, సాయంత్రం 6:00 గంటలకు సాయరక్షై, రాత్రి 8:00 గంటలకు అర్ధజామం. ప్రతి ఆచారంలో విల్వనాథేశ్వరర్, ఇచ్చా శక్తి, పరాశక్తికి అభిషేకం (పవిత్ర స్నానం), అలంకారం, నైవేద్యం (ఆహార సమర్పణ), దీపారాధన అనే నాలుగు దశలు ఉంటాయి. సోమవారం, శుక్రవారం వంటి వారపు ఆచారాలు, ప్రదోషం వంటి పక్షం రోజుల ఆచారాలు,, అమావాస్య, కృత్తిక, పౌర్ణమి, చతుర్థి వంటి నెలవారీ పండుగలు ఉంటాయి. తమిళ మాసం మాసిలో జరిగే పది రోజుల బ్రహ్మోత్సవం ఆలయంలో అత్యంత ముఖ్యమైన పండుగ..[3][7]
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ 1.0 1.1 E. Hultzsch (1929), South Indian Inscriptions, Volume 3, Part 1, Archaeological Survey of India, pp. 88–123
- ↑ Dr. R., Selvaganapathy, ed. (2013). Saiva Encyclopaedia volume 4 - Thirumurai Thalangal (in తమిళం). Chennai, India: Saint Sekkizhaar Human Resource Development Charitable Trust. pp. 398–400.
- ↑ 3.0 3.1 "Sri Vilwanatheswarar temple". Dinamalar. 2014. Retrieved 24 November 2015.
- ↑ Dr. R., Selvaganapathy, ed. (2013). Saiva Encyclopaedia volume 4 - Thirumurai Thalangal (in తమిళం). Chennai, India: Saint Sekkizhaar Human Resource Development Charitable Trust. pp. 398–400.
- ↑ Dr. R., Selvaganapathy, ed. (2013). Saiva Encyclopaedia volume 4 - Thirumurai Thalangal (in తమిళం). Chennai, India: Saint Sekkizhaar Human Resource Development Charitable Trust. pp. 398–400.
- ↑ Madhavan, Chitra (14 November 2019). "Nandi guards this ancient temple". The New Indian Express. Retrieved 3 October 2020.
- ↑ 7.0 7.1 R., Dr. Vijayalakshmy (2001). An introduction to religion and Philosophy - Tévarám and Tivviyappirapantam (1st ed.). Chennai: International Institute of Tamil Studies. pp. 174–5.
- ↑ "Thirukoil - Temple list of Tamil Nadu" (PDF). Hindu Religious & Charitable Endowments Department, Government of Tamil Nadu. p. 17. Archived from the original (PDF) on 9 October 2020. Retrieved 30 August 2020.
బాహ్య లింకులు
[మార్చు]