సాంచి స్థూపం
| సాంచి స్థూపం | |
|---|---|
 సాంచిలోని గ్రేట్ స్తూపం, రాయ్సేన్ జిల్లా | |
  సాంచి స్తూపం సాంచి స్తూపం  సాంచి స్తూపం సాంచి స్తూపం (Madhya Pradesh)  సాంచి స్తూపం సాంచి స్తూపం (South Asia) | |
| General information | |
| Type | స్తూపం, చుట్టుపక్కల భవనాలు |
| Architectural style | బౌద్ధ, మౌర్య |
| Location | సాంచి పట్టణం, రాయ్సేన్ జిల్లా, మధ్యప్రదేశ్, భారతదేశం, సాంచి, రాయ్సేన్ జిల్లా, భారతదేశం |
| Construction started | సా.పూ. 3వ శతాబ్దం |
| Height | |
| Height | 16.46 m (54.0 ft) (గ్రేట్ స్తూపం గోపురం) |
| Dimensions | |
| Diameter | 36.6 m (120 ft) (గ్రేట్ స్తూపం గోపురం) |
| యునెస్కో ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశం | |
| Official name | సాంచిలోని బౌద్ధ స్మారక కట్టడాలు |
| ప్రాతిపదిక | సాంస్కృతిక: i, ii, iii, iv, vi |
| మూలం | 524 |
| శాసనం | 1989 (13th సెషన్ ) |
సాంచి స్థూపం ఒక బౌద్ధ సముదాయం, ఇది భారతదేశం, మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రం, రాయ్సేన్ జిల్లా, సాంచి పట్టణంలోని కొండపై ఉన్న గ్రేట్ స్తూపానికి ప్రసిద్ధి చెందింది. ఇది జిల్లా కేంద్రమైన రాయ్సేన్ పట్టణం నుండి 23 కిలోమీటర్ల దూరంలో, మధ్యప్రదేశ్ రాజధాని భోపాల్కు ఈశాన్యంగా 46 kilometres (29 mi) దూరంలో ఉంది.
సాంచిలోని గ్రేట్ స్తూపం భారతదేశంలోని అత్యంత పురాతన రాతి నిర్మాణాలలో ఒకటి, చారిత్రక భారతీయ వాస్తుశిల్పానికి ముఖ్యమైన స్మారక చిహ్నం.[1] దీనిని వాస్తవానికి సా.పూ. 3వ శతాబ్దంలో మౌర్య చక్రవర్తి అశోకుడు నిర్మించాడు. దీని కేంద్రం బుద్ధుని అవశేషాలపై నిర్మించిన సాధారణ అర్ధగోళాకార ఇటుక నిర్మాణం. దీనిపై ఛత్రం, ఉన్నత స్థాయిని సూచించే గొడుగు లాంటి నిర్మాణం ఉంటుంది, ఇది అవశేషాలను గౌరవించడానికి, ఆశ్రయం ఇవ్వడానికి ఉద్దేశించబడింది. ఈ స్తూపం అసలు నిర్మాణ పనులను అశోకుడు పర్యవేక్షించాడు, అతని భార్య దేవి సమీపంలోని విదిశకు చెందిన ఒక వ్యాపారి కుమార్తె. సాంచి ఆమె జన్మస్థలం, ఆమె అశోకుల వివాహ వేదిక కూడా. సా.పూ. 1వ శతాబ్దంలో, నాలుగు అద్భుతంగా చెక్కబడిన తోరణాలు, మొత్తం నిర్మాణాన్ని ఆవరించి ఉన్న బ్యాలస్ట్రేడ్ జోడించబడ్డాయి. మౌర్యుల కాలంలో నిర్మించిన సాంచిలోని స్తూపం ఇటుకలతో నిర్మించబడింది. ఈ సముదాయం 11వ శతాబ్దం వరకు వృద్ధి చెందింది. సాంచి అనేక స్తూపాలు ఉన్న ప్రాంతానికి కేంద్రంగా ఉంది, ఇవన్నీ సాంచికి కొన్ని మైళ్ల వ్యవధిలో ఉన్నాయి, వీటిలో సత్ధారా (సాంచికి పశ్చిమాన 9 కి.మీ., 40 స్తూపాలు, సారిపుత్త, మహామోగ్గల్లాన అవశేషాలు ఇప్పుడు కొత్త విహారంలో భద్రపరచబడ్డాయి, అక్కడ తవ్వకాలు జరిగాయి), భోజ్పూర్ (దీనిని మోరెల్ ఖుర్ద్ అని కూడా పిలుస్తారు, 60 స్తూపాలతో ఉన్న బలవర్థకమైన కొండ), అంధేర్ (సాంచికి ఆగ్నేయంగా వరుసగా 11 కి.మీ., 17 కి.మీ.), సోనారీ (సాంచికి నైరుతి దిశలో 10 కి.మీ.) ఉన్నాయి.[2][3] దక్షిణం వైపు సుమారు 100 కి.మీ. దూరంలో సారు మారు ఉంది. భార్హుత్ ఈశాన్యంగా 300 కి.మీ. దూరంలో ఉంది.
