సిటీ ప్యాలెస్, జైపూర్
| సిటీ ప్యాలెస్, జైపూర్ | |
|---|---|
 సిటీ ప్యాలెస్ ముందు భాగం | |
| సాధారణ సమాచారం | |
| నిర్మాణ శైలి | రాజపుత్, మొఘల్ & యూరోపియన్ ప్రభావాల కలయిక |
| ప్రదేశం | జైపూర్, రాజస్థాన్ |
| దేశం | భారతదేశం |
| భౌగోళికాంశాలు | 26°55′33″N 75°49′25″E / 26.9257°N 75.8236°E |
| నిర్మాణ ప్రారంభం | 1729 |
| పూర్తి చేయబడినది | 1732 |
| రూపకల్పన, నిర్మాణం | |
| వాస్తు శిల్పి | విద్యాదర్ భట్టాచార్య[1] |
| ప్రధాన కాంట్రాక్టర్ | జై సింగ్ II |
జైపూర్లోని సిటీ ప్యాలెస్, రాజస్థాన్లోని జైపూర్లో ఉన్న జైపూర్ సంస్థాన పాలకుల రాజ నివాసం, పూర్వ పరిపాలనా ప్రధాన కార్యాలయం.[1]1727లో మహారాజా సవాయి జై సింగ్ II తన రాజసభను అంబర్ నుండి జైపూర్కు మార్చిన తరువాత, ఆయన పాలనలో జైపూర్ నగరం స్థాపించిన వెంటనే దీని నిర్మాణం ప్రారంభమైంది.[2] 1949లో ఇది ప్రస్తుత భారత రాష్ట్రమైన రాజస్థాన్కు రాజధానిగా మారే వరకు జైపూర్ ఈ రాజ్యానికి రాజధానిగా కొనసాగింది. ఈ సమయంలో సిటీ ప్యాలెస్ జైపూర్ మహారాజు ఉత్సవ & పరిపాలనా కేంద్రంగా పనిచేసింది.[2] ఈ ప్యాలెస్ నిర్మాణం 1732లో పూర్తయింది. ఇది మతపరమైన, సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలకు వేదికగా ఉండటంతో పాటు, కళలు, వాణిజ్యం & పరిశ్రమలకు కూడా కేంద్రంగా ఉండేది. మొఘల్ & రాజపుత్ వాస్తుశైలుల అంశాలను మిళితం చేస్తూ, వాస్తుశాస్త్ర నియమాల ప్రకారం దీనిని నిర్మించారు .[1]ఇది ఇప్పుడు మహారాజా సవాయి మాన్ సింగ్ II మ్యూజియంకు నిలయంగా ఉంది, జైపూర్ రాజకుటుంబానికి నివాసంగా కొనసాగుతోంది. రాజకుటుంబానికి సుమారు 500 మంది వ్యక్తిగత సేవకులు ఉన్నారు. ఈ ప్యాలెస్ సముదాయంలో అనేక భవనాలు, వివిధ ప్రాంగణాలు, గ్యాలరీలు, రెస్టారెంట్లు, మ్యూజియం ట్రస్ట్ కార్యాలయాలు ఉన్నాయి. మ్యూజియం ట్రస్ట్కు జైపూర్కు చెందిన (హిమాచల్ ప్రదేశ్లోని సిర్మౌర్ నుండి) రాజమాత పద్మిని దేవి అధ్యక్షత వహిస్తున్నారు.[3] యువరాణి దియా కుమారి మ్యూజియం ట్రస్ట్కు కార్యదర్శిగా, ట్రస్టీగా వ్యవహరిస్తున్నారు. ఆమె జైపూర్లోని ది ప్యాలెస్ స్కూల్, మహారాజా సవాయి భవానీ సింగ్ స్కూల్ను కూడా నిర్వహిస్తున్నారు. ఆమె రాజస్థాన్లోని నిరుపేద, తక్కువ ఉపాధి పొందిన మహిళలకు సాధికారత కల్పించడానికి యువరాణి దియా కుమారి ఫౌండేషన్ను స్థాపించి నడుపుతున్నారు. ఆమె ఒక పారిశ్రామికవేత్త కూడా. ఆమె 2013లో సవాయి మాధోపూర్ నియోజకవర్గం నుండి రాజస్థాన్ శాసనసభ సభ్యురాలిగా ఎన్నికైంది.[3]
చరిత్ర
[మార్చు]ఈ రాజభవన సముదాయం జైపూర్ నగరం నడిబొడ్డున, దాని కేంద్రానికి ఈశాన్యంగా, 26°55′32″N 75°49′25″E / 26.9255°N 75.8236°E వద్ద ఉంది. ఈ రాజభవనం కోసం, అంబర్కు ఐదు మైళ్ల దక్షిణాన, రాతి కొండల శ్రేణితో చుట్టుముట్టబడిన ఒక మైదాన ప్రాంతంలోని రాజ వేట విడిది స్థలంలో ఈ ప్రదేశాన్ని ఏర్పాటు చేశారు. 1699 నుండి 1744 వరకు పాలించిన మహారాజా సవాయి జై సింగ్ II తో ప్రారంభించి, నగర రాజభవన చరిత్ర జైపూర్ నగరం దాని పాలకుల చరిత్రతో దగ్గరి సంబంధం కలిగి ఉంది. అనేక ఎకరాలలో విస్తరించి ఉన్న సముదాయం యొక్క బయటి గోడను నిర్మించడం ద్వారా నగర సముదాయ నిర్మాణాన్ని ప్రారంభించిన ఘనత నాకు దక్కుతుంది. ప్రారంభంలో, అతను జైపూర్ నుండి 11 కిలోమీటర్ల (6.8 మైళ్ళు) దూరంలో ఉన్న అంబర్ వద్ద తన రాజధాని నుండి పాలించాడు. జైపూర్లో జనాభా పెరుగుదల, అంబర్లో నీటి కొరత కారణంగా 1727లో ఆయన తన రాజధానిని అంబర్ నుండి జైపూర్కు మార్చారు. ప్రస్తుత పశ్చిమ బెంగాల్లోని నైహతికి చెందిన బెంగాలీ వాస్తుశిల్పి, మొదట అంబర్ ఖజానాలో అకౌంట్స్ క్లర్క్గా పనిచేసి , తరువాత రాజుచే ప్రధాన వాస్తుశిల్పి పదవికి పదోన్నతి పొందిన విద్యాదర్ భట్టాచార్య వాస్తు మార్గదర్శకత్వంలో, ఆయన వాస్తుశాస్త్ర సూత్రాలు, మరొక సారూప్య శాస్త్రీయ గ్రంథం శాస్త్రీయ ఆధారంగా జైపూర్ నగరాన్ని విశాలమైన మార్గాలతో వేరు చేయబడిన ఆరు బ్లాక్లుగా ప్రణాళిక చేసాడు.[4][5][6][7]
