Jump to content

సాండ్రో బొటిసెల్లి

వికీపీడియా నుండి
శాండ్రో బోటిసెల్లి
బోటిసెల్లి స్వంత చిత్రం, ఇతని అడోరేషన్ ఆఫ్ ది మగై (1475) లోనిది
బాల్య నామంఅలెశాండ్రో డి మరియానో డి వన్నీ ఫిలిపెపి
జననంc.1445[1]
ఫ్లోరెన్స్, రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ఫ్లోరెన్స్ (ఇప్పటి ఇటలీ)
మరణం1510 మే 17(1510-05-17) (వయసు: 64–65)[2][3]
ఫ్లోరెన్స్, రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ఫ్లోరెన్స్
రంగంచిత్రలేఖనం
శిక్షణఫ్రా ఫిలిప్పో లిప్పీ
ఉద్యమంఇటాలియన్ పునరుజ్జీవనం
చేసిన పనులుప్రిమావెరా
ది బర్త్ ఆఫ్ వీనస్
ది అడోరేషన్ ఆఫ్ ది మగై
ఇతర పనులు
బోటిసెల్లి అత్యంత ప్రసిద్ధ రచన, ది బర్త్ ఆఫ్ వీనస్ (c.1484–1486) లోని భాగం[4]

అలెశాండ్రో డి మరియానో డి వన్నీ ఫిలిపెపి (c.1445[1] – 17 మే 1510), సాధారణంగా శాండ్రో బోటిసెల్లి (Sandro Botticelli) లేదా కేవలం బోటిసెల్లి అని పిలుస్తారు, ఇతను ప్రారంభ పునరుజ్జీవనోద్యమానికి చెందిన ఇటాలియన్ చిత్రకారుడు. 19వ శతాబ్దం చివరిలో ఇతని కళను తిరిగి కనుగొన్న ప్రీ-రాఫెలైట్స్ (Pre-Raphaelites) ఇతని పనులను తిరిగి అంచనా వేసే వరకు, బోటిసెల్లి మరణానంతర ఖ్యాతి దెబ్బతింది. అప్పటి నుండి, ఇతని చిత్రాలు ఇటాలియన్ పునరుజ్జీవన కాలం చివరి భాగంలో వచ్చినప్పటికీ, లేట్ ఇటాలియన్ గోతిక్, ప్రారంభ పునరుజ్జీవన చిత్రలేఖనం సరళమైన దయను సూచిస్తున్నట్లుగా పరిగణించబడ్డాయి. పురాణ సంబంధిత ఇతివృత్తాలతో పాటు, బోటిసెల్లి అనేక మతపరమైన అంశాలను (గుండ్రటి టోండో (tondo) ఆకారంలో ఉన్న అనేక మడోన్నా, చైల్డ్ చిత్రాలతో సహా), కొన్ని వ్యక్తిచిత్రాలను కూడా చిత్రించాడు. ఇతని ప్రసిద్ధ రచనలలో ది బర్త్ ఆఫ్ వీనస్, ప్రిమావెరా ఉన్నాయి, ఇవి రెండు ఫ్లోరెన్స్ లోని ఉఫిజీ (Uffizi) లో ఉన్నాయి, ఇక్కడ బోటిసెల్లికి చెందిన అనేక ఇతర రచనలు కూడా ఉన్నాయి.[5] బోటిసెల్లి తన జీవితమంతా ఫ్లోరెన్స్ లోని ఒకే పొరుగు ప్రాంతంలో నివసించాడు; 1474లో పిసా (Pisa) లో, 1481–82లో రోమ్ లోని సిస్టీన్ చాపెల్ (Sistine Chapel) లో చిత్రలేఖనం చేయడానికి గడిపిన నెలలు మాత్రమే ఇతను వేరే చోట గడిపిన ముఖ్యమైన సమయాలు.[6]

బోటిసెల్లి చిత్రాలలో ఒకటైన మిస్టిక్ నేటివిటీ (నేషనల్ గ్యాలరీ, లండన్) లో మాత్రమే తేదీ (1501) రాసి ఉంది, అయితే ఆర్కైవ్ రికార్డుల ఆధారంగా ఇతర చిత్రాల తేదీలను కొంత కచ్చితత్వంతో నిర్ణయించవచ్చు, తద్వారా ఇతని శైలి అభివృద్ధిని నమ్మకంతో గుర్తించవచ్చు. 1470వ దశకం అంతా ఇతను స్వతంత్ర మాస్టర్ గా ఉన్నాడు, ఆ సమయంలో ఇతని ఖ్యాతి పెరిగింది. 1480వ దశకం ఇతని అత్యంత విజయవంతమైన దశాబ్దం, ఈ సమయంలో ఇతని పెద్ద పౌరాణిక చిత్రాలు, ఇతని అత్యంత ప్రసిద్ధ మడోన్నాలలో చాలా వరకు పూర్తయ్యాయి. 1490వ దశకం నాటికి, ఇతని శైలి మరింత వ్యక్తిగతంగా, కొంతవరకు అసహజంగా మారింది. ఇతని చివరి రచనలు (ఏడేళ్లు చిన్నవాడైన) లియొనార్డో డా విన్సీ, హై రినైజాన్స్ (High Renaissance) శైలిని సృష్టిస్తున్న కొత్త తరం చిత్రకారులకు వ్యతిరేక దిశలో ఇతను పయనించడాన్ని చూపుతాయి, బదులుగా పలువురు మరింత గోతిక్ లేదా "ప్రాచీనమైనది" అని వర్ణించిన శైలికి తిరిగి వచ్చాడు.

ప్రారంభ జీవితం

[మార్చు]
2008లో వయా బోర్గో ఓగ్నిస్సాంటి, కుడివైపున ఓగ్నిస్సాంటి చర్చి. వీధి వలె, ఇది కూడా బోటిసెల్లి కాలం నుండి బరోక్ (Baroque) శైలి మార్పులు చేయబడింది.

బోటిసెల్లి ఫ్లోరెన్స్ నగరంలో వయా బోర్గో ఓగ్నిస్సాంటి అని పిలువబడే వీధిలోని ఒక ఇంట్లో జన్మించాడు. ఇతను తన జీవితమంతా అదే ప్రాంతంలో నివసించాడు, ఓగ్నిస్సాంటి ("ఆల్ సెయింట్స్") అని పిలువబడే తన పొరుగు చర్చిలో ఖననం చేయబడ్డాడు. చర్మకారుడు మరియానో డి వన్నీ డి అమేడియో ఫిలిపెపి, అతని భార్య స్మెరాల్డా ఫిలిపెపిల సంతానంలో శాండ్రో ఒకడు, యుక్తవయస్సు వరకు జీవించిన నలుగురిలో చిన్నవాడు.[7][5] ఇతని పుట్టిన తేదీ కచ్చితంగా తెలియదు, కానీ తరువాతి సంవత్సరాల్లో ఇతని తండ్రి పన్ను రిటర్న్‌లలో ఇతని వయస్సు 1447లో రెండుగా, 1458లో పదమూడుగా చూపబడింది, అంటే ఇతను 1444, 1446 మధ్య జన్మించి ఉండాలి.[8]

1460లో బోటిసెల్లి తండ్రి తన వ్యాపారాన్ని విడిచిపెట్టి, తన మరో కుమారుడు ఆంటోనియోతో కలిసి బంగారు-కొట్టేవాడిగా (gold-beater) మారాడు. ఈ వృత్తి కుటుంబానికి వివిధ కళాకారులతో పరిచయం కల్పించి ఉండవచ్చు.[9] గియోర్గియో వసారి (Giorgio Vasari), బోటిసెల్లి 'లైఫ్' లో, బోటిసెల్లి ప్రారంభంలో కంసాలిగా శిక్షణ పొందాడని పేర్కొన్నాడు.[10]

ఓగ్నిస్సాంటి పొరుగు ప్రాంతం "చేనేత కార్మికులు, ఇతర కార్మికులు నివసించే నిరాడంబరమైన ప్రాంతం,"[11] కానీ అక్కడ కొంతమంది ధనిక కుటుంబాలు కూడా ఉన్నాయి, ముఖ్యంగా బ్యాంకర్లు, ఉన్ని-వ్యాపారుల సంపన్న వంశమైన రుసెల్లాయ్ (Rucellai) కుటుంబం. ఆ కుటుంబ పెద్ద, గియోవన్నీ డి పాలో రుసెల్లాయ్, 1446, 1451 మధ్య లియోన్ బాటిస్టా ఆల్బర్టీ నుండి పలాజో రుసెల్లాయ్ నిర్మాణాన్ని అప్పగించాడు. 1458 నాటికి, బోటిసెల్లి కుటుంబం రుసెల్లాయ్ నుండి తమ ఇంటిని అద్దెకు తీసుకుంది, ఇది రెండు కుటుంబాల మధ్య జరిగిన అనేక లావాదేవీలలో ఒకటి మాత్రమే.[11]

