Jump to content

శ్రీలంక అంతర్యుద్ధం మూలాలు

వికీపీడియా నుండి

శ్రీలంక అంతర్యుద్ధం మూలాలు మెజారిటీ సింహళీయులు, మైనారిటీ శ్రీలంక తమిళులు మధ్య ఉన్న నిరంతర రాజకీయ విద్వేషాలలో ఉన్నాయి. వలసరాజ్యాల కాలం నుండి ఆధునిక జాతి గుర్తింపులు ఎలా ఏర్పడ్డాయి, పునర్నిర్మించబడ్డాయి అనే దానికి ఫలితంగా ఈ యుద్ధం జరిగిందని సామాజిక మానవ శాస్త్రవేత్త జొనాథన్ స్పెన్సర్ అభివర్ణించారు. మైనారిటీ తమిళులు, సింహళీయుల ఆధిపత్య ప్రభుత్వానికి మధ్య జరిగిన రాజకీయ పోరాటం పురావస్తు ప్రదేశాలు, స్థలనామ వ్యుత్పత్తుల పై మాటల యుద్ధాలతో పాటు జాతీయ గతాన్ని రాజకీయంగా ఉపయోగించుకోవడంతో కూడి ఉంది.[1][2]

వలసరాజ్యాల కాలం

[మార్చు]

ఈ వివాదానికి మూలాలు శ్రీలంక వలసరాజ్యాల కాలం నాటివి. ఆంగ్ల భాషా విద్యా వనరులు వారికి అసమానంగా కేటాయించబడటం వలన పౌర సేవా ఉద్యోగాలలో తమిళుల ప్రాతినిధ్యం ఎక్కువగా ఉండేది.[3][4] అయితే, ఆంగ్లేయులు దక్షిణాన ఉన్న ఆంగ్ల మిషన్లతో వివాదాన్ని నివారించాలనుకున్నందున, తమిళులు అధికంగా ఉండే జాఫ్నాలో అమెరికన్ మిషనరీలు ఆంగ్ల భాషా పాఠశాలలను స్థాపించారు.[5] దక్షిణ ప్రాంతం వలె కాకుండా జాఫ్నా నేల ఆర్థికంగా ఉత్పాదకత లేనిది కావడంతో, అక్కడ ప్రభుత్వ ఉద్యోగాలను పొందేందుకు తమిళులు విద్యపై ఎక్కువ పెట్టుబడి పెట్టారు. దీని వల్ల జాఫ్నా సమాజంలోని ఒక చిన్న వర్గం ప్రయోజనం పొందగా చాలా తమిళ ప్రాంతాలు విద్యావిహీనంగానే మిగిలిపోయాయి.[6] బ్రిటీష్ వారు జాతి కోటా లేకుండా పౌర సేవా పరీక్షల ద్వారా ప్రతిభ ఆధారంగా పౌర సేవ కోసం అభ్యర్థులను ఎంపిక చేశారు.[7][8] అందువల్ల, చరిత్రకారుడు ఇ. ఎఫ్. సి. లుడోవిక్ పౌర సేవలో తమిళుల అధిక ప్రాతినిధ్యాన్ని "వారి గొప్ప పరిశ్రమ, పొదుపు" పరంగా వివరించారు.[9] డొమినియన్ ఆఫ్ సిలోన్ నాలుగవ ప్రధాన మంత్రి ఎస్. డబ్ల్యూ. ఆర్. డి. బండారునాయకే అర్హత పరీక్షలలో ఉత్తీర్ణత సాధించడంలో వారి కృషి, ప్రతిభ కారణంగా తమిళులు "ప్రభుత్వ సేవల్లో ఆధిపత్య స్థానాన్ని" పొందారని పేర్కొన్నారు.[10] 1946 నాటికి, సిలోన్‌లోని క్లరికల్ ఉద్యోగాలలో 33% శ్రీలంక తమిళులు కలిగి ఉన్నారు, అయినప్పటికీ వారు దేశ జనాభాలో 11% మాత్రమే ఉన్నారు.[11] అంతేకాకుండా, బ్రిటీష్ వారు క్రైస్తవ మత ఆధిపత్యాన్ని ప్రోత్సహించారు, రాష్ట్ర ప్రభుత్వంలో బౌద్ధమతానికి ఉన్న ప్రత్యేక హక్కులను తొలగించారు, ఇది సింహళీయులు అనుసరించే ప్రధాన మతం.[12] స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన తరువాత పాలకులైన సింహళీయులు తమిళుల పట్ల వివక్షతతో కూడిన విధానాలను సమర్థించుకోవడానికి బ్రిటీష్ వారిచే వారు అనుగ్రహించబడ్డారని దూషించారు.[6] పాశ్చాత్యీకరించబడిన ఉన్నతవర్గాల ఆధిపత్యానికి వ్యతిరేకంగా మెజారిటీ ఫిర్యాదుల ద్వారా రేకెత్తించిన సింహళ బౌద్ధ జాతీయవాదం జాతి ధృవీకరణకు దారితీసింది.[13]

సిలోన్ సివిల్ సర్వీస్, 1870-1946[14]
సంవత్సరం మొత్తం సింహళీయులు తమిళులు బర్గర్లు
1870 81 7 నమోదు కాలేదు నమోదు కాలేదు
1907 95 4 2 6
1925 135 17 8 14
1946 160 69 31 -
తమిళం, సింహళం మాట్లాడే ప్రభుత్వ ఉద్యోగుల నిష్పత్తి 1946-2004[15]
సింహళీయులు తమిళులు
1946 సివిల్ సర్వీస్ 44.5% 20%
1946 జ్యుడీషియల్ సర్వీస్ 46.7% 28.9%
1980 సివిల్ సర్వీస్ 85% 11%
2004 సివిల్ సర్వీస్ 90% 8.5%

