శ్రీ పురుషోత్తమన్ పెరుమాళ్ ఆలయం
| శ్రీ పురుషోత్తమన్ ఆలయం | |
|---|---|
శ్రీ పురుషోత్తమన్ పెరుమాళ్ | |
.jpg) ఆలయ ప్రధాన గర్భగృహం | |
| మతం | |
| అనుబంధం | Hinduism |
| జిల్లా | తిరుచిరాపల్లి |
| దేవుడు | |
| స్థానం | |
| ప్రదేశం | తమిళనాడు, భారత్ |
| రాష్ట్రం | తమిళనాడు |
| దేశం | భారత్ |
  తమిళనాడులోని స్థానం | |
| భౌగోళిక నిర్దేశాంకాలు | 10°52′38″N 78°42′11″E / 10.877161°N 78.703141°E |
| నిర్మాణ శైలి | |
| Type | ద్రావిడ దేవాలయ వాస్తుశిల్పం |
| సృష్టికర్త | చోళులు |
ఉత్తమర్ కోవిల్ (తిరుక్కరంబనూర్ లేదా భిక్షాండర్ కోవిల్ అని కూడా పిలుస్తారు) అనేది దక్షిణ భారతదేశంలోని తమిళనాడు రాష్ట్రం, తిరుచిరాపల్లి సమీపంలోని ఉత్తమార్కోయిల్ గ్రామ శివార్లలో ఉన్న ఒక ప్రముఖ హిందూ ఆలయం. ఈ ఆలయం హిందూ త్రిమూర్తులు అయిన విష్ణువు, శివుడు,, బ్రహ్మలకు అంకితమైంది.
ద్రావిడ శైలిలో నిర్మించబడిన ఈ ఆలయాన్ని 6వ–9వ శతాబ్దాల మధ్యకాలానికి చెందిన ఆల్వార్ సంతుల రచనల సమాహారమైన నాలాయిర దివ్య ప్రబంధంలో ప్రశంసించారు.
విష్ణువుకు అంకితమైన 108 దివ్యదేశాలలో ఇది ఒకటి. ఇక్కడ విష్ణువును పురుషోత్తమన్ పెరుమాళ్గా (పురుషోత్తమర్ అని కూడా) పూజిస్తారు. ఆయన భార్య లక్ష్మీను పూర్ణవల్లి తాయార్గా ఆరాధిస్తారు. పురుషోత్తమర్ దేవుడు, బ్రహ్మ, శివుడులకు దర్శనమిచ్చి, బ్రహ్మ తలల్లో ఒకదాన్ని శివుడు నరికిన పాపం నుంచి విముక్తి కలిగించినట్లు విశ్వసించబడుతుంది. భారతదేశంలోని కొద్ది చారిత్రక ఆలయాలలో ఇది ఒకటి, ఇక్కడ హిందూ త్రిమూర్తులు అయిన విష్ణువు, శివుడు, బ్రహ్మల విగ్రహాలు ఒకే ఆలయ ప్రాంగణంలో నిలిపి ఉన్నాయి. చోళ నాడులో త్రిమూర్తుల దర్శనం ఒకే ప్రాంగణంలో లభించే రెండు ఆలయాలలో ఇది ఒకటి; మరొకటి తిరుక్కండియూరులోని హర సాభ విమోచన పెరుమాళ్ ఆలయం. .
ఈ ఆలయాన్ని సుమారు 8వ శతాబ్దం చివర్లో మధ్యయుగ చోళులు నిర్మించినట్లు భావిస్తారు. తరువాత విజయనగర రాజులు, మదురై నాయకులు కూడా ఆలయ అభివృద్ధికి తోడ్పడ్డారు. ఆలయాన్ని చుట్టూ గ్రానైట్ రాతి గోడ ఉండి, అన్ని దేవాలయ గర్భగృహాలను ఆవరిస్తుంది. ఆలయ చెరువు ప్రధాన ద్వారం వెలుపల ఉంది.
ఈ ఆలయంలో త్రిమూర్తుల ప్రతి దేవతకు రోజుకు ఆరు నిత్యకర్మలు, సంవత్సరానికి నాలుగు ముఖ్య ఉత్సవాలు నిర్వహిస్తారు. ప్రధాన పండుగ అయిన బ్రహ్మోత్సవం తమిళ క్యాలెండర్ లో కార్తికై (నవంబర్ – డిసెంబర్) నెలలో జరుగుతుంది. ఈ సమయంలో పురుషోత్తమర్, భిక్షందర్ ఉత్సవ విగ్రహాలను ఆలయం చుట్టూ వీధుల్లో ఊరేగిస్తారు. ఈ ఆలయ నిర్వహణను తమిళనాడు ప్రభుత్వానికి చెందిన హిందూ మత, ధర్మాదాయ శాఖ నిర్వహిస్తుంది.