1464లో, ఇతని తండ్రి సమీపంలోని వయా నూవా (ఇప్పుడు వయా డెల్ పోర్సెల్లనా) లో ఒక ఇంటిని కొనుగోలు చేశాడు, అందులో శాండ్రో 1470 నుండి (అంతకంటే ముందు కాకపోతే) 1510లో మరణించే వరకు నివసించాడు.[12] ఇతని సోదరులు గియోవన్నీ, సిమోన్ కూడా అక్కడ నివసిస్తున్నప్పటికీ, బోటిసెల్లి ఆ ఇంట్లోనే నివసిస్తూ పనిచేశాడు.[13] ఆ కుటుంబానికి అత్యంత ప్రముఖ పొరుగువారు వెస్పుచీ (Vespucci) కుటుంబం, వీరిలో అమెరిగో వెస్పుచీ కూడా ఉన్నాడు, అతని పేరు మీదే అమెరికా ఖండాలకు ఆ పేరు వచ్చింది. వెస్పుచీలు మెడిసిస్ మిత్రులు, చివరికి బోటిసెల్లికి సాధారణ పోషకులుగా మారారు.[12]

బోటిసెల్లి అనే మారుపేరుకు "చిన్న బారెల్" అని అర్థం, ఇది శాండ్రో సోదరుడు గియోవన్నీ మారుపేరు నుండి వచ్చింది, అతని గుండ్రటి ఆకృతి కారణంగా బహుశా అతన్ని బోటిసెల్లో అని పిలిచేవారు. 1470 నాటి ఒక పత్రం శాండ్రోను "శాండ్రో మరియానో బోటిసెల్లి" అని సూచిస్తుంది, అంటే ఇతను ఆ పేరును పూర్తిగా స్వీకరించాడని అర్థం.[8]

రోమ్‌కు ముందు కెరీర్

[మార్చు]
సెయింట్ జాన్ ది బాప్టిస్ట్‌తో మడోన్నా, చైల్డ్, c.1470–1475, లౌవ్రే, పారిస్

1461 లేదా 1462 ప్రాంతం నుండి బోటిసెల్లి ఫ్లోరెంటైన్ ప్రముఖ చిత్రకారులలో ఒకరైన ఫ్రా ఫిలిప్పో లిప్పీ (Fra Filippo Lippi) వద్ద శిష్యరికం చేశాడు.[14] స్పష్టమైన ఆకృతులతో, కాంతి, నీడల స్వల్ప వ్యత్యాసాలతో అందమైన, విషాదకరమైన బొమ్మలతో సన్నిహిత కూర్పులను ఎలా సృష్టించాలో బోటిసెల్లి లిప్పీ నుండి నేర్చుకున్నాడు. ఈ కాలంలో ఎక్కువ భాగం లిప్పీ ఫ్లోరెన్స్‌కు పశ్చిమాన కొన్ని మైళ్ల దూరంలో ఉన్న ప్రటోలో ఉన్నాడు. 1467 ఏప్రిల్ నాటికి బోటిసెల్లి లిప్పీ వర్క్‌షాప్‌ను విడిచిపెట్టి ఉంటాడు, ఆ సమయంలో లిప్పీ స్పోలెటోలో పనిచేయడానికి వెళ్ళాడు.[15] పొలాయువోలో సోదరులు (Pollaiuolo brothers), ఆండ్రియా డెల్ వెరోచియో (Andrea del Verrocchio) వర్క్‌షాప్ వంటి మరొక వర్క్‌షాప్‌లో బోటిసెల్లి కొద్దికాలం గడిపాడా అనే దానిపై చాలా ఊహాగానాలు ఉన్నాయి. అయినప్పటికీ, ఆ వర్క్‌షాప్‌లలో యువ కళాకారుడు ఉన్నాడనడానికి కచ్చితమైన ఆధారాలు లేవు.[16]

లిప్పీ 1469లో మరణించాడు. అప్పటికి బోటిసెల్లికి తన స్వంత వర్క్‌షాప్ ఉండి ఉండాలి, ఆ సంవత్సరం జూన్‌లో ఇతనికి ఫోర్టిట్యూడ్ ప్యానెల్‌ను (ఉఫిజి, ఫ్లోరెన్స్) రూపొందించే పని అప్పగించారు.[17] బోటిసెల్లి ప్యానెల్ పియెరో ఫార్మాట్, కూర్పును అనుసరిస్తుంది, కానీ మరింత సొగసైన, సహజంగా ఉంచబడిన బొమ్మను కలిగి ఉంటుంది.[18]

1472లో బోటిసెల్లి తన గురువు కుమారుడైన యువ ఫిలిప్పినో లిప్పీని తన మొదటి శిష్యుడిగా తీసుకున్నాడు.[19] ఈ సంవత్సరాల నుండి బోటిసెల్లి, ఫిలిప్పినో పనులను తరచుగా వేరు చేయడం కష్టం. వీరు ఇరువురు రోజూ కలిసి పని చేసేవారు కూడా.[20]

ముఖ్యమైన ప్రారంభ చిత్రాలు

[మార్చు]

బోటిసెల్లి మిగిలి ఉన్న తొలి ఆల్టార్‌పీస్ 1470–1472 నాటి ఒక పెద్ద సాక్రా కన్వర్సాజియోన్, ఇది ఇప్పుడు ఉఫిజీలో ఉంది. ఈ చిత్రం కూర్పుపై బోటిసెల్లికి ఉన్న ప్రారంభ నైపుణ్యాన్ని చూపుతుంది.[21]

ఈ కాలానికి చెందిన మరొక పని బెర్లిన్‌లోని సెయింట్ సెబాస్టియన్, 1474లో ఫ్లోరెన్స్‌లోని శాంటా మారియా మాగ్గియోర్ కోసం చిత్రించబడింది.[22] ఈ చిత్రం పొలాయువోలో సోదరుల అదే సెయింట్ కు చెందిన చాలా పెద్ద ఆల్టార్‌పీస్ (లండన్, నేషనల్ గ్యాలరీ) తర్వాత వెంటనే చిత్రించబడింది. శీతాకాలపు ప్రకృతి దృశ్యం, ఫ్లోరెంటైన్ వర్గాలలో విస్తృతంగా ప్రశంసించబడిన సమకాలీన తొలి నెదర్లాండిష్ చిత్రలేఖనం ద్వారా ప్రేరణ పొందింది.[23]

1474 ప్రారంభంలో, పిసాలోని అధికారులు కాంపోసాంటోను ఫ్రెస్కో చేసే పనిలో చేరాలని బోటిసెల్లిని కోరారు, ఇది పెద్ద ప్రతిష్ఠాత్మక ప్రాజెక్ట్. దానికి కొన్ని చెల్లింపులు రికార్డ్ చేయబడ్డాయి, కానీ ఎలాంటి పని మిగిలి లేదు. అయినప్పటికీ, బోటిసెల్లిని ఫ్లోరెన్స్ వెలుపల నుండి సంప్రదించడం పెరుగుతున్న కీర్తిని ప్రదర్శిస్తుంది.[24]

అడోరేషన్ ఆఫ్ ది మగై, 1475, 111 × 134 సెం.మీ (44 × 53 అంగుళాలు), ఉఫిజి, ఫ్లోరెన్స్

శాంటా మారియా నోవెల్లా కోసం అడోరేషన్ ఆఫ్ ది మగై (c. 1475-76), ఇది వసారి ప్రశంసలందుకుంది, ఇది ఎక్కువగా సందర్శించే చర్చిలో ఉండటం వలన ఇతని కీర్తి వ్యాపించింది. దీనిలో కోసిమో డి మెడిసి, అతని కుమారులు పియెరో, గియోవన్నీ, అతని మనవళ్లు లోరెంజో, గియులియానోల చిత్రాలు ఉన్నాయి. కుడివైపు ముందు భాగంలో నిలబడి ఉన్న దాత, బోటిసెల్లి స్వంత చిత్రాలు కూడా ఇందులో ఉన్నాయి. ముఖాలు చిత్రించబడిన కోణాల వైవిధ్యం, వాటి వ్యక్తీకరణల కోసం ఈ పెయింటింగ్ జరుపుకోబడింది.[25]