భారతీయ సాంస్కృతిక వారసత్వానికి దాని ప్రాముఖ్యతను సూచించడానికి సాంచి స్తూపం భారతదేశం 200 రూపాయల నోటు వెనుక భాగంలో చిత్రీకరించబడింది.[4]
అవలోకనం
[మార్చు]సాంచిలోని స్మారక కట్టడాలు మౌర్య సామ్రాజ్యం కాలం (సా.పూ. 3వ శతాబ్దం) నుండి ప్రారంభమై, గుప్తుల కాలం (సా.శ. 5వ శతాబ్దం) వరకు కొనసాగి, సా.శ. 12వ శతాబ్దం నాటికి ముగిసిన బౌద్ధ స్మారక కట్టడాల శ్రేణిని కలిగి ఉన్నాయి.[5] ఇది బహుశా భారతదేశంలో అత్యుత్తమంగా సంరక్షించబడిన బౌద్ధ స్మారక కట్టడాల సమూహం.[5] గ్రేట్ స్తూపం అని కూడా పిలువబడే స్తూపం నం. 1 అత్యంత పురాతనమైన, అతిపెద్ద స్మారక కట్టడం, ఇది మొదట మౌర్యుల ఆధ్వర్యంలో నిర్మించబడింది, అశోక స్తంభాలలో ఒకదానితో అలంకరించబడింది.[5] తరువాతి శతాబ్దాలలో, ముఖ్యంగా శుంగులు, శాతవాహనుల ఆధ్వర్యంలో, గ్రేట్ స్తూపం విస్తరించబడింది, ద్వారాలు, రెయిలింగ్లతో అలంకరించబడింది, సమీపంలో చిన్న స్తూపాలు కూడా నిర్మించబడ్డాయి, ముఖ్యంగా స్తూపం నం.2, స్తూపం నం.3.[5]
అదే సమయంలో, గుప్తుల కాలం, ఆ తర్వాత వరకు వివిధ ఆలయ నిర్మాణాలు కూడా నిర్మించబడ్డాయి. మొత్తంగా, సాంచి భారతదేశంలో ప్రాచీన భారతీయ వాస్తుశిల్పం, ప్రాచీన బౌద్ధ వాస్తుశిల్పానికి సంబంధించిన చాలా పరిణామాలను చుట్టుముట్టింది, బౌద్ధమతం ప్రారంభ దశలు, దాని మొదటి కళాత్మక వ్యక్తీకరణ నుండి, ఉపఖండంలో మతం క్షీణత వరకు.[5]
1851లో ఎఫ్.సి. మైసే రూపొందించిన సాంచిలోని స్తూపాల సాధారణ దృశ్యం (కొండ పైన గ్రేట్ స్తూపం, ముందు భాగంలో స్తూపం 2)
గ్రేట్ స్తూపం (స్తూపం నం.1), సా.పూ. 3వ శతాబ్దంలో ప్రారంభించబడింది
స్తూపం నం.2
స్తూపం నం.3
బౌద్ధ దేవాలయం, నం.17
.jpg)
మౌర్యుల కాలం (సా.పూ. 3వ శతాబ్దం)
[మార్చు]
సాంచిలోని "గ్రేట్ స్తూపం" అత్యంత పురాతన నిర్మాణం, దీన్ని సా.పూ. 3వ శతాబ్దంలో మౌర్య చక్రవర్తి అశోకుడు ప్రారంభించాడు.[6] దీని కేంద్రం బుద్ధుని పవిత్ర అవశేషాలపై నిర్మించబడిన అర్ధగోళాకార ఇటుక నిర్మాణం,[6] దాని బేస్ చుట్టూ ఎత్తైన టెర్రస్, శిఖరంపై రెయిలింగ్, రాతి గొడుగు (ఛత్రం), ఉన్నత స్థాయిని సూచించే గొడుగు లాంటి నిర్మాణం ఉన్నాయి.[7][8] అసలు స్తూపం నేటి స్తూపం వ్యాసంలో సగం మాత్రమే ఉంది, ఇది శుంగులు చేసిన విస్తరణ ఫలితం. ఇప్పుడు దానిని కప్పి ఉంచిన రాళ్లకు భిన్నంగా ఇది ఇటుకతో కప్పబడి ఉంది.[7]