1744లో జై సింగ్ మరణం తరువాత, ఆ ప్రాంతంలోని రాజపుత్ర రాజుల మధ్య అంతర్గత యుద్ధాలు జరిగాయి, అయితే బ్రిటిష్ రాజ్ స్నేహపూర్వక సంబంధాలు కొనసాగాయి. మహారాజా రామ్ సింగ్ 1857 సిపాయి తిరుగుబాటు లేదా తిరుగుబాటులో బ్రిటిష్ వారి పక్షాన ఉండి సామ్రాజ్య పాలకులతో తనను తాను స్థాపించుకున్నాడు. జైపూర్ నగరం దాని స్మారక చిహ్నాలన్నీ (సిటీ ప్యాలెస్తో సహా) గారతో గులాబీ రంగులో పెయింట్ చేయబడినవి, అప్పటి నుండి ఈ నగరాన్ని "పింక్ సిటీ" అని పిలుస్తారు. ఈ రంగు పథకంలో మార్పు అనేది వేల్స్ యువరాజుకు అందించిన ఆతిథ్య గౌరవార్థం జరిగింది (ఆయన తరువాత తన సందర్శనలో కింగ్ ఎడ్వర్డ్ VII అయ్యాడు). అప్పటి నుండి ఈ రంగు పథకం జైపూర్ నగరానికి ట్రేడ్మార్క్గా మారింది.[7]
మహారాజా మాధో సింగ్ II దత్తపుత్రుడు రెండవ మాన్ సింగ్, జైపూర్లోని చంద్ర మహల్ ప్యాలెస్ నుండి పాలించిన చివరి జైపూర్ మహారాజు. 1949లో జైపూర్ రాజ్యం భారత యూనియన్లో విలీనం అయిన తరువాత (1947 ఆగస్టులో భారత స్వాతంత్ర్యం తరువాత) జోధ్పూర్, జైసల్మేర్, బికనీర్ వంటి ఇతర రాజపుత్ర రాష్ట్రాలతో పాటు ఈ రాజభవనం రాజ కుటుంబానికి నివాసంగా కొనసాగింది. జైపూర్ భారత రాష్ట్రమైన రాజస్థాన్ రాజధాని అయింది, రెండవ మాన్ సింగ్ కొంతకాలం రాజప్రముఖ్ (ప్రస్తుత రాష్ట్ర గవర్నర్) అయ్యే ఘనతను కలిగి ఉన్నాడు, స్పెయిన్కు భారత రాయబారిగా పని చేశాడు.[7]
ఆర్కిటెక్చర్
[మార్చు]సిటీ ప్యాలెస్ జైపూర్ నగరానికి మధ్య-ఈశాన్య భాగంలో ఉంది, ఇది విస్తృత మార్గాలతో ప్రత్యేకమైన నమూనాలో నిర్మించబడింది. ఇది అనేక ప్రాంగణాలు, భవనాలు, మంటపాలు, తోటలు, దేవాలయాల ప్రత్యేకమైన సముదాయం. ఈ సముదాయంలోని అత్యంత ప్రముఖమైన ఎక్కువగా సందర్శించే కట్టడాలు చంద్ర మహల్, ముబారక్ మహల్, శ్రీ గోవింద్ దేవ్ ఆలయం, సిటీ ప్యాలెస్ మ్యూజియం.
ప్రవేశ ద్వారాలు
[మార్చు]జలేబ్ చౌక్ సమీపంలోని ఉదయ్ పోల్, జంతర్ మంతర్ సమీపంలోని వీరేంద్ర పోల్, ట్రిపోలియా (మూడు పోల్ లు లేదా గేట్లు) సిటీ ప్యాలెస్ మూడు ప్రధాన ప్రవేశ ద్వారాలు. ట్రిపోలియా ద్వారం రాజభవనంలోకి రాజ కుటుంబం ప్రవేశం కోసం ప్రత్యేకించబడింది. సామాన్య ప్రజలు, సందర్శకులు ఉదయ పోల్ వీరేంద్ర పోల్ ద్వారా మాత్రమే ఈ ప్రదేశంలోకి ప్రవేశించవచ్చు. ఉదయ పోల్ వరుస గట్టి కుక్క-కాలు మలుపుల ద్వారా సభా నివాస్ (దివాన్-ఎ-ఆమ్ లేదా ప్రజల ప్రేక్షకుల మందిరం) కు దారితీస్తుంది. వీరేంద్ర పోల్ ముబారక్ మహల్ ప్రాంగణానికి దారితీస్తుంది, ఇది రాజేంద్ర పోల్ ద్వారా సర్వతో భద్ర (దివాన్-ఎ-ఖాస్) కు అనుసంధానించబడి ఉంది. ఈ ప్రవేశ ద్వారాలు 18వ, 19వ, 20వ శతాబ్దాలలో వేర్వేరు సమయాల్లో నిర్మించబడ్డాయి, ఆ కాలంలో ప్రబలంగా ఉన్న సమకాలీన వాస్తుశైలులతో గొప్పగా అలంకరించబడ్డాయి.[8][9][10]
సభా నివాస్ ( దివాన్-ఎ-ఆమ్ )
[మార్చు]ప్రేక్షకుల రాజపుత్ర మందిరం తరహాలో రూపొందించిన దివాన్-ఎ-ఆమ్, సభా నివాస్, ప్రజల ప్రేక్షకుల మందిరం. ఇది పాలరాయి స్తంభాలు, అందంగా పెయింట్ చేసిన ప్లాస్టర్ పైకప్పుతో మద్దతు ఇచ్చే బహుళ కప్పెడ్ వంపులను కలిగి ఉంది.[11] ఈ మందిరం దక్షిణపు చివరన ఉన్న జాలీలను, మహిళలు పర్దాను పాటిస్తూనే, మందిరంలోని కార్యకలాపాలను పర్యవేక్షించడానికి, బయటి ప్రపంచంతో వారి సంబంధాలను సులభతరం చేయడానికి ఉపయోగించేవారు .