ఫ్లోరెన్స్ కస్టమ్స్ హౌస్ కోసం ఒక పెద్ద ఫ్రెస్కో, 1478 నాటి పాజీ కుట్ర నాయకులను ఉరితీయడాన్ని చిత్రీకరించింది, ఇది ఇప్పుడు కనుమరుగైంది. ఈ విధంగా దేశద్రోహులను అవమానించడం ఫ్లోరెంటైన్ ఆచారం, దీనిని "పిత్తురా ఇన్ఫామంటే" అని పిలుస్తారు.[26] ఇది బోటిసెల్లి మొదటి ప్రధాన ఫ్రెస్కో కమీషన్. పోప్ నిరసనల తర్వాత 1479లో బిషప్ ఫ్రాన్సిస్కో సాల్వియాటి బొమ్మ తొలగించబడింది, 1494లో మెడిసి బహిష్కరణ, పాజీ కుటుంబం తిరిగి వచ్చిన తర్వాత మిగిలినవి ధ్వంసం చేయబడ్డాయి.[27] ఫ్లోరెంటైన్ రాష్ట్ర ప్రధాన కార్యాలయమైన పలాజో వెచియో లోని ఒక ఫ్రెస్కో, వసారి భవనాన్ని పునర్నిర్మించినప్పుడు కనుమరుగైంది.[28]

1480లో వెస్పుచీ కుటుంబం తమ పారిష్ చర్చి అయిన ఓగ్నిస్సాంటి కోసం సెయింట్ అగస్టీన్ ఇన్ హిస్ స్టడీ అనే ఫ్రెస్కోను రూపొందించమని కమీషన్ ఇచ్చారు. డొమెనికో ఘిర్లాండయో (Domenico Ghirlandaio) మరొక వైపు సెయింట్ జెరోమ్ ఇన్ హిస్ స్టడీ ని రూపొందించాడు. రెండు చిత్రాలు తమ అధ్యయనాలలో రాస్తున్నట్లుగా చూపబడ్డాయి. ఈ ఫ్రెస్కో, ఇప్పుడు మిగిలి ఉన్న ఇతని తొలి ఫ్రెస్కోగా పరిగణించబడుతుంది.[29]

సిస్టీన్ చాపెల్

[మార్చు]
యూత్ ఆఫ్ మోసెస్, సిస్టీన్ చాపెల్, రోమ్

1481లో, పోప్ సిక్స్టస్ IV (Pope Sixtus IV) బోటిసెల్లి, ఇతర ప్రముఖ ఫ్లోరెంటైన్, ఉంబ్రియన్ కళాకారులను కొత్తగా పూర్తయిన సిస్టీన్ చాపెల్ గోడలను ఫ్రెస్కో చేయడానికి పిలిపించాడు. ఇది చాపెల్ ప్రధాన అలంకరణ. చాలా ఫ్రెస్కోలు అలాగే ఉన్నాయి, కానీ తరువాత మైఖేలాంజెలో పనుల వల్ల ఇవి కనుమరుగయ్యాయి.[30] లోరెంజో మెడిసి, పాపసీ మధ్య శాంతి ఒప్పందంలో భాగంగా ఫ్లోరెంటైన్ కళాకారులు ఇందులో పాలుపంచుకున్నారు. సిక్స్టస్ పాజీ కుట్రలో చిక్కుకున్న తర్వాత శత్రుత్వాలు పెరిగాయి.[31]

చాపెల్ ఇరువైపులా ఒకదానికొకటి ఎదురుగా ఉన్న లైఫ్ ఆఫ్ క్రైస్ట్, లైఫ్ ఆఫ్ మోసెస్ చక్రాలు పాపసీ ఆధిపత్యాన్ని సూచిస్తాయి. బోటిసెల్లి సహకారం పద్నాలుగు పెద్ద సన్నివేశాలలో మూడు ఉన్నాయి: టెంప్టేషన్స్ ఆఫ్ క్రైస్ట్, యూత్ ఆఫ్ మోసెస్, పనిష్మెంట్ ఆఫ్ ది సన్స్ ఆఫ్ కోరా, అలాగే పై స్థాయిలో పోప్‌ల ఊహాత్మక చిత్రాలు.[32]

వసారి బోటిసెల్లికి ప్రాజెక్ట్ మొత్తం బాధ్యతను అప్పగించారని సూచించాడు, కానీ ఆధునిక కళా చరిత్రకారులు మొదట నియమించబడిన పియెట్రో పెరుగినో (Pietro Perugino) కు ఆ పాత్ర ఇవ్వబడిందని భావిస్తారు.[33] థీమ్స్, వివరాలను వాటి అమలులో వాటికి అవసరమైన ప్రాధాన్యతలను వాటిని రూపొందించిన కళాకారులకు వాటికవే స్పష్టంగా తెలియజేయబడ్డాయి. ఈ పధకాలు వాటి కళాత్మక శైలి కంటే ఎక్కువగా పాపల్ ఆధిపత్యాన్ని నొక్కిచెప్పేందుకు ఉద్దేశించబడ్డాయి. అయినప్పటికీ, కళాకారులు అందరూ స్థిరమైన స్థాయిని, విస్తృత కూర్పు లేఅవుట్‌ను అనుసరిస్తారు.

బోటిసెల్లి తన సహచరుల కంటే భిన్నంగా మరింత పట్టుదలతో ట్రిప్టిచ్ లాంటి కూర్పును విధించాడు, తన ప్రతి సన్నివేశాన్ని రెండు వైపులా ఉన్న సమూహాలతో ప్రధాన కేంద్ర సమూహంగా విభజించాడు.

పనిష్మెంట్ ఆఫ్ ది సన్స్ ఆఫ్ కోరా రోమ్‌లోని ఆర్చ్ ఆఫ్ కాన్‌స్టాంటైన్ ఉత్తర భాగం మధ్యలో ఉన్న ఒక శాస్త్రీయ పని ప్రతిరూపాన్ని కలిగి ఉంది. 1482లో అతను ఫ్లోరెన్స్‌కు తిరిగి వచ్చాడు, అక్కడ అతను తన కళను కొనసాగించాడు.

1480ల నాటి పౌరాణిక అంశాలు

[మార్చు]
ప్రిమావెరా, c. 1482. ఎడమ నుండి కుడికి: మెర్క్యురీ, త్రీ గ్రేసెస్, వీనస్, ఫ్లోరా, క్లోరిస్, జెఫిరస్
ది బర్త్ ఆఫ్ వీనస్, c. 1485, ఉఫిజి

మాస్టర్ పీసెస్ ప్రిమావెరా (c. 1482), ది బర్త్ ఆఫ్ వీనస్ (c. 1485) జంట కావు, కానీ అనివార్యంగా కలిసే చర్చిస్తారు; రెండూ ఉఫిజీ లోనే ఉన్నాయి. ఇవి ప్రపంచంలోని అత్యంత ప్రసిద్ధ చిత్రాలలో ఉన్నాయి, ఇటాలియన్ పునరుజ్జీవనానికి చిహ్నాలు. ప్రాచీన కాలం నుండి పాశ్చాత్య కళలో ఇంత పెద్ద స్థాయిలో శాస్త్రీయ పౌరాణిక ఇతివృత్తాల చిత్రణలు దాదాపుగా లేవు. చిన్నవైన వీనస్ అండ్ మార్స్, పల్లాస్ అండ్ ది సెంటార్ లతో కలిపి, వీటిని కళా చరిత్రకారులు విశ్లేషించారు, వీటి ముఖ్య థీమ్స్: వివాహ వేడుకల సందర్భం, ప్లాటోనిజం ప్రభావం, బొమ్మల కోసం సాధ్యమైన నమూనాలు.[34]

వసారి చేత వాటి అందం "దయ" కు ఉదాహరణగా వర్ణించబడింది, జాన్ రస్కిన్ దీనిని లీనియర్ రిథమ్‌ని కలిగి ఉన్నట్లుగా వర్ణించాడు. పెయింటింగ్‌లు బోటిసెల్లి సరళ శైలిని అత్యంత ప్రభావవంతంగా చూపుతాయి, మృదువైన నిరంతర ఆకృతులు, పాస్టెల్ రంగుల ద్వారా నొక్కిచెప్పబడ్డాయి.[35]

ప్రిమావెరా, బర్త్ రెండూ 16వ శతాబ్దం మధ్యలో వసారి చేత విల్లా డి కాస్టెల్లోలో చూడబడ్డాయి, ఇది 1477 నుండి లోరెంజో డి పియర్‌ఫ్రాన్సిస్కో డి మెడిసి ఆధీనంలో ఉంది.