వ్యుత్పత్తి, పురాణకథ
[మార్చు]
హిందూ పురాణాల ప్రకారం, ఇక్కడ విష్ణువు కదంబ వృక్షం రూపంలో అవతరించినట్లు చెబుతారు. అందువల్ల ఈ ప్రాంతానికి కథంబనూర్ అనే పేరు వచ్చింది, అది తరువాత కారంబనూర్గా మారింది. కారంబనూర్ అనే పేరు తిరుమంగై ఆళ్వార్ రచించిన నాలాయిర దివ్య ప్రబంధంలో ప్రస్తావించబడింది. ఆయన ప్రధాన దేవతను “కారంబనూర్ ఉత్తమన్”గా పేర్కొన్నారు. ఆలయ ప్రధాన దేవుని పేరునుండే దీనిని సాధారణంగా “ఉత్తమర్ కోవిల్” అని పిలుస్తారు.
ఇక్కడ శివుడు భిక్షందర్ (భిక్షగాడు) రూపంలో ఉన్నందున దీనిని “భిక్షందర్ కోవిల్” అని కూడా అంటారు. శివుడు ఇక్కడ విష్ణువును పూజించడం ద్వారా వ్యాధి నుంచి ఉపశమనం పొందినట్లు విశ్వసించబడుతుంది.[1]
ఒక పురాణకథ ప్రకారం, విష్ణువు బ్రహ్మ భక్తిని పరీక్షించాలనుకుని ఈ స్థలంలో కదంబ వృక్షంగా అవతరించాడు. బ్రహ్మ తిరుమంజనం (అభిషేకం) ద్వారా పూజించాడు. ఆ అభిషేక జలం సమీపంలోని చెరువును నింపగా, అది “కథంబ తీర్థం”గా ప్రసిద్ధి చెందింది. విష్ణువు బ్రహ్మ భక్తికి సంతృప్తి చెంది, ఈ స్థలంలో బ్రహ్మకు ప్రత్యేక దేవాలయం ఉండేలా వరం ఇచ్చాడు.
బ్రహ్మ తలను నరికిన పాప పరిహారార్థం శివుడు తీర్థయాత్ర చేయగా, ఇక్కడ విష్ణువు తన భార్య లక్ష్మీని శివుడికి భిక్ష ఇవ్వమని కోరాడు. లక్ష్మీ ఇచ్చిన భిక్షతో శివుడి పాత్ర నిండగా, ఆమె “పూర్ణవల్లి తాయార్” (పాత్ర నింపిన దేవి)గా ప్రసిద్ధి చెందింది.[1]
ఇంకొక కథ ప్రకారం, మొదట బ్రహ్మకు, శివుడికి ఐదు తలలు ఉండేవి. ఒకసారి శివుని భార్య పార్వతి పొరపాటున శివుని బదులుగా బ్రహ్మను పూజించిందట. శివుడు కోపగించి బ్రహ్మ తలల్లో ఒకదాన్ని నరికి వేయగా, బ్రహ్మ శాపం వల్ల ఆ తల శివుని చేతికి అంటుకుపోయింది. పాప నివృత్తి కోసం శివుడు ఇక్కడ విష్ణువును పూజించాడు; అనంతరం హర సాభ విమోచన పెరుమాళ్ ఆలయంలో పూజించి పూర్తిగా శాప విముక్తి పొందాడు.
మరొక పురాణం ప్రకారం, ఈ ఆలయాన్ని జనకపురి రాజు, సీత తండ్రి అయిన జనకుడు నిర్మించాడని కూడా విశ్వసిస్తారు. తిరుమంగై ఆళ్వార్ శ్రీరంగం రంగనాథస్వామి ఆలయం చుట్టూ గోడలు నిర్మించేందుకు ఈ ఆలయంలో నివసించినట్లు భావిస్తారు.
ఆలయం
[మార్చు]
ఈ ఆలయాన్ని క్రీస్తుశకం 8వ శతాబ్దం చివర్లోని మధ్యయుగ చోళులు నిర్మించారని విశ్వసిస్తారు. తరువాత కాలంలో దీనికి విజయనగర రాజులు, మదురై నాయకులు కూడా తమ వంతు సహకారాన్ని అందించారు. 1751లో బ్రిటిష్, ఫ్రెంచ్ మధ్య జరిగిన యుద్ధ సమయంలో ఈ ఆలయం రెండు సైన్యాలకూ ఒక కాలాళ్ల దళ స్థావరంగా ఉపయోగపడింది.[1] అయితే ఆ యుద్ధంలో ఆలయానికి ఎలాంటి నష్టం కలగలేదు.[2]
ఈ ఆలయాన్ని గ్రానైట్ రాతి ప్రాకారం చుట్టుముట్టి ఉంది. ఆలయంలో పురుషోత్తమర్ (విష్ణువు), భిక్షాదనార్ (శివుడు), బ్రహ్మ, వారి భార్యలైన పూర్ణవల్లి (లక్ష్మీదేవి), సౌందర్య పార్వతి, సరస్వతికు విడివిడిగా ఆలయాలు, విగ్రహాలు ఉన్నాయి. ప్రపంచంలోని కొద్ది చారిత్రక హిందూ ఆలయాల్లో ఇదొకటి. ఇక్కడ త్రిమూర్తులు, వారి భార్యలతో సహా ఒకే ఆలయ సముదాయంలో ఆరు విడివిడిగా ఉన్న దేవాలయాలలో పూజించబడుతున్నారు.