దిగువ: సర్వతో భద్ర, లోపలి (ఎడమ) & గంగాజలి (వెండి కలశం; కుడి)
సర్వతో భద్ర ( దివాన్-ఎ-ఖాస్ )
[మార్చు]సర్వత భద్రా ఒక ప్రత్యేకమైన నిర్మాణ లక్షణం. అసాధారణ పేరు భవనం యొక్క రూపాన్ని సూచిస్తుందిః సర్వత భద్ర అనేది నాలుగు మూలల్లో పరివేష్టిత గదులతో ఒకే అంతస్తుల, చదరపు, బహిరంగ మందిరం.[11] సర్వతో భద్ర ఒక ఉపయోగం దివాన్-ఎ-ఖాస్ లేదా ప్రైవేట్ ప్రేక్షకుల మందిరం, అంటే పాలకుడు రాజ్యంలోని అధికారులు, ప్రభువులతో మరింత ప్రైవేట్, సన్నిహిత ప్రదేశంలో సభ నివాస్ యొక్క గొప్ప ప్రదేశాల కంటే మరింత ప్రజలకు తెరిచి ఉండే ప్రాంగణం. కానీ ఇది కాంప్లెక్స్లోని అత్యంత ముఖ్యమైన కర్మ భవనాలలో ఒకటి, ఈనాటికీ అలాగే కొనసాగుతోంది, ఇది 'జీవన వారసత్వం' ను సూచిస్తుంది. ప్రభుత్వ ప్రాంతాలు, ప్రైవేట్ నివాసాల మధ్య ఉన్నందున, ఇది సాంప్రదాయకంగా జైపూర్ మహారాజుల పట్టాభిషేక ఆచారాలు వంటి ముఖ్యమైన ప్రైవేట్ కార్యక్రమాలకు ఉపయోగించబడింది.
నేడు, దీనిని రాజ పండుగలు, దసరా వంటి వేడుకలకు ఉపయోగించడం కొనసాగుతోంది. గంగౌర్, తీజ్ సమయంలో, దేవత యొక్క విగ్రహాన్ని నగరం చుట్టూ ఊరేగింపులో తీసుకెళ్లడానికి ముందు, హాల్ మధ్యలో ఆమె పల్లకీలో ఉంచుతారు. మకర సంక్రాంతి పంట పండుగ సందర్భంగా, దాదాపు 150 సంవత్సరాల క్రితం జీవించిన మహారాజా సవాయి రామ్ సింగ్ II కు చెందిన కాగితపు గాలిపటాలను మధ్యలో ప్రదర్శిస్తారు, గాలిపటాలు ఎగురవేయడానికి పైకప్పును ఉపయోగిస్తారు. దీనిని పార్టీలు, వివాహాలు వంటి మరింత ఆధునిక వేడుకల కోసం కూడా ఉపయోగిస్తారు.
ఇక్కడ 1.6 మీటర్ల (5.2 అడుగులు) ఎత్తు, 4000 లీటర్ల సామర్థ్యం, 340 కిలోగ్రాముల (750 పౌండ్లు) బరువు గల రెండు భారీ స్టెర్లింగ్ సిల్వర్ పాత్రలు ప్రదర్శనలో ఉన్నాయి. వీటిని 14,000 కరిగించిన వెండి నాణేలతో, ఎలాంటి సోల్డరింగ్ లేకుండా తయారు చేశారు. ప్రపంచంలోనే అతిపెద్ద స్టెర్లింగ్ సిల్వర్ పాత్రలుగా ఇవి గిన్నిస్ వరల్డ్ రికార్డును కలిగి ఉన్నాయి.[12] 1902లో ఎడ్వర్డ్ VII పట్టాభిషేకం కోసం ఇంగ్లాండ్ పర్యటనలో గంగా నీటిని తాగడానికి మహారాజా సవాయి మాధో సింగ్ II ఈ నౌకలను ప్రత్యేకంగా నియమించారు. అందువల్ల, ఈ నౌకలకు గంగాజలీలు (గంగా-నీటి కుండలు) అని పేరు పెట్టారు.[5][6][10][13][14]
ప్రీతమ్ నివాస్ చౌక్
[మార్చు]ఇది చంద్ర మహల్ కు ప్రవేశాన్ని అందించే లోపలి ప్రాంగణం. ఇక్కడ, నాలుగు చిన్న ద్వారాలు ఉన్నాయి (రిధి సిధి పోల్ అని పిలుస్తారు, ఇవి నాలుగు రుతువులు, హిందూ దేవతలను సూచించే ఇతివృత్తాలతో అలంకరించబడ్డాయి. ఈ ద్వారాలు ఈశాన్య నెమలి ద్వారం (తలుపుపై నెమళ్ల మూలాంశాలతో) శరదృతువును సూచిస్తాయి, విష్ణు అంకితం చేయబడిన ఆగ్నేయ లోటస్ ద్వారం (వేసవి కాలాన్ని సూచించే నిరంతర పువ్వు, రేకుల నమూనాతో శివ-పార్వతి అంకితం చేయబడింది) వాయువ్య గ్రీన్ గేట్, దీనిని లెహెరియా అని కూడా పిలుస్తారు ("తరంగాలు"), ఆకుపచ్చ రంగులో వసంతాన్ని సూచిస్తుంది, గణేశుడికి అంకితం చేయబడుతుంది, చివరగా, శీతాకాలాన్ని సూచించే దేవికి అంకితం చేయబడే పునరావృత పుష్ప నమూనాతో నైరుతి రోజ్ గేట్.[13][15]