శ్రీలంక బౌద్ధ కాలక్రమం మహావంశ ఒక వెర్షన్ ప్రకారం, అశోకుడు సాంచి ప్రాంతంతో సన్నిహిత సంబంధం కలిగి ఉన్నాడు. అతను యువరాజుగా ఉజ్జయినికి రాజప్రతినిధిగా ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు, అతను విదిశలో (సాంచి నుండి 10 కిలోమీటర్లు) ఆగిపోయాడు, అక్కడ స్థానిక బ్యాంకర్ కుమార్తెను వివాహం చేసుకున్నాడు. ఆమెను దేవి అని పిలుస్తారు, తరువాత ఆమె అశోకుడికి ఇద్దరు కుమారులు, ఉజ్జేనియ, మహేంద్రుడు, ఒక కుమార్తె సంఘమిత్రలకు జన్మనిచ్చింది. అశోకుడు సింహాసనాన్ని అధిరోహించిన తరువాత, బహుశా చక్రవర్తి ఆధ్వర్యంలో శ్రీలంకకు పంపబడిన బౌద్ధ మిషన్కు మహేంద్రుడు నాయకత్వం వహించాడు, ద్వీపానికి బయలుదేరే ముందు అతను సాంచి అని భావించే విదిశ సమీపంలోని చేతియగిరిలో తన తల్లిని సందర్శించాడు. ఆమె స్వయంగా నిర్మించినట్లు చెప్పబడే ఒక విలాసవంతమైన విహారంలో లేదా మఠంలో అతనికి బస ఏర్పాటు చేయబడింది.[9]
అశోక స్తంభం
[మార్చు]
అశోక స్తంభాలలో ఒకటైన చక్కగా పాలిష్ చేయబడిన ఇసుకరాయి స్తంభం ప్రధాన తోరణ ద్వారం పక్కన ఏర్పాటు చేయబడింది. స్తంభం కింది భాగం ఇప్పటికీ నిలిచి ఉంది. పై భాగాలు సమీపంలోని సాంచి ఆర్కియాలజికల్ మ్యూజియంలో ఉన్నాయి. ఈ రాజధానిలో నాలుగు సింహాలు ఉన్నాయి, ఇవి బహుశా ధర్మచక్రానికి మద్దతు ఇస్తాయి,[13] తరువాత సాంచి చిత్రాలు కూడా సూచిస్తున్నాయి. ఈ స్తంభం ఒక అశోక శాసనం,[13] గుప్తుల కాలం నాటి శంఖ లిపిలో ఒక శాసనం కలిగి ఉంది.[6] అశోక శాసనం తొలి బ్రాహ్మీ అక్షరాలలో చెక్కబడింది. దురదృష్టవశాత్తు ఇది చాలా దెబ్బతింది, అయితే ఇందులో ఉన్న ఆజ్ఞలు సారనాథ్, కౌశాంబి శాసనాలలో నమోదు చేయబడిన వాటితో సమానంగా ఉన్నట్లు కనిపిస్తోంది, ఇవి కలిసి అశోకుడి "స్కిజం ఎడిక్ట్" తెలిసిన మూడు ఉదాహరణలను ఏర్పరుస్తాయి. ఇది బౌద్ధ సంఘంలో భేదాలు సృష్టించినందుకు విధించే శిక్షలకు సంబంధించినది:
... సన్యాసులకు, సన్యాసినులకు మార్గం నిర్దేశించబడింది. నా కుమారులు, మునిమనవళ్లు (పాలించినంత కాలం;), చంద్రుడు, సూర్యుడు (ఉన్నంత కాలం), సంఘంలో విభేదాలు సృష్టించే సన్యాసి లేదా సన్యాసిని తెల్లటి వస్త్రాలు ధరించి విడిగా నివసించవలసి ఉంటుంది. నా కోరిక ఏమిటి? సంఘం ఐక్యంగా ఉండాలి, కలకాలం నిలవాలి.