మిషనరీ విద్య, సమాన ప్రాతినిధ్యం కోసం డిమాండ్

[మార్చు]

ఐరోపా వలస పాలనలో తమిళులలో రాజకీయ అవగాహన అభివృద్ధికి ప్రాథమిక సహకారం 1814 నుండి పెద్ద ఎత్తున ప్రొటెస్టంట్ మిషనరీల రాక. అమెరికన్ బోర్డ్ ఆఫ్ కమీషనర్స్ ఫర్ ఫారిన్ మిషన్స్, మెథడిస్ట్‌లు, ఆంగ్లికన్ చర్చిల మిషనరీల కార్యకలాపాలు హిందూ తమిళులలో పునరుజ్జీవనానికి దారితీశాయి, వీరు మిషనరీ కార్యకలాపాలను ఎదుర్కోవడానికి తమ సొంత పాఠశాలలు, దేవాలయాలు, సమాజాలను నిర్మించారు, సాహిత్యాన్ని ప్రచురించారు. ఈ ప్రయత్న విజయం తమిళులు తమను తాము ఒక సంఘంగా నమ్మకంగా భావించేలా చేసింది, 19వ శతాబ్దం మధ్యలో సాంస్కృతిక, మతపరమైన, భాషాపరమైన సంఘంగా స్వయం స్పృహకు మార్గం సుగమం చేసింది.[16][17]

1815లో మొత్తం ద్వీపాన్ని తన నియంత్రణలోకి తెచ్చుకున్న బ్రిటన్, 1833లో ముగ్గురు యూరోపియన్లతో ఒక శాసన మండలిని ఏర్పాటు చేసింది, సింహళీయులు, శ్రీలంక తమిళులు, బర్గర్లకు ఒక్కొక్కరిని నియమించింది. గవర్నర్‌కు సలహా పాత్ర పోషించడం ఈ కౌన్సిల్ ప్రాథమిక అవసరం. ఈ పదవులకు చివరికి ఎన్నికలు జరిగాయి. సలహా మండలి పరిచయం నుండి 1931లో డోనాఫ్‌మోర్ కమీషన్ వరకు, 1947లో సోల్‌బరీ కమీషన్ వరకు సింహళ, తమిళ ఉన్నతవర్గాల మధ్య ప్రధాన వివాదం ప్రాతినిధ్యం గురించే తప్ప ప్రభుత్వ నిర్మాణంపై కాదు. అధికార భాగస్వామ్య సమస్య రెండు వర్గాల జాతీయవాదులచే పెరుగుతున్న అంతర్-జాతి వైరాన్ని సృష్టించడానికి ఉపయోగించబడింది, ఇది అప్పటి నుండి నిరంతరం ఊపందుకుంది.[18]

శ్రీలంకలో రెండు అతిపెద్ద జాతి సమూహాలైన సింహళీయులు, తమిళుల మధ్య జాతీయ శాసన మండలిలో తమిళుడైన పొన్నంబలం అరుణాచలం సింహళీయులకు, తమిళులకు ప్రతినిధిగా నియమితులైనప్పుడు ప్రారంభంలో స్వల్ప ఉద్రిక్తత ఉండేది. అయితే, బ్రిటీష్ గవర్నర్ విలియం మన్నింగ్ "మతపరమైన ప్రాతినిధ్యం" భావనను చురుకుగా ప్రోత్సహించారు, కొలంబో స్థానాన్ని సృష్టించారు, ఇది తమిళులు, సింహళీయుల మధ్య ప్రత్యామ్నాయంగా ఉంది.[19]

తరువాత, డొనఫ్‌మోర్ కమిషన్ మత ప్రాతినిధ్యాన్ని గట్టిగా తిరస్కరించింది, సార్వత్రిక ఫ్రాంచైజీని తీసుకువచ్చింది. ఈ నిర్ణయాన్ని తమిళ రాజకీయ నాయకత్వం తీవ్రంగా వ్యతిరేకించింది, వారు జనాభా నిష్పత్తి ప్రకారం తాము పార్లమెంటులో మైనారిటీకి తగ్గించబడతామని గ్రహించారు. తమిళ సంఘం నాయకుడు జి. జి. పొన్నంబలం ప్రతిపాదిత స్వతంత్ర సిలోన్‌లో 50-50 ప్రాతినిధ్యం (సింహళీయులకు 50%, తమిళులతో సహా ఇతర జాతులన్నింటికీ 50%) ఉండాలని సోల్‌బరీ కమిషన్‌కు ప్రతిపాదించారు - ఆ ప్రతిపాదన తిరస్కరించబడింది.[20] 1936లో పాన్-సింహళ బోర్డ్ ఆఫ్ మినిస్టర్స్ సృష్టించబడింది, ఇది సింహళేతర సభ్యులను మినహాయించింది, సింహళ, తమిళ ఉన్నతవర్గాలను మరింత విభజించింది.[21] రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ఒక ఇంటర్‌రెగ్నమ్‌గా పనిచేసింది, ఇక్కడ డి. ఎస్. సేనానాయకే వివేకవంతమైన రాజకీయాలు సింహళీయులు, తమిళ జాతీయవాదుల ధ్రువణ ధోరణులను విజయవంతంగా సమతుల్యం చేశాయి.[మూలం అవసరం]

1948 - స్వాతంత్ర్యం

[మార్చు]