వీనస్ అండ్ మార్స్, c. 1485, టెంపెరా ఆన్ ప్యానెల్, 69 cm × 173 cm (27.17 in × 68.11 in), నేషనల్ గ్యాలరీ, లండన్

బోటిసెల్లి పౌరాణిక ఇతివృత్తాలతో తక్కువ సంఖ్యలో మాత్రమే చిత్రించాడు, కానీ ఇవి బహుశా అతని అత్యంత ప్రసిద్ధ రచనలు. లండన్‌లోని నేషనల్ గ్యాలరీలో ఉన్న అతని వీనస్ అండ్ మార్స్ ముందు చర్చించిన వాటి కంటే చాలా చిన్న ప్యానెల్. మార్స్ నిద్రిస్తుండగా, వీనస్ గమనిస్తుండగా పసి సత్యర్లు అతని సైనిక సామగ్రితో ఆడుకోవడం, ఒకరు శంఖం ఊదడం ద్వారా అతనిని మేల్కొల్పడానికి ప్రయత్నించడం ఇందులో ఉంది.[36]

రోమ్ తరువాత మతపరమైన చిత్రాలు

[మార్చు]

బోటిసెల్లి 1482లో రోమ్ నుండి తన పని ద్వారా గణనీయంగా పెరిగిన కీర్తితో తిరిగి వచ్చాడు. 1480ల నాటి నుండి బోటిసెల్లి రచనలు మరే ఇతర దశాబ్దం కంటే ఎక్కువగా లభిస్తాయి,[37] వీటిలో చాలా వరకు మతపరమైనవి. 1480ల మధ్య నాటికి, చాలా మంది ప్రముఖ ఫ్లోరెంటైన్ కళాకారులు నగరాన్ని విడిచిపెట్టారు, కొంతమంది తిరిగి రాలేదు. ఉదయించే తార లియోనార్డో డా విన్సీ, బోటిసెల్లి ప్రకృతి దృశ్యాలను ఎగతాళి చేశాడు,[38] ఇతను 1481లో మిలన్‌కు, పొలాయియోలో సోదరులు 1484లో రోమ్‌కు, ఆండ్రియా డెల్ వెరోచియో 1485లో వెనిస్‌కు వెళ్లారు.[39]

ఫ్లోరెంటైన్ చిత్రలేఖనంలో మిగిలిన నాయకులు బోటిసెల్లి, డొమెనికో ఘిర్లాండయో, ఫిలిప్పినో లిప్పీలు పెరుగినోతో కలిసి లోరెంజో ది మాగ్నిఫిసెంట్ (Lorenzo the Magnificent) విల్లాలో ఒక ప్రధాన ఫ్రెస్కో సైకిల్‌పై పనిచేశారు.[39] బోటిసెల్లి అనేక ఆల్టార్‌పీస్‌లు, ఫ్రెస్కోలను ఫ్లోరెంటైన్ చర్చిలలో చిత్రించాడు.

బార్డి ఆల్టార్‌పీస్

[మార్చు]
బార్డి ఆల్టార్‌పీస్, 1484–1485, 185 × 180 సెం.మీ, గెమాల్డేగలేరీ, బెర్లిన్

రోమ్ తర్వాత మొదటి ప్రధాన చర్చి కమీషన్ బార్డి ఆల్టార్‌పీస్, ఇది ఫిబ్రవరి 1485 నాటికి పూర్తయింది,[40] ఇది ఇప్పుడు బెర్లిన్‌లో ఉంది. ఒక తోటలో రాతి బెంచీపై మడోన్నా, చైల్డ్ కూర్చుని ఉన్నారు. ముందు భాగంలో సెయింట్స్ జాన్ ది బాప్టిస్ట్, జాన్ ది ఎవాంజెలిస్ట్ నిలబడి ఉన్నారు.

దాత, ప్రముఖ బార్డి కుటుంబానికి చెందినవాడు, లండన్‌లో బ్యాంకర్, ఉన్ని వ్యాపారిగా ఇరవై సంవత్సరాల పాటు గడిపి ఫ్లోరెన్స్‌కు తిరిగి వచ్చాడు.[41]

శాన్ బర్నబా ఆల్టార్‌పీస్, c. 1487, ఉఫిజి, 268 × 280 సెం.మీ, ఫ్లోరెన్స్

శాన్ బర్నబా ఆల్టార్‌పీస్

[మార్చు]

1487 నాటి ఒక పెద్ద ఆల్టార్‌పీస్ శాన్ బర్నబా ఆల్టార్‌పీస్, ఇది ఇప్పుడు ఉఫిజీలో ఉంది, ఇక్కడ బోటిసెల్లి ఉద్వేగభరితమైన చివరి శైలి అంశాలు కనిపిస్తాయి. ఇక్కడ సెట్టింగ్ సరికొత్త శైలిలో ప్యాలెస్ స్వర్గపు ఇంటీరియర్, బోటిసెల్లి నిర్మాణశాస్త్రంపై కొత్త స్థాయి ఆసక్తిని ప్రదర్శిస్తుంది.

ఇతర రచనలు

[మార్చు]

పెద్ద లౌకిక రచనల దశ 1480ల చివరి నాటికి ముగిసిన తర్వాత, బోటిసెల్లి అనేక ఆల్టార్‌పీస్‌లను చిత్రించాడు, ఇది అతని వర్క్‌షాప్ ఉత్పత్తిలో మడోన్నాలకు గరిష్ట కాలంలా కనిపిస్తుంది. బోటిసెల్లి అతిపెద్ద ఆల్టార్‌పీస్, శాన్ మార్కో ఆల్టార్‌పీస్ (378 × 258 సెం.మీ, ఉఫిజి).

దీనికి విరుద్ధంగా, సెస్టెల్లో అనన్సియేషన్ (1489–1490, ఉఫిజి) ఇతర లేట్ పెయింటింగ్‌లతో సహజమైన సమూహాన్ని ఏర్పరుస్తుంది, ముఖ్యంగా ఇరుకైన నేపథ్య రంగును పంచుకునే లామెంటేషన్ ఆఫ్ క్రైస్ట్ తో.

లామెంటేషన్ ఆఫ్ క్రైస్ట్, 1490ల ప్రారంభం, అల్టే పినాకోథెక్, మ్యూనిచ్

రెండు లామెంటేషన్స్ లలో ఒకటి అసాధారణ నిలువు ఆకృతిలో ఉంది, ఎందుకంటే ఇది శాంటా మారియా మాగ్గియోర్ చర్చిలోని ఒక స్థంభం కోసం చిత్రించబడింది; ఇది ఇప్పుడు మిలన్‌లో ఉంది. మరొకటి, క్షితిజ సమాంతరమైనది, మునిచ్‌లో ఉంది. రెండింటిలోనూ, చనిపోయిన క్రీస్తు చుట్టూ రద్దీగా ఉన్న, పెనవేసుకున్న బొమ్మలు దాదాపు మొత్తం చిత్ర స్థలాన్ని ఆక్రమిస్తాయి.

1493 లేదా 1495 తర్వాత బోటిసెల్లి పెద్ద మతపరమైన చిత్రాలు ఏవీ చిత్రించినట్లు కనిపించదు, అయినప్పటికీ మడోన్నాల ఉత్పత్తి కొనసాగి ఉండవచ్చు.

మడోన్నాలు, టోండోలు

[మార్చు]
మాగ్నిఫికట్ మడోన్నా, c. 1483, ఉఫిజి, ఫ్లోరెన్స్

మడోన్నా, చైల్డ్ చిత్రాలు, అనగా వర్జిన్ మేరీ, శిశువు జీసస్ చిత్రాలు, 15వ శతాబ్దపు ఇటలీలో చాలా ప్రాచుర్యం పొందాయి. ఇవి తరచుగా ఇళ్లు, కార్యాలయాలు, ప్రభుత్వ భవనాలు, దుకాణాలలో వేలాడదీయబడేవి. ఈ చిన్న పెయింటింగ్‌లు అన్ని స్థాయిల కళాకారులకు ఆదాయ వనరుగా ఉండేవి.[42]

బోటిసెల్లి తన కెరీర్ ప్రారంభం నుండి కనీసం 1490ల వరకు మడోన్నాలను చిత్రించాడు. ఇతను గుండ్రటి టోండో (tondo) ఆకృతిని ఉపయోగించిన మొదటి చిత్రకారులలో ఒకడు. ఇతను ఈ ఆకృతిని తన ఇతర రచనలకు కూడా ఉపయోగించాడు.

బోటిసెల్లి, అతని స్టూడియో, వర్జిన్ అండ్ చైల్డ్ విత్ సెయింట్ జాన్ ది బాప్టిస్ట్, c. 1490, క్లార్క్ ఆర్ట్ ఇన్స్టిట్యూట్, మసాచుసెట్స్

బోటిసెల్లి గీసిన వర్జిన్స్ ఎల్లప్పుడూ అందంగా ఉంటాయి, అతని పౌరాణిక బొమ్మల వలె ఆదర్శీకరించబడతాయి, సమకాలీన శైలిలో గొప్పగా దుస్తులు ధరిస్తారు. ఇవి తరచుగా దేవదూతలతో లేదా శిశువు సెయింట్ జాన్ ది బాప్టిస్ట్‌తో కలిసి ఉంటాయి.

ఉఫిజీలో ఉన్న మాగ్నిఫికట్ మడోన్నా లో, మేరీ సువార్త నుండి ఒక ప్రసంగాన్ని రాస్తోంది.

