వృద్ధాప్య శాస్త్రం

వృద్ధాప్య శాస్త్రం (Gerontology - జెరాంటాలజీ) అంటే వృద్ధాప్యం గురించి చేసే అధ్యయనం. మనుషులు వయసు పైబడే కొద్దీ వారిలో ఎటువంటి మార్పులు వస్తాయో ఈ శాస్త్రం వివరిస్తుంది. ఈ అధ్యయనంలో చాలా విషయాలు కలిసి ఉంటాయి. ఇది శరీరం యొక్క జీవశాస్త్రం (Biology) గురించి తెలుపుతుంది. మనస్సు ఎలా పనిచేస్తుంది అనే దానిని అంటే మనస్తత్వ శాస్త్రం (Psychology) గురించి కూడా ఇది వివరిస్తుంది. అలాగే, వృద్ధులు సమాజంలో ఎలా జీవిస్తారు, వారి సామాజిక పరిస్థితులు ఎలా ఉంటాయో కూడా ఇది పరిశీలిస్తుంది.

"జెరాంటాలజీ" అనే పదం రెండు ప్రాచీన గ్రీకు పదాల నుండి వచ్చింది. మొదటి భాగం "ముసలి వ్యక్తి" అని, రెండవ భాగం "చదువు లేదా అధ్యయనం" అని అర్థం ఇస్తాయి. Ilya Ilyich Mechnikov అనే శాస్త్రవేత్త 1903వ సంవత్సరంలో మొదటిసారిగా ఈ పదాన్ని ఉపయోగించారు.^[1]

వృద్ధాప్య శాస్త్రం (Gerontology) అనేది వృద్ధ వైద్యం (Geriatrics) కంటే భిన్నమైనది. వృద్ధ వైద్యం అనేది వైద్య శాస్త్రంలో ఒక భాగం. ఇందులో డాక్టర్లు వృద్ధులకు వచ్చే వ్యాధులు, జబ్బులకు చికిత్స చేస్తారు. కానీ వృద్ధాప్య శాస్త్రవేత్తలు (Gerontologists) అలా కాదు. వీరు రకరకాల పనులు చేసే వారు అయి ఉండవచ్చు. వీరిలో నర్సులు, సామాజిక కార్యకర్తలు, అర్థశాస్త్ర నిపుణులు ఉంటారు. వృద్ధాప్యం అంటే ఏమిటి, ఆ వయసులో అనుభవాలు ఎలా ఉంటాయి అనే పూర్తి విషయాన్ని వీరు అర్థం చేసుకోవాలని అనుకుంటారు.^[2]

వృద్ధాప్య శాస్త్ర చరిత్ర

మనుషులు వృద్ధాప్యం గురించి చాలా కాలంగా అధ్యయనం చేస్తున్నారు. ఇస్లామిక్ స్వర్ణయుగం సమయంలో, చాలా మంది వైద్యులు దీని గురించి రాశారు. Avicenna అనే ప్రసిద్ధ వైద్యుడు 1025లో The Canon of Medicine అనే పుస్తకాన్ని రాశారు. వృద్ధులను ఎలా చూసుకోవాలి అనే విషయంపై ఆయన సలహాలు ఇచ్చారు. ఆయన ఆహారం, ఆరోగ్యాన్ని ఎలా కాపాడుకోవాలి అనే విషయాల గురించి రాశారు.^[3] Ibn Al-Jazzar అనే మరో వైద్యుడు మనుషులు ఎందుకు చనిపోతారు, వృద్ధుల జ్ఞాపకశక్తిని ఎలా మెరుగుపరచాలి అనే విషయాల గురించి రాశారు.