1948లో స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన తరువాత, జి. జి. పొన్నంబలం, ఆయన స్థాపించిన ఆల్ సిలోన్ తమిళ కాంగ్రెస్ పార్టీ డి. ఎస్. సేనానాయకే మితవాద,[మూలం అవసరం] పాశ్చాత్య ఆధారిత యునైటెడ్ నేషనల్ పార్టీ ప్రభుత్వంలో చేరాయి. ఈ ప్రభుత్వం 1948 సిలోన్ పౌరసత్వ చట్టాన్ని ఆమోదించింది, ఇది భారతీయ మూలానికి చెందిన శ్రీలంకన్లకు పౌరసత్వాన్ని నిరాకరించింది, శ్రీలంక మెజారిటీ రాజ్యంగా మారడానికి దారితీసింది. శ్రీలంక ప్రభుత్వం మెజారిటీ వర్గమైన సింహళీయులకు మాత్రమే ప్రాతినిధ్యం వహించింది,[మూలం అవసరం] మైనారిటీలను అట్టడుగున ఉంచింది, దీని వలన మైనారిటీ వర్గాలలో "తీవ్రమైన పరాయీకరణ" ఏర్పడింది.[22] ఈ చట్టం ఆమోదించబడినప్పుడు, తమిళ కాంగ్రెస్‌ను ప్రతిపక్ష మార్క్సిస్ట్ సమూహాలు, కొత్తగా ఏర్పడిన శ్రీలంక తమిళ జాతీయవాద ఫెడరల్ పార్టీ (FP) తీవ్రంగా విమర్శించాయి. ఈ కొత్త పార్టీ నాయకుడు ఎస్. జె. వి. చెల్వనాయకం పౌరసత్వ చట్టాన్ని శ్రీలంక సుప్రీం కోర్టులో, ఆ తర్వాత ఇంగ్లాండ్‌లోని ప్రివీ కౌన్సిల్‌లో మైనారిటీల పట్ల వివక్ష చూపిస్తున్నారనే కారణంతో సవాలు చేశారు, కానీ దానిని రద్దు చేయడంలో ఆయన విజయం సాధించలేదు. 1952 ఎన్నికలలో ఫెడరల్ పార్టీ రెండు స్థానాలను గెలుచుకుంది, తమిళ కాంగ్రెస్ నాలుగు స్థానాలను గెలుచుకుంది, కానీ 1956 ఎన్నికలలో ఇది తమిళ జిల్లాల్లో ఆధిపత్య పార్టీగా అవతరించింది, రెండు దశాబ్దాల పాటు అలాగే కొనసాగింది. ఫెడరల్ పార్టీ తమిళుల హక్కుల విషయంలో రాజీపడని వైఖరికి ప్రసిద్ధి చెందింది.[23] 1956లో సింహళాన్ని ఏకైక అధికారిక భాషగా మార్చిన పార్లమెంటరీ చట్టానికి ప్రతిస్పందనగా ఫెడరల్ ఎంపీలు అహింసాయుత ధర్నా (సత్యాగ్రహం) నిరసన చేపట్టారు, అయితే అది జాతీయవాద గుంపుచే విచ్ఛిన్నమైంది. ఘటనా స్థలంలో ఉన్న పోలీసులు, ఇతర రాష్ట్ర అధికారులు హింసను ఆపడానికి చర్యలు తీసుకోలేదు. ఫెడరల్ పార్టీని బలిపశువులను చేశారు, 1958 అల్లర్ల తరువాత కొద్దికాలానికే నిషేధించారు, ఇందులో చాలామంది మరణించారు, వేలాది మంది తమిళులు తమ ఇళ్లను విడిచిపెట్టవలసి వచ్చింది.[మూలం అవసరం]

రాష్ట్ర ప్రాయోజిత వలసరాజ్యాల పథకాలు

[మార్చు]

వర్గాల మధ్య సంఘర్షణకు మరొక కారణం రాష్ట్ర ప్రాయోజిత వలస పథకాలు, ఇవి తమిళ జాతీయవాదులు తమ సాంప్రదాయ మాతృభూమిగా భావించే తూర్పు ప్రావిన్స్‌లో మెజారిటీ సింహళీయులకు అనుకూలంగా జనాభా సమతుల్యతను మార్చాయి. ఇది బహుశా మతపరమైన హింసకు అత్యంత తక్షణ కారణం.[24]

భారతీయ తమిళులకు పౌరసత్వం నిరాకరణ

[మార్చు]

మధ్య ప్రావిన్స్‌లో గణనీయమైన సంఖ్యలో తమిళ జనాభా ఉంది, 19, 20 వ శతాబ్దాలలో బ్రిటిష్ వలస అధికారులు భారతదేశం నుండి తీసుకువచ్చిన తోట కార్మికులు వీరు. ఈ భారతీయ తమిళులు (లేదా ఎస్టేట్ తమిళులు) అని పిలువబడే వారు ఇప్పటికీ ప్రధానంగా శ్రీలంక తేయాకు తోటలలో పనిచేస్తున్నారు. వారు తరతరాలుగా పేదరికంలో మగ్గుతున్నారు, పేద జీవన పరిస్థితులను అనుభవిస్తూనే ఉన్నారు.[25] వారు ఒకే భాష మాండలికాలను మాట్లాడుతున్నప్పటికీ, ఉత్తర, తూర్పు ప్రాంతాల శ్రీలంక తమిళుల నుండి వారు సాధారణంగా ఒక ప్రత్యేక వర్గంగా పరిగణించబడతారు.[మూలం అవసరం]

డి.ఎస్. సేనానాయకే ప్రభుత్వం 1949లో ఎస్టేట్ తమిళుల పౌరసత్వాన్ని తొలగిస్తూ చట్టాన్ని ఆమోదించింది, వారిని దేశం లేని వారిగా చేసింది.[మూలం అవసరం]