.jpg)
చంద్ర మహల్
[మార్చు]చంద్ర మహల్ సిటీ ప్యాలెస్ సముదాయంలోని పురాతన భవనాలలో ఒకటి. దీనికి ఏడు అంతస్తులు ఉన్నాయి, ఈ సంఖ్యను రాజపుత్ర పాలకులు శుభప్రదమైనదిగా భావించేవారు. మొదటి రెండు అంతస్తులలో సుఖ్ నివాస్ (ఆనందం ఇల్లు), తరువాత రంగుల గాజు పనితనంతో శోభా నివాస్, తరువాత నీలం, తెలుపు అలంకరణలతో చావి నివాస్ ఉన్నాయి. చివరి రెండు అంతస్తులు శ్రీ నివాస్, ముకుట్ మందిర్, ఇవి అక్షరాలా ఈ రాజభవనం పట్టాభిషేక మండపం. ముకుత్ మందిర్, బంగ్లాదార్ పైకప్పుతో, జైపూర్ రాజ ప్రమాణాన్ని అన్ని సమయాల్లో ఎగురవేస్తుంది, అలాగే నాలుగవ జెండాను (మహారాజా నివాసంలో ఉన్నప్పుడు శీర్షికలో సవాయిని తగ్గిస్తుంది) కలిగి ఉంటుంది.[7]
జైపూర్ మహారాజుల చిహ్నమైన 'ఒకటిన్నర జెండా' గురించి ఒక కథ ప్రచారంలో ఉంది. జై సింగ్ వివాహానికి హాజరైన చక్రవర్తి ఔరంగజేబు, ఆ యువ వరుడితో కరచాలనం చేసి, ఆయన వివాహానికి శుభాకాంక్షలు తెలిపారు. ఈ సందర్భంగా జై సింగ్ చక్రవర్తితో, ఆయన కరచాలనం చేసిన తీరు వల్ల తనను (జై సింగ్ను) తన రాజ్యాన్ని రక్షించాల్సిన బాధ్యత చక్రవర్తిపై ఉందని అగౌరవంగా వ్యాఖ్యానించాడు. ఔరంగజేబు ఆ వ్యాఖ్యకు ఆగ్రహించకుండా, సంతోషించి, యువ జై సింగ్కు 'సవాయి' అనే బిరుదును ప్రదానం చేశాడు, అంటే "ఒకటిన్నర" అని అర్థం. అప్పటి నుండి మహారాజులు ఈ బిరుదుతో తమ పేర్లను ముందే నిర్ణయించుకున్నారు. అక్కడ నివసిస్తున్నప్పుడు, వారు తమ భవనాలు, రాజభవనాల పైన ఒకటిన్నర పరిమాణ జెండాను కూడా ఎగురవేస్తారు.[16]
-
ప్రీతమ్ నివాస్ ప్రాంగణం నుండి చంద్ర మహల్ దృశ్యం -
ముకుట్ మందిరం పైన ఉన్న జైపూర్ జెండా దగ్గరి దృశ్యం -
ఛవి నివాస్, నీలి గది -
గాజు కళాకృతులతో అలంకరించబడిన శోభా నివాస్
.jpg)
.jpg)
ముబారక్ మహల్
[మార్చు]సిటీ ప్యాలెస్లోని ముబారక్ మహల్ ప్రాంగణం 1900వ సంవత్సరం చివరలో పూర్తిగా అభివృద్ధి చేయబడింది, ఆనాటి ఆస్థాన వాస్తుశిల్పి లాలా చిమన్ లాల్ దాని మధ్యలో ముబారక్ మహల్ను నిర్మించారు. చిమన్ లాల్, రాష్ట్ర కార్యనిర్వాహక ఇంజనీర్ అయిన శామ్యూల్ స్వింటన్ జాకబ్ కలిసి పనిచేశారు, ముబారక్ మహల్ నిర్మాణ సమయంలోనే రాజేంద్ర పోల్ నిర్మాణాన్ని కూడా పూర్తి చేశారు. ముబారక్ మహల్ ముఖభాగం వేలాడుతున్న బాల్కనీని కలిగి ఉంది. నాలుగు వైపులా ఒకేలా ఉంటుంది, తెలుపు (ఆంధి పాలరాయి, లేత గోధుమరంగు రాతితో చేసిన క్లిష్టమైన చెక్కడం సున్నితమైన డీకూపేజ్ భ్రమను ఇస్తుంది. ముబారక్ మహల్ విదేశీ అతిథులను ఆహ్వానించడానికి నిర్మించబడింది, కానీ ఇప్పుడు మొదటి అంతస్తులో మ్యూజియం కార్యాలయాలు, లైబ్రరీ & గ్రౌండ్ ఫ్లోర్లో మ్యూజియం టెక్స్టైల్ గ్యాలరీ ఉన్నాయి.[8][17]
గోవింద్ దేవ్ జీ ఆలయం
[మార్చు]హిందూ దేవుడైన కృష్ణుడికి అంకితం చేయబడిన గోవింద్ దేవ్ జీ ఆలయం సిటీ ప్యాలెస్ సముదాయంలో భాగం. గోవింద్ దేవ్ ఒక ముఖ్యమైన దేవత, అనేక చిత్రాలలో పెయింటింగ్ అండ్ ఫోటోగ్రఫీ గ్యాలరీలో ప్రదర్శించబడే పెద్ద పిచావి (చిత్రించిన నేపథ్యం) లో కనిపించారు.