పాత కాలంలో, సాధారణంగా కుటుంబ సభ్యులే తమ ఇంట్లోని ముసలివారిని చూసుకునేవారు. పారిశ్రామిక విప్లవం వచ్చిన తర్వాత ఈ పరిస్థితి మారింది. వృద్ధులను చూసుకోవడంలో సమాజం కూడా సహాయం చేయాలని ప్రజలు అనుకోవడం మొదలుపెట్టారు. 1903లో Élie Metchnikoff అనే శాస్త్రవేత్త వృద్ధాప్యం గురించి చదవడం అనేది ఒక ప్రత్యేక విజ్ఞాన శాస్త్రంగా ఉండాలని చెప్పారు. జెరాంటాలజీ అనే పేరును మొదట వాడిన వారిలో ఈయన ఒకరు.^[4]

1940లలో James Birren వంటి శాస్త్రవేత్తలు వృద్ధాప్య శాస్త్రాన్ని పాఠశాలల్లో, కళాశాలల్లో ఒక నిజమైన పాఠంగా మార్చారు. 1975లో కాలిఫోర్నియాలోని ఒక కళాశాల వృద్ధాప్య శాస్త్రంలో మొదటి డిగ్రీలను ప్రారంభించింది. ఈ రోజుల్లో ప్రజలు చాలా ఎక్కువ కాలం జీవిస్తున్నారు. దీనివల్ల శాస్త్రవేత్తలు "జెరోసైన్స్" (Geroscience) గురించి పరిశోధనలు చేస్తున్నారు. వయసు పెరుగుతున్నా ప్రజలు ఆరోగ్యంగా ఎలా ఉండాలి అనే విషయాన్ని ఇది పరిశీలిస్తుంది.

జనాభా మార్పులు

ప్రపంచంలో వృద్ధుల సంఖ్య చాలా వేగంగా పెరుగుతోంది. దీనిని జనాభా వృద్ధాప్యం అని పిలుస్తారు. 1900వ సంవత్సరంలో అమెరికాలో 65 ఏళ్లు పైబడిన వారు కేవలం 30 లక్షల మంది మాత్రమే ఉండేవారు. కానీ 2010 నాటికి ఆ సంఖ్య 4 కోట్లు దాటింది. ఇప్పుడు చాలా దేశాల్లో గతంలో కంటే ఎక్కువ మంది వృద్ధులు ఉన్నారు.^[5]

2050వ సంవత్సరం నాటికి ప్రపంచంలో పిల్లల కంటే 60 ఏళ్లు దాటిన వారే ఎక్కువగా ఉంటారని నిపుణులు భావిస్తున్నారు. ఇది ప్రపంచానికి ఒక పెద్ద మార్పు. మనకు వృద్ధులకు సహాయం చేసే సామాజిక కార్యకర్తలు, డాక్టర్లు చాలా మంది అవసరం అవుతారు.

పురుషులు - మహిళలు

సాధారణంగా ముసలి పురుషుల కంటే ముసలి మహిళలే ఎక్కువగా ఉంటారు. మహిళలు తరచుగా ఎక్కువ కాలం జీవిస్తారు. అమెరికాలో 89 ఏళ్ల వయసులో పురుషుల కంటే మహిళలు దాదాపు రెట్టింపు సంఖ్యలో ఉన్నారు. ఈ తేడా మెల్లగా తగ్గుతున్నప్పటికీ, ఇప్పటికీ మహిళలే పురుషుల కంటే ఎక్కువ కాలం బతుకుతున్నారు.^[5]

వృద్ధాప్య శాస్త్ర రకాలు

వృద్ధాప్య శాస్త్రంలో చాలా రకాలు ఉన్నాయి. ప్రతి భాగం వృద్ధాప్యం లోని ఒక ప్రత్యేక విషయాన్ని పరిశీలిస్తుంది.

జీవ వృద్ధాప్య శాస్త్రం (Biogerontology)

వృద్ధాప్య శాస్త్రంలోని ఈ విభాగం శరీరం ఎందుకు ముసలిదవుతుందో అధ్యయనం చేస్తుంది. ఇది మన శరీరంలోని కణాలు (Cells), DNA గురించి పరిశోధిస్తుంది. కొంతమంది శాస్త్రవేత్తలు వృద్ధాప్యం అనేది ఒక జబ్బు వంటిదని భావిస్తారు. దానిని తగ్గించే మార్గాలను కనుగొంటే మనుషులు ఇంకా ఎక్కువ కాలం జీవించవచ్చని వారు ఆశిస్తున్నారు. ఇందులో ఒక సిద్ధాంతం ఉంది, దాని పేరు DNA damage theory of aging. కాలక్రమేణా మన శరీరంలోని DNA దెబ్బతినడం వల్లే మనం ముసలివారం అవుతామని ఇది చెబుతుంది.