దీని ప్రభావం ద్వీపం రాజకీయ సమతుల్యతను తమిళుల నుండి దూరం చేసింది. 1948లో, స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన సమయంలో, పార్లమెంటులో తమిళులకు 33% ఓటింగ్ పవర్ ఉంది.[మూలం అవసరం]. అయితే, ఎస్టేట్ తమిళుల హక్కు కోల్పోయిన తర్వాత, ఈ నిష్పత్తి 20% కి పడిపోయింది. సింహళీయులు పార్లమెంట్‌లో 2/3 కంటే ఎక్కువ మెజారిటీని పొందగలరు, పొందారు, దీని వలన తమిళులను ప్రభావితం చేసే సింహళీయుల విధానాలకు సమర్థవంతమైన వ్యతిరేకతను ప్రదర్శించడం అసాధ్యం. అసమతుల్యతకు ప్రధాన కారణం ఏమిటంటే, అనేక బహుళ-సభ్య నియోజకవర్గాలు మెజారిటీ సింహళ ఓటర్లలో తమిళ పార్లమెంటు సభ్యుడిని ఎన్నుకున్నాయి. భవిష్యత్తులో జాతీయవాద ప్రభుత్వం మైనారిటీల ఆధిపత్యాన్ని నిరోధించడమే బహుళ-సభ్య నియోజకవర్గాలను కలిగి ఉండాలనే ఆలోచన.[మూలం అవసరం]

వారి పౌరసత్వాన్ని తొలగించడంతో సంతృప్తి చెందక, వరుస ప్రభుత్వాలు ఎస్టేట్ తమిళులను దేశం నుండి పూర్తిగా తొలగించడానికి ప్రయత్నించాయి. 1964లో, ప్రధానమంత్రి సిరిమావో బండారునాయకే భారత ప్రధాన మంత్రి ఎల్.బి. శాస్త్రితో ఒక ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నారు. మూడేళ్ల తర్వాత ఇందిరాగాంధీతో రెండో ఒప్పందం కుదిరింది. 15 సంవత్సరాల కాలంలో 600,000 మంది ఎస్టేట్ తమిళులను బహిష్కరించి భారతదేశానికి పంపబడతారని, 375,000 మందికి వారి శ్రీలంక పౌరసత్వం పునరుద్ధరించబడుతుందని ఇవి అందించాయి. మునుపటి సమూహంలోని వారందరూ వాస్తవానికి భారతదేశానికి తిరిగి రాలేదు, ఓటు వేయడానికి, విదేశాలకు వెళ్లడానికి లేదా శ్రీలంక జీవితంలో పూర్తిగా పాల్గొనడానికి సామర్థ్యం లేకుండా శ్రీలంకలో ఉండిపోయారు. కొండ ప్రాంతంలో మిగిలి ఉన్న తమిళులకు 2003 వరకు పూర్తి పౌరసత్వ హక్కులు పునరుద్ధరించబడలేదు.[మూలం అవసరం]

భాషా విధానం

[మార్చు]

క్యాండ్యన్ పీసెంట్రీ కమిషన్ (1947), బౌద్ధ కమిషన్ (1956) వివరణాత్మక నివేదికలు, విశ్వవిద్యాలయానికి తమిళం మాట్లాడే విద్యార్థుల ప్రవేశాల గణాంకాలు ఈ సింహళ కార్యకర్తలకు ఒక ఆధారాన్ని అందించాయి, వీరు బలమైన సింహళ జాతీయవాద వేదికపై ప్రచారం చేస్తూ, ఎస్.డబ్ల్యూ.ఆర్.డి. బండారునాయకే 1956లో ఘనవిజయం సాధించేలా చేశారు.[మూలం అవసరం]

1956 సింహళ అధికారిక భాషా చట్టం ద్వారా జాతి సంఘర్షణ తీవ్రమైంది. దేశ అధికార భాషగా ఇంగ్లీషు స్థానంలో మార్చాలనే సాధారణ ఏకాభిప్రాయం ఉంది. చట్టంలో, శ్రీలంక ప్రభుత్వం ఆంగ్లం స్థానంలో సింహళ భాషను తీసుకువచ్చింది, ఇది తమిళులకు ప్రభుత్వ సంస్థలతో వారి భాషలో వ్యవహరించే హక్కును దూరం చేసింది, ప్రభుత్వ సేవలో చేరే వారి అవకాశాన్ని పరిమితం చేసింది. 1956 నాటికి, జనాభాలో దాదాపు 75% సింహళ భాషలో అనర్గళంగా మాట్లాడతారు, దాదాపు 15% తమిళంలో ప్రావీణ్యం కలిగి ఉన్నారు. మిగిలిన జాతుల వారు బర్గర్లు, ముస్లింలతో సహా ప్రధానంగా ఆంగ్లం మాట్లాడేవారు. చాలా మంది శ్రీలంక వాసులు మూడు ప్రధాన భాషలలో కనీసం రెండింటిని కలిగి ఉన్నప్పటికీ బహుళ భాషలు సాధారణంగా వ్యాపించలేదు.[మూలం అవసరం]

సోలమన్ బండారునాయకే నేతృత్వంలోని శ్రీలంక ఫ్రీడమ్ పార్టీ (SLFP) ప్రభుత్వం సింహళ అధికారిక భాషా విధానం ద్వారా హక్కును కోల్పోయిన పెరుగుతున్న నిరుద్యోగ యువతకు సహాయం చేసే వేదికపై ప్రమాణ స్వీకారం చేసింది. వలస పాలనలో మెజారిటీ పౌర సేవకులు తమిళులు, వీరి స్థానాలు ద్వీపం ఉత్తర, తూర్పు ప్రాంతాలలో ఉచిత ఆంగ్ల మాధ్యమ మిషనరీ పాఠశాలల నుండి ప్రయోజనం పొందాయి. తమిళ ఫెడరల్ పార్టీ ఆఫ్ శ్రీలంక తమిళ వలంటీర్ల బృందానికి నాయకత్వం వహించింది, సిట్-డౌన్ సత్యాగ్రహం (శాంతియుత నిరసన) నిర్వహించింది.[మూలం అవసరం]