గడియారపు గోపురం
[మార్చు]క్లాక్ టవర్ అనేది సభా నివాస్కు దక్షిణాన ఉన్న ఒక నిర్మాణం. 1873లో ముందుగా ఉన్న ఒక గోపురంలో గడియారాన్ని ఏర్పాటు చేసినందున ఇది రాజపుత్ర ఆస్థానంలో యూరోపియన్ ప్రభావానికి సంకేతం. కలకత్తాలోని బ్లాక్ అండ్ ముర్రే & కో. నుండి కొనుగోలు చేసిన ఈ గడియారం, దర్బారు కార్యకలాపాలలో కొద్దిగా విక్టోరియన్ సామర్థ్యాన్ని, సమయపాలనను ప్రవేశపెట్టే లక్ష్యంతో ఏర్పాటు చేయబడింది.[2]
మ్యూజియం గ్యాలరీలు
[మార్చు]సభా నివాస్ (ప్రేక్షకుల మందిరం)
[మార్చు]ఇది ప్రేక్షకుల ప్రధాన మందిరం. మధ్యలో రెండు సింహాసనాలతో కూడిన పెద్ద గది, చుట్టూ కుర్చీలు, దర్బార్ నేపధ్యంలో ఉన్నట్లుగా ఉంటాయి. మందిరాల గోడలపై జైపూర్ మహారాజుల పెద్ద ఆకృతిలో చిత్రించిన చిత్రాలు, ఒక పెద్ద పిచ్చ్వాయ్ (ఆలయ నేపథ్యం), రంగురంగుల హోలీ పండుగను వర్ణించే పెద్ద చిత్రాలు, వసంత, వేసవి ((బహుశా దక్కన్లో గీసినవి) చిత్రించిన ఒక జత చిత్రాలు ఉన్నాయి. పాలకుల విజయాలకు గుర్తుగా ఉన్న సైనిక పతకాలు, పోలో ట్రోఫీలను కూడా మీరు ప్రదర్శనలో చూడవచ్చు. కుడ్య చిత్రాలు, షాండిలియర్లతో ఈ గది అలంకరణ అత్యంత వైభవంగా ఉంది. హోలీ చిత్రాలు, వసంత-వేసవి చిత్రపటం వేలాడుతున్న ప్రస్తుత మూసివున్న తోరణాలను ఇటీవలి కాలంలో మూసివేశారు. సర్వతో భద్ర ప్రాంగణానికి దారితీసే కారిడార్ వెంబడి, మాన్ సింగ్ II పాలన కాలం నాటి, సభకు హాజరైన వారి, లార్డ్, లేడీ మౌంట్బాటెన్ల సందర్శన నాటి ఛాయాచిత్రాలు వరుసగా ఉన్నాయి.
టెక్స్టైల్ గ్యాలరీ
[మార్చు]ఈ గ్యాలరీ ముబారక్ మహల్ గ్రౌండ్ ఫ్లోర్లో ఉంది. మహారాజా సవాయ్ మాధో సింగ్ I ఆత్మసుఖ, మహారాజా సవాయ్ ప్రతాప్ సింగ్ వివాహ జామా, మహారాజా సవై రామ్ సింగ్ II కు చెందిన దుస్తులు (అంగరఖాస్) తో సహా వివిధ రకాల వస్త్రాలు, బట్టలు ప్రదర్శనలో ఉన్నాయి. సుమారు 1650లో లాహోర్ లేదా కాశ్మీర్లో తయారు చేయబడిన అరుదైన పష్మినా తివాచీని తప్పక చూడాలి. ఈ గ్యాలరీలో మహారాజా సవాయి మాన్ సింగ్ II కు చెందిన పోలో దుస్తులు, కప్పులు, అలాగే ఆయన బిలియర్డ్స్ దుస్తులు కూడా ప్రదర్శనలో ఉన్నాయి.