ఈ స్తంభం చెక్కుచెదరకుండా ఉన్నప్పుడు, 42 అడుగుల ఎత్తు, గుండ్రని, కొద్దిగా టేపరింగ్ మోనోలిథిక్ షాఫ్ట్, ఒక అబాకస్ తో అధిగమించబడిన గంట ఆకారపు మూలధనం, నాలుగు సింహాల ఆభరణం, వెనుకకు వెనుకకు అమర్చబడి, మొత్తం చక్కగా పూర్తి చేయబడి, పై నుండి క్రిందికి అద్భుతమైన మెరుపుతో పాలిష్ చేయబడింది. అబాకస్ నాలుగు పల్మెట్ డిజైన్లతో అలంకరించబడింది, బుద్ధుని శిష్యుల మందకు సంకేతంగా జంట బాతులు వాటిని వేరు చేశాయి. పైభాగం నుండి ఉన్న సింహాలు, ఇప్పుడు చాలా వికృతంగా ఉన్నప్పటికీ, శిల్పుల నైపుణ్యాలకు ఇంకా సాక్ష్యమిస్తున్నాయి.[15]
గుడి 40
[మార్చు]
కనీసం పాక్షికంగా సా.పూ. 3వ శతాబ్దానికి చెందిన మరొక నిర్మాణం గుడి 40, ఇది భారతదేశంలోని ఫ్రీ-స్టాండింగ్ దేవాలయాల తొలి ఉదాహరణలలో ఒకటి.[16] గుడి 40 మూడు వేర్వేరు కాలాల అవశేషాలను కలిగి ఉంది, ప్రారంభ కాలం మౌర్యుల కాలానికి చెందినది, ఇది గ్రేట్ స్తూపం సృష్టికి సమకాలీనంగా ఉండవచ్చు. అశోకుడి తండ్రి బిందుసారుడు దీనిని స్థాపించాడని ఒక శాసనం సూచిస్తోంది.[17] అసలు సా.పూ. 3వ శతాబ్దపు గుడి 26.52×14×3.35 మీటర్ల ఎత్తైన దీర్ఘచతురస్రాకార రాయి ప్లాట్ఫారమ్పై తూర్పు, పడమర వైపు రెండు మెట్లతో నిర్మించబడింది. ఇది బహుశా కలపతో చేసిన అప్సిడల్ హాల్. ఇది సా.పూ. 2వ శతాబ్దంలో కాలిపోయింది.[18][19]
తరువాత, ప్లాట్ఫారమ్ 41.76×27.74 మీటర్లకు విస్తరించబడింది, యాభై నిలువు వరుసలతో (5×10) స్తంభాల హాల్ను నిర్మించడానికి తిరిగి ఉపయోగించబడింది, వీటిలో స్టంప్లు మిగిలి ఉన్నాయి. ఈ స్తంభాలలో కొన్నింటిపై సా.పూ. 2వ శతాబ్దపు శాసనాలు ఉన్నాయి. 7వ లేదా 8వ శతాబ్దంలో ప్లాట్ఫారమ్ ఒక మూలలో ఒక చిన్న మందిరం స్థాపించబడింది, కొన్ని స్తంభాలను తిరిగి ఉపయోగించి వాటిని ప్రస్తుత స్థానంలో ఉంచారు.[20][19]
శుంగుల కాలం (సా.పూ. 2వ శతాబ్దం)
[మార్చు]సా.పూ. 2వ శతాబ్దంలో ఎప్పుడో ఒకసారి స్తూపాన్ని ధ్వంసం చేసి ఉండవచ్చని భావిస్తున్నారు, ఈ సంఘటన మౌర్య సామ్రాజ్యాన్ని ఆక్రమించిన శుంగ చక్రవర్తి పుష్యమిత్ర శుంగ ఎదుగుదలతో ముడిపడి ఉంది. పుష్యమిత్రుడు అసలు స్తూపాన్ని ధ్వంసం చేసి ఉండవచ్చని, అతని కుమారుడు అగ్నిమిత్ర దాన్ని తిరిగి నిర్మించాడని సూచించబడింది.[21] అసలు ఇటుక స్తూపం శుంగుల కాలంలో రాయితో కప్పబడింది.
