సంగీత రూపం
సంగీతంలో, రూపం అనేది ఒక సంగీత కూర్పు లేదా ప్రదర్శన నిర్మాణాన్ని సూచిస్తుంది. జెఫ్ టాడ్ టిటన్ తన ' వరల్డ్స్ ఆఫ్ మ్యూజిక్' అనే పుస్తకంలో, ఒక సంగీత ఖండం అధికారిక నిర్మాణాన్ని అనేక సంస్థాగత అంశాలు నిర్ణయించవచ్చని సూచిస్తున్నారు, ఉదాహరణకు, " పునరావృత్తి లేదా వైవిధ్యాన్ని చూపే లయ, శ్రావ్యత,/లేదా సామరస్యం సంగీత యూనిట్ల అమరిక, వాయిద్యాల అమరిక (జాజ్ లేదా బ్లూగ్రాస్ ప్రదర్శనలో సోలోల క్రమంలో వలె), లేదా ఒక సింఫోనిక్ భాగాన్ని ఆర్కెస్ట్రేట్ చేసే విధానం," ఇతర కారకాలతో పాటు. [1] "శ్రోతకు అర్థవంతమైన సంగీత అనుభవాన్ని కలిగించే విధంగా ఒక కూర్పును రూపొందించే పద్ధతులు." [2]
రూపం అనేది కూర్పు అతిపెద్ద ఆకారాన్ని సూచిస్తుంది. సంగీతంలో రూపం అనేది పైన వివరించిన నాలుగు నిర్మాణ అంశాల [ధ్వని, శ్రావ్యత, రాగం, లయ] పరస్పర చర్య ఫలితంగా ఏర్పడుతుంది.
ఈ సంస్థాగత అంశాలను పదబంధాలు అని పిలువబడే చిన్న యూనిట్లుగా విభజించవచ్చు, ఇవి సంగీత ఆలోచనను వ్యక్తపరుస్తాయి కానీ స్వతంత్రంగా నిలబడటానికి తగినంత బరువును కలిగి ఉండవు. [3] ఈ ఆలోచనల విస్తరణ, అభివృద్ధి ద్వారా కాలక్రమేణా సంగీత రూపం ఆవిష్కృతమవుతుంది. స్వర సామరస్యంలో, రూపం ప్రధానంగా కేడెన్స్‌లు, పదబంధాలు, పీరియడ్‌ల ద్వారా వ్యక్తీకరించబడుతుంది. [2] " రూపం అనేది కూర్పు పెద్ద ఆకారాన్ని సూచిస్తుంది. సంగీతంలో రూపం అనేది నాలుగు నిర్మాణ అంశాల పరస్పర చర్య ఫలితంగా ఏర్పడుతుంది, అవి ధ్వని, సామరస్యం, శ్రావ్యత, లయ. [4]
సంగీత స్వరూపం ప్రభావంతో రూపం ఉండవచ్చని ఇటీవల పేర్కొనబడింది, దీనిని స్వరూప రూపం అని కూడా పిలుస్తారు. 2017లో, స్కాట్ సావిట్జ్ అంటోన్ వెబెర్న్ "డోర్మి జెసు" (అతని Fünf Canons nach lateinischen Texten, Op. 16, No. 2. నుండి)లో జరిగిన సంఘటనను హైలైట్ చేయడం ద్వారా ఈ భావనపై దృష్టిని తీసుకువచ్చాడు.
ఒక నిర్దిష్టమైన నిర్మాణాన్ని అనుసరించకుండా, ఎక్కువగా ఆశువుగా చెప్పడంపై ఆధారపడే కూర్పులను స్వేచ్ఛా రూపం (ఫ్రీ-ఫార్మ్)గా పరిగణిస్తారు. ఫాంటాసియా దీనికి ఒక ఉదాహరణ. [5] స్వరకర్త క్లాడ్ డెబస్సీ 1907లో ఇలా వ్రాశారు, "సంగీతం అనేది, సారాంశంలో, సాంప్రదాయ, స్థిరమైన రూపంలోకి మార్చబడే వస్తువు కాదని నేను మరింత ఎక్కువగా నమ్ముతున్నాను. ఇది రంగులు, లయలతో రూపొందించబడింది." [6]
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ Titon, Jeff Todd (2009). Worlds of Music: An Introduction to the Music of the World's Peoples. Cooley, Timothy J. (5th ed.). Belmont, CA: Schirmer Cengage Learning. ISBN 978-0534595395. OCLC 214315557.
- 1 2 Kostka, Stefan and Payne, Dorothy (1995). Tonal Harmony, p.152. McGraw-Hill. ISBN 0-07-035874-5.
- ↑ Spring, Glenn (1995). Musical Form and Analysis: Time, Pattern, Proportion. Hutcheson, Jere. Long Grove, Illinois: Waveland Press. p. [page needed]. ISBN 978-1478607229. OCLC 882602291.
- ↑ Benward, Bruce and Saker, Marilyn (2003). Music in Theory and Practice, Vol. 1, p.87. McGraw-Hill. ISBN 0-07-294262-2.
- ↑ Taruskin, Richard (2009). "'Songs' Without Words". Oxford History of Western Music. Oxford University Press. ISBN 9780199813698.
- ↑ Benward & Saker (2009). Music in Theory and Practice, Vol. 2, p.266. McGraw-Hill. ISBN 978-0-07-310188-0.