సిలే ఖానా (ఆయుధాలు & కవచాల గ్యాలరీ)
[మార్చు]సిలేహ్ ఖానా జైపూర్, అంబర్లోని కచ్వాహా రాజపుత్రులు ఉపయోగించిన అనేక ఆయుధాలను ప్రదర్శిస్తుంది. ఈ సేకరణలో 19వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో చేతిపై వివిధ రకాల అలంకరణలతో పాటు కత్తి బ్లేడ్ లేదా షంషీర్ షికర్గాహ్ ఉన్నాయి. రాబర్ట్ ఎల్గూడ్ ప్రకారం, ప్రదర్శనలో ఉన్న అటువంటి రెండు ముక్కలు బ్లేడ్ పొడవును తగ్గించాయి (ఐరోపా నుండి పొందిన ఒక భావన, ఇది అలంకరణను ఎక్కువ ప్రభావానికి అనుమతిస్తుంది-బ్లేడ్ బొమ్మలు, భవనాలు, జంతువులు , పక్షులను బంగారంతో హైలైట్ చేసింది. పిడిపైన అలాగే బ్లేడ్లపైన బంగారంతో చేసిన నిజమైన డామాస్సెనింగ్ ఉంది. ఈ కత్తులు ఎప్పుడూ ఉపయోగించబడలేదు, కేవలం అలంకరణ ప్రయోజనాల కోసం మాత్రమే తయారు చేయబడ్డాయి. ప్రదర్శనలో ఉన్న కత్తుల పిడులు వివిధ శైలులలో ఉన్నాయి, మహారాజా సవాయి మాధో సింగ్ II (r. 1880 – 1922) కోసం ఏర్పాటు చేసిన వర్క్షాప్కు చెందినవిగా ఖచ్చితంగా గుర్తించవచ్చు.[18]
ఈ సేకరణలోని ముఖ్యాంశాలలో మహారాజా రామ్ సింగ్ జీ II (1835–80) కి చెందిన ఒక తల్వార్ ఉంది (దాని బ్లేడ్పై పేరు చెక్కబడి ఉంది). దీని బ్లేడ్ పొడవు 54 సెం.మీ. – ఇది మెరిసే ఉక్కుతో, రికాసో, లోతులేని మధ్య ఫుల్లర్, ఫాల్స్ ఎడ్జ్తో కూడిన ఒంటి అంచు ఖండా బ్లేడ్. బ్లేడ్ ఫోర్టే వద్ద త్రిశూలం ముద్రించబడి ఉంది, ఇది సాధారణం కంటే బరువుగా, పొట్టిగా ఉండటం ఒక ప్రత్యేక ప్రయోజనాన్ని సూచిస్తుంది. ఈ గ్యాలరీలో మహారాజా మాన్ సింగ్ జీ ఎల్ (1592) కు చెందిన తుల్వార్, మహారాజా సవాయి మాధో సింగ్ II (1912) తుల్వార్ కూడా ప్రదర్శించబడుతుంది. తుల్వార్ వంపులో చెక్కబడిన పట్టు, వెండి పువ్వులతో పొదిగిన పొమ్మల్ ఉక్కు ఉన్నాయి.[18]
అంతేకాకుండా, వంశ దేవత అయిన శిలా మాత, వేట దృశ్యాలను చిత్రిస్తూ అందంగా చిత్రించిన ఒక డాలు మహారాజా సవాయి ప్రతాప్ సింగ్కు చెందినది. ఇది ఈ సేకరణలోని ఒక అత్యద్భుతమైన వస్తువు, తప్పక చూడవలసినది. ఈ పెట్టెలో వస్త్రంతో చేసిన తలపాగాను పోలి ఉండే లోహంతో చేసిన ఒక చిన్నారి తలపాగా కూడా ఉంది, ఇది ఒక ప్రత్యేకమైన వస్తువు.
కవచాల విభాగంలో శిరస్త్రాణాలు – "ఖుద్" – ప్రదర్శించబడ్డాయి. వాటిలో ఒకటి 16వ శతాబ్దానికి చెందిన రంగు కలిపిన వెండి శిరస్త్రాణం, కవచం, మరొకటి దొరకడం అరుదైన స్వచ్ఛమైన బంగారు శిరస్త్రాణం & కవచం. మహారాజా సవాయి రామ్ సింగ్ II (19వ శతాబ్దం) పాలన చివరి సంవత్సరాలలో ఈ శిరస్త్రాణానికి ఒక నకిలీ డామసెన్డ్ అలంకరణ పట్టీని జోడించారు. రంగు కలిపిన వెండి, బంగారు శిరస్త్రాణం, కవచం అత్యంత ఖరీదైనవి, అందువల్ల వాటిని చాలా అరుదుగా ఉపయోగించేవారు.
పెయింటింగ్ & ఫోటోగ్రఫీ గ్యాలరీ
[మార్చు]మహారాజా సవాయి మాన్ సింగ్ II మ్యూజియంలోని సరికొత్త గ్యాలరీలలో ఒకటి పెయింటింగ్ అండ్ ఫోటోగ్రఫీ గ్యాలరీ, ఇక్కడ పద్దెనిమిదవ, పంతొమ్మిదవ శతాబ్దపు జైపూర్ చిత్రాలు, ఛాయాచిత్రాలు ప్రదర్శించబడతాయి. రాజకీయ, సాంస్కృతిక మార్పులు, ఆధునిక సాంకేతికతలు, కొత్త సామగ్రి ద్వారా సాంప్రదాయ కళాత్మక పద్ధతులు రూపాంతరం చెందిన మార్గాలను ఈ గ్యాలరీ హైలైట్ చేస్తుంది.[19]
కళా చరిత్రకారులు రాజపుత్ర చిత్రకళను ఉపవిభజన చేశారు, ఇది పదహారవ శతాబ్దంలో అభివృద్ధి చెందిన చిత్రకళ, మార్వార్, మేవార్, ధుంధర్ వంటి రాజ్యాల నుండి ఉద్భవించిన వాటి ఆధారంగా.[20] ధుంధర్ రాజ్యానికి రాజధాని అయిన జైపూర్, తనదైన ప్రత్యేక చిత్రకళా శైలిని అభివృద్ధి చేసుకుంది. అదే సమయంలో, మొఘల్, రాజపుత్ ఆస్థానాల మధ్య జరిగిన కళాత్మక మార్పిడులు, ప్రాంతీయ భారతీయ, మొఘల్, పర్షియన్ సంప్రదాయాలను ఏకం చేసే కొత్త సంకర చిత్రకళా శైలుల అభివృద్ధికి దారితీశాయి.[21] అంబర్, జైపూర్ వంటి మొఘల్ సామ్రాజ్య ఆస్థానంతో సన్నిహితంగా అనుబంధం ఉన్న రాజ్యాల ఆస్థానాలలో ఇది ముఖ్యంగా ప్రబలంగా ఉండేది.