సింహళ అధికారిక భాషా విధానం తదనంతర ప్రభుత్వాలచే క్రమంగా బలహీనపడింది, 1987లో సింహళంతో పాటు తమిళం శ్రీలంక అధికారిక భాషగా చేయబడింది.[26] ఇంగ్లీషు పరిపాలన వాస్తవ భాషగా మిగిలిపోయింది, చట్టాల ముసాయిదాతో సహా ప్రభుత్వ కార్యకలాపాలు ఆంగ్లంలో కొనసాగుతున్నాయి.[మూలం అవసరం]

1958 అల్లర్లు

[మార్చు]

1958 అల్లర్లలో, 150-200 మంది మరణించారు, ప్రధానంగా తమిళులు, వేలాది మంది దాడికి గురయ్యారు, తమిళుల ఆస్తులు దోచుకోబడ్డాయి. 25,000 మంది తమిళ శరణార్థులు ఉత్తర ప్రాంతానికి తరలించబడ్డారు. అదేవిధంగా, దేశం ఉత్తర, తూర్పు ప్రాంతాల నుండి పెద్ద సంఖ్యలో సింహళీయులు చంపబడ్డారు లేదా బహిష్కరించబడ్డారు, దక్షిణ ప్రాంతంలో పునరావాసం కల్పించారు.[మూలం అవసరం]

1970 – తమిళ మీడియా, సాహిత్య దిగుమతుల నిషేధం

[మార్చు]

సాంస్కృతిక కేంద్రమైన భారతదేశంలోని తమిళనాడు నుండి తమిళ భాషా సినిమాలు, పుస్తకాలు, మ్యాగజైన్‌లు, పత్రికలు మొదలైన వాటిని దిగుమతి చేసుకోవడం 1970లో నిషేధించబడింది. ఇది కొంతమంది మైనారిటీ శ్రీలంక తమిళ రాజకీయ నాయకులచే తమ సాంస్కృతిక మనుగడకు వ్యతిరేకంగా నిర్దేశించబడినట్లు భావించబడింది. ద్రవిడ మున్నేట్ర కజగం, తమిళ యూత్ లీగ్ వంటి గ్రూపులను కూడా శ్రీలంక నిషేధించింది. సాంస్కృతికంగా, తమిళ శ్రీలంక వాసులు తమిళనాడు నుండి కత్తిరించబడ్డారు. అయితే భారతదేశం నుండి పోటీ లేకుండా స్థానిక శ్రీలంక తమిళ సాహిత్యం, మీడియా వృద్ధి చెందడానికి ఇది దారితీసిందని కొందరు వాదిస్తున్నారు.[మూలం అవసరం]

విశ్వవిద్యాలయ విద్య కోసం తమిళ విద్యార్థులు భారతదేశానికి వెళ్లే దీర్ఘకాలంగా స్థిరపడిన ఆచారం కోసం విదేశీ మారకం నిలిపివేయబడింది. అదేవిధంగా, లండన్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి బాహ్య డిగ్రీల పరీక్షలు రద్దు చేయబడ్డాయి. ఇది ఆర్థిక స్వావలంబన సాధారణ కార్యక్రమం, దాని సోషలిస్ట్ ఎజెండాలో భాగమని ప్రభుత్వం నొక్కి చెప్పింది, అయినప్పటికీ చాలా మంది తమిళ జనాభా దీనిని అంగీకరించలేదు, విశ్వసించలేదు.[మూలం అవసరం]

1971 – విశ్వవిద్యాలయాల చట్టం

[మార్చు]

విశ్వవిద్యాలయాలలోని నిర్దిష్ట ఫ్యాకల్టీలకు ఎంపికైన తమిళ విద్యార్థుల సంఖ్యను తగ్గించేందుకు 1971లో శ్రీలంక ప్రభుత్వం అమలు చేసిన విధానం ప్రామాణీకరణ విధానం.[27][28][29][30]

బ్రిటీష్ వారి ఆధ్వర్యంలో, ఇంగ్లీష్ రాష్ట్ర భాష, తత్ఫలితంగా ఆంగ్లం మాట్లాడేవారికి గొప్ప ప్రయోజనం చేకూర్చింది. అయితే, మెజారిటీ శ్రీలంక ప్రజలు పట్టణ ప్రాంతాలకు వెలుపల నివసిస్తున్నారు, సామాజిక ఉన్నత వర్గానికి చెందినవారు కారు, కాబట్టి ఆంగ్ల మాధ్యమ విద్య ప్రయోజనాలను పొందలేదు. చాలావరకు తమిళం మాట్లాడే ప్రజలు నివసించే జాఫ్నా జిల్లాలో, విద్యార్థులకు మిషనరీ పాఠశాలల ద్వారా ఆంగ్ల మాధ్యమ విద్యను పొందే అవకాశం ఉండటం వల్ల సమస్య మరింత తీవ్రమైంది. మెడిసిన్, ఇంజినీరింగ్ వంటి వృత్తి విద్యా కోర్సుల్లో చేరిన యూనివర్సిటీ విద్యార్థుల్లో ఆంగ్లం మాట్లాడే తమిళులు అధిక నిష్పత్తిలో ఉండే పరిస్థితిని ఇది సృష్టించింది.[మూలం అవసరం]

వేర్పాటువాద పెరుగుదల

[మార్చు]