శుంగ రాష్ట్ర వికేంద్రీకృత, విచ్ఛిన్న స్వభావం దృష్ట్యా, అనేక నగరాలు వాస్తవానికి వారి స్వంత నాణేలను జారీ చేయడం, బౌద్ధమతం పట్ల శుంగులకు ఉన్న వ్యతిరేకత కారణంగా, ఆ కాలంలోని నిర్మాణాలను నిజంగా "శుంగ" అని పిలవలేమని కొంతమంది రచయితలు వాదిస్తున్నారు. మౌర్యుల కాలంలో జరిగిన దానికి భిన్నంగా, అవి రాజరిక ప్రోత్సాహ ఫలితం కాదు, సాంచిలో చేసిన అంకితభావాలు రాయల్ ప్రోత్సాహ ఫలితం కాకుండా ప్రైవేట్ లేదా సామూహికమైనవి.[22]
సాంచిలో శుంగ కాలం నాటి అలంకరణల శైలి భార్హుత్ అలంకరణలతో పాటు బోధ్ గయాలోని మహాబోధి ఆలయం చుట్టుపక్కల బ్యాలస్ట్రేడ్లతో సన్నిహిత పోలికను కలిగి ఉంటుంది.
గ్రేట్ స్తూపం (నం 1)
[మార్చు]శుంగుల తరువాతి పాలనలో, స్తూపం దాదాపు రెండు రెట్లు రాతి పలకలతో విస్తరించబడింది. గోపురం పైభాగానికి సమీపంలో చదునుగా చేయబడింది, చతురస్రాకార రెయిలింగ్ లోపల మూడు సూపర్ఇంపోజ్డ్ పారాసోల్స్తో కిరీటం చేయబడింది. అనేక అంచెలతో ఇది ధర్మం, చట్టం చక్రానికి ప్రతీక. ఈ గోపురం ప్రదక్షిణ కోసం ఉద్దేశించిన ఎత్తైన వృత్తాకార డ్రమ్పై అమర్చబడింది, దీనిని డబుల్ మెట్ల ద్వారా యాక్సెస్ చేయవచ్చు. భూస్థాయిలో రెండవ రాతి మార్గం రాతి బ్యాలస్ట్రేడ్తో జతచేయబడింది. స్తూపం 1 చుట్టూ ఉన్న రెయిలింగ్లకు కళాత్మక ఉపశమనాలు లేవు. ఇవి కేవలం స్లాబ్లు మాత్రమే, కొన్ని అంకితమైన శాసనాలు ఉన్నాయి. ఈ మూలకాలు సా.పూ. 150 నాటివి, లేదా సా.పూ. 175-125 నాటివిగా పరిగణించబడుతున్నాయి.
స్తూపం నం. 2: మొదటి బౌద్ధ శిల్పాలు
[మార్చు]రెండవ, మూడవ స్తూపాలు శుంగుల పాలనలో నిర్మించబడినట్లు కనిపిస్తాయి. గ్రేట్ స్తూపం (స్తూపం నం 1) రాతి ఆవరణ తర్వాత ఇవి నిర్మించబడ్డాయి. అలంకరించబడిన ద్వారాలు తరువాతి శాతవాహనుల కాలానికి చెందినవి. పతకాలకు సంబంధించిన కళాఖండాలు సుమారు సా.పూ. 115 నాటివిగా, స్తంభాల చెక్కడానికి సా.పూ. 80 నాటివిగా అంచనా వేయబడ్డాయి, ఇవి భార్హుత్ కళాఖండాల కంటే కొంచెం ముందే ప్రారంభమై, సా.శ. 1వ శతాబ్దం వరకు పునర్నిర్మాణాలకు గురయ్యాయి.
