షణ్ముఘనాథర్ ఆలయం, కున్నకుడ్
| కున్నకుడి షణ్ముగనాథర్ దేవాలయం | |
|---|---|
 కొండపై ఉన్న దేవాలయ దృశ్యం | |
| ప్రదేశం | |
| దేశం: | భారతదేశం |
| రాష్ట్రం: | తమిళనాడు |
| జిల్లా: | శివగంగా |
| ప్రదేశం: | కున్నకుడి |
| అక్షాంశ రేఖాంశాలు: | 10°06′54″N 78°41′57″E / 10.11500°N 78.69917°E |
| నిర్మాణ శైలి, సంస్కృతి | |
| వాస్తు శిల్ప శైలి : | తమిళ నిర్మాణకళ |
కున్నకుడి షణ్ముగనాథర్ ఆలయం (కున్నకుడి దేవాలయం లేదా కున్నకుడి మురుగన్ ఆలయం అని కూడా పిలుస్తారు) దక్షిణ భారతదేశంలోని తమిళనాడు రాష్ట్రం, శివగంగ జిల్లాలోని కారైకుడి పట్టణానికి సమీపంలోని కుండ్రకుడి గ్రామంలో ఉన్న ప్రముఖ దేవాలయం. ఇది హిందూ దేవుడు మురుగన్కు అంకితమైనది. హిందూ శైలి శిల్పకళలో నిర్మించబడిన ఈ ఆలయం తిరుపత్తూర్ – కారైకుడి రహదారిపై, కారైకుడి నుండి సుమారు 14 కి.మీ దూరంలో ఉంది.
క్రింది శిలాఖండం పడమర వైపున మూడు గుహలు ఉన్నాయి. వీటిలో 8వ శతాబ్దానికి చెందిన పాండ్య కాలానికి చెందిన శిల్ప త్రిమితీయ దేవాలయాలు ఉన్నాయి. ఈ గుహలలో దక్షిణ భారత ఆలయాల్లో తొలిసారిగా కనిపించే ద్వారపాలకుల శిల్పరూపాలు ఉన్నాయి. ఈ ఆలయంలో కొండపై ఐదు అంతస్తుల ప్రవేశ గోపురం (గోపురం) ఉంది. అది స్తంభమండపం గుండా గర్భగృహానికి దారితీస్తుంది. ఆలయం ఉదయం 6:00 నుండి మధ్యాహ్నం 12:00 వరకు, సాయంత్రం 4:00 నుండి రాత్రి 8:00 వరకు తెరిచి ఉంటుంది. ఇక్కడ రోజుకు నాలుగు పూజాకార్యక్రమాలు నిర్వహించబడతాయి, అనేక వార్షిక పండుగలు జరుగుతాయి.
వాటిలో తమిళ నెల పంగుని (మార్చి – ఏప్రిల్)లో జరుపుకునే పంగుని ఉత్తిరం పండుగ, థై (జనవరి – ఫిబ్రవరి)లో జరిగే తైపూసం ప్రధానమైనవి. ఈ ఆలయాన్ని కున్నకుడి తిరువణ్ణామలై మఠం అధికమ్ నిర్వహిస్తుంది. అయితే శిల్పగుహలను భారత పురావస్తు శాఖ సంరక్షిత స్మారకచిహ్నంగా నిర్వహిస్తోంది.
పురాణకథ
[మార్చు]ఈ ప్రదేశాన్ని మొదట కుండ్రకుడి అని పిలిచేవారు, ఎందుకంటే ఇది కొండపై ఉంది (తమిళంలో కుండ్రం అంటే కొండ). కాలక్రమేణా ఈ పేరు కున్నకుడిగా మారింది. కొండ ఆకారం నెమలిని పోలి ఉండడం వల్ల దీనిని మయూరగిరి, మయిల్మలై, అరసవరం, కృష్ణనగరం వంటి ఇతర పేర్లతో కూడా పిలుస్తారు.[1][2] హిందూ పురాణాల ప్రకారం, ఋషి అగస్త్యుడు ఈ ప్రదేశంలో మురుగన్ను పూజించాడని నమ్ముతారు.