ప్రస్తుతం, ఎంఎస్ఎంఎస్ II మ్యూజియంలో సుమారు 3,000 చిత్రాలు ఉన్నాయి, వీటిలో జైపూర్ రాజ కుటుంబం యొక్క ప్రైవేట్ సేకరణలో కపడ్-ద్వారాలో ఉన్న చిత్రాలు, మాన్యుస్క్రిప్ట్స్ లేవు.[22] వీటిలో అసలు మొఘల్, దక్కనీ చిత్రాలు, మొఘల్ చిత్రాల జైపూర్ కాపీలు, ఇతర రాజపుత్ర రాజ్యాల చిత్రాలు, మతపరమైన, లౌకిక చిత్రాలు, సచిత్ర మాన్యుస్క్రిప్ట్స్, చిన్న పెద్ద-స్థాయి చిత్రాలు, ప్రకృతి అధ్యయనాలు, పేపర్-కట్ కొల్లాజ్లు ఇతర విషయాలు ఉన్నాయి.[22] వీటిలో చాలా వరకు పెయింటింగ్ అండ్ ఫోటోగ్రఫీ గ్యాలరీలో ప్రదర్శించబడతాయి. ఈ సేకరణలోని అత్యంత ఆకర్షణీయమైన చిత్రాలలో ఒకటి, కళాకారుడు సాహిబ్రామ్ గీసిన రాసలీల పెద్ద-స్థాయి కూర్పు. ఈ చిత్రం ఆస్థానంలో జరిగిన ఒక పునఃప్రదర్శన ఆధారంగా రూపొందించబడింది, దీనిలో కృష్ణుడి పాత్రతో సహా కేవలం మహిళలు మాత్రమే ప్రదర్శన ఇచ్చారు.[23]
మహారాజా సవాయి మాన్ సింగ్ II మ్యూజియంలోని ఫోటోగ్రఫీ సేకరణలో సుమారు 6,050 ఫోటోగ్రాఫిక్ ప్రింట్లు, 1,941 గ్లాస్ ప్లేట్ నెగటివ్స్, ఫోటోగ్రఫీ పరికరాలు ఉన్నాయి. ఈ సేకరణ 1860ల నుండి 1950ల వరకు ఉంది, కలెక్టర్ పోషకుడు మాత్రమే కాకుండా, ఫోటోగ్రఫీ అభ్యాసకుడు అయిన మహారాజా సవాయి రామ్ సింగ్ II తో అనుబంధం కారణంగా ప్రత్యేకమైనది.[24]
సేకరణలోని ఫోటోగ్రాఫిక్ ప్రింట్లు ప్రధానంగా అల్బుమెన్, వెండి జెలటిన్ ప్రింట్లు, ముద్రించిన అభివృద్ధి చేసిన కాగితం రెండింటిపై ఉంటాయి. లాలా దీన్ దయాల్, జోన్స్టన్ & హాఫ్మాన్, బోర్న్ & షెపర్డ్ వంటి స్థిరపడిన ఫోటోగ్రాఫర్లు లేదా స్టూడియోలచే భారత ఉపఖండం యొక్క చిత్రాలు, ప్రకృతి దృశ్యాలు, నిర్మాణ చిత్రాలు & వీక్షణలు ఇందులో ఉన్నాయి.[24]
గాజు పలక ప్రతికూలతలు ప్రధానంగా మహారాజా సవాయి రామ్ సింగ్ II లేదా అతని స్టూడియో-తస్వీర్ఖానా పని తడి కొలోడియన్ పలకలు, ఇవి 1850-1880ల నుండి ఉపయోగంలో ఉన్న ప్రధాన సాంకేతికత. సేకరణలోని ప్రతికూలతలలో ఎక్కువ భాగం పోర్ట్రెయిట్లు, కానీ వాటిలో జైపూర్, అంబర్ అనేక ప్రకృతి దృశ్యాలు, పెయింటింగ్స్, కత్తి హిల్స్ వంటి కళ వస్తువులు కూడా ఉన్నాయి. సేకరణలో అత్యంత విలక్షణమైన భాగం జెనానా మహిళలను డాక్యుమెంట్ చేసే తడి ప్లేట్ ప్రతికూలతల సమితి, ఇది జెనానా యొక్క సూక్ష్మజీవుల గురించి ప్రత్యేకమైన అంతర్దృష్టిని అందిస్తుంది.[24]
ఈ సేకరణలోని ఫోటోగ్రాఫిక్ పరికరాలు మహారాజా సవాయి రామ్ సింగ్ II కి చెందినవి, ఇవి 1860ల నాటివిగా కనిపిస్తాయి. ఇందులో వెట్ ప్లేట్ కొలోడియన్ ఫోటోగ్రఫీ ప్రక్రియను అభ్యసించడానికి కెమెరా పరికరాలు, వర్గీకరించిన ఉపకరణాలు ఉన్నాయి.[24]
మ్యూజియం పరిపాలన
[మార్చు]ప్రసిద్ధ పురావస్తు శాస్త్రవేత్త, చరిత్రకారుడు, ఎ హిస్టరీ ఆఫ్ రాజస్థాన్, మహారాణా ప్రతాప్-ది ఇన్విన్సిబుల్ వారియర్, రాజస్థాన్, ది అహర్ కల్చర్ వంటి అనేక పుస్తకాల రచయిత అయిన రీమా హూజా, మహారాజా సవాయ్ మాన్ సింగ్-II మ్యూజియం, సిటీ ప్యాలెస్ కన్సల్టెంట్ డైరెక్టర్.[25]
ప్రవేశ సమయాలు
[మార్చు]ఉదయం 9:30 నుండి సాయంత్రం 5 గంటల వరకు (రోజు సందర్శన)
7. 00 PM నుండి 10.00 PM (రాత్రి సందర్శన)[26]
రవాణా గ్యాలరీ
[మార్చు]ఈ గ్యాలరీలో బగ్గీలు, పల్లకీలు, మియానా, రథాలు, ఒంటె జీనులు మొదలైన మోటారు లేని కాలానికి చెందిన రవాణా సాధనాలు ఉన్నాయి. ఇది ప్రస్తుతం పునరుద్ధరణ పనుల కోసం మూసివేయబడింది.