బోటిసెల్లి గీసిన మడోన్నా అండ్ చైల్డ్ విత్ ఏంజిల్స్ క్యారీయింగ్ క్యాండిల్‌స్టిక్స్ రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో నాశనమైంది. బెర్లిన్‌లోని ఫ్లాక్ టవర్‌లో భద్రపరచబడిన ఇది మే 1945లో మంటలకు ఆహుతైంది.[43]

వ్యక్తిచిత్రాలు

[మార్చు]
పోర్ట్రెయిట్ ఆఫ్ ఏ మ్యాన్ విత్ ఏ మెడల్ ఆఫ్ కోసిమో ది ఎల్డర్, 1474, ఉఫిజి, ఫ్లోరెన్స్.

బోటిసెల్లి అనేక వ్యక్తిచిత్రాలను చిత్రించాడు, అయినప్పటికీ అతని ఖాతాలో ఉన్నన్ని కాదు. మహిళల ఆదర్శవంతమైన పోర్ట్రెయిట్ లాంటి చిత్రాలు అనేకం ఉన్నాయి.

ఒకటి రెండు మినహాయింపులతో ఇతని చిన్న స్వతంత్ర ప్యానెల్ వ్యక్తిచిత్రాలు సాధారణంగా పక్కవాటుగా ఉంటాయి. మహిళలు సాధారణంగా ప్రొఫైల్‌లో ఉంటారు, పురుషులు "త్రీ-క్వార్టర్స్" భంగిమలో ఉంటారు. ముఖం ఎక్కువ లేదా తక్కువ నేరుగా ఉన్నప్పుడు కూడా, ముఖం వైపులా వ్యత్యాసాన్ని సృష్టించడానికి లైటింగ్ ఉపయోగించబడుతుంది. ఈ లక్షణాలు ఇతని కెరీర్ ప్రారంభంలో ఫ్లోరెంటైన్ పోర్ట్రెయిట్‌లలో సాధారణం.

బోటిసెల్లి తన చిత్రాలలో తరచుగా ఆకృతిలోని అంశాలను కొద్దిగా అతిశయోక్తి చేస్తాడు, తద్వారా పోలికను పెంచుతాడు.[44] అతను ఇతర రచనలలో పోర్ట్రెయిట్‌లను కూడా గీసాడు, అతను తన ప్రారంభ అడోరేషన్ ఆఫ్ ది మగై లో ఒక స్వంత చిత్రాన్ని, మెడిసిని చేర్చాడు.[45] సిస్టీన్ చాపెల్ ఫ్రెస్కోలలోని అనేక బొమ్మలు పోర్ట్రెయిట్‌లుగా కనిపిస్తాయి, కానీ వ్యక్తులెవరో కచ్చితంగా తెలియదు.

డాంటే, ప్రింటింగ్, మాన్యుస్క్రిప్ట్‌లు

[మార్చు]
బోటిసెల్లి తర్వాత బాసియో బాల్డిని (Baccio Baldini) చే చెక్కబడింది

గొప్ప ఫ్లోరెంటైన్ కవి డాంటే అలిఘియేరి పట్ల బోటిసెల్లి జీవితకాల ఆసక్తిని కలిగి ఉన్నాడు, ఇది అనేక మాధ్యమాలలో రచనలను ఉత్పత్తి చేసింది.[46] వసారి ప్రకారం, అతను "డాంటే లోని కొంత భాగానికి ఒక వ్యాఖ్యానాన్ని రాశాడు", ఇది 'లైఫ్' లోని మరొక కథలో కూడా ప్రస్తావించబడింది, కానీ అటువంటి వచనం ఏదీ మిగిలి లేదు.

అచ్చుపుస్తకం కోసం బొమ్మలు గీయడానికి బోటిసెల్లి చేసిన ప్రయత్నం ప్రముఖ చిత్రకారుడికి అపూర్వమైనది.[47] బోటిసెల్లి డ్రాయింగ్‌ల నుండి కంసాలి బాసియో బాల్డిని చేత చెక్కబడిన చెక్కడం (engravings) తో 1481లో ముద్రించిన మొదటి డాంటే పట్ల వసారి అసంతృప్తి వ్యక్తం చేశాడు.

డివైన్ కామెడీ ఇలస్ట్రేటెడ్ లో పూర్తి రంగుల పేజీలలో ఒకటి. హెల్ ఎనిమిదవ వృత్తంలో కాంటో XVIII ని వివరిస్తుంది.

డివైన్ కామెడీ లో 100 కాంటోలు (cantos) ఉన్నాయి, ముద్రించిన వచనంలో ప్రతి కాంటోకు ఒక చెక్కడానికి (engraving) స్థలం వదిలివేయబడింది. అయితే, 19 దృష్టాంతాలు మాత్రమే చెక్కబడ్డాయి. దురదృష్టవశాత్తు, బాల్డిని చిత్రకారుడిగా అంత అనుభవజ్ఞుడు లేదా ప్రతిభావంతుడు కాడు, అతని ప్లేట్‌లలో బోటిసెల్లి శైలి లోని సున్నితత్వాన్ని వ్యక్తపరచలేకపోయాడు.[48]

బోటిసెల్లి తరువాత పార్చ్‌మెంట్‌పై లగ్జరీ ఇలస్ట్రేటెడ్ డాంటే మాన్యుస్క్రిప్ట్‌ను ప్రారంభించాడు, వీటిలో ఎక్కువ భాగం అండర్‌డ్రాయింగ్‌ల వరకే తీసుకోబడింది, కేవలం కొన్ని పేజీలు మాత్రమే పూర్తిగా ప్రకాశించబడ్డాయి. ఈ మాన్యుస్క్రిప్ట్ 93 మిగిలి ఉన్న పేజీలను (32 × 47 సెం.మీ) కలిగి ఉంది, ఇది ఇప్పుడు వాటికన్ లైబ్రరీ, బెర్లిన్‌లోని కుప్ఫర్‌స్టిచ్‌కాబినెట్ (Kupferstichkabinett) మధ్య విభజించబడింది, ఇది బోటిసెల్లి మిగిలి ఉన్న డ్రాయింగ్‌లలో ఎక్కువ భాగాన్ని సూచిస్తుంది.[49]

మెడిసి

[మార్చు]
పల్లాస్ అండ్ ది సెంటార్, c. 1482, ఉఫిజి, ఫ్లోరెన్స్

లోరెంజో డి మెడిసి పోషణలో ఫ్లోరెంటైన్ స్కూల్ తో బోటిసెల్లి సంబంధం కలిగి ఉన్నాడని చరిత్రకారులు భావిస్తారు, చరిత్రకారులు దీనిని "స్వర్ణయుగం" (golden age) గా వర్ణించారు. మెడిసి కుటుంబం బోటిసెల్లి జీవితకాలం పొడవునా 1494 వరకు ఫ్లోరెన్స్‌ను పాలిస్తూ వచ్చింది. లోరెంజో ఇల్ మాగ్నిఫికో 1469లో, బోటిసెల్లి తన స్వంత వర్క్‌షాప్‌ను ప్రారంభించిన సమయంలోనే కుటుంబానికి పెద్ద అయ్యాడు. ఇతను దృశ్య, సాహిత్య కళల రెండింటికీ గొప్ప పోషకుడు, బోటిసెల్లి పౌరాణిక పెయింటింగ్‌లలో ఎక్కువ భాగం వచ్చినట్లు అనిపించే హ్యూమనిస్ట్, నియోప్లాటోనిస్ట్ సర్కిల్‌ను ఇతను ప్రోత్సహించాడు.

ది స్టోరీ ఆఫ్ నస్టాగియో డెగ్లీ ఒనెస్టి, పార్ట్ వన్, 1483, మ్యూజియో డెల్ ప్రాడో

గియులియానో డి మెడిసి 1478 నాటి పాజీ కుట్రలో హత్య చేయబడ్డాడు. పౌరాణిక చిత్రాలలోని బొమ్మలు ఫ్లోరెంటైన్ ఉన్నత సమాజంలోని నిర్దిష్ట వ్యక్తులను సూచిస్తాయనే సిద్ధాంతాలకు అతను ఒక కేంద్రంగా ఉన్నాడు. సైమోనెట్టా వెస్పుచీ సాధారణంగా జంటగా, జాన్ రస్కిన్ బోటిసెల్లి కోసం నగ్నంగా పోజులిచ్చిందని నమ్మాడు.

