శివలోకనాథర్ ఆలయం, గ్రామం

శివలోకనాథర్ ఆలయం
శివలోకనాథర్ ఆలయం
	తమిళనాడులో స్థానం
భౌగోళికం
భౌగోళికాంశాలు	11°51′00″N 79°24′16″E / 11.85000°N 79.40444°E
దేశం	భారతదేశం
రాష్ట్రం	తమిళనాడు
జిల్లా	విళ్లుపురం
స్థలం	గ్రామం (గ్రామం)
సంస్కృతి
దైవం	శివలోకనాథర్ (శివుడు)
వాస్తుశైలి
నిర్మాణ శైలులు	ద్రావిడ శైలి నిర్మాణకళ

శివలోకనాథర్ ఆలయం (తిరుముండీశ్వరమ్ లేదా శివలోకనాథ ఆలయం, గ్రామం అని కూడా పిలుస్తారు) శివునికి అంకితమైన ఒక హిందూ దేవాలయం. ఇది తమిళనాడు రాష్ట్రంలోని విళుపురం జిల్లాలో ఉన్న గ్రామం అనే గ్రామంలో ఉంది. ఇక్కడ శివుడిని శివలోకనాథర్ రూపంలో పూజిస్తారు. ఆయన్ని లింగం రూపంలో ప్రతిష్ఠించారు. ఆయన భార్య అయిన పార్వతిను సౌందరనాయగిగా ఆరాధిస్తారు.

ఈ ఆలయ ప్రధాన దేవతను 7వ శతాబ్దానికి చెందిన తమిళ శైవ సాంప్రదాయ గ్రంథమైన తేవారంలో ప్రస్తావించారు. ఈ గ్రంథాన్ని నాయనార్లుగా పిలవబడే తమిళ సంత కవులు రచించారు. ఈ ఆలయం పాడల్ పెట్ర స్థలం గా వర్గీకరించబడింది.

ఆలయ సముదాయం సుమారు ఒక ఎకరం విస్తీర్ణంలో విస్తరించి ఉంది. ప్రధాన ప్రవేశ ద్వారంగా ఉన్న ఏడు అంతస్తుల గోపురం ద్వారా ఆలయంలోకి ప్రవేశించవచ్చు. ఆలయంలో అనేక ఉపాలయాలు ఉన్నాయి. వాటిలో శివలోకనాథర్, ఆయన సతీమణి సౌందర్యనాయగి ఆలయాలు అత్యంత ప్రముఖమైనవి. ఆలయంలోని అన్ని ఉపాలయాలు పెద్ద పెద్ద సాంద్రాకార దీర్ఘచతురస్ర గ్రానైట్ గోడలతో ఆవరించి ఉన్నాయి.

ఈ ఆలయంలో ఉదయం 6:00 నుండి రాత్రి 8:00 వరకు వివిధ సమయాల్లో నాలుగు కాల పూజలు నిర్వహించబడుతాయి. ఆలయ వార్షిక క్యాలెండర్‌లో నాలుగు ప్రధాన పండుగలు ఉన్నాయి. వాటిలో చిత్ర పౌర్ణమి, ఆని (జూన్–జూలై) తమిళ నెలలో జరిగే ఆని తిరుమంజనం అత్యంత ముఖ్యమైన ఉత్సవాలుగా జరుపుకుంటారు.

ఈ ఆలయ ప్రాచీన సముదాయాన్ని మొదటగా చోళులు నిర్మించారని నమ్మకం. అయితే ప్రస్తుత రాతి కట్టడం 16వ శతాబ్దంలో విజయనగర రాజుల కాలంలో నిర్మించబడింది. ఆధునిక కాలంలో ఈ ఆలయాన్ని తమిళనాడు ప్రభుత్వంకు చెందిన హిందూ మత, ధర్మాదాయ శాఖ నిర్వహిస్తూ పరిపాలిస్తోంది.

కథనం

హిందూ పురాణ కథనం ప్రకారం, ఆలయ ద్వారపాలకులు అయిన తిండీ, ముండీ అనే పేర్లతో ఉన్న ద్వారపాలకులు ఈ ఆలయంలో శివుని పూజించారు. అందువల్ల ఈ ఆలయం తిరుముండీశ్వరమ్గా ప్రసిద్ధి చెందిందని చెబుతారు.

మరొక కథనం ప్రకారం, ద్వాపర యుగంలో చొక్కలింగం అనే రాజు వేట కోసం ఈ ప్రాంతానికి వచ్చాడు. అతను ఒక విచిత్రమైన తామర పువ్వును చూసి దాన్ని పొందాలని కోరుకున్నాడు. అతని సైనికులు దాన్ని తెచ్చుకోలేకపోయారు. అప్పుడు రాజు ఆ పువ్వుపై బాణాన్ని సంధించాడు. ఆ పువ్వు నుండి రక్తం కారడం ప్రారంభమై, మొత్తం చెరువు ఎర్రగా మారింది. చెరువు ఎర్రగా మారిన దృశ్యం చూసి రాజు స్పృహ తప్పి పడిపోయాడు.