తూర్పు ముఖంగా ఉన్న ప్రధాన గర్భగృహంలో విష్ణువు పురుషోత్తమర్ రూపంలో శయన భంగిమలో దర్శనమిస్తాడు. ఈ విగ్రహం సమీపంలోని శ్రీరంగం ఆలయంలోని రంగనాథుడు విగ్రహానికి సమానంగా ఉంటుంది. ఒక చేతిలో చక్రాయుధం ఉండగా, పక్కనే ఊరేగింపుకు ఉపయోగించే విష్ణువు, లక్ష్మీదేవి, భూదేవి విగ్రహాలు ఉన్నాయి.
ప్రధాన గర్భగృహంపై ఉన్న విమానాన్ని ఉద్యోగ విమానం అని పిలుస్తారు. ఆలయ ఆగ్నేయ దిశలో రెండు చిన్న గర్భాలయాలు ఉండి, వాటిలో పూర్ణవల్లి, మహాలక్ష్మీ దేవతలు నివసిస్తారు. విష్ణువుకు వెనుక భాగంలో ఉన్న శివాలయంలో భిక్షాదనార్ రూపంలో శివుని లింగం ప్రతిష్ఠించబడింది.
శివ గర్భగృహానికి వెళ్లే మండపంలో గణేశుడు (శివుని కుమారుడు, జ్ఞానదేవుడు), మురుగన్ (యుద్ధదేవుడు), నంది (శివుని వాహనం), నవగ్రహాలు విగ్రహాలు ఉన్నాయి. తమిళనాడులోని ఇతర శివాలయాల మాదిరిగా, శివాలయ ప్రాకారంలో దక్షిణామూర్తి (గురురూప శివుడు), దుర్గాదేవి, చండికేశ్వరర్ విగ్రహాలు ఉన్నాయి.
బ్రహ్మ, ఆయన భార్య సరస్వతి ఆలయాలు ఆలయ సముదాయంలోని నైరుతి మూలలో ఉన్నాయి.[citation needed]
ఈ ఆలయంలో సప్తగురు లేదా ఏడు గురువులు (ఉపాధ్యాయులు) ప్రత్యేకంగా గుర్తించబడ్డారు. వీరు భిక్షాదనార్ (సదాశివ గురువు రూపంలో శివుడు), బ్రహ్మ (బ్రహ్మ గురువు), సౌందర్య పార్వతి (శక్తి గురువు), బృహస్పతి (దేవగురువు), వరదరాజపెరుమాళ్ (విష్ణు గురువు), మురుగన్ (జ్ఞాన గురువు), శుక్రుడు (అసుర గురువు)గా పరిగణించబడతారు.[1][3][4]
పండుగలు, పరిపాలన
[మార్చు].jpg)
ఆలయ పూజారులు పండుగల సమయంలోను, ప్రతిరోజూ కూడా పూజ (కర్మకాండలు) నిర్వహిస్తారు. భిక్షందర్ గర్భగృహానికి చెందిన పూజారులు శైవ సమాజానికి చెందినవారు కాగా, పురుషోత్తమర్కు సంబంధించిన పూజారులు వైష్ణవ సమాజానికి చెందినవారు.
ఈ ఆలయంలో రోజుకు ఆరు సార్లు నిత్యపూజలు జరుగుతాయి: ఉదయం 5:30కు ఉషత్కాలం, ఉదయం 8:00కు కాలసంథి, ఉదయం 10:00కు ఉచికాలం, సాయంత్రం 5:00కు సాయరక్షై, రాత్రి 7:00కు ఇరండాంకాలం,, రాత్రి 8:30కు అర్ధజామం. శైవ, వైష్ణవ సంప్రదాయాలకు ప్రత్యేక పూజావిధానాలు ఉన్నాయి.