సాంచి స్తూపం నం. 2 గ్రేట్ స్తూపం కంటే తరువాత స్థాపించబడింది, కానీ ఇది బహుశా ప్రారంభ నిర్మాణ ఆభరణాలను ప్రదర్శిస్తుంది. మొట్టమొదటిసారిగా, స్పష్టంగా బౌద్ధ ఇతివృత్తాలు ప్రాతినిధ్యం వహించబడ్డాయి, ముఖ్యంగా బుద్ధుని జీవితంలోని నాలుగు సంఘటనలు: జననం, జ్ఞానోదయం, మొదటి ఉపన్యాసం, మరణం.
స్తూపం నం. 2 అలంకరణలను "ఉనికిలో ఉన్న అత్యంత పురాతనమైన విస్తృతమైన స్తూప అలంకరణ" అని పిలుస్తారు, ఈ స్తూపాన్ని జాతక దృష్టాంతాల జన్మస్థలంగా పరిగణిస్తారు.
శాతవాహనుల కాలం (సా.పూ. 1వ శతాబ్దం - సా.శ. 1వ శతాబ్దం)
[మార్చు]రెండవ శాతకర్ణి ఆధ్వర్యంలోని శాతవాహన సామ్రాజ్యం శుంగుల నుండి తూర్పు మాల్వాను జయించింది. ఇది శాతవాహనులకు సాంచి బౌద్ధ ప్రదేశానికి ప్రాప్యత కల్పించింది, ఇందులో వారు అసలు మౌర్య, శుంగ స్తూపాల చుట్టూ అలంకరించబడిన ద్వారాలను నిర్మించిన ఘనత పొందారు. సా.పూ. 1వ శతాబ్దం నుండి, అధికంగా అలంకరించబడిన ద్వారాలు నిర్మించబడ్డాయి. బ్యాలస్ట్రేడ్, ద్వారాలకు కూడా రంగులు వేశారు.
బ్రాహ్మీ లిపిలోని సిరి-సతకాని శాసనం శాతవాహన రాజు రెండవ శాతకర్ణి కళాకారుల ద్వారా దక్షిణ ద్వారం పైన ఉన్న తోరణాన్ని బహుమతిగా ఇచ్చినట్లు నమోదు చేసింది:
రాణో సిరి సతకణిస
ఆవేసణిస వాసిఠీపుతస ఆనందస దానం
"రాజన్ సిరి శాతకర్ణి కళాకారుల ఫోర్మాన్, వాసిఠీ కుమారుడైన ఆనంద బహుమతి"
— గ్రేట్ స్తూపం దక్షిణ ద్వారం శాసనం
వస్తువు, చెక్కే సాంకేతికత
[మార్చు]రాతితో చేసినప్పటికీ, తోరణ ద్వారాలు చెక్కతో చేసినట్లు చెక్కబడ్డాయి, నిర్మించబడ్డాయి, ద్వారాలు కథన శిల్పాలతో కప్పబడి ఉన్నాయి. సమీపంలోని విదిశకు చెందిన దంతపు చెక్కేవారు రాతి కళాఖండాలను తయారు చేశారని కూడా సూచించబడింది, గ్రేట్ స్తూపం దక్షిణ ద్వారం పైన ఒక శాసనం ("బోధిసత్వుని జుట్టు ఆరాధన") విదిశలోని ఐవరీ కార్వర్స్ గిల్డ్ ద్వారా అంకితం చేయబడింది.
శిలా శాసనం ఇలా చెబుతోంది: "వేదిసకేహి దంతకారేహి రూపకమ్మం కతం" అనగా "విదిశకు చెందిన దంతపు-కార్మికులు ఈ చెక్కే పని చేసారు".