మొదట, తమిళ రాజకీయ నాయకులు ఫెడరల్ పార్టీ ద్వారా సమాఖ్య వ్యవస్థ కోసం ఒత్తిడి చేశారు. ఇది చాలా మంది సింహళీయుల నుండి అనుమానం, ప్రతిఘటనను ఎదుర్కొంది. 1960లలో, సిరిమావో బండారునాయకే ప్రభుత్వం దేశంలోని చాలా మిషనరీ పాఠశాలలను జాతీయం చేయడం, వాటిని లౌకికీకరించడం, బోధనా భాషను ఆంగ్లం నుండి సింహళానికి మాత్రమే మార్చడం ప్రారంభించింది. దీని తర్వాత సింహళ, తమిళ పిల్లలు కలిసి పాఠశాలకు వెళ్లడం అరుదుగా మారింది. సింహళం మాట్లాడలేక, తమిళ యువత పౌర సేవా ఉద్యోగాలను పొందడం లేదా విశ్వవిద్యాలయాలకు హాజరు కావడం చాలా కష్టంగా మారింది, నిరుద్యోగం పెరిగింది.[మూలం అవసరం]

దేశం పేరును 1970లో సిలోన్ నుండి శ్రీలంకగా మార్చారు, ఇది సంస్కృత మూలం పేరు, ఇది చాలా మంది తమిళులను ఆగ్రహానికి గురి చేసింది, దూరం చేసింది.[మూలం అవసరం]

1973లో, ఫెడరల్ పార్టీ ప్రత్యేక రాష్ట్రం కోసం డిమాండ్ చేయాలని నిర్ణయించింది. వారి జాతీయవాద ప్రయోజనాన్ని మరింత పెంచడానికి వారు ఇతర తమిళ రాజకీయ పార్టీలతో విలీనమై 1975లో తమిళ యునైటెడ్ లిబరేషన్ ఫ్రంట్ (TULF) గా అవతరించారు. 1976లో, తమిళ యునైటెడ్ లిబరేషన్ ఫ్రంట్ మొదటి జాతీయ సమావేశం తరువాత, సిలోన్ తమిళులు రూపాంతరం చెందిన జాతీయవాదం వైపు కదిలారు, అంటే వారు ఒకే ద్వీప సంస్థలో జీవించడానికి ఇష్టపడలేదు.[31] చెల్వనాయకం, ఫెడరల్ పార్టీ ఎల్లప్పుడూ ఐక్య దేశం కోసం ప్రచారం చేశాయి, 1973 వరకు దేశ విభజన "ఆత్మహత్య" అని భావించాయి. అయితే తమిళ నాయకత్వం వివక్షతగా పరిగణించే వివిధ ప్రభుత్వాల విధానాలు[24] తమిళ స్వాతంత్ర్యం వైపు స్టాండ్‌ను సవరించాయి.[మూలం అవసరం]

వడ్డుకోడై తీర్మానం

[మార్చు]

ప్రత్యేక దేశం, తమిళ ఈలం భావనను 1976 వడ్డుకోడై తీర్మానంలో తమిళ యునైటెడ్ లిబరేషన్ ఫ్రంట్ (TULF) ప్రతిపాదించింది. TULF అనేది శ్రీలంకలో తమిళులకు స్వతంత్ర రాష్ట్రం కోసం 1977 ఎన్నికలలో ప్రచారం చేసిన పార్టీల సంకీర్ణం. వారు చాలా తమిళ స్థానాలను గెలుచుకున్నారు, అయితే స్వతంత్ర రాష్ట్రాన్ని సమర్థించినందుకు ప్రభుత్వం వారిని పార్లమెంటు నుండి నిషేధించింది. శ్రీలంక అంతర్యుద్ధం సమయంలో LTTE నేతృత్వంలోని తమిళ వేర్పాటువాదులు తమిళుల నాయకత్వాన్ని చేపట్టారు.[32]

తీవ్రవాద పెరుగుదల

[మార్చు]
2004 లో కిలినియోచ్చిలో ట్రక్కులో తమిళ తిరుగుబాటుదారులు

1948లో శ్రీలంక స్వాతంత్ర్యం పొందినప్పటి నుండి, వరుస ప్రభుత్వాలు మైనారిటీ శ్రీలంక తమిళుల వ్యయంతో మెజారిటీ సింహళీయులకు ప్రాధాన్యతనిచ్చే విధానాలను అవలంబించాయి.[33] విద్య, ప్రజా ఉపాధి వంటి రంగాల్లో సింహళ సమాజానికి అండగా నిలిచేందుకు ప్రభుత్వాలు ఈ విధానాలను అవలంబించాయి. కానీ ఈ విధానాలు మధ్యతరగతి తమిళ యువతను తీవ్రంగా తగ్గించాయి, వారు 1970లు, 1980లలో విశ్వవిద్యాలయంలో ప్రవేశించడం లేదా ఉపాధి పొందడం కష్టతరం అని గుర్తించారు. ఈ యువ తరానికి చెందిన ఈ వ్యక్తులు, ఇతర తమిళులచే తరచుగా "బాయ్స్" గా పిలువబడే అనేక తీవ్రవాద సంస్థలను ఏర్పాటు చేశారు.[33] ఉగ్రవాద గ్రూపుల బలానికి అతి ముఖ్యమైన సహకారం బ్లాక్ జూలై మారణహోమం, ఇది 1000 మందికి పైగా శ్రీలంక తమిళ పౌరులు చంపబడిన ఒక వ్యవస్థీకృత సంఘటనగా భావించబడింది, ఇది చాలా మంది యువకులను సాయుధ ప్రతిఘటన మార్గాన్ని ఇష్టపడేలా పురికొల్పింది.[33][34]