సామాజిక వృద్ధాప్య శాస్త్రం (Social gerontology)

వృద్ధాప్యం అనేది ఒక వ్యక్తి యొక్క సామాజిక జీవితంపై ఎలాంటి ప్రభావం చూపుతుందో వీరు అధ్యయనం చేస్తారు. వృద్ధులు ఇతరులతో ఎలా కలిసి ఉంటారు అనే విషయాన్ని వీరు చూస్తారు. అలాగే సమాజం వృద్ధాప్యాన్ని ఎలా చూస్తుంది అనేది కూడా వీరు గమనిస్తారు. మనుషులు ఎలా వృద్ధాప్యాన్ని గడపాలి అనే దానిపై కొన్ని ఆలోచనలు లేదా సిద్ధాంతాలు ఉన్నాయి.

క్రియాశీల సిద్ధాంతం (Activity theory): వృద్ధులు చురుగ్గా ఉన్నప్పుడే సంతోషంగా ఉంటారని ఈ సిద్ధాంతం చెబుతుంది. వారు ఉద్యోగం మానేసినా, కొత్త అలవాట్లు చేసుకోవాలి లేదా కొత్త స్నేహితులను వెతుక్కోవాలి. దీనివల్ల వారు తమ గురించి తాము సంతోషంగా ఉంటారు.

విడత సిద్ధాంతం (Disengagement theory): వయసు పెరిగే కొద్దీ వృద్ధులు, సమాజం ఒకరికొకరు దూరంగా జరుగుతారని ఈ సిద్ధాంతం చెబుతుంది. ఉదాహరణకు, ఒక వ్యక్తి పని నుండి పదవీ విరమణ (Retirement) చేయడం. ఇది సహజంగా జరిగే ప్రక్రియ అని ఈ సిద్ధాంతం చెబుతుంది. అయితే, ఈ రోజుల్లో చాలా మంది ఈ ఆలోచనను అంగీకరించడం లేదు.

జీవిత క్రమ సిద్ధాంతం (Life course theory): మనం పుట్టినప్పటి నుండి చనిపోయే వరకు వృద్ధాప్యం జరుగుతూనే ఉంటుందని ఈ సిద్ధాంతం చెబుతుంది. మన పూర్తి జీవితం ముసలితనంలో మనపై ఎలా ప్రభావం చూపుతుందో ఇది వివరిస్తుంది.

పర్యావరణ వృద్ధాప్య శాస్త్రం (Environmental gerontology)

వృద్ధులు నివసించే ప్రదేశాల గురించి ఈ విభాగం వివరిస్తుంది. ఒక ఇల్లు లేదా నగరం వృద్ధులకు ఎలా సహాయం చేయగలదో ఇది అధ్యయనం చేస్తుంది. చాలా మంది వృద్ధులు తమ సొంత ఇంట్లోనే ఉండాలని కోరుకుంటారు. దీనిని "ఏజింగ్ ఇన్ ప్లేస్" (Aging in place) అంటారు. తోటలు, పార్కులు, సురక్షితమైన ఇళ్లు ప్రజలు ఆరోగ్యంగా ఉండటానికి ఎలా సహాయపడతాయో శాస్త్రవేత్తలు చూస్తారు. మంచి వాతావరణం ఉంటే మనుషులు ఎక్కువ కాలం జీవిస్తారు, సంతోషంగా ఉంటారు.^[6]

న్యాయ వృద్ధాప్య శాస్త్రం (Jurisprudential gerontology)

ఇది చట్టం, వృద్ధాప్యం గురించి చేసే అధ్యయనం. చట్టాలు వృద్ధులపై ఎలాంటి ప్రభావం చూపుతాయో ఇది చూస్తుంది. వృద్ధాశ్రమాలకు (Nursing homes) సంబంధించిన నియమాలు, వృద్ధులు తమ జీవితాంతంలో తీసుకునే నిర్ణయాల గురించి ఇది చర్చిస్తుంది. వృద్ధులకు చట్టపరంగా న్యాయం జరిగేలా చూడటానికి లాయర్లు, డాక్టర్లు కలిసి పనిచేస్తారు.^[7]

వృద్ధాప్య శాస్త్రం ఎందుకు ముఖ్యం?

