శిరప్పులి నాయనార్
| శిరప్పులి నాయనార్ | |
|---|---|
 | |
| జననం | తెలియదు తిరువక్కూర్ |
| బిరుదులు/గౌరవాలు | నాయనార్ సాధువు |
| తత్వం | శైవం, భక్తి |
శిరప్పులి నాయనార్ (శిరప్పులి, చిరప్పులి, శిరపులి నాయనార్, శిరప్పులియార్, చిరప్పులియార్ అని కూడా పిలుస్తారు), హిందూ మతంలోని శైవ శాఖలో పూజలందుకునే ఒక నాయనార్ సాధువు. ఇతను సాధారణంగా 63 మంది నాయనార్ల జాబితాలో ముప్పై ఐదవ వాడిగా పరిగణించబడతాడు.[1] శిరప్పులి నాయనార్ దేవుడైన శివుని భక్తులకు సేవ చేసినట్లు, వివిధ ఆచార పద్ధతులతో భగవంతుడిని పూజించినట్లు చరిత్ర చెపుతోంది.
జీవితం
[మార్చు]శిరప్పులి నాయనార్ జీవితం 12వ శతాబ్దానికి చెందిన సేక్కిళార్ రచించిన తమిళ గ్రంథం పెరియ పురాణంలో వర్ణించబడింది, ఇది 63 మంది నాయనార్ల జీవిత చరిత్ర. పెరియ పురాణంలో అతని గురించిన అధ్యాయమైన శిరప్పులి నాయనార్ పురాణం 6 చరణాలతో కూడి ఉంది.[2]
శిరప్పులి నాయనార్ భారతీయ రాష్ట్రమైన తమిళనాడులోని నాగపట్టణం జిల్లా, తిరువక్కూర్లో (అక్కూర్/అక్కూర్) జన్మించాడు. శిరప్పులి నాయనార్ కాలంలో, తిరువక్కూర్ చోళ రాజ్యంలో భాగంగా ఉండేది. ఇతను శైవమతానికి పోషకుడైన శివునికి పరమ భక్తుడు. పూజారి కులానికి చెందిన ఉదారమైన బ్రాహ్మణులకు తిరువక్కూర్ ప్రసిద్ధి చెందింది. శిరప్పులి వారిలో ఒకరు. శిరప్పులి కుటుంబం సాంప్రదాయకంగా హిందూ మతంలోని అత్యంత పవిత్ర గ్రంథాలలో ఒకటైన వేదాలను కంఠస్థం చేయడంతో, జపించడంతో సంబంధం కలిగి ఉంది. నాయనార్ సాధువు ఉదారంగా దానం చేసేవాడు. ఇతను "గొప్ప దాత"గా కీర్తించబడ్డాడు, "సంపదను కురిపించిన మేఘం"గా పిలువబడ్డాడు. ఇతను శివ భక్తులను తన ఇంటికి ఆహ్వానించి వారి ముందు సాష్టాంగ నమస్కారం చేసేవాడు. శిరప్పులి నాయనార్ తన అతిథులతో మధురమైన మాటలు మాట్లాడేవాడు. ఇతను వారికి భోజనం పెట్టి బహుమతులు ఇచ్చేవాడు. శిరప్పులి క్రమం తప్పకుండా శివునికి అంకితం చేయబడిన పంచాక్షరి మంత్రాన్ని జపించేవాడు. (చూడండి: ఓం నమః శివాయ) ఇతను శివుని గౌరవార్థం అగ్ని యాగాలు (చూడండి: హోమం) వంటి అనేక యజ్ఞాలు (ఆచారబలులు) చేశాడు. సాధువు తన శరీరంపై పవిత్రమైన బూడిదను (విభూతి) పూసుకున్నట్లు కూడా వర్ణించబడింది. ఇతను తన జీవితాన్ని శివునికి, అతని భక్తులకు సేవ చేస్తూ గడిపాడు, మరణానంతరం తన దైవిక నివాసమైన కైలాసాన్ని చేరుకున్నాడు.[3][4]
13వ శతాబ్దానికి చెందిన పాల్కురికి సోమనాథుడు రాసిన తెలుగు బసవ పురాణం శిరప్పులి (కథనంలో చిరుపులి అని పిలుస్తారు) పురాణాన్ని క్లుప్తంగా, కొంత వైవిధ్యంతో వివరిస్తుంది.[5]
హిందూ ఆధ్యాత్మిక గురువు శివానంద సరస్వతి ప్రకారం, శిరప్పులి నాయనార్ పురాణం శివుని పంచాక్షర మంత్రం గొప్పతనాన్ని, భగవంతుని నామాన్ని లేదా మంత్రాన్ని పునరావృతం చేసే అభ్యాసమైన జపం ఔన్నత్యాన్ని తెలియజేస్తుంది. ఈ సాధువు ఆగకుండా శాశ్వతంగా మంత్రాన్ని పఠిస్తాడని కొన్నిసార్లు వర్ణించబడింది. జపాన్ని అత్యంత సులభమైన ఆరాధనగా పిలిచినప్పటికీ, శివానంద దానిని అత్యున్నతమైన యోగాగా కీర్తించాడు. ఆ గొప్ప సాధువు వలె ఎల్లప్పుడూ భగవంతుని నామాన్ని స్మరించుకోవాలని బోధించాడు.[3] శివుని ప్రసన్నం చేసుకోవడానికి యజ్ఞాల వంటి హిందూ ఆచారాలను, పంచాక్షర మంత్రాన్ని ఉపయోగిస్తూ భక్తి మార్గంలో పయనించిన మరొక నాయనార్ అయిన సోమసి మార నాయనార్తో శిరప్పులి నాయనార్ను పోల్చవచ్చు.[6]
స్మరణ
[మార్చు]