భిక్షందర్ పూజలో నాలుగు ప్రధాన దశలు ఉంటాయి: అభిషేకం (పవిత్ర స్నానం), అలంకారం (శృంగారం), నైవేద్యం (ఆహార సమర్పణ),, దీపారాధన (దీపాల ఊపడం). భిక్షందర్, సౌందర్య పార్వతి దేవతలకు ఇవి నిర్వహిస్తారు. పూజలు వేద మంత్రోచ్ఛారణల మధ్య జరుగుతాయి. భక్తులు ఆలయ ధ్వజస్తంభం ముందు నమస్కరిస్తారు.
ప్రతి వారం జరిగే పూజల్లో సోమవారం, శుక్రవారం ప్రత్యేకమైనవిగా ఉంటాయి. ప్రతి పక్షంలో జరిగే ప్రదోషం వంటి పూజలు, నెలవారీ ఉత్సవాల్లో అమావాస్య, కృత్తికై, పౌర్ణమి, సతుర్థి వంటి పర్వదినాలు భిక్షందర్కు ప్రత్యేకంగా నిర్వహిస్తారు.
ఈ ఆలయ ప్రధాన పండుగ బ్రహ్మోత్సవం. ఇది తమిళ క్యాలెండర్ ప్రకారం కార్తికై (నవంబర్ – డిసెంబర్) నెలలో జరుగుతుంది. ఈ సమయంలో పురుషోత్తమర్, భిక్షందర్ ఉత్సవ విగ్రహాలను ఆలయం చుట్టూ ఉన్న వీధుల్లో కలిసి ఊరేగిస్తారు.
కదంబ తిరువిళా అనే మరో పండుగలో, రంగనాథ (విష్ణువు యొక్క ఒక రూపం) ఉత్సవ విగ్రహాన్ని ఆలయ కదంబ తీర్థానికి తీసుకువెళ్లి తీర్థవారి నిర్వహిస్తారు.
ఈ ఆలయాన్ని తమిళనాడు ప్రభుత్వ హిందూ మత, ధర్మాదాయ శాఖనిర్వహిస్తుంది.[1]
మతపరమైన ప్రాముఖ్యత
[మార్చు].jpg)
ఉత్తమర్ కోవిల్ చోళ నాడులో ఒకే ప్రాంగణంలో త్రిమూర్తుల దర్శనం కలిగించే రెండు ఆలయాలలో ఒకటి; మరొకటి తిరుక్కండియూరులోని హర సాభ విమోచన పెరుమాళ్ ఆలయం. హిందూ పురాణాల్లో త్రిమూర్తి అనగా సృష్టి, స్థితి, లయ అనే విశ్వకార్యాలను సూచిస్తుంది. ఇవి బ్రహ్మ (సృష్టికర్త), విష్ణువు (పాలకుడు),, శివుడు (లయకర్త) రూపాల్లో వ్యక్తమవుతాయి.
ఈ ఆలయం 7వ–9వ శతాబ్దాలకు చెందిన వైష్ణవ గ్రంథసమాహారం నాలాయిర దివ్య ప్రబంధంలో తిరుమంగై ఆళ్వార్ రాసిన పది పాశురాలలో ప్రశంసించబడింది. విష్ణువుకు అంకితమైన 108 ఆలయాలలో ఇది ఒక దివ్యదేశం గా గుర్తింపు పొందింది.[4] తిరుమంగై ఆళ్వార్ ఈ ఆలయ పెరుమాళ్ను ఒక పాశురం ద్వారా స్తుతించారు.[5]
తిరుమంగై ఆళ్వార్ పాశురాలకు వ్యాఖ్యానం చేసిన పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై, ఈ ఆలయాన్ని “తలుపులు లేని ఆలయం, భక్తులు ఎప్పుడైనా వచ్చి దర్శించుకోగల ఆలయం”గా మహిమాపూర్వకంగా పేర్కొన్నారు.[1]
మూలాలు
[మార్చు]- 1 2 3 4 5 6 "Thirukoyil". 1. 15. Hindu Religious And Endowment Board Tamil Nadu. January 2013: 14–15. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 2013-03-17.
{{cite journal}}: Cite journal requires|journal=(help)[permanent dead link] - ↑ R., Dr. Vijayalakshmy (2001). An introduction to religion and Philosophy - Tévarám and Tivviyappirapantam (1st ed.). Chennai: International Institute of Tamil Studies. pp. 464–5.
- ↑ M., Balaganessin (2010-11-21). "A seat to shun ego and seek wisdom". ది హిందూ. the original నుండి 2010-12-03 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 2013-03-17.
- 1 2 "Sri Uthamar temple". Dinamalar. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 2013-03-17.
- ↑ "Thirumangai Azhwar pasuram on Uthamar Kovil". Srivaishnava.org. the original నుండి 2013-10-04 న ఆర్కైవు చెయ్యబడింది. ఒరిజినల్ పేజీని చూసిన తేదీ: 2013-03-17.