చివరి సంవత్సరాలు

[మార్చు]
కాలమ్నీ ఆఫ్ అపెల్లెస్, c. 1494–1495, ఉఫిజి, ఫ్లోరెన్స్

వసారి ప్రకారం, బోటిసెల్లి లోతైన నైతికత కలిగిన డొమినికన్ సన్యాసి గిరోలామో సవోనరోలా (Girolamo Savonarola) అనుచరుడు అయ్యాడు, అతను 1490 నుండి 1498లో అతన్ని ఉరితీసే వరకు ఫ్లోరెన్స్‌లో బోధించాడు:[50]

బోటిసెల్లిపై సవోనరోలా ప్రభావం ఎంతవరకు ఉందనేది అనిశ్చితంగా ఉంది; ఇతని సోదరుడు సిమోన్ స్పష్టంగా అనుచరుడిగా ఉన్నాడు.[51] సవోనరోలా ప్రభావంలోకి వచ్చిన తర్వాత బోటిసెల్లి ఏమీ ఉత్పత్తి చేయలేదన్న వసారి వాదనను ఆధునిక కళా చరిత్రకారులు అంగీకరించలేదు. సవోనరోలా మరణించిన పద్దెనిమిది నెలల తర్వాత 1500 చివరలో ది మిస్టిక్ నేటివిటీ అనే బోటిసెల్లి ఏకైక చిత్రానికి కచ్చితమైన తేదీ ఉంది.[52]

ది స్టోరీ ఆఫ్ లుక్రెటియా, c. 1500, బోస్టన్, మసాచుసెట్స్

1502 చివరలో, ఇసాబెల్లా డి ఎస్టే (Isabella d'Este) కు ఫ్లోరెన్స్‌లో ఒక పెయింటింగ్ కావాలి. ఆమె ఏజెంట్ ఫ్రాన్సిస్కో మాలటెస్టా ఆమె మొదటి ఎంపిక అయిన పెరుగినో దూరంగా ఉన్నాడని, ఫిలిప్పినో లిప్పీకి ఆరు నెలల షెడ్యూల్ ఉందని, అయితే బోటిసెల్లి ఖాళీగా ఉన్నాడని తెలియజేయడానికి ఆమెకు లేఖ రాశాడు. కానీ ఆమె పెరుగినో తిరిగి వచ్చే వరకు వేచి ఉండటానికి ఇష్టపడింది.[53]

బోటిసెల్లి 1490లలో ప్రాచీన కాలం నుండి వచ్చిన అంశాలకు తిరిగి వచ్చాడు, ఇందులో ప్రాచీన చరిత్ర నుండి వచ్చిన అంశాలపై కొన్ని చిన్న పనులు ఉన్నాయి. ఇవి కాలమ్నీ ఆఫ్ అపెల్లెస్ (c. 1494-95), ప్రాచీన గ్రీకు చిత్రకారుడు అపెల్లెస్ కోల్పోయిన రూపకల్పన, అతను దీనిని తన వ్యక్తిగత ఉపయోగం కోసం ఉద్దేశించి ఉండవచ్చు,[54] ది స్టోరీ ఆఫ్ వర్జీనియా, ది స్టోరీ ఆఫ్ లుక్రెటియా జంట, ఇవి బహుశా 1500ల నాటివి కావచ్చు.[55]

ది మిస్టిక్ నేటివిటీ, c.1500–1501, నేషనల్ గ్యాలరీ, లండన్

ది మిస్టిక్ నేటివిటీ, బహుశా ఇతని స్వంత ఉపయోగం కోసం తీసిన సాపేక్షంగా చిన్న, వ్యక్తిగత పెయింటింగ్, ఇది 1500 చివరిలో నాటిదిగా కనిపిస్తుంది.[56]

మరొక పెయింటింగ్, మిస్టిక్ క్రూసిఫిక్షన్ గా ప్రసిద్ధి చెందింది, ఫ్లోరెన్స్ స్థితి, విధిని స్పష్టంగా వివరిస్తుంది, ఇది క్రాస్‌పై ఉన్న క్రీస్తు వెనుక నేపథ్యంలో చూపబడింది, ఇక్కడ నగరం ప్రతీక అయిన హెరాల్డిక్ సింహం మర్జోకోను దేవదూత కొరడాతో కొడుతోంది. దురదృష్టవశాత్తూ ఇది చాలా పాడైపోయింది, ఇది బోటిసెల్లి శైలిలోనే ఉన్నప్పటికీ, అతని చేత గీయబడకపోవచ్చు.[57]

ఎర్నెస్ట్ స్టెయిన్‌మాన్ (Ernst Steinmann) మడోన్నాలలోని "మేరీ భౌతిక రూపం లోని అంతర్దృష్టిని, వ్యక్తీకరణను" గుర్తించాడు, ఇది అతను సవోనరోలా ప్రభావానికి ఆపాదించాడు.[58]

ఓగ్నిస్సాంటిలో బోటిసెల్లి సమాధి

బోటిసెల్లి అక్టోబర్ 1505 వరకు కంపాగ్నియా డి శాన్ లూకాకు తన బకాయిలను చెల్లిస్తూనే ఉన్నాడు;[59] ఇతని లేట్ పెయింటింగ్‌లకు కేటాయించిన తాత్కాలిక తేదీ పరిధులు దీనికి మించి ఉండవు. అప్పటికే ఆయనకు అరవై ఏళ్లు పైనే దాటిపోయాయి, ఈ కాలంలో ఆయనకు వృద్ధాప్యం వచ్చేసింది. 1527 ప్రాంతం నుండి ఫ్లోరెన్స్‌లో నివసించిన వసారి, బోటిసెల్లి "అనారోగ్యంతో, డెబ్బై ఎనిమిదేళ్ల వయసులో" మరణించాడని, "నిటారుగా నిలబడలేక, క్రచెస్ సహాయంతో కదులుతూ" ఉన్నాడని చెప్పాడు.[60] ఇతను మే 1510లో మరణించాడు, కానీ ఆ సమయంలో అతని వయస్సు డెబ్బై కంటే తక్కువగా ఉంటుందని భావిస్తున్నారు. ఇతని కుటుంబ సభ్యులతో పాటు ఓగ్నిస్సాంటి చర్చి వెలుపల ఒక ప్రదేశంలో ఖననం చేశారు.[61] ఇది ఇతను బాప్టిజం పొందినప్పటి నుండి ఇతని పారిష్ చర్చి, ఇక్కడ ఇతని సెయింట్ అగస్టీన్ ఇన్ హిస్ స్టడీ ఉంది.[62]

ఇతర మాధ్యమాలు

[మార్చు]

వసారి బోటిసెల్లి గీసిన అత్యుత్తమ డ్రాయింగ్‌లను ప్రస్తావించాడు, అతని మరణం తర్వాత కళాకారులు వాటిని వెతికారు.[63] డాంటే దృష్టాంతాలతో పాటు, వీటిలో కొద్ది సంఖ్యలో మాత్రమే మిగిలి ఉన్నాయి, ఇవి మిగిలి ఉన్న చిత్రాలతో కనెక్ట్ కాలేవు, ఇవి స్వతంత్ర రచనల కంటే సన్నాహక డ్రాయింగ్‌లుగా కనిపిస్తాయి.

వర్క్‌షాప్

[మార్చు]
మడోన్నా ఆఫ్ ది పోమోగ్రానేట్ (మడోన్నా డెల్లా మెలగ్రానా), c.1487

1472లో, చిత్రకారుల గిల్డ్ రికార్డుల ప్రకారం బోటిసెల్లికి సహాయకుడిగా కేవలం ఫిలిప్పినో లిప్పీ మాత్రమే ఉన్నాడు, అయితే నెరి డి బిక్కీ (Neri di Bicci) తో శిక్షణ పొందిన ఇరవై ఎనిమిదేళ్ల యువకుడిని మరొక ఆధారం నమోదు చేసింది. 1480 నాటికి ముగ్గురు ఉన్నారు, వారిలో ఎవరూ పెద్దగా గుర్తింపు పొందలేదు.[64] గణనీయమైన సంఖ్యలో రచనలు, ముఖ్యంగా మడోన్నాలు, బోటిసెల్లి వర్క్‌షాప్ కు ఆపాదించబడ్డాయి.

బోటిసెల్లి సరళ శైలిని అనుకరించడం చాలా సులభం, ఇది ఒక పనిలో విభిన్న సహకారాలను గుర్తించడం కష్టతరం చేస్తుంది,[65] అయినప్పటికీ మాస్టర్ డ్రాయింగ్ నాణ్యత పూర్తిగా ఇతరుల పనులను ఎక్కువగా గుర్తించేలా చేస్తుంది.

నేషనల్ గ్యాలరీలో 1470 నాటి అడోరేషన్ ఆఫ్ ది కింగ్స్ ఉంది, దీనిని ఫిలిప్పినో లిప్పీ ప్రారంభించారని, అయితే బోటిసెల్లి పూర్తి చేసారని వారు వివరిస్తున్నారు, శిష్యుడు ప్రారంభించిన పనిని మాస్టర్ తీసుకోవడం ఎంత అసాధారణమో గమనించండి.[66]

వ్యక్తిగత జీవితం

[మార్చు]

ఆర్థిక పరిస్థితి

[మార్చు]

వసారి బహుశా నమ్మదగని ఖాతా ప్రకారం, బోటిసెల్లి "చాలా డబ్బు సంపాదించాడు, కానీ అజాగ్రత్త, నిర్వహణ లేకపోవడం వల్ల అంతా వృధా చేసుకున్నాడు".[60] అతను తన జీవితాంతం కుటుంబ ఇంట్లోనే జీవించడం కొనసాగించాడు, అక్కడ తన స్టూడియోని కూడా కలిగి ఉన్నాడు. 1482లో ఇతని తండ్రి మరణించిన తర్వాత ఆ ఇంటిని ఒక పెద్ద కుటుంబాన్ని కలిగి ఉన్న అతని సోదరుడు గియోవన్నీ వారసత్వంగా పొందాడు.