గ్యాలరీ
[మార్చు]-
దివాన్-ఇ-ఖాస్ నుండి రిద్ధి సిద్ధి పోల్ -
క్లాక్ టవర్ సిటీ ప్యాలెస్ -
రాజేంద్ర పోల్ వద్ద కీపర్ -
ఎలివేషన్పై వంపులు & స్తంభాలు -
ప్రాంగణం -
నెమలి గేటు -
దివాన్-ఇ ఖాస్, "ప్రైవేట్ సమావేశాల మందిరం" -
దివాన్-ఇ ఖాస్ చుట్టూ ఉన్న గార్డులు -
జనవరి 2026న రాజభవనంలో జరిగిన ఒక వర్క్షాప్లో కళాకారులతో యువరాణి దియా కుమారి
.jpg)
ఇవి కూడ చూడండి
[మార్చు]- బెంగాల్ నవాబులు
- పశ్చిమ బెంగాల్ చరిత్ర
- కలకత్తాపై బాంబు దాడి
- పశ్చిమ బెంగాల్లో మతం
- 2024లో పశ్చిమ బెంగాల్ వరదలు
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ 1.0 1.1 1.2 Talwar, Shikha (15 February 2021). "35 inside pictures of the royal City Palace of Jaipur, the luxurious home of Maharaja Padmanabh Singh & family". GQ India. Archived from the original on 1 January 2024. Retrieved 29 April 2023.
- ↑ 2.0 2.1 2.2 Sachdev, Vibhuti (2008). Jaipur City Palace. Tillotson, G. H. R. (Giles Henry Rupert), 1960–, Chowdhury, Priyanka., Chowdhary, Eman. New Delhi: Lustre Press, Roli Books. pp. 7. ISBN 978-8174365699. OCLC 276406345.
- ↑ 3.0 3.1 "The Royal Family: Present – Royal Jaipur- Explore the Royal Landmarks in Jaipur" (in అమెరికన్ ఇంగ్లీష్). Archived from the original on 27 September 2023. Retrieved 2019-03-13.
- ↑ Marshall Cavendish Corporation (2007). World and Its Peoples: Eastern and Southern Asia. Marshall Cavendish. p. 444. ISBN 978-0-7614-7631-3. Archived from the original on 1 January 2024. Retrieved 2009-12-11.
{{cite book}}:|work=ignored (help) - ↑ 5.0 5.1 "City Palace Jaipur". Archived from the original on 10 January 2010. Retrieved 2009-12-10.
- ↑ 6.0 6.1 "City Palace Jaipur". Archived from the original on 8 June 2009. Retrieved 2009-12-10.
- ↑ 7.0 7.1 7.2 7.3 Brown p.149
- ↑ 8.0 8.1 Vibhuti Sachdev, Giles Tillotson (2008). Jaipur City Palace. Lustre Press, Roli Books. ISBN 978-81-7436-569-9.
- ↑ Brown p.163
- ↑ 10.0 10.1 Bindolass, Joe; Sarina Singh (2007). India. Lonely Planet. pp. 169–170. ISBN 978-1-74104-308-2. Retrieved 2009-12-10.
City Palace, Jaipur.
{{cite book}}:|work=ignored (help) - ↑ 11.0 11.1 Sachdev, Vibhuti (2008). Jaipur City Palace. Tillotson, G. H. R. (Giles Henry Rupert), 1960–, Chowdhury, Priyanka., Chowdhary, Eman. New Delhi: Lustre Press, Roli Books. ISBN 978-8174365699. OCLC 276406345.
- ↑ "City Palace". The New York Times. Archived from the original on 24 November 2009. Retrieved 2009-12-11.
- ↑ 13.0 13.1 Brown p.156
- ↑ Matane, Paulias; M. L. Ahuja (2004). India: a splendour in cultural diversity. Anmol Publications Pvt. Ltd. pp. 55–56. ISBN 81-261-1837-7. Archived from the original on 1 January 2024. Retrieved 26 November 2020.
{{cite book}}:|work=ignored (help) - ↑ "Jaipur the Pink City". Archived from the original on 7 December 2011. Retrieved 10 December 2011.
- ↑ Brown p.149
- ↑ "Jaipur: History and Architecture | Sahapedia". www.sahapedia.org. Archived from the original on 28 August 2020. Retrieved 2019-03-13.
- ↑ 18.0 18.1 Elgood, Robert (2015). Arms & armour at the Jaipur court : the royal collection. Niyogi Books. ISBN 9789383098774. OCLC 911067516.
- ↑ Museum., Maharaja Sawai Man Singh II (2016). Painting & photography at the Jaipur court. Niyogi Books. ISBN 978-9385285240.
- ↑ Four centuries of Rajput painting : Mewar, Marwar, and Dhundhar Indian miniatures from the collection of Isabella and Vicky Ducrot (1st ed.). Skira. 2009. ISBN 978-8857200187.
- ↑ Mughal and Rajput painting. Cambridge University Press. 24 September 1992. ISBN 0521400279.
- ↑ 22.0 22.1 Museum., Maharaja Sawai Man Singh II (2016). Painting & photography at the Jaipur court. Niyogi Books. p. 12. ISBN 978-9385285240.
- ↑ Museum., Maharaja Sawai Man Singh II (2016). Painting & photography at the Jaipur court. Niyogi Books. p. 101. ISBN 978-9385285240.
- ↑ 24.0 24.1 24.2 24.3 Mrinalini Venkateswaran, Giles Tillotson (2016). Painting & Painting Photography. Niyogi Books. ISBN 978-93-85285-24-0.
- ↑ Khan, Murtaza Ali (2022-03-14). "It's exciting to be back at JLF: Museum Director Rima Hooja". National Herald (in ఇంగ్లీష్). Retrieved 2024-10-11.
- ↑ "City Palace Jaipur". Exploremania.in (in అమెరికన్ ఇంగ్లీష్). 2022-01-17. Archived from the original on 24 January 2022. Retrieved 2022-01-24.