బయటి లింకులు
[మార్చు]
సాంచి travel guide from Wikivoyage- Sanchi.org[permanent dead link]
- సాంచిలోని స్మారక కట్టడాలు (యునెస్కో ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశం) [citation needed]
- ↑ Buddhist Art Frontline Magazine 13–26 May 1989
- ↑ Buddhist Landscapes in Central India: Sanchi Hill and Archaeologies of Religious and Social Change, c. Third Century BC to Fifth Century AD, Julia Shaw, Routledge, 12 Aug 2016
- ↑ Buddhist Circuit in Central India: Sanchi, Satdhara, Sonari, Andher, Travel ... p. 31
- ↑ Rs 50, Rs 200, Rs 500 and Rs 2000 notes images: Here are the new currency notes released by RBI
- 1 2 3 4 5 Buddhist Circuit in Central India: Sanchi, Satdhara, Sonari, Andher, Travel Guide. Goodearth Publications. 2010. p. 12. ISBN 9789380262055.
- 1 2 3 World Heritage Monuments and Related Edifices in India, Volume 1 p. 50 by Alī Jāvīd, Tabassum Javeed, Algora Publishing, New York
- 1 2 Marshall, "A Guide to Sanchi" p. 31
- ↑ బుత్కారా స్తూపం మౌర్యుల కాలం నాటి ఇటువంటి అర్ధగోళాకార స్తూప నిర్మాణానికి ఒక ఉదాహరణ, ఇది పురావస్తు పనుల ద్వారా విస్తృతంగా నమోదు చేయబడింది
- ↑ Marshall, "A Guide to Sanchi" p. 8ff Public Domain text
- ↑ Reconstitution with four lions and crowning wheel by Percy Brown: Diagram of Sanchi Great Stupa
- ↑ Described in Marshall pp. 25-28 Ashoka pillar.
- ↑ Encyclopaedia Indica: India, Pakistan, Bangladesh (in ఇంగ్లీష్). Anmol Publications. 1996. p. 783. ISBN 978-81-7041-859-7.
It may be mentioned that the motif of lions carrying a wheel occurs at Sanchis which might be a representation of the Sarnath's Asokan pillar capital .
- 1 2 Buddhist Architecture by Huu Phuoc Le p. 155
- ↑ John Marshall, "A Guide to Sanchi" p. 93 Public Domain text
- ↑ Marshall, "A Guide to Sanchi" p. 90ff Public Domain text
- ↑ Buddhist Architecture, Lee Huu Phuoc, Grafikol 2009, p. 147
- ↑ Singh, Upinder (2016). The Idea of Ancient India: Essays on Religion, Politics, and Archaeology (in అరబిక్). SAGE Publications India. ISBN 9789351506454.
- ↑ Abram, David; (Firm), Rough Guides (2003). The Rough Guide to India. Rough Guides. ISBN 9781843530893.
- 1 2 Marshall, John (1955). Guide to Sanchi.
- ↑ Chakrabarty, Dilip K. (2009). India: An Archaeological History: Palaeolithic Beginnings to Early Historic Foundations. Oxford University Press. ISBN 9780199088140.
- ↑ "Who was responsible for the wanton destruction of the original brick stupa of Ashoka and when precisely the great work of reconstruction was carried out is not known, but it seems probable that the author of the former was Pushyamitra, the first of the Shunga kings (184-148 BC), who was notorious for his hostility to Buddhism, and that the restoration was affected by Agnimitra or his immediate successor." in John Marshall, A Guide to Sanchi, p. 38. Calcutta: Superintendent, Government Printing (1918).
- ↑ Shaw, Julia (12 August 2016). Buddhist Landscapes in Central India: Sanchi Hill and Archaeologies of Religious and Social Change, c. Third Century BC to Fifth Century AD (in ఇంగ్లీష్). Routledge. p. 58. ISBN 978-1-315-43263-2.
It is inaccurate to refer to the post-Mauryan monuments at Sanchi as Sunga. Not only was Pusyamitra reputedly animical to Buddhism, but most of the donative inscriptions during this period attest to predominantly collective and nonroyal modes of sponsorship.