వాస్తుశిల్పం
[మార్చు]
ఈ ఆలయం తమిళనాడు రాష్ట్రం, శివగంగ జిల్లాలోని కారైకుడి పట్టణ శివార్లలో ఉన్న కుండ్రకుడిలో, తిరుపత్తూర్ నుండి కారైకుడికి వెళ్లే రహదారిపై ఉంది.[3]
ఈ కొండ ఎత్తు 40 మీటర్లు, విస్తీర్ణం 6.5 ఎకరాలు. ఆలయంలో ఐదు అంతస్తుల రాజగోపురం ఉంది. ప్రవేశగోపురం ఎత్తు 16.5 మీటర్లు వరకు ఉండి, ఆలయాన్ని చుట్టుముట్టిన గ్రానైట్ గోడను చీల్చుకుంటూ పైకి ఎదుగుతుంది.
గర్భగృహం తూర్పు ముఖంగా ఉండి, ప్రధాన దేవుడు మురుగన్ విగ్రహం అతని భార్యలు వల్లి, దేవసేనతో పాటు దర్శనమిస్తుంది. వీరు ప్రతి ఒక్కరూ నెమలిపై కూర్చున్నట్లు చూపబడతారు. గర్భగృహాన్ని చుట్టుముట్టిన ప్రాకారంలో ఇతర దేవతల ఆలయాలు కూడా ఉన్నాయి.[2]
తక్కువ కొండ పశ్చిమ భాగంలో మూడు గుహలు ఉన్నాయి. వీటిలో ప్రతి గుహలో శివుడికి అంకితమైన శిలాశిల్పాలు చెక్కబడి ఉన్నాయి. మొదటి రెండు గుహల్లో అత్యంత సూక్ష్మంగా చెక్కబడిన శిల్పాలు, గర్భగృహ ద్వారపు ఇరువైపులా ద్వారపాలకులు కనిపిస్తారు. మూడవ గుహ మాత్రం సాదాసీదాగా ఉంటుంది. ఈ గుహల్లో విష్ణువు, దుర్గ, లింగోద్భవం, హరిహర వంటి అనేక శిల్ప రూపాలు ఉన్నాయి.[4][5]
గుహలలో గర్భగృహ ద్వారపు ఇరువైపులా ఉన్న ద్వారపాలకుల శిల్పాలు, ప్రతి ఒక్కరూ గర్భగృహం వైపు వంగిన భంగిమలో ఉండటం విశేషం. ఇవి ఈ శిల్ప రూపాల తొలితర ప్రతినిధులుగా పరిగణించబడుతున్నాయి. పాండ్యులకు ముందున్న పల్లవ శైలిలో ఇలాంటి రూపాలు కనిపించవు.[6]
ఈ గుహలను పాండ్యుల శిలాతల్ప ఆలయ వాస్తుశైలికి చెందిన ప్రధాన నమూనాలలో ఒకటిగా పరిగణిస్తారు. ఇవి వెట్టువన్ కోయిల్, తిరుమలైపురం,, తిరుపరంకుండ్రం వంటి ప్రదేశాలతో సమానంగా లెక్కించబడుతాయి.[7]
సంస్కృతి
[మార్చు]
ఆలయ అర్చకులు పండుగల సమయంలో, ప్రతిరోజూ పూజ (ఆచారాలు) నిర్వహిస్తారు. ఆలయ పూజా కర్మలు రోజుకు నాలుగు సార్లు జరుగుతాయి: ఉదయం 6:00 గంటలకు కలశాంతి, ఉదయం 11:00 గంటలకు ఉచ్చికాల పూజై, సాయంత్రం 6:00 గంటలకు సాయరక్షై,, రాత్రి 7:45 గంటలకు అర్థజామ పూజ. ప్రతి పూజలో మూడు భాగాలు ఉంటాయి: అలంకారం (అలంకరణ), నైవేదనం (ఆహార సమర్పణ), దీపారాధన (దీపాలు ఊపడం).
ఆలయంలో వారపు, నెలవారీ, పక్షవారీ ఆచారాలు నిర్వహించబడతాయి. పండుగ సందర్భాలు తప్ప మిగతా రోజుల్లో ఆలయం ఉదయం 6:30 – మధ్యాహ్నం 12:00 వరకు,, సాయంత్రం 5:00 – రాత్రి 8:30 వరకు తెరిచి ఉంటుంది.