లైంగికత

[మార్చు]

బోటిసెల్లి ఎప్పుడూ వివాహం చేసుకోలేదు, వివాహం అనే ఆలోచన పట్ల తీవ్ర అయిష్టతను వ్యక్తం చేశాడు. ఒక కథనం ప్రకారం 1485లో మరణించిన అతని పోషకుడు తోమాసో సోడెరిని, అతన్ని వివాహం చేసుకోమని సలహా ఇచ్చాడు, దానికి బోటిసెల్లి తాను కొన్ని రోజుల క్రితం తాను వివాహం చేసుకున్నట్లు కలలు కన్నానని, "దుఃఖంతో" మేల్కొన్నానని చెప్పాడు.[67]

సైమోనెట్టా వెస్పుచీ (1453–1476) తో అతనికి సన్నిహిత సంబంధం ఉండి ఉండవచ్చు, ఆమె అతని అనేక రచనలలో చిత్రీకరించబడిందని, కళాకారుడి చిత్రాలలో అనేక స్త్రీ బొమ్మలకు ప్రేరణగా నిలిచిందని ముఖ్యంగా జాన్ రస్కిన్ పేర్కొన్నాడు. అతను కనీసం ప్లాటోనిక్‌గా సైమోనెట్టాతో ప్రేమలో ఉండి ఉండవచ్చు.

1938లో, జాక్వెస్ మెస్నిల్ 1502 నవంబర్ 16 నాటి ఫ్లోరెంటైన్ ఆర్కైవ్స్‌లో ఒక అభియోగాన్ని కనుగొన్నాడు, అందులో "బోటిసెల్లి ఒక అబ్బాయిని ఉంచుకున్నాడు" అని సింపుల్‌గా రాసి ఉంది, ఇది స్వలింగ సంపర్కానికి ఆరోపణ. దీనిపై ఎలాంటి ప్రాసిక్యూషన్ చేయలేదు. అప్పుడు చిత్రకారుడి వయసు యాభై ఎనిమిదేళ్లు ఉంటుంది.[68] సవోనరోలా వర్గీయులు, వ్యతిరేకులు ఒకరినొకరు దూషించుకునే ఆచారమైన అపవాదుగా మెస్నిల్ దానిని కొట్టిపారేశాడు. ఇది స్వలింగ సంపర్కానికి నిదర్శనమా అనే విషయంలో భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్నాయి.[69] "స్త్రీ అతని ప్రేమకు ఏకైక వస్తువు కాదు" అని మెస్నిల్ ముగించాడు.[70]

తరువాతి ఖ్యాతి

[మార్చు]
వసారి 'లైఫ్' నుండి బహుశా ఊహించిన బోటిసెల్లి చిత్రం

ఇతని మరణానంతరం, బోటిసెల్లి కీర్తి మరే ఇతర ప్రధాన ఐరోపా కళాకారుడి కంటే ఎక్కువగా మరుగున పడిపోయింది. ఇతని పెయింటింగ్‌లు అవి సృష్టించబడిన చర్చిలు, విల్లాలలో ఉండిపోయాయి,[71] సిస్టీన్ చాపెల్‌లో ఇతని ఫ్రెస్కోలు మైఖేలాంజెలో ఫ్రెస్కోల ద్వారా వెనుకకు నెట్టబడ్డాయి.[72]

ఇతని మరణం తర్వాత దశాబ్దాల నుండి పెయింటింగ్‌లు, వాటి స్థానం గురించి కొన్ని ప్రస్తావనలు ఉన్నాయి. వసారి 'లైఫ్' కథనం చాలా చిన్నది, ముఖ్యంగా 1550 మొదటి ఎడిషన్‌లో మరింత నిరాకరణంగా ఉంటుంది. వసారి రెండుసార్లు అతనిని ఆనాటి ఫ్లోరెంటైన్ చిత్రకారుడైన ఫ్రాన్సిస్కో బోటిసినీ (Francesco Botticini) తో కలిపాడు. వసారి అతన్ని సవోనరోలాచే ప్రభావితమైన యాంటీ-మెడిసి వర్గపు బలమైన పక్షపాతంగా భావించాడు, అయితే వసారి స్వయంగా అతని కాలంలో తిరిగి వచ్చిన మెడిసిస్ పోషణపై ఎక్కువగా ఆధారపడ్డాడు.

1621లో ఫెర్డినాండో గొంజగా, డ్యూక్ ఆఫ్ మాంటువా కు చెందిన ఒక పిక్చర్-బయ్యింగ్ ఏజెంట్ ఒక పెయింటింగ్‌ను కొనుగోలు చేశాడు. బోటిసెల్లికి లియోనార్డో కేవలం ఆరేళ్లు మాత్రమే చిన్నవాడైనప్పటికీ, ఇతని శైలి ఒక తరం మరింత అధునాతనంగా బరోక్ న్యాయమూర్తికి అనిపించవచ్చు.

మడోన్నా ఆఫ్ ది బుక్, c.1480–03

బర్త్ ఆఫ్ వీనస్ 1815 నుండి ఉఫిజీలో ప్రదర్శించబడింది, కానీ తరువాతి రెండు దశాబ్దాలలో గ్యాలరీని సందర్శించే యాత్రికుల ఖాతాలలో చాలా తక్కువగా ప్రస్తావించబడింది. బెర్లిన్ గ్యాలరీ 1829లో బార్డి ఆల్టార్‌పీస్ కొనుగోలు చేసింది, కానీ లండన్ లోని నేషనల్ గ్యాలరీ 1855లో ఒక మడోన్నాను మాత్రమే కొనుగోలు చేసింది.[72]

ఇంగ్లీష్ కలెక్టర్ విలియం యంగ్ ఓట్లీ, ఇటలీలో బోటిసెల్లి ది మిస్టిక్ నేటివిటీ ని కొనుగోలు చేసి, 1799లో లండన్‌కు తీసుకువచ్చాడు. కానీ అతను దానిని 1811లో విక్రయించడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు, ఎవరూ కొనుగోలుదారులు దొరకలేదు.[72] ఓట్లీ మరణం తరువాత, దాని తదుపరి కొనుగోలుదారు, విలియం ఫుల్లర్ మైట్‌ల్యాండ్, 1857లో మాంచెస్టర్‌లో జరిగిన ఆర్ట్ ట్రెజర్స్ ఎగ్జిబిషన్‌లో ప్రదర్శించడానికి అనుమతించాడు.[73]

19వ శతాబ్దపు కళా చరిత్రకారులలో బోటిసెల్లి సిస్టీన్ ఫ్రెస్కోల పట్ల ఉత్సాహం చూపిన మొదటి వ్యక్తి అలెక్సిస్-ఫ్రాంకోయిస్ రియో (Alexis-François Rio); అన్నా బ్రౌనెల్ జేమ్సన్ (Anna Brownell Jameson), చార్లెస్ ఈస్ట్‌లేక్ (Charles Eastlake) లు కూడా బోటిసెల్లికి అప్రమత్తం అయ్యారు, జర్మన్ సేకరణలలో ఇతని రచనలు కనిపించడం ప్రారంభించాయి. ప్రీ-రాఫెలైట్ బ్రదర్‌హుడ్ ఇతని పని లోని అంశాలను తమ సొంతంగా కలుపుకుంది.[74]

వాల్టర్ పీటర్ బోటిసెల్లి సాహిత్య చిత్రాన్ని సృష్టించాడు, దీనిని ఈస్తటిక్ ఉద్యమం తీసుకుంది. కళాకారుడిపై మొదటి మోనోగ్రాఫ్ 1893లో ప్రచురించబడింది. 1908 నాటి ఇంగ్లీషులో హెర్బర్ట్ హార్న్ మోనోగ్రాఫ్ అసాధారణమైన నాణ్యత, సమగ్రత కలిగినదిగా ఇప్పటికీ గుర్తించబడింది,[75] ఇది పునరుజ్జీవనోద్యమ అధ్యయనాలలో అత్యంత అద్భుతమైన విజయాలలో ఒకటి.[76]

9 ఫిబ్రవరి 1996న కనుగొనబడిన ప్రధాన బెల్ట్ ఉల్కకు '29361 బోటిసెల్లి' అని పేరు పెట్టారు.[77]