తరువాత అతను ఆ తామర పువ్వుపై ఒక లింగంను కనుగొని, దాని చుట్టూ ఆలయాన్ని నిర్మించాడు. ఈ కథనం ఆధారంగా తరువాతి రాజులు ఈ ప్రాంతాన్ని మౌళి గ్రామం అని శాసనాలలో పేర్కొన్నారు. అదే తరువాత కాలంలో గ్రామంగా మారింది.^[1]

7వ శతాబ్దంలో అప్పర్ కాలంలో ఈ ఆలయ ప్రధాన దేవతను అరుట్టలి మహాదేవర్ అని పిలిచేవారు. తరువాత కాలంలో ఇది శివలోకనాథస్వామిన్గా ప్రసిద్ధి చెందింది.^[2]

చరిత్ర

ఆలయంలోని ఉపాలయాలు

866 నుండి 1004 సీఈ కాలంలో నిర్మించబడిన చాలా చోళ దేవాలయాలు కొన్ని సైనిక సంఘటనలు లేదా రాజకీయ యాత్రలతో అనుసంధానమై ఉంటాయి. 940 ప్రాంతంలో పరాంతక I కు దండెత్తి వచ్చే రాష్ట్రకూటులుతో తరచుగా సమస్యలు ఏర్పడ్డాయి. తమిళ ప్రాంతంలో జరిగిన అతిపెద్ద యుద్ధంగా భావించబడే టక్కోలం యుద్ధం చోళులు, రాష్ట్రకూటుల మధ్య జరిగింది.^[3]

పరాంతకుడి కాలంలో ఈ ప్రాంతంలో ఒక సైనిక స్థావరం ఉండేది. దానికి ఆయన కుమారుడు రాజాధిత్య చోళ నాయకత్వం వహించేవాడు. కన్నార దేవ (రాష్ట్రకూట కృష్ణ III) శాసనాల్లో టక్కోలం యుద్ధంలో చోళులను ఓడించినట్లు, రాజాధిత్య మరణించినట్లు పేర్కొనబడింది. రాజాధిత్య ఏనుగుపై కూర్చుని ఉన్నప్పుడు ఈటెతో పొడవబడడంతో మరణించాడు. ఈ సంఘటన వల్ల ఆయనకు ఆనై-మెరుంజిన-దేవ అనే పేరు వచ్చింది.

పరాంతక కాల శాసనాల్లో ఆలయాన్ని రాయి ఆలయంగా మార్చినట్లు, అలాగే రాజాధిత్య (వెల్లన్ కుమారన్ అని పేర్కొనబడిన) దీపాల దానాలు చేసినట్లు ఉంది.^[2] ఈ ఆలయంలో మధ్యయుగ చోళుల కాలానికి చెందిన అనేక శాసనాలు ఉన్నాయి. ఉదాహరణకు ఆదిత్య చోళ, రాజేంద్ర చోళ, కులోత్తుంగ చోళ కాల శాసనాలు, అలాగే పాండ్య రాజులైన సుందరపాండితేవన్, వీర్‌పాండితేవన్ శాసనాలు ఉన్నాయి. ఇక్కడ రాష్ట్రకూటుల శాసనాలు, విజయనగర రాజులైన విరూపన్న ఉదయార్ వంటి వారి శాసనాలు కూడా ఉన్నాయి.^[4] ఆధునిక కాలంలో ఈ ఆలయ నిర్వహణను తమిళనాడు ప్రభుత్వంకు చెందిన హిందూ మత, దాన ధర్మాదాయ శాఖ నిర్వహిస్తోంది.^[5]

వాస్తు శిల్పం

ఈ ఆలయం విల్లుపురం – తిరువెన్నైనల్లూరు రహదారి మార్గంలో ఉంది. ఈ ఆలయానికి ఏడు అంతస్తుల గోపురం ఉంది, ఆలయంలోని అన్ని ఉపాలయాలు ఒకదానిని ఒకటి చుట్టుకొన్న దీర్ఘచతురస్రాకార గ్రానైట్ గోడలలో ఉండే విధంగా నిర్మించబడ్డాయి. ఈ ఆలయం సుమారు 1.5 ఎకరాల విస్తీర్ణంలో విస్తరించి ఉంది. ప్రధాన గర్భగుడిలో శివలోకనాథర్ విగ్రహం లింగం రూపంలో ప్రతిష్ఠించబడి ఉంది. ప్రధాన ఆలయాన్ని ధ్వజస్తంభం, మహామండపం, అర్ధమండపం ద్వారా చేరుకోవచ్చు. ఇవన్నీ గోపురానికి సూటిగా ఒకే అక్షరేఖలో నిర్మించబడ్డాయి. గర్భగుడి చతురస్రాకారంలో ఉండి దీని కొలతలు 13 అడుగులుగా ఉంటాయి. అర్ధమండపం తూర్పు నుండి పడమరకు 9 అడుగుల పొడవుగా ఉంటుంది. ప్రధాన గర్భగుడికి దక్షిణ దిశ నుండి ప్రవేశం ఉంది, గర్భగుడిని ప్రదక్షిణ చేయడం ద్వారా చేరుకోవచ్చు. ఆలయ కుండం ప్రధాన గోపురం వెలుపల ఉంది.^[2] తమిళనాడులోని ఇతర శివాలయాల మాదిరిగానే, ప్రధాన ప్రాంగణం చుట్టూ వినాయకుడు, మురుగన్, నవగ్రహాలు, చండికేశ, దుర్గ ఆలయాలు ఉపనిచుల్లో ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి.^[6]