అత్యంత ప్రముఖ నాయనార్లలో ఒకరైన సుందరార్ (8వ శతాబ్దం), నాయనార్ సాధువుల గురించిన పద్యమైన 'తిరుత్తొండ తొగై'లో శిరప్పులి నాయనార్ను గౌరవిస్తూ, ఉదారస్వభావుడిగా, కీర్తిమంతుడిగా ప్రశంసించాడు.[7]
శిరప్పులి నాయనార్ తన స్వగ్రామమైన తిరువక్కూర్లోని శివాలయమైన శ్రీ తంతోండ్రీశ్వరార్ ఆలయంతో సంబంధం కలిగి ఉన్నాడు. ఈ ఆలయంలో అతనికి ఒక మందిరం అంకితం చేయబడింది. ఒక పురాణ కథనం ప్రకారం నాయనార్ ప్రతిరోజూ వెయ్యి మంది భక్తులకు భోజనం పెడతానని ప్రతిజ్ఞ చేశాడు. ఒకసారి, శివుడు స్వయంగా ఆ వెయ్యి మంది భక్తులను పూర్తి చేయడానికి విందులో వెయ్యవ భక్తుడిగా వచ్చాడు. అందువలన, ఆలయ విగ్రహాన్ని అయిరత్తిల్ ఒరువర్ ("వెయ్యి మందిలో ఒకరు") అని పిలుస్తారు. కథనం కొన్ని వెర్షన్లు ఈ ఆలయ నిర్మాతగా కీర్తించబడిన చోళ రాజు, నాయనార్ అయిన కోచెంగన్నన్తో శిరప్పులి స్థానాన్ని భర్తీ చేస్తాయి.[8]
శిరప్పులి నాయనార్ కథ చోళ రాజు రెండవ రాజరాజ చోళుడు నిర్మించిన దారాసురంలోని 12వ శతాబ్దపు శివాలయమైన ఐరావతేశ్వర ఆలయంలో చెక్కబడింది. శిరప్పులి తన యజ్ఞోపవీతాన్ని (పవిత్ర దారం) ధరించి బ్రాహ్మణుడిగా చిత్రీకరించబడ్డాడు. ఇద్దరు వ్యక్తులకు బహుమతులు ఇస్తున్నట్లు ఇక్కడ కనిపిస్తాడు. ఈ దృశ్యం దిగువన ఉన్న శాసనం దానిని 'శిరప్పులియాండర్'గా గుర్తిస్తుంది.[9]
తమిళ కార్తీక మాసంలో (కార్తిగై) చంద్రుడు పూర్వాషాఢ నక్షత్రంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు శిరప్పులి నాయనార్ను పూజిస్తారు. ఇతను చేతులు జోడించి నమస్కరిస్తున్నట్లు (చూడండి: అంజలి ముద్ర) చిత్రీకరించబడ్డాడు. ఇతను 63 మంది నాయనార్లలో భాగంగా సామూహిక పూజలు అందుకుంటాడు. తమిళనాడులోని అనేక శివాలయాలలో వీరి విగ్రహాలు, అతని పనుల గురించిన సంక్షిప్త ఖాతాలు కనిపిస్తాయి. పండుగలలో వీరి విగ్రహాలను ఊరేగింపుగా తీసుకువెళతారు.
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ Roshen Dalal (2011). Hinduism: An Alphabetical Guide. Penguin Books India. p. 281. ISBN 978-0-14-341421-6.
- ↑ "The Puranam of Sirappuli Nayanar". T N Ramachandran. Retrieved 16 December 2014.
- ↑ 3.0 3.1 Swami Sivananda (1999). Sixty-three Nayanar Saints (4 ed.). Sivanandanagar: The Divine Life Society.
- ↑ K. M. Venkataramaiah; International School of Dravidian Linguistics (1996). A handbook of Tamil Nadu. International School of Dravidian Linguistics. p. 299. ISBN 978-81-85692-20-3.
- ↑ Siva's Warriors: The Basava Purana of Palkuriki Somanatha. Princeton University Press. 14 July 2014. p. 169. ISBN 978-1-4008-6090-6.
- ↑ Proceedings of the Annual Conference of the South Indian History Congress. The Congress. 1995. p. 253.
- ↑ Poems to Śiva: The Hymns of the Tamil Saints. Motilal Banarsidass. 1991. p. 332. ISBN 978-81-208-0784-6.
- ↑ "Sri Thanthondreeswarar temple". దినమలర్. Archived from the original on 17 డిసెంబర్ 2014. Retrieved 16 December 2014.
{{cite web}}: Check date values in:|archive-date=(help) - ↑ Mor̲appākkam Appācāmi Turai Araṅkacāmi (1990). The Religion and Philosophy of Tēvāram: With Special Reference to Nampi Ārūrar (Sundarar). University of Madras. pp. 1008–9.