ప్రతి ఒక్కరూ తమ జీవితంలో వృద్ధాప్యాన్ని అనుభవిస్తారు. దానిని అర్థం చేసుకోవడానికి ఈ శాస్త్రం సహాయపడుతుంది. ప్రజలు ఎక్కువ కాలం జీవిస్తున్నప్పుడు, వారిని సంతోషంగా, ఆరోగ్యంగా ఎలా ఉంచాలో మనం తెలుసుకోవాలి. వృద్ధులు సమాజంలో చురుగ్గా ఉండేలా చేసే మార్గాలను ఈ శాస్త్రవేత్తలు వెతుకుతారు. అలాగే మతిమరుపు (Memory loss) వంటి ఆరోగ్య సమస్యలకు చికిత్స చేసే మార్గాలను కూడా వారు చూస్తారు. వృద్ధాప్యం గురించి చదవడం వల్ల, అన్ని వయసుల వారికి ప్రపంచాన్ని ఒక మంచి ప్రదేశంగా మనం మార్చవచ్చు.

మూలాలు

↑ Harris, D.K. (1988). Dictionary of Gerontology. Greenwood Press. ISBN 978-0-313-25287-7.
↑ Hooyman, N.R.; Kiyak, H.A. (2011). Social gerontology: A multidisciplinary perspective (9th ed.). Pearson Education. ISBN 978-0-205-76313-9.
↑ Howell, Trevor H. (1987). "Avicenna and His Regimen of Old Age". Age and Ageing. 16 (1): 58–59. doi:10.1093/ageing/16.1.58. PMID 3551552.
↑ Metchnikoff, E. (1903). The nature of man. Studies in optimistic philosophy. London: Heinemann.
1 2 Werner, Carrie A. (2010). "The Older Population: 2010" (PDF). U.S. Census Bureau.
↑ Sanchez-Gonzalez, D (2015). "Physical-social environments and aging population from environmental gerontology and geography". Revista de Geografía Norte Grande. 60. doi:10.4067/S0718-34022015000100006.
↑ Doron, Israel; Meenan, Helen (2012). "Time for Geriatric Jurisprudence". Gerontology. 58 (3): 193–6. doi:10.1159/000335324.

ఇతర వెబ్‌సైట్లు

[Harris-1] Harris, D.K. (1988). Dictionary of Gerontology. Greenwood Press. ISBN 978-0-313-25287-7.

[Hooyman-2] Hooyman, N.R.; Kiyak, H.A. (2011). Social gerontology: A multidisciplinary perspective (9th ed.). Pearson Education. ISBN 978-0-205-76313-9.

[Howell87-3] Howell, Trevor H. (1987). "Avicenna and His Regimen of Old Age". Age and Ageing. 16 (1): 58–59. doi:10.1093/ageing/16.1.58. PMID 3551552.

[Metchnikoff-4] Metchnikoff, E. (1903). The nature of man. Studies in optimistic philosophy. London: Heinemann.

[census.gov-5] 1 2 Werner, Carrie A. (2010). "The Older Population: 2010" (PDF). U.S. Census Bureau.

[6] Sanchez-Gonzalez, D (2015). "Physical-social environments and aging population from environmental gerontology and geography". Revista de Geografía Norte Grande. 60. doi:10.4067/S0718-34022015000100006.

[7] Doron, Israel; Meenan, Helen (2012). "Time for Geriatric Jurisprudence". Gerontology. 58 (3): 193–6. doi:10.1159/000335324.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]