పండుగలు, ధార్మిక ప్రాధాన్యత

ఈ ఆలయం 275 పాడల్ పెట్ర స్థలం లలో ఒకటి. ఇది తొలినాటి మధ్యయుగ కాలానికి చెందిన తేవారం కవితల్లో తమిళ శైవ నాయనార్లులో ప్రముఖుడైన సంబందర్ చేత మహిమనొందిన శివ ఆలయాలులో ఒకటిగా గుర్తింప పొందింది.^[4]

ఆలయ పూజారులు పండుగల సమయంలోనూ, రోజువారీగా కూడా పూజ (ఆచారాలు) నిర్వహిస్తారు. ఆలయంలో ప్రతిరోజు నాలుగు కాల పూజలు నిర్వహించబడుతాయి: ఉదయం 8:00కి కలశాంతి, మధ్యాహ్నం 12:00కి ఉచికాలం, సాయంత్రం 6:00కి సాయరక్షై,, రాత్రి 8:00కి అర్థజామం.

ప్రతి పూజలో నాలుగు ప్రధాన అంకాలు ఉంటాయి: అభిషేకం (పవిత్ర స్నానం), అలంకారం (శృంగారం/అలంకరణ), నైవేదనం (ఆహార సమర్పణ), దీప ఆరాధన (దీపాలను ఊపడం). ఇవి శివలోకనాథర్, సౌందర నాయగికి నిర్వహించబడతాయి.

ఇక్కడ వారాంతపు ఆచారాలలో సోమవారం (సోమవరం), శుక్రవారం (శుక్రవరం) ముఖ్యమైనవి. పక్షవారీ ఆచారాలలో ప్రదోషం ఉంది. నెలవారీ పండుగలలో అమావాస్య (నెలచివరి రోజు), కృత్తికై, పౌర్ణమి (పూర్ణ చంద్రుడు రోజు), సతుర్థి ముఖ్యమైనవి.

ఈ ఆలయంలో అత్యంత ముఖ్యమైన పండుగలు చిత్ర పౌర్ణమి, ఆని (జూన్–జూలై) తమిళ నెలలో జరుపుకునే ఆని తిరుమంజనం ఉత్సవాలు.^[1]^[6]

మూలాలు

↑ ^1.0 ^1.1 "Sivalokanathar temple". Dinamalar. 2014. the original నుండి 19 అక్టోబర్ 2018 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 19 October 2018. {{cite web}}: Check date values in: |archive-date= (help)
↑ ^2.0 ^2.1 ^2.2 S.R., Balasubramanyam (1975). Early Chola temples Parantaka I to Rajaraja I (AD. 907-985) (PDF). Thomson Press (India) Limited. pp. 60–3.
↑ Verma, Archana (2017). Temple Imagery from Early Mediaeval Peninsular India. Routledge. p. 257. ISBN 9781351547000.
↑ ^4.0 ^4.1 "Thirumundeecharam". Thevaaram.org. 2011. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 14 March 2016.
↑ "Thirukoil - Temple list of Tamil Nadu" (PDF). Hindu Religious & Charitable Endowments Department, Government of Tamil Nadu. p. 244. the original (PDF) నుండి 9 October 2020 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 25 July 2020.
↑ ^6.0 ^6.1 R., Dr. Vijayalakshmy (2001). An introduction to religion and Philosophy - Tévarám and Tivviyappirapantam (1st ed.). Chennai: International Institute of Tamil Studies. pp. 174–5.

బాహ్య లింకులు

[dinamalar-1] 1.0 ^1.1 "Sivalokanathar temple". Dinamalar. 2014. the original నుండి 19 అక్టోబర్ 2018 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 19 October 2018. {{cite web}}: Check date values in: |archive-date= (help)

[early-2] 2.0 ^2.1 ^2.2 S.R., Balasubramanyam (1975). Early Chola temples Parantaka I to Rajaraja I (AD. 907-985) (PDF). Thomson Press (India) Limited. pp. 60–3.

[3] Verma, Archana (2017). Temple Imagery from Early Mediaeval Peninsular India. Routledge. p. 257. ISBN 9781351547000.

[Arasili-4] 4.0 ^4.1 "Thirumundeecharam". Thevaaram.org. 2011. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 14 March 2016.

[HRCE-5] "Thirukoil - Temple list of Tamil Nadu" (PDF). Hindu Religious & Charitable Endowments Department, Government of Tamil Nadu. p. 244. the original (PDF) నుండి 9 October 2020 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 25 July 2020.

[R-6] 6.0 ^6.1 R., Dr. Vijayalakshmy (2001). An introduction to religion and Philosophy - Tévarám and Tivviyappirapantam (1st ed.). Chennai: International Institute of Tamil Studies. pp. 174–5.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]