1987 చివరి నాటికి, వారు శ్రీలంక భద్రతా దళాలతోనే కాకుండా ఇండియన్ పీస్ కీపింగ్ ఫోర్స్‌తో కూడా పోరాడారు. వారు ఒకరితో ఒకరు పోరాడుకున్నారు, సమానమైన లేదా అంతకంటే ఎక్కువ క్రూరత్వంతో. ప్రధాన సమూహం: లిబరేషన్ టైగర్స్ ఆఫ్ తమిళ్ ఈలం (LTTE), ఒక తిరుగుబాటు సమూహం, మిగిలిన వాటిని నాశనం చేసింది. వారు అంతర్-తరాల ఉద్రిక్తతలకు, కుల, సైద్ధాంతిక వ్యత్యాసాలకు ప్రాతినిధ్యం వహించారు. ఎల్‌టిటిఇ మినహా, మిగిలిన అనేక సంస్థలు తమిళ జాతీయ కూటమిలో చిన్న రాజకీయ పార్టీలుగా లేదా స్వతంత్ర రాజకీయ పార్టీలుగా రూపాంతరం చెందాయి. కొందరు శ్రీలంక మిలిటరీలో పారామిలటరీ గ్రూపులుగా కూడా పనిచేస్తున్నారు.[33]

జాఫ్నా పబ్లిక్ లైబ్రరీ దహనం

[మార్చు]

మే 31 నుండి జూన్ 2 రాత్రులలో సింహళ గుంపు విధ్వంసం సృష్టించింది, జాఫ్నా మార్కెట్ ప్రాంతాన్ని, తమిళ వార్తాపత్రిక కార్యాలయాన్ని, జాఫ్నా పార్లమెంటు సభ్యుని ఇంటిని, జాఫ్నా పబ్లిక్ లైబ్రరీని తగలబెట్టి నలుగురిని చంపింది.[35] జాఫ్నా పబ్లిక్ లైబ్రరీ ధ్వంసం జాఫ్నా ప్రజలకు అత్యంత బాధ కలిగించిన సంఘటన. అగ్నిప్రమాదంలో ధ్వంసమైన పబ్లిక్ లైబ్రరీ 95,000 వాల్యూమ్‌లలో అనేక సాంస్కృతిక ముఖ్యమైన, పూడ్చలేని మాన్యుస్క్రిప్ట్‌లు ఉన్నాయి. నలుగురు వ్యక్తుల మరణాలలో వారి ప్రమేయం, గుంపులో యూనిఫాం ధరించిన పోలీసు అధికారుల ఉనికిని ప్రత్యక్ష సాక్షులు నివేదించారు.[36][మూలం అవసరం]

యుద్ధం వ్యాప్తి

[మార్చు]

భారతదేశ ప్రమేయం

[మార్చు]

ప్రధానమంత్రి ఇందిరా గాంధీ హయాంలో, పశ్చిమ దేశాలు, చైనాతో శ్రీలంక పెరుగుతున్న సంబంధాలను సమతుల్యం చేసే లక్ష్యంతో తమిళ గ్రూపులకు సైనిక శిక్షణ, సామాగ్రి, అభయారణ్యం అందించడం ద్వారా భారతదేశ రీసెర్చ్ అండ్ అనాలిసిస్ వింగ్ (RAW) శ్రీలంకలోని తమిళ వేర్పాటువాద ఉద్యమాలకు రహస్యంగా మద్దతు ఇచ్చింది.[37] 1985లో, తింపులో జరిగిన శాంతి చర్చలకు భారతదేశం మధ్యవర్తిత్వం వహించింది. 1987లో, ఇండో-శ్రీలంక శాంతి ఒప్పందం సంతకంతో భారతదేశం శ్రీలంకలో మరింత ప్రత్యక్ష పాత్ర పోషించింది. ఈ ఒప్పందంలో భాగంగా, అకార్డ్ అమలును పర్యవేక్షించడానికి ఇండియన్ పీస్ కీపింగ్ ఫోర్స్ (IPKF) శ్రీలంకలో మోహరించబడింది, అయితే LTTE ఒప్పందాన్ని తిరస్కరించడంతో ఈ జోక్యం వివాదాస్పదమైంది, ఇది భారత దళాలకు, LTTE కి మధ్య హింసాత్మక ఘర్షణలకు దారితీసింది. భారతదేశ సైనిక ప్రమేయానికి ప్రతీకారంగా ఎల్‌టిటిఇ 1991లో మాజీ భారత ప్రధాని రాజీవ్ గాంధీని హత్య చేయడంతో పరిస్థితి విషమించింది, ఆ తర్వాత భారతదేశం ఆ సంస్థను నిషేధించింది, తమిళ వేర్పాటువాదం పట్ల మరింత కఠినమైన వైఖరిని అవలంబించింది.[38]