ఆలయ ప్రధాన పండుగలలో తమిళ మాసమైన పంగుణి (మార్చి - ఏప్రిల్)లో జరిగే పంగుణి ఉత్తిరం ఉత్సవం, థాయ్ (జనవరి - ఫిబ్రవరి)లో జరిగే థైపూసం ముఖ్యమైనవి. ఇతర పండుగలలో కాంత షష్ఠి, వైకాసి విశాగం, ఆవని మూలం, పాల్ పెరుక్కు విఴా కూడా ఉన్నాయి.
మురుగ ఆలయాలలో జరిపే పండుగల మాదిరిగా, వందలాది భక్తులు పాల కలశాలను, కావడిని ఆలయం చుట్టూ వీధుల్లో మోసుకెళ్తారు.[2]
భక్తులు ఆలయ చెరువైన సరవణ పోయిగైకు మిరియాలు, ఉప్పును సమర్పించడం ద్వారా భక్తి సూచిస్తారు. ఈ ఆలయం 15వ శతాబ్దంలో అరుణగిరినాథర్ రచించిన మురుగ కీర్తనల సంగ్రహం తిరుపుగళ్లో ప్రస్తావించబడింది.[2] మధ్యయుగ తమిళ గ్రంథమైన మయూరగిరి పురాణంలో కూడా ఈ ఆలయం పేర్కొనబడింది. భక్తులు ఇక్కడ వివాహాలు చేసుకుంటారు, వ్యాధుల నివారణ కోసం పూజలు చేస్తారు.[8]
ఆధునిక కాలంలో, శివగంగా జిల్లా పరిపాలన ఈ ఆలయాన్ని జిల్లాలోని ముఖ్యమైన పర్యాటక ఆకర్షణలలో ఒకటిగా గుర్తించింది.[9]
ఈ ఆలయ నిర్వహణను 16వ శతాబ్దంలో స్థాపించబడిన కున్నకుడి తిరువణ్ణామలై మఠ అధికం నిర్వహిస్తోంది.[10]
ఆధునిక కాలంలో ఈ గుహలను భారత పురావస్తు శాఖ ఒక రక్షిత స్మారకంగా సంరక్షిస్తూ నిర్వహిస్తోంది.[11]
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ L., Annapoorna (2000). Music and temples, a ritualistic approach. Sundeep Prakashan. p. 71. ISBN 9788175740907.
- ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 "Sri Kunnakudi Shanmughanathar temple". Dinamalar. 2011. Retrieved 4 November 2015.
- ↑ India. Office of the Registrar General (1965). Census of India, 1961: Madras Volume 9, Issue 1 of Census of India, 1961, India. Office of the Registrar General. Manager of Publications.
- ↑ Rao, A.V.Shankaranarayana (2012). Temples of Tamil Nadu. Vasan Publications. pp. 149–152. ISBN 978-81-8468-112-3.
- ↑ K.V., Soundara Rajan (1998). Rock-cut temple styles: early Pandyan art and the Ellora shrines. Somaiya Publications. p. 79. ISBN 9788170392187.
- ↑ Van Bemmel, Helena A. (1994). Dvarapalas in Indonesia: Temple Guardians and Acculturation. CRC Press. p. 56. ISBN 9789054101550.
- ↑ Kumar, Raj (2003). Essays on Indian Art and Architecture. Discovery Publishing House. p. 252. ISBN 9788171417155.
- ↑ Diwakar, Macherla (2011). Temples of South India (1st ed.). Chennai: Techno Book House. pp. 156–7. ISBN 978-93-83440-34-4.
- ↑ District Statistical handbook (PDF) (Report). Sivaganga district administration, Government of Tamil Nadu. 2011. p. 15. Archived from the original (PDF) on 23 డిసెంబర్ 2015. Retrieved 26 November 2015.
{{cite report}}: Check date values in:|archive-date=(help) - ↑ "Bulletin". Institute of Traditional Cultures: 170. 1957.
- ↑ "Alphabetical List of Monuments - Tamil Nadu". Archaeological Survey of India. 2011. Retrieved 14 November 2015.