ఇవి కూడా చూడండి

[మార్చు]
  • శాండ్రో బోటిసెల్లి చిత్రాల జాబితా

గమనికలు

[మార్చు]
  1. 1 2 Ettlingers, 7. Other sources give 1446, 1447 or 1444–45.
  2. "Sandro Botticelli – Biography and Legacy". theartstory.org..
  3. Edelstein, Bruce (Dec 21, 2020). "Botticelli in the Florence of Lorenzo the Magnificent". Sotheby's..
  4. Ettlingers, 134; Legouix, 118.
  5. Ettlingers, 199; Lightbown, 53, on the Pisa work, which does not survive.
  6. Lightbown, 17–19.
  7. 1 2 Ettlingers, 7.
  8. Lightbown, 19.
  9. He was still in school in February 1458 (Lightbown, 19). According to Vasari, 147, he was an able pupil, but easily grew restless, and was initially apprenticed as a goldsmith.
  10. 1 2 Lightbown, 18.
  11. 1 2 Lightbown, 18–19.
  12. Ettlingers, 12.
  13. Lightbown, 20–26.
  14. Lightbown, 22, 25.
  15. Lightbown, 26; but see Hartt, 324, saying "Botticelli was active in the shop of Verrocchio".
  16. Lightbown, 52; they were the Sei della Mercanzia, a tribunal of six judges, chosen by the main Guilds of Florence.
  17. Lightbown, 46 (quoted); Ettlingers, 19–22.
  18. Dempsey, Hartt, 324; Legouix, 8.
  19. Nelson, Jonathan Katz (2009). ""Botticelli" or "Filippino"? How to Define Authorship in a Renaissance Workshop". Sandro Botticelli and Herbert Horne: New Research: 137–167..
  20. Lightbown, 50.
  21. Lightbown, 50–51.
  22. Lightbown, 51–52; Ettlingers, 22–23.
  23. Lightbown, 52.
  24. Lightbown, 65–69; Vasari, 150–152; Hartt, 324–325.
  25. Ettlingers, 10.
  26. Hartt, 325–326; Ettlingers, 10; Dempsey.
  27. Lightbown, 70.
  28. Lightbown, 73–78, 74 quoted.
  29. Shearman, 38–42, 47; Lightbown, 90–92; Hartt, 326.
  30. Shearman, 47; Hartt, 326; Martines, Chapter 10 for the hostilities.
  31. Shearman, 70–75; Hartt, 326–327.
  32. Hartt, 326–327; Lightbown, 92–94, thinks no one was, but that Botticelli set the style for the figures of the popes.
  33. Covered at length in: Lightbown, ch. 7 & 8; Wind, ch. V, VII and VIII; Ettlingers, ch. 3; Dempsey; Hartt, 329–334.
  34. R. W. Lightbown (1978). Sandro Botticelli: Life and work. University of California Press. p. 25. ISBN 0-520-03372-8. Archived from the original on August 19, 2020. Retrieved December 12, 2015. During the colouring Botticelli strengthened many of the contours by means of a pointed instrument, probably to give them the bold clarity so characteristic of his linear style..
  35. Lightbown, 164–168; Dempsey; Ettlingers, 138–141, with a later date.
  36. Dempsey.
  37. Hartt, 329. According to Leonardo, Botticelli anticipated the method of some 18th century watercolourists by claiming that a landscape could be begun by throwing a sponge loaded with paint at the panel.
  38. 1 2 Ettlingers, 11.
  39. Lightbown, 182.
  40. Lightbown, 180; Ettlingers, 73.
  41. Lightbown, 82.
  42. Madonna and Child with Angels Carrying Candlesticks; image.
  43. Campbell, 12.
  44. "The Adoration of the Magi by Botticelli". Virtual Uffizi Gallery. Archived from the original on March 29, 2019. Retrieved 29 March 2019..
  45. Lightbown, 16–17, 86–87.
  46. Landau, 35, 38.
  47. Lightbown, 89; Landau, 108; Dempsey.
  48. Lightbown, 280; some are drawn on both sides of the sheet.
  49. Vasari, 152.
  50. Hartt, 335–336; Davies, 105–106; Ettlingers, 13–14.
  51. Ettlingers, 14; Vasari, 152.
  52. ఉల్లేఖన లోపం: చెల్లని <ref> ట్యాగు; "auto" అనే పేరుగల ref లలో పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  53. Lightbown, 230–237; Legouix, 114;.
  54. Lightbown, 260–269; Legouix, 82–83.
  55. Davies, 103–106.
  56. Lightbown, 242–247; Ettlingers, 103–105. Lightbown connects it more specifically to Savonarola than the Ettlingers.
  57. Steinmann, Ernst, Botticelli, 26–28.
  58. Lightbown, 303–304.
  59. 1 2 Vasari, 154.
  60. Lightbown, 305; Ettlingers, 15.
  61. Lightbown, 17.
  62. Vasari, 155.
  63. Legouix, 8; Lightbown, 311, 314.
  64. Ettlingers, 79.
  65. National Gallery page; see Davies, 97 for a slightly different view, and Lightbown, 311 for a very different one.
  66. Lightbown, 44.
  67. Louis Crompton, Homosexuality and Civilization, Harvard University, 2003.
  68. Michael Rocke, Forbidden Friendships: Homosexuality and Male Culture in Renaissance Florence, Oxford University Press, 1996, ISBN 978-0-19-506975-4; Lightbown, 302.
  69. Jacques Mesnil, Botticelli, Paris, 1938.
  70. Primavera and The Birth of Venus remained in the Grand Ducal Medici villa of Castello until 1815. Levey 1960, 292.
  71. 1 2 3 Ettlingers, 204.
  72. Davies, 106.
  73. Suzanne Fagence Cooper.Pre-Raphaelite Art in the Victoria & Albert Museum, p. 95-96, ISBN 1-85177-394-0.
  74. Lightbown, 328; Dempsey, Legouix, 127.
  75. Ettlingers, 205 quoted, 208.
  76. "29361 Botticelli (1996 CY)". JPL Small-Body Database Browser (in ఇంగ్లీష్). Jet Propulsion Laboratories. 2012-04-09. Archived from the original on February 20, 2017. Retrieved 2014-02-19..

మూలాలు

[మార్చు]
  • Campbell, Lorne, Renaissance Portraits, European Portrait-Painting in the 14th, 15th and 16th Centuries, 1990, Yale, ISBN 0-300-04675-8.
  • Davies, Martin, Catalogue of the Earlier Italian Schools, National Gallery Catalogues, London 1961, reprinted 1986, ISBN 0-901791-29-6.
  • Dempsey, Charles, "Botticelli, Sandro", Grove Art Online. Oxford University Press, 12 June 2023 (2003).
  • "Ettlingers": Leopold Ettlinger with Helen S. Ettlinger, Botticelli, 1976, Thames & Hudson (World of Art), ISBN 0-500-20153-6.
  • Hartt, Frederick, History of Italian Renaissance Art, (2nd ed.) 1987, Thames & Hudson (U.S. Harry N. Abrams), ISBN 0-500-23510-4.
  • Hudson, Mark, "Before Bowie, there was Botticelli", The Daily Telegraph, 14 February 2016.
  • Landau, David, in Landau, David, and Parshall, Peter. The Renaissance Print, Yale, 1996, ISBN 0-300-06883-2.
  • Legouix, Susan, Botticelli, 2004 (rev'd ed.), Chaucer Press, ISBN 1-904449-21-2.
  • Lightbown, Ronald, Sandro Botticelli: Life and Work, 1989, London: Thames & Hudson, ISBN 978-0-500-09206-4; New York: Abbeville Press, ISBN 0-89659-931-0.
  • Martines, Lauro, April Blood: Florence and the Plot Against the Medici, 2003, Johnathan Cape, ISBN 0-224-06167-4.
  • Reitlinger, Gerald; The Economics of Taste, Vol I: The Rise and Fall of Picture Prices 1760–1960, Barrie and Rockliffe, London 1961.
  • Shearman, John, in Pietrangeli, Carlo, et al., The Sistine Chapel: The Art, the History, and the Restoration, Harmony Books/Nippon Television, 1986, ISBN 0-517-56274-X.
  • Vasari, selected and edited by George Bull, Artists of the Renaissance, Penguin 1965.
  • Wind, Edgar, Pagan Mysteries in the Renaissance, Peregrine, 1967.

మరింత చదవడానికి

[మార్చు]
  • Lightbown, Ronald (1978). Sandro Botticelli (two vols.). Berkeley: University of California Press.
  • Luzzi, Joseph (2022). Botticelli's Secret: The Lost Drawings and the Rediscovery of the Renaissance. New York: W. W. Norton & Company.
  • Rinaldi, Furio, Botticelli Drawings, Yale University Press, 2023.
  • Rosenberg, Karen, "Botticelli, Beyond the Renaissance" The New York Times, December 28, 2023.
  • Zöllner, Frank, Sandro Botticelli, Prestel, Munich/New York 2015.

బయటి లింకులు

[మార్చు]

మూస:Botticelli మూస:Sistine Chapel మూస:Medici