మూలాలు

[మార్చు]
  1. ↑ Spencer, J, Sri Lankan history and roots of conflict, p. 23
  2. ↑ "Sri Lanka Summary". Jonathan Spencer. Archived from the original on 2008-06-11. Retrieved 2008-05-08.
  3. ↑ "Sri Lanka: The ethnic divide". BBC News. 16 May 2000.
  4. ↑ Imtiyaz, A.R.M.; Bandarage, Asoka (2009). "The Separatist Conflict in Sri Lanka: Understanding the Conflict Beyond the Iron Law of Terrorism". Asia Policy (8): 170. ISSN 1559-0968. JSTOR 24904958.
  5. ↑ Russell, Jane (1982). Communal Politics Under the Donoughmore Constitution, 1931-1947. Tisara Prakasakayo. p. 21.
  6. ↑ 6.0 6.1 Hoole, M.R.R. "The Tamil Secessionist Movement in Sri Lanka (Ceylon): A Case of Secession by Default?". UTHR(J).
  7. ↑ Ceylon: Report of the Commission on Constitutional Reform (PDF) (Report). H.M. Stationery Office. 1945. pp. 48–50.
  8. ↑ Andradi, Wijeratne Mudiyanselage Don Dayananda (1967). English Educated Ceylonese in the Official Life of Ceylon From 1865 to 1883 (PDF) (phd thesis). SOAS University of London. p. 240. doi:10.25501/soas.00034090. Archived from the original (PDF) on 2024-02-02. Retrieved 2026-03-31.
  9. ↑ Ludowyk, Evelyn Frederick Charles (1966). Modern History of Ceylon. Weidenfeld and Nicolson. p. 246. ISBN 978-0-297-16596-5.
  10. ↑ S. W. R. D. Bandaranaike, Prime Minister (4 June 1958). Parliamentary Debates (Hansard). Dominion of Ceylon: House of Representatives. p.930
  11. ↑ Devotta, Neil (2003). "Ethnolinguistic Nationalism and Ethnic Conflict in Sri Lanka". In Brown, Michael E. (ed.). Fighting Words: Language Policy and Ethnic Relations in Asia'. The MIT press. p. 115. ISBN 9780262269353.
  12. ↑ De Silva, M.U. (2004). "Suppression of Buddhism under the British and the Resistance of the Buddhists". Journal of the Royal Asiatic Society of Sri Lanka. 49: 15–52. ISSN 1391-720X. JSTOR 23732425.
  13. ↑ Kearney, Robert N. (1964). "Sinhalese Nationalism and Social Conflict in Ceylon". Pacific Affairs. 37 (2): 125–136. doi:10.2307/2753947. ISSN 0030-851X. JSTOR 2753947.
  14. ↑ Welhengama, Gnanapala; Pillay, Nirmala (2014). The Rise of Tamil Separatism in Sri Lanka: From Communalism to Secession. Routledge. p. 143. ISBN 9781138665750.
  15. ↑ Weller, Marc; Nobbs, Katherine (2010). Political participation of minorities: A Commentary on International Standards and Practice. Oxford University Press. pp. 463. ISBN 9780199569984.
  16. ↑ Gunasingam, Sri Lankan Tamil nationalism, p. 108
  17. ↑ Gunasingam, Sri Lankan Tamil nationalism, p. 201
  18. ↑ Gunasingam, Sri Lankan Tamil nationalism, p. 76
  19. ↑ K. M. de Sila, History of Sri Lanka, Penguin 1995
  20. ↑ November 1948 Archived 2009-01-19 at the Wayback Machine, Peace and Conflict Timeline
  21. ↑ Suren Raghavan, Defending Buddhism by Fighting Federalism Ethnoreligious Nationalism of the Sinhala Sangha and Peacemaking in Sri Lanka: 1995-2010, PhD thesis, 2013, p.20
  22. ↑ R._Cheran (March 2009) Roots of Sri Lankan conflict at The_Real_News
  23. ↑ "Tamil Politics". Russell R. Ross. Retrieved 2008-05-08.
  24. ↑ 24.0 24.1 "Tamil Alienation". Russell R. Ross. Retrieved 2008-05-08.
  25. ↑ "BBCSinhala.com". www.bbc.co.uk. Retrieved 16 April 2018.
  26. ↑ "U.S.ENGLISH Foundation Official Language Research - Sri Lanka: Language issues". Archived from the original on 2008-02-09. Retrieved 2007-11-02.
  27. ↑ The Root Causes of the Ethnic Conflict in Sri Lanka
  28. ↑ Chelvadurai Manogaran, Ethnic conflict and reconciliation in Sri Lanka, University of Hawaii press, 1987, p116
  29. ↑ A. Jeyaratnam Wilson, The Break-up of Sri Lanka The Sinhalese-Tamil Conflict, Hurst Publishers, 1988, p131
  30. ↑ C.R. Da Silva, The impact of Nationalism on Education: The school Take-over 1961 and the University Admissions Crisis 1970-1975, Collective Identities, Nationalism, and Protests in Modern Sri Lanka, pp.486
  31. ↑ Wilson, A.J. Sri Lankan Tamil Nationalism: Its Origins and Development in the Nineteenth and Twentieth Centuries, pp. 101–110
  32. ↑ A. J. Wilson (1 January 2000). Sri Lankan Tamil Nationalism: Its Origins and Development in the Nineteenth and Twentieth Century. UBC Press. pp. 114–. ISBN 978-0-7748-0759-3. Retrieved 14 March 2013.
  33. ↑ 33.0 33.1 33.2 33.3 "Tamil Militant Groups". Russell R. Ross. Retrieved 2008-05-08.
  34. ↑ Marschall, Wolfgang (2003). "Social Change Among Sri Lankan Tamil Refugees in Switzerland". Archived from the original on 2007-12-05. Retrieved 2007-12-22.
  35. ↑ "Unesco Quarterly Bulletin, Volume 14, Issue 1". UNESCO. June–September 2004. Archived from the original on 2004-12-23. Retrieved 2006-08-07.
  36. ↑ "Two decades after the burning down of the Jaffna library in Sri Lanka". World Socialist Web Site. 30 May 2001. Retrieved 2006-08-07.
  37. ↑ India), Centre for Policy Research (New Delhi (1993). Sri Lanka, Problems of Governance (in ఇంగ్లీష్). Konark Publishers. ISBN 978-81-220-0303-1. {{cite book}}: |first= has generic name (help)
  38. ↑ Hoole, R. (1992). The Broken palmyra: The Tamil crisis in Sri Lanka. Sri Lanka Studies Institute.

గ్రంథ పట్టిక

[మార్చు]
"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=శ్రీలంక_అంతర్యుద్ధం_మూలాలు&oldid=4845889" నుండి వెలికితీశారు